ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    จีนทะลุทะลวง

    นิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัย26 มิ.ย. 2563 05:01 น.
    SHARE

    ปีที่แล้วผมเดินทางเข้าไปเยือนหลายจังหวัดของกัมพูชาขณะที่จำเริญ จำเรียง ชะไรเมา ยังใช้จอบขุดดินกันจึกๆๆในพื้นที่เล็กๆ ในที่เช่าแปลงใหญ่ของนักธุรกิจจีนกลับใช้แทรกเตอร์หลายคันแล่นเวียนไปวนมาบนที่ดินโดยที่ไม่มีคนขับ และแล่นเฉียดกันเพียงนิดเดียวโดยที่ไม่ชน สอบถามได้ความว่า นักธุรกิจจีนใช้เครื่องรับสัญญาณระบบนำทางด้วยดาวเทียม ดาวเทียมทำให้จีนพัฒนาการเกษตรความแม่นยำสูงได้อย่างมีประสิทธิภาพ

    การปลูกผลหมากรากไม้ของบริษัทจีนในกัมพูชาก็จัดสรรพื้นที่การเพาะปลูก การวางแนวการปลูกและระยะห่างของต้นไม้ได้อย่างสอดคล้องกับลักษณะพื้นที่และระบบการระบายน้ำ ต้นไม้ทุกต้นได้รับแสงแดดอย่างเพียงพอ ฟังนักธุรกิจจีนอธิบายแล้วผมก็หลับตาจินตนาการนึกถึงการเกษตรของจีนที่นำทั้งเงินทุน เทคโนโลยี และตลาด มาใช้ในพื้นที่ของประเทศต่างๆ การเกษตรของโลกในอนาคตอาจจะอยู่ในมือของกลุ่มนักธุรกิจเกษตรของจีนก็ได้

    ผมไปสาธารณรัฐโมซัมบิกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ.2543 โมซัมบิกเมื่อ 20 ปีที่แล้วเต็มไปด้วยป่าไม้ขนาดใหญ่ เมื่อเข้าไปในป่า ในระยะ สายตายังได้เห็นต้นไม้ที่เป็นไม้เนื้อแข็งขนาดหลายคนโอบ อีกสิบกว่าปีต่อมา ผมมีโอกาสไปในพื้นที่เดิมอีกครั้งหนึ่ง ป่าที่เคยอุดมสมบูรณ์นั้นหายไปหมดแล้ว เปลี่ยนสภาพเป็นพื้นที่สัมปทานป่าไม้ของบริษัทจีนและมีโรงเลื่อยไม้ ผมได้รับเชิญให้ไปเยือนโรงเลื่อยและเข้าไปยังสำนักงานของบริษัทสัมปทานป่าไม้ของจีนที่อยู่ในพื้นที่

    แทบไม่น่าเชื่อครับ จีนใช้ดาวเทียมสำรวจต้นไม้ในป่าของโมซัมบิกและถ่ายภาพทางอากาศมาได้เกือบทุกต้น รู้ว่าไม้ประเภทไหนอยู่ตำแหน่งใด จะลากมาโดยทางไหนที่สะดวกที่สุด แค่ไปเยือนก็ทำให้ผมหลับตาจินตนาการเห็นภาพแผ่นดินโมซัมบิกแห้งแล้งนี่เป็นด้านลบของเทคโนโลยีที่ใช้สำรวจเพื่อบริโภคทรัพยากรอย่างทำลายล้างรุนแรงและรวดเร็ว

    ผมเดินทางในโมซัมบิกครั้งล่าสุดโดยรถยนต์ที่ใช้ระบบดาวเทียมนำทางที่บอกเส้นทางอย่างถูกต้องแม่นยำ แม้จะเป็นเส้นทางที่สร้างใหม่ก็มีบันทึกไว้เรียบร้อย

    โลกเราตอนนี้มีระบบระบุตำแหน่งดาวเทียมที่แม่นยำอยู่ 6 ระบบ ที่เราคุ้นเคยกันก็คือจีพีเอส ที่พัฒนาโดยสหรัฐฯ สหรัฐฯมีดาวเทียม 32 ดวง ครอบคลุมอยู่ทั่วโลก ระบบระบุตำแหน่งของรัสเซียชื่อโกลนาสที่มีดาวเทียม 27 ดวง ส่วนของสหภาพยุโรปชื่อกาลิเลโอ มีดาวเทียมอยู่ 30 ดวง

    ระบบของญี่ปุ่นชื่อคิวซีเอสเอส มีดาวเทียมเพียง 4 ดวง ดาวเทียมของญี่ปุ่นจึงใช้งานครอบคลุมเพียงพื้นที่ในญี่ปุ่น เอเชียตะวันออก และภูมิภาคโอเชียเนีย ของอินเดียก็มีชื่อไออาร์เอ็นเอสเอส มีดาวเทียม 7 ดวง ใช้ในพื้นที่ของอินเดียและห่างจากอินเดียไป 1,500 กิโลเมตร

    ระบบระบุตำแหน่งที่ใช้ครอบคลุมได้ทั้งโลกเหมือนของสหรัฐฯ สหภาพยุโรปและรัสเซียคือ “เป๋ยโต่ว” ที่พัฒนาโดยจีน จีนมีดาวเทียมปฏิบัติการมากถึง 35 ดวง และมีดาวเทียมหลากหลายถึง 3 ระบบ ทั้งวงโคจรระยะปานกลาง วงโคจรเฉียง และดาวเทียมค้างฟ้า

    เดิมกองทัพจีนต้องพึ่งระบบจีพีเอสที่ดำเนินการโดยกองทัพอากาศสหรัฐฯ 23 มิถุนายน 2563 จีนประสบความสำเร็จในการส่งดาวเทียมดวงสุดท้ายของระบบดาวเทียมนำร่องเป๋ยโต่วขึ้นสู่วงโคจรของโลก กองทัพจีนเป็นอิสระจากเทคโนโลยีนำทางของสหรัฐฯ ในอดีตจีนต้องคอยระวังไม่ให้เกิดความขัดแย้งกับสหรัฐฯรุนแรง เพราะกลัวสหรัฐฯตัดสัญญาณจีพีเอส แต่บัดนี้เป็นต้นไป จีนมีระบบระบุตำแหน่งที่แม่นยำของตนเองแล้ว

    ต่อไปเราจะเห็นการก้าวกระโดดในงานทุกด้านของจีน ไม่ว่าจะเป็นการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย การวัดน้ำทะเล อุตุนิยมวิทยา การติดตามงานเฝ้าระวังโครงสร้างตึกและสะพาน งานควบคุมเครื่องจักร ระบบการขนส่งและการจราจรอัจฉริยะ แม้แต่การตรวจสอบพฤติกรรมการขับขี่ของประชาชน การนำทางรถยนต์ เรือประมง ฯลฯ

    ยิ่งจีนมีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีมากเท่าใด ประเทศที่คบค้าสมาคมกับจีนก็ต้องมีระบบป้องกันตัวเองมากตามไปด้วย การปล่อยให้นักธุรกิจจีนซึ่งมีทุนและเทคโนโลยีสูงเข้ามาแข่งขันกับคนในประเทศ เหมือนการชกมวยระหว่างเฮฟวีเวทกับเด็กชั้นประถม

    เด็กชั้นประถมชนะจีนรุ่นเฮฟวีเวทยาก.

    นิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัย
    songlok1997@gmail.com

    อ่านเพิ่มเติม...

    แท็กที่เกี่ยวข้อง

    เปิดฟ้าส่องโลกนิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัยจีนดาวเทียมเป๋ยโต่วกองทัพจีนเทคโนโลยี

    ข่าวแนะนำ

    Most Viewed

    คุณอาจสนใจข่าวนี้