ข่าว

วิดีโอ



หงส์เหนือมังกร

อ่านเรื่องย่อ

แนว: แอกชั่น-โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: อภิวัฒน์ เล่าสกุล

กำกับการแสดงโดย: ตรัยยุทธ กิ่งภากรณ์

ผลิตโดย: บริษัท ปรากฏการณ์ดี จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: กฤตฤทธิ์ บุตรพรมเมลดา สุศรี


หลิวเดินเข้าไปในตึกร้างตามที่นัดไว้กับท่านชาติชายกลับไม่พบใคร รู้สึกได้ว่ามีคนอยู่ด้านหลังหันขวับไปเห็นเต็งล้อยืนอยู่ถึงกับอึ้ง เขาร้องทักแปลกใจที่เขาไม่ถูกจับหรือนายน้อย

“ยังกล้าเรียกอั๊วว่านายน้อยอีกเหรอ ลูกผู้ชายอย่างลื้อคงภูมิใจที่หักหลังคนอื่นด้วยการย่ำยีผู้หญิง แกทำอะไรกับม้าไว้อั๊วรู้หมดแล้ว” หลิวจ้องเขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ “ทำไมลื้อไม่ฆ่าอั๊ว ทั้งที่มีโอกาสหลายครั้ง”

“อั๊วต้องการให้ลื้อกำจัดไอ้พวกสวะที่ตั้งตัวเป็นศัตรูกับธรรมกุลก่อนไง แล้วหลังจากนั้นอั๊วก็แค่จัดการลื้อแล้วให้ตี๋เล็กขึ้นเป็นหัวหน้าธรรมกุลแทน แต่เพราะมัน ไอ้ตี๋ซุ้งมันตั้งใจชุบเลี้ยงตี๋เล็กขึ้นมาเพื่อให้ตี๋เล็กตายทั้งเป็น ในเมื่อมันฆ่าลูกอั๊ว...อั๊วก็จะฆ่าลูกมัน” ไม่พูดเปล่าเต็งล้อชักปืนเล็งหลิว

ทันใดนั้นมีเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด หลิวตกใจคิดว่าตัวเองถูกยิง แต่กลับเป็นเต็งล้อที่ถูกคมกระสุนล้มลง

ปืนกระเด็นหลุดมือ เต็งล้อแปลกใจใครกันที่มาช่วยเธอไว้ เหลียวมองไปยังทิศทางของต้นเสียงปืนเห็นตี๋ซุ้งเดินเข้ามาหา ทั้งเต็งล้อและหลิวตกใจแทบช็อก...

ขณะปราบขับรถอย่างเร่งรีบไปที่ถนนตกตามคำบอกเล่าของหลิว จ่าโทร.มารายงานว่ามีคนแจ้งว่าได้ยินเสียงปืนดังขึ้นที่ตึกร้างบนถนนตก ปราบสั่งให้บอกพิกัดของตึกมาให้ แล้วเร่งเครื่องขึ้นอีกราวจะแข่งกับพายุ...

ในขณะเดียวกัน หลิวยังตะลึงไม่หายที่อยู่ๆพ่อซึ่งตายไปแล้วโผล่มา ถามว่านี่มันอะไรกัน ท่านอ้างว่าถ้าไม่ทำแบบนี้ก็คงไม่ได้มาล้างแค้นไอ้คนทรยศ เต็งล้อตกใจนี่แสดงว่าตี๋ซุ้งรู้มานานแล้ว

“ตอนแรกอั๊วก็คิดว่าจะมีแต่คนอื่นที่คิดจะโค่นธรรมกุล แต่พอเฮียฆ่าอาซา อั๊วถึงได้รู้ว่าคนใกล้ตัวอย่างเฮียนี่แหละที่เลวที่สุด” ตี๋ซุ้งจ้องหน้าเต็งล้ออย่างอาฆาตแค้น หลิวถึงกับอึ้งเพราะคิดว่าพ่อเป็นคนทำ ตี๋ซุ้งหวนคิดถึงวันนั้น ตอนที่เดินมาดูศพน้องร่วมสาบานเห็นกำบางอย่างไว้ ค่อยๆแกะมือออก เห็นกระดุมเสื้ออยู่ในนั้นสักพักเต็งล้อรีบร้อนตามเข้ามา ตี๋ซุ้งเห็นกระดุมเสื้อของเต็งล้อขาดหายไปหนึ่งเม็ดก็เดาได้ทันทีว่าเป็นฝีมือเขา

เต็งล้อถึงกับเซ็งที่กระดุมแค่เม็ดเดียวทำให้ตัวเองต้องเสียท่า แล้วก็ถึงบางอ้อนี่แสดงว่าระเบิดวันประชุมที่สมาพันธ์เป็นฝีมือของตี๋ซุ้ง เขาเฉลยว่าระเบิดลูกแรกในห้องประชุมเป็นฝีมือจางเหา แต่พอจางเหาบุกเข้ามากระหน่ำยิงเขาในห้องพักจนเขาแน่นิ่ง จางเหาคิดว่าทำงานสำเร็จก็เดินจากไป

อึดใจตี๋ซุ้งที่แกล้งตาย ลุกขึ้นถอดเสื้อกันกระสุน เดินไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าที่เตรียมไว้ออกมา เอาเสื้อหน่วยเก็บกู้ระเบิดที่อยู่ในนั้นมาสวม แล้วตั้งเวลาระเบิดที่อยู่ในกระเป๋าให้พอดีกับที่ตัวเองจะหนีได้ทัน หลังจากเกิดการระเบิดขึ้น ผู้คนพากันแตกตื่นหนีตายกันอลหม่าน ตี๋ซุ้งในคราบหน่วยเก็บกู้ระเบิดอาศัยจังหวะนั้นหลบออกจากโรงแรมโดยมีธานินทร์ขับรถพาหนี แผนการนี้เขาใช้เวลาเตรียมทุกอย่างหนึ่งวันก่อนการประชุม


“นี่หมายความว่าป๊าวางแผนแกล้งตาย ทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรอ่ะป๊า”

“ก็เพื่อวันนี้ไง” ตี๋ซุ้งว่าแล้วเล็งปืนไปที่เต็งล้อ แต่ยังไม่ทันเหนี่ยวไก มีเสียงปืนดังขึ้นสองนัดซ้อนพร้อมกับเสียงสั่งให้หยุด ทุกคนหันมองตามเสียงเห็นปราบถือปืนอยู่ สารวัตรหนุ่มเดินเข้ามาหาทั้งสามคนพอเห็นตี๋ซุ้งยังไม่ตายถึงกับพูดไม่ออก ตี๋ซุ้งร้องทักไม่ได้เจอกันนานแล้ว ปราบได้สติสั่งให้เขาวางปืนลง แล้วมองไปที่หลิวเห็นสีหน้าตกตะลึงของเธอก็รู้ทันทีว่าเธอเองก็เพิ่งรู้เรื่องนี้เช่นกัน

ooooooo

จากนั้นปราบนำตัวหลิวกับตี๋ซุ้งไปที่กองปราบปราม โดยแยกตี๋ซุ้งไปสอบปากคำเพียงลำพัง ทำไมเขาถึงต้องแกล้งตายด้วย เขาอ้างว่าต้องการจะหลอกศัตรูก็เลยต้องหลอกคนใกล้ตัวพวกเดียวกันก่อน พอดีศัตรูกับคนใกล้ตัวเป็นคนคนเดียวกัน ปราบเข้าใจทันทีว่าเขาหมายถึงเต็งล้อ

“ก็อย่างที่สารวัตรเห็น มันกำลังจะฆ่าลูกสาวผม...ผมถึงต้องออกมาช่วย” ตี๋ซุ้งให้การแค่นั้นก็ไม่ยอมพูดอะไรอีก ถ้าปราบอยากรู้มากกว่านี้ต้องเป็นวันหลังที่มีทนายของเขาอยู่ด้วยแล้วลุกออกไปหน้าตาเฉย...

หลิวนั่งรออยู่หน้าห้องสอบสวนเห็นพ่อออกมาปรี่เข้าไปกอดไว้ด้วยความคิดถึง ดีใจที่ตัวเองไม่ต้องอยู่คนเดียวอีกแล้ว ตี๋ซุ้งปลอบไม่ต้องร้องไห้ไม่ต้องพูดอะไร ตนรู้เรื่องหมดแล้ว ต่อไปนี้ลูกไม่ต้องอยู่ตัวคนเดียวอีกแล้ว ขณะที่สองพ่อลูกชวนกันกลับ ปราบออกมาเรียกตี๋ซุ้งไว้แต่พอเห็นสีหน้าของหลิวกลับพูดอะไรไม่ออก

“ตอนนี้ผมอยากใช้เวลากับลูกผม คนที่สารวัตรควรอยู่ด้วยตอนนี้คือเต็งล้อ” พูดจบตี๋ซุ้งพาหลิวออกไป

ปราบคิดคล้อยตามคำพูดของตี๋ซุ้ง รีบรุดไปที่โรงพยาบาล เต็งล้อฟื้นจากการผ่าตัดเอากระสุนที่หัวไหล่ออกพอดี ปราบดีใจกับเขาด้วยที่ไม่เป็นอะไรมาก เต็งล้อนิ่วหน้าแปลกใจปราบพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า

“ไม่ผิดหรอก เพราะผมอยากให้คุณเข้าไปชดใช้ความผิดในเรือนจำมากกว่าจะต้องมาตายด้วยกระสุนนัดเดียว...ก็ไม่มีอะไร แค่ผมจะมาแจ้งว่าคุณเป็นผู้ต้องหาในคดีเก่าๆหลายคดี ทั้งฆาตกรรมตี๋ซาและครอบครัวอาแปะญาติของจางเหา นายเก๊า บางขุนนนท์ อ้อ รวมไปถึงเด็กที่คุณเคยอุปการะที่ชื่อผิงด้วย”

เต็งล้อสีหน้าเครียดจัดที่พอเรื่องแดง คดีต่างๆที่เคยก่อกรรมไว้ประดังเข้ามาเป็นชุด...

เสร็จธุระกับเต็งล้อ ปราบออกมาสั่งให้ตำรวจที่เฝ้าอยู่หน้าห้องพักฟื้น ถ้าไม่มีคำสั่งจากตนห้ามใครพาผู้ต้องหาออกไปจากห้องนี้เด็ดขาด อีกอย่างหากมีใครจะเข้าเยี่ยมผู้ต้องหาจะต้องแจ้งตนทุกครั้งแม้แต่ท่านชาติชาย ตำรวจสองนายที่เฝ้าระวังอยู่รับคำหนักแน่น ทันทีที่ปราบคล้อยหลัง ท่านชาติชายโผล่หัวออกมามองสีหน้าเคร่งเครียด คิดหาทางทำอะไรสักอย่าง...

ที่บ้านธรรมกุล ฮัวกับสมุนเห็นตี๋ซุ้งก้าวลงจากรถพร้อมกับหลิวถึงกับตะลึงมองหน้ากันเลิ่กลั่กว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมนายท่านยังไม่ตาย หลิวยังไม่อยากพูดอะไรกับฮัวและเหล่าสมุนจึงบอกให้พ่อเข้าไปเคารพป้ายวิญญาณเหมยกันก่อน ตี๋ซุ้งร้องห้าม ไว้ค่อยเคารพกันทีหลัง ตอนนี้มีคนมารอเราอยู่ แล้วเดินนำหลิวเข้าข้างใน เป็นจังหวะเดียวกับอาติยะเดินสวนออกมา หลิวยังเคืองเขาไม่หายเสียงเขียวใส่มาที่นี่ทำไม

“เรื่องนี้ผมว่าคุณถามอาป๊าของคุณเองดีกว่า”

อาติยะยิ้มให้อย่างอารมณ์ดี หลิวมองพ่อสีหน้าเต็มไปด้วยคำถาม ท่านยกความดีความชอบให้อาติยะ ถ้าไม่ได้เขา ท่านคงกลับมาไม่ได้ จากนั้นตี๋ซุ้งพาอาติยะกับหลิวไปที่ห้องทำงาน หลิวยังคาใจไม่หายถามพ่อว่าทำไมถึงพูดว่าเป็นเพราะอาติยะท่านถึงได้กลับมา ตี๋ซุ้งกลับโยนไปให้อาติยะเป็นคนตอบคำถามนี้แทน

ประมุข 14K เล่าให้ฟังว่าตี๋ซุ้งวางแผนให้เขาหาเรื่องทะเลาะกับหลิวเพื่อบีบให้เธอลาออกจากการเป็นสมาชิก 14K ซึ่งจะทำให้เต็งล้อคิดว่าตัวเองได้เปรียบจากการที่หลิวไม่มีใครเป็นแบ็กอัพปรากฏตัวออกมา เป็นอย่างที่ตี๋ซุ้งวางแผนไว้ เต็งล้อหลงกลเผยตัวออกมา ทำให้เรากำจัดมันได้ แม้จะไม่ตายแต่ก็ถูกตำรวจคุมตัวไว้


“ผมทำทุกอย่างก็เพื่อคุณนะ หลิว”

คนที่ถูกกล่าวอ้างชักจะไม่พอใจ ต่อว่าอาติยะเป็นชุดว่ารู้ทั้งรู้ว่าพ่อของเธอยังไม่ตายทำไมไม่บอกกันบ้าง ตี๋ซุ้งเห็นเขาโดนหลิวไล่บี้ก็เลยออกหน้ารับแทนว่าท่านเป็นคนสั่งไม่ให้เขาบอกเธอเอง

“อาหลิว ป๊าต้องการให้พวกที่จ้องทำลายธรรมกุลเผยตัวออกมาให้หมดซะก่อน”

“หมายความว่ายังไง นี่อย่าบอกนะว่าคุณร่วมมือกับอาป๊าฉันมาตลอด” หลิวจะเล่นงานอาติยะอีก ตี๋ซุ้งไม่พอใจเผลอตวาดลูกเสียงดังจนคนถูกตวาดสะดุ้งเฮือก ท่านได้สติรีบปรับสีหน้าและน้ำเสียงเป็นปกติ

“ป๊าว่ามันยังเร็วเกินไปที่จะคุย ป๊าเข้าใจ ตอนนี้ลื้ออาจจะยังสับสนอยู่ไว้รอให้ลื้อตั้งสติได้ก่อนแล้วเราค่อยคุยกัน” ตี๋ซุ้งแตะไหล่หลิวไว้อย่างปลอบโยน เธอจำเป็นต้องสงบปากสงบคำไม่พูดอะไรอีก ตี๋ซุ้งหันไปพยักพเยิดให้อาติยะออกไปก่อน เขามองหลิวอึดใจก่อนจะเดินออกจากห้องทิ้งให้พ่อลูกอยู่กันตามลำพัง

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น ปราบตามมาสอบปากคำท่านชาติชายถึงห้องทำงานเนื่องจากหลิวให้ปากคำว่าท่านเป็นคนโทร.ไปบอกเธอว่าจับเต็งล้อได้แต่พอเธอไปถึงที่นัดหมายกลับถูกเต็งล้อเล่นงาน ส่วนท่านก็หายตัวไป ท่านชาติชายแก้ตัวน้ำขุ่นว่าเต็งล้อหนีการจับกุมของตนไปได้ ปราบไม่ยอมรามือซักอีกว่าจับเต็งล้อได้อย่างไร

ท่านชาติชายถูกคาดคั้นหนักเข้าเริ่มอึกอักตอบไม่ได้ ก็เลยใช้อำนาจในมือสั่งย้ายปราบไปอยู่หน่วยอื่น เขาขอเหตุผลทำผิดอะไรถึงถูกคำสั่งย้าย ท่านยัดข้อหาดูหมิ่นและขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชาให้ ปราบทำอะไรไม่ได้จำต้องกลับไปเก็บข้าวของที่ห้องทำงาน ระหว่างนั้นจางเหาโทร.มาถามว่าเอาตัวเต็งล้อไปไว้ไหน ปราบไม่ยอมบอก ขืนบอกเขาคงตามมาเก็บผู้ต้องหาแน่นอน จางเหาตวาดอย่างมีอารมณ์ว่ามันสมควรตาย

“ฉันรู้ แต่ความผิดของเต็งล้อถ้าให้มันจบด้วยแค่การตายมันง่ายเกินไป สู้ปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่แบบจองจำ สำนึกผิดติดอยู่ในคุกไปนานๆ มันจะไม่ดีกว่าเหรอ”

จางเหาปฏิเสธทันทีว่าไม่ดีกว่า ในเมื่อปราบไม่ยอมบอกก็ไม่เป็นไร ถ้าอย่างนั้นตนขอตัวก่อน ยังไม่ทันจะวางสายปราบโพล่งขึ้นว่ามีอีกเรื่องที่จางเหาควรรู้เอาไว้ ตี๋ซุ้งยังไม่ตาย เขาตกใจร้องเอะอะว่าเป็นไปไม่ได้

“ใช่...ตอนที่ฉันเห็นเขา ฉันก็ยังไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเหมือนกัน” พูดจบปราบวางสาย จางเหายังอึ้งไม่หายกับข่าวล่าสุดที่ได้ยิน พยายามหาเหตุผลทำไมตี๋ซุ้งต้องแกล้งตายแต่นึกไม่ออก แล้วนึกขึ้นได้ว่ามีอยู่คนหนึ่งที่จะให้คำตอบเรื่องนี้ได้ คือหลิวนั่นเอง...

ด้านตี๋ซุ้งมาหาหลิวที่ห้องเพื่อจะเคลียร์เรื่องที่แกล้งตาย กลับต้องตกใจแทบช็อกเมื่อรู้จากลูกว่าคนที่ย่ำยีจนเหมยตั้งท้องคือเต็งล้อ หลิวเองก็แปลกใจที่พ่อไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน

“ที่ป๊าวางแผนทั้งหมดนี่ไม่ใช่เพราะป๊าอยากกลับมาล้างแค้นที่แปะเต็งทำกับม้าไว้เหรอ”

ตี๋ซุ้งไม่พูดอะไรอีกเดินออกจากห้องไปอย่างผิดหวังสุดๆ...

ระหว่างที่หลิวกำลังสับสนที่ทุกอย่างกลับตาลปัตร ในเมื่อพ่อไม่ได้กลับมาเพื่อแก้แค้นเต็งล้อเรื่องแม่ แล้วจะวางแผนลวงโลกแกล้งตายไปเพื่ออะไร จางเหาโทร.มานัดให้ไปเจอกันหน่อยมีเรื่องจะคุยด้วย หลิวเองก็อยากเจอเขาเช่นกัน จึงรับนัดโดยไม่ต้องคิดให้เสียเวลา

ทันทีที่เจอหน้ากัน จางเหาดีใจกับเธอด้วยที่พ่อของเธอยังไม่ตาย แต่แล้วต้องประหลาดใจเมื่อเธอบอกว่าเธอไม่ดีใจนักที่ท่านกลับมา ตอนแรกเธอคิดว่าที่ท่านวางแผนสลับซับซ้อนก็เพียงเพื่อต้องการแก้แค้นเต็งล้อ แต่กลับกลายเป็นว่าท่านไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเต็งล้อย่ำยีแม่ของเธอ จางเหาอึ้งไปชั่วขณะ

“แล้วเขาไม่ได้บอกเหตุผลคุณเหรอว่าทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร”

“ไม่ได้บอก...ที่ฉันอยากเจอคุณไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ ฉันอยากจะมาขอโทษ ฉันเข้าใจว่าคุณเป็นคนฆ่าอาป๊าก็เลย...คุณต้องเสียนิ้วไปก็เพราะฉัน” หลิวรู้สึกผิดต่อเขาอย่างแรง จางเหากลับไม่ถือสาที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไป เพราะตอนนั้นเขาเองก็หลงคิดว่าพ่อของเธอเป็นคนฆ่าเพ่ยเหมือนกัน พูดจบเขาผละจากไป หลิวถามไล่หลังว่าจากนี้ไปเขาจะทำอะไร จางเหาหันขวับมาประกาศเสียงกร้าว

“ไอ้เต็งล้อต้องตาย นั่นคือสิ่งเดียวที่จะทำให้ความแค้นของผมจบลงได้ เผลอๆก็ของคุณด้วย”

ooooooo


ละครหงส์เหนือมังกร ตอนที่ 15 อ่านหงส์เหนือมังกรติดตามละครหงส์เหนือมังกร ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย กฤตฤทธิ์ บุตรพรมเมลดา สุศรี 9 ม.ค. 2561 10:02 2018-01-12T02:54:59+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ