ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    ร้อยป่า

    SHARE

    แป๋วหน้าตาตื่นมาที่โรงพักและเห็นเสือออกมาจากห้องสอบสวนพอดี

    “เสือ! มันเกิดอะไรขึ้น เสือโทร.บอกแป๋วว่ายิงลุงโภคาตาย?”

    “คุณโภคายิงผม ผมเลยต้องป้องกันตัว นี่ผมเพิ่งให้การเสร็จ”

    “ตำรวจว่ายังไงบ้าง จะตั้งข้อหาเสือมั้ย”

    “ฆ่าคนตายยังไงก็โดน ไม่รู้โทษจะหนักเบาแค่ไหน”

    “เสือป้องกันตัว เรื่องถึงศาลก็พ้นผิด”

    “ขอบคุณนะแป๋ว”

    อนิรุทธิ์เพิ่งมาถึงในสภาพเสื้อผ้าเปื้อนเลือด แป๋วห่วงเสือขณะเดียวกันก็เสียใจกับอนิรุทธิ์

    “รุท แป๋วเสียใจด้วยนะ แล้วนี่ลุงโภคาอยู่ไหน”

    “นิติเวช รอชันสูตร...คุณฆ่าพ่อผมทำไม ยิงพ่อผมทำไม” อนิรุทธิ์แผดเสียงใส่เสือ

    “พ่อคุณก็ยิงผมนะครับ แล้วพ่อคุณจะหนีไปไหน”

    “พ่อผมไม่ได้หนี”

    “คนขับรถบอกว่าพวกคุณจะไปสนามบิน พ่อคุณจะหนีออกนอกประเทศ”

    อนิรุทธิ์ต่อยหน้าเสือเปรี้ยงแล้วยังจะซ้ำอีก แต่ตำรวจเห็นเหตุการณ์รีบเข้าห้าม ส่วนแป๋วกลัวเสือเอาคืนเลยดึงเขาออกไปหน้าโรงพัก

    ตำรวจบอกอนิรุทธิ์ว่า “อาคุณกับคนขับบอกว่าไม่เห็นเหตุการณ์เพราะอยู่บนรถ”

    “ผมเห็นตอนพ่อโดนยิง”

    “เชิญคุณไปให้ปากคำครับ”

    อนิรุทธิ์หน้าตาแค้นมาก เดินตามตำรวจเข้าไปในห้องสอบสวน

    แป๋วอยู่กับเสือหน้าโรงพัก เธอถามอย่างข้องใจว่าลุงโภคาจะหนีจริงหรือ

    “บนรถมีกระเป๋าเดินทาง แป๋วคิดว่าไงล่ะ”

    “จะหนีทำไมนะ คดียังไม่ได้ขึ้นศาลเลย แป๋วเข้าไปดูรุทนะ ตอนแม่แป๋วตายเขาดีกับแป๋วมาก” แป๋วผละไป พอดีกับที่เดชมาถึง เขาไปทำแผลที่โรงพยาบาลแล้วถูกตำรวจคุมตัวมาโรงพัก

    “ทำไมไม่นอนโรงพยาบาลล่ะเดช” เสือถาม

    “แค่โดนยิงเองพี่ เจ็บนิดหน่อย ตำรวจให้ผมมาให้ปากคำด้วย ไม่ต้องห่วงนะพี่ ไอ้โภคามันยิงพี่ก่อนผมเป็นพยานได้ พี่ไม่ผิด” เดชปลอบ...แต่เสือก็กังวลอยู่ดี

    หลังจากสองฝ่ายให้การเสร็จ ตำรวจเรียกมาสรุปคดีเบื้องต้น

    “ทั้งสองฝ่ายให้การไม่ตรงกัน คุณเสือว่าคุณโภคาจะยิงก่อน เลยต้องยิงป้องกันตัว ส่วนคุณอนิรุทธิ์บอกว่าคุณเสือเป็นฝ่ายยิงก่อน”

    “มันโกหกครับ” เดชโพล่งขึ้น

    เสือห้ามเดชแล้วเตือนอนิรุทธิ์ว่าให้การเท็จมีความผิด อนิรุทธิ์ยังดึงดันทั้งที่ตัวเองโกหก เพราะต้องการเอาเสือเข้าคุกให้ได้

    “คุณฆ่าพ่อผมตายก็ต้องติดคุก...คุณตำรวจครับ เสือยิงพ่อผมก่อน”

    “ก็อย่างที่ผมให้การ ผมไปห้ามไม่ให้มีเรื่องแล้วจะฆ่าเขาทำไมล่ะครับ คุณโภคาเล็งปืนมาที่ผม ผมไม่ยิง เขาก็ยิงผมตาย”

    “เอาล่ะครับ ในเมื่อสองฝ่ายให้การไม่ตรงกัน ทางตำรวจก็ต้องสอบสวนเพิ่มเติมเพื่อจะได้ตั้งข้อหา”

    “ยังไงครับ คือยังไม่ตั้งข้อหางั้นเหรอ”

    “ข้อเท็จจริงยังไม่แน่ชัด ตั้งข้อหาไม่ได้ครับ”

    “แต่ผมอยากให้จับมันเดี๋ยวนี้” อนิรุทธิ์โวยวายเอาเรื่องมาก ขณะที่เดชก็ไม่ยอมเหมือนกัน ตอบโต้ทันควันว่าถ้าพี่เสือโดนจับตนก็ประกันตัว

    “ไม่โดนข้อหาก็ไม่ต้องประกันตัว คุณเสือคุณกลับได้ครับ แล้วผมจะเรียกมาสอบปากคำใหม่วันหลัง”

    “ปล่อยกลับง่ายๆแบบนี้เลยเหรอครับ”

    “คุณเสือเป็นข้าราชการ มีอาชีพที่อยู่เป็นหลักแหล่ง แล้วหลังเกิดเหตุก็รอมอบตัว ไม่มีทีท่าหลบหนี”

    “จะให้ผมมาให้ปากคำอีกวันไหนก็โทร.ไปนะครับ ผมไม่หนีแน่นอน”

    เสือพูดหนักแน่นกับตำรวจแล้วพาเดชกลับไป อนิรุทธิ์ฮึดฮัดไม่พอใจจะตามไปเอาเรื่องเสืออีก แต่แป๋วกับญาติของเขาช่วยกันจับตัวไว้

    อนิรุทธิ์ทำใจไม่ได้ที่สูญเสียพ่อกะทันหัน กลับมาถึงบ้านเขาก็ยังเศร้าเสียใจ แป๋วเข้าใจความรู้สึกนั้นเพราะเธอเองเคยเป็นอย่างนี้เหมือนกันตอนแม่ตาย

    “เมื่อเช้าผมยังคุยกับพ่ออยู่เลย ตอนนี้พ่อผมตายแล้ว...”

    “อยากร้องก็ร้องออกมาเถอะรุท ระบายออกมา ตอนแม่ตายแป๋วก็ร้องไห้ทุกวัน ใครไม่เสียพ่อแม่ไม่รู้หรอกว่ามันเสียใจขนาดไหน”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เกรซ" ฟาดเรียบ 2 หนุ่ม "ลี-สมาร์ท" สวยร้ายท้าทายที่สุดใน "เริงริตา"

    "เกรซ" ฟาดเรียบ 2 หนุ่ม "ลี-สมาร์ท" สวยร้ายท้าทายที่สุดใน "เริงริตา"
    7 ก.ค. 2563 0
    7:30 น.