วันจันทร์ที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ข้าววัดอร่อยเสมอ! แม้ชีวิตสุดรันทด แม่วัย 20 ไม่พร้อมแต่ไม่คิดทอดทิ้งลูก

ขึ้นชื่อว่าเเม่ยังไงก็คือแม่ ไม่ว่าจะเจอเรื่องที่ลำบากยากเย็นขนาดไหนก็ต้องทำเพื่อลูกให้ดีที่สุด ดังเรื่องราวของสาวรายหนึ่งใน จ.อุทัยธานี วัย 20 ปีผู้นี้ ที่แม้จะมีชีวิตสุดแสนรันทด ลำบากหนักจนต้องขอข้าววัดกิน แต่เมื่อมีลูกก็ไม่เคยคิดทิ้งขว้าง

เธอขอแชร์เรื่องราวสุดเศร้ากับทีมข่าวเฉพาะกิจไทยรัฐออนไลน์ เพื่อหวังเป็นอุทาหรณ์เตือนใจกับหลายคนที่คิดจะทิ้งลูก หลายคนที่บอกเลี้ยงไม่ไหว หลายคนบอกบ้านจนมาก จะได้มีกำลังใจสู้ชีวิตต่อไปเพื่อลูก

เธอเล่าย้อนถึงเรื่องราวในอดีตอันขมขื่นว่าชีวิตของเธอนั้นเน่ายิ่งกว่าละคร ฐานะทางบ้านยากจนมากถึงขั้นขอข้าววัดกิน แม่อุ้มท้องเธอมาโดยไม่มีพ่อ และคลอดเธอข้างรถไถ ชีวิตสุดอัตคัด ไม่มีเงินแม้กระทั่งจะไป รพ. แม่กลัวเธออดอยาก เคยคิดจะยกเธอให้กับผู้มีฐานะแถวบ้าน แต่ด้วยสายใยรักผูกพันระหว่างกัน แม่เลยตัดสินใจเลี้ยงเธอตามมีตามเกิด จนอายุ 1 ขวบ 9 เดือน มาเจอพ่อเลี้ยงที่รักและดูแลเหมือนลูกแท้ๆ

แต่ด้วยฐานะทางพ่อเลี้ยงที่ประกอบอาชีพหาเช้ากินค่ำ พ่อเลี้ยงเป็นมะเร็ง ตาตาบอด ยายเป็นอัมพาต เรียนได้แค่ ม.2 ก็ต้องหยุดเรียน จากนั้นก็ทำงานทุกอย่างที่สุจริต ทั้งเด็กเสิร์ฟอาหาร ในร้านหมูกระทะ เด็กปั๊ม ทำทุกอย่างเพื่อให้มีเงินใช้ พออายุ 18 ปี จึงมาทำงานก่อสร้างในกรุงเทพฯ ได้เงินเดือน 1 หมื่นบาท

เมื่อเงินเดือนออกก็ส่งให้แม่ 5 พัน ยาย 3 พัน พ่อเลี้ยง 1 พัน เพื่อเอาไปรักษาโรคมะเร็ง โชคดีที่ที่ทำงานให้อยู่ฟรีมีข้าวเลี้ยง แต่กับข้าวซื้อเอง จึงไม่ต้องเสียค่าเช่าห้อง แต่เธอก็มัธยัสถ์อดออม โดยกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเกือบทุกวัน และส่งเงินให้ครอบครัวเช่นนี้อยู่หลายปี จนปลูกบ้านเล็กๆ 1 หลัง ในราคา 1 แสนบาท โดยใช้เงินของเธอและแม่ที่ช่วยกันเก็บออม เธอกล่าวกับผู้สื่อข่าวว่า รู้สึกดีใจและภูมิใจมากที่ทำให้ความฝันของแม่ที่อยากมีบ้านสักหลังได้สำเร็จ

จนกระทั่งอายุ 19 ปี ขณะทำงานติดตั้งหลังคาตามนิคมใหญ่ๆ ซึ่งเป็นงานหนักมากตากแดดทุกวัน ทั้งร้อนทั้งเหนื่อยที่ จ.ระยอง เธอรู้สึกดีใจที่พบว่ากำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ แต่ก็กังวลใจและกลัวว่าจะเลี้ยงลูกไหวไหม เมื่อตัดสินใจว่าเลี้ยงได้ เดินไปบอกแฟนว่าท้อง แฟนกลับนิ่งเงียบ

ตกเย็นมีอาการแพ้ท้องจนเข้า รพ. หมอบอกอายุครรภ์ 12 สัปดาห์ และลูกเป็นตัวเเล้ว แฟนวัย 20 ปีได้แต่ยิ้ม โทรบอกทางบ้านว่าท้อง แม่เงียบและบอกด้วยความเป็นห่วงว่าจะเลี้ยงได้หรือ ตากับยายก็ช่วยเลี้ยงไม่ได้ พ่อเป็นมะเร็ง เธอบอกว่าเลี้ยงได้ และจะเลี้ยงเอง รู้แล้วว่าทางบ้านฐานะไม่ดี แต่เมื่อมีเเล้วก็จะทำหน้าที่แม่ให้ดีที่สุด

และเธอก็ทำอย่างที่ตั้งใจไว้ โดยดูเเลลูกอย่างดี ทำเพื่อลูกทุกอย่างให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ โดยฝากครรภ์ที่คลินิก แต่ดูแลไม่ดีก็ย้ายมาฝากกับ รพ.เอกชน หมดเงินหลายหมื่น แต่ไม่เคยรู้สึกเสียดาย และทำงานทุกวันจนท้อง 7 เดือน แฟนบอกไม่ต้องทำเพราะเงินเก็บพอมีเเล้ว จนอายุครรภ์ 37 สัปดาห์ หมอผ่าคลอดให้ เป็นลูกชายร่างกายแข็งแรง มีน้ำหนัก 3,370 ทุกวันนี้เธอเลี้ยงลูกเอง ตายายรักหลานมาก แต่เลี้ยงไม่ได้ ได้แต่นั่งจับมือ

“ถามว่าเหนื่อยไหม เหนื่อยนะ บางทีก็ร้องไห้ ได้นอนวันละ 3 ชม. แต่มันเป็นการเหนื่อยที่มีความสุข ถึงบ้านเราจะจน แต่ก็ดิ้นรนหาเองทุกอย่างให้ลูกได้สุข สมบูรณ์ แข็งแรง เหนื่อยแต่ไม่เคยท้อ ขอแค่มีลูกอยู่ข้างกาย ยอมทำเพื่อลูกได้ทุกอย่าง และถึงจะมีลูกแล้ว แต่ก็ไม่เคยทอดทิ้งแม่ กลับรักแม่มากกว่าเดิมด้วยซ้ำ เพราะแม่ทำให้รู้ว่าถึงแม่จะลำบาก เคยขอข้าววัดกินจนถูกคนนินทา แม่ก็ไม่เคยคิดทิ้ง เลยเอาปมตรงนี้มาเป็นเเรงผลักดัน ตอนนี้ลูกชายอายุ 1 เดือน 29 วัน อยากบอกแม่ว่า ขอบคุณแม่ที่ไม่คิดจะทิ้งหนู ขอบคุณหลวงตา ขอบคุณข้าววัด ที่ทำให้หนูโตมาขนาดนี้ ข้าววัดยังคงอร่อยเสมอ กลับไปจะไปกิน” เธอกล่าว.