ทิวลิปทอง ตอนที่ 15 นิยายไทยรัฐ
วันอาทิตย์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

ทิวลิปทอง ตอนที่ 15


30 พ.ย. 2560 08:06
150,296 ครั้ง

ละคร นิยาย ทิวลิปทอง

ทิวลิปทอง ตอนที่ 15

อ่านเรื่องย่อ

ทิวลิปทอง

แนว:

ดราม่า-แอคชั่น

บทประพันธ์โดย:

ภูมิแผ่นดิน

บทโทรทัศน์โดย:

ณพุทธ สุศรีฯ

กำกับการแสดงโดย:

ฉลอง ภักดีวิจิตร

ผลิตโดย:

บริษัท อินทรีย์ ออดิโอ วิชั่น จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7

นักแสดงนำ:

รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง,ศรศิลป์ มณีวรรณ์

ในที่สุดทอมมี่กับเรดก็แกะรอยตามมาเจอนาตาลีที่ร้านซ่อมเครื่องไฟฟ้าของโจเซฟจนได้ มันต้องการไวรัสทิวลิปทองยูนิตสุดท้ายที่เธอเก็บไว้ แต่กลายเป็นมันเข้าใจผิดอย่างแรงเมื่อได้ยินนาตาลีเฉลยว่า

“ไม่มียูนิตสุดท้ายที่แกคิดหรอก ฉันให้นักวิทยาศาสตร์ในห้องแล็บของฉันช่วยคิดค้นวัคซีนสร้างภูมิคุ้มกันทิวลิปทองเอาไว้ล่วงหน้าก่อนฉีดไวรัสนั่นเข้ากระแสเลือดตัวเอง ตอนนี้ฉันกลายเป็นพาหะของมัน”

“นังบ้า เพ้อเจ้ออะไรของแกวะ” ทอมมี่ตะเบ็งเสียงอย่างหัวเสีย

“ถ้าฉันตาย ไวรัสก็ตายไปด้วย และถ้าฉันยังอยู่ ไวรัสก็จะถูกผลิตต่อไปในกระแสเลือดของฉัน นี่ไงวิธีผลิตไวรัสทิวลิปทอง”

“มันบ้าไปแล้วหัวหน้า” เรดโพล่งขึ้น

โจเซฟที่โดนทอมมี่ควบคุมตัวไว้รู้สึกสะเทือนใจกับการกระทำของนาตาลี แต่ยามนี้เขาต้องช่วยเธอ จึงผลักทอมมี่แล้วหยิบกรรไกรใกล้มือจะแทง แต่โดนเรดสกัดด้วยลูกปืนจนตาย

นาตาลีเห็นดังนั้นก็รีบวิ่งขึ้นไปชั้นบนก่อนจะหาทางหลบหนีออกจากร้าน แล้วไปเจอภูมิกับจักรีจึงได้รับการช่วยเหลือและพาตัวเข้ามาไว้ที่กองปราบ เพราะณรงค์ซึ่งล่วงรู้ไม่ยอมให้เขาสองคนทำอะไรตามอำเภอใจ แถมยังมาเล่าให้สารวัตรสุเมธฟังจนจักรีโดนตำหนิไปหลายคำ

ภายในห้องคุมขัง ภูมิเข้าเยี่ยมนาตาลีและซักถามเรื่องไวรัสทิวลิปทองยูนิตสุดท้ายว่าอยู่ในตัวเธอจริงหรือเปล่า

“คุณไม่ต้องห่วง ไวรัสทิวลิปทองที่ฉันเพาะมันขึ้นมาถูกออกแบบให้ไม่มีการติดต่อด้วยระบบทางเดินหายใจ แต่จะติดต่อด้วยสารคัดหลั่งภายในร่างกายเท่านั้น อย่างเช่น จากเลือดหรือการมีเพศสัมพันธ์”

“มันเป็นไปได้ยังไง ก็ในเมื่อไวรัสนั่นมันสามารถฆ่าคนได้ในพริบตา”

“ฉันให้คนที่ห้องแล็บผลิตวัคซีนต้านไวรัสเอาไว้ ถึงจะหยุดมันไม่ได้ แต่ก็สามารถยับยั้งมันได้ชั่วคราว ฉันต้องฉีดวัคซีนนั่นทุกสี่สิบแปดชั่วโมงจนกว่าจะต้านไม่อยู่”

“คุณกำลังฆ่าตัวตายอยู่นะนาตาลี”

“ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อสันติภาพในบ้านเกิดของฉัน”

“ผมนับถือความกล้าของคุณ แต่มันจะทำให้ทุกอย่างแย่ลง คุณเชื่อผมเถอะ”

นาตาลีรับรู้ในความห่วงใยของภูมิ แต่เพราะเธอไม่คิดจะถอยหลังจึงไม่พูดอะไรอีก เมื่อภูมิกลับออกมาขึ้นรถที่พั้นช์รออยู่ เขาโดนเธอประชดด้วยความหึงหวง

“แหม...ผูกพันกันเสียเหลือเกิน ตอนแรกก็บอกว่าเขาเป็นนางมารร้าย ตอนนี้กลายเป็นนางมารรักไปแล้วล่ะสิ”

“ใครคิดกันแน่ นางมารรัก”

“ก็จริงนี่ ประคบประหงม คอยปกป้องกันสารพัด ถามหน่อยเหอะ ตกลงพี่จะอยู่ฝ่ายตำรวจหรือฝ่ายคนร้าย”

“พั้นช์ วันนี้พี่เหนื่อยมาเยอะแล้ว พอเถอะ ขอนะ”

“ใช่ซี้...ยัยพั้นช์หุบปาก ห้ามวิจารณ์โน่นนี่นั่น ทีคุณน้องนาตาลีล่ะเสี่ยงตาย จัดให้ได้ตลอด หมั่นไส้”

ภูมิเหนื่อยเกินกว่าจะต่อปากต่อคำ นั่งนิ่งมองออกไปนอกรถเพื่อยุติเรื่องราว

ooooooo

ในยามที่ทอมมี่กับเรดกำลังเข้าตาจนเพราะตำรวจได้ตัวนาตาลีไปแล้ว อยู่ดีๆปาร์คก็โผล่มา สองคน ตกใจเหมือนโดนผีหลอกเพราะเข้าใจว่าเขาตายแล้ว

ปาร์คบอกว่าตนไม่ตายง่ายๆ จนกว่าจะได้ถอนทุนจากนาตาลี ทอมมี่เห็นทางสว่างทันที โอกาสหวนคืนมาอย่างไม่น่าเชื่อ!

ปาร์คกับทอมมี่วางแผนชิงตัวนาตาลีมาจากกองปราบด้วยการส่งสมุนไปจับลิซ่ากับจักรีมาขังไว้ แล้วขู่บังคับจักรีให้ไปพานาตาลีออกจากกองปราบให้ได้มิฉะนั้นจะเชือดลิซ่ากับลูกในท้อง

จักรีไม่มีทางเลือก จำต้องไปที่กองปราบพร้อมเรด โดยเรดจอดรถรออยู่ข้างนอก ส่วนจักรีลอบเข้าไปหลอกล่อสุเมธก่อนจะทำร้ายเขาหมดสติแล้วเอาตัว

นาตาลีออกมา ซึ่งหญิงสาวยอมไปกับจักรีโดยดีเมื่อเขาบอกว่า ถ้าอยากแก้แค้นให้น้องชาย เธอต้องเชื่อใจเขา

ขณะฝ่าวงล้อมตำรวจออกมา จักรีเผชิญหน้ากับพวกภูมิที่เพิ่งมาถึง เขาบอกให้ทุกคนหลีกไป ถ้าใครขวางรับรองได้เจอดีแน่

“ผู้กองใจเย็นๆก่อนครับ มีอะไรค่อยๆพูดกันก็ได้”

“เสียใจด้วยจ่า แต่ผมจำเป็นต้องทำ ทุกคนถอยไป”

“ผู้กอง นี่คุณเป็นบ้าไปแล้วหรือไง คุณเป็นตำรวจนะ” ปลื้มเตือนสติ แต่จักรีบอกว่าตนไม่มีทางเลือก ลิซ่าถูกทอมมี่จับไป มันต้องการแลกชีวิตเธอกับผู้หญิงคนนี้ ภูมิได้ยินชื่อทอมมี่ก็รีบบอกจักรีว่าคนอย่างมันไม่เคยรักษาคำพูด มันต้องหักหลังเขาแน่

“ผมรู้ แต่ว่าตอนนี้มันร่วมมือกับมิสเตอร์ปาร์ค มันใช้แผนเดียวกับที่เคยเล่นงานคุณมาก่อน”

“ผู้กอง คุณคิดดีแล้วเหรอครับ”

“ขอโทษด้วยนะณรงค์ แต่มันช่วยไม่ได้จริงๆ ห้ามใครตามผมมาเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นผมจะฆ่าผู้หญิงคนนี้”

จักรีคุมตัวนาตาลีต่อไป ทุกคนไม่กล้าตาม...หลังจากปฐมพยาบาลสุเมธจนฟื้น จ่าชัยประคองหัวหน้าเข้ามายังกลุ่มของภูมิที่กำลังหารือกันอย่างเคร่งเครียด สุเมธถามณรงค์ว่าติดต่อจักรีได้หรือยัง

“มือถือของผู้กองอยู่ที่คอนโดครับ ส่วนรถที่ผู้กองขับมาก็เป็นรถของคนอื่น แถมมีพยานเห็นว่าคนที่โดยสารมา ท่าทางเหมือนกับนายเรดสมุนของทอมมี่”

จ่าชัยเสริมว่า ดูจากกล้อง cctv ก็หาไม่เจอ ผู้กองรู้มุมกล้องเลยขับหนีไปทางอื่น สุเมธหนักใจบอกว่าตำรวจจับตำรวจงานนี้เห็นทีจะยาก

“สารวัตรคงไม่เอาผิดผู้กองนะคะที่ทำแบบนี้” พั้นช์เอ่ยปาก...ปลื้มก็ขอความเห็นใจ บอกว่าผู้กองจักรีถูกคนร้ายบังคับให้ก่อเรื่อง สารวัตรอย่าถือเลย

“ผมเข้าใจ แต่ถ้าเขาทำอะไรเกินขอบเขตหรือเป็นอันตรายต่อส่วนรวมเมื่อไหร่ ผมก็จำเป็นต้องจัดการกับเขา”

ณรงค์อึ้งและมองไปที่ภูมิซึ่งไม่ปริปากโต้แย้ง แต่สีหน้าเขาเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด

ooooooo

หลังจากได้ตัวนาตาลีมาแล้วโดยให้จักรีคุมตัวไว้ตลอดเวลา เรดขับรถอย่างใจเย็นจนจักรีอดระแวงไม่ได้ สังเกตเส้นทางแล้วท้วงว่าไม่ใช่ทางเก่า อยากรู้ว่ามันขังลิซ่าไว้ที่ไหนกันแน่

“แกนี่มันสุดยอดตำรวจจริงๆ ขนาดตอนนั้นโดนปิดตาอยู่ แกยังจำทางได้อีกเหรอเนี่ย”

“ถ้าลิซ่าเป็นอะไรล่ะก็ แกตายแน่”

“ใจเย็นๆไว้ผู้กอง อีกเดี๋ยวเจ้านายผมจะพาแฟนคุณ มาที่นี่ ไม่ต้องเป็นห่วง”

ทอมมี่มาจริงๆ มันลงมาจากรถเดินปรบมือ

มาหาจักรี “เยี่ยมมากผู้กอง กะแล้วว่าคุณต้องไม่ทำให้ ผิดหวัง”

“ทุกอย่างเรียบร้อยครับหัวหน้า ไม่มีคนตามมา” เรดรายงาน ขณะที่นาตาลีทักทอมมี่ว่าเจอกันอีกจนได้

“สงสัยคงเป็นบุพเพสันนิวาส” ทอมมี่พูดยิ้มๆ ยียวน

จักรีไม่สนใครหน้าไหน ยกปืนเล็งไปที่ทอมมี่ ถามว่าลิซ่าอยู่ที่ไหน ทอมมี่เป่าปากทีเดียว สมุนของปาร์คก็พาลิซ่าลงมาจากรถ

“เชิญครับผู้กอง พาเมียกับลูกคุณไปได้เลย”

ทอมมี่พูดดี แต่เอาเข้าจริงก็หักหลังจักรี พวกมันจับนาตาลีกับลิซ่าไปได้ ส่วนจักรีโดนทำร้ายจนสลบอยู่ในที่เกิดเหตุ

เมื่อจักรีได้รับความช่วยเหลือส่งตัวมาที่โรงพยาบาล แต่ไม่ทันได้รับการรักษาเขาฟื้นขึ้นมาก็ร่ำร้องไม่หยุดหย่อน

“ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยเมียผมด้วย...คุณหมอ พวกมันจะฆ่าเมียผม เธอกำลังตั้งท้อง ช่วยเธอด้วย”

หมอไม่สนใจ เอาไฟฉายส่องตาเขา แต่จักรีปัดป้องและพยายามลงจากเตียงทั้งที่เจ็บขาแทบเดินไม่ไหว พอดีสารวัตรสุเมธ หมวดณรงค์ จ่าชัย มาเรีย และภูมิกรูกันเข้ามา สุเมธสั่งลูกน้องจับจักรีไว้เดี๋ยวนี้

จักรีถูกจับใส่กุญแจมือแต่ปากยังวิงวอนให้ใครต่อใครช่วยเมียตน ตนถูกพวกมันหักหลัง ลิซ่ายังอยู่กับมัน...

ถึงแม้จะโดนสุเมธสั่งห้ามเอาไว้ แต่เพราะเป็นห่วงลิซ่าอย่างมากทำให้จักรีทนอยู่เฉยไม่ได้ เขาร่วมมือกับภูมิตามไปค้นหาแหล่งซ่อนตัวของทอมมี่กับพรรคพวกเพื่อเอาตัวประกันคืนมา โดยมีพั้นช์กับปลื้มเต็มใจไปด้วย

เมื่อจักรีหายไปจากโรงพยาบาลทั้งที่ยังไม่หายดี แน่นอนว่าสุเมธไม่พอใจอย่างมาก สั่งพวกณรงค์หาเบาะแสเพื่อติดตามโดยเร็ว

นาตาลีกับลิซ่าถูกทอมมี่กับปาร์คควบคุมตัวไว้บนเรือเดินสมุทร โดยขังแยกกันเพราะนาตาลีอาการไม่สู้ดี เนื่องจากเธอขาดวัคซีนต้านไวรัสที่มีในร่างกาย ซึ่งเชื้อกำลังขยายตัวอยู่ในกระแสเลือดเต็มไปหมด ทอมมี่จึงคิดจะให้นักวิทยาศาสตร์ที่ปาร์คจัดหามาใช้เธอเป็นแหล่งเพาะเชื้อไวรัสพิฆาต เสร็จแล้วจะฆ่าเธอทิ้งทันที

ในที่สุดพวกจักรีก็ตามเจอแหล่งซ่อนตัวของพวกทอมมี่ แล้วบุกถล่มด้วยอาวุธที่เตรียมมาเต็มพิกัด พร้อมกันนั้นก็พยายามค้นหาลิซ่ากับนาตาลีไปด้วย แต่กว่าจะสยบพวกมันได้ ทุกคนต้องเสี่ยงตายแทบเอาชีวิตไม่รอด เพราะทอมมี่มีสมุนของปาร์คจำนวนมากเป็นตัวช่วย

เมื่อณรงค์นำกำลังตำรวจมาช่วยพวกจักรี ทอมมี่เห็นท่าไม่ดีนำนาตาลีเข้าไปขังรวมกับลิซ่าหวังจะให้ตายพร้อมกัน แต่แล้วปาร์คกับทอมมี่แตกคอกันเพราะเห็นแก่เงินมหาศาลหากได้ครอบครองไวรัสทิวลิปทอง สองคนต่อสู้กันดุเดือดเพื่อสิ่งที่ต้องการ ที่สุดปาร์คก็โดนทอมมี่ยิงตาย แล้วมันยังเข้ามายิงนาตาลีตายอีกคนหลังจากได้ตัวอย่างไวรัสทิวลิปทองที่ทีมนักวิทยาศาสตร์เพาะเชื่อไวรัสสำเร็จแล้ว

แต่ก่อนที่ทอมมี่จะเข้ามา นาตาลีซึ่งรู้ตัวดีว่าร่างกายของตนต้านทานไวรัสไม่ไหว เธอแอบกระซิบบอกความลับบางอย่างแก่ลิซ่าเอาไว้

หลังจากสังหารนาตาลีไปแล้ว ทอมมี่กับเรดใช้ลิซ่าเป็นตัวประกันเพื่อหลบหนี แต่ท่าทางจะไม่รอดไปง่ายๆเพราะตำรวจล้อมไว้ทุกด้าน เรดตัดสินใจปกป้องทอมมี่ด้วยการผลักเขาหงายหลังตกจากเรือแล้วหันไปยิงสู้กับตำรวจจนตัวเองโดนยิงแสกหน้าตายคาที่

ooooooo

งานนี้ภูมิโดนสุเมธต่อว่ายกใหญ่ที่พาจักรีไปต่อสู้กับคนร้าย แต่ยามนี้จักรีไม่มีเวลาคุยกับใคร เขามาเฝ้าลิซ่าอยู่ที่โรงพยาบาล เพราะหมอตรวจเลือดแล้วบอกว่ามีไวรัสแพร่กระจายในร่างกายเธอ อาจเป็นอันตรายทั้งเธอและลูกในท้อง

ลิซ่าติดเชื้อนี้มาจากนาตาลีนั่นเอง แต่เมื่อจักรีเข้ามาเยี่ยมก็รู้สึกมีความหวังเพราะลิซ่ารู้สูตรผลิตวัคซีนกำจัดไวรัสที่นาตาลีกระซิบบอกไว้ก่อนตาย

ทุกคนโล่งใจหลังฟังข่าวดีจากจักรีว่าอาการของลิซ่ามีทางรักษา ตอนนี้หมอกับทีมงานกำลังประชุมกันอยู่ เบื้องต้นเชื่อว่าสูตรยาของนาตาลีสามารถกำจัดไวรัสได้จริง

“พวกเราลืมเรื่องนี้ไปซะสนิท ที่นาตาลีติดเชื้อแต่ยังไม่ตายก็เพราะเธออ้างว่ามีตัวยาที่ใช้ต้านไวรัส แต่เราไม่ทันคิดเลยว่ามันจะฆ่าไวรัสได้ด้วย”

“นาตาลีคงไม่ได้ใช้ตัวยานั้นเต็มร้อย เพราะเธอต้องการเลี้ยงไวรัสทิวลิปทองไว้ในร่างกาย”

“งั้นต่อไปเราก็ไม่ต้องกลัวไวรัสตัวนี้อีกแล้ว”

“โล่งอกไปทีครับ ไม่อย่างนั้นเกิดมีใครเพาะไวรัสขึ้นมาอีกรอบ มีหวังพวกเราคงได้ตามล่า ตามล้างตามเช็ดกันลิ้นห้อย”

“โอ๊ยจ่า...ตามรอบเดียวก็เข็ดแล้ว รอบหน้าไม่เอาแล้ว บอกตรงๆเข็ดจนตาย” ปลื้มทำท่าสยอง

พั้นช์เห็นด้วยรีบพูดทันที

“ขอบายด้วยคนค่ะ เสร็จงานนี้จะกลับไปเป็นแม่ครัวอย่างที่ฝันไว้ซะที นี่ถือปืนจนจับตะหลิวไม่เป็นแล้วเนี่ย”

“ในที่สุดมันก็จบลงจนได้” ภูมิพูดแล้วหันไปบอกจักรีว่า...แล้วเจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการ

ooooooo

เมื่อกลับมาถึงบ้านในค่ำนั้น ภูมิบอกกับปลื้มและพั้นช์ว่าเสร็จเรื่องทางนี้เมื่อไหร่เขาจะกลับเนเธอร์แลนด์ พั้นช์ดีใจ ทวงสัญญาว่าอย่าลืมพาตนไปเป็นแม่ครัวที่ร้านอาหาร

ปลื้มเหนื่อยล้ามาก ขอตัวอาบน้ำเตรียมนอน

แต่แล้วปลื้มกลับโดนทอมมี่แอบเข้ามาเล่นงานจนสลบ โดยที่ภูมิกับพั้นช์ไม่รู้เรื่อง

พั้นช์ทำอาหารอยู่ในครัว ส่วนภูมินั่งพักสายตาอยู่ในห้องรับแขก แต่พอลืมตาขึ้นก็โดนทอมมี่จู่โจมเข้ามาเอาเชือกรัดคออย่างรวดเร็ว

“ว่าไงไอ้ภูมิ คิดไม่ถึงเลยใช่มั้ยว่ากูจะกลับมา”

ภูมิตกใจ แต่ที่น่าตกใจกว่านั้นคือร่างกายทอมมี่เต็มไปด้วยแผลพุพองเช่นเดียวกับนาตาลี เพราะตอนต่อสู้กัน ภูมิยิงทอมมี่แล้วกระสุนทะลุกระเป๋าที่บรรจุไวรัส ทำให้ร่างกายมันติดเชื้อตั้งแต่วินาทีนั้น

“ตอนนี้กูติดเชื้อไวรัสทิวลิปทอง กูกำลังจะตาย แต่กูไม่ตายเปล่า เพราะกูจะลากมึงไปนรกพร้อมกู”

ทอมมี่รัดคอภูมิแน่นขึ้น ภูมิพยายามดิ้นรนจากพันธนาการแต่ไม่สำเร็จ เขาปัดโดนสิ่งของใกล้ตัวหล่นเสียงดัง ทำให้พั้นช์วิ่งออกมาดู แล้วต้องแตกตื่นตกใจไปอีกคน

พั้นช์ช่วยเหลือภูมิสุดกำลัง แต่กลับโดนทอมมี่ทำร้ายจนสลบ ก่อนที่มันจะหันกลับมาเล่นงานภูมิต่อ

“มันถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องปิดฉากความแค้นลงซะที น่าเศร้าที่จนป่านนี้แกก็ทำอะไรฉันไม่ได้ ทั้งๆที่ฉันฆ่าอดีตคนรักของแก เพื่อนของแก แถมตอนนี้ยังจะฆ่าแกอีก ไอ้ภูมิ แกมันน่าสมเพช แกมันขี้แพ้”

“แล้วแกล่ะทอมมี่ คิดว่าตัวเองวิเศษนักหรือไง สภาพของแกตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากสัตว์นรกตัวนึง นี่ล่ะผลกรรมที่แก่ก่อไว้”

“ด่าไปก็เท่านั้น เพราะคนที่ต้องลงนรกก่อนฉันก็คือแก”

ทอมมี่บ้าระห่ำไม่กลัวตาย เพราะรู้ตัวว่ายังไงก็ไม่รอด ภูมิโดนหนักถึงกับมึนไปชั่วขณะ แต่โชคดีที่พั้นช์รู้สึกตัวและเข้ามาสกัดทอมมี่ที่กำลังจะใช้ของมีคมปาดคอภูมิ

ทอมมี่โดนแม่ไม้มวยไทยของพั้นช์เข้าไปชุดใหญ่ถึงกับซวนเซ แต่เพราะมันตัวใหญ่กว่าเธอมาก จึงเป็นฝ่ายได้เปรียบจับเธอทุ่มสุดแรง

“ฝีมือแค่ชั้นปลายแถว ไม่รู้จักเจียมตัว นังเด็กโง่”

พั้นช์ทั้งเจ็บทั้งจุกจนตัวงอ ส่วนภูมิพอตั้งหลักได้ก็ประเคนหมัดศอกเข้าใส่ทอมมี่ไม่นับ แต่มันสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้ ต่างฝ่ายต่างเหนี่ยวล็อกกันเอาไว้

“ไอ้ภูมิ วันนี้ไม่มึงก็กูต้องตายกันไปข้าง”

“ไม่มึงก็กูไอ้ทอมมี่ หรือไม่ก็ตายพร้อมกัน”

สองคนห้ำหั่นกันอยู่นาน จากห้องรับแขกไปถึงในห้องครัว ทอมมี่เป็นต่อ มันฉวยมีดแหลมคมขึ้นมาปาดแขนภูมิจนได้เลือด

“เสร็จกูล่ะมึง ไอ้ภูมิ” ว่าแล้วมันเงื้อมีดจะแทงซ้ำ แต่ภูมิไวกว่า คว้ามีดอีกเล่มปาดคอหอยมันจนเลือดทะลัก

“ไปลงนรกซะทอมมี่ จะชาตินี้หรือชาติไหนก็อย่าได้ผุดได้เกิดอีกเลย”

ทอมมี่ทรุดลงขาดใจ พั้นช์เดินโซเชเข้ามาเห็นทอมมี่สิ้นใจ ก็ตรงไปสวมกอดภูมิไว้...ในที่สุดทุกอย่างก็จบลงเสียที ทั้งความแค้นและการต่อสู้อันยาวนาน...

5 เดือนต่อมา...จักรีจัดงานเลี้ยงสังสรรค์กับพวกภูมิและทุกคนที่ร่วมเป็นร่วมตายด้วยกันมา ถือเป็นการฉลองต้อนรับสมาชิกใหม่ของเขากับลิซ่า ที่ลูกน้อยเพิ่งลืมตาดูโลก

ภูมิเห็นภาพครอบครัวของเพื่อนมีความสุข ได้อยู่กันพร้อมหน้าก็สุขใจไปด้วย และอีกไม่นานเขากับพั้นช์คงได้ใช้ชีวิตคู่ที่มีความสุขเช่นกัน เพราะโลกใบนี้ไม่มีสงครามและไม่มีไวรัสทิวลิปทองอีกต่อไป

ภูมิโอบกอดพั้นช์และย้ำเตือนตัวเองอยู่ในใจว่า

“ถ้าคนเราอยู่ร่วมกันด้วยความรักและการให้อภัย สิ่งชั่วร้ายก็คงไม่เกิดขึ้น สำหรับผม...เชื้อร้ายที่น่ากลัวที่สุดในโลกนี้ไม่ใช่ไวรัสทิวลิปทองที่พวกเราเคยหวาดผวา แต่เป็นความอาฆาตพยาบาทในใจของมนุษย์ต่างหาก ผมได้แต่ภาวนาให้ความเลวร้ายต่างๆหมดสิ้นไปจากโลกนี้ ภาวนาให้สันติภาพคงอยู่ชั่วนิรันดร์”

ooooooo

–อวสาน–

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement