วันพุธที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

รักกันพัลวัน

อ่่านเรื่องย่อ 313k

แนว: โรแมนติก-คอมมาดี้

บทประพันธ์โดย: เชอริณ

บทโทรทัศน์โดย: ปารดา

กำกับการแสดงโดย: ป้าแจ๋ว ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์

ผลิตโดย: บริษัท ฟีล กู๊ด เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: ณภัทร เสียงสมบูรณ์,ปรีชญา พงษ์ธนานิกร

เย็นนี้เองตุลปรึกษากับเพื่อนๆที่ร้านข้าวต้มมัด โดยมีบุญลือกับสมฤดีนั่งห่อข้าวต้มมัดนั่งฟังอยู่ข้างๆ ตุลบอกว่าสงสารนลินีกับลูกและปรีชา จะยังไม่ให้แมตต์รู้เรื่องนี้

มนตรีติงว่าคิดให้ดีสิ่งที่ตุลทำมันถูกต้องหรือเปล่า โตมรก็ว่าทำอย่างนี้คนเขาจะเข้าใจเธอผิดไปตลอดชีวิต ไม่เพียงพนักงาน คุณแบรด คุณฌอน กับคุณแมตต์ด้วย ตุลเครียดแต่พูดจริงจังว่า

“แค่แกกับทุกคนที่นี่รู้ว่าความจริงเป็นยังไง ฉันก็สบายใจแล้ว ฉันก็แค่ตกงานคนอาจเขาใจผิดไปบ้างก็แค่เรื่องฉันประมาททำให้ปลาตาย ยังไงก็ไม่ถึงตำรวจ แต่ถ้าเราเอาหลักฐานไปให้คุณแมตต์ เรื่องต้องถึงตำรวจแน่ แล้วแกคิดว่าคุณหน่อยกับลูกจะเป็นยังไง คุณหน่อยติดคุก เด็กต้องถูกส่งไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้างั้นเหรอ?”

อโนมาติงว่าเด็กยังมีพ่อ ดารินทร์ถามว่าแล้วพ่อจะยอมรับลูกไหม และถ้าคุณหน่อยติดคุกยังไงเรื่องก็ต้องโยงไปถึงทักษะอยู่ดี มองอย่างเป็นกลาง ยังไงเด็กก็ต้องมีปัญหาอยู่วันยังค่ำ

บุญลือแทรกขึ้นว่าเด็กก็น่าสงสาร แต่กฎหมายก็ต้องเป็นกฎหมาย ตุลบอกว่าตนแค่ช่วยประวิงเวลาไว้ก่อนเท่านั้น ตนรู้ว่าทำไม่ถูกแต่ตนก็เชื่อเรื่องกรรม ใครทำชั่วไว้สักวันกรรมก็ต้องตามทัน และถ้าตนตกงานก็ไม่เดือดร้อนอะไรมากมาย และตนก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไปอิตาลีกับฐานัท

ooooooo

พิมมี่กลับจากร้านอาหารพร้อมแหวนที่แมตต์ให้เป็นของขวัญวันเกิด เจอฌอนถือเค้กปักเทียนมาอวยพรวันเกิด ที่เซอร์ไพรส์คือเขามอบแหวนเพชรน้ำงามให้ด้วย!

“สวยจังค่ะ ดีใจจังวันเกิดปีนี้ได้ของขวัญเป็นแหวนตั้งสองวงแน่ะ วงนี้ของพี่แมตต์ค่ะ” พิมมี่ชูมือให้ดูแหวนที่นิ้ว

“วงนี้ไม่ใช่แหวนวันเกิด...” ฌอนนิ่งไปอึดใจ แล้วเอ่ยขอ “แต่งงานกับพี่นะพิมมี่”

พิมมี่บอกว่าตนไม่แน่ใจ ฌอนใจหายถามว่าความรู้สึกเธอไม่เหมือนเดิมหรือว่ามีคนอื่น


“ไม่ใช่ค่ะ ความรู้สึกพิมมี่มีให้พี่ฌอนยังเหมือนเดิม เพียงแต่...ไม่มากเท่าเดิม ถ้าเป็นเมื่อก่อนพิมมี่คงตอบตกลงโดยไม่ต้องคิด แต่ตอนนี้พิมมี่อยากให้เราใช้เวลามองกันมากกว่านี้ แล้วก็...ยอมรับในสิ่งที่อีกคนเป็นได้จริงๆไม่ใช่แค่พยายาม”

“พี่รู้ว่าที่ผ่านมา พี่ไม่มีเวลาให้พิมมี่เลย พี่ขอโทษ”

“เรายังอยู่ด้วยกันตรงนี้ค่ะพี่ฌอน มันอาจต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ อาจต้องใช้เวลา แต่ถ้าเรารักกันจริง ‘เวลา’ ก็ไม่ใช่ปัญหา จริงไหมคะ” พิมมี่มองแหวนในมือฌอนยิ้ม “นี่ถ้าเป็นแหวนวันเกิดพิมมี่จะรับไว้ แต่ถ้าเป็นแหวนแต่งงาน พิมมี่ยังรับไว้ไม่ได้ค่ะ”

พิมมี่ปฏิเสธอย่างสุภาพ มีเหตุผล แล้วเดินขึ้นห้องไป ฌอนมองแหวนในมืออึ้งสนิท!

ป้ากลางเห็นใจทั้งคู่ เจนสงสารฌอน และแบรดรู้สึกผิดกับฌอนมาก...เมื่อขึ้นห้องนอนและออกไปยืนที่ระเบียง เขาบอกเจนที่ถือถาดยามาให้ว่า

“ปัญหาทั้งหมดมันเกิดจากผม ที่ผมมีปัญหากับคุณใหญ่จนต้องหย่ากันก็เพราะเรื่องงาน แต่มันผิดด้วยเหรอที่ผมทุ่มเทเวลาทั้งหมดสร้างความมั่นคงให้ครอบครัว ผมคิดว่าผู้หญิงต้องการอย่างนั้นเสียอีก”

“ผู้หญิงทุกคนต้องการความมั่นคงค่ะ แต่น้อยกว่าความรัก ความเอาใจใส่ ส่วนเรื่องฌอน คงเป็นเพราะฉันที่เฝ้าบอกลูกทุกวันว่า คุณคือผู้มีพระคุณ ฌอนตั้งใจเรียนและทำงานหนักก็เพราะเขารักและศรัทธาคุณมาก จะว่าไปแล้ว ที่ชีวิตคู่ของฌอนกับนาตาลีต้องพัง ฉันก็มีส่วนด้วยเหมือนกัน”

“เพราะผมต่างหากที่สร้างปัญหาซ้ำซากทั้งกับคุณใหญ่จนมาลงที่ฌอน” แบรดแววตาครุ่นคิด ถอนใจก่อนบอกเจนว่า “ถึงเวลาที่ผมจะปลดระวางตัวเองสักที”

“ฉันดีใจค่ะที่ได้ยินคุณพูดแบบนี้ ความสุขของคุณจะทำให้ลูกๆมีความสุขไปด้วย” เจนดีใจมาก

“ฌอนทำเพื่อผมมามากแล้ว เขาควรจะมีความสุขสักที”

“ถ้าคุณทำได้อย่างที่พูด ฌอนมีความสุขแน่ค่ะ แต่อีกคนสิคะ น่าเป็นห่วงมากกว่า” เจนพยักพเยิดไปที่สนามหน้าบ้าน แบรดมองตาม เห็นแมตต์ยืนมองพระจันทร์อย่างเปล่าเปลี่ยว เศร้าเหงา...

แบรดเดินลงไปหาแมตต์ที่ยืนเหม่อมองพระจันทร์อยู่ เอ่ยขึ้นว่า

“พ่อรู้นะว่าลูกคิดอะไร รู้สึกยังไง ถ้าไม่มีเรื่องเกิดขึ้น พ่อจะไม่ห้าม...เรื่องความรัก เรื่องของหัวใจเป็นเรื่องที่ลูกต้องตัดสินใจเลือกเอง...แต่ตอนนี้ปัญหามันเกิดขึ้นแล้ว การนัดเจอหรือพูดคุยกับพนักงานที่ถูกตั้งข้อสงสัยทั้งต่อหน้าและลับหลัง คงเป็นเรื่องที่พนักงานคนอื่นเข้าใจได้ยาก ภาพลักษณ์บริษัทสำคัญที่สุดนะลูก อดทน รอให้หาตัวคนร้ายได้ก่อน ลูกจะได้รักผู้หญิงคนนั้นอย่างเต็มหัวใจ พ่อแนะนำได้เท่านี้”

เวลาเดียวกัน ทั้งฐานัทและตุลญาณาเตรียมเอกสารการเดินทางเรียบร้อยแล้ว แต่ทั้งคู่ต่างไม่อาจทำใจให้สดชื่นได้เมื่อนึกถึงอีกคน...ที่จะต้องจากไป...

ooooooo


เช้านี้ขณะมนตรีกำลังสั่งงานพนักงานให้ต้อนรับทีมสัตวแพทย์ที่จะมาตัดเขากวางเพื่อลดอาการบาดเจ็บช่วงฤดูผสมพันธุ์อยู่นั้น โตมรวิ่งหน้าตื่นเข้ามา พอเห็นแมตต์ยืนอยู่กับมนตรีก็ชะงักกึก ขอโทษแมตต์แล้วขอยืมตัวมนตรีสักครู่

พอพากันห่างแมตต์ออกไป โตมรก็ทำท่าเหมือนมีเรื่องคอขาดบาดตาย บอกมนตรีว่า จู่ๆตุลก็เลื่อนการเดินทางไปอิตาลีเร็วขึ้น มนตรีมึนไปครู่หนึ่งจึงถามว่าแล้วจะไปสายการบินอะไร ไฟลท์ไหน

โตมรเล่าการเดินทางของตุลอย่างละเอียดยิบ บอกว่าตุลให้ปิดเป็นความลับห้ามบอกใครเด็ดขาด

พอแมตต์รู้ว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับตุลก็เงี่ยหูฟัง จำวันเวลาและสายการบินที่ตุลจะไปไว้อย่างละเอียด

ooooooo

นลินีสุดทนกับการหลีกเลี่ยงที่จะรับรองบุตรของทักษะ วันนี้เธอลุยไปบริษัทเขาหวังจะพูดกันให้เด็ดขาด แต่ทักษะเห็นนลินีมาก็ขับรถหนีไปต่อหน้าต่อตา นลินีวิ่งตามร้องเรียกไปจนทักษะขับรถหลุดไป

นลินีตัดสินใจเป็นไงเป็นกัน นัดทักษะกับมณีทิพย์ไปพบกันที่ร้านอาหารหรู บอกมณีทิพย์ว่าตนเป็นภรรยาของทักษะและมีลูกด้วยกันแล้ว ทักษะตกใจแทบช็อกไม่คิดว่านลินีจะกล้าทำ แต่มณีทิพย์สงบนิ่งวางท่าอย่างนางพญาถามทักษะว่า “จริงหรือเปล่า”

ทักษะเอาตัวรอด โทษว่านลินีเคยเป็นเลขาของตนแค่ตามเครซี่เจ้านายเท่านั้นเอง

นลินีเจ็บจี๊ด แฉพฤติการณ์ของทักษะหมดสิ้น บอกว่าตนเงียบมานานแล้วแต่เขาบีบให้ตนต้องพูด เขาสัญญาว่าจะจดทะเบียนรับรองลูก มณีทิพย์ถามว่า แล้วจัดการหรือยัง พูดหน้านิ่งเย้ยในทีว่า

“นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผู้หญิงสาวสวยเดินมาร้องห่ม ร้องไห้แล้วบอกฉันว่ามีอะไรกับคุณทักษะ ถ้าเธอทำให้เขายอมรับลูกเธอได้ มันก็เป็นสิทธิ์ของเธอที่จะได้ตัวเขาไป ฉันไม่ใช่แม่พระที่จะลุกขึ้นมาจัดการเรื่องนี้ให้เธอ เชิญตกลงกันตามสบาย” มณีทิพย์ลุก บอกทักษะว่า “เคลียร์เรื่องผู้หญิงคนนี้ให้เรียบร้อย”

ทักษะบอกว่าไม่มีอะไรต้องเคลียร์เพราะตนไม่มีอะไรกับเขา เอาเด็กที่ไหนมาอ้างก็ไม่รู้

นลินีเหมือนถูกไฟเผาทั้งเป็น เดินตามทักษะที่ตามไปง้อมณีทิพย์ ทุบตีเขาถามว่าทำอย่างนี้ได้ยังไง ทักษะสะบัดจนนลินีล้มกระแทกพื้น ตวาดใส่ว่า

“จะไปบ้าที่ไหนก็ไป แล้วจำไว้ กูไม่มีวันจดทะเบียนรับเด็กหน้าไหนเป็นลูกทั้งนั้น!!!”

ปรีชาพุ่งเข้าชกทักษะ ถูกมณีทิพย์ส่งสายตาให้การ์ดสองคนรุมเข้าเล่นงานปรีชาจนสะบักสะบอม สองพี่น้องไม่เพียงเรียกร้องความเป็นธรรมไม่ได้ หากยังถูกทำร้ายสาหัสจนนลินีต้องไหว้อ้อนวอนการ์ดอย่าทำร้ายน้องชายตนเลย...ประคองปรีชาขึ้นมาร้องไห้อย่างหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว...

ooooooo

นลินีพาปรีชาที่ถูกซ้อมจนสาหัสส่งโรงพยาบาล พยาบาลถามว่ามีเรื่องกับใครมาหรือ แบบนี้ควรแจ้งตำรวจ นลินีตัดสินใจว่า ถึงเวลาที่ต้องทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว

วันนี้เป็นวันที่ตุลจะเดินทางแล้ว บุญลืออวยพรให้อยู่ที่ไหนก็ขอให้มีความสุข และถ้าเกิดอะไรขึ้น ก็ขอให้รู้ว่าพ่อกับแม่รออยู่ตรงนี้...ตุลโผกอดพ่อกับแม่น้ำตาซึม

แมตต์ที่รู้วันเวลาและสายการบินที่ตุลจะไป วันนี้เขาไม่อาจทำใจให้สงบได้ สุดท้ายทนไม่ได้ลุกพุ่งไปที่ประตู พอเปิดประตูออกไปก็ชะงักเมื่อเจอแบรดกับฌอนเดินเข้ามา ไม่ทันที่ใครจะพูดอะไร นลินีที่ใส่เฝือกอ่อน กับปรีชาที่หน้าตาบวมช้ำก็เดินมาจากอีกทาง

“คุณแบรด คุณฌอน คุณแมตต์คะ หน่อยมีเรื่องจะสารภาพค่ะ”

เมื่อเข้าไปในห้องประชุม นลินีรวบรวมกำลังใจสารภาพต่อหน้าผู้บริหารทั้งสามว่า

“เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับบลู ซี เวิลด์ เป็นเพราะหน่อย หน่อยเป็นคนร่วมมือกับคุณทักษะเองค่ะ”

นลินีเล่าทั้งน้ำตาว่า ตนหลงผิด โง่ ที่ไว้ใจผู้ชายเลวๆอย่างทักษะ ที่แท้เขาหลอกใช้ตนเท่านั้น ตนขอโทษที่ทำผิดกับทุกคน ฌอนถามว่าชาติเป็นคนของทักษะใช่ไหม

“ค่ะ เขารับชาติเข้ามาทำงาน แล้วโปรโมตคุณตุลขึ้นเป็นหัวหน้า ทั้งที่อายุงานชาติมากกว่า เขาทำให้ชาติเข้าใจผิด คิดว่าที่ไม่ได้ขึ้นเป็นหัวหน้าเพราะคุณแบรดเลือกคุณตุล ชาติแค้นคุณแบรดกับคุณตุลเลยไปเข้ากับคุณทักษะ หน่อยรู้เห็นเรื่องบลู แพลนเนต แต่หน่อยไม่ได้ร่วมมือกับเขา หน่อยสาบานได้”

นลินียังสารภาพว่าตนเป็นคนขโมยงาน บลูซี เวิลด์ไปในวันที่แมตต์กับตุลประชุมงานพรีเซนต์รอบสุดท้ายที่ห้อง ตนเอากาแฟเข้าไปเสิร์ฟ แกล้งชนแก้วกาแฟหก แล้วแอบติดเครื่องอัดเสียงไว้ที่ใต้โต๊ะ และคืนนั้นก็ให้ปรีชาเข้าไปเอาซึ่งก็คือผู้ชายใส่ชุดดำในกล้องวงจรปิดนั่นเอง ตอนนั้นตนลาพักงานเพราะครรภ์เป็นพิษจึงไม่มีใครสงสัยตนแต่สงสัยตุลญาณาแทน

ส่วนเรื่องวาล์วระบายน้ำที่ทำให้ปลาตายและหลอกให้ตุลไปดูนั้น ปรีชาก็โทร.บอกตุลจากตู้สาธารณะ หลอกให้ตุลไปดูตอนยังปกติ พอตุลกลับก็แอบไปปิดวาล์ว เพราะรู้ว่าตรงนั้นไม่มีกล้องวงจรปิด ปรีชาสารภาพน้ำเสียงสั่นเครือว่า

“ผม​เอง​ก็​รัก​ปลา ไม่ได้​อยาก​ทำให้​ปลา​พวกนั้น​ตาย แต่​ถ้า​ผม​ไม่​ทำ ไอ้​ผู้ชาย​คน​นั้น​มัน​ต้อง​บังคับ​ให้​พี่​หน่อย​จัดการ​เอง​แน่ๆ ผม​ก็​เลย...”

เรื่อง​รูป​ถ่าย​ตุ​ล​กับ​ทักษะ​นั่ง​คุย​กัน นลินี​บอก​ว่า​ตน​เป็น​คน​ถ่าย​เพื่อ​เล่น​งาน​ตุ​ล ทั้งที่​ตุ​ล​ไม่ได้​มี​ส่วน​เกี่ยวข้อง​ด้วย​เลย​แม้แต่​ครั้ง​เดียว ตน​ขอ​ยอม​รับ​ผิด​คน​เดียว อย่า​ให้​ปรีชา​ต้อง​มา​เกี่ยวข้อง​ด้วย​เลย

ปรีชา​ไม่​ยอม​เพราะ​ตน​ก็​ทำ​ผิด สอง​พี่น้อง​ต่าง​ปกป้อง​กัน กอด​กัน​ร้องไห้​อย่าง​สำนึก​ผิด

ooooooo

แบ​รด ฌอน และ​แมตต์ มอง​หน้า​กัน​ว่า​จะ​จัดการ​เรื่อง​นี้​อย่างไร​ดี แบ​รด​เสนอ​ว่า​เรา​ต้อง​แจ้งความ​แต่​จะ​กัน​นลินี​กับ​ปรีชา​ไว้​เป็น​พยาน เรื่อง​ประกัน​ตัวตน​ยินดี​ช่วย

ส่วน​ลูก​ของ​นลินี​นั้น ฌอน​บอก​ว่า​ถ้า​ติดขัด​ก็​ให้​ฝาก​น้า​กลาง​ช่วย​เลี้ยง​ก่อน​ดี​ไหม พิมมี่​ก็​น่า​จะ​ชอบ​เด็ก ​เหมือน​กัน แบ​รด​เห็น​ด้วย สั่ง​ให้​เรียก​ตุ​ล​กลับ​มา​ทำ​งาน​ได้​เลย แมตต์​ดู​นาฬิกา​แล้ว​รีบ​ขอตัว​วิ่ง​ออก​จาก​ห้อง​ไป​ทันที ไป​ถาม​โตมร​ว่า​ตุ​ล​อยู่​ไหน โตมร​บอก​ว่า​ตน​กับ​พี่ตรี​ไป​ส่ง​ที่​สนาม​บิน​ตั้งแต่​เที่ยง​ป่านนี้​ไป​ถึง​กรุงเทพ​ฯแล้ว

“โทร.​จอง​ตั๋ว​เครื่องบิน​ไป​กรุงเทพฯ​ให้​ผม​ด่วน​เลย เอา​เที่ยว​ที่​เร็ว​ที่สุด สาย​การ​บิน​ไหน​ก็ได้ ผม​จะ​ไป​รอ​ที่​สนาม​บิน” แมตต์​สั่ง

มนตรี​มือ​ไม้​สั่น​รีบ​โทร. แต่​ไม่ทัน​ไร​แมตต์​ก็​โทร.​มา​บอก​ว่า​เขา​ถึง​สนาม​บิน​แล้ว และ​ซื้อ​ตั๋ว​ไป​กรุงเทพฯ​ได้​แล้ว แม้​จะ​ไม่ทัน​กับ​ที่​ตุ​ล​จะ​บิน ​แต่​เขา​ตัดสินใจ​ไป​ให้​เห็น​กับ​ตา

ฐานัท​กับ​ตุ​ล​ไป​นั่งร้าน​กาแฟ​รอ​ขึ้น​เครื่อง ระหว่าง​นั้น​ฐานัท​เห็น​หญิง​สาว​คน​หนึ่ง​ใส่​หมวก​และ​แว่น​ดำ คลับคล้ายคลับคลา​กับ​ใคร​บาง​คน แต่​พอ​หัน​มอง​อีก​ที​เธอ​ก็​หาย​ไป​แล้ว

จน​เสียง​เรียก​ผู้โดยสาร​ขึ้น​เครื่อง ฐานัท​ยัง​หัน​มอง​ข้าง​หลัง​อีก​ที คราว​นี้​สบตา​กัน​จังๆจึง​เห็น​ว่า​เป็น​โ​รส ต่าง​มอง​กัน​อึ้ง​จน​ตุ​ลบ​อก​ฐานั​ทว่า​โหล​ดก​ระเ​ป๋า​เสร็จ​แล้ว แต่​พอ​เขา​หัน​ไป​มอง​อีก​ที​โ​รส​ก็​หาย​ไป​แล้ว

แมตต์​ไป​ถึง​เจอ​โ​รส​กำลัง​เดิน​ออก​มา​พอดี เธอ​บอก​เขา​ว่า​ไม่ทัน​แล้ว แมตต์​ผิดหวัง​แทบ​หมด​แรง ดึก​คืน​นี้​เขา​จึง​ไป​ที่​บ้าน​บุญ​ลือ ถาม​ว่า​รู้​ไหม​ว่า​ตุ​ล​ไป​อยู่​ที่​เมือง​ไหน? แมตต์​กลับ​ไป​บอก​แบ​รด​ด้วย​ความ​เสียใจ​ว่า “ไม่ทัน​แล้ว​ครับ​พ่อ ตุ​ล​ไป​อิตาลี​แล้ว...ผม​ไป​ไม่ทัน...”

แบ​รด​อึ้ง เพราะ​นอกจาก​เรื่อง​แม่​แล้ว ไม่​เคย​เห็น​แมตต์​เสียใจ​เรื่อง​ไหน​มาก​อย่าง​นี้...

ooooooo

เพียง​สาม​วัน​ต่อ​มา ตำรวจ​ก็​นำ​หมาย​เรียก​ไป​เชิญ​ทักษะ​ไป​ให้​ปาก​คำ​ที่​สถานี​ตำรวจ เพราะ​มี​เจ้าทุกข์​แจ้งความ​เรื่อง​ทารุณ​สัตว์ ลักลอบ​ค้า​สัตว์​ป่า​สงวน จ้าง​วาน​บุกรุก​และ​ทำให้​เสีย​ทรัพย์

ทักษะ​หน้า​ถอดสี​แต่​ยัง​ปากแข็ง​โวยวาย​ว่า​ตน​ถูก​ใส่ร้าย ถาม​ว่า​ใคร​เป็น​เจ้าทุกข์ มี​หลักฐาน​อะไร

แมตต์​บอก​ว่าบลู แพลนเนต ​กับ​บลู ซี เวิลด์​เป็น​เจ้าทุกข์ ส่วน​นลินี​บอก​ว่า​หลักฐาน​ทั้ง​หมดอ​ยู่​ที่​ตน

ไม่​ใช่​แค่​คดี​ที่​ตำรวจ​แจ้ง แต่​ยัง​มี​คดี​ยักยอก​ทรัพย์​เมื่อ​สาม​ปี​ก่อน​ที่​โกง​เงิน​บลู แพ​ลน​เนต​ด้วย

ทักษะ​ช็อก ร้องขอ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​มณีทิพย์ แต่​ถูก​เธอ​ถีบ​หัว​ส่ง​บอก​ว่า​เป็น​ความ​ผิด​ส่วน​บุคคล เรื่อง​ยักยอก​ทรัพย์​ก็​เกิด​ก่อน​ทักษะ​มา​ทำ​งาน​ที่​เดอะ​สคิลส์ ส่วน​เรื่อง​อื่น​ตน​ไม่​รับ​รู้ แล้ว​ขอตัว​เพราะ​มี​ประชุม ทักษะ​ร้อง​โวยวาย​อย่าง​บ้า​คลั่ง​ว่า “คุณ​จะ​ทิ้ง​ผม​ไม่ได้​นะ...กู​ทำ​งาน​หาเงิน​ให้​มึง มึง​จะ​ทิ้ง​กู​เหรอ!!”

“รู้​แล้ว​ใช่​ไหม​ว่าถูก​ถีบ​หัว​ส่ง​มัน​เป็น​ยัง​ไง...น่า​สมเพช​จริงๆ” นลินี​ยิ้ม​สะใจ

แม้​แมตต์​จะ​รู้​ว่า​ตุ​ล​ไม่​อยู่​แล้ว แต่​เขา​ก็​โล่ง​ใจ​ที่​เธอ​หลุดพ้น​ข้อ​กล่าวหา​แล้ว...

โ​รส​เอา​ข้าวต้ม​มัด​ไป​ฝาก​แมตต์​ที่​สวนสัตว์ แมตต์​ชม​ว่า​อร่อย​จัง โ​รส​ถาม​ว่า​เมื่อ​ไหร่​เรา​จะ​กลับ​มา​กิน​ของอร่อยๆกัน​เหมือน​เดิม หรือ​ต้อง​รอ​ให้​สอง​คน​นั้น​อุ้ม​ลูก​กลับ​มา​ก่อน

“เขา​มี​ความ​สุข เรา​ก็​ควร​ยินดี​กับ​เขา เพราะ​ความสุข​ของ​เขา ทำให้​เรา​มี​ความ​สุข​ไป​ด้วย”

โ​รส​กับ​แมตต์ยิ้ม​ให้​กัน​แกนๆ ต่าง​จม​อยู่​ใน​ความคิด​ของ​ตัว​เอง...

ooooooo

ใน​ห้อง​เรียน​มหาวิทยาลัย​ที่​อิตาลี ฐานัท​และ​เพื่อน​นักศึกษา​ต่างชาติ​อื่นๆต่าง​ฟัง​อาจารย์​บรรยาย​อย่าง​ตั้งอกตั้งใจ แล้ว​ฐานัท​ก็​ออก​ไป​พรีเซนต์งาน​อย่าง​คล่องแคล่ว​มั่นใจ

พอ​เลิก​คลา​ส ฐานัท​เก็บ​สมุด​สเ​กตช์​และ​หนังสือ หยิบ​สมุด​แพ​ลน​เนอร์​ขึ้น​มา​ขีด​ฆ่า​ลง​ใน​ปฏิทิน​ที่​เขียน​ว่า “First presentation”

เวลา​เดียวกัน ตุ​ล​ก็​บันทึก​ลง​ใน​ปฏิทิน​ว่า “สำรวจ​ปะการัง​ใต้​ทะเล​วัน​ที่ 1” เธอ​นำ​กลุ่ม​อาสา​สมัคร​ต่างชาติ​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง​ใน​ชุด wet suit ตุ​ลบ​รร​ยาย​ขั้น​ตอน​การ​ดำ​น้ำ​สำรวจ​ปะการัง​ให้​กลุ่ม​อาสา​สมัคร​ฟัง แล้ว​จึง​นำ​ทุก​คน​ลง​เรือ​สปีด​โบ๊ต​ที่​จอด​รอ​อยู่...

หนึ่ง​เดือน​ผ่าน​มา...ตุ​ล​กับ​อโนมา​และ​ดา​ริน​ทร์วีดิโอ​คอ​ล​คุย​กัน อโนมา​ถาม​ว่า​พี่​นัท​เป็น​ยัง​ไง​บ้าง​ ตุ​ล บอก​ว่า​สบาย​ดี ถาม​ตุ​ล​ว่า​เหงา​ไหม ตุ​ลบ​อก​ว่า​เป็น​อาสา​สมัคร​ที่​นี่​วันๆเจอ​ฝรั่ง​เยอะ​แยะ​ แค่​วุ่นวาย​เรียน​ภาษา​เพื่อ​คุย​กับ​เขา​ให้​รู้​เรื่อง​ก็​ไม่​มี​เวลา​จะ​เหงา​แล้ว

ตุ​ล​ถาม​ถึง​นลินี อโนมา​เล่า​ว่า​คุณ​แบ​รด​ประกันตัว​ออก​มา​แล้ว ส่วน​ทักษะ​กลาย​เป็น​หมาหัวเน่า พอ​หมด​ประโยชน์​ เมีย​ไฮโซ​ก็​เขี่ย​ทิ้ง​ไป​คว้า​ผู้จัดการ​คน​ใหม่​ทันที ดา​ริน​ทร์​เสริม​ว่า แถม​ถูก​เมีย​ไฮโซ​โยก​สมบัติ​ทุก​อย่าง​เป็น​ชื่อตัว​เอง​หมด ตอน​นี้​ถ้า​ไม่​มี​เงิน​มา​ประกัน​ตัว​ก็​ติด​คุก​หัว​โต​แน่

ตุ​ล​เลียบเคียง​ถาม​ถึง​ฌอน ถูก​ดา​ริน​ทร์​ดักคอ​ว่า​ไม่​ต้อง​ทำ​เป็น​ถาม​ถึง​คน​นั้น​คน​นี้ จะ​ถาม​ถึง​แมตต์​ก็​ถาม​มา​ตรงๆเลย บอก​ว่า​แมตต์​กับ​โ​รส​ก็​คง​จะ​แต่งงานกัน​เพราะ​ตุ​ลบ​อก​ว่า​เขา​หมั้น​กัน​แล้ว

ทั้ง​อโนมา​และ​ดา​ริน​ทร์​บอก​ให้​ตุ​ล​ทำใจ​เสีย ยังไง​เธอ​ก็​มี​ตน​สอง​คน​อยู่​ข้างๆเสมอ ตุ​ล​วาง​สาย​มอง​ไป​ที่ชายหาด​เวิ้งว้าง​อย่าง​เศร้า​เหงา...เดียวดาย...

ผ่าน​ไป​เดือน​ครึ่ง​แล้ว...ตุ​ล​กับ​บัดดี้​อาสา​สมัคร ดำ​น้ำ​เก็บ​ขยะ​ใน​ซอก​หิน​และ​ปะการัง​กัน​อย่าง​แข็ง​ขัน ฝ่าย​ฐานัท​ก็​จด​ไว้​ใน​สมุด​แพ​ลน​เนอร์​ช่วง​ปลาย​เดือน​ว่า “final presentation”

ooooooo

ที่​ร้าน​ข้าวต้ม​มัด...โ​รส​ทำ​ข้าวต้ม​มัดม่วนใจ๋​ไฮโซ จน​สมาคม​นัก​ธุรกิจ​เชิญ​ไป​รับ​รางวัล​ที่​เดอะ​ดารา​ทีวี โ​รส​แต่งตัว​สวย​ไป​รับ​รางวัล บุญ​ลือ​กับ​สมฤดี​ชม​ว่า​โ​รส​สวย​มาก ชวน​ถ่ายรูป​ไว้​เป็น​ที่​ระลึก และ​อาจ​ติด​โชว์​ไว้​ที่​ร้าน​ด้วย

กลับ​ถึง​บ้าน​โ​รส​ดู​รูป​ตัว​เอง​รับ​ถ้วยรางวัล​ที่​ถ่ายคู่​กับ​แมตต์​อย่าง​ภูมิใจ โ​รส​เปิด​เข้า​ไลน์​ฐานัท​แนบ​รูป​ทั้งหมด​เตรียม​ส่ง แต่​แล้ว​ก็​ลังเล​ว่า​จะ​ส่ง​ดี​หรือ​ไม่​ดี ถาม​รูป​ตัว​เอง​ถ่าย​กับ​พิมมี่​ที่​วาง​อยู่​หัว​เตียง​ว่า ถ้า​ส่ง​ไป​แล้ว ​ตุ​ลมา​เห็นจะ​คิดมาก​ไหม สุดท้าย​ก็​พูด​เอง​เออ​เอง​ว่า

“แต่​เขา​ก็​อยู่​ด้วย​กัน​ตั้ง 3 เดือน​แล้ว​นะ ตุ​ล​ไม่​น่า​จะ​คิดมาก” แต่​คิดไป​คิด​มา​กลัว​เสีย​ภาพ​ลักษณ์​ตัดสินใจ​จะ​ไม่​ส่ง แต่​บัง​เอิ๊ญ...​ทำ​โทรศัพท์​หล่น​กระเด็น​ตก​บน​เตียง พอ​หยิบ​ขึ้น​มา​ดู โ​รส​ก็​ตะลึง​ตา​ค้าง เมื่อ​เห็น​ว่า​รูป​ทั้งหมด​ถูก​ส่ง​ไป​แล้ว! โ​รส​รีบ​พิมพ์​ข้อความ​ส่ง​ตาม​ไป​ว่า

“ขอโทษๆๆ ส่ง​ผิด​ห้อง”

“อีก​สอง​วัน​ผม​จะ​กลับ​เมือง​ไทย คุณ​เอา​รางวัล​มา​ให้​ผม​ดู​ด้วย​นะ” ฐานัท​ตอบ​กลับ​มา​ทันที โ​รส​ดีใจ​จน​กรี๊ด​ดิ้น​อยู่​บน​เตียง แต่​พอ​นึก​ได้​ก็​ถาม​ตัว​เอง​ว่าดีใจ​อะไร​นักหนา เขา​แต่งงาน​แล้ว​นะ...แต่​ก็​อด​อ่าน​ซ้ำ​และ​ยิ้ม​กับ​ข้อความ​ที่​ฐานัท​ตอบ​มา​ไม่ได้

ooooooo

คืน​นี้​แมตต์​ชวน​มนตรี​กับ​โตมร​มาเที่ยว​ที่​ร้าน​คาราโอเกะ พอ​เมา​ความ​อัดอั้น​ก็​ถูก​ระบาย​ออก​มา​ว่า ตน​อกหัก​เพราะ​ตุ​ล​ถึง​สอง​ครั้ง ครั้ง​แรก​ตุ​ล​แย่งแอง​จี้​ไป ครั้ง​ที่​สอง​ตุ​ล​ทำ​ตน​อกหัก​เพราะ​ไป​รัก​ฐานัท

ด้วย​ความ​รัก​ที่​มี​ต่อ​เจ้านาย มนตรี​กับ​โตมรวีดิโอ​คอ​ล​กับ​ตุ​ล บอก​ว่า​ตุ​ล​ต้อง​รับผิดชอบ ก้มหน้าก้มตา​รับกรรม​ให้​ดี​เลย แล้ว​พา​กัน​แผด​เสียง​ร้องเพลง “คู่​คอ​ง” ให้​ตุ​ล​ฟัง ตุ​ล​เห็น​สภาพ​เมา​ปลิ้น​ของ​แมตต์​ก็​ตกใจ

รุ่ง​ขึ้น​โ​รส​มา​บอก​แมตต์​อย่าง​ตื่นเต้น​สุดๆว่า​ฐานัท​กำลัง​จะ​กลับ​มา  แมตต์​ถาม​ว่า​เพิ่ง​จะ​ไป​สาม​เดือน ​ไหน​บอก​ว่า​จะ​ไป​ห้า​เดือน โ​รส​นึก​ได้หน้า​เจื่อน​ถาม​ว่า สงสัย​ตุ​ล​จะ​ท้อง

แมตต์​ทำใจ​ไม่ได้  ขอ​ลา​พัก​ร้อน​กับ​แบ​รด  2-3 วัน แบ​รด​ให้ 5 วัน​เลย​เพราะ​ตอน​นี้​งาน​ลงตัว​แล้ว

แมตต์​เดินทาง​ไป​หา ดร.​ธรณ์​ที่​กระบี่​ทันที​ บอกว่า​พอดี​งาน​ลงตัว​แล้ว​เลย​อยาก​มา​ช่วย

ที่​กระบี่​นี่เอง...แมตต์​เจอ​กับ​ตุ​ล​ที่​ไป​ปล่อย​ปลาการ์ตูน​ลง​ทะเล ทั้ง​สอง​มองหน้ากัน​ช็อก​พูด​ไม่​ออก ​ดร.​ธรณ์แนะนำ​ตุ​ล​แก่​แมตต์​ว่าเพิ่งเข้ามา​ทำ​งาน​ได้​สาม​เดือน เธอโทร.มา​สมัคร​งาน ตน​เลยให้มา​ประจำ​ที่​กระบี่ แล้ว​ ดร.​ธรณ์​ก็ขอตัว​เพราะ​มี​วีดิ​โอ ​คอนเฟอเรนซ์​กับ​ทาง​กรุงเทพฯ ฝาก​ให้ตุล​ช่วย​พา​แมตต์​ไป​ส่ง​ที่​รีสอร์ตด้วย

ระหว่าง​นั้น​โ​รส​โทร.​หา​แมตต์​บอก​ว่า​ฐานัท​กลับ​มา​แล้วแต่​มา​คน​เดียว ​สงสัย​ว่า​ตุ​ล​ท้อง​เลย​ไม่​มา แมตต์​ที่​เจอ​ตุ​ล​แล้ว​บอก​โ​รส​ว่า​ตุ​ล​ไม่ได้​ท้อง โ​รส​ถาม​ว่า​รู้​ได้​ไง จู่ๆฐานัท​ก็​เข้า​มา​กระซิบ​โ​รส​ว่า ก็​ตน​ยัง​ไม่​มี​เมีย โ​รส​ตกใจ​ขอ​วาง​สาย​กับ​แมตต์​ทันที

ตุ​ล​ทำ​หน้าที่​อย่าง​ดี​แต่​ไร้​อารมณ์ ส่ง​แมตต์​ถึงที่พัก​แล้ว​จะ​กลับ แมตต์​ตาม​ไป​คว้า​แขน​ไว้​ถาม​ว่า ถ้าเอาแต่​หนี​หน้า​อย่าง​นี้​แล้ว​จะ​รู้ความ​จริง​ได้​ยัง​ไง

“ความ​จริง​อะไร” ตุ​ล​หยุด​ถาม​หน้า​นิ่ง​เสียง​เฉย

“ผม​ไม่ได้​หมั้น​กับ​โ​รส ​เรา​สอง​คน​ไม่​เคย​คิด​ที่จะ​แต่งงาน​กัน​ด้วย​ซ้ำ” ส่วน​เรื่อง​แหวนหมั้น แมตต์​ชี้แจงว่า เป็น​ของขวัญ​วัน​เกิด​พิมมี่ ​แต่​โ​รส​เอา​ไป​ลอง​แล้ว​ถอดไม่ออก และ​นิ้ว​ที่​ใส่​ก็​เป็น​นิ้ว​นาง​ขวา​ด้วย!

ตุ​ล​อึ้ง​ถาม​แก้​เก้อ​ว่า​แล้ว​มา​บอก​ตน​ทำไม แล้วเขา​มา​ทำ​อะไร​ที่​นี่ แมตต์​บอก​ว่า​พอ​รู้​ว่า​เธอ​ไป​กับ​ฐานัท ​ตนก็​ทน​อยู่​ที่​นั่น​ไม่ได้​แล้ว ถาม​ว่า​แล้ว​ทำไม​เธอ​ถึง​ไม่​ไปอิตาลี?

ความ​ลับ​ถูก​เผยอ​อก​มา​จาก​ปาก​ของ​ตุ​ล​เอง​ว่า

ตนรู้​จาก​ฐานั​ทว่า​คน​ที่​ช่วย​ชีวิต​ตน​จาก​การ​จม​น้ำ​คือเขา

ตุล​ขอบคุณ ตัดพ้อ​ว่า​น่า​จะ​บอก​ตน​บ้าง

ตุ​ล​ยัง​รู้​อีก​ว่า ไม่​เพียง​ครั้ง​นี้​ครั้ง​เดียว แมตต์​ยัง​ช่วย​เธอ​ฟื้น​จาก​สลบ​ที่​ถูก​มอเตอร์ไซค์​เฉี่ยว​ชน​ด้วย

แมตต์​พูด​แล้ว​เดิน​ไป​เลย ตุ​ล​เป็น​ฝ่าย​จ้ำ​ตาม พลาง​ตะโกน​เรียก​ให้​กลับ​มา​พูด​กัน​ก่อน เห็น​เขา​ไม่​ฟัง​ก็​สั่ง

“หยุด!! กลับ​มา​ตอบ​คำ​ถาม​ฉัน​เดี๋ยวนี้!!!” แมตต์​หยุด​ทันที หัน​มา​จิก​ตา​เจ้าเล่ห์​เดิน​เข้า​มา​ถาม​ว่า

“จะ​ให้​ผม​กลับ​ไป​หา​คุณ​ใช่​ไหม แต่​ผม​ไม่​รับรองนะ​ว่า​จะ​มี​การ​ช่วย​ชีวิต​กัน​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม​หรือ​เปล่า”

ตุ​ล​ใจ​เต้น​แรง​หัว​ใจ​แทบ​จะ​หลุด​ออก​มา​ข้าง​นอก เธอ​ตัดสินใจ​วิ่ง​หนี คราว​นี้​แมตต์​ไม่​ปล่อย วิ่ง​ตาม​ไป พอตามทัน​ตุ​ล​ยกมือ​ไว้​บอก​เรา​ดี​กัน​แล้ว​นะ หายใจไม่ทันแล้ว

“หายใจ​ไม่ทัน​ยิ่ง​ต้อง​เป่า​ปาก!” แมตต์​ก้าว​เข้าหา มอง​ตุ​ลอ​ย่าง​อ่อนโยน​จริงใจ จับ​มือ​ไว้​ถาม​ว่า “ผม​เคย​บอก​คุณ​หรือ​ยัง​ว่า ผม...รัก​คุณ”

ตุ​ล​หัวใจ​พอง​ฟู ยืน​มอง​และ​ยิ้ม​ให้​กัน​ท่ามกลาง​สายลม​เสียง​คลื่น​และ​แดด​อ่อนๆอัน​สดใส...

ooooooo

ฐานัท​ขับ​รถ​ให้​โ​รส​ส่ง​ข้าวต้ม​มัด​โดย​โ​รส​นั่งกำกับ​มา​ตลอด​ทาง ทั้ง​สอง​ต่าง​เปิด​ใจ​ที่​ปิดบัง​มา​นาน ​เพราะ​ขณะ​นั้นต่างคน​ก็​มี​อีก​คน​อยู่...แต่​วัน​นี้ เมื่อต่างคนก็ไม่มี​ใคร​แล้ว ทั่ง​คู่​เปิด​ใจ​ให้​กัน​และ​ฐานัท​ก็​ขอ​โ​รส​แต่งงาน

ฝ่าย​พิมมี่​กับ​ฌอน เมื่อ​ปรับ​ตัว​เข้าหา​กัน​แล้ว ก็ช่วย​กัน​ทำ​งาน​อย่าง​มี​ความ​สุข

คู่​ที่​ฟ​ลุ​ค​เข้า​มา​ด้วย​คือ โตมรกับอโนมา หลังจาก​จิกๆกัดๆกัน​มา​นาน ใน​ที่สุด​กลาย​เป็น​ความ​รัก​ แม้​จะไม่ หวาน​ชื่น​เหมือน​คู่​อื่น​แต่​ก็​สมน้ำสมเนื้อ เข้า​กั๊น​เข้า​กัน...

ดา​ริน​ทร์​กับ​พี่​อาร์ต​ที่รัก​กัน​มา​ตั้งแต่​อยู่​ ม.4 ผ่าน​มา​เกือบ​สิบ​ปี​แล้ว เมื่อ​คู่​รอบ​ข้าง​ลงเอย​กัน​อย่าง​มี​ความ​สุข ดา​ริน​ทร์​ถาม​พี่​อาร์ต​ว่า​เมื่อ​ไหร่​จะ​มาขอสักที พี่​อาร์ต​บอก​ว่า

“ใจเย็นๆ น้อง​ดา​น่า​รัก​ขนาด​นี้​ พี่​ไม่​เปลี่ยนใจ​ไป​ไหน​หรอก ​แต่ง​ช้า แต่​แต่ง​ชัวร์”

หนึ่ง​เดือน​ต่อ​มา...ยาม​เย็น​ที่​ชายหาด​แสน​โรแมนติก ตุ​ลญาณากับ​แมตต์ เมธากวิน จับ​มือ​กัน​เดิน​ที่​ชายหาด​ไป​ยังเรือ​ที่​จอด​รอ​อยู่​ที่​ท่า...ตุ​ลญาณาเอ่ย​ขึ้น​อย่าง​มี​ความ​สุขว่า...

“แล้ว​เรื่อง​ชุลมุน​วุ่นวาย​ของ​พวก​เรา​ก็​จบ​ลง​อย่าง​ราบรื่น...โลก​สวย​งาม​รอ​เรา​อยู่​ข้าง​หน้า ถ้าเราอดทน พยายาม​เข้าใจ​ซึ่ง​กันและกัน เชื่อ​มั่น​ใน​ความ​เป็น ‘มนุษย์’ ของ​เรา และ​ให้​เกียรติ ‘มนุษย์’ อื่น แต่​นั่น​ยัง​ไม่​พอ​เพราะ​เรา​ไม่ได้​อยู่​ใน​โลก​นี้​ตามลำพัง เรา​มี​เพื่อน​ที่​มี​ชีวิต​อัน​น่า​มหัศจรรย์​อยู่​กับ​เรา​ทั่ว​ทุก​มุม​โลก เพื่อน​ที่​มี​ลม​หายใจ มี​ชีวิต ต้องการ​ความ​เข้าใจ ใส่ใจ และ​ไม่​อยาก​ถูก​ใคร​เบียดเบียน​เหมือน​เรา”

ตุ​ลญาณา​หัน​สบตา​แมตต์​เอ่ย​ด้วย​ความ​หวัง...

“ถ้า​เรา​นับ​ทุก​ชีวิต​เป็น​เพื่อน​กับ​เรา โลก​คงน่าอยู่​นะ​คะ”

“งดงาม​เลย​ล่ะ...โลก​คง​งดงาม​ที่สุด”

ทั้ง​สอง​มอง​ท้อง​ทะเล​สี​คราม​ต้อง​แสงอาทิตย์​อัสดง ต่าง​หวัง​เต็ม​หัวใจ​ว่าโลก​จะ​งดงาม​อย่าง​ที่​ฝัน...

ooooooo

-อวสาน- ​


นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ