advertisement

มุกเหลี่ยมเพชร ตอนที่ 15

บทประพันธ์ อรพิน จากบทละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 โดย พัญสร
19 ก.พ. 2555 06:14

เจนจบทำให้นิจนันท์กลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา นอนนิ่งไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น...แล้วเช้าขึ้นเจนจบก็แตกตื่นรีบร้อนมาโรงพยาบาลกับพวกเพชร ทำกลมกลืนเสียใจไปกับทุกคนอย่างแนบเนียน

เพชรเสียใจมากคร่ำครวญโทษตัวเองคุ้มครองปกป้องนิจนันท์ไม่ได้ มุกเห็นใจเข้ามากุมมือเพชรด้วยความสงสาร

“พี่เพชรอย่าโทษตัวเอง ไอ้ฆาตกรมันตั้งใจอยู่แล้ว มันจ้องจะเอาชีวิตนิจนันท์”

“ไม่นึกเลย สุดท้ายนิจก็มีสภาพเหมือนชนินทร” พาทีเอ่ยหน้าเศร้า มุกจับสังเกตเขาตลอดเวลา โดยไม่รู้ว่าเจนจบลอบมองเธออยู่ด้วยเหมือนกัน

“นิจ...ถึงคุณจะเป็นเจ้าหญิงนิทราไปอีกกี่สิบปี เราก็ยังจะเป็นเพื่อนกัน ผมจะภาวนาทุกวัน ขอให้ฟื้นคุณกลับมาพูดคุย กลับมาหัวเราะกับเราเหมือนเดิม” เจนจบสร้างภาพว่าเสียใจอย่างสุดซึ้ง

เพชรยังรู้สึกผิดมากมาย ทำใจไม่ได้เดินผลุนผลันออกจากห้องไป มุกรีบก้าวตาม และกลับไปที่บ้านพร้อมเขา...เพชรพยายามระงับอารมณ์ แต่ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะคนใกล้ตัวเขาคนแล้วคนเล่าต้องมีอันเป็นไป

“ผมช่วยใครไม่ได้เลย ทั้งชนินทร แล้วก็นิจนันท์ ทุกคนต้องมาจบชีวิตเพราะผม” เพชรโวยวายอย่างอัดอั้นต่อหน้ามุก

“พี่เพชรไม่เกี่ยว”

“เกี่ยวสิ เพราะผมเอาอะดอเรลลาเข้ามา”

“พี่เพชรไม่เคยเชื่อเรื่องอาถรรพณ์นะคะ”

“แล้วมันอะไรล่ะหนูมุก กี่คนแล้วที่ต้องเจ็บ ต้องตายเพราะอะดอเรลลา”

“มุกก็ยังยืนยันว่าไม่ใช่เพชรที่มีอาถรรพณ์ คนเราต่างหากที่ควบคุมจิตใจตัวเองไม่ได้ คนเราต่างหากที่ไม่หยุดความปรารถนาของตัวเอง พี่เพชรรู้ไหม อะดอเรลลา ที่ได้คืนมามันเป็นของปลอม”

“หนูมุกรู้ได้ยังไง” เพชรหันขวับมาจับไหล่มุก จ้องลึกลงในดวงตา “คุณมีอะไรที่ยังไม่บอกผม”

“วันนึงมุกต้องบอกพี่เพชรทั้งหมด แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ ตอนที่เราต้องควานหาตัวคนที่จ้องจะเอาชีวิตทุกคนรอบตัวพี่เพชร”

“คุณห่วงผม..”

“ค่ะ มุกเป็นห่วงพี่เพชร เป็นห่วงมาก”

เพชรฟังแล้วชื่นใจ ดึงเธอมากอด “ผมจะไม่ถามอะไรอีก จนกว่าคุณจะบอกผมเองทั้งหมด หนูมุก...ผมรักคุณที่คุณเป็นแบบนี้ เป็นหนูมุกที่ผมสัมผัสด้วยความรู้สึก ด้วยหัวใจ”

“พี่เพชรยังรักมุกใช่ไหมคะ”

“ครับ...รักมาก ไม่เคยเปลี่ยนไป ไม่เคยลดน้อยลงเลย”

“ยังอยากแต่งงานกับมุกไหมคะ”

“ครับ ผมอยากแต่งงานกับคุณที่สุด”

“ถ้ามุกเป็นเจ้าสาวของพี่เพชร มุกก็จะต้องเล่นเกมซ่อนเจ้าสาว”

“ไม่! จะไม่มีการเล่นเกมซ่อนเจ้าสาวอีก”

“ต้องมีค่ะ ถ้าจะให้มุกเป็นเจ้าสาวของพี่เพชร ต้องมีเกมซ่อนเจ้าสาว”

“ทำไม?” เพชรถามเสียงแหบพร่า มองเธอด้วยสายตาอ้อนวอน “จะไม่มีเกมซ่อนเจ้าสาว ผมไม่อยากเห็นคุณเป็นเหมือนปานตา ผมทนไม่ไหวแล้ว...ผู้หญิงที่ผมรัก อยากร่วมชีวิตต้องเจอสิ่งเลวร้าย”

“พี่เพชรฟังมุกนะ ตอนนี้เหลือคนแค่สองคนที่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับพี่เพชร”

“พาที...เจนจบ”

“ใช่ค่ะ เหมือนที่คุณปานตาเคยเตือน เพื่อนของพี่เพชรเท่านั้นที่รู้ว่าเจ้าสาวอยู่ที่ไหน ที่ผ่านมา...ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่ได้อะดอเรลลา ก็มาจากคนใกล้ชิดพี่เพชร”

“ไม่นะหนูมุก ผมห่วงคุณ ผมไม่ยอมให้คุณเอาชีวิตมาเป็นเดิมพัน”

“ถ้าไม่ทำ พี่เพชรก็ต้องอยู่กับความหวาดกลัวไปอย่างนี้ตลอดชีวิต พี่เพชรจะไว้ใจใครได้อีก ในเมื่อคนที่กล้ากำจัดทุกคนยังอยู่รอบตัวพี่เพชร วันนึงคนโชคร้ายคนนั้นอาจจะเป็นพี่เพชรซะเอง หรือเป็นมุก...ถ้าเกมนี้จะทำให้เราจับตัวคนที่หักหลังพี่เพชรได้ มุกยินดีเอาชีวิตเข้าเสี่ยง มุกเชื่อค่ะ เราสองคนต้องผ่านเกมนี้ไปได้ และเมื่อถึงวันที่เราแต่งงานกัน เราสองคนจะได้ใช้ชีวิตร่วมกันโดยปราศจากสิ่งติดค้างอยู่ในใจของเราสองคน”

มุกสบตาเพชรจริงจังแน่แน่ว เพชรนิ่งคิดตัดสินใจครู่หนึ่งก่อนตอบรับ ทั้งที่ลำบากใจสุดๆ

“ตกลงครับ ชีวิตทั้งหมดผมขอเป็นหนึ่งเดียวกับหนูมุก ผมยอมทุกเงื่อนไขเพื่อแลกกับคุณ”

ooooooo

เสียงเฮดังลั่นจากกลุ่มผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย หลังจากเพชรกับมุกมาบอกข่าวดีว่าพวกตนจะแต่งงานกัน คม-กฤชแม้จะดีใจแต่ก็อดแปลกใจไม่ได้ ถามน้องสาวว่าทำไมถึงยอมแต่งงานง่ายๆแบบนี้ มุกไม่ตอบแต่ย้อนถามพี่ชายว่าไม่ดีเหรอ แต่ก่อนเห็นพี่กฤชยุแล้วยุอีก

“แต่งในเวลาแบบนี้น่ะเหรอคะ” รุจาติงขึ้นมา...มุกกับเพชรสบตากันนิดหนึ่งก่อนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า อยากให้เรื่องร้ายๆจบลงเสียที ความสุขจะได้คืนกลับมา

“โอเค ไม่ต้องถามอะไรกันแล้ว เพื่อความแน่ใจ แต่งกันพรุ่งนี้ซะเลย ไม่ต้องรอ...เดี๋ยววัยรุ่นจะเปลี่ยนใจกันอีก” มรกตรวบรัด แม่ประไพของมุกก็สนับสนุนทันที ส่วนเผ่าพงศ์หันมาทางรุจากับคมกฤช อยากให้คู่นี้แต่งพร้อมกันเสียเลย ไหนๆรุจาก็เคยลองชุดเจ้าสาวไปแล้วด้วย

รุจาอมยิ้มขวยเขิน ไม่ตอบรับแต่พูดอ้อมแอ้มว่า ไม่เห็นมีใครเคยไปขออนุญาตพ่อของตนเลย

“ตายแล้ว น้านี่แย่จริงๆ ยังไม่ได้ไปคุยกับคุณพ่อหนูรุจาเป็นเรื่องเป็นราวเลย” ประไพเอ่ยหน้าตาตื่น

“รุจาไม่ได้ว่าคุณน้านะคะ พ่อคงอยากคุยกับว่าที่ลูกเขยตัวแสบมากกว่า”

“ได้เลย ผมก็อยากไปเจอคุณพ่อตาสุดซ่าเต็มแก่แล้วเหมือนกัน” คมกฤชกล่าวยิ้มๆ ทำให้รุจายิ่งเขิน คนอื่นๆ พลอยยิ้มสดชื่นไปด้วย

เมื่อรุจาพาคมกฤชในสภาพที่ตายังมองไม่เห็นมาพูดคุยกับพ่อบรรพตของเธอ บรรพตมีท่าทีไม่เต็มใจนัก ด้วยเกรงว่าคนตาบอดจะดูแลลูกสาวของตนได้ไม่ดี แต่คมกฤชก็ยืนยันมั่นเหมาะว่า

“ผมแน่ใจครับ ถึงตาผมจะมองไม่เห็น แต่ใจผมไม่ได้มืดบอด ใจผมยังสู้ ไม่ยอมแพ้ ผมจะต้องกลับมาเห็น กลับมาดูแลรุจาได้เหมือนเดิม แล้วก็ต้องดีกว่าเดิมด้วย”

“แน่ใจเหรอรุจา อย่างลูกหาผู้ชายเพอร์เฟกต์ ทายาทพันล้านคนไหนมาแต่งงานด้วยก็ได้”

“แต่คนอย่างคมกฤชมีคนเดียวค่ะพ่อ...รุจารักเขา”

คมกฤชยิ้มกว้างพลางโอบกอดรุจา บรรพตทำหน้าเซ็งๆ เกี่ยงว่าความจริงตนอยากได้ลูกเขยแบบแอนดี้มากกว่า

“คุณอยากได้คนที่รักลูกสาวคุณจากใจจริง หรือคนที่คุณสั่งให้รักลูกสาวคุณได้” เจอคำถามไม้ตายของคมกฤชเข้าไป บรรพตถึงกับใบ้กินพูดไม่ออก ในที่สุดก็ต้องยอมยกลูกสาวสุดรักให้คมกฤช ซึ่งชายหนุ่ม ก็รับรองแข็งขันว่าเขาจะดูแลทะนุถนอมไข่ในหินใบนี้ของบรรพตให้ดีที่สุด

ooooooo

ไม่มีใครรู้เรื่องเกมซ่อนเจ้าสาว นอกจากเจ้าตัวบ่าวสาวกับเพื่อนสนิทของเพชรที่เหลืออยู่สองคนคือพาทีกับเจนจบ ซึ่งหนึ่งในสองคนนี้มุกแน่ใจว่าเขาคือคนร้ายตัวจริง!

คืนก่อนวันเข้าสู่เกมซ่อนเจ้าสาว เจนจบได้สั่งงานชิ้นสุดท้ายแก่ภูผาให้จับตัวมุกมาให้ตน แต่ภูผาเริ่มกลัวจึงเกี่ยงจะไม่รับงานนี้

“พอเถอะเจนจบ มุกดามันตามล่าผมมาใกล้เต็มทีแล้ว”

“แกก็เลยกลัวว่าจะตายก่อนได้เห็นหน้าลูก”

“ใช่ ผมอยากมีชีวิตรอด”

“แกต้องรอดแน่ๆภูผา แค่แกจับนังมุกมาให้ฉัน มันตาย...แกก็รอด แต่ถ้านังมุกมันรอด มันจะไม่ปล่อย ให้แกได้เจอครอบครัวแกอีก”

ภูผาฟังแล้วนิ่งคิดตัดสินใจกับสิ่งที่เจนจบพยายามโน้มน้าว

ooooooo

เช้าขึ้น พาทีกับเจนจบเดินทางมาที่บ้านเพชรตามนัด เพชรอยู่กับมุก เขานั่งกุมมือเธอไว้ตลอดเวลาด้วยความรักและเป็นห่วง

“ฉันรับรองเลยนะเพชร แกต้องนึกไม่ถึงว่าฉันจะพาคุณหนูมุกไปซ่อนที่ไหน” พาทีเอ่ยพลางเข้าไปจับมือมุกให้ลุกขึ้น เพชรรู้สึกใจหายพยายามต่อรองพาทีค่อยเริ่มเกมพรุ่งนี้ได้ไหม ตนอยากอยู่กับเจ้าสาว แต่พาทีไม่ยอมท่าเดียว “อยากอยู่กุ๊กกิ๊กกันทั้งวันทั้งคืน แกก็หาเจ้าสาวให้เจอเร็วๆสิวะ”

“จะรีบไปไหนนักล่ะพาที ให้เจ้าบ่าวใกล้ชิดกับเจ้าสาวอีกสักหน่อยก็ได้” เจนจบทำเป็นเห็นใจ

“ไม่...ไม่ต้อง พอแล้ว รีบหา รีบเจอ รีบแต่ง...ไปครับ คุณหนูมุก” พาทีดึงมุกออกไป เพชรรู้สึกหวาดหวั่นกังวล ผิดกับมุกที่หันกลับมาโบกมือบ๊ายบายเขาด้วยสีหน้าแช่มชื่น

“หามุกให้เจอนะคะพี่เพชร”

เพชรขยับจะตาม แต่เจนจบดึงไหล่เพชรไว้ ย้ำหนักแน่นว่าไม่ต้องห่วง ตนจะดูแลหนูมุกให้ ขอให้ไว้ใจตน

แล้วเจนจบก็เดินตามพาทีกับมุกออกไปขึ้นรถ มุกนั่งด้านหลังคนเดียว ระหว่างทางเธอถามทีเล่นทีจริงว่าพวกเขาจะพาตนไปซ่อนถึงไหน พาทีไม่ตอบอะไรนอกจากคำว่าเซอร์ไพรส์

ครั้นรถมุ่งหน้าออกสู่ถนนสายเปลี่ยว พลันรถภูผาที่ขับตามมาก็พุ่งขึ้นปาดหน้าจนพาทีต้องเบรกกะทันหัน แล้วจะลงมาด่า แต่กลับโดนคมกระสุนของภูผาเข้าที่ต้นขาในระยะเผาขนถึงทรุดฮวบ มุกตกใจมากพุ่งตัวออกจากรถจะมาช่วยแต่ถูกภูผาโปะยาสลบเข้าเต็มหน้า แต่เธอยังดิ้นรนขัดขืน จึงถูกมันจับศีรษะโขกกับรถแล้วตบซ้ำจนเธอคว่ำลงกับพื้น

มุกเริ่มสะลึมสะลือเพราะฤทธิ์ยา มองเห็นเจนจบวิ่งมาหา แล้วโดนภูผายิงเปรี้ยงเข้าไหล่ร่างกระเด็น มุกร้องเรียกเจนจบด้วยความเป็นห่วง พยายามจะลุกขึ้น ภูผาเห็นดังนั้นก็หันมาซัดด้ามปืนเข้าปลายคางมุกจนสลบแล้วอุ้มพาดบ่าไปใส่ไว้ในรถ จากนั้นกลับมาลากพาทียัดเข้าไปอีกคน ก่อนขับรถพรืดออกไป โดยมีเจนจบยืนมองด้วยสีหน้าสมหวัง แม้ตัวเองจะบาดเจ็บเลือดไหลที่หัวไหล่ก็ตาม

เมื่อเจนจบกลับมาบอกทุกคนที่บ้านเพชรว่ามุกถูกลักพาตัวไป ทุกคนแตกตื่นตกใจกันใหญ่ โดยเฉพาะมรกตกับประไพถึงกับเป็นลมจนสาวใช้ต้องปฐมพยาบาลกันให้วุ่น ส่วนเพชรก็จะเล่นงานเจนจบให้ได้ หาว่าเขาไม่ปกป้องไม่ช่วยหนูมุก

“มันเร็วมาก...มันเร็วมาก” เจนจบละล่ำละลัก แต่เพชรไม่สน ผลักเขาเซถลาไป

“เร็วแค่ไหนแกก็ต้องช่วยหนูมุก แกเห็นหน้ามันไหม จำหน้ามันได้ใช่ไหม”

“ฉันพยายามมองแล้ว แต่มันยิงฉัน ฉันสู้มันไม่ไหว มันมีปืน”

เพชรสุดทนเหวี่ยงหมัดใส่เจนจบ คนอื่นๆตกใจร้องวี้ดว้าย ขณะที่เจนจบก็ยังยืนยันว่าตนพยายามช่วยมุกแล้ว ตนรู้ว่าเขารักเธอที่สุด ให้ตนต้องตาย ตนก็ยอม แต่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก มันรู้ว่าพวกเรากำลังจะไปไหน

“มันรู้...หมายความว่าอะไร” เพชรถามพรวด

“มันจะตามเรามาได้ยังไง ถ้าไม่มีคนบอกมันว่าเรากำลังจะพาคุณหนูมุกไปซ่อน”

“พาที...” เพชรครางชื่อเพื่อนรัก...อย่างไม่อยากเชื่อ

“พาทีหายไปพร้อมกับคุณหนูมุก ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อเลยนะเพชร แต่พาทีมันปล่อยให้โจรยิงฉัน ฉันแทบเอาชีวิตไม่รอด ถ้าไม่แกล้งตาย แต่ที่ฉันเจ็บเสียยิ่งกว่าเจ็บ คือมันหักหลังเรา มันหักหลังนายนะเพชร พาทีมันหักหลังนาย”

“อีกแล้วเหรอ เพื่อนอีกแล้วเหรอที่หักหลัง” เพชรสีหน้าอัดอั้นเจ็บใจ แต่เจนจบสะใจที่โยนความผิดให้พาทีได้

ooooooo

ภูผาจับมุกกับพาทีไปไว้ที่สวนสนุกร้างแล้วโทร.รายงานเจนจบ ซึ่งเวลานั้นเจนจบยังอยู่ที่บ้านเพชร เขาจึงต้องหลบออกมาคุยด้านนอก แต่สายตายังจับจ้องคนในบ้านที่กำลังวุ่นวายอยู่กับมรกตและประไพที่เป็นลม

เจนจบพูดสั้นๆกับภูผาว่า จบงานแล้วให้รีบไปหาครอบครัวได้เลยตามที่อยู่ที่ตนเมสเสจไป...ภูผาดีใจรีบผละไปจากมุกและพาทีที่ถูกมัดไว้แน่นหนา...

คมกฤชกับรุจาทราบข่าวมุกถูกลักพาตัวก็รีบมาสมทบที่บ้านเพชร คมกฤชเป็นห่วงน้องสาวมาก เขาต่อว่าเพชรด้วยความโมโหและเกือบจะลงมือกับเพชรทั้งที่ตาตัวเองมองไม่เห็น รุจาต้องเข้ามาห้าม ก่อนจะเสนอให้บอกตำรวจที่เป็นเพื่อนของพ่อเธอ แต่คมกฤชไม่ยอม เพราะถ้าเรื่องถึงตำรวจ มุกไม่ปลอดภัยแน่

เพชรเห็นทุกคนกระวนกระวายเป็นห่วงมุกก็ยิ่งรู้สึกกดดัน...ห้ามทุกคนไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น ตนขอสัญญา ต่อให้ตนต้องตายก็จะพาหนูมุกกลับมา...

แต่ไม่ทันที่เพชรจะออกไปจากบ้าน ภูผาโทร.ติดต่อเข้ามาเพราะโกรธแค้นที่เจนจบหักหลังฆ่าลูกเมียของเขาตายอย่างโหดเหี้ยม ภูผาบอกสถานที่ที่มุกถูกจับไปแต่ไม่ยอมบอกว่าใครเป็นคนบงการ แต่เท่านั้นเพชรก็รีบร้อนออกจากบ้านไปพร้อมเจนจบ

ครั้นถึงสถานที่นั้น เจนจบแปลกใจว่าเพชรมาถูกได้อย่างไร เจนจบพยายามจะทักท้วงไม่ให้เพชรได้เจอมุกกับพาทีแต่ไม่สำเร็จ เพชรใช้เวลาไม่นานก็เจอมุกกับพาที ซึ่งพาทีอาการไม่ค่อยดีเพราะถูกยิง มุกจึงอยากให้เพชรช่วยพาทีก่อน แต่ไม่ทันเพชรจะแก้มัดให้พาที เจนจบก็ก้าวเข้ามาตวาดด้วยน้ำเสียงดุดัน ดวงตาแข็งกร้าว
“เพชร...หยุดอยู่ตรงนั้น!”

“และแล้วในที่สุด หน้ากากเพื่อนที่พี่เพชรรักที่สุดมันก็ถูกกระชากออกให้เห็นธาตุแท้ของคนเลวที่จิตใจอำมหิตที่สุด” มุกโพล่งขึ้น

เพชรมองเจนจบด้วยสายตาผิดหวัง ตัดพ้อต่างๆ นานาด้วยความเสียใจที่สุด แล้วถ้าเขาต้องการจะฆ่ามุก แค้นอะไรเธอ ก็ขอให้มาลงที่ตนเพียงคนเดียว

“ฉันไม่มีวันฆ่านายอยู่แล้วเพชร”

“แกทำขนาดนี้ ทำร้ายคนที่ฉันรัก แกยังนับตัวเองเป็นเพื่อนฉันได้อีกเหรอ”

“ฉันเป็นยิ่งกว่าเพื่อน ฉันเป็นลมหายใจ เป็นชีวิต เป็นวิญญาณ เป็นทุกสิ่งทุกอย่าง...ได้ยินมั้ย ฉันต้องเป็นคนเดียวที่นายรัก เพราะนายคือคนเดียวที่ฉันรักยิ่งชีวิต ฉันได้ความเป็นเพื่อนมามากพอแล้ว จากนี้ไปฉันต้องการทั้งร่างกายและจิตใจของเพชรอย่างคนรัก”

เพชรพูดไม่ออก เมื่อรู้ว่าเจนจบปรารถนาตัวเองมากกว่าความเป็นเพื่อน พาทีเองก็คิดไม่ถึง ด่าลั่นว่าไอ้เพื่อนชั่ว ทั้งชั่วทั้งเลว จิตใจแกวิปริตต่ำช้า แต่เจนจบสวนทันควันว่า ในความรักไม่มีคำว่าวิปริต

จากนั้นเจนจบหยิบมีดขึ้นมาควง ก่อนหันไปแทงเข้าที่ซอกไหล่พาทีอย่างรุนแรง พาทีร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด มุกนึกย้อนวันที่ต่อสู้กับชายชุดดำควงมีดที่โรงแรม แน่ใจแล้วว่าเจนจบนี่เองที่จะฆ่ามรกต เจนจบยิ่งหัวเราะสะใจ สะบัดมีดแทงเข้าชายโครงพาทีจนเขาร้องสุดเสียงแล้วสลบแน่นิ่งไป

“เจนจบ...ฉันให้แกได้แค่ความเป็นเพื่อนเหมือนที่ให้ชนินทร พาที นิจนันท์ เราเป็นเพื่อนกัน แล้วมันจะเป็นอย่างนั้นไปจนวันตาย” เพชรต่อรองขอร้อง แต่เจนจบไม่สน เขาต้องการครอบครองทั้งตัวและใจของเพชร ฉะนั้นเขาต้องฆ่ามุกทิ้งในวันนี้

ในเมื่อเพชรกางกั้นไม่ยอม เจนจบโกรธมากจะฆ่าทั้งคู่ให้ตายไปพร้อมกัน แต่ทันใดภูผาโผล่เข้ามาพร้อมปืนในมือ เขายิงไหล่เจนจบเปรี้ยง!

“แกบอกเพชรว่าซ่อนนังมุกอยู่ที่นี่” เจนจบสีหน้าโกรธจัด

“รู้สึกยังไง เวลาที่เจอคนอื่นหักหลัง วิญญาณชั่วร้ายของคนอย่างแก นรกยังถีบหัวส่ง”

สิ้นเสียงภูผา เสียงปืนก็ดังลั่นสนั่นไปหมด ภูผากับเจนจบยิงกระหน่ำใส่กันไม่ยั้ง ต่างคนต่างโดนกระสุนของอีกฝ่าย แต่ภูผาโดนมากกว่า...แล้วในที่สุด ทั้งคู่ก็จบชีวิตไปพร้อมกันในสภาพเลือดโทรมกาย ชดใช้กรรมที่ตัวเองก่อไว้อย่างสาสม!

หลังเหตุการณ์ร้ายผ่านไป เพชรนำอะดอเรลลาของจริงไปคืนเจอรี่ พร้อมกับแสดงความเสียใจที่เขาทำให้ชื่อเสียงคนไทยต้องเสียหาย เจอรี่บอกไม่เป็นไร ตนจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้ทางราชวงศ์เข้าใจ

“แล้วคุณหนูมุกล่ะครับ ทำไมไม่มาด้วย ผมเลยอดถ่ายรูปกับตำรวจสากลสาวสวยเลย หรือว่าเธอไม่อยากเจอเพชรครับ” พาทีเอ่ยถาม

“มุกรู้สึกผิดตลอดเวลานะครับ ที่ต้องปิดบังความจริงเรื่องนี้กับคุณเพชร” แอนดี้ชี้แจง

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ฝากบอกคุณมุกดาเธอด้วย ผมรู้ว่าสำหรับตำรวจอย่างเธอหน้าที่ต้องมาก่อนความรู้สึกทุกอย่าง” เพชรกล่าวจากใจ แต่พอกลับไปบ้านตัวเองก็ทำใจไม่ได้  เอาแต่ซึมเศร้าเมื่อทราบว่ามุกจะกลับไปทำงานที่อเมริกา

แต่แก๊งมรกตยอมไม่ได้แน่ ทุกคนช่วยกันกระตุ้นอยู่พักหนึ่ง เพชรถึงตัดสินใจออกจากบ้านมุ่งหน้าไปหามุก ปรากฏว่ารุจากับคมกฤชก็กำลังเกลี้ยกล่อมมุกอยู่เหมือนกัน ซึ่งมุกยืนยันว่าเรื่องของเธอกับเพชรจบลงแล้ว

“จบเรื่องอะดอเรลลาอย่างเดียวต่างหาก ความรักของคุณมุกกับคุณเพชรกำลังจะเริ่มต้นใหม่ค่ะ เชื่อรุจานะคะ ไม่มีอะไรชนะรักแท้ได้ คุณมุกมีคุณเพชรเป็นรักเดียว รักที่ดีที่สุด ก็ต้องรักษาไว้ให้นานเท่านาน”

“พี่จะไปอเมริกานะมุก รุจาติดต่อหมอไว้แล้ว พี่จะ ผ่าตัดที่นั่น พี่ไม่หมดหวังหรอก วันนึงพี่ต้องกลับมาเห็นหน้าผู้หญิงที่พี่รัก ผู้หญิงที่จะไม่ยอมทิ้งพี่ไปไหน...ตลอดชั่วชีวิต”

รุจาสุดปลื้ม จูบแก้มคมกฤชแทนคำสัญญา มุกยิ้มดีใจกับทั้งคู่ แต่เมื่อเดินห่างออกมาแล้วนึกถึงเรื่องตัวเองก็หน้าหม่นเศร้า สักครู่รู้สึกเหมือนมีคนเดินมาข้างหลัง พอเขาเตะไหล่ มุกจับมือเขาบิดทันที ก่อนร้องเรียกชื่อพี่เพชรอย่างคาดไม่ถึง

“ตำรวจสากลโหดแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า” เขาโอดครวญ มุกวางหน้าไม่ถูก ถามเขาว่าไม่โกรธเหรอที่เธอปิดบังเขามาตลอด “โกรธสิ โกรธมาก โกรธจนไม่อยากให้อภัย ถ้าคุณจะกลับไปทำงานอีก”

“แต่มุก...” เพชรรีบเอานิ้วแตะปากมุกให้หยุดเถียง แล้วหยิบสร้อยอะดอเรลลาออกจากกระเป๋าเสื้อสวมใส่ให้เธออย่างนุ่มนวลบรรจง มุกแปลกใจเพราะเจอรี่บอกว่าเขาคืนให้ราชวงศ์ไปแล้ว “ผมคืนไป...แล้วก็ขอซื้อมาอย่างถูกต้อง ตอนแรกคิดว่าคงหมดหวังที่จะได้ แต่ผมก็บอกไปว่ามันจะเป็นของขวัญสำหรับความรักของผู้หญิงคนนึง ผู้หญิงที่ผมอยากจะอยู่เคียงข้างไม่ว่าเวลาทุกข์หรือสุข”

“ไม่กลัวอาถรรพณ์อะดอเรลลาเหรอคะ”

“อาถรรพณ์...ไม่ว่าจะร้ายแรงแค่ไหน จะถูกลบล้างด้วยความรักเสมอ สิ่งที่อะดอเรลลามีตอนนี้คือพลังความรักของผมกับคุณ เพชรกับมุกที่จะเคียงคู่กัน”

“แล้วถ้าหนูมุกไม่อยู่กับพี่เพชรง่ายๆล่ะคะ”

“คุณก็รู้ว่าผมยอมอย่างไม่มีเงื่อนไข เพื่อแลกที่จะได้อยู่กับคุณตลอดไป”

เขาและเธอสบตากันหวานฉ่ำ ก่อนจุมพิตดูดดื่มถ่ายทอดความรักที่มีต่อกันเนิ่นนาน...

ooooooo

–อวสาน–

มุกเหลี่ยมเพชร ตอนที่ 15

อ่านเรื่องย่อ

มุกเหลี่ยมเพชร

แนว:

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย:

กำกับการแสดงโดย:

ผลิตโดย:

วัน-เวลาออกอากาศ:

ช่องออกอากาศ:

นักแสดงนำ: