advertisement

ดอกส้มสีทอง ตอนที่ 10

บทประพันธ์ ถ่ายเถา สุจริตกุล จากบทละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 โดย ศัลยา
11 พ.ค. 2554 08:17

แม้​จะ​ร้องไห้​เสีย​น้ำตา​สัก​แค่​ไหน แต่​คน​อย่าง​เร​ยา​ก็​ไม่​เคย​ยอม​แพ้​อะไร​ง่ายๆ

เย็น​วัน​รุ่ง​ขึ้น เร​ยา​ขับ​รถ​ไป​จอด​หน้า​บริษัท​ก้อง​เกียรติ รอ​ให้​พนักงาน​ทยอย​กลับ​บ้าน​จน​บางตา​แล้ว​เร​ยา​ถึง​ก้าว​เข้าไป​ใน​ตึก​อย่าง​รวดเร็ว เธอ​ตรง​เข้าไป​ที่​ห้อง​ทำ​งาน​ก้อง​เกียรติ​ ด้วย​ความ​มั่นใจ​ว่า​เขา​ยัง​ไม่​กลับ​เพราะ​เห็น​รถ​ยัง​จอด​อยู่

แต่​แล้ว​เร​ยา​ต้อง​ผิดหวัง​อย่าง​แรง​เพราะ​ใน​ห้อง​เงียบ เชียบ​ไร้​ผู้คน ขณะ​เธอ​กำลัง​หัน​รี​หัน​ขวาง​ก็ได้​ยิน​เสียง​กุกกัก​หน้า​ห้อง จึง​รีบ​เดิน​ไป​หลบ​ใน​ห้องน้ำ​แล้ว​แง้ม​ประตู​แอบ​มอง ปรากฏ​ว่า​เป็น​พนักงาน​ทำ​ความ​สะอาด​เข้า​มา​พร้อม​เครื่องดูด​ฝุ่น

เร​ยา​ซ่อน​ตัว​เงียบ​รอ​คอย​ด้วย​ความ​หงุดหงิด​ว่า​เมื่อ​ไหร่​พนักงาน​จะ​ทำ​ความ​สะอาด​เสร็จ​เสียที...ครั้น​พนักงาน​กลับ​ออก​ไป​แล้ว เร​ยา​ถือโอกาส​ค้น​โต๊ะ​ทำ​งาน​ดู​โน่น​นี่​ไป​เรื่อย เปื่อย​ฆ่า​เวลา เผื่อ​ก้อง​เกียรติ​จะ​กลับ​เข้า​มา​อีก แต่​นาน​เข้า​ก็​รอ​ไม่​ไหว จึง​ตัดสินใจ​จะ​กลับ​แต่​ดัน​เปิด​ประตู​ห้อง​ไม่ได้​เพราะ​มัน​ถูก​ล็อก​จาก​ข้าง​นอก​ไป​แล้ว

ค่ำ​มืด​แล้ว เร​ยา​หงุดหงิด​หัวเสีย​ไม่​รู้​จะ​ออก​จาก​ที่​นี่​ไป​ได้​ยัง​ไง ที่สุด​ก็​ต้อง​ส่ง​ข้อความ​ไป​หา​ก้อง​เกียรติ​ว่า​เธอ​ติด​อยู่​ใน​ออฟฟิศ​ของ​เขา...

เสียง​สัญญาณ​ส่ง​ข้อความ​ดัง​ขึ้น​จาก​โทรศัพท์​มือ​ถือ ทำให้​ก้อง​เกียรติ​กับ​ณ​ฤดี​ที่​กำลัง​เริ่ม​ต้น​บท​รัก​มี​อัน​ต้อง​หยุด​ชะงัก  ณ​ฤดี​บอก​ให้​เขา​ดู​ข้อความ​ก่อน​เผื่อ​จะ​เป็น​เรื่อง​ด่วน

เขา​กลับ​ไม่​ใส่ใจ ทำท่า​จะ​เล้าโลม​ภรรยา​อีก แต่​แล้ว​เสียง​ส่ง​ข้อความ​ก็​ดัง​ขึ้น​อีก​ครั้ง

ก้อง​เกียรติ​เซ็ง​นิดๆ หัน​ไป​หยิบ​โทรศัพท์​มา​กด​ดู​ข้อความ แล้ว​ก็​นิ่ง​อึ้ง​ไป​ทันที

“เรื่อง​ด่วน​หรือ​คะ​คุณ​ใหญ่”

“ครับ ผม​ลืม​นัด​งาน​ไป​เรื่อง​หนึ่ง”

“ถ้า​เป็น​งาน​สำคัญ​ก็​ไป​เถอะ​ค่ะ”

“แต่...คุณ​ดี๋” สีหน้า​เขา​เกรงใจ​ภรรยา​อย่าง​มาก...

ณ​ฤดี​เข้าใจ​และ​พูด​เขินๆว่า เรื่อง​นี้​ไม่​เป็นไร​หรอก เขา​จึง​ขอบคุณ​เธอ แล้ว​ขยับ​เข้า​มา​กระซิบ​ข้าง​หู​ว่า “เดี๋ยว​ผม​กลับ​มา อย่า​เพิ่ง​นอน​นะ​ครับ”

ขณะ​เขา​ลุก​ไป​แต่งตัว ณ​ฤดี​ถาม​เขา​ว่า อยาก​ให้​เธอ​ไป​เป็น​เพื่อน​ไหม เขา​ตอบ​ทันที​ว่า​ไม่​เป็นไร แต่​กำชับ​ให้​เธอ​คอย อย่า​เพิ่ง​หลับ...

ณ​ฤดี​ยิ้ม​บางๆแทน​คำ​ตอบ และ​มอง​ตาม​เขา​ไป​ด้วย ​ความรู้สึก​ที่​ติด​ค้าง​ใน​ใจ เพราะ​เขา​ไม่​เคย​เป็น​แบบ​นี้​มา​ก่อน​โดยเฉพาะ​เรื่อง​งาน

ooooooo

เมื่อ​ก้อง​เกียรติ​มา​ถึง เร​ยา​แสร้ง​ขวัญ​เสีย​ตกใจ​โผ​เข้า​กอด​รัด​เขา​พัลวัน

“ฟ้า...หยุด...คุย​กัน​ก่อน” น้ำเสียง​ขุ่นๆของ​เขา​ทำให้​เร​ยา​หยุด​กึก “นี่​มัน​เรื่อง​อะไร คุณ​มา​อยู่​ที่​นี่​ได้​ยัง​ไง”

เร​ยา​นิ่ง​ไม่​ตอบ สีหน้า​เหมือน​จะ​ร้องไห้

“ฟ้า...ผม​อยาก​รู้​ว่า​มัน​เรื่อง​อะไร คุณ​มา​ติด​อยู่​ใน​ออฟฟิศ ​ผม​ได้​ยัง​ไง คุณ​เข้า​มา​ทาง​ไหน ตั้งแต่​เมื่อ​ไหร่”

“ฟ้า​มา​หา​คุณ​ใหญ่...คิดถึง คุณ​ใหญ่​ไม่​ติดต่อ​ฟ้า​เลย ฟ้า​ส่ง​ข้อความ​ตั้ง​เป็น​สิบๆครั้ง ทำไม​คุณ​ใหญ่​ใจร้าย”

“ผม​ถาม​ว่า​คุณ​เข้า​มา​ตั้งแต่​เมื่อ​ไหร่”

“ตอน​งาน​เลิก​ค่ะ ฟ้า​ยัง​เห็น​รถ​คุณ​ใหญ่​จอด​อยู่...ก็​ฟ้า​คิดถึง​คุณ​ใหญ่​จน​จะ​เป็นบ้า​ตาย​อยู่​แล้ว ฟ้า​แค่​อยาก​มา​เห็น​หน้า​คุณ​ใหญ่​ให้​หาย​คิดถึง แล้ว​ฟ้า​ก็​จะ​ไป ฟ้า​นั่ง​รอ​คุณ​ใหญ่​จน​แน่ใจ​ว่า​คุณ​คง​กลับ​บ้าน​ไป​แล้ว ฟ้า​ก็​เลย​จะ​กลับ แต่​ตึก​มัน​ปิด ประตู​ก็​ล็อก​หมด ฟ้า​ก็​เลย​ออก​ไม่ได้...ฟ้า​กลัว​มาก​เลย​ค่ะ​คุณ​ใหญ่”

“ก่อน​ปิด​ตึก​จะ​มี​คน​มา​ทำ​ความ​สะอาด​ห้อง​ผม คุณ​ออก​ไป​พร้อม​เขา​ได้”

“ฟ้า​ไม่​รู้​จะ​ตอบ​ว่า​ยัง​ไง​นี่​คะ ถ้า​เขา​ถาม​ว่า​ฟ้า​เป็น​ใคร ฟ้า​ก็​เลย​แอบ”

“ผม​เชื่อ​ว่า​คุณ​คิด​ได้​อยู่​แล้ว​ว่า​จะ​บอก​เขา​ว่า​อะไร”

“ตอน​นั้น​ฟ้า​ตกใจ​มาก​จน​คิด​อะไร​ไม่​ออก​จริงๆนะ​คะ​ คุณ​ใหญ่ ฟ้า​ขอโทษ​ค่ะ...ขอโทษ​นะ​คะ” เร​ยา​ออดอ้อน​ขอ​ความ​เห็นใจ แต่​สีหน้า​เขา​ดู​อึดอัด​คับ​ข้องใจ​อย่าง​มาก

“นั่ง​ก่อน...ผม​มี​เรื่อง​จะ​พูด​กับ​คุณ”

เร​ยา​ฟัง​ซะ​ที่ไหน เธอ​ขยับ​เข้า​กอด​และ​พยายาม​รุก​ไล่​จน​เขา​มี​ทีท่า​โอนอ่อน​ผ่อน​ตาม แต่​จู่ๆเขา​กลับ​ผลัก​เธอ​ออก​ห่าง เมื่อ​นึกถึง​ณ​ฤดี​ที่​ตัว​เอง​สั่ง​ให้​คอยอยู่ที่บ้าน

“คุณ​ใหญ่...ได้​โปรด​นะ​คะ ฟ้า​รัก​คุณ​ใหญ่”

“ผม​ทราบ​แล้ว​ฟ้า แต่​ที่​นี่​คือ​ที่​ทำ​งาน​ของ​ผม อย่า​ทำ​อะไร​อย่าง​นี้”

เร​ยา​จ้อง​หน้า​เขา​นิ่ง​อย่าง​ไม่​ยอม แล้ว​ฉับพลัน​เธอ​ก็​ทำท่า​ขยักขย้อน​คลื่นไส้​จะ​อาเจียน วิ่ง​เข้าไป​ใน​ห้องน้ำ...แทนที่จะ​ตาม​เข้าไป​ดู​อาการ​เธอ เขา​กลับ​ประเมิน​ว่า​ต้อง​ใช้​เวลา​อีก​สัก​พัก จึง​โทรศัพท์​ไป​หา​ณ​ฤดี

“ฮัลโหล...คุณ​ใหญ่​เหรอ​คะ”

“คุณ​ดี๋​ครับ ผม​จะ​เสร็จ​ธุระ​แล้ว อีก​สัก​ครู่​กลับ​แล้ว​ครับ คอย​ผม​นะ”

เร​ยา​ยืน​ฟัง​ใน​ห้องน้ำ ทั้ง​เสียใจ​ทั้ง​โกรธ​ณ​ฤดี แต่​จำ​ต้อง​ออก​มา​ตีหน้า​เศร้า​เล่น​ละคร​ต่อ​ไป

“ดี​ขึ้น​ไหม​ครับ​ฟ้า ช่วง​นี้​อาเจียน​อย่าง​นี้​บ่อย​รึ​เปล่า”

“บ่อย​ค่ะ...ฟ้า​คง​เริ่ม​แพ้” เร​ยา​มอง​ท้อง​ตัว​เอง​แล้ว​มอง​เขา​ด้วย​สายตา​วิงวอน​ขอ​ความ​กรุณา ซึ่ง​ก้อง​เกียรติ​ก็​เข้าใจ​แต่​ต้องการ​อธิบาย​ให้​เธอ​เข้าใจ​เขา​ด้วย​เหมือน​กัน

“ฟ้า...ฟัง​ผม​นะ​ครับ เมื่อกี้​ผม​ต้อง​โกหก​ภรรยา​ของ​ผม ซึ่ง​เป็น​สิ่ง​ที่​ผม​ไม่​อยาก​ทำ ฟ้า​อย่า​ก่อ​เรื่อง​ให้​ผม​ต้อง​โกหก​หรือ​ปิดบัง​อะไร​ภรรยา​ผม​อีก​ได้​ไหม​ครับ”

“คุณ​ใหญ่​จะ​พูด​จริง​ทุก​อย่าง​ก็ได้​นี่​คะ”

“ทำไม​ฟ้า​พูด​อย่าง​นี้”

“ฟ้า​ขอโทษ​ค่ะ ฟ้า​พูด​ด้วย​อารมณ์ อารมณ์​ที่รักคุณ​ใหญ่​ เหลือเกิน จน...จน​อด​เสียใจ​ไม่ได้​ที่​คุณ​ใหญ่​ไม่ได้​มี​ใจ​ให้​ฟ้า​เลย​สัก​นิดเดียว”

ก้อง​เกียรติ​นิ่ง​สนิท นั่น​ยิ่ง​ทำให้​เร​ยา​เสียใจ ก้มหน้า​สะอื้น​เบาๆ

“ฟ้า​ครับ...หยุด​ร้องไห้​ก่อน​เถอะ​ครับ ผม​มี​ความรู้สึก​ดีๆให้​กับ​ฟ้า...ใน​ฐานะ​ที่​ฟ้า​กำลัง​จะ​เป็น​แม่​ของ​ลูก​ผม แต่​ผม​ไม่ได้​รัก​ฟ้า ผม​เคย​บอก​ฟ้า​แล้ว​ว่า...ผม​รัก​ภรรยา​ของ​ผม ขอโทษ​นะ​ครับ​ที่​ผม​ไม่ได้​รัก​คุณ”

ฟัง​แล้ว​เร​ยา​ฟิวส์​ขาด​ทันที ฟูมฟาย​โวยวาย สอง​มือ​ทุบตี​เขา​ไม่​ยั้ง

“ทำไม​ต้อง​พูด​ซ้ำซาก​ว่า​ไม่​รัก...ไม่​รัก รู้​แล้ว ฟ้า​รู้อยู่​เต็มอก ไม่​ต้อง​ตอก​ย้ำ​ว่า​คุณ​ใหญ่​ไม่​รัก​ฟ้า... รู้​มั้ย​ว่า​เสียใจ...เสียใจ”

ก้อง​เกียรติ​ปัด​ป้อง แต่​เร​ยา​ไม่​ยอม​หยุด​พร่ำ​รำพัน มือ​ก็​ทั้ง​ฟาด​ทั้ง​ตี​จน​เขา​ต้อง​ออกแรง​รวบ​ตัว​เธอ​ไว้  แล้ว​จังหวะ​นี้​เอง ​เร​ยา​ก็ได้​โอกาส​ดึง​ตัว​เขา​ให้​ล้ม​ลง​ไป​บน​โซฟา​ด้วย​กัน...

ooooooo

ค่อนข้าง​ดึก เร​ยา​ขับ​รถ​เข้า​มา​จอด​หน้า​บ้าน​ด้วย​สีหน้า​อิ่มเอม​เปรม​ใจ แถม​พอ​ลง​จาก​รถ​ก็​กาง​แขน​โอบ​กอด​แม่​ลำยอง​ที่​ออก​มา​เปิด​ประตู​รั้ว​ให้

“กลับ​ซะ​ดึก​เชียว แม่​เป็น​ห่วง​แทบ​แย่...หิว​มั้ย​ลูก”

“อิ่ม...อิ่ม​ที่สุด​เลย​แม่”

ลำยอง​เห็น​ลูก​อารมณ์​ดี​มี​รอย​ยิ้ม​ก็​พลอย​ดีใจ​ไป​ด้วย... แต่​ใน​เวลา​เดียวกัน ก้อง​เกียรติ​กำลัง​ทุกข์​ใจ​แสน​สาหัส​ขณะ​นั่ง​มอง​ณ​ฤดี​ที่​หลับ​ไป​แล้ว เขา​ทั้ง​ทุกข์​ทั้ง​เสียใจ​ที่​ทำ​ผิด​ต่อ​เธอ​ซ้ำ​แล้ว​ซ้ำ​อีก แอบ​มี​สัมพันธ์​กับ​เร​ยา​ทั้งที่​นิวซีแลนด์ ที่​บ้าน​ของ​เร​ยา และ​ล่า​สุด​ที่​ห้อง​ทำ​งาน​ของ​เขา​เอง

ยิ่ง​คิด​ก็​ยิ่ง​ทุรนทุราย​ใน​ใจ​ด้วย​ความ​ผิด​ที่​ตัว​เอง​เคย​ทั้ง​เกลียด​ทั้ง​กลัว ปัญหา​การ​มาก​ชู้​หลาย​เมีย​ของ​บิดา​นั้น เขา​เคย​สาบาน​ไว้​ว่า​จะ​ไม่​ทำ แต่​บัดนี้​เขา​กลับ​ทำให้​มัน​เกิด​ขึ้น​แล้ว...

เมื่อ​อัดอั้นตันใจ​จนถึง​ขีด​สุด เขา​ถึง​กับ​กลั้น​น้ำตา​ไม่​อยู่...ณ​ฤดี​ขยับ​ตัว​แล้ว​ลืมตา​ขึ้น​เพราะ​ได้ยิน​เสียง​สะอื้น​ของ​สามี

“คุณ​ใหญ่...เป็น​อะไร​คะ มี​ปัญหา​อะไร​รึ​เปล่า”

ก้อง​เกียรติ​ไม่​ตอบ​แต่​โอบ​กอด​ณ​ฤดี​ไว้​แน่น

“ไม่​เป็นไร​นะ​คะ...ไม่​เป็นไร” ณ​ฤดี​ลูบ​หลัง​เขา​ปลอบ​ใจ

“ขอโทษ​นะ​ครับ...คุณ​ดี๋”

“คุณ​ใหญ่” ณ​ฤดี​ชะงัก​ไป​นิด พยายาม​จับ​สังเกต “แน่ใจ​นะ​คะ​ว่า​ไม่​อยาก​เล่า​ให้​ดี๋​ฟัง อย่าง​น้อย​ก็​เป็น​การ​ระบาย เผื่อ​คุณ​ใหญ่​จะ​สบายใจ​ขึ้น​บ้าง ทุกข์​ของ​คุณ​ใหญ่​ก็​เหมือน​ทุกข์ ของ​ดี๋”

“ขอบคุณ​ครับ ผม...จะ​พยายาม​แก้​ปัญหา​เอง”

“ไม่​มี​ปัญหา​อะไร​ที่​แก้​ไม่ได้​นะ​คะ​คุณ​ใหญ่ แต่​ถ้า​แก้​ไม่ได้​จริงๆก็​ต้อง​ปล่อย​ให้​มัน​เกิด เมื่อ​เรา​ผ่าน​มัน​ไป​ได้ มัน​ก็​จะ​กลาย​เป็น​แค่​อดีต แต่​ไม่​ว่า​ปัญหา​นั้น​จะ​เกิด​ใน​อดีต ปัจจุบัน หรือ​อนาคต คุณ​ใหญ่​ยัง​มี​ดี๋​อยู่​เสมอ​นะ​คะ”

ทุก​ถ้อยคำ​ของ​ณ​ฤดี​ทำให้​ก้อง​เกียรติ​ซาบซึ้ง​และ​รู้สึก​ผิด​ต่อ​เธอ​มากมาย เขา​พยายาม​กลั้น​น้ำตา​ไม่​ให้​ไหล เพราะ​รู้​ว่า​ปัญหา​ที่​กำลัง​จะ​เกิด​มัน​อาจจะ​ทำให้​ไม่​มี​ณ​ฤดี​ทั้ง​ปัจจุบัน​และ​อนาคต

ooooooo

เหตุการณ์​เมื่อ​คืน​ทำให้​เร​ยา​ย่าม​ใจ​และ​มี​ความ​หวัง​ที่​จะ​เขี่ย​ณ​ฤดี​ออก​จาก​ชีวิต​ก้อง​เกียรติ​ไป​ได้...

เย็น​วัน​นี้​เร​ยาตั้ง​ใจ​ไป​ดัก​เจอ​ก้อง​เกียรติ​อีก แต่​พอดี​นัท​โทร.​มา​หา เธอ​จึง​ปฏิเสธ​ว่า​ไม่​ว่าง มี​นัด​กิน​ข้าว​กับ​เพื่อน...เมื่อ​ขับ​รถ​มา​ถึง​หน้า​บริษัท​กลับกลาย​เป็น​ว่า

เร​ยามา​ช้า​ไป​นิดเดียว ถูก​ณ​ฤดี​ตัดหน้า​มา​รับ​ก้อง​เกียรติ​กลับ​บ้าน​ไป​ต่อหน้า​ต่อตา

เมื่อ​ผิดหวัง เร​ยา​นึกถึง​นัท โทร.​ย้อน​กลับ​ไป​ชวน​เขา​ออก​มา​กิน​ข้าว​ด้วย​กัน​ใน​ตอน​ค่ำ...นัท​สังเกต​เร​ยา​หน้า​หมองๆ แต่​ก็​ไม่​กล้า​ถาม จนกระทั่ง​เร​ยา​เป็น​ฝ่าย​เอ่ย​ปาก​ขึ้น​มา​เอง​ว่า

“นี่...จะ​ไม่​ถาม​เหรอ​ว่า​เรา​มี​เรื่อง​อะไร ถึง​ได้​เรียก​นัท​มา​ด่วน​อย่าง​นี้”

“ให้​ถาม​เหรอ นึก​ว่า​จะ​เรียก​มา​เป็น​เพื่อน​เฉยๆ แต่​ขอ​อย่าง​เดียว อย่า​เล่า​เรื่อง​ทุกข์​ร้อน​ที่​ไป​เป็น​เมียน้อย​เขา​นะ”

เร​ยา​จ้อง​นัท​เขม็ง​ไม่​พอใจ นัท​สู้​ตา​ไม่​ละลด แล้ว​พอได้​ยิน​เร​ยาย​อม​รับ​ว่า​อยาก​เล่า​เรื่อง​นั้น​จริงๆ นัท​ถึง​กับ

ลุกพรวด​ขึ้น​ วางเงิน​ค่า​อาหาร​แล้ว​เดิน​ออก​ไป​ทันที

การ​กระทำ​ของ​นัท​ทำให้​เร​ยา​ไม่​พอใจ​สุดๆ  เธอ​หยิบ​เงิน​ของ​เขา​ขึ้น​มา​แล้ว​เอา​เงิน​ตัว​เอง​วาง​ไว้​แทน​ ก่อน​เดิน​จ้ำ​ออก​จาก​ร้าน​ไป พอ​เร​ยา​นำ​เงิน​นั้น​ไป​คืน​นัท​ถึง​คอน​โดฯนัท​ประชด​ว่า

“ลืม​ไป​ว่า​พูด​กับ​คน​รวย” เห็น​เร​ยา​ยัง​ยืน​นิ่ง​ไม่​ขยับ นัท​ก็​เลย​ไล่​ทาง​อ้อม “มี​อะไร​ก็​พูด​มา​เลย​ฟ้า เรา​ไม่​มี​เวลา​มาก คน​จน​ต้อง​ทำ​งาน”

“เรา​ทุกข์​ใจ​มาก อยาก​มี​ใคร​สัก​คน​ปลอบ​ใจ​เรา กอด​เรา​ให้​เรา​รู้สึก​อบอุ่น” พูด​ขาดคำ เร​ยา​โผ​เข้า​กอด​นัท แต่​นัท​ไม่​มี​ท่าที​ใดๆตอบ แถม​ยัง​ตอก​ย้ำ​ให้​เธอ​เจ็บ​จี๊ด

“อ้อม​กอด​ของ​ผัว​ชาว​บ้าน​มัน​ไม่​อุ่น​พอ​เหรอ”

เร​ยา​ผงะ...แล้ว​ผลัก​อก​นัท​เต็ม​แรง​ก่อน​ผลุนผลัน​ออก​จาก​ห้อง​ไป​อย่าง​หัวเสีย​สุดๆ พอก​ลับ​ไป​ถึง​บ้าน​เจอ​แม่​ต้อน​หน้า​ต้อน​หลัง​ถามไถ่​ว่า​หิว​ไหม แม่​จะ​ต้ม​ข้าวต้ม​ให้ เร​ยา​

ไม่​พูด​ไม่​ตอบ เดิน​หน้า​ตูม​ขึ้น​ห้อง​ล็อก​ประตู​ทันที

ooooooo

หลังจาก​เมื่อ​วาน​ไม่ได้​ติดต่อ​เร​ยา​เลย​ทั้ง​วัน เช้า​นี้​ก้อง​เกียรติ​แอบ​โทร.​ไป​บอก​เร​ยา​ว่า​เขา​จะ​ไป​หา​ประมาณ​หลัง​เที่ยง เร​ยา​ดีใจ​มาก แล้ว​รีบ​จัดแจง​ส่ง​แม่​ไป​ทำ​งาน​บ้าน​นาย​แหม่ม พร้อม​กำชับ​ให้​แม่​กลับ​ตอน​เย็น จะ​ได้​มา​กิน​ข้าว​พร้อม​กัน

แต่​แล้ว​ความ​ตั้งใจ​ของ​ก้อง​เกียรติ​ก็​มี​อัน​ต้อง​ล้มเลิก​เมื่อ​ณ​ฤดี​ชวน​เขา​ไป​หา​อา​ม้า ซึ่ง​เขา​ไม่​อาจ​ปฏิเสธ​เธอ​ได้ เพราะ​วัน​นี้​เป็น​วัน​หยุด แต่​ยัง​ดี​หน่อย​ที่​ณ​ฤดี​ต้อง​ออก​ไป​ซื้อ​ของ​ก่อน เขา​จึง​มี​เวลา​ที่​จะ​โทร.​ไป​บอก​ยกเลิก​เร​ยา

แต่​เพียร​โทร.​หลาย​ครั้ง​ก็​ไม่​มี​คน​รับ นั่น​ก็​เพราะว่า​เร​ยา​ออก​ไป​ธุระ​ข้าง​นอก​แล้ว​ลืม​มือ​ถือ​ไว้​ที่​บ้าน

เร​ยา​ไป​ที่​คลินิก​เพื่อ​เอา​ใบรับรอง​แพทย์​ไป​ยื่น​ยืนยัน​การ​ลา​งาน ตอน​แรก​เจ้าหน้าที่​ที่​จัด​คิว​งาน​ทำท่า​จะ​ไม่​ยอม​เพราะ​มัน​กะทันหัน​มาก​หา​คน​แทน​ยาก แต่​พอ​เห็น​กระเป๋า​แบรนด์เนม​ราคา​แพง​ที่​เร​ยา​เอา​มา​ติดสินบน  เจ้าหล่อน​ก็​ยิ้ม​หวาน​ตอบ​ตกลง​ทันที

ฝ่าย​ก้อง​เกียรติ​เมื่อโทร.​ติดต่อ​เร​ยา​ไม่ได้​จึง​เปลี่ยน​เป็น​ส่ง​ข้อความ​ไป​บอก​ยกเลิก​นัด​วัน​นี้ แล้ว​จาก​นั้น​เขา​ก็​เตรียมตัว​จะ​ไป​หา​อา​ม้า​พร้อม​กับ​ณ​ฤดี

ส่วน​ที่​บ้าน​เจ้าสัว​เ​ชง เช้า​นี้​เจ้าสัว​ลง​มา​ร่วม​โต๊ะ​อาหาร​กับ​เมีย​ทั้ง​สอง​คน แต่​ไม่ทัน​จะ​ลงมือ ​เม่งฮวย​กับ​เยน​ห​ลิง​ก็มี​ ปาก​เสียง​แขวะ​กัน​ไป​มา​ด้วย​เรื่อง​อาหาร​แล้ว​เลยเถิด​ไป​เรื่อง​ลูก​สาว​ของ​เยน​ห​ลิง​ที่​เม่งฮวย​ตอก​ย้ำ​ว่า​เยน​ห​ลิง​เป็น​แม่​ที่​ไม่​เอา​ไหน ลูก​สาว​ถึง​ได้​อาย​จน​ต้อง​หนี​ไป

“เรื่อง​อะไร​มา​ว่า​ฉัน...ไม่​ใช่​เรื่อง​ของ​คุณนาย​ใหญ่ ลูก​ฉัน​เขา​รัก​ฉัน เขา​ไม่ได้​หนี เขา​เรียน​หนังสือ​ที่​อเมริกา”

“ฮึ...ไม่​ล่า​ย​หนี...แล้ว​อยู่​หนา​ย​ล่ะ อยู่​เมือง​อา​ลาย ตัวเอง ​ยัง​ม่าย​ลู้” เม่งฮว​ยล​อย​หน้า​ลอย​ตา​เยาะ​หยัน...เยน​ห​ลิง​เถียง​สู้​ไม่ได้ กรี๊ด​ใส่​อย่าง​เจ็บใจ

เสียง​หัวเราะ​เยาะ​ของ​เม่งฮวย​และ​เสียง​กรี๊ด​ของ​เยน​หลิง​ ประชัน​กัน​อึ​งอ​ล​ไป​หมด ​จน​เจ้าสัว​ทน​ไม่​ไหว​ตวาด​ออก​มา​ด้วย​ความ​รำคาญ

“หยุด! อั้ว​บอก​ให้​หยุด!”

สอง​คุณนาย​หยุด​กึก แต่​ยัง​จ้อง​หน้า​กัน​อย่าง​ไม่​ยอม

“ลื่อ​สอง​คน​เป็นบ้า​ทั้ง​คู่ เจี๊ยะ​ข้าว​โต๊ะ​เดียวกัน ทะเลาะกัน​อยู่​ได้​ทุก​วันๆ ไม่​เห็น​เว้น​ซัก​วัน”

ขณะ​นั้น​ซิ​ลเ​วี​ย​เดิน​นวยนาด​เข้า​มา พอ​เห็น​เจ้าสัว​ก็​พุ่ง​ไป​หา​ด้วย​ความ​ดีใจ ​โดย​ไม่​สน​อา​จิ​ว​ที่​พยายาม​กาง​กั้น ซิ​ลเ​วี​ย ​แสดง​กิริยา​ฝรั่ง​จ๋า​ออดอ้อน​และ​จูบ​แก้ม​เจ้าสัว ทำให้​เม่งฮวย​กับ​เยน​ห​ลิง​หมั่นไส้​รุม​ด่า​ซิ​ลเ​วี​ย​กัน​ใหญ่ เจ้าสัว​ทั้ง​เบื่อ​ทั้งรำคาญ ​จึง​ปราม​เยน​ห​ลิง​ด้วย​สายตา เท่านั้น​เอง​เยน​ห​ลิง​ก็​ลุก​ขึ้น​เดินออก​ จาก​โต๊ะ​อาหาร​ไป​ด้วย​ความ​น้อยใจ ส่วน​เม่งฮวย​ที่​ยัง​ไม่​เลิก​ด่า​ซิ​ลเ​วี​ย​ก็​ถูก​เจ้าสัว​ไล่​ให้​กลับ​ห้อง

“เฮีย...เฮีย​ไล่​อั้ว​ต่อหน้า​นังอั้งม้อ​กุ๊ย เห็น​อี​ดี​กว่าเมียใหญ่ ​เหรอ​เฮีย อีก​หน่อย​อี​ก็​กำเริบเสิบสาน​กะ​อั้ว”

“ลื่อ​เป็น​เมีย​ใหญ่ แต่​หาเรื่อง​กับ​เมีย​เล็กๆตลอด​เวลา... น่า​เบื่อ”

เม่งฮวย​จ้อง​หน้า​เจ้าสัว...ความ​เสียใจ​แผ่ซ่าน​ไป​ทั่ว​หน้า น้ำตา​ค่อยๆเอ่อ​ขึ้น​มา​จน​เต็มตา แล้ว​ซมซาน​ออก​ไป​เงียบๆ ซิ​ลเ​วี​ย​เห็น​แล้ว​สะใจ​เป็นบ้า จีบ​ปาก​ฟ้อง​เจ้าสัว​ว่า​บิ๊ก​มาดาม​ชอบ​พูด​ไม่​ดี​กับ​ตน

“พอ...อี​เป็น​เมีย​ใหญ่ ลื่อ​ต้อง​ฟัง จำ​ไว้” เจ้าสัว​ดุ​เสียง​ดัง​จน​ซิ​ลเ​วี​ย​หน้า​เจื่อน

ขณะ​เม่งฮวย​จะ​กลับ​ไป​ที่​ห้อง ณ​ฤดี​กับ​ก้อง​เกียรติ​มา​ถึง​พอดี เม่งฮวย​เห็น​ทั้ง​คู่​ก็​น้ำตา​แตก​ทันที แล้ว​ร่ำ​ร้องขอ​ให้​ก้อง​เกียรติ​สาบาน​ต่อหน้า​ณ​ฤดี​ว่า​จะ​ไม่​มี​เมีย​สอง​เมีย​สาม เขา​จะ​ไม่​ทำให้​เธอ​ช้ำใจ​เหมือน​ที่​อา​เตีย​ทำ​กับ​อา​ม้า

ก้อง​เกียรติ​ตะลึง​งัน จิตใจ​ปั่นป่วน​จน​พูด​ไม่​ออก

“ผู้ชาย​มี​เมียน้อย...เรื่อง​ธรรมดา ผู้หญิง​มี​ผัว​น้อย... ห​ยำ​ฉ่า ผู้ชาย​ขึ้น​สวรรค์ ผู้หญิง​ตก​นรก...คุ​ง​หลี​เชื่อใจ​ลูก​ชาย​อา​ม้า​นะ อี​ไม่​ทำให้​คุ​ง​หลี​ตก​นรก​แน่นอน” เม่งฮวย​เสียงสั่น​ สะท้าน ณ​ฤดี​สงสาร​และ​เห็นใจ​ขยับ​เข้า​มาก​อด​ปลอบ ส่วน​ก้อง​เกียรติ​นั้น​ทุกข์​ใจ​อย่าง​ยิ่ง​แต่​ต้อง​ทำ​สงบ​นิ่ง​เอา​ไว้

ทาง​ด้าน​เร​ยา​ที่​สู้​อุตส่าห์​ดิ้นรน​ไป​ลา​งาน เมื่อ​กลับ​มา​บ้าน​แล้ว​พบ​เห็น​ข้อความ​ยกเลิก​นัด​ใน​มือ​ถือ​ที่​ก้อง​เกียรติ​ส่ง​มา เร​ยา​เจ็บแค้น​แทบ​คลั่ง มั่นใจ​ว่า​ณ​ฤดี​คือ​ต้นเหตุ​ของ​การ​ยกเลิก​นัด​ครั้ง​นี้

ooooooo

ด้วย​ความ​อาทร​ต่อ​ลูก​โดย​ไม่​รู้​ว่า​ถูก​เร​ยา​หลอก รุ่ง​ขึ้น​ก้อง​เกียรติ​จึง​นัด​พบ​เร​ยา​ที่​บ้าน และ​นำ​หนังสือ สัญญา​จาก​เพื่อน​ไป​ให้​เธอ​ด้วย แต่​จะ​เซ็น​หรือ​ไม่​เซ็น​ขึ้น​อยู่​กับ​ความ​พอใจ​ของ​เธอ

ปรากฏ​ว่า​เร​ยา​เลือก​ที่​จะ​เซ็น​ชื่อ​ใน​สัญญา​ฉบับ​นี้​ทันที​ที่​อ่าน​เสร็จ ด้วย​เหตุผล​ที่​ว่า

“ฟ้า​ก็​คิด​เหมือน​คุณ​ใหญ่​ว่า​มัน​ไม่​สำคัญ แต่​ใคร​ก็ตาม​ที่​เขียน​สัญญา​ฉบับ​นี้​ขึ้น​มา​คง​ระแวง​ว่า​ฟ้า​จะ​มา​ปอกลอก​คุณ​ใหญ่ ใน​เมื่อ​ฟ้า​ไม่ได้​คิด​อย่าง​นั้น ลายเซ็น​นี้​มัน​ก็​ไม่ได้​มีความ​ หมาย​อะไร มัน​ไม่​สำคัญ​อะไร​เลย อะไร​ที่​จะ​เกิดขึ้น​ต่อจาก​นี้ไป และ​ที่​มัน​เกิด​ขึ้น​แล้ว​ก่อน​หน้า​นี้ มี​เหตุผล​เดียว​และ​เป็น​เหตุผล​เดียวกัน​คือ...ฟ้า​รัก​คุณ​ใหญ่”

พูด​แล้ว​เร​ยา​ก็​นัวเนีย​ซุก​ไซ้​ก้อง​เกียรติ​ด้วย​อารมณ์​เสน่หา​จน​เขา​เคลิ้ม​และ​ใจอ่อน​อีก​ตามเคย...

แล้ว​วัน​หนึ่ง​ก้อง​เกียรติ​ก็​ทำให้​เร​ยา​ทั้ง​ประหลาด​ใจ​และ​ดีใจ​เป็น​ที่สุด เขา​พา​เธอ​ไป​ดู​ห้อง​หรูหรา​ภายใน​คอนโดมิเนียม​แห่ง​หนึ่ง ซึ่ง​เขา​ตั้งใจ​ซื้อ​ไว้​ให้​ลูก

“ขอบคุณ​ค่ะ คุณ​ใหญ่​เมตตา​ฟ้า​กับ​ลูก​เหลือเกิน”

“วัน​นี้​ผม​จะ​พา​ฟ้า​ไป​ฝากท้อง”

เร​ยา​นิ่ง​งัน​ไป​อึดใจ​หนึ่ง แล้ว​ตอบ​เขา​ว่า “ฟ้า​ไป​ฝาก​แล้ว​ค่ะ”

“อ้าว...ทำไม​ฟ้า​ไม่​คอย​ผม​ล่ะ​ครับ”

“ฟ้า​ไม่​อยาก​รบกวน​คุณ​ใหญ่​ค่ะ ไป​เอง​ได้​ไม่​ลำบาก​อะไร”

“เสียดาย​จริง ผม​อยาก​ทราบ​เหมือน​กัน​ว่า​เวลา​ผู้หญิง​ไป​ฝากท้อง เขา​ต้อง​ทำ​อะไร​บ้าง”

“ก็...ฟ้า​เกรงใจ”

“คราว​หน้า​นะ​ครับ คราว​หน้า​ถ้า​หมอ​นัด​ตรวจ ​พาผม ​ไป​ด้วย”

“ค่ะ” เร​ยา​รับคำ​เต็ม​เสียง แล้ว​มารยา​ออดอ้อน​จะ​นอน​กับ​เขา​ให้​ได้ แต่​คราว​นี้​ไม่​สำเร็จ​เพราะ​ก้อง​เกียรติ​ยับยั้ง​ใจ​ตน​เอง​ไว้​ได้

ooooooo

หลังจาก​เมื่อ​หลาย​วัน​ก่อน​ทะเลาะ​กับ​เร​ยา​ค่อนข้าง​แรง นัท​ยัง​ไม่ได้​เจอ​เร​ยา​อีก​เลย ถึง​เร​ยา​จะ​ทำตัว​ไม่​ดี​ยัง​ไง ​แต่​นัท​ก็​ตัด​เธอ​ไม่​ขาด ยัง​รู้สึก​เป็น​ห่วง​อยู่​เสมอ

วัน​นี้​นัท​ตัดสินใจ​ไป​หา​เร​ยา​แล้ว​พา​กัน​กลับ​มา​คุย​ที่​ห้อง​พัก​ของ​นัท​เอง

“ขอบใจ​นัท​มาก​ที่​ไม่​โกรธ​ฟ้า​เรื่อง...เงิน​ค่า​อาหาร​คราว​ก่อน ฟ้า​แค่​อยาก​เลี้ยง ไม่ได้​ตั้งใจ​ดูถูก และ​ฟ้า​ก็​ขอโทษ​สำหรับ​ทุก​เรื่อง​ที่​ฟ้า​ทำ​ไม่​ดี​กับ​นัท ฟ้า​ยัง​ทุเรศ​ตัว​เอง​เลย ถ้า​นัท​จะ​โกรธ​ฟ้า​มัน​ก็​สมควร แต่​นัท​ก็​ไม่​โกรธ​ฟ้า”

“นัท​โกรธ ใคร​ว่า​ไม่​โกรธ”

“อ้าว ถ้า​โกรธ​แล้ว​วัน​นี้​นัท​ไป​หา​ฟ้า​ทำไม”

“เพราะ​นัท​เป็น​ห่วง​ฟ้า​ไง บอก​ตามตรง ตอน​นั้น​นัท​โกรธ​ฟ้า​มาก แต่​ตอน​นี้​หาย​แล้ว”

“ทำไม​หาย​ล่ะ​นัท”

“ฟ้า​ไป​ถึง​จุด​นั้น​แล้ว นัท​ทำได้​อย่าง​เดียว​เท่านั้น...คือ​เข้าใจ จะ​ผิด​หรือ​ถูก​ไม่​รู้​ล่ะ”

“ผิด” เร​ยา​สวน​คำ​ทันที

“ไม่​รู้...ไม่​รับ​รู้ นั่น​เป็น​สิ่ง​ที่​ฟ้า​ตัดสินใจ​แล้ว นัท​เป็น​เพื่อน​ฟ้า ถ้า​ฟ้า​ทุกข์ ไม่สบาย​ใจ นัท​จะ​เป็น​กำลังใจ ถ้า​ฟ้า​มี​ปัญหา​ นัท​ก็​จะ​เป็น​ที่​ปรึกษา”

“นัท​ไม่​ชอบ​พฤติกรรม​ของ​ฟ้า​ไม่​ใช่​เหรอ”

“ก็​ยัง​ไม่​ชอบ​อยู่ ไม่​ชอบ​มากๆ ปัญหา​วุ่นวาย​ใน​สังคม​ที่​มัน​เกิด​ขึ้น​ใน​บ้านเมือง​เรา​ก็​เพราะ​สามี​ภรรยา​ไม่​ซื่อสัตย์​ต่อ​กัน แทนที่จะ​มี​จุดยืน​ว่า​จะ​มั่นคง​ไม่​นอกใจ​กัน”

“แล้ว​ทำไม​ยัง​คบ​ฟ้า​ล่ะ”

“บางที​เรา​ก็​ต้อง​มอง​ข้าม​ไป​บ้าง​เวลา​เพื่อน​ทำ​ไม่​ดี ไม่​ใช่​เลิก​คบ​กัน​ไป​เลย ไม่​งั้น​ก็​คง​ไม่​เหลือ​เพื่อน​สัก​คน​เดียว มี​ใคร​ล่ะ​ที่​จะ​เฟอร์​เ​ฟก​ต์​ไม่​เคย​ทำ​อะไร​ผิด”

เร​ยา​มอง​หน้า​นัท​นิ่ง สายตา​ไม่สบาย​ใจ​ล้ำ​ลึก

“ไหน​เล่า​ต่อ​ซิ ที่​ว่า​เขา​ซื้อ​คอน​โดฯ​ให้​ฟ้า​น่ะ”

“เขา​บอก​ว่า​ซื้อ​ให้​ลูก”

นัท​ตกใจ​แทบ​ช็อก รับ​ไม่ได้​ที่​เร​ยา​ปล่อย​ให้​ท้อง ด่า​เร​ยา​อย่าง​สาด​เสีย​เท​เสีย แล้ว​ยัง​ด่า​ไป​ถึง​ผู้ชาย​คน​นั้น​ที่​นอกใจ​เมีย​ตัว​เอง​ด้วย

เร​ยา​โกรธ​จี๊ด​แต่​ก็​ตอบโต้​ไม่​ถนัด​เพราะ​มัน​เป็น​เรื่อง​จริง จึง​ผลุนผลัน​จะ​กลับ​แต่​นัท​ไม่​ยอม

“ไม่​ให้​ไป...ฟ้า​ต้อง​ฟัง​ให้​จบ ลูก​ของ​ฟ้า​กับ​ผู้ชาย​เลวๆคน​นั้น​โต​ขึ้น​เขา​จะ​ไม่​มี​ศีลธรรม ไม่​มี​ศักดิ์ศรี​ พร้อม​ที่​จะ​ผิด​ลูก​ผิดเมีย​คน​อื่น”

“พอ​เถอะ...พอ” เร​ยา​ขอร้อง​ทั้ง​น้ำตา

“ลูกผู้ชาย​เขา​จะ​มี​เมียน้อย​กี่​คน​ก็ได้​เพราะ​เขา​เห็น​พ่อ​เขา​มี ลูกผู้หญิง​จะ​ยอม​เป็น​เมียน้อย​ได้​ง่ายๆเพราะ​เขา​เห็น​แม่​เขา​เป็น พ่อ​แม่​ที่​เป็น​ตัวอย่าง​ไม่​ดี​ทำให้​ลูก​กลาย​เป็น​คน​มักง่าย สังคม​จะ​เหลวแหลก​เสื่อม​ลง”

“นัท...​ด่า​กัน​ขนาด​นี้ เลิก​คบ​กัน​ดี​กว่า เลิก...เลิก...ไม่​ต้อง​มา​เห็น​หน้า​กัน​อีก​ชาติ​นี้”

“ก็ได้ ไม่​ต้อง​คบ​กัน แต่​นัท​จะ​คอย​ดู​อนาคต​ของ​ฟ้า​กับ​ลูก จะ​คอย​ดู​ว่า​ครอบครัว​ของ​ฟ้า​จะ​ทำลาย​สังคม​ได้​ถึง​ขนาด​ไหน สังคม​เสื่อมทราม​แน่​ถ้า​มี​คน​อย่าง​ฟ้า​กับ​ชู้​ของ​ฟ้า”

เร​ยา​กรี๊ด​สุดเสียง โถม​เข้า​ทุบตี​นัท​ไม่​ยั้ง และ​ที่สุด​เธอ​ก็​หลุด​ความ​จริง​ออก​มา​ว่า​ไม่ได้​ท้อง ไม่ได้​จะ​มี​ลูก เธอ​แค่​หลอก​เขา ไม่​งั้น​เขา​จะ​ไม่​ยอม​รับ...

“เขา​เชื่อ?”

เธอ​พยัก​หน้า​แทน​คำ​ตอบ นัท​นิ่ง​อึ้ง มอง​เธอ​ด้วย​สายตา​ทั้ง​ผิดหวัง กล่าวโทษ และ​รังเกียจ

“อย่า​มอง​อย่าง​นั้น​ได้​มั้ย ถ้า​ทุก​อย่าง​เป็น​อย่าง​ที่​หวัง ใคร​จะ​ทำ​ทั้งๆที่​รู้​ว่า​ไม่​ดี”

“ไม่​ใช่​ใคร​จะ​ทำ​ทั้งๆที่​รู้​ว่า​ไม่​ดี แต่​ควร​จะ​เป็น​เพราะ​มัน​ไม่​ดี ไม่​ว่า​จะ​จำเป็น​ยัง​ไง​ก็​ไม่​ทำ”

“ความ​จำเป็น​ของ​ฟ้า​มัน​มาก​กว่า​อะไร​ทั้งหมด​ใน​โลก ฟ้า​ต้อง​ทำ...ฟ้า​ต้อง​ท้อง!”

“ไม่​คิด​เลย​ว่า​จะ​ได้ยิน​อะไร​ที่​น่า​รังเกียจ​อย่าง​กับ​ที่​เรื่อง​แต่ง​ขึ้น​แบบ​นี้ ระหว่าง​แย่ง​สามี​ชาว​บ้าน​กับ​หลอก​ผู้ชาย​ว่า​ท้อง​ให้​เขา​ยอม​รับ ไม่​รู้​อะไร​เลว​กว่า​กัน แต่​อันที่จริง ​ฟ้า​ก็​ทำ​ทั้ง​สอง​อย่าง​ใช่​มั้ย”

“นัท...​ฟ้า​รัก​เขา...ฟ้า​รัก​เขา​มาก ฟ้า​ต้อง​ทำ​ทุก​อย่าง​ให้​เขา​อยู่​กับ​ฟ้า​ให้​ได้”

“ทำ​ทุก​อย่าง​ของ​ฟ้า อย่า​รวม​ถึง​เรื่อง​ที่​จะ​หา​คน​มา​ทำให้​ฟ้า​ท้อง​แล้วกัน...ตาม​สูตร​ละคร​ทีวี”

“ใช่...ฟ้า​คิด​อย่าง​นั้น​จริงๆ”

“บ้า​แล้ว...บ้า​จริงๆ ขอ​ให้​เรา​เป็น​คน​เดียว​ที่​ได้ยิน​ว่า​ฟ้า​คิด​จะ​ทำ​เรื่อง​ชั่ว​ร้าย​แบบ​นี้ เป็น​เมียน้อย แถม​มี​ลูก​ก็​แย่​แล้ว ถ้า​ลูก​ยัง​เกิด​จาก​ผู้ชาย​คน​อื่น​อีก...เลว​สมบูรณ์​แบบอย่าง​นี้...อย่า​เป็น​คน​ดี​กว่า”

เร​ยา​โกรธ​จน​ตัว​สั่น ตบ​หน้า​นั​ทอ​ย่าง​แรง

“ถาม​ตัว​เอง​นะ​ฟ้า...ว่า​ยัง​เป็น​คน​อยู่​รึ​เปล่า” นัท​ทิ้งท้าย​แล้ว​พรวดพราด​ออก​ไป​สงบ​สติ​อารมณ์​นอก​ห้อง ส่วน​เร​ยา​ทรุด​ตัว​ลง​ร้องไห้​จม​กับ​ความรู้สึก​ที่​ทำ​อะไร​ไม่ได้​เหมือน​ขี่​หลัง​เสือ

นัท​เดิน​งุ่นง่าน​อยู่​หน้า​ห้อง สัก​พัก​เร​ยา​ก้าว​ออก​มา​ด้วย​สีหน้า​เรียบ​เฉย บอก​ลา​นัท​เหมือน​ไม่​มี​อะไร​เกิด​ขึ้น แต่​นัท​ยัง​รุ่มร้อน​ใน​ใจ

“ฟ้า...ขอร้อง​นะ ถ้า​ภายใน​เวลา​ที่​ฟ้า​บอก...ยัง​ไม่​ท้อง ปล่อย​เขา​ให้​กลับ​ไป​หา​เมีย​ของ​เขา ขอ​เถอะ​นะ​ฟ้า นัท​รัก​ฟ้า ไม่​อยาก​ให้​ฟ้า​ทำ​อย่าง​นี้”

“ต้อง​ขอ​ทำไม​นัท ถ้า​ฟ้า​ไม่​ท้อง ฟ้า​ก็​ต้อง​ไป​จาก​เขา​อยู่​แล้ว”

“หมายความ​ว่า...ไม่​ต้อง​ดิ้นรน​หา​คน​มา​ช่วย​ทำให้​ท้อง”

เร​ยา​พยัก​หน้า​ช้าๆ แต่​นัท​ยัง​ไม่​เคลียร์ ถาม​ทันที​ว่า​พยัก​หน้า​หมายความ​ว่า​อะไร?

“อย่าง​ที่​นัท​ขอ” พูด​จบ​เร​ยา​หัน​หลัง​กลับ...เดิน​จาก​ไป​ด้วย​หัวใจ​ที่​ชอกช้ำ

ooooooo

ไม่​กี่​วัน​ถัด​มา เร​ยา​ก็​ย้าย​ตัว​เอง​เข้าไป​อยู่​ใน​คอน​โดฯ​ที่​ก้อง​เกียรติ​ซื้อ​ให้ โดย​หลอก​แม่​ลำยอง​ว่า​เธอ​ต้อง​ไป​เข้า​เวร​ที่​สำนักงาน​ใหญ่ กลับ​มา​ค้าง​ที่​บ้าน​ไม่ได้​เป็น​เดือนๆ และ​ให้​แม่​บอก​นาย​แหม่ม​ด้วย​ว่า​แม่​ไป​ทำ​งาน​ให้​เขา​ไม่ได้​อีก​แล้ว

ลำยอง​เชื่อ​คำ​พูด​ลูก​และ​รู้สึก​เห็นใจ​นาย​แหม่ม​เพราะ​คนใช้​ใหม่​ยัง​ไม่ค่อย​เป็น​งาน หลังจาก​เข้าไป​บอกกล่าว​นาย​แหม่ม​แล้ว ลำยอง​จึง​ช่วย​สอน​งาน​ทุก​อย่าง​แก่​คนใช้​ใหม่ ทั้ง​ยัง​เน้น​ย้ำ​ให้​เขา​รู้คุณ​ค่า​ใน​อาชีพ​ของ​ตน ไม่​ว่า​จะ​อาชีพ​อะไร ทุก​คน​ก็​ต้อง​ทำ​หน้าที่​ของ​ตน​ให้​ดี​ที่สุด...

คอน​โดฯ​ที่​อยู่​ใหม่​ของ​เร​ยา​หรูหรา​และ​แพง​มาก มี​สิ่ง​อำนวย​ความ​สะดวก​ครบครัน แต่​เร​ยา​ไม่ได้​มี​ความ​สุข​กับ​สิ่งของ​นอก​กาย​เหล่า​นี้​นัก เธอ​ต้อง​อยู่​ลำพัง​คน​เดียว​อย่าง​หงอยเหงา ส่วน​ก้อง​เกียรติ​จะ​แวะ​มา​ดูแล​เร​ยา​ก็​ต่อ​เมื่อ​มี​เวลา​ว่าง มา​แล้ว​จะ​ค้าง​ไม่ได้ เขา​ต้อง​รีบ​กลับ​เพราะ​ไม่​อยาก​ผิด​เวลา​ให้​ภรรยา​ที่​บ้าน​สงสัย

ถึง​แม้​ก้อง​เกียรติ​จะ​ระวัง​ตัว​แค่​ไหน แต่​เร​ยา​ก็​มัก​จะ​ทำให้​เขา​อึดอัด​ลำบาก​ใจ​อยู่​เนืองๆ เร​ยา​ชอบ​ส่ง​ข้อความ​ไป​หา​เขา​จน​ณ​ฤดี​เริ่ม​ระแวง แม้แต่​สม​ปอง​ก็​ยัง​สงสัย​ว่า​พัก​นี้​ทำไม​คุณ​ผู้ชาย​ถึง​ดู​วุ่นวาย​กับ​โทรศัพท์​มือ​ถือ​จัง บางที​ก็​เห็น​หลบ​ออก​ไป​ยืน​คุย​นอก​บ้าน

เมื่อ​เจอ​หน้า​กัน​ที​ไร เร​ยา​จะ​แกล้ง​วิงเวียน​ไม่สบาย​ให้​ก้อง​เกียรติ​เห็น แล้ว​ก็​เอา​มา​เป็น​ข้ออ้าง​เพื่อ​ลา​ออก​จาก​งาน ก้อง​เกียรติ​จึง​พูด​ไม่​ออก รู้สึก​หนักใจ​กับ​ภาระ​ที่​จะ​มา​ตก​ที่​ตัว​เอง​เต็มที่

ก้อง​เกียรติ​ครุ่นคิด​ไม่สบาย​ใจ​อย่าง​มาก โดยเฉพาะ​เรื่อง​เงินปันผล​จำนวน​มาก​ที่​เอา​ไป​ซื้อ​คอน​โดฯ​ให้​เร​ยา วัน​นี้​เขา​จึง​ตาม​โจ​กับ​เต้​มา​พบ​แล้ว​ขอร้อง​ทั้ง​คู่​ช่วย​โกหก​ให้​ตน​ด้วย

นับ​เป็น​โชค​ดี​ของ​ก้อง​เกียรติ​ที่​ได้​เตรียม​การ​ไว้​ล่วงหน้า... เพราะ​วัน​ถัด​มา ณ​ฤดี​ตั้งใจ​ไป​หา​อา​ม้า​แต่​ถูก​เยน​ห​ลิง​พูด​ยุแหย่​ให้​คิดมาก เยน​ห​ลิง​ทำ​เป็น​หวัง​ดี​เตือน​ณ​ฤดี​ให้​ระวัง​สามี​จะ​นอกใจ เพราะ​นัก​ธุรกิจ​หน้าตา​ดี​มี​เกียรติ​อย่าง​คุณชาย​ใหญ่​แห่ง​ตระกูล​เ​ชง​มี​แต่​ผู้หญิง​สนใจ ซ้ำ​ผู้หญิง​สมัย​นี้​ก็​จับ​ไม่​เลือก​เสีย​ด้วย​ว่า​ผู้ชาย​จะ​โสด​หรือ​ไม่​โสด อีกอย่าง​อา​เตีย​ของ​เขา​ก็​มี​เมีย​ตั้ง​ห้า​คน ซึ่ง​เขา​ก็​รู้เห็น​มา​ตลอด จึง​ไม่​แปลก​ที่​เขา​จะ​เอา​เยี่ยง​อย่าง

คำ​พูด​ทั้งหมด​ของ​เยน​ห​ลิง​ทำให้​ณ​ฤดี​หวั่นไหว แต่​เธอ​ก็​ฉลาด​พอ​ที่​จะ​ไม่​แสดงออก ได้​แต่​กล่าว​ขอบคุณ​แล้ว​ขอตัว​ไป​พบ​อา​ม้า

เมื่อ​เห็น​ณ​ฤดี​สีหน้า​ไม่​สู้​ดี เม่งฮวย​ทัก​ถาม​อย่าง​ห่วงใย​ว่า​เป็น​อะไร มี​เรื่อง​ไม่สบาย​ใจ​หรือ​เปล่า ณ​ฤดี​ตอบ​เลี่ยง​ว่า​ไม่​มี​อะไร คง​เป็น​เพราะ​วัน​นี้​รถ​ติด​มาก

“แล้ว​ทำไม​ไม่​ให้​อา​ตั่ว​ตี๋​อี​ขับ​มา​ล่ะ”

ณ​ฤดี​บอก​ว่า​คุณ​ใหญ่​ทำ​งาน หมู่​นี้​เขา​ต้อง​ออก​ตรวจ​ตลาด​ต่าง​จังหวัด​บ่อย เม่งฮวย​ฟัง​แล้ว​คิด​หนัก​เพราะ​เมื่อ​ก่อน​ลูก​ชาย​ไม่​เป็น​แบบ​นี้  ครั้น​ถาม​เรื่อง​เงิน​ว่า​เขา​ให้​ขาด​บ้าง​หรือ​เปล่า ณ​ฤดี​ตอบ​หนักแน่น​ว่า​เขา​ยัง​ให้​เหมือน​เดิม ให้​เยอะ​จน​เธอ​ใช้​ไม่​หมด

“เอา​ไว้​เยอะๆ ดีแล้ว เรา​มี​สิทธิ์ อ้อ...เงินปันผล​คราวนี้​ ตั้ง​ยี่สิบ​กว่า​ล้าน​นะ”

“หนู​ไม่​ทราบ​ค่ะ​ว่า​มี​เงินปันผล”

“อา​ม้า​ได้​หลาย​วัน​แล้ว ทำไม​อา​ตั่ว​ตี๋​ยัง​ไม่​ให้​คุ​ง​หลี ถาม​อี...ถ้า​อี​ไม่​ให้ อา​ม้า​ให้​เอง”

“อาจจะ​ใส่​บัญชี​แล้ว​มั้ง​คะ”

“ใส่​บัญชี​ก็​ต้อง​บอก เงิน​ไม่​ใช่​สิบ​บาท​ยี่สิบ​บาท คุ​ง​หลี​ถาม​นะ อา​ม้า​ก็​จะ​ถาม​ล่วย ถ้า​อี​ไม่​ให้ ไม่​ต้อง​เอาเรื่อง​อี อา​ม้า​จะ​ให้​คุ​ง​หลี ให้​หมด​เลย แล้ว​อา​ม้า​จะ​เอาเรื่อง​อี​เอง”

“โธ่...อา​ม้า​ขา อย่า​มี​เรื่อง​กับ​ลูก​ชาย​เลย​ค่ะ”

“คุ​ง​หลี​เอาเรื่อง​อา​ตั่ว​ตี๋​ไม่ได้​หรอก ถ้า​คุ​ง​หลี​เอาเรื่อง...ก็​คือ​ไม่​มี​เรื่อง อา​ตั่ว​ตี๋​อี​ก็​สบาย ต้อง​อา​ม้า​นี่...ซู​สี​ไท​เฮา”

เม่งฮวย​จริงจัง​ขึงขัง​มาก​ด้วย​ความ​รัก​และ​เป็น​ห่วง​ลูกสะใภ้​คน​โปรด...แล้ว​วัน​หนึ่ง​ก้อง​เกียรติ​ก็​ถูก​เม่งฮวย​เรียก​ตัว​มา​พบ และ​พูด​กัน​ต่อหน้า​ณ​ฤดี

“คุ​ง​หลี​ยัง​ไม่ได้​ถาม​อา​ตั่ว​ตี๋​เรื่อง​เงินปันผล​ใช่​มั้ย”

“อา​ม้า​คะ หนู​ไม่ได้​อยาก​ทราบ​เลย​ค่ะ คุณ​ใหญ่​เธอ​มี​สิทธิ์​ทุก​อย่าง​ที่​จะ​ใช้​เงิน​ของ​เธอ”

“อา​ตั่ว​ตี๋ คุ​ง​หลี​ไม่ได้​ฟ้อง​อั้ว​นะ อั้ว​ถาม​เอง เอา​ไป​ไหน เงิน​ตั้ง​เยอะ​ตั้ง​แยะ”

“ให้​เพื่อน​ขอยืม​ครับ เขา​เดือดร้อน​ทาง​ธุรกิจ​ครับ​อา​ม้า เป็น​ธุรกิจ​ที่​เกี่ยวข้อง​กับ​ธุรกิจ​เรา ถ้า​ไม่​ให้...เรา​ก็​อาจ​พัง​ไป​ด้วย”

“ใคร?”

“อา​ม้า​ไม่​รู้จัก​หรอก​ครับ”

“อา​โจ อา​เต้...​รู้​มั้ย”

“ทราบ​ครับ สอง​คน​นั่น​รู้​ตลอด”

“อา​ม้า​ถาม​อี​ได้​มั้ย ไม่​ใช่​ไม่​ไว้ใจ อั้​วอ​ยาก​ให้​คุ​ง​หลี​ได้ยิน ไม่​งั้น​อี​ก็​ไม่​เคย​ถาม​ลื่อ”

“ผม​ต่อ​โทรศัพท์​ให้​อา​ม้า​พูด​กับ​เต้​นะ​ครับ” ก้อง​เกียรติ​แสดง​ความ​บริสุทธิ์ใจ​ต่อ​สาย​ถึง​เต้​แล้ว​ให้​อา​ม้า​คุย​เอง โดย​เปิด​ส​ปีก​เก​อร์​โฟน​ให้​ณ​ฤดี​ได้ยิน​ด้วย

“อา​เต้...​รู้​เรื่อง​เงินปันผล​ของ​อา​ตั่ว​ตี๋​มั้ย”

“อ๋อ...ทราบ​ครับ​อา​ม้า ก้อง​เกียรติ​เขา​ให้​เพื่อน​ที่​เดือดร้อน​ทาง​ธุรกิจ​ขอยืม​ครับ ถ้า​ไม่​ให้​กิจการ​ของ​บริษัท​อาจจะ​พัง​ครับ เขา​จำเป็น​ครับ​อา​ม้า อา​ม้า​มี​อะไร​รึ​เปล่า​ครับ”

“เป่า...เป่า...ไม่​มี ไม่​มี ขอบใจ​มาก​นะ​อา​เต้”

ก้อง​เกียรติ​กด​วาง​สาย ณ​ฤดี​สบายใจ​ขึ้น อา​ม้า​ก็​เช่น​กัน แต่​ยัง​ไม่​วาย​ตำหนิ​ลูก​ชาย​อีก​นิด​ว่า​ให้​เพื่อน​ขอยืม​เงิน​ทำไม​ไม่​ปรึกษา​เมีย มัน​เงิน​ของ​เขา​ด้วย...ณ​ฤดี​จะ​บอก​ว่า​ไม่​เป็นไร แต่​ถูก​เม่งฮวย​ยกมือ​ห้าม​เสีย​ก่อน แล้ว​เม่งฮวย​ก็​อบรม​ลูก​ชาย​อีก​ว่า

“อา​เตีย​ลื่อ​มี​เมีย 5 คน ทุก​คน​เห็น​บัญชี​อา​เตีย รู้​ว่า​ให้​ใคร​เท่า​ไหร่ อา​เตีย​ไม่​เคย​แอบ​ให้​ใคร ลื่อ​ต้อง​ทำให้​เหมือน​อา​เตีย เฉพาะ​เรื่อง​เงิน...ไม่​ใช่​เรื่อง​เมีย”

“ครับ...ผม​ทราบ”

“อา​ตั่ว​ตี๋ อา​ม้า​พูด​จิ​งๆนะ คุ​ง​หลี​ไม่​ต้อง​กลัว อั้ว​นับ​แต่​เมีย​ที่​อั้ว​แต่ง​ให้ คน​อื่น​ไม่​เกี่ยว...อั้ว​ไม่​รับ​รู้​ทั้งนั้น”

ณ​ฤดี​ยิ้ม​รับ​บางๆ รู้สึก​ซาบซึ้ง​ใจ​ใน​ความ​รัก​และ​เมตตา​ของ​เม่งฮวย​เหลือเกิน

ooooooo

เย็น​มาก​แล้ว เร​ยา​เริ่ม​หงุดหงิด​ที่​ก้อง​เกียรติ​ยัง​ไม่​มา พอได้​ยิน​เสียง​ไข​กุญแจ เร​ยา​ลุก​พรวด​ไป​รอ​หน้า​ประตู แล้ว​โถม​เข้า​กอด​จูบ​เขา​ทันที​ที่​เขา​ก้าว​เข้า​มา

“คุณ​ใหญ่​ทำไม​มา​ช้า​จัง​คะ ฟ้า​ใจเสีย​นึกว่า​คุณ​ใหญ่​จะ​ปล่อย​ให้​ฟ้า​คอย​อีก​แล้ว”

“ผม​มา​รับ​ฟ้า​ไป​โรงพยาบาล​ที่​ฝากท้อง ฟ้า​ไป​แต่งตัว​สิ​ครับ”

เร​ยา​ผงะ​เพราะ​ไม่ทัน​ตั้งตัว ค่อยๆเดิน​หาย​เข้าไป​ด้าน​ใน​ด้วย​สีหน้า​เคร่งเครียด แต่​ครู่​เดียว​เธอ​ก็​กลับ​ออก​มา​ใน​ชุด​เดิม

“อ้าว​ฟ้า ทำไม​ไม่​เปลี่ยน​ชุด​ล่ะ​ครับ”

“คุณ​ใหญ่​คะ ฟ้า​ดู​ใบ​นัด​ของ​หมอ​แล้ว​ค่ะ ยัง​ไม่​ถึง​วัน​ไป​ตรวจ อีก​สอง​เดือน​แน่ะ​ค่ะ”

“ผม​อยาก​ให้​ฟ้า​หา​หมอ​ก่อน​วัน​นัด วัน​นั้น​ผม​เห็น​คุณ​แพ้​แล้ว​ไม่​ดี​เลย น่า​จะ​ให้​หมอ​ตรวจ​ดู​ซะ​หน่อย ฟ้า​รับปาก​ผม​ไว้​ไง​ครับ”

“ฟ้า​โทรศัพท์​ปรึกษา​หมอ​แล้ว​ค่ะ หมอ​ว่า​เป็น​ปกติ​ไม่​ต้อง​วิตก​ค่ะ”

“งั้น...ผม​จะ​กลับ​นะ​ครับ”

“คุณ​ใหญ่ ทำไม​ล่ะ​คะ”

“ผม​ควร​จะ​ถึง​บ้าน​ประมาณ​ทุ่ม​หนึ่ง”

“อ้าว...แล้ว​ถ้า​ไป​หา​หมอ​ล่ะ​คะ”

“ผม​ก็​คง​จะ​ไป​ช้า​นิดหน่อย สัก​สอง​ทุ่ม”

“สาม​ทุ่ม” เธอ​ต่อ​รอง​ด้วย​แวว​ตา​เว้าวอน

“ฟ้า​ครับ...เรา​ตกลง​กัน​แล้ว​ว่า​ผม​จะ​มา​หา​ฟ้า​ตาม​เวลา​ที่​จะ​ไม่​ทำให้​ผม​เปลี่ยนแปลง​อะไร​ที่​บ้าน ถ้า​ฟ้า​ไม่​ไป​หา​หมอ​ผม​ก็​ไม่​จำเป็นต้อง​ผิด​เวลา ผม​ไม่​อยาก​พูด​ปด”

“แล้ว​ถ้า​ไป​หา​หมอ คุณ​ใหญ่​จะ​พูด​ความ​จริง​หรือ​คะ”

“ผม​จะ​บอก​ว่า​ผม​พา​เพื่อน​ไป​หา​หมอ”

“แล้ว​จะ​ตอบ​นัง...​เอ้​อ...คุณ​ณ​ฤดี​ว่า​เพื่อน​คน​ไหน​เป็น​อะไร​โดย​ไม่​โกหก”

“ภรรยา​ผม​ไม่​ช่าง​ซัก ผม​ไม่​ต้อง​ตอบ​คำ​ถาม​นั้น”

คำ​ตอบ​ธรรมดาๆ ไม่ได้​ประชด แต่​ทำให้​เร​ยา​โกรธ​จี๊ด​จน​อยาก​จะ​กรี๊ด​ออก​มา แต่​จำ​ต้อง​เก็บ​กลั้น​แล้ว​ใช้​มารยา​หญิง​ประชิด​ตัว​เขา

“อยู่​อีก​หน่อย​นะ​คะ ฟ้า​กลัว​ค่ะ...อยู่​คน​เดียว”

“จริง​ด้วย ทำไม​ฟ้า​ไม่​พา​คุณ​แม่​มา​อยู่​เป็น​เพื่อน​ล่ะ​ครับ”

“อีก​ซัก​พัก​ค่ะ เพราะ​บ้าน​โน้น​ต้อง​มี​คน​ดูแล คุณ​ใหญ่​อย่า​เพิ่ง​กลับ​นะ​คะ”

“ก็ได้ ผม​จะ​อยู่​สัก​ครู่”

เร​ยา​ลอบ​ยิ้ม​แล้ว​พา​เขา​ไป​ที่​โซฟา จาก​นั้น​ก็​ระดม​จูบ​ซุก​ไซ้​เขา​อย่าง​รวดเร็ว​เร่าร้อน พอ​จะ​เลยเถิด ก้อง​เกียรติ​หยุด​ตัว​เอง แต่​เร​ยา​ไม่​ยอม

“ไม่​ค่ะ​คุณ​ใหญ่...ไม่...ฟ้า​รัก​คุณ​ใหญ่ รัก​เหลือเกิน ไม่​เคย​รัก​ใคร​อย่าง​นี้​มา​ก่อน”

เร​ยา​เป็น​ฝ่าย​ปลุกปล้ำ​เขา และ​หวัง​ว่า​คราว​นี้​ตน​จะ​ท้อง​สมใจ​เสียที แต่​แล้ว​เร​ยา​ก็​ผิดหวัง​อีก​ตามเคย เพราะ​หลังจาก​วัน​นั้น​เธอ​ก็​มี​รอบ​เดือน​เหมือน​เดิม...เร​ยา​เครียด​และ​วิตก​กังวล กลัว​ว่า​นาน​วัน​เข้า​ก้อง​เกียรติ​จะ​รู้ความ​จริง

เมื่อ​ทุกข์​ใจ​เร​ยา​ไม่​รู้​จะ​หัน​หน้า​ไป​ปรึกษา​ใคร​นอกจาก​นัท​คน​เดียว แม้​นัท​จะ​ไม่​เห็น​ด้วย​กับ​พฤติกรรม​ของ​เธอ​มา​ตลอด และ​ล่า​สุด​ทั้ง​คู่​ก็​ทะเลาะ​กัน​รุนแรง​จน​นัท​เอง​ยัง​คิด​ว่า​เร​ยา​อาจจะ​ไม่​มา​ที่​นี่​อีก​แล้ว...แต่​วัน​นี้ เร​ยา​ได้​มา​ยืน​อยู่​หน้า​ห้อง​ของ​นัท​แล้ว

“ไม่​ให้​เข้า​เหรอ” น้ำเสียง​เร​ยา​แผ่ว​เบา​น่า​สงสาร

นัท​ไม่​ตอบ​แต่​เปิด​ประตู​ให้​กว้าง​ขึ้น เร​ยา​เข้า​มา​นั่ง​ได้​ครู่​เดียว​ก็​ร่ำไห้​อย่าง​ไม่​อาย แถม​ระเบิด​อารมณ์​ฉุนเฉียว​ทุบตี​ตัว​เอง​อย่าง​คับแค้น​ใจ​ที่​ไม่​ท้องเสีย​ที

“เข้าใจ​มั้ย...ไม่​ท้อง เพราะ​เขา​ไม่​มา เขา​ไม่​มา เขา​กลัว​เมีย ไม่​ยอม​ผิด​เวลา​กับ​เมีย ไม่​ยอม​โกหก​เมีย ฟ้า​ถึง​ไม่​ท้อง... ไม่​ท้อง!”

“เขา​ก็​ทำ​ถูก​แล้ว” นัท​กล่าว​นิ่งๆ เร​ยา​หัน​ขวับ​มา​จ้อง​นัท​ตาขวาง

“นัท...​ยัง​เป็น​เพื่อน​กัน​อยู่​รึ​เปล่า ฟ้า​มา​ถึง​จุด​ที่​เข้าตาจน​แล้ว ฟ้า​มี​ทาง​เลือก​อื่น​มั้ย ทำไม​ไม่​เข้าใจ​เห็นใจ​กัน​บ้าง”

“ถ้า​ยัง​อยาก​เป็น​เพื่อน​กัน​อยู่ ก็​เป็น​แค่​เมีย​เขา​แบบ​นี้ อย่า​มี​ลูก เบื่อ​กัน​เลิก​กัน​เมื่อ​ไหร่​จะ​ได้​ไม่​กระทบ​ถึง​เด็ก​ตา​ดำๆ”

“ไม่...ต้อง​ท้อง...ต้อง​ท้อง​ให้​ได้ นัท​ช่วย​หน่อย​สิ” เร​ยา​ไม่​พูด​เฉยๆ ปราด​เข้า​มา​ถึง​เนื้อตัว​นัท แต่​นัท​ไม่​เล่น​ด้วย ถอย​หนี​อย่าง​ชิงชัง

“ไม่​นึก​เลย​ว่า​ฟ้า​จะ​ขอ​ให้​นัท​ร่วมมือ​ทำ​อะไร​ชั่วๆแบบ​นี้ นัท​พยายาม​จะ​ไม่​โกรธ​และ​เข้าใจ​ว่า​คน​เรา​พอ​หลัง​ชน​ฝา​ทำ​อะไร​ก็ได้​ทั้งนั้น แต่​ฟ้า​มา​ขอ​ให้​นัท​ช่วย​แบบ​นี้ แสดง​ว่า​ฟ้า​ไม่​รู้จัก​นัท​เลย”

“นัท...นัท​รัก​ฟ้า​ไม่​ใช่​เหรอ...ช่วย​ฟ้า​ด้วย”

“กลับ​ไป​เลย​ฟ้า แล้ว​อย่า​ขอ​ให้​ใคร​ทำ​อะไร​ที่​เลว​และ​บาป​แบบ​นี้​อีก เพราะ​มัน​น่า​ละอาย​ต่อ​เขา​ของ​ฟ้า และ​เด็ก​ที่​ฟ้า​จะ​ทำให้​เกิด​มา​จาก​ผู้ชาย​ชั่วๆที่​ยอม​ร่วมมือ​กับ​ฟ้า”

เร​ยา​ทน​ฟัง​ไม่ได้​อีก​ต่อ​ไป  ร้องไห้​โฮ​อย่าง​ขมขื่น​สิ้น​หวัง​พลาง​ซมซาน​จะ​ออก​จาก​ห้อง

“ฟ้า...สิ่ง​ที่​สวย​งาม​ที่สุด​คือ​ความ​รัก​ที่​ฟ้า​มี​ให้​เขา นอก​นั้น​เป็น​เรื่อง​ผิด​ทั้งหมด ถ้า​จะ​ต้อง​ทำ​ผิด​เพราะ​รัก​เขา ขอ​ให้​ทำให้​ผิด​น้อย​ที่สุด...นะ​ฟ้า...ขอร้อง”

เร​ยา​นิ่ง​ฟัง รู้ตัว​ว่า​ทำ​ผิด​จริง แล้ว​ก็​รู้​ด้วย​ว่า​นัท​เตือน​เพราะ​หวัง​ดี เธอ​กล่าว​ขอบคุณ​เขา​เบาๆแล้ว​จาก​มา​ทั้ง​น้ำตา​...​พอก​ลับ​ถึง​คอน​โดฯ​ที่​ก้อง​เกียรติ​ซื้อ​ให้ อารมณ์​เร​ยา​พลุ่ง​พล่าน​ขึ้น​มา​อีก คิด​ไป​คิด​มา​หลาย​อย่าง สุดท้าย​เหมือน​นึก​อะไร​ได้​รีบ​ต่อ​สาย​ไป​ปรึกษา​หมอ​คน​หนึ่ง​ด้วย​เรื่อง​ที่​ตัว​เอง​อยาก​มี​ลูก

หลัง​ฟัง​ข้อมูล​จาก​หมอ​มา​แล้ว เร​ยา​รู้สึก​มั่นใจ​และ​มี​ความ​หวัง...ความ​หวัง​ที่​จะ​ยึด​ก้อง​เกียรติ​เอา​ไว้​คน​เดียว​ด้วย​การ​มี​ลูก​กับ​เขา​ให้​จง​ได้

แล้ว​วัน​หนึ่ง​ความ​พยายาม​ของ​เร​ยา​ก็​สำเร็จ​ลุล่วง เธอ​ตั้ง​ท้อง​กับ​ก้อง​เกียรติ​สมใจ โดยที่​ก้อง​เกียรติ​ยัง​เข้าใจ​ว่า​เร​ยา​ท้อง​กับ​เขา​เป็น​เดือน​แล้ว​ตั้งแต่​นอน​ด้วย​กัน​ครั้ง​แรก​ที่​โอ๊ก​แลนด์ ด้าน​นัท​พอ​รู้​ข่าว​นี้​จาก​เร​ยา​ก็​รู้สึก​เสียใจ​และ​ผิดหวัง แต่​ข่ม​ใจ​ บอก​เร​ยา​ให้​ดูแล​ตัว​เอง​ดีๆด้วย

ฝ่าย​ณ​ฤดี​เริ่ม​ระแวง​สงสัย​ก้อง​เกียรติ​มาก​ขึ้น เพราะ​พัก​นี้​เขา​กลับ​บ้าน​ผิด​เวลา​บ่อย แล้ว​เย็น​วัน​นี้​อีก​เหมือน​กัน ถ้า​ณ​ฤดี​ไม่​แวะ​มา​รับ​เขา​กลับ​บ้าน เขา​ก็​คง​จะ​กลับ​ดึก​อีก เพราะ​เมื่อ​เช้า​เร​ยา​โทร.​มา​อ้อน​จน​เขา​รับปาก​ว่า​จะ​ไป​หา

เร​ยา​ผิดหวัง​มาก​เมื่อ​รู้​ว่า​ก้อง​เกียรติ​มา​ไม่ได้​แล้ว เธอ​อุตส่าห์​เตรียม​อาหาร​ไว้​หลาย​อย่าง ถ้า​กิน​คน​เดียว​คง​ไม่​หมด​และ​เหงา​มาก​ด้วย จึง​โทร.​ไป​ตาม​นัท​มา​กิน​เป็น​เพื่อน ตอน​ที่​นัท​ก้าว​เข้า​มา​ใน​ห้อง​อัน​หรูหรา​ของ​เร​ยา เขา​มอง​สำรวจ​ไป​รอบๆ แล้ว​ชม​ว่า​สวย​ดี จาก​นั้น​เขา​ก็​พยายาม​สงบ​ปาก​สงบ​คำ​ให้​มาก​ที่สุด​เพื่อ​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​มี​เรื่อง​ทะเลาะ​กัน แต่​แล้ว​เร​ยาก​ลับ​ทำให้​นัท​รู้สึก​แย่​มาก เธอ​พูด​พาดพิง​เมียหลวง​อย่าง​หยาบคาย คิด​แต่​จะ​เขี่ย​เขา​ให้​กระเด็น​ไป นัท​จึง​ตำหนิ​เร​ยา​ไป​สอง​สาม​คำ​ก่อน​จะ​ย้ำ​ว่า ขอ​ให้​ครั้ง​นี้​เป็น​ครั้ง​เดียว​ที่​เธอ​จะ​เรียก​เขา​มา​รับ​รู้​อะไรๆที่​ไม่​ถูกต้อง​อย่าง​นี้...

ooooooo

เห็น​เจ้าสัว​แข็ง​แรง​เดินเหิน​ลง​มา​กิน​ข้าว​เอง​ได้​แล้ว​โดย​ไม่​ต้อง​ให้​อา​จิ​ว​เอา​ขึ้น​ไป​บน​ห้อง​นอน​เหมือน​แต่​ก่อน สาย​วัน​นี้​ซิ​ลเ​วี​ย​จึง​ดึงดัน​ไม่ฟังเสียง​ห้าม​ของ​อา​จิ​ว​เข้าไป​หา​เจ้าสัว​ใน​ห้อง​นอน แล้ว​พยายาม​ซุก​ไซ้​ปลุก​อารมณ์​จน​เจ้าสัว​ไม่​อาจ​ปฏิเสธ​เธอ​ได้

ขณะ​นั้น​เยน​ห​ลิง​กำลัง​คุย​โทรศัพท์​กับ​ลูก​สาว​สอง​คน​ที่​อเมริกา ถาม​ทุกข์สุข​ของ​ลูก​สาว​ด้วย​ความ​รัก​และ​เป็น​ห่วง แต่ ​ลูก​สาวก​ลับ​พูดจา​ไม่ค่อย​ดี​ทำให้​เยน​ห​ลิง​ตัดพ้อ​ด้วย​ความ​น้อยใจ​ก่อน​จะ​ตัด​สาย​ทิ้ง​ทั้ง​น้ำตา แล้ว​ตะโกน​เรียก​เง็ก​ให้​เข้า​มา​หา

เง็ก​หน้าตา​ตื่น​เมื่อ​เห็น​เยน​ห​ลิง​บ่อ​น้ำตา​แตก พอ​เยน​ห​ลิง​ให้​ช่วย​ปลอบ​ตน​ที เง็ก​ก็​ไม่​รู้​จะ​ปลอบ​ว่า​อย่างไร ได้​แต่​ บอก​ว่า ลูก​ยัง​ไง​ก็​เป็น​ลูก ที่​ทำตัว​เป็น​คน​อื่น​อาจ​เพราะ​อยู่​ไกล​กัน

“ใช่ อเมริกา​มัน​อยู่​ไกล...ไกล​มาก ฉัน​ตาม​ลูก​ไป​ไม่ได้​ หรอก​เง็ก แต่​ฉัน​จะ​ให้​พ่อ​มัน​เรียก​มัน​สอง​คน​กลับ​จาก​อเมริกา”

“แล้ว​อา​นาย​ท่าน​จะ​ยอม​เหรอ​ฮะ​อา​คุ​ง​นาย”

เยน​ห​ลิง​ไม่​ตอบ​แต่​ลุก​ขึ้น​เดิน​ลิ่ว​ออก​ไป​ทาง​ห้อง​เจ้าสัว เจอ​อา​จิ​ว​ยืน​กระสับกระส่าย​อยู่​หน้า​ห้อง เยน​ห​ลิง​บอก​ว่า​ตน​ต้องการ​พบ​นาย อา​จิ​ว​ทำ​หน้า​อยาก​ตาย​เพราะ​ซิ​ลเ​วี​ย​ยัง​อยู่​ใน​นั้น แต่​เยน​ห​ลิง​ตีความ​หมาย​ไป​ว่า​อา​จิ​ว​กีดกัน​ไม่​ให้​เธอ​พบ​เจ้าสัว จึง​ทำท่า​จะ​ไม่​ยอม

ทันใดนั้น ซิ​ลเ​วี​ย​เปิด​ประตู​ออก​มา​ท่าทาง​ร่าเริง​สมใจ เธอ​มอง​จ้อง​แล้ว​หลิ่วตา​ให้​เยน​ห​ลิง​ที​หนึ่ง​ก่อน​วิ่ง​โลด​กลับ​ห้อง​ตัว​เอง​บน​ชั้น​สาม เยน​ห​ลิง​โมโห​เดิน​พรวด​เข้า​ห้อง​โดย​ไม่ฟังเสียง​ห้ามปราม​ของ​อา​จิ​ว

เมื่อ​เข้า​มา​เห็น​เจ้าสัว​นอน​หมด​แรง​บน​เตียง เยน​ห​ลิง​ยิ่ง​โมโห แต่​ออกตัว​ว่า​เป็น​ห่วง ขอ​เตือน​นาย​ว่า​ตอน​นี้​อายุ​ก็​มาก​แล้ว ควร​จะ​ได้...

“พูด​ธุระ​ของ​ลื่อ​มา” เจ้าสัว​แทรก​ขึ้น​กลางคัน

“ค่ะ ฉัน​จะ​พูด​เรื่อง...ลูก​สาว”

“ลูก​สาว...ว่า​ไป”

“อย่า​ลืม​สิ​คะ​ว่า​นาย​มี​ลูก​สาว​ด้วย ไม่​ใช่​มี​แต่​ลูก​ชาย”

“ลื่​ออ​ย่า​หาเรื่อง ทำไม ​ยี่​ฮุย​ยี่​ห​รง​เป็น​อะไร เงิน​ก็​ส่ง​ไป​ทุก​เดือน​ไม่​เคย​ขาด”

“เรื่อง​เงิน​นาย​ให้​เต็มที่​อยู่​แล้ว ก็​นาย​มัน​คน​มี​เงิน​นี่​คะ”

เจ้าสัว​ไม่​พอใจ​กับ​วาจา​ประชดประชัน...จ้อง​เยน​ห​ลิง ​ด้วย​สายตา​แข็งกร้าว

“หรือ​ไม่​จริง​คะ...แล้ว​เรื่อง​อื่น​ที่​ไม่​ใช่​เรื่อง​เงิน​ล่ะ​คะ”

“ถ้า​ลื่อ​พูดจา​ซี้ซั้ว​แบบ​นี้​อั้ว​ไม่​พูด​ด้วย...ออก​ไป”

“นาย แต่​ว่า...”

“ออก​ไป!” พูด​จบ​เจ้าสัว​พลิก​ตัว​หัน​หลัง​ให้​ทันที เยนห​ลิง​น้อยใจ​และ​เสียใจ​จน​น้ำตา​ร่วง เดิน​กลับ​ออก​มา​เจอ​อา​จิ​ว จึง​รำพัน​ว่า​ไม่​มี​ใคร​รัก​ตน​เลย ทั้ง​ผัว​ทั้ง​ลูก อา​จิ​ว​เห็นใจ​อุตส่าห์​ช่วย​ปลอบโยน แต่​แทน​ที่​เยน​ห​ลิง​จะ​ขอบคุณ เธอ​กลับ​ตวาด​ว่า​ไม่​ต้อง​มา​ปลอบ ตน​รู้​ดี​กว่า​ใคร​ว่า​ลูก​ก็​ไม่​รัก ผัว​ก็​ไม่​รัก...

แล้ว​เยน​ห​ลิง​ก็​ปาด​น้ำตา​เดิน​มุ่ง​หน้า​ไป​ยัง​เรือน​คนใช้ ทุบ​ประตู​ห้อง​เรียก​พุ่ม​เอ็ดอึง พุ่ม​เปิด​ประตู​ผาง​ออก​มา​เห็น​คุณนาย​ที่​สอง​ก็​ตกใจ

“นัง​พุ่ม...ไป​แต่งตัว​ให้​เรียบร้อย แล้ว​ขึ้น​ไป​หา​ฉัน​ที่​ห้อง”

“อิฉัน​ไป​ตอน​นี้​ไม่ได้​ค่ะ ต้อง​ล้าง​ครัว จวน​ตรุษจีน​แล้ว เดี๋ยว​คุณนาย​ใหญ่​ว่า​เอา คุณนาย​ที่​สอง​มี​อะไร​พูด​ซะ​ตรง​นี้​เถอะ​ค่ะ”

“ทำไม แก​เห็น​ว่า​ฉัน​ตกต่ำ​รึ​ไง​ถึง​บังอาจ​ขัด​คำสั่ง​ฉัน อ๋อ ต่อ​ไป​นี้​จะ​ไม่​ทำ​อาหาร​ไทย​งั้น​สิ จะ​ทำ​แต่​อาหาร​ฝรั่ง​งั้น​รึ”

“คุณนาย​พูด​เรื่อง​อะไร​หรือ​คะ ไม่​เข้าใจ”

“พุ่ม...ไป​หา​น้อง​สาว​ที่​เมือง​กาญจน์​ให้​ฉัน​หน่อย แก​จะ​เอา​เงิน​เท่า​ไหร่​ก็ได้ ช่วย​ฉัน​หน่อย​เถอะ​นะ...ฉัน​ขอร้อง”

“คุณนาย​คะ อิฉัน​สาป​ส่ง​ไอ้​น้อง​เขย​อุบาทว์​ชาติ​ชั่ว​ชอบ​เล่น​ของ​คน​นี้​ไป​แล้ว ป่านนี้​มัน​อาจจะ​ตาย​ไป​แล้วด้วย อิฉัน​ฝืน​ใจ​ไป​ไม่​ไหว​จริงๆ คุณนาย​จะ​โกรธ​อิฉัน​ก็​ยอม”

เยน​ห​ลิง​จ้อง​มอง​พุ่ม​ตา​วาว​โรจน์ อารมณ์​โกรธ​ขึ้น​มา​เต็ม​ใบหน้า กระแทก​เสียง​วางอำนาจ

“นัง​พุ่ม...ฉัน​ไม่​เคย​ลด​ตัว​ไป​อ้อนวอน​ใคร นี่​ฉัน​อ้อนวอน​แก​นะ ตามใจ...ไม่​เอา​เงิน​ก็ตาม​ใจ”

ooooooo

ดอกส้มสีทอง ตอนที่ 10

อ่านเรื่องย่อ

ดอกส้มสีทอง

แนว:

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย:

กำกับการแสดงโดย:

ผลิตโดย:

วัน-เวลาออกอากาศ:

ช่องออกอากาศ:

นักแสดงนำ:

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement