มหาหิน ตอนที่ 2 นิยายไทยรัฐ
วันอาทิตย์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

มหาหิน ตอนที่ 2


17 ธ.ค. 2560 08:23
86,702 ครั้ง

ละคร นิยาย มหาหิน

มหาหิน ตอนที่ 2

อ่านเรื่องย่อ

มหาหิน

แนว:

แอคชั่น-โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

ชาติ อินทรี

บทโทรทัศน์โดย:

ภูมิแผ่นดิน

กำกับการแสดงโดย:

ทองก้อน ศรีทับทิม

ผลิตโดย:

บริษัท โคลี่เซี่ยม อินเตอร์กรุ๊ป จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ:

จิณณะ นวรัตน์,พิมพ์ปวีณ์ โคกระบินทร์

ท่านตะวันต้องการกำจัด ส.ส.วิชัยที่เหมือนหอกข้างแคร่ของธุรกิจเถื่อนของตน จึงมีคำสั่งผ่านมาทางสมเกียรติโดยระบุให้เป็นหน้าที่ของเรืองในวันพรุ่งนี้ที่วิชัยกับภรรยาไปไหว้พระธาตุกลางน้ำ

เมื่อสมเกียรติเรียกเรืองมาพบด้วยเรื่องนี้ เรืองตกปากรับคำโดยไม่ต้องคิดมาก เพราะความมักใหญ่ใฝ่สูงและหวังจะเป็นคนโปรดของท่านตะวันที่สนับสนุนเงินหาเสียงเลือกตั้งนายกเทศมนตรีนั่นเอง

เรืองลงมือโดยมีทหารชนกลุ่มน้อยร่วมด้วยนับสิบคน ทุกคนปลอมตัวและห้ามใช้ภาษาไทยสนทนากันระหว่างปฏิบัติงาน ลมแว่วข่าวนี้มาและเมื่อรู้ว่าฝนกับชาดาไปไหว้พระธาตุกลางน้ำเช่นกัน จึงผลุนผลันออกจากบ้านด้วยความเป็นห่วงน้องสาว

หินทำหน้าที่ขับเรือให้วิชัยกับภรรยาโดยมีอ่างนั่งหัวเรือ เมื่อเกิดเหตุการณ์ยิงถล่มสองผัวเมีย หินกับอ่างพยายามช่วยเหลือทั้งที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ขณะที่ฝนซึ่งมากับชาดาก็ตกใจ แต่เมื่อลมเข้ามาช่วย ฝนจึงฝากชาดาไว้กับพี่ชาย ส่วนตัวเองไปช่วยหินปกป้องวิชัยกับภรรยา

แต่หินและฝนไม่สามารถช่วยวิชัยไว้ได้ เขาถูกเรืองลอบยิงตาย ภรรยาร้องไห้แทบขาดใจ...เหตุการณ์ครั้งนี้เรืองได้รับคำชมจากสมเกียรติ ยิ่งทำให้เรืองลำพองใจอยากทำงานแทนกำนันลอยผู้เป็นพี่ชายที่พักหลังเหมือนอยากจะวางมือ

แต่มีเรื่องหนึ่งที่เรืองยังข้องใจคือทำไมถึงไม่เคยเห็นหน้าค่าตาท่านตะวันทั้งที่ทำงานร่วมกันมาหลายปี เรืองเก็บความสงสัยนี้กลับมาถามกำนันลอย แต่พี่ชายก็ตอบไม่ได้ บอกแต่ว่าความลับไม่มีในโลก วันหนึ่งท่านคงจะเปิดเผยตัวเอง

หลังจาก ส.ส.วิชัยถูกยิงตาย แต่ตำรวจในพื้นที่เหมือนไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก จึงมีตำรวจลับนำโดยผู้กำกับพงษ์ สารวัตรชัช และหมวดเกดเข้ามาในหมู่บ้านเพื่อสืบคดีและสอดส่องพวกทำผิดกฎหมายทุกรูปแบบ

คืนนี้เกดแฝงตัวปะปนกับหญิงสาวที่กำลังจะถูกผาดลูกน้องกำนันลอยส่งขายชายแดน แต่แผนการของเธอไม่สำเร็จเพราะทิมกับประดับเข้ามาวุ่นวายเพราะอยากเป็นพลเมืองดี พวกคนร้ายเลยรู้แกวปกปิดหลักฐานจนเอาผิดไม่ได้

เหตุนี้ทำให้เกดกับชัชไม่พอใจทิมกับประดับ ขู่จะจับในข้อหาขัดขวางการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ แต่หากสองคนรับชัชกับเกดเข้าคณะเล่นกลเวลาขายสินค้าเร่ พวกตนก็จะไม่เอาผิด ทิมไม่มีทางเลือกจึงจำยอม

เมื่อกำนันลอยรู้ว่าผาดขัดคำสั่งจะเอาผู้หญิงไปขายชายแดนแล้วเกือบโดนตำรวจจับได้ จึงเรียกผาดมาตำหนิยกใหญ่และสั่งห้ามทำโดยพลการอีก ผาดรับฟังแต่ลึกๆดึงดันไม่เชื่อ

ooooooo

รุ่งขึ้นทิมกับประดับนำคณะเล่นกลมาปักหลักที่สวนสาธารณะข้างห้างสรรพสินค้าของสมเกียรติตามความต้องการของเกด โดยเกดยอมเป็นเจ้าแม่เพื่อดูดวงให้กับชาวบ้านที่สนใจก่อนจะนำพามาสู่การขายของเร่ของสองหนุ่ม

หินมารับทรายที่เข้ามาสอบบรรจุครูในเมืองเป็นวันสุดท้าย เมื่อเห็นผู้คนมุงดูมายากลจึงเดินเข้าไปดูด้วย ส่วนชาดากับฝนนั้นสนใจมาก โดยเฉพาะเรื่องเนื้อคู่ที่ชาดาอยากให้เจ้าแม่ช่วยดู จึงใช้อภิสิทธิ์ลูกเจ้าของห้างจนได้ดูก่อนใคร

ทรายเห็นทิมสนิทสนมกับหญิงสาวที่อยู่ในชุดเจ้าแม่ก็รู้สึกหึงหวง เข้าใจผิดว่าเป็นแฟนของทิม ส่วนลมที่เพิ่งมาถึงเห็นฝนพูดคุยกับหินก็ไม่พอใจ สั่งน้องสาวให้กลับบ้านและห้ามหินมาเกาะแกะน้องตนอีก

ทิมง้องอนทรายและอยากอธิบายเรื่องเกด แต่ทรายไม่ฟัง หาว่าเขากะล่อนแล้วเดินหนีไป ทิมไม่สบายใจเพราะรักทรายจริง จึงมาขอให้เกดไปแสดงตัวว่าเป็นลูกทีมของตน ไม่ได้เป็นแฟนกัน

เกดรำคาญแต่ก็รับปาก เย็นนั้นเธอไปบ้านหินพร้อมทิมและประดับ...การมาครั้งนี้ทำให้เกดได้เบาะแสคนร้ายที่ยิงวิชัยตายว่าเป็นชนกลุ่มน้อย ซึ่งเธอเชื่อว่ามีคนจ้างวาน และเมื่อรู้ต่อไปอีกว่าหินอยู่ในเหตุการณ์วันนั้นและพยายามช่วยวิชัย เกดสนใจอยากรู้จักหินให้มากขึ้น

กำนันลอยไม่สบายใจหลังรู้ว่าคนยิงวิชัยคือเรือง ฝ่ายสมเกียรติมีคำสั่งเพิ่มเติมให้กำนันลอยและเรืองจับตาทุกคนที่เพิ่งเข้ามาอยู่ในหมู่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นหิน ทิมกับเพื่อน บุรุษลึกลับ และฝน เพราะเราไว้ใจใครไม่ได้สักคน

กำนันลอยไม่พอใจที่มีชื่อลูกสาวของตนรวมอยู่ด้วย แต่สมเกียรติไม่สนใจ อ้างคำสั่งท่านตะวันว่า ถ้ารู้ว่าใครเป็นสายให้ตำรวจ ท่านสั่งยิงทิ้งได้ทันที

เมื่อกลับมาถึงบ้านคืนนั้น กำนันลอยเตือนฝนให้อยู่ในบ้าน ไม่จำเป็นอย่าออกไปไหนเพราะสถานการณ์บ้านเราไม่ค่อยดี ฝนรับฟังแต่อดสงสัยไม่ได้ว่าพ่อจะออกไปไหนอีกทั้งที่มืดค่ำแล้ว

“พ่อมีธุระไปทำให้เสี่ยสมเกียรติเขาหน่อย”

“เสี่ยสมเกียรติ พ่อทำอะไรกับเสี่ยสมเกียรติกันแน่ เห็นออกไปกลางค่ำกลางคืนทุกวัน”

“มันเป็นงาน...ลูกไม่เข้าใจหรอก บางทีวันหนึ่งพ่ออาจจะมีโอกาสอธิบายให้ฟัง”

กำนันลอยตัดบทแล้วเดินจากไป ทิ้งความสงสัยไว้ให้ฝน...ซึ่งเธอคิดจะไปถามชาดาให้รู้เรื่อง

ooooooo

ธุระของกำนันลอยคือค้าผู้หญิงและแรงงานเถื่อน แต่งานไม่สำเร็จเพราะตำรวจรู้แกวจึงมาสกัดจับ แต่งานนี้ตำรวจก็คว้าน้ำเหลวเพราะสมเกียรติไหวตัวซ้อนแผนเอาไว้จึงรอดไปได้

ในเมื่อไม่พบหลักฐานอะไรสักอย่าง ตำรวจจึงต้องปล่อยตัวกำนันลอยและลูกน้อง แต่คนที่มาทำแทนกำนันก็คือพันตรีจอปาทหารชาวกะเหรี่ยง ซึ่งเป็นเครือข่ายของสมเกียรติ

คืนเดียวกันนี้ เกดต้องการทดสอบฝีมือหินจึงพรางหน้าตาลอบเข้ามาที่บ้าน สองคนต่อสู้กันท่ามกลางความมืด ก่อนที่เกดจะเป็นฝ่ายหนีไปเพราะสู้ฝีมือหินไม่ได้ ผู้ใหญ่แสงซึ่งอยู่ไม่ไกลกันรีบมาสอบถามหินว่าเกิดอะไรขึ้น

“ผมก็ไม่รู้ครับ พยายามจะดึงผ้าคลุมหน้ามันออกเหมือนกันแต่ก็ไม่ได้”

“ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมมีแต่คนจ้องทำร้ายเอ็ง”

“จะใช่พวกกำนันลอยหรือเปล่า มันแค้นพี่หินอยู่นะ” ผาลูกน้องผู้ใหญ่แสงคาดเดา

“ก็อาจเป็นไปได้ทั้งนั้น เอ็งต้องระวังตัวให้มากๆนะ แล้วปืนที่ข้าให้ไว้ล่ะ”

“ฉันตั้งใจจะไม่ใช้มันอีกแล้ว”

ผู้ใหญ่แสงสีหน้าตระหนกแต่ก็ปล่อยตามใจหิน และยอมให้ผามานอนที่นี่อีกคนเพื่อความปลอดภัย หินพยักหน้ารับ ในใจคิดว่าคนร้ายเมื่อสักครู่ไม่ได้คิดจะฆ่าเขา แล้วมันต้องการอะไรกันแน่?

เช้าวันถัดมา ทิมกับประดับเตรียมทำมาหากินที่สวนสาธารณะข้างห้างสรรพสินค้าของสมเกียรติเหมือนเดิม สองคนจัดของที่จะขายไปบ่นกันไปว่าเราช่วยราชการแล้วจะได้เงินบ้างไหม ถ้าขายของไม่ได้สักวันต้องเจ๊งแน่

เกดเดินเข้ามาข้างหลัง ตวาดเสียงเข้มว่าบ่นอะไรกัน สองหนุ่มหันขวับมามองเจ้าของเสียง แต่แล้วก็หัวเราะไปด้วยกันเมื่อเห็นใบหน้าฟกช้ำดำเขียวของเกด

“นี่ถ้าเป็นผู้ชายผมจะถามว่าเอาหน้าไปรับตีนใครมา แต่หมวดเป็นผู้หญิงผมไม่ถามหรอก อยากให้หมวดบอกเอง”

“ผิดพลาดทางเทคนิคนิดหน่อย” เกดตอบอ้อมแอ้ม...ชัชเดินมาได้ยิน คาดเดาทันที

“อย่าบอกนะว่าเป็นฝีมือนายหิน”

“จริงหรือ” ทิมยื่นหน้าเข้ามาใกล้เกดด้วยความอยากรู้

“ใช่...แล้วทำไม เมื่อคืนฉันแกล้งปลอมตัวคลุมหน้าไปหาเขา ฉันว่าได้เขามาร่วมงานด้วยก็ไม่เลว”

“บอกแล้วไงว่านายหินน่าสนใจ” ชัชสนับสนุน แต่ทิมรีบพูดกันให้เพื่อนว่า

“อย่าไปเอาเขามายุ่งเลย ตำรวจฝีมือดีๆ หมดกรมแล้วหรือไง”

“นี่อย่ามาพูดมั่วๆนะ เพียงแต่ใช้คนแบบนี้คนร้ายมันจะไม่สงสัย” เกดขึงขังใส่ทิม

“ก็ได้ ถ้าถึงเวลาจำเป็นจริงๆ ผมจะพูดกับมันให้ ว่าแต่วันนี้ทำไมให้มาตั้งของตรงนี้อีกล่ะ”

“เดี๋ยวก็รู้” ตอบทิมแล้วเกดมองไปที่ห้างสรรพสินค้าราวกับค้นหาอะไรบางอย่าง ก่อนหันมาพูดกับชัชว่า “เมื่อคืนแสดงว่าคว้าน้ำเหลว”

“กำนันลอยไม่หมูอย่างที่คิดจริงๆ ผมขอตัวไปรายงานนายก่อนนะ ฝากทางนี้ด้วย”

เกดพยักหน้ารับแล้วมองไปทางห้างสรรพสินค้าอีกครั้งเหมือนจะมองให้ทะลุทะลวงเข้าไป...เวลานั้นเองสมเกียรติกำลังประชุมอยู่ในห้างกับกำนันลอย เรือง และเคร่งเรื่องสายของตำรวจที่ทุกคนกำลังสงสัยว่าเป็นใคร?

ooooooo

สมเกียรติใช้ห้องทำงานในห้างสรรพสินค้าของตนประชุมธุรกิจผิดกฎหมายทั้งยาเสพติดและอาวุธสงคราม โดยมีผู้พันจอปานำมาให้ดูเป็นจำนวนมาก

ปรากฏว่าของทุกอย่างที่จอปานำมาล้วนเชื่อถือได้ สมเกียรติตกลงร่วมธุรกิจกับเขาทันที ทุกคนพอใจ ยกเว้นกำนันลอยที่มากับเรือง คิดว่าตัวเองกำลังถลำลึกกับสิ่งชั่วร้ายลงไปทุกที

เกดให้สินเป็นสายตำรวจแฝงตัวเข้ามาทำงานตำแหน่งช่างไฟในห้างสรรพสินค้า เมื่อสินรู้เห็นความไม่ชอบมาพากลที่มีคนมาพบสมเกียรติจึงแอบบันทึกการสนทนาของพวกเขาไว้ แต่โชคร้ายลูกน้องสมเกียรติเห็นเข้า สินจึงโดนจับตัวมาคาดคั้นก่อนจะเอาไปคุมขังเพราะเขาไม่ยอมปริปาก

เกดเห็นสินเงียบหายไม่ส่งข่าวก็รู้สึกผิดปกติ เกรงว่าจะโดนจับได้ เมื่อทิมรู้เข้าจึงอาสาไปสอบถามพนักงานข้างในว่ามีใครเห็นช่างไฟชื่อสินบ้างไหม เท่านั้นเองเป็นเรื่องทันที เพราะพอเคร่งรู้จากลูกน้องก็สงสัยว่าทิมจะเป็นพวกเดียวกับสิน สั่งให้จับตาดูมันไว้ดีๆ

เมื่อทิมกลับมาเล่าให้เกดกับชัชฟังว่าไม่มีใครพบเห็นสิน เกดไม่เชื่อว่าสินจะไม่มาทำงานเพราะวางแผนกันไว้เรียบร้อยแล้ว หรือว่าเขาจะถูกจับได้

เกดวิเคราะห์อย่างเป็นกังวล ชัชภาวนาอย่าให้เป็นอย่างนั้น เพราะถ้าสินถูกจับได้แล้วทิมไปถามหาเท่ากับว่า...

ชัชยังพูดไม่จบ ทิมแทรกขึ้นอย่างร้อนรน “เท่ากับว่ามันต้องคิดว่าผมเป็นพวกเดียวกับสิน เป็นสายตำรวจ ฉิบหายแล้ว...ทำยังไงดีล่ะ พวกมันต้องไล่ล่าผมแน่เลย ผมต้องตายหรืออาจถูกจับไปทรมาน ช่วยผมด้วยนะหมวด ช่วยผมด้วยนะสารวัตร”

“จะบ้ารึไง เรื่องมันยังไม่ไปถึงขนาดนั้นซักหน่อย” เกดปรามทิมแล้วหันมาถามชัชว่าเอายังไงดี?

“เราต้องตามหาสิน ผมเชื่อว่าเขายังมีชีวิตอยู่เพราะถ้ามันจับเขาได้มันต้องคาดคั้นเอาความจริงแน่ ไม่มีทางปล่อยให้ตายหรอก”

“แล้วผมล่ะสารวัตร”

“ทิมไม่ต้องกลัว เราจะคุ้มกันนายเต็มที่ อยู่ใกล้หมวดเกดเอาไว้ก็แล้วกัน”

“ครับ ผมจะไม่ห่างหมวดเกดเลย นี่ถ้าไม่ติดทรายแฟนผมนะ ผมนอนกอดทั้งคืนไม่ปล่อยเลยด้วย”

“ทะลึ่ง” เกดพูดใส่หน้าทิมแล้วค้อนคอแทบเคล็ด

ooooooo

วันเดียวกันนี้ทรายต้องเข้าเมืองไปฟังผลสอบบรรจุครู หินห่วงน้องให้เอาหล้าไปเป็นเพื่อน แต่แล้วสองสาวเกือบโดนพวกผาดฉุดขณะเดินออกจากสำนักงานประถมศึกษาเพื่อไปฉลองความสำเร็จที่ทรายสอบติดได้เป็นครูสมใจ

ผาดกร่างมากก่อเหตุกลางวันแสกๆ โชคดีฝนกับชาดามาเห็น ฝนเข้าช่วยเหลือด้วยวิชาต่อสู้ที่ตัวเองถนัด ทำให้พวกผาดต้องล่าถอย ไม่กล้าทำรุนแรงกับลูกสาวกำนันลอยผู้เป็นเจ้านาย

ทรายขอบคุณฝน ขณะที่ฝนก็แสดงความยินดีที่ทรายสอบติดครูและอาจได้สอนโรงเรียนเดียวกัน...

แยกกันแล้วฝนพาชาดาไปกินอาหารในร้านหนึ่ง ไม่คิดว่าจะได้เจอลมกับนวลนิดที่นี่ ฝนได้ยินนวลนิดพูดถึงสมเกียรติ ประชุมกับผู้พันชาวกะเหรี่ยงเรื่องของผิดกฎหมายหลายอย่างก็นิ่งฟังอย่างตั้งใจ ตรงข้ามกับชาดาที่มัวแต่หมั่นไส้ลมถึงขนาดเข้ามาแขวะจนกลายเป็นมีปากเสียงกันยกใหญ่

ฝนพาชาดาออกจากร้านมุ่งหน้าไปยังร้านอาหารหรูที่พวกสมเกียรตินัดพบผู้พันจอปาเพราะสงสัยว่าพวกเขา คุยอะไรกัน ทำไมต้องลึกลับ และที่ผ่านมาฝนได้ยินคนพูดหนาหูว่าพ่อของตนมีอิทธิพล จึงอยากรู้ว่าพ่อทำธุรกิจอะไรกับพ่อของชาดา

สองสาวเล็ดลอดเข้าไปแอบฟังแถวห้องอาหารวีไอพี จอปานำแบงก์ดอลลาร์ปลอมมาโชว์และคุยอวดแม่พิมพ์ของตนว่าทำได้เหมือนของจริง สมเกียรติสนใจมาก ขณะที่เรืองตาลุกวาวด้วยความโลภ แต่กำนันลอยกลับนิ่งเฉยไม่ยินดียินร้าย

ฝนกับชาดาเผลอส่งเสียงดังจนพวกในห้องได้ยิน สมเกียรติสั่งลูกน้องตามจับคนแอบฟังให้ได้ พร้อมกันนั้น ทุกคนก็กรูออกจากห้อง เท่ากับเปิดโอกาสให้บุรุษลึกลับเข้ามาเก็บเครื่องบันทึกขนาดเล็กที่ซ่อนไว้ใต้โต๊ะก่อนจะวิ่งตามออกไปเพื่อช่วยเหลือสองสาว

จอปาหัวเสียหนักบ่นสมเกียรติไปหลายคำที่หละหลวมไม่รัดกุม ซึ่งทหารติดตามของจอปายืนยันว่าเป็นผู้หญิงสองคน แต่ไม่ว่าพวกเขาจะตามหายังไงก็ไม่พบเธอเสียแล้ว เพราะเธอสองคนได้บุรุษลึกลับช่วยเปิดทางให้หนีรอดไปได้

กำนันลอยร้อนใจรีบกลับบ้านแล้วถามหาฝน เพราะค่อนข้างเชื่อว่าลูกสาวของตนคือหนึ่งในผู้หญิงสองคนนั้นอย่างที่สมเกียรติหมายหัว แต่ลมก็มาช่วยออกตัวแทนฝนจนกำนันลอยหมดข้อกังขา เชื่อว่าฝนไปดูหนังในอำเภอกับพี่ชายและชาดาก็ไปด้วย

ooooooo

ผู้พันจอปากลับมารายงานนายพลเก้ายอดผู้เป็นนายว่าพวกสมเกียรติสนใจการพิมพ์แบงก์ปลอม เก้ายอดพอใจมาก ให้จอปาสั่งคนแกะแม่พิมพ์สำรองไว้ด้วย

แต่เมื่อจอปาเล่าว่ามีคนแอบฟังการสนทนาและยังจับตัวไม่ได้ เก้ายอดรู้สึกไม่ปลอดภัย เตือนจอปาต้องระวังตัวให้มากกว่านี้ คนที่มาแอบฟังอาจเป็นคนของพวกมัน คราวหน้าเขาจะไปด้วยตัวเอง

ทางด้านฝนที่เริ่มระแคะระคายว่าพ่อร่วมมือกับพวกสมเกียรติทำธุรกิจผิดกฎหมาย เธอไม่สบายใจอย่างมาก พยายามถามลมก็ไม่ได้คำตอบ ลมบอกแค่ว่าพ่อไม่เคยฆ่าใคร ไม่ทำอะไรที่เป็นการทำลายแผ่นดินอย่างแน่นอน

ชาดาได้ยินพ่อคุยโทรศัพท์กับใครบางคนแล้วเอ่ยชื่อกำนันลอยและหินเหมือนจะให้กำจัด หญิงสาวร้อนใจมากรีบมาบอกฝนถึงบ้าน เมื่อกำนันลอยเตรียมตัวไปประชุมที่อำเภอ ฝนเป็นห่วงและไม่ไว้ใจจึงขอติดรถไปด้วย อ้างว่าตนมีธุระในอำเภอ

เคร่งกับสมุนมือดีสามคนเตรียมดักยิงกำนันลอยในค่ำนี้ ด้วยการให้ไอ้สักปลอมตัวให้เหมือนหินมากที่สุด เพื่อโยนความผิดให้พ้นตัว

พวกเคร่งรอเวลาจนรถกำนันลอยขับผ่านตรงทางโค้งค่อนข้างเปลี่ยวถึงลงมือ กำนันตกใจมาก บอกให้ฝนรีบหนีไป แต่เธอไม่ทำตามเพราะความเป็นห่วง

เมื่อรถจอดสนิท สักในคราบของหินเข้าไปยิงกำนันลอยที่หน้าอกหลายนัด ทั้งกำนันและลูกสาวเห็นเต็มตาว่าคนยิงคือใครก็ตะโกนชื่อหินออกมาพร้อมกันด้วยความตกใจ

เคร่งจอดรถดูผลงานเห็นว่าสำเร็จแน่ จึงรีบออกรถไปเพื่อไม่ให้ใครสงสัย ส่วนสักย่ามใจทำท่าจะฉุดลูกสาวกำนันลอยไปด้วย แต่ไอ้เสือเพื่อนมันไม่เห็นด้วย เอาแค่ ส่งกำนันลงนรกก็พอ...ว่าแล้วพวกมันจะยิงกำนันลอยซ้ำอีก แต่ทันใดนั้นบุรุษลึกลับโผล่เข้ามาใช้อาวุธสงครามกราดยิงจนพวกมันล่าถอยไป

ฝนยังอยู่ในอาการตกใจ อยากรู้ว่าบุรุษลึกลับภายใต้หน้ากากเป็นใคร แต่ไม่ได้คำตอบ เขาอุ้มกำนันลอยขึ้นรถขับออกไปโดยมีฝนนั่งจับตามองและพยายามซักถามเขาตลอดทาง

บุรุษลึกลับไม่ตอบคำถามใดๆทั้งสิ้น เขาขับรถมาจอดหน้าโรงพยาบาลแล้วรีบลงจากรถวิ่งหายไปในความมืด ฝนอยากจะตามแต่ห่วงพ่อมากกว่าจึงวิ่งไปร้องขอความช่วยเหลือหมอและเจ้าหน้าที่

กำนันลอยถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉิน ฝนรอคอยด้วยความกระวนกระวาย ในใจคิดแค้นหินที่เป็นคนยิง ผ่านไปสักครู่ เรือง ลม และตำรวจมาถึง ลมได้ฟังฝนตอบคำถามตำรวจว่าคนยิงคล้ายนายหินก็โกรธเลือดขึ้นหน้า

“ไอ้หิน...มึงจะจองล้างจองผลาญตระกูลกูไปถึงไหน คอยดูนะ เจอเมื่อไหร่ล่ะมึง...”

“ใจเย็นน่าลม ตอนนี้ดูอาการพี่ลอยก่อนดีกว่า เรื่องอื่นให้ตำรวจเขาจัดการแล้วกัน” เรืองเตือนหลานชาย

จังหวะนี้หมอออกจากห้องฉุกเฉินพอดี ฝนถามหมอว่าพ่อของตนเป็นยังไงบ้าง หมอบอกว่าพ้นขีดอันตรายแล้ว โชคดีที่รีบพากำนันมา ถ้าช้ากว่านี้สัก 10 นาทีคงรอดยาก

“เมื่อไหร่จะสอบปากคำได้ครับ” ตำรวจถามหมอ

“รอให้คนไข้ฟื้นและแข็งแรงกว่านี้สักนิดนะครับ”

“งั้นเชิญตัวคุณฝนไปให้ปากคำที่โรงพักหน่อยนะครับ ถ้าคิดว่าเป็นนายหินจริงๆ ผมจะขอให้ศาลออกหมายจับเลย”

“ได้ค่ะ” ฝนตอบรับแล้วอดนึกถึงบุรุษลึกลับไม่ได้ ถ้าไม่ได้เขามาช่วย ไม่อยากคิดเลยว่าทั้งพ่อและตนจะเป็นยังไง

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement