ทิวลิปทอง ตอนที่ 12 นิยายไทยรัฐ
วันอาทิตย์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

ทิวลิปทอง ตอนที่ 12


30 พ.ย. 2560 08:06
150,294 ครั้ง

ละคร นิยาย ทิวลิปทอง

ทิวลิปทอง ตอนที่ 12

อ่านเรื่องย่อ

ทิวลิปทอง

แนว:

ดราม่า-แอคชั่น

บทประพันธ์โดย:

ภูมิแผ่นดิน

บทโทรทัศน์โดย:

ณพุทธ สุศรีฯ

กำกับการแสดงโดย:

ฉลอง ภักดีวิจิตร

ผลิตโดย:

บริษัท อินทรีย์ ออดิโอ วิชั่น จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7

นักแสดงนำ:

รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง,ศรศิลป์ มณีวรรณ์

หลังจาก​ฟัง​ภูมิ​เฉลย​ว่า​เป้าหมาย​ที่​เขา​ตีสนิท​กับ​นา​ตา​ลี​เพื่อ​ทิว​ลิป​ทอง อเล็กซ์​คาด​ไม่​ถึง ต้องการ​คำ​อธิบาย​เพิ่มเติม​ให้​กระจ่าง​ชัด

“สิ่ง​ที่​ฉัน​ต้องการ​ก็​คือ​ทิว​ลิป​ทอง ที่​ผ่าน​มา​ฉันเคย​ช่วย​ตำรวจ​ทำ​คดี​นี้ ต้อง​สูญเสีย​คน​ที่​ฉัน​รู้จัก​ไป​หลาย​คน แถม​ตัว​ฉัน​ก็​ต้อง​มา​ติด​คุก​เพราะ​มัน ดังนั้น​มัน​ถึง​เวลาแล้ว​ที่​ฉัน​ต้อง​เอา​คืน​บ้าง”

รอน​กับ​เฉิน​ไม่​พอใจ​คำ​ตอบ​นั้น พูด​เป็น​เสียง​เดียวกัน​ว่า​ใน​ที่สุด​มัน​ก็​เผย​ธาตุ​แท้​ออก​มา​จน​ได้ มัน​ทำ​ทุก​อย่าง​เพื่อ​ผล​ประโยชน์

“พวก​นาย​จะ​ว่า​ยัง​ไง​ก็​เชิญ แต่​สำหรับ​ฉัน​มัน​คือ​การ​แก้แค้น ​ไอ้​ทอม​มี่​กับ​ลูกน้อง​ของ​มัน​เป็น​คน​ฆ่า​เพื่อน​ของ​ฉัน ฉัน​ไม่​ยอม​ยก​ผล​ประโยชน์​จาก​ทิว​ลิป​ทอง​ให้​มัน​เป็นอันขาด”

อเล็กซ์​มอง​หน้า​ภูมิ​อย่าง​ชั่งใจ ก่อน​ลด​ปืน​ลง​บอก​ว่า​ตน​เข้าใจ​แล้ว รอน​กับ​เฉิน​ทำท่า​จะ​ค้าน​แต่​โดน​หัวหน้า​ตวาด​ให้​หุบปาก

“ฉัน​ไม่​อยาก​มี​ปัญหา​กับ​นาย​หรอก​นะ​อเล็กซ์ เพราะ​อย่าง​น้อย​เรา​ก็​เคย​เสี่ยง​ตาย​มา​ด้วย​กัน แต่​ฉัน​ทน​เห็น​ไอ้​ทอม​มี่​มัน​เสวย​สุข​บน​ความ​แค้น​ของ​ฉัน​ไม่ได้จริงๆ”

“ก็ได้ เพื่อ​เห็นแก่​มิตรภาพ​ระหว่าง​เรา ฉัน​จะ​ไม่ยุ่ง​เรื่อง​นี้ แต่​แก​จำ​ไว้​แล้วกัน ถ้า​การ​แก้แค้น​ของ​แก​ทำให้​องค์กร​ของ​ฉัน​มี​ปัญหา​เมื่อ​ไหร่ ฉัน​เอา​แก​ตาย​แน่”

ภูมิ​พยัก​หน้า​รับ ขณะ​ที่​เฉิน​กับ​รอน​ไม่สบาย​ใจนัก​ที่​อเล็กซ์​จบ​เรื่องเร็ว​เกินไป

ooooooo

ที่​โรงพยาบาล ลิ​ซ่า​ยัง​คง​ไม่ได้​สติ​และ​หายใจ​ด้วย​เครื่อง​ช่วย จักรี​รู้สึก​ผิด​อย่าง​มาก เฝ้า​โทษ​ตัว​เอง​ที่​เอาแต่​จม​อยู่​กับ​ความ​ทุกข์​จน​ละเลย​เธอ

เมื่อ​จ่า​ชัย​พา​สารวัตร​สุเมธ​มา​เยี่ยม​ลิ​ซ่า จักรี​ถือโอกาส​วิงวอน​หัวหน้า​ช่วย​ทำให้​ตน​ได้​กลับ​มา​ทำ​คดี​ทิว​ลิป​ทอง​อีก​ครั้ง แต่​สุเมธ​แบ่งรับแบ่งสู้​ว่า​จะ​ลอง​ดู แต่​เขา​ต้อง​รับปาก​ว่า​จะ​ไม่​ทำ​ผิด​ซ้ำ​สอง

ณรงค์​กับ​มา​เ​รี​ย​แอบ​ไป​สอดส่อง​ละแวก​บ้านนา​ตา​ลี​จน​รู้​ว่า​ภูมิ​กับ​อเล็กซ์​แหก​คุกหนี​มา​กบดาน​อยู่​ที่นี่​จริง เมื่อ​ทั้ง​คู่​กลับ​มา​รายงาน​สุเม​ธและ​อยาก​ให้​รีบ​จับกุม​พวก​มัน​ให้​หมด แต่​สุเมธ​ไม่​เห็น​ด้วย​เพราะ​ขบวนการ​ค้า​อาวุธ​ของ​นา​ตา​ลี​มี​เครือ​ข่าย​อยู่​ทั่ว​โลก เรา​ควรขยายผล​ให้​มาก​กว่า​นี้​ก่อน​แล้ว​ค่อย​ลงมือ

“แล้ว​ต้อง​รอ​ถึง​เมื่อ​ไหร่​คะ”

“จนกว่า​จะ​รู้​ว่า​ทิว​ลิป​ทอง​อยู่​ที่ไหน และ​นา​ตา​ลี​มี​แผนการ​อะไร​แฝง​อยู่​รึ​เปล่า”

ณรงค์​กับ​มา​เ​รี​ย​ไม่​กล้า​พูด​อะไร​อีก แต่​ไป​เล่า​เรื่อง​นี้​ให้​พั้นช์​กับ​ปลื้ม​ฟัง​ถึง​บ้าน​ริม​น้ำ ปรากฏ​ว่าพั้นช์​โวยวาย​ไม่​เชื่อ​ว่า​ภูมิ​จะ​ไป​อยู่​กับ​พวก​แก๊ง​ค้า​อาวุธ​สงคราม

“พั้นช์ ใจเย็นๆก่อน​สิ พวก​เรา​ไม่ได้​กล่าวหาว่า​คุณ​ภูมิ​ทำ​งาน​ให้​พวก​มัน​ซะ​หน่อย เพียง​แต่​เขา​หลบ​หนี​ออก​มา​พร้อม​พวก​มัน​เท่านั้น​เอง”

“แล้ว​ทำไม​สารวัตร​สุเมธ​ถึงใจ​เย็น​นัก​ล่ะ​ครับ รู้ทั้งรู้​ว่า​นักโทษ​แหกคุก​มา​กบดาน​อยู่​ที่​นั่น แล้ว​ทำไมถึงไม่​จับกุม” ปลื้ม​สงสัย

“สารวัตร​ไม่​อยาก​แหวก​หญ้า​ให้​งู​ตื่น แล้ว​ก็​อยาก​สืบ​คดี​ใน​เชิง​ลึก​ให้​มาก​กว่า​นี้...นี่​พั้นช์ ที่​ฉัน​เอาเรื่องนี้มาบอก​ก็​เพราะ​อยาก​หารือ​ด้วย หวัง​ว่า​เธอ​คง​ไม่​เอา​ข่าว​ไป​บอก​นาย​ภูมิ​หรอก​นะ”

พั้นช์​ไม่​สบอารมณ์​ทำ​เมิน​ไม่​รู้​ไม่​ชี้ และ​คิด​หา​ทาง​พิสูจน์​เรื่อง​นี้​ให้​ได้ เธอ​รีบ​ไป​พบ​จักรี​ที่​เฝ้า​ลิ​ซ่า​อยู่​โรงพยาบาล เล่า​ให้​เขา​ฟัง​พร้อม​แสดง​ความ​เห็น​ว่า​เรื่องนี้​ต้อง​มี​เงื่อนงำ

ooooooo

นา​ตา​ลี​อยาก​ได้​ภูมิ​เป็น​บอดี้​การ์ด​ส่วนตัว เธอเจรจา​กับ​เขา​ตรงๆ แต่​ภูมิ​มี​เงื่อนไข​ว่า​จะ​ตกลงก็​ต่อ​เมื่อ​นา​ตา​ลี​ต้อง​ให้​ส่วน​แบ่ง​จาก​การ​ขาย​ทิว​ลิป​ทอง​แก่​ตน 20 เปอร์เซ็นต์

หญิง​สาว​ต่อ​รอง​ให้​ได้​แค่ 10 เปอร์เซ็นต์ แต่​ภูมิ​พูด​อีก​คำเดียว​ว่า 15 เปอร์เซ็นต์ แล้ว​ตน​จะ​ถวาย​ชีวิต​ให้​เธอ ไม่​ทำให้​เธอ​ผิดหวัง​อย่าง​แน่นอน นา​ตา​ลี​ตกลง​ตามนั้น แล้ว​บ่าย​วัน​เดียวกัน​เธอ​ได้​รับ​การ​ติดต่อ​จาก​ปาร์คว่า​ขอ​ไถ่​โทษ​เรื่อง​เมื่อ​วาน​ด้วย​การ​สั่ง​ซื้อ​อาวุธ​สงคราม แต่​ไม่​บอก​ว่า​เอา​ไป​ขาย​ต่อ​ให้​ใคร​เพราะ​กลัว​โดน​แย่ง​ลูกค้า

“มูลค่า​สูง​แค่​ไหน”

“พอ​สมควร คุณ​ต้อง​พอใจ​แน่ และ​ถ้า​คุณ​ยอม​ขาย​ทิว​ลิป​ทอง​ให้​ผม​ล่ะ​ก็ ผม​จะ​จ่าย​ให้​เป็น​สี่​เท่า”

นา​ลา​ตี​ได้​ฟัง​ก็​แค่​น​ยิ้ม...นึก​แล้ว​ว่า​ปาร์ค​มา​อ่อนข้อ​ให้​เพราะ​ต้องการ​ทิว​ลิป​ทอง

หลังจาก​นั้น​เธอ​เรียก​อเล็กซ์​มา​พบ​เพื่อ​เจรจา​เรื่อง​ขอตัว​ภูมิ​ไว้​เป็น​บอดี้​การ์ด แต่​อเล็กซ์​พูดจา​ยียวน​ใส่

“แปลก​นะ ตอน​แรก​พี่​ยัง​ระแวง​เขา​อยู่​เลย แต่​พอ​วัน​นี้​จะ​ให้​เป็น​บอดี้​การ์ด นี่​ถ้า​เกิด​หมอ​นั่น​มี​แผน​ร้าย​ขึ้น​มา พี่​จะ​ทำ​ยัง​ไง”

“ฉัน​ไม่​คิด​ว่า​เขา​จะ​ทำ​แบบ​นั้น”

“พี่​พิสูจน์​มา​แล้ว​หรือ​ไง แล้ว​ใช้​อะไร​พิสูจน์​ไม่ทราบ”

“เลิก​พล่าม แล้ว​บอก​ฉัน​มา​ว่า​แก​จะ​ตกลง​รึ​เปล่า”

“ถ้า​ฉัน​ยอม แล้ว​ฉัน​จะ​ได้​อะไร คน​ของ​ฉัน ฉัน​ไม่​ยก​ให้​ฟรีๆหรอก”

“มิสเตอร์​ปาร์ค​จะ​สั่ง​ของ​จาก​เรา​เร็วๆนี้ ฉัน​จะให้​แก​เป็น​คน​ติดต่อ​กับ​เขา และ​ถ้า​เขา​ถูกใจ ฉัน​ก็​จะ​ยก​เขา​ให้​เป็น​ลูกค้า​ขาประจำ​ของ​แก แล้ว​ก็ตาม​ด้วยลูกค้า​คน​อื่นๆ”

“แปล​ว่า​พี่​กำลัง​จะ​คืน​อำนาจ​ให้​ฉัน”

“แก​เป็น​หัวหน้า ทุก​อย่าง​ต้อง​เป็น​ของ​แก​อยู่​แล้ว ส่วน​ฉัน​แค่​รักษาการชั่วคราว”

อเล็กซ์​มอง​พี่​สาว​อย่าง​ไม่ค่อย​เชื่อใจ​นัก ก่อน​เหลือบ​มอง​ไป​ทาง​สาคร​ที่​ยืน​นิ่ง​อยู่​อย่าง​ใจเย็น

แน่นอน​ว่าการ​กระทำ​ของ​นา​ตา​ลี​ทำให้​สาครซึ่ง​แอบ​หลง​รัก​เธอ​ไม่​พอใจ​อย่าง​แรง จึง​เลียบเคียง​พูด​กับ​เธอ​ขณะ​อยู่​กัน​สอง​คน​ว่า

“คุณ​ทำ​แบบ​นี้​พวก​ลูกน้อง​คน​อื่น​อาจจะ​ไม่​พอใจ​ก็ได้​นะ​ครับ นาย​ภูมิ​เพิ่ง​มา​ใหม่ แต่​คุณ​กลับ​เลื่อน​ขั้น​ให้​เขา​ก่อน​คน​อื่น”

“เขา​เคย​ช่วย​ฉัน​จาก​มิสเตอร์​ปาร์ค ฉัน​เชื่อใจ​เขา”

“แต่​ว่า...”

“ถ้า​ยัง​เห็น​ฉัน​เป็น​เจ้านาย​ก็​อย่า​พล่าม​อะไร​ให้​มาก​กว่า​นี้ ทำ​ตาม​ที่​ฉัน​สั่ง”

สาคร​ได้​แต่​ก้มหน้า ขณะ​ที่​นา​ตา​ลี​เดิน​จาก​ไป​โดย​ไม่​เห็น​เ​รด​กับ​แบล็ก​แอบ​ฟัง​อยู่​มุม​หนึ่ง เมื่อ​ทอม​มี่​รู้​เข้า​ก็​บ่น​อย่าง​เจ็บใจ

“ไม่​อยาก​เชื่อ​ว่า​คน​อย่าง​ไอ้​ภูมิ​จะ​รู้จัก​ไต่เต้า​กับเขา​เหมือน​กัน”

“หน้าตา​ดี​อย่าง​มัน รับรอง​ว่า​ไต่​เร็ว​กว่า​คน​อื่น​แน่”

“ถึง​ตอน​นั้น​เมื่อ​ไหร่ คุณ​นา​ตา​ลี​ก็​คง​ไม่​เห็น​คุณค่า​ของ​พวก​เรา​อีก​ต่อ​ไป”

“ไม่​ต้อง​ห่วง ฉัน​เคย​บอก​แล้ว​ไง​ว่า​ไม่​คิด​จะ​ติดตาม​นัง​นี่​ไป​ตลอด​ชีวิต รอ​ให้​ไวรัส​ของ​ทิว​ลิป​ทอง​ผลิต​ออก​มา​ได้​เมื่อ​ไหร่ บรรลัย​เมื่อนั้น”

“แต่​รอ​ถึง​ตอน​นั้น​มัน​อาจจะ​สาย​เกินไป​ก็ได้​นะ​หัวหน้า”

“ผม​เห็น​ด้วย ไอ้​ภูมิ​มัน​แค้น​เรา​ขนาด​นั้น มัน​อาจจะ​แว้งกัด​เรา​เมื่อ​ไหร่​ก็ได้”

“แต่​คุณ​นา​ตา​ลี​สั่ง​ไว้​ว่า​ไม่​ให้​เรา​กับ​มัน​ฉะ​กัน​ใน​สาม​เดือน​นี้”

“งั้น​เรา​ก็​ต้อง​ยืม​มือ​คน​อื่น ยืม​มีด​ฆ่า​คน” เ​รด​นำเสนอ แบล็ก​สนับสนุน​ทันที ส่วน​ทอม​มี่​ก็​นึก​สนุก​ขึ้น​มา​เหมือน​กัน

ooooooo

เพื่อ​ความ​สมบูรณ์​แบบ​ของ​บอดี้​การ์ด​คน​โปรด นา​ตา​ลี​เรียก​ช่าง​มา​วัด​ตัว​ตัด​เสื้อ​ผ้า​ให้​ภูมิ​พร้อม​กำชับ​ว่า​ต้อง​เนี้ย​บ​ที่สุด ช่าง​รับปาก​แข็ง​ขัน​และ​จะ​เร่ง​ให้​เสร็จ​ใน​วัน​พรุ่งนี้

“ไม่​ยัก​รู้​ว่าการ​เป็น​องครักษ์​ของ​เจ้าแม่ ต้อง​พิถีพิถัน​ขนาด​นั้น” ภูมิ​พูด​ยิ้มๆ

“แน่นอน เพราะ​คุณ​คือ​ปราการ​ปกป้อง​ชีวิต​ของฉัน แถม​ยัง​เป็น​หน้าตา​ให้​กับ​ฉัน​อีก​ด้วย”

นา​ตา​ลี​พูด​จบ​ก็​ดีด​นิ้ว​หนึ่ง​ครั้ง สาคร​เดิน​เข้า​มา​พร้อม​ถาด​ใน​มือ วาง​ลง​ตรง​หน้า​เธอ​แล้ว​ถอย​ห่าง​ออก​ไป​เล็กน้อย...ใน​ถาด​มี​ปืน​พก กระสุน​สำรอง​อีก​สอง​แม็ก กุญแจ​รถ และ​เครดิต​การ์ด นา​ตา​ลีบ​อก​ว่า​สิ่งของ​เหล่านี้​สำหรับ​ภูมิ ซึ่ง​เธอ​อยาก​ให้​เขา​คุ้นเคย​กับ​ของ​ทุก​อย่าง​ก่อน​เริ่ม​งาน ภูมิ​จึง​เอา​รถ​ออก​ไป​ลอง​ทันที

จักรีแอบสะกดรอยตามภูมิมาอย่างกระชั้นชิด ก่อนที่สองคนจะเผชิญหน้ากันจนมีปากเสียงเพราะจักรีไม่พอใจที่ภูมิเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับแก๊งค้าอาวุธ

ภูมิบอกว่าตนไม่มีทางเลือก ถ้าไม่มีคนคุ้มกะลาหัวตนก็จบเห่ จักรีไม่สนและจู่โจมจะจับเขาส่งทางการ ภูมิรับมือพร้อมเตือนไม่ให้เขายุ่งกับคดีนี้ ปล่อยทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ของสารวัตรสุเมธ ไม่อย่างนั้นเขาจะต้องเสียใจ

จักรีเชื่อซะที่ไหน พุ่งเข้าชกต่อยภูมิอย่างเอาเป็น เอาตาย แต่เพราะร่างกายตัวเองไม่เต็มร้อยจึงเป็นฝ่ายโดนภูมิตะบันหน้าจนสลบเหมือด

นาตาลีส่งอเล็กซ์กับพวกทอมมี่ไปเจรจาธุรกิจกับปาร์ค ปรากฏว่าไร้ปัญหา สองฝ่ายพูดคุยกันถูกคอจนปาร์คลองหยั่งเชิงเรื่องทิวลิปทองที่นาตาลีไม่ยอมขาย ทอมมี่ฟังอยู่ด้วยก็หูผึ่งเพราะอยากได้สิ่งนี้เหมือนกัน

ภูมิเองก็อยากรู้ว่าทำไมนาตาลีถึงไม่ยอมขายทิวลิปทอง เธอจะใช้มันทำอะไรกันแน่ แล้วภูมิก็รู้เห็นว่าแท้จริงนาตาลีกำลังพัฒนาทิวลิปทองด้วยการเพาะไวรัสเพื่อเป็นอาวุธสังหารร้ายแรง เธอพาเขาไปที่ห้องแล็บพร้อมสาคร ซึ่งการพัฒนาครั้งนี้สำเร็จลุล่วงด้วยทีมนักวิทยาศาสตร์แล้ว

นาตาลีโหดเหี้ยมกว่าที่คิด เธอสั่งสาครฆ่าทีมนักวิทยาศาสตร์หลังจากพวกเขาหมดประโยชน์ ภูมิไม่เข้าใจถามว่าทำแบบนี้ทำไม

“มีไวรัสเพียงแค่สี่ยูนิตเท่านั้นที่ถูกผลิตขึ้นมา และจะไม่มีใครผลิตมันได้อีกนอกจากฉัน สูตรของไวรัสซ่อนอยู่สมองฉันนี่”

“ผมไม่เข้าใจ ถ้าคุณไม่ต้องการขายไวรัสพวกนี้ แล้วคุณจะสร้างมันขึ้นมาเพื่ออะไร”

“วันนี้คุณรู้มากพอแล้วคุณภูมิ ไว้พรุ่งนี้ฉันจะให้คำตอบกับคุณ แต่รับรองว่าคุณจะต้องยกย่องในอุดมการณ์ของฉัน...สงครามมันก็เป็นแบบนี้ นักรบอย่างคุณก็ฆ่าคนมามากมาย ถ้าคุณเห็นฉันเป็นปิศาจ แล้วคุณล่ะ ดีกว่า ฉันตรงไหน”

ภูมิอึ้ง รู้สึกตึงเครียดและหวาดผวาต่อความโหดเหี้ยม ของนาตาลี ขณะที่สาครรู้สึกสะใจที่เห็นภูมิวิตกกังวล

ooooooo

จักรีพาใบหน้าฟกช้ำด้วยฝีมือของภูมิกลับมาหาพั้นช์และปลื้ม เมื่อพั้นช์รู้ว่าจักรีสู้ภูมิไม่ได้ก็บ่นเป็นกระบุงว่าเพราะเขาอ่อนซ้อม วันๆเอาแต่ดื่มของมึนเมา ร่างกายเลยไม่สมบูรณ์ แล้วอย่างนี้จะทำเพื่อลิซ่าได้เหรอ ไหนว่าจะลุกขึ้นสู้อีกครั้ง

พั้นช์ไม่เพียงแต่เทศนา เธอยังกระตุ้นให้จักรีตื่นตัวด้วยการฝึกซ้อมทุกอย่างเพื่อให้ร่างกายแข็งแรง โดยเธออาสาเป็นพี่เลี้ยงให้ด้วยความเต็มใจ ส่วนปลื้มก็ร่วมด้วยช่วยกันอีกแรง

จักรีออกวิ่งและต่อยมวย ก่อนจะไปสู่การซ้อมยิงปืนที่เมื่อก่อนตัวเองแม่นมาก หมวดณรงค์เห็นผู้กองจักรีกลับมาฟิตซ้อมก็เข้ามาซักถามด้วยความไม่พอใจ เพราะเวลานี้ยังไม่มีคำสั่งเรียกตัวเขากลับมาทำงาน จึงดักคอว่าถ้าจะมาตั้งศาลเตี้ยเหมือนภูมิอีกคน ตนไม่ยอมแน่

มาเรียรู้เรื่องภูมิเข้าไปเกี่ยวข้องกับแก๊งค้าอาวุธสงครามก็เป็นห่วง อยากให้พั้นช์ไปเตือนสติเพื่อหยุดยั้งเขา โดยเธออาสาพาพั้นช์ลอบเข้ามาในบ้านของนาตาลี

ในระหว่างนี้ลิซ่าที่ยังรักษาตัวอยู่โรงพยาบาล เธอรู้สึกตัวแล้ว จักรีดีใจมาก ขอร้องให้เธอกลับเนเธอร์แลนด์เพราะที่นี่ไม่ปลอดภัยสำหรับเธอ ส่วนเรื่องทิวลิปทองไม่ต้องเป็นห่วง เขาจะจัดการเรื่องนี้ขั้นเด็ดขาด

ด้านทอมมี่ที่วันก่อนติดตามอเล็กซ์ไปเจอปาร์คมาแล้ว วันนี้เขากับสมุนสองคนไปพบปาร์คอีกครั้ง

เพื่อเจรจาขายทิวลิปทอง วันนั้นอเล็กซ์ไม่ยอมขาย แต่อีกไม่นานทอมมี่จะนำมันมาขายให้ปาร์คโดยขอส่วนแบ่ง จากยอดขายครึ่งนึง ปาร์คคิดหนักเหมือนกัน แต่สุดท้ายก็ตกลงยอมเป็นพันธมิตรกับทอมมี่

มาเรียกับพั้นช์เล็ดลอดเข้ามาในบ้านนาตาลีสำเร็จ แต่เกือบถูกสมุนของนาตาลีจับได้ถ้าไม่รีบเข้าไปซ่อนตัวในกระโปรงท้ายรถที่เปิดไว้

จากนั้นไม่นานภูมิก็ขับรถคันนี้พานาตาลีไปธุระนอกเมือง สองสาวทั้งอึดอัดและร้อนแทบหายใจไม่ออกกว่าจะไปถึงปลายทาง

นาตาลีมาที่บ้านเด็กกำพร้าซึ่งเธอเคยมาทุกปีเพื่อมอบเงินและสิ่งของให้เด็กๆ ส่วนสองสาวที่อยากพบภูมิยังอยู่ท้ายรถ พั้นช์ทนไม่ไหวดิ้นรนและขย่มอย่างแรง จนสัญญาณกันขโมยดังขึ้น ภูมิกับนาตาลีจึงรีบเดินมาดู

เมื่อพบสองสาวแปลกหน้าเข้ามาอยู่ในรถของตน นาตาลีสอบสวนเป็นการใหญ่ ภูมิโกหกว่าพวกเธอเป็นคู่ขาของตน แต่ชอบตามตื๊อ ตนเลยบอกเลิกทั้งคู่ พั้นช์กับมาเรียไม่ค่อยพอใจ แต่จำต้องเล่นละครตบตานาตาลีต่อไปเพื่อไม่ให้เธอสงสัย

นาตาลียอมให้สองสาวนั่งรถกลับ แต่ระหว่างทาง เธอขอให้ภูมิจอดยังจุดชมวิวสวยๆ พั้นช์มองตามทั้งคู่ไปด้วยความหึงหวงภูมิ

ขณะชมวิวบรรยากาศรอบตัวทำให้นาตาลีคิดถึงบ้านเกิด

“ที่นี่ทำให้ฉันคิดถึงที่ยอรัสบ้านเกิดของฉัน ประเทศของฉันต้องสิ้นชาติก็เพราะไฟสงครามที่พวกมหาอำนาจก่อขึ้น พวกมันแก่งแย่งอำนาจกัน จุดชนวนให้บ้านเกิดของฉันต้องลุกเป็นไฟ และฉันก็ต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า”

ภูมินิ่งฟังอย่างใจเย็น นาตาลีหันมาพูดกับเขาต่อไปว่า

“ตอนที่อยู่ในห้องแล็บ มีคำถามนึงที่ฉันยังไม่ตอบคุณ ที่คุณถามว่าถ้าฉันไม่คิดจะขายทิวลิปทองแล้วฉันจะสร้างมันขึ้นมาทำไม ฉันจะใช้มันข่มขวัญพวกมหาอำนาจ ฉันจะสั่งสอนมันให้ถอนกำลังไปจากแผ่นดินเกิดของฉัน”

“คุณรู้ตัวรึเปล่าว่าพูดอะไรออกมา นี่คุณกำลังเป็นผู้ก่อการร้ายนะนาตาลี”

“ฉันไม่สน ไหนๆฉันก็เป็นคนเลว เป็นอาชญากรอยู่แล้ว แค่ทำผิดอีกสักเรื่องมันจะเสียหายตรงไหน”

“คุณไม่คิดบ้างเหรอว่าจะต้องมีคนตายเท่าไหร่ ถ้าคุณใช้ทิวลิปทอง”

“แล้วคนที่ยอรัสล่ะ มีใครสนใจญาติพี่น้องของฉันบ้างว่าพวกเขาต้องตายเพราะใคร”

ระหว่างที่โต้เถียงกันอยู่นั้น ภูมิเห็นรถจี๊ปคันหนึ่งแล่นมา บนรถมีชายฉกรรจ์หลายคนพร้อมอาวุธครบมือ เขารีบฉุดนาตาลีให้รีบไปขึ้นรถและบอกพั้นช์กับมาเรียที่รออยู่ว่ามีคนตามล่าพวกเรา

สมุนของปาร์คนั่นเอง พวกมันได้เบาะแสมาจากทอมมี่ ปาร์คต้องการเล่นงานภูมิ แต่สั่งห้ามทำร้าย

นาตาลี...เมื่อถึงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน มาเรียกับพั้นช์นำปืนพกออกมาช่วยภูมิยิงอีกฝ่าย นาตาลีรู้ทันทีว่าสองสาวฝีมือไม่ธรรมดา

พวกวายร้ายยิงยางรถแตกทำให้ภูมิต้องพาผู้หญิงสามคนวิ่งหนีตาย แต่พวกมันก็ไล่ล่าไม่ลดละและสามารถจับทุกคนไว้ได้ โดยนำผู้หญิงไปขังไว้คนละที่กับภูมิ

ภูมิบาดเจ็บพอสมควร เขาเผชิญหน้ากับปาร์คภายในที่คุมขัง ปาร์คต้องการทิวลิปทองมาแลกตัวกับนาตาลี ภูมิไม่มีทางเลือกเพราะเป็นห่วงพั้นช์กับมาเรียด้วย

“คุณมีเวลาไม่มากคุณภูมิ อีกสามชั่วโมง ผมจะเชือดตัวประกันทิ้งทีละคน แน่นอนว่านาตาลีเป็นคนสุดท้าย ส่วนคนแรก...คุณทายเองละกัน”

“ฉันจะรีบมาพร้อมกับของที่แกต้องการ แต่ถ้ามีใครบาดเจ็บหรือว่าตายล่ะก็ แกจะต้องชดใช้เป็นสองเท่า”

“เชิญขู่ตามสบาย เพราะผมไม่กลัว ว่าแต่คุณยังต้องการอะไรอีกมั้ย แบบว่าตัวช่วยเพื่อให้งานสำเร็จน่ะ”

“ปืน...ขอปืนกับกระสุนคืนให้ผม”

“ย่อมได้ แถมโทรศัพท์มือถือให้อีกเครื่องนึงด้วย แล้วขอเตือนไว้ก่อนนะคุณภูมิ คุณต้องกลับมาคนเดียวเท่านั้น ถ้าพาใครมาด้วยล่ะ รับรองได้เกิดโศกนาฏกรรมแน่”

ภูมิใจคอไม่ดี หลังจากได้สิ่งของที่ต้องการครบแล้วก็รีบขึ้นรถขับออกไปด้วยความเร็ว

ooooooo

มืดค่ำแล้วแต่ยังไร้เงาของนาตาลี อเล็กซ์โวยวายใส่สาครขณะมารอฟังข่าวอยู่กับเฉินและรอน

“แล้วทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ จู่ๆพี่สาวของฉันก็หายตัวไป แต่คนสนิทอย่างนายกลับไม่รู้อะไรสักอย่าง”

“คุณนาตาลีออกไปกับนายภูมิสองต่อสอง ผมเตือนเธอแล้วว่าให้เธอพาทีมบอดี้การ์ดไปด้วย แต่ว่าเธอไม่ฟัง”

“นี่นายจะโยนความผิดให้พี่ฉันหรือไง”

สาครสะกดกลั้นอารมณ์ไม่เถียงอะไรต่อ ระหว่างนั้นทอมมี่ เรด และแบล็กเข้ามาสมทบ

“ว่ายังไงทอมมี่ ได้ข่าวพี่สาวของฉันรึยัง”

“เธอหายตัวไปหลังเดินทางออกมาจากบ้านเด็กกำพร้า ตอนนี้ผมกำลังให้สายข่าวตรวจสอบกล้องวงจรปิดบนถนนอยู่”

“พวกเราสงสัยว่าคุณนาตาลีอาจจะถูกลักพาตัว”

“งานนี้ต้องมีหนอนบ่อนไส้ ไม่อย่างนั้นมันจะรู้ได้ยังไงว่าพี่สาวฉันจะเดินทางไปที่ไหน”

ทันใดนั้นเสียงแตรดังขึ้นจากหน้าบ้าน ภูมิขับรถเข้ามา พอลงจากรถก็เห็นอเล็กซ์ เฉิน รอน สาคร ทอมมี่ เรด แบล็ก เดินมาหาเขาอย่างไม่พอใจ

“ภูมิ...นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นมา พี่สาวฉันอยู่ที่ไหน”

“เธอถูกมิสเตอร์ปาร์คจับตัวไป”

“แล้วแกรอดมาได้ยังไง อย่าบอกนะว่าแกทิ้งเธอแล้วหนีมาคนเดียว”

“เปล่า แต่นายปาร์คปล่อยฉันมาเพื่อให้ฉันเอาทิวลิปทองไปแลกกับชีวิตของเธอ”

“มันโกหก มันนั่นแหละที่จับตัวคุณนาตาลีไปมันอยากได้ทิวลิปทอง” ทอมมี่โพล่งขึ้น

“ไอ้สารเลว นึกแล้วว่าแกต้องทรยศ” เฉินพูดขาดคำก็ชักปืนเล็งใส่ภูมิ แต่อเล็กซ์รีบกดมือมันลง

“เดี๋ยวก่อน! แกยอมรับมาเถอะภูมิ พี่สาวฉันอยู่ที่ไหน แล้วฉันจะปล่อยแกไป”

“ฉันไม่ได้โกหก ฉันไม่รู้จริงๆว่าคุณนาตาลีอยู่ที่ไหน”

“ฉันเองก็อยากเชื่อแก แต่สถานการณ์แบบนี้มันเชื่อไม่ลงจริงๆ”

“ฉันรู้ แต่ฉันเองก็ไม่มีทางเลือกเหมือนกัน ชีวิตของนาตาลีขึ้นอยู่กับทิวลิปทองสี่ยูนิตที่เก็บอยู่ในห้องแล็บ”

ทอมมี่เห็นท่าไม่ดีย่องไปบอกกับสาครเงียบๆ “อย่าเสียเวลาเลยดีกว่า เราจับตัวมันมาสอบสวน เดี๋ยวก็รู้เองว่าคุณนาตาลีอยู่ที่ไหน”

ทันทีที่สาครพยักหน้าอนุญาต ทอมมี่ก็สั่งสมุนให้จับภูมิ...เรดกับแบล็กชักปืนออกมาเล็ง แต่ภูมิว่องไวกว่า เขายิงใส่ปืนของพวกมันจนกระเด็น เฉินกับรอนพุ่งเข้าเล่นงานภูมิอย่างรวดเร็ว เฉินตะปบแขนและพยายามแย่งปืนจากมือ ส่วนรอนชักมีดจะแทง แต่ภูมิกลับเล่นงานทั้งคู่จนหมอบ แล้วล็อกคอสาครเป็นตัวประกัน

“ถ้าใครเข้ามาอีกล่ะก็ หมอนี่เจ็บตัวแน่”

เฉินไม่เชื่อ ทำท่าจะเข้าไป ภูมิลดปืนลงยิงขาสาครจนร้องจ๊าก รีบบอกคนอื่นๆให้ถอยไป อย่าเพิ่งเข้ามา

อเล็กซ์กำหมัดแน่น มองภูมิด้วยความแค้นและผิดหวัง “ฉันคิดไม่ถึงเลยว่าแกจะทำแบบนี้”

“หมดเวลาอธิบายแล้วเพื่อน เพราะทุกนาทีที่ผ่านไปหมายถึงชีวิตของนาตาลีกับเพื่อนๆของฉัน”

ว่าแล้วภูมิกระชากคอสาครให้พาไปหาทิวลิปทอง

ภูมิคุมตัวสาครถอยร่นเข้ามาในบ้าน โดยมีพวกของอเล็กซ์กับทอมมี่ตามมาติดๆ แต่แล้วทุกคนต้องหยุดเพราะภูมิขู่จะยิงสาครอีก ทอมมี่เจ็บใจ บอกอเล็กซ์ให้ทำตามมันไปก่อน ให้มันได้ทิวลิปทองก่อนแล้วค่อยว่ากัน

“ที่แกพูดแบบนี้ ก็เพราะอยากได้ทิวลิปทองเหมือนกันสิท่า”

อเล็กซ์มองทอมมี่อย่างไม่พอใจ แบล็กรีบแก้ตัวแทนลูกพี่

“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับคุณอเล็กซ์ ผมว่าเดี๋ยวมันก็ต้องออกมาทางเก่า ถึงตอนนั้นเราค่อยดักเล่นงานมันดีกว่า”

อเล็กซ์ฟังแล้วนิ่งไปอย่างครุ่นคิด

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement