ทิวลิปทอง ตอนที่ 11 นิยายไทยรัฐ
วันอาทิตย์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

ทิวลิปทอง ตอนที่ 11


30 พ.ย. 2560 08:06
150,296 ครั้ง

ละคร นิยาย ทิวลิปทอง

ทิวลิปทอง ตอนที่ 11

อ่านเรื่องย่อ

ทิวลิปทอง

แนว:

ดราม่า-แอคชั่น

บทประพันธ์โดย:

ภูมิแผ่นดิน

บทโทรทัศน์โดย:

ณพุทธ สุศรีฯ

กำกับการแสดงโดย:

ฉลอง ภักดีวิจิตร

ผลิตโดย:

บริษัท อินทรีย์ ออดิโอ วิชั่น จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7

นักแสดงนำ:

รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง,ศรศิลป์ มณีวรรณ์

ปลื้มกับพั้นช์ตั้งใจมาเยี่ยมภูมิอีกครั้งที่เรือนจำ แต่ต้องผิดหวังเพราะนิกรอ้างคำสั่งพัศดีห้ามเยี่ยมนักโทษที่ก่อจลาจลอย่างเด็ดขาด

ขณะนั่งรถกลับออกมาด้วยกัน พั้นช์บ่นอย่างไม่เชื่อว่าคนเงียบขรึมอย่างภูมิจะก่อจลาจล ผู้คุมต้องหาเรื่องใส่ความเขาแน่ๆ ไม่รู้เขาทนอยู่ได้ยังไง ถ้าเป็นตนป่านนี้แหกคุกหนีไปนานแล้ว

“เฮ้ย! พูดบ้าๆ คุกนะไม่ใช่โรงเรียนจะได้หนีกันง่ายๆ ไอ้ภูมิมันไม่ทำอย่างนั้นหรอก”

“มันก็ไม่แน่นะน้าปลื้ม คนอย่างพี่ภูมิเคยยอมใครซะที่ไหน แล้วถ้าพี่ภูมิจะแหกคุกจริงๆขึ้นมาน้าจะช่วยรึเปล่า”

“คดีเก่าเพิ่งเคลียร์ไปแหม็บๆ นี่จะหาคดีใหม่อีกแล้วเหรอนังพั้นช์ ข้าไม่เอาด้วยหรอก เข็ดว่ะ บอกตรงๆ”

ฝ่ายนิกรกับเอกภพที่เห็นแก่อามิสสินจ้าง วันเดียวกันนี้สองคนออกมาพบสมุนของทอมมี่อีกครั้ง บอกเล่าว่าที่งานพลาดเพราะอเล็กซ์กับภูมิฝีมือไม่ธรรมดา แบล็กกับเรดจึงแนะนำวิธีใหม่ให้จัดฉากว่านักโทษแหกคุก ซึ่งพวกตนจะเร่งรัดให้เกิดเหตุโดยเร็ว

ขณะเดียวกันสาครก็มาขอพบอเล็กซ์ บอกว่านาตาลีจะช่วยให้เขาหนีออกจากคุกซึ่งเธอเตรียมพาหนะกับที่หลบซ่อนไว้ให้แล้ว อเล็กซ์ไม่ค่อยไว้ใจนักแต่ก็ไม่ปฏิเสธ แล้วแอบมาเล่าให้ภูมิฟังเพื่อให้หนีออกไปด้วยกัน

ภูมิอยากออกไปแก้แค้นทอมมี่อยู่แล้ว จึงรวมหัวกันวางแผน แต่แล้วเฉินกับรอนแอบไปบอกนิกรว่าสองคนนั้นจะแหกคุกบ่ายนี้ ที่ตนมาบอกก็เพราะไม่อยากเสี่ยงตาย แต่อเล็กซ์บังคับให้เราหนีไปด้วย

เหตุการณ์แหกคุกเกิดขึ้นจริง นิกรกับเอกภพเตรียมรับมือ แต่ไม่สำเร็จเพราะเฉินกับรอนซ้อนแผนทำทีว่าตัวเองอยู่ข้างพวกเขาเพื่อจะหยุดยั้งภูมิกับอเล็กซ์ แต่พอมีจังหวะก็ช่วยกันเล่นงานนิกรและจับเอกภพเป็นตัวประกัน

เมื่อเหตุการณ์ร้ายแรงมีทั้งผู้คุมและนักโทษบาดเจ็บล้มตาย ซึ่งภูมิไม่ต้องการให้เป็นเช่นนี้ แต่อเล็กซ์ไม่แคร์ใครทั้งนั้น หากใครขวางทางมันต้องตาย

ในที่สุดแผนแหกคุกก็สำเร็จ พวกอเล็กซ์ยังคงควบคุมตัวเอกภพไว้ ทั้งที่ภูมิไม่ค่อยเห็นด้วย เมื่อปลื้มกับพั้นช์ทราบข่าวนี้จากจ่าชัยก็ตกใจ ส่วนหมวดณรงค์สงสัยว่าจักรีอาจรู้เห็นเรื่องนี้จึงสอบถามมาทางลิซ่า แต่ไม่ได้คำตอบอะไร นอกจากเธอบอกให้หมวดไปดูด้วยตัวเอง

หมวดณรงค์มาพร้อมจ่าชัย เห็นสภาพจักรีเมาหลับคาห้องพักในคอนโดก็ได้คำตอบแล้วว่าเขาคงไม่เกี่ยวข้องกับการแหกคุกของภูมิ

หมวดกับจ่าทนเห็นสภาพทุเรศทุรังของผู้กองไม่ไหว ลากเข้าห้องน้ำเอาน้ำฉีดให้รู้สึกตัวก่อนจะพาออกมาผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วนั่งคุยกันเพื่อให้จักรีกลับมาเป็นคนเดิม หาทางกอบกู้ศักดิ์ศรีให้ตัวเอง ไม่ใช่ทำตัวแย่ลงแบบนี้

“ตอนนี้ฉันเป็นแค่ไอ้ง่อยคนนึงที่ถูกพักงาน ฉันเป็นไอ้ขี้เมาคนนึงที่สิ้นหวังกับทุกอย่าง ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว”

“แต่ทุกคนต้องการให้ผู้กองกลับมานะครับ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินแก้”

จักรีลังเลเพราะไม่เชื่อมั่นในฝีมือตัวเอง เมื่อหมวดณรงค์กับจ่าชัยกลับมาที่กองปราบก็ได้รับคำสั่งจากสารวัตรสุเมธว่าต่อไปนี้มาเรียจะมาร่วมทำคดีทิวลิปทองด้วย เป้าหมายตอนนี้ต้องพุ่งไปที่เก้ายอดเพื่อนำพาให้ถึงตัวนาตาลีเจ้าแม่แก๊งค้าอาวุธ

ooooooo

พวกอเล็กซ์ถึงบ้านพักที่นาตาลีจัดหาไว้ให้แล้ว เอกภพซึ่งถูกจับเป็นตัวประกันพยายามหาทางหนีตลอดเวลา แต่ไม่สำเร็จแถมยังจะถูกอเล็กซ์พลั้งมือฆ่า ถ้าภูมิไม่เข้ามาขัดขวางเพราะยังเห็นความสำคัญของเขาอยู่

ฝ่ายเก้ายอดที่หลบหนีออกจากโรงพยาบาลไป เวลานี้ตำรวจได้เบาะแสของเขาจากกล้องวงจรปิดที่เขาเข้าไปยังตึกแห่งหนึ่งแล้วชิงรถมาเป็นพาหนะ แต่เพราะยังไม่มีที่ไป เก้ายอดนึกถึงลิซ่าซึ่งเป็นคนเดียวที่เขารู้จักในเมืองไทย จึงบ่ายหน้ามายังโรงแรมที่พักของเธอ

ลิซ่าเพิ่งกลับจากร้านขายยา เธอไปซื้ออุปกรณ์ทดสอบการตั้งครรภ์มาตรวจตัวเองและพบว่าท้องจริงๆ จึงพยายามติดต่อจักรีเพื่อบอกข่าวนี้ แต่เขาไม่รับสายเพราะเมาหลับอยู่ในห้องพัก

ผ่านไปสักพักมีเสียงเคาะประตูห้อง ลิซ่าดีใจคิดว่าเป็นจักรีจึงเปิดประตูรับ แต่กลายเป็นเก้ายอดที่เข้ามาพร้อมปืนในมือ...เวลาเดียวกันนั้นมาเรียกับหมวดณรงค์และจ่าชัยกำลังเดินทางมาหาลิซ่า แต่เมื่อมาถึงหน้าตึกกลับติดต่อเธอไม่ได้ พอมาเรียขึ้นมาหน้าห้องเคาะเรียกก็ไม่มีเสียงตอบ

แต่ขณะกลับลงมามีข้อความจากลิซ่าส่งมาว่าไม่ต้องเป็นห่วง มาเรียจึงส่งข้อความกลับไปเตือนให้เธอระวังเก้ายอดไว้

เก้ายอดจับลิซ่ามัดมือและขู่บังคับให้เธอทำตาม พอเขาเห็นอุปกรณ์ทดสอบการตั้งครรภ์ก็โมโหหัวเสีย คาดคั้นให้บอกว่าใครคือพ่อเด็ก ลิซ่าหวาดกลัวตัวเนื้อสั่น อึกอักไม่กล้าบอก

“ไอ้ผู้กองจักรีใช่มั้ย บอกผมมาเดี๋ยวนี้ คุณท้องกับมันใช่มั้ย”

“ฉันกับจักรีรักกัน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ”

“ไม่เกี่ยวงั้นเหรอ ทั้งๆที่คุณมีผม ทั้งที่คุณก็รู้ว่าผมต้องการคุณ แต่คุณกลับทรยศผม”

“เก้ายอด ฟังฉันให้ดีนะ ฉันไม่เคยรักคุณเลย ฉันเห็นคุณเป็นเพื่อน”

“แต่ผมไม่ได้ต้องการแบบนั้น คุณก็รู้ว่าผมบูชาคุณแค่ไหน ที่ผ่านมาผมทำทุกอย่างเพื่อคุณ”

“คุณฆ่าพ่อของฉัน คุณทำลายชีวิตฉัน คุณทำเพื่อทิวลิปทองต่างหาก”

“ไม่จริง พ่อคุณสมควรตายเพราะเขาไม่เคยอยากให้ผมมาคบกับคุณ ผมกำจัดเขาก็เพื่อให้เราสมหวัง”

“ฝันไปเถอะไอ้ชาติชั่ว ต่อให้ฉันต้องตาย ฉันก็ไม่มีวันรักแก”

“นังสารเลว ปากดีนักใช่มั้ย”

เก้ายอดกระชากลิซ่าลากไปที่ห้องน้ำ เปิดน้ำใส่อ่างจนเต็มแล้วพยายามกดหัวเธอลงไปอย่างไร้ความปรานี

“คุณมันแพศยา สำส่อน คุณนอนกับไอ้ตำรวจนั่นทั้งๆที่คุณมีผม”

“เก้ายอด ฉันกำลังท้อง อย่าทำร้ายฉัน”

“ผมจะสั่งสอนคุณให้รู้ซะบ้างว่าบทเรียนของการทรยศมันเป็นยังไง”

ลิซ่าถูกจับกดน้ำจนเริ่มหายใจไม่ออก เธอพยายามขัดขืนและขอร้อง แต่กลับโดนเขาจับแขนข้างหนึ่งไพล่หลังทำให้ขยับตัวหนีไม่ได้

“เป็นยังไง ทรมานใช่มั้ย ผู้หญิงอย่างแกมันต้องเจอแบบนี้ พูดสิว่าแกเสียใจ พูดสิว่าแกเป็นคนผิด”

“เก้ายอด ฉันขอโทษ ฉันยอมแล้ว ฉันเสียใจ”

“ดี! แต่ยังไม่พอสำหรับฉัน รู้มั้ยลิซ่า เธอกับทิวลิปทองนั่นเหมือนกันตรงไหน ก็ตรงความสวยยังไงล่ะ สวยงามเลอค่า แต่ซ่อนความหายนะเอาไว้ข้างใน เพราะเธอชีวิตฉันถึงได้ป่นปี้แบบนี้”

เขาจับเธอกดน้ำอีกรอบแล้วกระชากเธอขึ้นมา ลิซ่าสำลักน้ำจนทรุดลงกับพื้นอย่างหมดแรง

“อย่าสำออยไปหน่อยเลยคนสวย คนอย่างเธอไม่ตายง่ายๆหรอก ฉันรู้”

ท่าทางเก้ายอดผิดปกติราวกับคนโรคจิต ลิซ่าหาทางรอดเพราะไม่เช่นนั้นเธอกับลูกอาจตายพร้อมกัน เธอรวบรวมพลังกระแทกเขาเซไปชนผนังแล้วขยุ้มตรงรอยแผลที่ยังไม่หาย เท่านั้นเองมันแผดเสียงด้วยความเจ็บปวด ลิซ่าฉวยจังหวะนี้หนีจากห้องน้ำทันที

ลิซ่าพยายามหนีเก้ายอดแต่ไม่พ้น ถูกเขาลากกลับเข้าห้องในสภาพหมดสติ...ด้านจักรีที่ไม่ได้รับโทรศัพท์จากลิซ่าตั้งแต่เมื่อคืน และเช้านี้ก็ยังไม่ได้ใส่ใจว่าโทรศัพท์ตัวเองแบตหมดไปตั้งแต่เมื่อไหร่ จนกระทั่งมาเรียมาพบจึงเกิดการตำหนิกันขึ้น เพราะสภาพของเขาไม่ต่างจากไอ้ขี้เมาไร้อนาคต

คำพูดของมาเรียที่บอกว่าลิซ่าขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่รู้ว่าเธอมีปัญหาอะไรกับเขาแค่ไหน แต่ถ้าเขายังเป็นลูกผู้ชาย ได้โปรดแวะไปดูเธอสักหน่อย ทำให้จักรีได้คิด ตัดสินใจไปยังโรงแรมที่ลิซ่าพัก แต่ไม่พบตัวจึงขอดูกล้องวงจรปิดและเห็นว่าเก้ายอดเป็นคนพาลิซ่าไป

จักรีรีบออกตามหา เก้ายอดพาลิซ่ามาขังไว้กับเพื่อนที่โกดังร้าง แล้วตัวเองก็เอาบัตรของลิซ่าไปกดเงินเพื่อหลบหนีออกต่างประเทศ ทำให้จักรีและมาเรียตามเบาะแสได้ สองคนรีบตามไปช่วยลิซ่าที่กำลังโดนเก้ายอดกับเพื่อนทำร้ายปางตาย แต่แล้วทั้งเก้ายอดและเพื่อนก็โดนมาเรียยิงตายในที่เกิดเหตุ ส่วนลิซ่าถูกส่งไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล

ooooooo

ภูมิกับพวกอเล็กซ์โดนนิกรกับลูกน้องติดตามมาเจอจนได้ นิกรต้องการช่วยเอกภพที่โดนจับมาเป็นตัวประกัน โดยก่อนหน้านี้เขาได้คุยโทรศัพท์กับสารวัตรสุเมธที่สั่งห้ามเขาฆ่าอเล็กซ์กับภูมิอย่างเด็ดขาด

แต่นิกรไม่เชื่อ เมื่อมาเผชิญหน้ากับพวกภูมิ เขาพยายามช่วยเอกภพแต่ไม่สำเร็จ เพราะภูมิมีแผนแยบยล ส่งผลให้พวกเขาหนีรอด ส่วนเอกภพถูกยิงตาย ขณะที่นิกรซึ่งแทงอเล็กซ์บาดเจ็บแล้วจะฆ่าทุกคนด้วยระเบิด แต่กลายเป็นตัวเองโดนระเบิดร่างแหลกเสียเอง

อเล็กซ์โดนแทงแต่แผลไม่ลึก เขาบอกภูมิให้พากลับกรุงเทพฯเพื่อไปพบนาตาลี...สองพี่น้องไม่ค่อยลงรอยกัน เจอหน้าก็มีปากเสียงกันทันที แต่ภูมิกลับเป็นที่ถูกตาต้องใจนาตาลี เธอชื่นชอบในรูปร่างแข็งแรงกำยำและฝีมือของเขา จึงอยากได้ไว้ทำงาน

อเล็กซ์ทวงคืนตำแหน่งหัวหน้าแก๊งจากนาตาลี แต่เธอขอเวลาสามเดือนเพื่อเคลียร์งานที่ค้างอยู่ อเล็กซ์ตกลงตามนั้น แต่ไม่วายขู่ว่าถ้าเธอเบี้ยว เราได้เห็นดีกันแน่

ในระหว่างที่นาตาลีต้องสะสางงาน เธอเรียกพวกทอมมี่มาเผชิญหน้ากับภูมิ สองฝ่ายที่มีความแค้นติดค้างกันอยู่ทำท่าจะห้ำหั่น แต่นาตาลีชิงพูดเสียก่อนว่าเรื่องธุรกิจต้องมาก่อน ความแค้นส่วนตัวต้องมาทีหลัง ถ้าใครเชื่อฟังก็จะได้ส่วนแบ่งจากการค้าอาวุธเป็นรางวัลตอบแทน แต่ถ้าใครปฏิเสธรับรองไม่ตายดีแน่

ขาดคำของนาตาลี...สาครเข้ามาเอาปืนจ่อภูมิในระยะประชิด ภูมิระงับโทสะลดปืนลง ทอมมี่โบกมือให้สมุนลดปืนเช่นกัน ขณะที่อเล็กซ์กับสมุนก็ยอมเก็บปืน

เมื่ออยู่กันลำพังสองคน สาครบอกนาตาลีว่าลับหลังเราพวกนั้นต้องฆ่ากันแน่ นาตาลีไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน บอกว่านั่นอาจเป็นเรื่องดี เพราะคนที่จะมาทำงานให้ตนต้องเป็นคนที่มีฝีมือมากที่สุด

“ผมกลัวจะตายกันหมดทั้งสองฝ่าย”

“ไม่หรอกน่า ฉันคงไม่โชคร้ายขนาดนั้น”

“ถ้าคนชนะเป็นทอมมี่ก็คงไม่มีปัญหา เพราะหมอนั่นทำทุกอย่างเพื่อเงินอยู่แล้ว แต่ถ้าคนชนะคือนายภูมิ ...คุณแน่ใจเหรอว่าเขาจะยอมทำตามแผนของคุณ”

“ต้องหยั่งเชิงดูก่อน”

สาครยิ้มรับและแอบมองทรวดทรงของนาตาลีอย่างพึงใจ เขายอมรับใช้เธอมานานเพราะต้องการครอบครอง แต่นาตาลีไม่ได้คิดเป็นอื่น นอกจากเห็นเขาเป็นบ่าวคนหนึ่งเท่านั้น

ooooooo

พั้นช์รู้ข่าวลิซ่าถูกยิง รักษาตัวอยู่โรงพยาบาลก็รุดมาเยี่ยม หมอบอกว่าอาการลิซ่าดีขึ้นแต่ยังไม่พ้นขีดอันตราย ส่วนเด็กในท้องเท่าที่ประเมินแล้วคิดว่าคงปลอดภัย

คำพูดของหมอเรื่องเด็กในท้องทำให้พั้นช์กับมาเรียต่างประหลาดใจ ยกเว้นจักรีที่รู้ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ยังไม่อยากพูดอะไรเพราะต้องให้เกียรติลิซ่า

ขณะกลับออกจากโรงพยาบาลพร้อมกัน พั้นช์บ่นกับมาเรียว่าสงสารลิซ่าที่ต้องมาเจอเรื่องร้ายๆแบบนี้

“แต่ฉันว่าคนที่น่าสงสารคือผู้กองจักรีมากกว่า ปัญหาเก่ายังเคลียร์ไม่ได้ ก็มีปัญหาใหม่มาให้แก้ซะแล้ว”

“คนที่พัวพันกับทิวลิปทองดูเหมือนจะโชคร้ายกันหมดทุกคน”

“นั่นสินะ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะถึงคราวของเราเมื่อไหร่”

“เฮ้ย! อย่าพูดเป็นลางสิคะคุณมาเรีย ถอนคำพูดด่วนจี๋”

“โทษที ไม่ได้แช่งนะ ฉันลืมไป”

“โธ่...คนยิ่งใจคอไม่ดีอยู่” พั้นช์หน้าง้ำ...มาเรียเห็นแล้วอดขำไม่ได้

ooooooo

ภูมิเข้ามาอยู่บ้านนาตาลีได้ไม่กี่วันก็ได้เป็นคนสนิทของเธอ ทำให้เฉินกับรอนไม่พอใจ กล่าวหาเขาเป็นนกสองหัว แนะนำให้อเล็กซ์จัดการเพราะคนแบบนี้เลี้ยงไว้ไม่ได้ แต่อเล็กซ์ขอดูไปก่อน บางทีภูมิอาจจะมีแผนการอะไรซ่อนอยู่

รุ่งขึ้นนาตาลีพาภูมิไปเจรจาการค้ากับปาร์ค พ่อค้าอาวุธสงครามรายใหญ่ที่ต้องการทิวลิปทองเหมือนกัน แต่นาตาลีไม่ยอมขาย ทำให้ปาร์คไม่พอใจทำท่าจะสั่งสมุนเล่นงาน แต่ภูมิรีบปกป้องด้วยการโชว์ระเบิดที่พกมา

“ระเบิดแค่ลูกเดียว ฆ่าทุกคนไม่ได้หรอก”

“ใช่ แต่อย่าลืมสิว่าตอนนี้คุณอยู่ใกล้ผมมากแค่ไหน”

ปาร์คเริ่มตระหนักว่าไม่ควรเสี่ยง พูดกับนาตาลีว่า “คนของคุณใจเด็ดมาก แต่โง่บรม ถ้าขืนมันใช้ระเบิดนั่น คุณก็ตายด้วย”

“แล้วคิดว่าฉันกลัวตายนักหรือไง เชื้อสายของฉันเป็นชาวยอรัส ชาวยอรัสไม่เคยกลัวตาย แต่กลัวการอยู่อย่างไร้ศักดิ์ศรี” พูดขาดคำ เธอชักปืนเล็งใส่ปาร์คทันที

ปาร์คเห็นท่าไม่ดี แสร้งฝืนยิ้มทำใจดีสู้เสือ “ก็ได้ เอาล่ะ ผมเข้าใจแล้ว ผมไม่ได้อยากมีปัญหากับใคร ผมจะสั่งสินค้าจากคุณ คุณส่งให้ผม แล้วเราก็วินๆ ได้เงินทั้งสองฝ่าย ตกลงมั้ย”

“แน่นอน ถ้าคนของคุณไม่ยิงฉันซะก่อน”

ปาร์คสั่งสมุนทิ้งอาวุธ ภูมิตัดบทให้นาตาลีออกไปก่อน อยู่ทางนี้ปาร์คจึงมีโอกาสทาบทามภูมิเพื่อซื้อตัว แต่ภูมิไม่สนใจ

ขณะนั่งรถออกมาด้วยกัน นาตาลีบอกภูมิว่าเธอยังไม่ขายทิวลิปทองเพราะต้องการมันไว้ทำงานบางอย่าง แต่จะบอกว่างานอะไรก็ต่อเมื่อแน่ใจว่าเขาจะอยู่ข้างเธอ...

พอถึงบ้าน นาตาลีให้รางวัลความดีของภูมิในวันนี้ด้วยการจูบเขาอย่างดูดดื่มก่อนลงจากรถไป

รอนกับเฉินจับตามองอยู่ในมุมมืด เมื่อภูมิลงจากรถก็จู่โจมเข้าทำร้ายหวังฆ่าให้ตาย แต่อเล็กซ์โดดเข้าขัดขวางและดุด่าสมุนทั้งสองด้วยความโมโห

“คำสั่งของฉันไม่มีความหมายแล้วหรือไง ฉันบอกให้พวกแกรอก่อน ทำไมถึงไม่เชื่อฉัน”

“คุณอเล็กซ์ พวกเราหวังดี เราไม่อยากให้คุณถูกหักหลัง”

“พวกเราภักดีต่อคุณนะ คุณอเล็กซ์”

“ถ้าภักดีต่อฉัน ก็ต้องเชื่อการตัดสินใจของฉัน” อเล็กซ์ว่าแล้วก็ชักปืนออกมาเล็งไปที่ภูมิ “แกช่วยชีวิตฉันเอาไว้ ฉันถึงไม่ยอมให้แกตายแบบโง่ๆ เอาล่ะ ตอนนี้แกมีโอกาสแก้ตัวแล้ว บอกมาเลยว่าแกตีซี้กับพี่สาวฉันทำไม”

“บอกแล้วแกจะเชื่อรึเปล่า”

“ก็ว่ามาสิ อะไรคือเป้าหมายของแก”

ภูมินิ่งไปอึดใจ อเล็กซ์ง้างนกปืนขู่ เฉินกับรอนจ้องเขม็ง ลุ้นตัวโก่ง

“เป้าหมายของฉันก็คือ...ทิวลิปทอง”

คำตอบของภูมิทำให้อเล็กซ์ เฉิน รอน ต่างก็อึ้งไป

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement