advertisement

ลุย ตอนที่ 4

บทประพันธ์ เสนีย์ บุษปะเทศ จากบทละครโทรทัศน์ทางช่อง 7 โดย คทาหัสต์ บุษปะเทศ/ภาคีสวยสังหาร
20 มิ.ย. 2554 15:04

วัน​นี้ พวก​นาย​ป​กา​ศิต​พา​กัน​ไป​ที่​สนามม้า จุด​ประสงค์​ใหญ่​ก็​คือ​ไป​เล่น​ม้า ขณะ​เดียวกัน​ก็​ไป​เปิด​ตัว​ต่อหน้า​ประชาชน​ให้​รู้จัก​เขา​ไว้ โดย​เด็ด​พา​ลูกน้อง​ไป​คอย​คุ้มกัน​ให้​ด้วย ป​กา​ศิต​ขึ้น​ไป​นั่ง​เด่น​เป็น​สง่า​อยู่​กลาง​อัฒจันทร์ ราย​ล้อม​ไป​ด้วย​บอดี้​การ์ด นัก​พนัน​คน​หนึ่ง​ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ เห็น​ที่​ว่าง​ห่าง​จาก​พวก​นั้น​ไป​สาม​ที่​จึง​เดิน​เข้าไป​จะ​นั่ง แต่​ถูก​เด็ด​เหวี่ยง​แทบ​ตก​อัฒจันทร์

เสียง​พิธีกร​สนาม​ประกาศ​ได้ยิน​ไป​ทั่ว​ว่า “การ​แข่ง​ม้า​การ​กุศล​ครั้ง​นี้ ต้อง​ขอบพระคุณ​คุณ​ป​กา​ศิต จอม​พลัง​ผู้​อุปถัมภ์​หลัก​ของ​รายการ นอกจาก​นี้​คุณ​ป​กา​ศิต​ยัง​ได้​บริจาค​เงิน​สมทบ​ทุน​ให้​กับ​มูลนิธิ​เด็ก​ด้อย​โอกาส​จำนวน 1 ล้าน​บาท​ด้วย​ครับ”

ผู้คน​ที่นั่ง​ฟัง​อยู่​ตบมือ​กัน​เกรียวกราว ป​กา​ศิต​ยิ้ม​อย่าง​คน​ใจดี หัน​ไป​โบก​มือ​กับ​คน​เหล่า​นั้น พอ​เสียง​คน​ซา​ลง เขา​หัน​ไป​ถาม​เด็ด​ว่า

“อัศวิน​ของ​ฉัน​เป็น​ยัง​ไง​บ้าง”

“จ๊อกกี้​ของ​นาย​รับประกัน​ครับ...ยัง​ไง​วัน​นี้​ทุก​คน​ก็​จะ​ทำให้​ม้า​อัศวิน​ของ​นาย​เข้า​เป็น​ที่​หนึ่ง​ได้”

ป​กา​ศิต​ยิ้ม​อย่าง​พอใจ มอง​ไป​ที่​ซอง​ม้า​ซึ่ง​เตรียม​จะ​เริ่ม​แข่ง พอ​เสียง​ปืน​สัญญาณ​ปล่อย​ม้า​ดัง​ขึ้น ม้า​ทุก​ตัว​ก็​พุ่ง​ออก​จาก​ซอง เสียง​พิธีกร​เชียร์​ลั่น “ม้า​ออก​แล้ว...ขณะ​นี้​อัศวิน​เป็น​ตัวนำ...ตาม​ด้วย​ขวัญใจ​ตัว​ที่ 2 ถัด​มา​เป็น​เดือน​งาม​แล้ว​ก็​เจมส์ โ​อ๊ะๆ...สิงห์​คู่ใจ​ที่​อยู่​รั้ง​ท้าย​สุด​ตอน​นี้​นำ​มา​เป็น​ตัว​ที่​หนึ่ง​อย่าง​ไม่​คาด​ฝัน อัศวิน​ตก​ไป​เป็น​ตัว​ที่​สอง​แล้ว​ครับ...”

ป​กา​ศิต​หน้า​เครียด​หัน​ไป​ถาม​เด็ด “ใคร​ขี่​ม้า สิงห์​คู่ใจ”

“จ๊อกกี้​ใหม่​ครับ​นาย...” ก้ม​ลง​ดู​ชื่อ​คน​ขี่​ใน​โพย ยัง​ไม่ทัน​หา​เจอ เห็น​ป​กา​ศิต​ลง​ไป​ด้าน​ล่าง​ของ​อัฒจันทร์​เลย​รีบ​ร้อง​ห้าม “นาย​ครับ อย่า​ลง​ไป” ป​กา​ศิต​ไม่​ฟัง เด็ด​กับ​พวก​บอดี้​การ์ด​รีบ​ตาม​ลง​ไป​ทันที เห็น​จ๊อกกี้​ที่​ขี่​ม้า​สิงห์​คู่ใจ​เอื้อม​มือ​ไป​ที่​เอว ควัก​ปืน​ออก​มา พอได้​ระยะ​ก็​ยิง​ใส่​นาย​ป​กา​ศิต บอดี้​การ์ด​คน​อยู่​ใกล้​ที่สุด​พุ่ง​เข้า​มา​กัน​เลย​ถูก​กระสุน​เจาะ​เข้า​อก​ยืน​โงนเงน​ก่อน​จะ​ล้ม​ลง เด็ด​ตะโกน​สั่ง​ลั่น

“คุ้มกัน​นาย​ป​กา​ศิต​เร็ว...”

พวก​ลูกน้อง​พา​กัน​คุ้มกัน​ป​กา​ศิ​ตอ​อก​ไป​ได้ เด็ด​วิ่ง​มา​ที่​ขอบ​สนาม​ยก​ปืน​ยิง​จ๊อกกี้​คน​นั้น ซึ่ง​ก็​คือ​ลุย​นั่นเอง แต่​ยิง​ไม่​ถูก จึง​วิ่ง​ไป​ที่​ลาน​จอด​รถ พวก​สมุน​พา​ป​กา​ศิต​ไป​อยู่​ที่​นั่น​แล้ว พอ​ขึ้น​รถ​กัน​หมด​ก็​รีบ​ขับ​แน่​บ​ออก​ไป​ที่​ถนน​ทันที ปรากฏ​ว่า​ลุย​ขี่​ม้า​ไป​คอย​อยู่​ก่อน พอ​รถ​แล่น​ผ่าน​ก็​ยิง​ใส่ แต่​พอ​กระทบ​กระจก​รถ​แล้ว​ตกลง ลุย​รู้​ว่า​นั่น​คือ​กระจก​กัน​กระสุน จึง​ลง​จาก​หลัง​ม้า​ยิง​เข้าใส่​ยาง คราว​นี้​ได้​ผล เพราะ​รถ​เสียหลัก​พุ่ง​ชน​เสา​ไฟฟ้า​แล้ว​จอด​นิ่ง ลุย​เดิน​เข้าไป​หา​อย่าง​ใจเย็น

นาย​ป​กา​ศิต​ลุก​ลี้​ลุก​ลน พยายาม​จะ​เปิด​ประตู​รถ​หนี ออกไปแต่​เปิด​ไม่ได้ ลูกน้อง​คน​หนึ่ง​บอก​เขา​ว่า ระบบ​เซ็นทรัล​ล็อก​โดน​ยิง​ทำลาย เปิด​ยัง​ไง​ก็​ไม่​ออก ป​กา​ศิต​เลย​บอก​เด็ด​ว่า​ให้​เรียก​กำลัง​สนับสนุนด่วน เด็ด​รีบ​ทำ​ตาม​สั่ง พอ​โทร.​เสร็จ​
ก็​บอก​ป​กา​ศิต​ว่า

“นาย​อย่า​ออก​ไป​นะ​ครับ อีก​ไม่​เกิน​ห้า​นาที​ไอ้​ลุย​โดน​ถล่ม​แน่ๆครับ พวก​เรา​กำลัง​จะ​มา​ถึง​แล้ว”

ลุย​เดิน​มา​ถึง​รถ อ้อม​มา​ที่​ป​กา​ศิต​นั่ง แม้​จะ​รู้​ว่า​เป็น​กระจก​กัน​กระสุน แต่​เขา​อด​แค้น​ไม่ได้ จึง​จ่อ​ปืน​ยิง​ใส่​อีก​หลาย​นัด ป​กา​ศิต​ยิ้ม​เย้ย​เพราะ​มั่นใจ​ว่า​ถึง​ยัง​ไง​เขา​ไม่​มี​วัน​ตาย​แน่ ลุย​คำราม​ออก​มา

“แก​ฆ่า​แวว​วัลย์​ตาย​ด้วย​ระเบิด เพราะฉะนั้น...ทุก​อย่าง​ต้อง​เท่าเทียม​กัน” ชี้​หน้า​ป​กา​ศิต​ด้วย​สีหน้า​เหี้ยม ก่อน​เดิน​ไป​ที่​หน้า​รถ กระชาก​ระเบิด​มัด​หนึ่ง​ที่​มี​นาฬิกา​ดิจิตอล​นับ​ถอย​หลัง​ติด​อยู่ ตั้ง​เวลา​แค่​ห้า​วินาที​แล้ว​วาง​ลง​หน้า​รถ เดิน​กลับ​ไป ป​กา​ศิต​ตาเหลือก เพิ่ง​จะ​รู้​ว่า​ลุย​เป็น​เสือ​จริง​ก็​เมื่อ​ตัว​เอง​จะ​ตาย​แล้ว

เสียง​ระเบิดดัง​ตูม​ รถ​ป​กา​ศิต​ลอย​ขึ้น​สูง​ก่อน​จะ​ตกลง​พื้น​ดินระเบิด​ยับ ลุย​หัน​กลับ​ไป​มอง​ด้วย​สีหน้าเรียบนิ่ง

“แวว​วัลย์...​พี่​เอาชีวิต​คน​บงการ​มา​ชดใช้​ให้​เธอ​แล้ว​นะ...”  มอง​ตาม​เปลว​ไฟ​ที่​ลอย​สูง​ขึ้น​เหมือน​ฝาก​คำ​พูด​ไป​บอกแวว​วัลย์

ooooooo

หลังจาก​นั้น​ไม่​กี่​นาที ข่าว​นี้​ก็​กระจาย​เข้า​หู​เทียว เขา​รีบ​ไป​ที่​บ้าน​ของ​กริชพา​ลูกน้อง​ไป​เป็น​สิบ ผลัก​ประตู​พรวด​เข้าไป​โดย​ไม่​บอกกล่าว​เจ้าของ​บ้าน กริช​กับ​เดือน​ที่นั่ง​คุย​กัน​อยู่​หัน​ขวับ​ไป​มอง เทียว​ตั้ง​ข้อหา​ทันที

“ไอ้​ลุย​มัน​บังอาจ​มาก มัน​ฆ่า​นาย​ป​กา​ศิต”

เดือน​โต้​ทันควัน “จะ​เป็น​ฝีมือ​ลุย​ได้​ยัง​ไง ลุย​คน​เดียว แต่​นาย​ป​กา​ศิต​มี​บอดี้​การ์ด​เป็น​สิบ”

“หุบปาก​เลย​ไอ้​เดือน หรือ​แก​อยาก​ถูก​ล่า​เหมือน​หมา​อีก​คน”

“เทียว สิบ​ทิศ...เรื่อง​นี้​ยัง​ไง​ก็​ต้อง​สอบสวน​ก่อน” กริช​ห้าม​อย่าง​ใจเย็น

เทียว​หัวเราะ​เย้ย “สอบสวน​เหรอ​กริช รถ​นาย​ป​กา​ศิต​โดน​ระเบิด​ไม่​เหลือ​ซาก แก​จะ​ปลุก​ศพ​ที่ไหน​มา​ถาม” เขา​กราด​สายตา​มอง​ทุก​คน​ก่อน​ประกาศ​ว่า “ทุก​คน​ฟัง​ไว้ นับ​แต่​วินาที​นี้เป็นต้น​ไป แผ่นดิน​นี้​จะ​ไม่​มี​ที่​ให้ ลุย หล่ม​สักยืน...ล่า​มัน​ให้​เหมือน​หมา​จน​ตรอก เรา​จะ​เอา​หัว​ลุย หล่ม​สัก มา​เซ่น​วิญญาณ​นาย...”

พวก​ลูกน้อง​ขยับ​ตัว แต่​กริช​กับ​เดือน​หน้า​เครียด

ooooooo

ขรร​ชัย​เอง​ก็ได้​รับคำ​สั่ง​เหมือน​กัน อาศัยที่​เป็น​ถึง​ผู้​การ​จึง​พา​ตำรวจ​ที่​ไม่​รู้​เรื่องราว​เที่ยว​ตาม​จับ​ลุย ตอน​แรก​ก็​ไป​ตั้ง​ด่าน​ตรวจ​รถ​ทุก​คัน​ที่​วิ่ง​เข้า​ออก ทาง​อากาศ​ก็​สั่ง​พวก​ทางหลวง​ให้​บิน​ค้น​หา  กริช​กับ​เดือน​นั่ง​เปิด​ดู​ภาพ​และ​ติดตาม​ข่าว​อยู่​ตลอด​เวลา​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง​ลุย

“ลุย​แย่​แน่ๆ ทั้ง​บน​บกบน​ฟ้า​แบบ​นี้ มัน​จะ​รอด​ไป​ได้​ยัง​ไง”

“คน​อย่าง​ลุย ถ้า​จะ​ลงมือ​ต้อง​เห็น​ทาง​รอด​แล้ว...แล้ว​ติดต่อ​ไทร​งาม​ได้​หรือ​ยัง​ล่ะ”

“ไม่ได้เลยครับ อาจจะเปลี่ยนเบอร์ไปแล้วก็ได้...”

“เฮ้อ...ขอ​ให้​ลุย​กับ​ลูก​เมีย​รอด​ไป​ได้​ด้วย​เถอะ เพราะ​ถ้า​ไม่...แม้แต่​ซาก​ของ​พ่อ​แม่​ลูก​สาม​คน​ก็​คง​ไม่​เหลือ”   กริช​ถอน​ใจ​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง

เดือน​ขยับ​ตัว​ลุก​ขึ้น “ผม​ทน​ดู​เพื่อน​ถูก​ล่า​ไม่ได้...”

“แก​รู้​เหรอ​ ว่า​ลุย​มัน​ไป​ไหน”

“ไม่​รู้​ครับ...แต่​ลุย​เป็น​เพื่อน​รัก​ของ​ผม สัญชาตญาณ​ของ​ผม​จะ​พา​ไป​เจอ​ลุย​เอง” เดือน​เดิน​ออก​ไป กริช​มอง​ตาม​หลัง​แล้ว​หัน​กลับ​ไป​ตาม​ข่าว​ลุย​ทาง​หน้า​จอ​อีก

ooooooo

ขรร​ชัย​ไป​ดัก​อยู่​ที่​ด่าน​ตรวจ​เห็น​เฮลิคอปเตอร์​ลำ​นึง​กำลัง​บิน​ฉวัดเฉวียน​โบก​รถ​ห้อง​เย็น​คัน​หนึ่ง​ให้​มา​จอด ตำรวจ​ที่​ด่าน​เดิน​เข้าไป​มองๆ คน​ขับ​เปิด​ประตู​จะ​ถาม ตำรวจ​บอก​ว่า​ขอ​ตรวจ​หน่อย​เพราะ​มี​การ​ระเบิด​เกิด​ขึ้น คิด​ว่า​ผู้​ต้อง​สงสัย​อาจ​ใช้​เส้นทาง​สาย​นี้​หนี

คน​ขับลง​จาก​รถ​ยอม​ให้​ตรวจ​โดย​ดี ตำรวจ​ตรวจตรา​ตรง​ที่นั่ง​คน​ขับ​แล้ว​ไม่​มี​อะไรจึง​ไป​ด้าน​หลัง​รถ​เห็น​กุญแจ​ล็อก​แน่นหนา หัน​ไป​บอก​ขรร​ชัย​ที่​เดิน​มา​ดู​ด้วย​ว่า ​ข้าง​ใน​เย็น​จัดน่า​จะ​ไม่​มี​ใคร​อยู่​ได้ แต่​ขรร​ชัย​ไม่​ยอมสั่ง​ให้​เปิด​ประตู​ออก เท่านั้น​ไม่​พอยัง​ให้​พวก​ตำรวจ​ขน​ของ​แช่เย็น​ลง​จาก

รถ​ให้หมด​เพื่อ​ตรวจ พวก​ลูกน้อง​ไม่ค่อย​จะ​เต็มใจ​ทำ​ตามเท่า​ไหร่ แต่​ก็​ต้อง​ทำ ​ขน​ของ​ลง​จน​ใกล้​หมด หนาว​จน​สั่น ขรร​ชัยเอง​เพียง​แต่​เข้า​ใกล้​ของ​แช่เย็น​ที่​ขน​ลง​มายัง​รู้สึก​หนาว​จน​จาม​ออก​มา ลูกน้อง​ขี้เกียจ​รื้อ​แล้ว บอก​กับ​ขรร​ชัย​ว่า “คน​เป็นๆอยู่​ไม่ได้​หรอก​ครับ​ผู้​การ เย็น​ยัง​กะ​น้ำแข็ง​ขั้วโลก”

ขรร​ชัย​จึง​ยกเลิก​คำสั่ง ปล่อย​ให้​รถ​ห้อง​เย็น​คัน​นั้น​ผ่าน​ไป​ได้ เขา​ไม่​รู้​ว่า​ถ้า​อดทน​รื้อ​ของ​อีก​นิดเดียว​ก็​จะ​เจอ​ลุย​นั่ง​ขด​ตัว​อยู่​ใน​นั้น​แล้ว พอ​ถึง​สะพานปลา​คน​ขับ​ก็​จอด​รถ​แล้ว​รีบ​พา​ลุย​ออก​มา ลุย​กล่าว​ขอบใจ​และ​ยื่น​เงิน​ปึก​ใหญ่​ใส่​มือ​ให้ คน​ขับ​เร่ง​ให้​เขา​ไป​จาก​ตรง​นั้น​เร็วๆเพราะ​ที่​นี่​คน​เยอะ

ooooooo

ลุย​นัด​เจอ​กับ​ไทร​งาม​ที่​สะพานปลา​นี่เอง และ​ตอน​นี้​เธอ​กำลัง​พา​ลูก​มา​นั่ง​กิน​อาหาร​คอย​เขา​อยู่​อย่าง​กระวนกระวาย ขณะ​นั้น​ก็​เห็น​ผู้ชาย​กลุ่ม​หนึ่ง​ท่าทาง​นักเลง​เดิน​มา​ทาง​หน้า​ร้าน คน​หนึ่ง​เอา​รูป​ส่ง​ให้​อีก​คน มัน​รับ​ไป​ดู​แล้ว​เดิน​เข้า​มา​มอง​หน้า​คนใน​ร้าน​ที​ละ​คน ไทร​งาม​เห็น​ท่า​ไม่​ดีรีบ​พา​ลูก​ชาย​หนีออก​ไป​ทาง​หลัง​ร้าน​ทันที ไป​ซ่อน​ตัว​อยู่​หลัง​แผ่น​สังกะสี​เก่าๆ กอด​ลูก​ไว้​แนบ​อก

ลุย​เดิน​มา​ถึง​ร้าน​อาหาร​ที่​นัด​กัน​ไว้ มอง​ไม่​เห็น​ไทรงาม​จึง​หยิบ​มือ​ถือ​ออก​มา​กด​หา ไทร​งาม​สะดุ้ง​เมื่อ​มือ​ถือ​ดัง​ขึ้น พวก​ที่​กำลัง​หา​เธอ​อยู่​ก็ได้​ยิน​ด้วย มัน​พยัก​หน้า​ให้​กัน​แล้ว​แยก​กัน​เพื่อ​ปิด​ล้อม พอ​เข้า​ใกล้​สังกะสี​เจ้า​คน​ที่​เป็น​หัวหน้า​พยัก​หน้า​ทันที ทุก​คน​ยื่น​ปืน​ไป​ที่​นั่น​พร้อม​กัน ไทร​งาม​รีบ​เอา​ตัว​เอง​บัง​ลูก​ไว้

เสียง​ดัง​ปุๆเบาๆ เธอ​ค่อยๆหัน​ไป​มอง เห็น​พวก​นั้น ล้ม​ลง​ที​ละ​คน​อย่าง​รวดเร็ว เพราะ​โดน​ยิง​ด้วย​ปืน​เก็บ​เสียง ไทร​งาม​แทบ​กระโดด ลุก​ขึ้น​พา​ลูก​ออก​ไป​หา​ลุย​ทันที ลุย​คว้า​มือ​เมีย​ได้​ ก็​ร้อง​บอก​คำเดียว “ไป” แล้ว​ก้ม​ลง​อุ้ม​ลูก​มาก​อด​แนบ​อก เอา​ตัว​บัง​ไม่​ให้​เด็ก​น้อย​เห็น​ศพ​เจ้า​พวก​ห้า​คน​นั่น

พา​เมีย​กับ​ลูก​เดิน​อย่าง​รีบๆไป​บน​สะพาน มอง ​เห็น​เรือ​ให้​เช่า​ลำ​หนึ่ง​จอด​อยู่ ลุย​ชี้​บอก​เมีย​ว่า​ลำ​นั้น พลาง​ยกมือ​โบก​ให้​สัญญาณ คน​ขับ​เรือ​โบก​มือ​ตอบ แต่​ยังไม่ทัน​ลด​มือ​ลง​ก็​โดน​ยิง​จาก​ปืน​ของ​พวก​ลูกน้อง​เทียวสิบ​ทิศ ตกลง​ไป​ตาย​ใน​น้ำ ลุย​ร้อง​บอก​เมีย

“พา​ลูก​ไป​ก่อน แล้ว​รีบ​เอา​เรือ​ออก ทำได้​ใช่​มั้ย”

“ค่ะ ค่ะ แล้ว​คุณ​ล่ะ​คะ”

“เดี๋ยว​ผม​จะ​ตาม​ไป ทอม...พ่อ​จะ​กลับ​ไป​ซื้อ​ของกิน​แป๊บ​นึง​นะ ทอมไป​ลง​เรือ​กับ​แม่​ก่อน” ส่งมือลูก ​ให้​เมีย​ไทร​งาม​คว้า​แล้ว​พา​ลูก​ออก​วิ่ง​ไป​ทันที ไป​ถึง​ร้อง​สั่ง​ลูก​ให้​ลง​ไป​อยู่​ใต้​ท้อง​เรือ​ก่อน ส่วนตัว​เอง​รีบ​มา​แก้​เชือก​เรือ มือ​สั่น ออก​เรือ​ช้าๆ ไทร​งาม​มอง​มา​ที่​ลุย เห็น​เขา​กำลัง​ต่อสู้​อยู่​กับ​ลูกน้อง​เทียว​อีก​ห้า​คน พอ​จัดการ​พวก​นั้น​เสร็จ​ลุย​หัน​กลับ​จะ​วิ่ง​ไป​ที่​ท่าเรือ แต่​โดน​ยิง​จาก​เฮลิคอปเตอร์​ที่​บิน​ผ่าน​ไป​มา​อยู่​แถว​นั้น
คน​ที่นั่ง ฮ.ยิง​กราด​ใส่​ลุย​ก็​คือ​ขรร​ชัยนั่นเอง ยิง​ไป​หัวเราะ​ไป​เหมือน​คน​บ้า

“ฮ่า ฮ่า...ไอ้​ลุย วัน​นี้​เอ็ง​ต้อง​สิ้น​ชื่อ​แน่...”

ไทร​งาม​ใจหายใจ​คว่ำ​มอง​เหตุการณ์​ระหว่าง​ลุย​กับ​เฮลิคอปเตอร์​ลำ​นั้น จน​เห็น​ลุย​คว่ำ​ลง​กับ​พื้น เพราะ​โดน​ยิง​เจาะ​เข้า​น่อง​ขวา ไทร​งาม​น้ำตา​ร่วง​พรู ทอม​ได้ยิน​เสียงแม่​ร้อง​เรียก​ชื่อ​พ่อ​จึง​โผล่​ขึ้น​มา แต่​ถูก​ไทร​งาม​ดุให้ลงไป​อีก ไทร​งาม​เห็น​ลุย​ลุก​ขึ้น​ลาก​ขา​วิ่ง​กะเผลก​ตามเรือ​มา

ส่วน​ขรร​ชัย​กำลัง​ย่าม​ใจ จ้อง​ปืน​เล็ง​ไป​ที่​ลุย​อีก​ตั้งใจ​ว่า​นัด​นี้​จะ​เอา​ให้​ตก​ทะเล​เลย เสียง​ปืน​ดัง​กราว​ขึ้น แต่​ไม่​ใช่​จาก​ปืน​ของ​ขรร​ชัย แต่​มัน​ดัง​มา​จาก​รถ​ติด​ฟิล์ม​ดำ​ทึบ​คัน​หนึ่ง​ที่​จอด​อยู่​บน​ริม​ฝั่ง ยิง​ใส่ ฮ.ของ​ขรร​ชัยจน ต้อง​เห​ออก​ไป ทากาดะ​ กับ​สร้อย​คีรี​ก้าว​ลง​จาก​รถ​คัน​นั้น ลุย​หัน​ไป​มอง​ว่าใคร ​ช่วย​เขา

ลูกน้อง​ของ​ทา​กา​ดะ​ยิง​จน ฮ.ต้อง​บิน​หนี ลุย​ก้มหัว​ให้​เป็น​การ​ขอบคุณ​แล้ว​จะวิ่ง​ต่อ​เพื่อ​ไป​หา​ไทร​งาม​ที่​ขับ​เรือ​รอ​อยู่ ทา​กา​ดะ​กลับ​ไป​จะ​ขึ้น​รถ ขรร​ชัย​ตัดสินใจ​เปลี่ยน​เป้าหมาย​สั่ง​คน​ขับ ฮ.​ให้​โฉบ​มา​ที่ทา​กา​ดะ แล้ว​ลั่นไก​ทันที กระสุน​จาก​มือ​ขรร​ชัย​โดน​เข้า​กลาง​อก​ทา​กา​ดะ​จน​ล้ม​ลง​กับ​พื้น เสียง​สร้อย​คีรี​ตะโกน​เรียก​ชื่อ​ทา​กา​ดะ​ทำให้​ลุย​หัน​มา พอ​เห็น​สภาพ​แบบ​นั้น ลุย​ฝืน​ความ​เจ็บ​ขา​ตัว​เอง​วิ่ง​เร็ว​จี๋​กลับ​มา​ถึง​คว้า​ปืน​ยาว​ของ​ลูกน้อง​ทา​กา​ดะ​ประทับ​บ่า​โดด​ขึ้น​บน​หลังคา​รถ

“เปรี้ยง...” กระสุน​แหวก​อากาศ​พุ่ง​ตรง​ไป​ที่ ฮ. โดน​แกน​ใบพัด​หัก ฮ.​หมุน​คว้าง ไฟ​ลุก​พรึ่บ ควงสว่าน​ตกลง​กระแทก​น้ำ​พร้อม​เสียง​ระเบิด...บึ้ม

ลุย​ไม่ได้​รอ​ดู​ผล​งาน แต่​รีบ​กระโดด​ลง​จาก​หลังคา​รถ​ตรง​เข้าไป​หา​ทา​กา​ดะ ซึ่ง​ทั้งๆที่​เจ็บปวด​แต่​ยัง​ยิ้ม​ให้​ลุย​อย่าง​ขอบใจ บอก​ลุย​ว่า “ผม​ช่วย​คุณ...เสมอ​กัน ไม่​มี​อะไร​ ติด...ค้าง​กัน​แล้ว​นะ...”

“แต่...คุณ​เจ็บ​มาก...สร้อย​คีรี รีบ​พา​ทา​กา​ดะ​ไป​หา​หมอ​เดี๋ยวนี้​เลย”

“ไม่​ต้อง...” ทา​กา​ดะ​ห้าม​ลุย​แล้ว​เบน​สายตา​ไป​ที่​สร้อย​คีรี

“ผม​ขอ​ตาย​ใน​อ้อม​กอด...ผู้หญิง​ของ​ผม” ทา​กา​ดะ​มอง​สร้อย​คีรี​ด้วย​ความ​รัก​อย่าง​ท่วมท้น สร้อย​คีรี​พูด​กับ​ลุย​ว่า

“ลุย...ต่อ​ไป​นี้...เป้าหมาย​ของ​องค์กร​คือ...จะ​ฆ่า​คน​ไม่​เลือก...”

ทา​กา​ดะ​พยัก​หน้า​กับ​ลุย จับ​มือ​เขา​มา​กุม “ผม​ดีใจ​ที่​ได้​เจอ​คุณ...ช่วย​ปกป้อง​คน​ดี​ต่อ​ไป​ด้วย...”

ทา​กา​ดะ​ยิ้ม​ให้​ลุย​เป็น​ครั้ง​สุดท้าย​ก่อน​จะ​คอพับ​หมด​ลม​หายใจ

ooooooo

เทียว ​สิบ​ทิศ​ที่​กำลัง​นั่ง​ดู​ภาพ​อยู่​ใน​จอ​ยกมือ​ทุบ​โต๊ะ​ปัง คำราม​ออก​มา​ว่า ไอ้​ลุย​มัน​รอด​เพราะ​นั​งอ​สร​พิษ​สร้อย​คีรี... ส่วน​กริช​ที่นั่ง​ติดตาม​ดู​ภาพ​อยู่​ใน​ห้อง​ตัว​เอง​ก็​ถอน​ใจ​ด้วย​ความ​โล่ง​อก ร้อง​ออก​มา​ว่า ลุย...โชค​ดี​ยัง​เป็น​ของ​แก​นะ...

ที่​ปลาย​สะพาน​ท่าเรือ ลุย​ยืน​อยู่​กับ​สร้อย​คีรี เขา​แสดง​ความ​เสียใจ​กับ​เธอ​เรื่อง​ทา​กา​ดะ บอก​เธอ​ว่า สามี​ของ​เธอ​เป็น​คน​ดี​มาก สร้อย​คีรี​ไม่​สนใจ​คำ​พูด​ของ​ลุย แต่​กลับ​ถาม​เขา​ว่า

“ฉัน​ต้อง​สู้​ตามลำพัง​ใช่​ไหม​ลุย...คุณ​กำลัง​จะ​ทิ้ง​เพื่อน​อย่าง​ฉัน​ไป​หา​ไทร​งาม​เหรอ...”

“ไทร​งาม​กับ​ทอม คือ​ทุก​สิ่ง​ทุก​อย่าง​ของ​ผม...ขอบคุณ​สำหรับ​วัน​นี้”

สร้อย​คีรี​หัน​ไป​ดู​เรือ​ของ​ไทร​งาม​หยุด​เครื่อง​จอด​รอ​อยู่​ไกลๆ “แล้ว​คุณ​จะ​ไป​ยัง​ไง”

“ไม่​มี​อะไร​ขวาง​ทาง​ที่​ผม​จะ​ไป​หา​ลูก​กับ​เมีย” ลุย​โดด​ลง​น้ำ​ว่าย​ไป​ทันที ไทร​งาม​ที่​มอง​อยู่​ที่​เรือ​ถอน​ใจ​อย่าง​โล่ง​อก​เมื่อ​รู้​แน่​ว่า​ลุย​เลือก​เธอ​กับ​ลูก สร้อย​คีรี​มอง​ตาม​จน​ลุย​ว่ายน้ำ​ไป​ถึง​เรือ ​และ​ไทร​งามเอื้อม​มือ​ลง​มา​ฉุด​เขา​ขึ้น​ไป​พร้อม​กับ​ทอม​ก็​วิ่ง​ขึ้น​จาก​ท้อง​เรือ​โถม​เข้า​กอด​พ่อ แวว​ตา​ของ​สร้อย​คีรี​เปลี่ยน​เป็น​เจ็บ​ช้ำ

“ลุย...แล้ว​คุณ​จะ​ได้​รู้...ชีวิต​สงบ​สุข​มัน​ไม่​ใช่​เส้นทาง​ของ​คน​อย่าง​เรา”

ooooooo

ลุย​พา​เมีย​กับลูก​ไป​พัก​ที่​รีสอร์ต​ริม​ทะเล​แห่ง​หนึ่ง เด็กชาย​ทอม​ชอบ​เล่น​น้ำ​มาก​จึง​ลง​ไป​ลอยคอ​ใน​สระ​เกือบ​ทั้ง​วัน ปล่อย​พ่อ​กับ​แม่​นั่ง​คุย​กัน​อยู่​สอง​คน เขา​ไม่ได้​ยิน​ว่า​พ่อ​กับ​แม่​คุย​อะไร​กัน​บ้าง ไทร​งาม​ถาม​ลุย​ว่า จะ​บอก​ลูก​ว่ายัง​ไง​ที่​ทิ้ง​ทุก​สิ่ง​ทุก​อย่าง​มา เพราะ​ตอน​นี้​ทอม​เข้าใจ​ว่า​ครอบครัว​กำลัง​มา​เที่ยว​เท่านั้น
“ผม​จะ​บอก​เขา​ว่า เรา​จะ​ไป​ทำ​ไร่ เรา​จะ​ไป​อยู่​กัน​อย่าง​เงียบๆ  อาจจะ​ไม่​สะดวก​สบาย​เหมือน​ที่​ผ่าน​มา...แล้ว​คุณ​ล่ะ”

“ไม่​เป็นไร​เลย​ค่ะ ขอ​แค่​มี​คุณ​กับ​ลูก...ที่​นั่น​ก็​เป็น​สวรรค์​สำหรับ​ฉัน​แล้ว”

ทอม​วิ่ง​ตึงๆเข้า​มา​หา​พ่อ​กับ​แม่​ร้องบอก​ว่า​สนุก​จัง​เลย...

ไทร​งาม​เอา​ผ้า​ขนหนู​มา​ซับ​น้ำ​จาก​ตัว​ลูก ก่อน​จะ​ห่ม​ให้ ลุย​ดึง​ลูก​ชาย​ไป​กอด​อย่าง​สุด​รัก

วัน​รุ่ง​ขึ้น เจ้า​หนู​ก็​ลง​ไป​อาบ​น้ำ​อีก​ไทร​งาม​ตาม​ลง​ไป​ดูแล​ลูก​ด้วย เสียง​สอง​คน​แม่​ลูก​หัวเราะ​กัน​อยู่​ครู่​หนึ่ง​ก็​เงียบ​ไป ลุย​ที่​กำลัง​เปิด​อินเตอร์เน็ต​เช็ก​ข่าว​อยู่​เอะใจ​ลุก​ไป​ดู​ที่​หน้าต่าง ไม่​เห็น​ลูก​กับ​เมีย​อยู่​ที่​นั่น ลุย​คว้า​ปืน​ที่​แอบ​ไว้​ใต้​หมอน​วิ่ง​ออก​จาก​ห้อง​ทันที ปาก​ก็​ตะโกน​เรียก​ชื่อ​ทั้ง​สอง​คน แต่​ไม่​มี

เสียง​ตอบ เขา​วิ่ง​เที่ยว​หา​ไป​เจอ​ด้าน​หลัง​ของ​ลูก​ชาย​กำลัง​ก้มๆเงยๆ อยู่​หลัง​พุ่ม​ไม้ ลุย​พรวด​เข้าไป​ทันที​แล้ว​ก็​ชะงัก เพราะ​เห็น​ทอม​กำลัง​เล่น​อยู่​กับ​บอย เสียง​เดือน​ดัง​ขึ้น​ด้าน​หลัง

“หนี​มา​เที่ยว​ก็​ไม่​บอก”

ลุย​ตกใจ “แก​มา​ได้​ยัง​ไง”

“นั่น...สอง​คน​นั่น...” เดือน​หัน​ไป​ทาง​เด็ก​สอง​คน ทอม​รีบ​รายงาน​เสียง​แจ๋ว

“ผม​โทร​.ไป​ชวน​บอย​มา​เอง​ครับ” เด็ก​สอง​คน​กระโดด​กอด​กัน​ด้วย​ความ​คิดถึง

ooooooo

ลุย​กับ​เดือน​เดิน​ออก​ไป​คุย​กัน​ริม​ทะเล เดือน​ถาม​ลุย​ว่า​จะ​หนี​ไป​ไหน ลุย​ตอบ​ว่า​ไป​ทำ​ไร่ พอ​เห็น​เดือน​ทำ​หน้า​เหมือน​ไม่​เชื่อถือ​จึง​ถาม​ว่า

“ทำไม...มือ​ที่​จับ​ปืน...มัน​จะ​จับ​จอบ​จับ​เสียม​บ้าง​ไม่ได้​รึ​ไง...”

“แล้ว​ทอม​ล่ะ แก​จะ​ให้​ลูก​โต​มา​แบบ​ไหน...”

“แบบ​ไหน​ก็ได้​ที่​พ่อ​ของ​เขา​ไม่​ใช่​ฆาตกร...ไม่​ใช่คน ​เลว...ฉัน​ไม่​อยาก​ให้​ทอม​เห็น​ภาพ​ที่​ฉัน​ไล่​ยิง​คน ไม่​อยากให้​ลูก​เห็น​พ่อ​ตาย​ไป​ต่อหน้า​ต่อตา ฉัน​ยัง​มี​เวลา​สร้าง​สิ่ง​ดี​งาม​จาก​มือ​ที่​เคย​เปื้อน​เลือด...” ลุย​พูด​อย่าง​หนักแน่น เดือน​ส่าย​หน้า
“องค์กร​ไม่​ปล่อย​แก​ไป​ง่ายๆนะ​ลุย ค่าหัว​แก​เพิ่ม​ขึ้น​ทุก​นาที...”

“อืม...​แก​ไม่​น่า​มา​ที่​นี่​เลย เดือน”

“ฉัน​รู้​ว่า​มัน​ไม่​ปลอดภัย​สำหรับ​แก​เหมือน​กัน...”

“สำหรับ​แก​กับ​ลูก​ต่างหาก แก​ไม่​ควร​มา​เจอ​ฉัน​อีก...”

“ไม่ได้​หรอก...แก​เป็น​เพื่อน ฉัน​ขอ​เจอ​ให้​แน่ใจ​ว่า​แก​ยัง​มี​ลม​หายใจ​อยู่...ไหน​จะ​ทอม​กับ​บอย​อีก เด็ก​สอง​คน​นี่​โต​มา​ด้วย​กัน ให้​เขา​ได้​ลา​กัน​ก่อน​จะ...” เดือน​​หยุด​แค่​นั้น กลืน​ก้อน​แข็งๆลง​ใน​ลำ​คอ ลุย​ฟัง​เพื่อน​อย่าง​เข้าใจ

ooooooo

ขณะ​ที่​พ่อ​คุย​กัน​อยู่​ ทอม​กับ​บอย​ก็​มี​เรื่อง​คุย​เหมือน​กัน พอ​ขึ้น​มา​จาก​สระ​น้ำ​บอย​ก็​วิ่ง​มา​เปิดกระเป๋า หยิบ​หุ่นยนต์​ออก​มา​ยื่น​ให้​ทอม บอก​ทอม​ว่า​นี่​คือ​หุ่น​ตัว​ใหม่​ที่​พ่อ​เพิ่ง​ซื้อ​ให้ และ​เขา​เอามา​ให้​ทอม

“ฮึ...ไม่​เอา​หรอก...เดี๋ยว​เรา​ให้​พ่อ​ซื้อ​ให้​ก็ได้...”

“เรา​ตั้งใจ​เอา​มา​ฝาก...เพราะ​เห็น​พ่อ​ว่า​นาย​จะ​ย้าย​ไป​อยู่​ที่​อื่น​นี่”

“ไม่​จริง พ่อ​กับ​แม่​พา​เรา​มา​เที่ยว​ทะเล​เฉยๆอีก​ไม่กี่​ วัน​ก็​กลับ​บ้านแล้ว...พ่อ​บอย​โกหก”

“พ่อ​เรา​ไม่​เคย​โกหก...เอา​ไว้​เถอะ เรา​ให้​นาย​จริงๆ...” บอย​ยื่น​หุ่นยนต์​มา​จน​เกือบ​ชิด​หน้า ทอม​อยาก​ได้​ก็​อยาก แต่​ยัง​ห่วง​เรื่อง​ที่​บอย​บอก​ว่า​ตัว​เอง​จะ​ย้าย​ไป​อยู่​ที่​อื่น​ไม่​กลับ​บ้าน​แล้ว​มี​มาก​กว่า เลย​ชัก​โมโห ปัด​หุ่นยนต์​ตก​จาก​มือ​บอย​แล้ว​วิ่ง​ไป​ที่​ลุย​ทันที ลุย​ถาม​ว่า​มี​เรื่อง​อะไร​กัน ทอม​ฟ้อง

“พ่อ​บอย​บอก​บอย​ว่า ​พวก​เรา​จะ​ย้าย​ไป​อยู่​ที่​อื่น ไม่​จริง​ใช่​มั้ย​ครับ​พ่อ”

บอย​มา​ยืน​หลบหน้า​จ๋อยๆอยู่​ข้าง​เดือน ลุย​ตัดสินใจ​พูด​ความ​จริง​กับ​ลูก​ว่า​จริง ทอม​เริ่ม​งอแง

“ไม่​เอา ทอม​จะ​กลับ​ไป​อยู่​บ้าน​เรา”

ไทร​งาม​เข้า​มาก​อด​ปลอบ​ลูก “ทอม...ฟัง​พ่อ​ก่อน​นะจ๊ะ บ้าน​ใหม่​ที่​เรา​จะ​ไป​อยู่​มี​ที่​กว้างๆให้​ลูก​วิ่ง​เล่น มี​ม้า​ให้​ลูกขี่... มี​อะไร​อีก​ตั้ง​เยอะ​แยะ​ที่​บ้าน​เก่า​เรา​ไม่​มี...”

“แต่...ไม่​มี​บอย ไม่​มี​อา​เดือน” ทอม​สะอื้น​ฮักๆ ผู้ใหญ่​สาม​คน​หน้า​สลด ทอม​พร​รณนา​อีก “แล้ว​ใคร​จะ​คอย​ช่วย​บอย เวลา​บอย​โดน​รังแก​ที่​โรงเรียน...ใคร​จะ​ช่วย​บอย​ทำ​การบ้าน...พ่อ​ครับ เรา​พาบอย​ไป​ด้วย​ไม่ได้​เหรอ​ครับ...”

“ไม่ได้​หรอก​ทอม...” ลุย​บอก​ลูก​อย่าง​หนักใจ เดือน​รีบ​เสริม​ว่า

“วัน​นี้​ยัง​ไม่ได้...แต่​วัน​นึง...อา​จะ​พา​บอย​ไป​หา​ทอม​นะ ไป​ขอ​อยู่​กับ​พ่อ​ของ​ทอม”

“จริง​นะ​ครับ เมื่อ​ไหร่​ครับ เมื่อ​ไหร่​บอย​จะ​มา​อยู่​กับ​ทอม” ทอม​ยิ้ม​อย่าง​มี​ความ​หวัง แต่​ผู้ใหญ่​สาม​คน​ไม่​มี​ใคร​กล้า​ตอบ บอ​ยสะ​อึก​สะอื้น​เดินเข้าหา​ทอม ยื่น​หุ่นยนต์​ให้ ทอม​รับ​มาก​อด​กับ​อก​สั่ง​ว่า

“รีบๆกลับ​มา​อยู่​กับ​เรา​นะ​บอย...​เรา​จะ​รอ...รีบ​มานะ” สอง​คน​กอด​กัน​ร้องไห้ พวก​ผู้ใหญ่​เบือน​หน้า​หนี

ooooooo

ลุย​กับ​ไทร​งาม​ออก​ไป​ส่ง​เดือน​กับ​บอย ขณะ​ที่​เด็ก​สอง​คน​ยัง​กอด​กัน​ไม่​ยอม​ปล่อย เดือน​บอก​กับ​ลุย​ว่า ลุย​ไป​ถึง​ไหน​ให้​ติดต่อ​เขา​ด้วย ลุย​รับคำ เดือน​จึง​ดึง​ลุย​เข้า​มาก​อด​พลาง​อวย​ชัย​ให้​พร

“โชค​ดี​เพื่อน...อีก​ไม่​นาน ฉัน​คง​ได้​ตาม​ไป​ขอ​พึ่ง​แก...”

ทันใด มีเสียง​ปืน​ดัง​เปรี้ยง​ขึ้น กระสุน​เฉี่ยว​ผ่านไหล่​ลุย​ไป​เจาะ​ผนัง​บ้าน ไทร​งาม​ร้อง​ว้าย​ด้วย​ความ​ตกใจ เดือน​กับ​ลุยผละห่างจากกัน ไทรงามตะโกนเรียกเด็กสองคนให้มาหาเธอ ส่วนเดือนกับลุย​ช่วย​กัน​ยิง​ต่อสู้​กับ​พวก​ที่​ติดตาม​เดือน​มา​โดย​เขา​ไม่​รู้ตัว ใน​นั้น​มี​ขรร​ชัย​ที่​รอด​ตาย​จาก​ ฮ.​ที่​โดนลุย​ยิง​ตก​เพื่อ​ช่วย​ทา​กา​ดะ​อยู่​ด้วย และ​ติดตามมา​ด้วย​ความ​แค้น พอ​เจอ​หน้า​ลุย ขรร​ชัย​ตะโกน​เสียง​ดัง​ลั่น

“ฉัน​เอง​ไอ้​ลุย...ถ้า​ฉัน​ไม่ได้​ยิง​เจาะ​หัว​แก ฉัน​คง​ตาย​ตา​ไม่​หลับ” ยิง​ใส่​ลุย​อีก ลุย​หลบ​แล้ว​ตะโกน​บอกเดือน​ให้​พา​ลูก​หนี​ไป​ก่อน แต่​เดือน​กลับ​ตะโกน​ให้​ลุย​หนี​ก่อน แถม​ยัง​มี​แก่​ใจ​บอก​ลุย​ว่า​เขา​พ่อ​ลูก​แค่​สอง​คน แต่​ลุย​มี​ถึง​สาม​เพราะ​มี​ไทร​งาม​ด้วย ลุย​อยาก​จะ​เขก​หัว​เพื่อน สั่ง​เสียง​ดัง

“แก​ไม่​ต้อง​ห่วง​ฉัน...พา​บอย​ไป​เดี๋ยวนี้”

เดือน​จำ​ใจ​วิ่ง​กลับ​ไป​ดึง​ลูก​ตัว​เอง​แยก​จาก​ทอม เด็ก​สอง​คน​ยัง​ร้อง​สั่ง​กัน​อยู่​นั่น

ลุย​ต่อสู้​กับ​ขรร​ชัย​แบบ​ตา​ต่อตา​ฟัน​ต่อ​ฟัน แต่​ขา​ของ​เขา​ที่​โดน​ขรร​ชัย​ยิง​ลง​มา​จาก ​ฮ. เมื่อ​วัน​ก่อน​ยัง​เจ็บ​อยู่​เลย​ไม่​คล่องแคล่ว​ใน​การ​ต่อสู้​ประชิด​ตัว พอ​เสียหลัก​ล้ม​ลง​จึง​โดน​ขรร​ชัย​กระทืบ​จน​ติด​พื้น แถม​ยัง​เอา​ปืน​จ่อ​หลัง​อีก คำราม​ออก​มา

“แก​ไม่​ใช่​มือหนึ่ง​อีก​แล้ว ไอ้​ลุย”

“แน่ใจ​เหรอ​ท่าน​ขรร​ชัย...ระวัง​หน่อย...เพราะ​คน​ชั่ว​ไม่​เคย​อยู่​ได้​นาน​สัก​คน”

“แต่​ฉัน​คือ​ข้อ​ยกเว้น” ขรร​ชัย​กระทืบ​ซ้ำ​แล้ว​ยก​ปืน​จะ​ยิง ลุย​รอ​จังหวะ​นั้น​อยู่​แล้ว​หัน​มา​เหวี่ยง​ขา​ใส่​ปืน​ใน​มือ​ของ​ขรร​ชัย​กระเด็น​ขึ้น​ฟ้า ลุย​เสย​ปืน​ตัว​เอง​เล็ง​ขรร​ชัย เขา​กระโดด​หลบ​เข้า​หลัง​พุ่ม​ไม้ ลุย​ยิง​ตาม​อีก​สอง​นัด​เพื่อ​สกัด แล้ว​วิ่ง​ออก​ไป​ที่​ถนน ไทร​งามขับ​รถ​หนี​ออกมา​กับ​ลูก​ชาย เห็น​คน​แวบๆอยู่​ข้าง​หน้า​คือ​ลุย ​จึง​จอดรถรับแล้ว​ขับ​หนี​ไป​อย่าง​รวดเร็ว

ขรร​ชัย​วิ่ง​ตาม​ออก​มา​ทัน​เห็น พอดี​รถ​ลูกน้อง​เทียว วิ่ง​มา​เขา​เลย​โดด​ขึ้น บอก​คน​ขับ​ให้​ไล่​ตาม​รถ​ลุย​ไป

ส่วน​เดือน​นั้น​โชค​ร้าย เพราะ​พา​ลูก​ชาย​หนีแต่​ไป​เจอ ​พวก​เด็ด​กลุ่ม​ใหญ่​ไล่​ตาม เห็น​จวนตัว​จึง​ผลัก​ลูกให้​ขึ้นไป​อยู่​บน​ต้นไม้ แต่​บอย​เป็น​เด็ก​ไม่​กล้า​เหมือน​ทอม​จึง​ไต่ขึ้น​ไป​ไม่​สูง ใน​ที่สุด​พวก​เด็ด​ก็​ลาก​ตัว​ลง​มา​ต่อ​รองกับ​เดือนที่​กำลัง​ต่อสู้​อยู่ เดือน​ละล้าละลัง เสีย​งบ​อย​ร้อง​เรียก​ให้​เขา​ช่วย

“พ่อ...ช่วย​บอย​ด้วย”

เดือน​มืออ่อน ไม่​กล้า​ต่อสู้​กับ​พวก​นั้น​อีก​เพราะ​เป็น​ห่วง​ลูก จึง​ถูก​พวก​มัน​ซ้อม​แล้ว​พา​กลับ​ไป​ที่​องค์กร

ooooooo

ลุย​ไม่​รู้​ว่า​เดือน​กับ​ลูก​ถูก​จับ​จึง​ยัง​หนี​ต่อ​ไป​เรื่อยๆ ลุย​บอก​ทาง​ให้​ไทร​งาม​ขับ​รถ​หนี​ไป​ทาง​น้ำตก แต่​พวก​ขรร​ชัยตาม​มา​ทัน​จึง​ยิง​ใส่​ล้อ​รถขับ​ต่อ​ไม่ได้ ลุย​พา​ลูก​กับ​เมีย​ลง​จากรถ​บอก​กับ​ไทร​งามว่าให้พาลูก​หนี​ไป​ก่อน โดย​เขา​สัญญา​ว่า​ตัว​เองจะ​ไม่​เป็น​อะไร ไทร​งาม​จึง​พา​ลูก​วิ่ง​เข้าไป​ที่​น้ำตก ขณะ​ที่​ลุยต่อสู้​กับ​พวก​ขรร​ชัย​เพื่อ​ถ่วงเวลา

ไทร​งาม​พา​ลูก​มา​ถึง​น้ำตก เห็น​สะพาน​ข้าม​เล็กๆ เธอ​ก้ม​ลง​จะ​อุ้ม​ทอม​เดิน​ข้าม​แต่​ทอม​ไม่​ยอม

“ผม​ไป​ได้​ครับ​แม่...”

“แต่...น้ำมัน​เชี่ยว​นะ​ลูก”

ทอม​ไม่​ฟัง เดิน​ข้าม​สะพาน​ที่​มี​เชือก​ขึง​ไว้​อย่าง​ระมัดระวัง ไทร​งาม​หัน​ไป​ดู​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง​ลุย เห็น​กำลัง​วิ่ง​ตาม​มา​จึง​เบาใจ ทันใดนั้น​ขรร​ชัย​โผล่​ออก​มา​จาก​พุ่ม​ไม้ เล็ง​ปืน​ใส่​เชือก​สะพาน​ที่​ทอม​กำลัง​ข้าม​อยู่ กระสุน​โดน​เชือก​ขาด ทอม​หล่น​ลง​ไป​ใน​น้ำ​ที่​เชี่ยว​กราก​นั้น​ลอย​ไป​ตาม​กระแส ลุย​โดด​ลง​น้ำตาม​อ​ย่าง​ไม่​คิด​ชีวิต ไทร​งาม​ทรุด​ตัว​ลง​นั่ง​เกาะ​ราว​สะพาน​ร้องไห้​ใจ​แทบ​ขาด ขรร​ชัย​เอา​ปืน​จี้​หลัง​เธอ ตวาด​ว่า

“หมด​เวลา​หนี​แล้ว...” ลาก​ไทรงาม​มา​จาก​ที่​นั่น ไทร​งาม​ดิ้นรน​ร้อง​ลั่น ​ขรร​ชัย​ไม่​ห้าม​กลับ​บอก​ว่า​ให้​แหกปากร้อง​ดังๆ ให้​ผัว​แก​ตาม​มา ไทร​งาม​ตัดสินใจ​อ้า​ปากกัด​แขนขรร​ชัย​เต็ม​แรง ขรร​ชัย​จึง​ตบ​เธอ​ล้มคว่ำ​ลง

ลุย​ว่ายน้ำ​ตาม​ไป​ช่วย​ลูก​ชาย​ไว้​ได้ พา​ขึ้น​ฝั่ง สอง​คน​พ่อ​ลูก​เหนื่อย​ใจ​แทบ​ขาด พอ​ลูก​ชาย​ถาม​ถึง​แม่​ลุย​จึง​นึก​ได้ รีบ​กลับ​ไป​ตาม​หา เห็น​รอย​ที่​ขรร​ชัย​ลาก​ไทร​งามไป​จึง​เดินตาม​รอย​นั้น

ขรร​ชัย​ยัง​ลาก​ไทร​งาม​ไป​ไม่​ไกล​เท่า​ไหร่​เพราะ​เธอ​ดิ้นรน​ต่อสู้​ไป​ตลอด​ทาง ขรร​ชัย​ลาก​ไป​ด่า​ไป

“จะ​ดิ้น​ไป​ทำไม​หา...ป่านนี้​ผัว​กับ​ลูก​แก​ตาย​ขึ้น​อืด​อยู่​ด้วย​กัน​แล้ว​มั้ง...”

พอได้​ยิน​พูด​ถึง​ลูก ไทร​งาม​ไม่​รู้​เอา​เรี่ยวแรง​มา​จาก​ไหน ลุก​ขึ้น​ตบ​ขรร​ชัย​สุดแรงเกิด “แก​นั่นแหละ​ที่​ต้อง​ตาย”

ขรร​ชัย​โกรธ​มาก มือหนึ่ง​​จิก​ผม​เธอ​กระชาก อีก​มือหนึ่ง​จ่อ​ปืน​ใส่

“ซ่า​นัก​ใช่​มั้ย...งั้น​ก็​ตาย​ซะ​เถอะ” ปืน​ที่​จ่อ​หัว​ไทร​งาม​กำลัง​ถูก​เหนี่ยว​ไก ฉับพลัน​ก็​โดน​ไม้​ท่อน​หนึ่ง​ฟาด​ลง​ที่​คอ เขา​อย่าง​แรง ขรร​ชัย​ล้ม​ลง​สลบเหมือด ลุย​ทิ้ง​ไม้​แล้ว เอา​ปืน​จ่อ​หัว​ขรร​ชัย​ทั้งๆที่​ยัง​นอน​สลบ​อยู่ ตั้งใจ​ยิง​เผาขน​เลย แต่​ไทร​งาม​รีบ​เข้า​มา​จับ​แขน​เขา​ห้าม​ไว้

“อย่า​ค่ะ...เขา​เป็น​ตำรวจ​นะ​คะ ถ้า​ฆ่า​เขา​โทษ​จะ​หนัก​มาก”

ลุย​ชะ​งัก มอง​หน้า​ไทร​งาม เขา​อยาก​จะ​พูด​ออก​มา​ว่า​ที​ตำรวจ​ทำ​กับ​ประชาชน​หนักหนา​สาหัส​กว่า​นี้​ทำไม​ไม่​ต้อง​รับ​โทษ​บ้าง แต่​ก็​พูด​ไม่​ออก เปลี่ยน​เป็น​ยกมือ​โอบ​กอด​เธอ และ​เอ่ย​ออก​มา​อย่าง​รู้สึก​ผิด

“ผม​ขอโทษ...ผม​ไม่​น่า​พา​คุณ​กับ​ลูก​มา​เจอ​ความ​เลว​ร้าย​พวก​นี้​เลย”

ooooooo

ที่​ประชุม​องค์กร เดือน​กำลัง​ถูก​เด็ด​ซ้อม​อย่าง​ทารุณ​ทั้งๆที่​เขา​บาดเจ็บ​อยู่​แล้ว ส่วน​บอย​ถูก​มัด​อยู่​อีก​ด้าน​หนึ่ง​ของ​ห้อง​ประชุม ใน​ห้อง​มี​เทียว​กับ​ลูกน้อง​นั่ง​ดู​การ​ซ้อม​เดือนอยู่​ด้วย ทุก​คน​นั่ง​มอง​อย่าง​สะใจ มี​แต่​เสีย​งบ​อย​ที่​ร้อง​อ้อนวอน​ลั่นๆ

“อย่า​ทำ​พ่อ​บอย​ครับ อย่า​ทำ​พ่อ​บอย...”

แต่​เด็ก​ยิ่ง​ร้อง​ยิ่ง​ทำให้​พวก​นั้น​บ้าดีเดือด​ยิ่ง​ขึ้น เทียว​เดิน​ก​ร่าง​ลง​ไป​ร่วม​วง​กับเด็ด​ซ้อม​เดือน​ด้วย ปาก​ก็​ตะคอก​ถาม​เดือน​ให้​บอก​ว่าตอน​นี้​ลุย​อยู่​ที่ไหน เดือน​ตอบ​ว่า​ไม่​รู้ เทียว​แสยะ​ยิ้ม

“ได้...ถ้า​แก​ไม่​รู้...เด็ด...” หัน​ไป​พยัก​หน้า​กับ​เด็ด​ไป​ทา​งบ​อย เด็ด​ละ​จาก​เดือน​เดิน​ไป​หา​เด็ก​น้อย​ทันที​ เดือน​ร้อง​ลั่น

“อย่า...อย่า​แตะ​ลูก​ฉัน...ไอ้​นรก อย่า​ทำ​เด็ก”

“พ่อ...ช่วย​บอย​ด้วย” บอยสั่น​ด้วย​ความ​กลัว เมื่อ​เด็ด​เงื้อ​มือ​เข้าไป

ก​ริ​ช​พรวด​เข้า​มา​ใน​ห้อง ผลัก​เด็ด​เต็ม​แรง​ร้อง​ห้าม “อย่า...เด็ก​ไม่​เกี่ยว”

เด็ด​ยัง​เกรงใจ​กริช​อยู่​บ้าง​จึง​ชะงัก กริช​หัน​ไป​สั่ง​ลูกน้อง​ให้​เอา​เด็ก​ออก​ไป​จาก​ห้อง​นี้ แต่​บอย​ดิ้นรน

“ไม่​ไป...บอย​จะ​อยู่​กับ​พ่อ ช่วย​พ่อ​บอย​ด้วย​ครับ...อย่า​ให้​เขา​เตะ​พ่อ​อีก​เลย”

ลูกน้อง​กริช​พา​บอ​ยอ​อก​ไป​จาก​ห้อง​นั้น กริช​หัน​ไป​พูด​กับ​พวก​นั้น​โดย​ไม่​เจาะ​จง​พูด​กับ​ใคร​ว่า

“ไอ้​เดือน...เป็น​คน​ของ​ฉัน”

“แต่...มัน​เป็น​เบาะแส​เดียว​ที่​จะ​สาว​ถึง​ตัว​ไอ้​ลุย...” เทียว​ค้าน​เสียง​ดัง

“ฉัน​จะ​ถาม​มัน​เอง” กริช​จ้อง​หน้า​เทียว แต่​มัน​กลับ​ตะคอก​ว่า...ไม่ได้!

ooooooo

เสียง​สร้อย​คีรี​ดัง​ขึ้น​ก่อน​ที่​จะ​ปรากฏ​ตัว​หน้า​ประตู​ห้อง​ว่า “งาน​ง่ายๆแบบ​นี้ ต้อง​ถึง​มือ​หัวหน้า​เทียว สิบ​ทิศ ​เชียว​เหรอ แค่​เดือน แรม​กล้า ฝีมือ​ปลาย​แถว ทำไม​ต้อง​ให้​เทียว สิบ​ทิศ​มา​เสีย​เวลา​เค้น​เอา​ความ​จริง”

ทุก​คน​หัน​ไป​มอง สร้อย​คีรี​ก้าว​เข้า​มา​ด้วย​มาด​ยั่วยวน กระโปรง​สั้น​จน​อวด​โคน​ขา​เรียว​สวย และ​เสื้อ​ก็​ผ่า​แหวก​ลง​โชว์​เนิน​อก​ขาว​ผ่อง คน​ที่​จ้อง​ตาเป็นมัน​คือ​เทียว เขา​เออออ​ทันที

“นั่น​น่ะ​สิ...”

สร้อย​คีรี​เดิน​ไป​นั่ง​เก้าอี้ ยก​ขา​ไขว่ห้าง​สูง กระโปรง​ที่​สั้นอยู่​แล้ว​ยิ่ง​เลิก​ขึ้น​มอง​เห็น​ถึง​ไหนๆสะกด​สายตา​ของ​พวก​ผู้ชาย​ใน​ห้อง​ให้​มอง​ไป​ยัง​เธอ​เท่านั้น

“ปล่อย​ให้​กริช​เขา​สอบสวน​คน​ของ​เขา​เอง​ก็ได้ เรา​จะ​ได้​มี​เวลา​ไป​คุย​เรื่อง​ธุรกิจ​ร่วม​กัน​ดี​กว่า​มั้ย​คะ​เทียว” ลงท้าย​คล้าย​พูด​กับ​เทียว​คน​เดียว​ด้วย​เสียง​หวาน แถม​ทิ้ง​สายตา​ให้​อย่าง​เชิญ​ชวน

เทียว​อ่อน​เป็น​ขี้ผึ้ง​ถูก​ไฟ​ลน ขยับ​เข้า​มา​ใกล้ๆเอื้อม​มือ​แตะ​ขา​ของ​สร้อย​คีรี ตอบ​นัยน์ตา​เยิ้ม

“ได้​เลย​สร้อย...ตอน​นี้​เธอ​ก็​ไม่​ใช่​มาดาม​ของ​หัวหน้า​องค์กร​ต่าง​ชาติ​ทา​กา​ดะ​แล้ว เธอ​เป็น​แม่​ม่า​ย​หัวใจ​เปลี่ยว เรา​คง​มี​เวลา​คุย​กัน​นาน​เลย​ละ...”

สร้อย​คีรี​ไม่ได้​ปัด​มือ​เทียว​ออก เพียง​แต่​เอี้ยว​ตัว​นิดเดียว​มือ​เทียว​ก็​หลุด​จาก​ขา แต่​แกล้ง​ยื่น​หน้า​เข้า​ใกล้​แล้ว​กระซิบ​เบา​ที่สุด “เดี๋ยว​ฉัน​จะ​โทร.​ไป​หา​นะ​คะ”

เทียว​กระ​ดี๊กระ​ด๊า หัน​ไป​เรียก​ลูกน้อง​กลับ เด็ด​เข้า​มา​ขวาง​ไว้​ร้อง​เรียก​ชื่อ เทียว​ตวาด​ทันที

“หยุด  ไอ้​เด็ด  เป็น​ขี้ข้า​อย่า​สะเออะ​พูด  ถ้า​ฉัน​ไม่​ถาม นาย​ป​กา​ศิต​ตาย​ไป​แล้ว ที่​นี่​มี​แต่​เทียว สิบ​ทิศ ​ออก​คำสั่ง​ได้​เท่านั้น” เทียว​พา​ลูกน้อง​เดิน​ออก​ไป เด็ด​ขบ​ฟัน​สะกด​อารมณ์​ก่อน​จะ​เดิน​ออก​ไป​อีก​คน

สร้อย​คีรี​เปลี่ยน​ท่าทาง​ยั่วยวน​เป็น​จริงจัง เดิน​เข้า​มา​หา​เดือน​ถาม​เสียง​รัว​เร็ว​ว่า​ลุย​จะ​​หนี​ไป​ไหน เดือน​ยัง​ไม่​ตอบ สร้อย​คีรี​อ้า​งว่า รู้​ไหม​ว่า​เธอ​กับ​ลุย​สนิท​กัน​มาก​แค่​ไหน คราว​นี้​ เดือน​ตอบ​ทันที

“ลุย​ไม่​เคย​พูด​ถึง​ผู้หญิง​คน​ไหน นอกจาก​ไทร​งาม...แม่​ของ​ลูก​เขา”

สร้อย​คีรี​โมโห เอื้อม​มือ​กระชาก​ผม​เดือน​จน​หน้า​หงาย

“ฉัน​ไม่​มี​เวลา​ฟัง​แก​เล่นลิ้น ถ้า​ไม่​อยาก​ให้​ลุย​ตาย​อย่าง​หมา​จน​ตรอก บอกมา​ว่า​ลุย​กำลัง​จะ​หนี​ไป​ไหน”

ooooooo

คืน​นั้น ที่​บ้าน​ของ​เทียว สิบ​ทิศ เขา​อาบ​น้ำ​แล้ว​ก็​ฉีด​น้ำหอม​ทั่ว​ตัวแทบ​หมด​ขวด​จน​พวก​ลูกน้อง​จาม​กัน​ใหญ่ เปลี่ยน​เสื้อ​ผ้า​เป็น​ชุดนอน​สไตล์​เจ้าพ่อ พลาง​สั่ง​ลูกน้อง

“เดี๋ยว​พวก​เอ็ง​ออก​ไป​ให้​หมด​เลย​นะ​ตอน​สร้อย​คีรี​มา”

“ครับ​นาย...” ลูกน้อง​แอบ​ยิ้ม​กัน ด้วย​ความ​หื่น​เหมือน​เจ้านาย

เสียง​มือ​ถือ​ดัง​ขึ้น เทียวรีบ​กด​รับ... “ว่า​ไง​จ๊ะ...สร้อย​คีรี ใกล้​จะ​ถึง​แล้ว​ใช่​มั้ย...”

“ค่ะ...ใกล้​ถึง​แล้ว​ค่ะ”

เทียว​หัวเราะ​ชอบใจ วาง​โทรศัพท์​ลง​หัน​ไป​บอก​พวก ลูกน้อง

“ผู้หญิง​อย่าง​สร้อย​คีรีจะ​มี​พิษสง​อะไร ผัว​ตาย ชู้​รัก​เก่า​ก็​โดน​ตาม​ล่า หัว​เดียว​กระเทียม​ลีบ​แบบ​นั้น​ยัง​ไง​ก็​ต้อง​คลาน​มา​ซบ​ตีน​ข้า....”

เทียว​ไม่​รู้​ว่า​ คืน​นั้น​ต้อง​นอน​น้ำลาย​ยืด​ทั้ง​คืน ​เพราะ​สร้อย​คีรี​ไม่​มา​ตาม​นัด แต่​เธอ​ขับ​รถ​ไป​หา​ลุย​เพื่อ​ช่วย​เขา​ตาม​สถาน​ที่​ที่​เดือน​บอก​แต่​เพียง​ว่า ลุย​หนี​เตลิด​เข้าไป​ใน​ป่า...เรา​คลาด​กัน​ตรง​นั้น

ข้อมูล​จาก​เดือน​เพียง​เท่า​นี้ สร้อย​คีรี​ยัง​อุ​ต​ส่า​ห์​ขับ​รถ​มา​คน​เดียว พอ​ถึง​ชาย​ป่า​ตามท่ี​เดือน​บอก​เธอ​ก็​ลง​เดิน แม้​ป่า​จะ​มืด​แค่​ไหน ​เพราะ​เป็น​เวลา​ค่ำ​แล้ว​เธอ​ก็​ยัง​เอา​ไฟฉาย​เล็กๆส่อง​ทาง​ฝ่า​ความ​มืด​เข้าไป ส่วน​ลุย​นั้น​ถือโอกาส​ที่​มืด​แล้ว​พา​ไทร​งาม​กับ​ลูก​ออก​จาก​ป่า​เพื่อ​หนี​ไป​จาก​ที่​นั่น​ให้​ได้ พอ​มอง​เห็น​แสง​ไฟฉาย ​ลุย​รีบ​พา​ไทร​งาม​หลบ​เข้า​พุ่ม​ไม้

“สร้อย​คีรี...” ไทร​งาม​อุทาน​เมื่อ​แอบ​มอง​แล้ว​จำ​ได้ บอก​กับ​ลุย​ว่า สร้อย​คีรี​คง​มา​ช่วย​เขา

“ไม่...เรา​จะ​ไป​กันเอง” ลุย​บอก​กับ​เมีย เพราะ​รู้​ว่า​เธอ​น้อยใจ​ที่​สร้อย​คีรี​ยัง​ตาม​หาไม่​เลิก

คำ​ตอบ​ของ​สามี​ทำให้​ไทร​งาม​ยิ้ม​ออก​มา​ได้ “ขอบคุณ​ค่ะ​ลุย ที่​ไม่​ให้​สร้อย​คีรี​เข้า​มา​วุ่นวาย​กับ​ครอบครัว​ของ​เรา...ฉัน​ไว้ใจ​คุณ​ค่ะ...” ลุย​ยิ้ม พา​ไทร​งาม​กับ​ลูก​เดิน​ออก​ไป​ด้าน​ตรง​ข้าม​กับ​สร้อย​คีรี

ขณะ​ที่​สร้อย​คีรี​เดิน​มะงุมมะงาหรา​ตาม​หา​ลุย​อยู่​นั้น เทียว​ที่​คอย​เธอ​อยู่​ใน​ห้อง​นอน​ก็​เฝ้า​แต่​คอย​จน​หลับ​แล้ว​หลับ​อีก ลุก​ขึ้น​เดิน​แก้​ง่วง​ใน​ชุดนอน ใน​ที่สุด​ก็​โทรศัพท์​ไป​ตาม​บอก​ว่า​เขา​รอ​เธอ​นาน​แล้ว แต่​เสียง​สร้อย​คีรี​ตอบ​มา​อย่าง​เย็น​ชา​ว่า

“ของ​ดีๆ ถ้า​ได้​มา​ง่าย​เกินไป...มัน​จะ​มี​ค่า​เหรอ เทียว สิบ​ทิศ” พูด​จบ​เธอ​ตัด​สาย​ทันที​เลย

“อ้าว...ทำไม​พูด​แบบ​นั้น​ล่ะ” เทียว​พูด​เอง​ฟัง​เอง​อยู่​คน​เดียว ลูกน้อง​ที่​เหลือ​อยู่​คน​เดียว​ใน​บ้าน​เพราะ​คน​อื่นๆถูก​ให้​ออก​ไป​คอย​นอก​บ้าน​กัน​หมด​แล้ว​เดิน​เข้า​มา​ถาม​ว่า

“นาย​ครับ...ไอ้​พวก​นั้น​ออก​ไป​ที่​อื่น​กัน​หมด​แล้ว ทำไม​สร้อย​คีรี​ยัง​ไม่​มา​ซะ​ที​ล่ะ​ครับ”

“ไม่​รู้​โว้ย...มึง​กลับ​ไป​หา​เมีย​มึง​ที่​บ้าน​เลย​ไป๊...” ว่า​แล้ว​ก็​ง้าง​ตีน​ยัน​โครม​ส่งมัน​ออก​ไป​นอก​ห้อง​เลย

ooooooo

ลุย ตอนที่ 4

อ่านเรื่องย่อ

ลุย

แนว:

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย:

กำกับการแสดงโดย:

ผลิตโดย:

วัน-เวลาออกอากาศ:

ช่องออกอากาศ:

นักแสดงนำ:

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement