วันพฤหัสบดีที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

วังนางโหง

อ่่านเรื่องย่อ17k

แนว: พีเรียด-ดราม่า-สยองขวัญ

บทประพันธ์โดย: เตมัน

บทโทรทัศน์โดย: ฤกษ์ราตรี

กำกับการแสดงโดย: เอกภพ ตันหยงมาศกุล

ผลิตโดย: บริษัท กันตนา มูฟวี่ ทาวน์ (2002) จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์,ทัศนียา การสมนุช

พิกุลเรียกผีไอ้ทองกลับมาโรงเก็บเรือที่บ้านเรือนไทยของตระกูลธนารักษ์ในจังหวัดระยอง เพื่อลงโทษที่ขัดคำสั่งไปทำร้ายดานุ ผีร้ายร้องขอว่าทำไปเพราะแค้นคนตระกูลนี้ พิกุลก็เช่นกันมิใช่หรือ

เมื่อพิกุลได้ยินคำพูดแทงใจดำจึงคลายมนต์สะกด ผีไอ้ทองรีบคลานมาทรุดแทบเท้า

“พวกเอ็งกับข้าก็มีชะตากรรมเดียวกัน อย่างไรเสียข้าก็ต้องล้างแค้นพวกมันเป็นแน่”

“ถ้าเช่นนั้นอย่ามัวรอช้าเลยนายหญิง ให้ข้าได้หักคอพวกมัน ให้พวกมันตายอย่างทรมานเถอะ”

“ความตายก็ยังไม่สาสมกับสิ่งที่พวกมันทำ รอก่อนเถอะ อีกไม่นานข้าจะทำให้ไอ้พวกธนารักษ์ราชภักดี ต้องตกนรกทั้งเป็น เจ็บปวดทรมานแสนสาหัสยิ่งกว่าความตาย”

ช่วงเวลาเดียวกัน ดานุประคองพรรวีมานั่งบนโซฟาในห้องรับแขกบ้านธนารักษ์ที่บางโพ ยงกับคำตามเข้ามา ดานุสั่งทั้งคู่ไปขับรถพรรวีที่เกิดอุบัติเหตุมาจอดไว้ในบ้าน และสั่งพันที่เข้ามาทีหลังไปเตรียมผ้าเย็นกับเครื่องดื่มอุ่นๆมาให้แฟนสาว

พรรวีตัดพ้อดานุด้วยความเมา ไม่ว่าเขาจะอธิบายอย่างไรก็ไม่เข้าใจ เธอน้อยใจมากผลุนผลันออกไป ดานุรีบตามจนทันกันที่หน้าบ้าน เขาพุ่งไปกอดแฟนสาวที่เซจะล้มและหอมแก้มเพื่อง้อ พรรวีถูกดานุหอมแก้มซ้ำๆจนใจอ่อนหายงอน ดารากับพัวกลับจากตำหนักหมอเวกเห็นภาพนี้พอดี ดาราไม่พอใจมาก ตำหนิเสียงเขียว

“นี่พวกเธอกล้าดียังไงมาทำประเจิดประเจ้อในบ้านหลังนี้ ถ้าคุณพ่อคุณแม่มาเห็น ท่านไม่หัวใจวายตายเลยเหรอ”

สองหนุ่มสาวผละออกจากกัน ดานุรีบอธิบาย “คือว่าพอลลี่เป็นแฟนของผมเองครับ”

“เป็นแค่แฟนกันทำแบบนี้คิดว่ามันเหมาะสมแล้วเหรอ จบมาจากนอกแล้วอย่าคิดว่าจะลากใครมานอนกกที่นี่ก็ได้นะ ที่นี่เมืองไทย จะทำอะไรก็หัดเกรงใจผู้ใหญ่บ้าง”

พรรวีโมโหสวนกลับ “เยอะไปไหมคะคุณป้า ใครเขาจะไปทำอะไรทุเรศๆแบบนั้น”


ดารากับพรรวีทะเลาะกันใหญ่โต ดานุขอโทษน้าแทนแฟนสาว แล้วรีบลากเธอไปส่งก่อนเรื่องจะลุกลาม ดาราโกรธเดินกลับห้อง พัวจะตามแต่ยงดึงแขนถามว่าพาเจ้านายไปไหนมา พัวไม่ตอบยิ่งทำให้ยงสงสัย

ooooooo

ดานุกลับถึงบ้านเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินขึ้นบันไดนึกว่าเป็นอนงค์แม่บ้าน พอดีเสียงแจ้งเตือนไลน์ในโทรศัพท์ของแม่ดังขึ้นจึงเดินไปหยิบและร้องเรียก แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่ตอบ เขาตามขึ้นชั้นสองเห็นแวบๆว่าผู้หญิงคนนั้นเดินทะลุประตูเข้าห้องแม่ไป

ดานุตามเข้าไปไม่เห็นใคร ดาริกาออกจากห้องน้ำพอดี เขายื่นโทรศัพท์คืนแล้วมองรอบห้อง ทำให้แม่สงสัยท่าทางลูกชายและซักถามจนได้ความว่า

“ผมเห็นอนงค์ครับ นึกว่าขึ้นมาทำความสะอาดในห้องแม่ สงสัยผมจะตาฝาดไปเอง” ดานุถอนหายใจที่วันนี้เจอแต่เหตุการณ์ประหลาด

ดาริกาจับท่าทีแปลกๆของลูกชายได้ “หน้าแบบนี้แสดงว่ามีเรื่อง”

“พอลลี่เขาโกรธที่ผมไม่มีเวลาให้เขา วันนี้เขากินเหล้าเมาขับรถตามไปถึงบ้านคุณตา แต่รถเสียหลัก”

ดาริกาตกใจ ดานุบอกว่าพรรวีไม่เป็นอะไรมาก แต่เมาจนทะเลาะกับน้าดาราใหญ่โต แม่ยิ้มขำ แต่ลูกชายไม่สนุกด้วย เครียดจนแม่ต้องปลอบ

“นุเอ๊ย นี่น่ะยังเด็กๆถ้าเทียบกับตอนที่แม่พาพ่อเข้าบ้าน มันอยู่ที่ว่าความรักของลูกกับพอลลี่แข็งแรงแค่ไหน ถ้าคิดว่าผู้หญิงคนนี้คู่ควรที่ลูกต้องต่อสู้เพื่อเขาก็ลุยเลย แม่เชียร์”

“เราจะแน่ใจได้ยังไงครับแม่ว่าใครคือคนที่ใช่ และมันจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง”

“ไม่มีใครบอกเราได้หรอกนุ นอกจากหัวใจเราเอง...ไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้แม่ต้องไปเจอลูกค้าแต่เช้า”

“ผมว่าแม่เองก็พักผ่อนบ้างนะครับ แม่ไม่จำเป็นต้องทำงานหนักเหมือนเมื่อก่อนแล้ว”

“มันไม่ใช่เรื่องเงิน แต่เป็นเรื่องศักดิ์ศรีที่ยอมไม่ได้ กู๊ดไนท์จ้ะ”

ดานุเอะใจคำพูดของแม่แต่ไม่ได้ถาม เดินไปเปิดประตูห้องแล้วหันกลับมาปิด เห็นผีผู้หญิงตนหนึ่งยืนอยู่หลังแม่ เขาตกใจเปิดประตูอีกครั้งแต่ผีตนนั้นหายไปแล้ว ดาริกาประหลาดใจถามลูก ดานุตัดบทว่าไม่มีอะไรแล้วผละไป แต่แม่เอะใจหยิบเครื่องรางมาดู...ผีอีแก้วตามมาอยู่ข้างๆ

ooooooo


ที่ห้องอาหารบ้านธนารักษ์ เช้าวันนี้ดาเรศกินข้าวได้มากจนคุณทับกับคุณดวงที่นั่งร่วมโต๊ะอดยิ้มให้ไม่ได้ เมื่อดาราเข้ามาร่วมโต๊ะ พัวถือกระเป๋าตามหลังมาจัดแจงตักข้าวให้เจ้านาย คุณทับถามว่าเมื่อคืนไปไหนถึงกลับดึก สองพ่อลูกเลยเถียงกัน

ดาราถือโอกาสฟ้องเรื่องดานุพาพรรวีเข้ามากอดจูบถึงในบ้านและบอกว่าไม่มีวันรับผู้หญิงคนนี้เป็นหลานสะใภ้เด็ดขาด พัวกระแอมเตือนให้นึกถึงแผนการกำจัดพิกุลที่วางไว้กับหมอเวกเมื่อคืน คือดาราต้องทำตัวดีให้ทุกคนในครอบครัวตายใจเพื่อเข้าใกล้พิกุล

ดาราเข้าใจที่พัวพยายามเตือนจึงเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้ม “เกือบไปละ เพิ่งสัญญาต่อหน้าหลวงพ่อที่วัดหยกๆว่าจะปิดวาจาก็อดไม่ได้ เอาเป็นว่าเอาตามที่คุณพ่อสบายใจแล้วกันนะคะ ต่อไปนี้หนูจะไม่ขัดใจอะไรใครในบ้านนี้อีก โดยเฉพาะเรื่องหมอพิกุล”

ดาเรศแปลกใจถึงกับสำลักข้าว ดารารีบลูบหลังเอากระดาษเช็ดปากให้น้อง

“พี่ดาราพูดจริงๆเหรอคะ”

“จริงสิ พอฟังหลวงพ่อเทศน์พี่ก็เลยสำนึกได้ว่าพี่อคติกับหมอพิกุลมากไป คงเป็นเพราะพี่ห่วงทุกคนในครอบครัวน่ะ”

“คิดได้อย่างนี้ก็ดีแล้ว...เพราะพ่อก็เป็นห่วงแกเหมือนกัน” คุณทับชื่นใจ

ดารายกมือไหว้พ่อแม่แล้วหันไปโอบน้องสาวขี้โรคราวกับรักนักหนา “กราบขอโทษนะคะที่ทำให้คุณพ่อเป็นห่วง ต่อไปนี้หนูจะไม่ขัดขวางอะไรเรื่องหมอพิกุลอีกแล้ว เพื่อความสบายใจของยัยเรศน้องรัก”

ooooooo

ดาริกากับศิตาไปนั่งรอปีเตอร์เพื่อเจรจาซื้อขายที่ดินในล็อบบี้โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง ทั้งคู่กระสับกระส่ายเพราะปีเตอร์ช้ากว่าเวลานัดตั้งครึ่งชั่วโมง ดาริกาโทร.ตาม พอดีศิตาเห็นปีเตอร์เดินออกจากลิฟต์พร้อมเกลียวกมล

เกลียวกมลควงปีเตอร์ที่เดินทื่อมาที่โต๊ะในคอฟฟ่ีช็อปซึ่งธีระนั่งรออยู่ ชายทั้งสองโดนฤทธิ์น้ำมันพรายจึงทำทุกอย่างตามคำสั่งของเกลียวกมล ดาริกากับศิตาเข้าไปเห็นปีเตอร์กำลังจะเซ็นสัญญาแล้วทนไม่ได้ ดาริกาพุ่งไปกระชากเอกสารจากมือเกลียวกมลทันที

เกลียวกมลตกใจ แต่ปีเตอร์ยืนยันว่าจำดาริกาไม่ได้ เธอไม่ยอมฉุดแขนปีเตอร์ แต่เขาสะบัดจนดาริกาเซ เกลียวกมลรีบตัดบทพาชายทั้งสองขึ้นไปเซ็นสัญญาบนห้องพักปีเตอร์ ศิตาแปลกใจมากรำพึงว่าเกลียวกมลอาจเล่นคุณไสยใส่ปีเตอร์ คำพูดของเลขาฯทำให้เธอนึกถึงคำพูดและเครื่องรางของพิกุล

ดาริกาหามุมปลอดคนในโรงแรมสวดคาถาบูชานางโหง ผีอีแก้วปรากฏกายขึ้นข้างหลัง รับคำสั่งแล้วหายตัวไป ดาริกาแว่วเสียงหันดูแต่ไม่เห็นใคร จึงพนมมือขึ้นท่วมหัว สีหน้ากังวล

ขณะเดียวกันในห้องพักโรงแรม เกลียวกมลหยิบเอกสารขึ้นมาพร้อมแตะน้ำมันพรายที่นิ้ว เมื่อเธอยื่นเอกสารให้ปีเตอร์ก็ถือโอกาสแตะน้ำมันพรายแขนเขาอีกครั้ง...ภาพในกระจกสะท้อนให้เห็นโหงพรายตนหนึ่งยืนจับไหล่ปีเตอร์กับธีระคนละข้าง

จู่ๆลมพัดเอกสารสัญญาที่ปีเตอร์กำลังจะเซ็นปลิวไปหล่นใกล้กระจก เกลียวกมลแปลกใจเดินไปก้มเก็บ พอลุกขึ้นมองที่กระจกเห็นภาพโหงพรายถูกผีผู้หญิงตนหนึ่งบีบคอและฉีกร่างขาดกระจาย ผีอีแก้วนั่นเองมันหันมาหาหมายจะเล่นงาน เกลียวกมลกรีดร้องวิ่งลนลานออกจากห้องทันที ปีเตอร์กับธีระได้สติกลับคืน

ดาริกาเดินกลับมาหาศิตาที่ล็อบบี้ บอกให้รอสักพักถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นค่อยกลับ ทันใดนั้นทั้งคู่เห็นเกลียว–กมลวิ่งออกจากลิฟต์ชนแขกคนอื่นๆ และมีธีระเดินตามงงๆออกประตูโรงแรมไป ศิตาสงสัย แต่จู่ๆโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น...ปีเตอร์โทร.ตามให้ทั้งสองคนขึ้นไปพบบนห้องพัก ดาริกาทึ่งอำนาจของเครื่องรางมาก

เมื่องานสำเร็จ ดาริกาจึงกลับบ้านพร้อมเครื่องเซ่นเต็มมือ เธอสั่งอนงค์ให้จัดขึ้นไปไว้บนห้องนอนเพื่อบูชานางโหง

ช่วงเวลาเดียวกัน ของเซ่นไปปรากฏที่โรงเก็บเรือบ้านธนารักษ์จังหวัดระยอง พิกุลลืมตาลุกจากเรือ ผีอีแก้วรายงานว่าทุกอย่างเรียบร้อย เธอจึงสั่งให้คอยช่วยเหลือดาริกา ส่วนผีไอ้ทองรอฟังคำสั่ง แล้วได้ของเซ่นเป็นรางวัล ผีทั้งสองรุมกินมูมมาม แต่พิกุลหายไปแล้ว

พิกุลเข้ามานั่งหน้ากระจกในห้องนอนเรือนไทยตระกูลธนารักษ์ มองเงาที่สะท้อนภาพอดีต เธอสวมชุดไทยนั่งอยู่หน้ากระจก ดานุซึ่งในอดีตคือพระยาธนารักษ์ราชภักดีสวมชุดราชปะแตนเดินเข้ามาเสียบปิ่นปักผมรูปพิกุลให้ที่มวยผม แล้วก้มหน้าแนบกัน...เธอมองภาพในกระจกอย่างสุดซึ้ง

แต่แล้วภาพอดีตหายวับไป พิกุลมองมือที่กำปิ่นปักผมจนแน่น น้ำตาร่วงพรูทั้งรักทั้งแค้น


นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ