วันพฤหัสบดีที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ใครล่ะ?...ที่กูพูดไม่ได้

ได้เห็นอะไร จากคดีจำนำข้าว

สิ่งแรกที่ได้เห็นก็คือประชาชนคนไทยต่างก็ต้องเป็นหนี้ที่ต้องจ่ายให้กับภาวะการขาดทุนมากที่สุดในประวัติศาสตร์ 5 แสน ล้านบาท ที่มาจากการทุจริตของนักการเมือง

ที่ได้เห็นต่อมาก็คือ คนที่ได้เงินจากการทุจริตครั้งนี้มากที่สุด แต่ไม่ต้องติดคุก ไม่ต้องเกี่ยวข้องแม้แต่นิดเดียว ลอยตัวสบายๆไป

แต่ว่ากันว่ายุคสมัยนี้ดวงดาวบ่งบอกว่าจะเป็นยุคกวาดล้างขจัด “คนเลว-คนชั่ว” เพื่อทำให้สังคมประเทศดีขึ้น

อีกไม่นานเกินรอคงจะได้เห็นอะไรกันบ้างระวังเอาไว้ด้วย

พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็พลอยได้เห็นอะไรเพิ่มเติมและเกี่ยวพันกันเมื่อนายสุรนันทน์ เวชชาชีวะ อดีตเลขาธิการของอดีตนายกฯ “ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร” ได้โพสต์ข้อความแฉความในใจเพื่อนรัก “บุญทรง เตริยาภิรมย์” อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ซึ่งถูกศาลตัดสินว่ามีความผิดคดีจำนำข้าว 42 ปี

ขอนำสรุปเอาสาระมาสักส่วนหนึ่ง

“ผมรู้จัก “บุญทรง” ตั้งแต่เราเข้ามาร่วมอุดมการณ์ตั้งพรรคไทยรักไทยอายุเท่าๆกันเป็นรุ่นแรกๆที่เข้ามาทำงานการเมืองในพรรค ตั้งแต่พรรคไทยรักไทยยังเป็นวุ้น ผมรู้สึกว่า “บุญทรง” เป็นคนหนุ่มตั้งใจดี เป็นนักธุรกิจที่อยากเห็นประเทศเจริญก้าวหน้า”

“เราอยากเห็นการเมืองใหม่ และเชื่อว่า “ทักษิณ ชินวัตร” จะเป็นผู้นำที่จะทำให้ความฝันเราเป็นจริง”

“เคยนั่งจิบเบียร์ร่วมกันหลายครั้ง ผมเชื่อว่าเราเข้าใจตรงกันในฐานะนักการเมืองรุ่นใหม่”

จนรัฐประหารเมื่อปี 2549

ได้ข่าวว่าเพื่อนได้เป็นเลขานุการส่วนตัวอดีตนายกฯสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ในใจห่วงว่าเพื่อนจะปลอดภัยหรือไม่ ยกหูโทร.กันครั้งหนึ่งเท่าที่จำได้เพื่อนบอกว่า “ไม่ต้องห่วง”

“ผมถูกตัดสิทธิทางการเมือง 5 ปี ได้แต่ช่วยให้กำลังใจอยู่ห่างๆเว้นแต่มาเจอกันและร่วมงานกันอีกครั้ง เมื่อ “ยิ่งลักษณ์” ได้เป็นนายกฯ ผมเป็นเลขาธิการนายกฯเพื่อนเป็น รมช.คลัง

จน “เพื่อน” ได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ได้เจอกันบ้าง แวะไปคุยเห็นเพื่อนมีแฟ้มเต็มโต๊ะยังเป็นห่วง “ใครดูให้มึง แต่ละเรื่องน่ากลัว เมื่อผมแอบพลิกแฟ้มดู”

เพื่อนบอกว่า “กูมีทีม”

ช่วงวิกฤติผมงานหลายด้าน แต่ก็ไม่วายห่วงเพื่อนส่งเรื่องจากทำเนียบฯก็คอยเตือนว่า เรื่องไปแล้วรีบจัดการ เราเป็นเพียงเสมียน ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางทั้งหมด แต่รู้สึกเสมอว่าเพื่อนไม่สบายใจ

หลังพายุพัดผ่าน รัฐประหารไปแล้ว เคยนั่งจิบไวน์คุยกันสองคน

ผมถาม? “มึงเล่าให้กูฟังหน่อยว่าเรื่องมันเป็นยังไง”

ผมนับถือน้ำใจมันที่ตอบ “กูพูดไม่ได้”...

ทางการเมืองบางเรื่อง “ต้องตายไปกับเรา” พูดไม่ได้ผมเข้าใจดีและเข้าใจดี และผมเห็นใจเพื่อนที่ต้องเข้าไปติดกับ “เงื่อนไข” นั้น

“ผมอาจจะโชคดีกว่าที่ยังรักษาความเป็นตัวของตัวเองได้ แต่เพื่อนไม่โชคดีเท่า ผมโลดแล่นทางการเมืองมาหลายสิบปี เห็นคนตั้งใจดีโดนกลั่นแกล้งจนถอยไป”

และเห็นคนที่เริ่มต้นด้วยอุดมการณ์ แต่เวลาผ่านไป “เสียคน” กันเยอะ แต่ผมรู้จัก “บุญทรง” และไม่ว่าจะสถานะใด จะผิดจะถูกอย่างไรเขาเป็นเพื่อนผมเสมอ ขอให้เพื่อนโชคดีและพ้นวิบากกรรม

ครับ...ก็เอาเนื้อหาบางส่วนมาถ่ายทอดถึงความในใจระหว่าง “เพื่อน” ถึง “เพื่อน” ที่มีความหมายและความเป็นมาทางการเมือง

“กูพูดไม่ได้”...นั่นแหละคือเป้าหมายสำคัญที่บ่งบอกว่าได้เกิดอะไรขึ้น จนทำให้เกิดเหตุทุจริตการระบายข้าวแบบจีทูจี “เก๊” ไงล่ะครับ...

ใครล่ะคือ “ไอ้โม่ง”...ที่ยังลอยนวลอยู่อย่างสบายๆ.

“สายล่อฟ้า”