วันศุกร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

วิหคหลงลม

อ่่านเรื่องย่อ 0

แนว: ดราม่า-โรแมนติก

บทประพันธ์โดย: สุริยาทิศ

บทโทรทัศน์โดย: เริงฤทัย

กำกับการแสดงโดย: แดง บูรพา

ผลิตโดย: บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: เคลลี่ ธนะพัฒน์, แซมมี่ เคาวเวลล์, กิตตน์ก้อง ขำกฤษ

ภาสกรมัวยุ่งอยู่กับอาการป่วยของภานุโรจน์ที่โรงพยาบาลจนลืมเรื่องพาภุมวารีกลับบ้านเสียสนิท

หมอบอกว่าอาการของคนไข้กำเริบขึ้นมาเหมือนกับหยุดกินยา ภุมวารีเถียงคอเป็นเอ็นว่าเป็นไปไม่ได้เพราะเราสองคนดูแลเรื่องจัดยาอย่างใกล้ชิด ไม่เคยให้ภานุโรจน์หยุดเลยสักมื้อเดียว

“งั้นหมอต้องขอตัวไว้ดูอาการก่อนนะครับ ถึงจะรู้ว่าเป็นอะไรแน่” หมอสรุปแล้วผละไป

ภาสกรเป็นห่วงน้องชายถึงกับบ่นอุบ “ผมคิดว่าพอย้ายนายโรจน์มาอยู่โรงพยาบาลดีๆ อาการน่าจะดีขึ้น ทำไมถึงได้เป็นอะไรไปอีกก็ไม่รู้”

“คุณโรจน์ถึงมือหมอแล้ว ไม่มีอะไรน่าห่วงหรอกค่ะ” ภุมวารีถอดแหวนที่นิ้วตัวเองออกแล้วยัดใส่มือภาสกร “คุณภาสคะ แหวนวงนี้ผึ้งเอาติดมาเพราะคิดว่าคุณคงต้องใช้มัน ราคามันน่าจะพอใช้จ่ายที่โรงพยาบาลได้”

“ผมไม่รู้จะขอบคุณคุณผึ้งยังไงดี”

“นี่ดีนะคะที่คุณโรจน์ป่วยขึ้นมาตอนที่ผึ้งยังอยู่กับคุณ ถ้าผึ้งกลับบ้านแล้วโดนคุณพ่อกักตัวไว้ ผึ้งก็คงช่วยอะไรคุณไม่ได้ ผึ้งอยากจะให้คุณภาสล้มเลิกความตั้งใจเรื่องที่เราจะกลับไปหาคุณพ่อ คุณภาสคงไม่อยากจะเสี่ยงให้เราถูกพรากจากกันตอนนี้หรอก จริงไหมคะ”

 ภาสกรพูดไม่ออกเพราะสิ่งที่ภุมวารีพูดออกมานั้น ถูกต้องทุกอย่าง...ส่วนทินกรพ่อตัวแสบของภาสกร เวลานี้เขาเพิ่งตื่นนอน พอตื่นมาไม่เห็นใครในบ้านสักคนก็เที่ยวสำรวจตรงโน้นตรงนี้ จนกระทั่งเจอกุญแจใหม่เอี่ยมดอกหนึ่งซึ่งเชื่อว่าเป็นกุญแจห้องนอนของลูกชายกับลูกสะใภ้ เพราะเมื่อวันก่อนเห็นลูกสะใภ้พาช่างมาเปลี่ยนประตูเสียงดังโครมคราม

ooooooo

รถของชายใหญ่แล่นไปตามถนนหลายเส้นทาง จนบ่ายคล้อยลงเรื่อยๆก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะถึงสนามบิน นวลนั่งอย่างอดทน จนกระทั่งเริ่มเห็นสองข้างทางที่รถวิ่งผ่านยังคงเป็นทุ่งหญ้าไร่นา ไม่มีทีท่าว่าจะเข้าสู่เขตเมืองเสียที จึงเริ่มหันรีหันขวาง

“แปลกจริง ทำไมรถคุณพ่อยังไม่ตามมาซักที”


ชายใหญ่แค่นยิ้มออกมา นวลเห็นแล้วยิ่งฉงน ถามว่าอีกนานไหมกว่าจะถึง

“ใกล้แล้วล่ะครับ”

“ฉันเข้าใจว่าสนามบินอยู่ในพระนครเสียอีก เพราะรอบข้างนี่ยังเป็นทุ่งนาอยู่เลย”

“ก็ใครบอกว่าผมจะไปสนามบินล่ะครับคุณผึ้ง”

“คุณชายหมายความว่ายังไงคะ”

“ผมเปลี่ยนใจแล้ว เราจะไม่ไปอยู่ต่างประเทศ”

“ฉันไม่เข้าใจ”

“เราจะเริ่มชีวิตคู่กันที่เมืองไทยนี่แหละครับ” ตอบแล้วชายใหญ่เร่งเครื่องรถเร็วขึ้น นวลใจไม่ดีหันรีหันขวางมองรอบตัวแล้วยิ่งวิตกเพราะถนนที่รถมุ่งหน้าไปนั้นเต็มไปด้วยความเวิ้งว้าง


นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ