advertisement

กุหลาบไฟ ตอนที่ 11

บทประพันธ์ รจเรจ จากบทละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 โดย พิง ลำพระเพลิง
12 ก.ย. 2556 14:19

ด้านนาถสุดายังต่อสู้กับโยคีศิลาดำแทบกระอัก เลือด เธอจำต้องใช่เล่ห์ปล่อยควันพรางสายตาโยคีให้เห็นเงาตนในกระจก พอโยคีปล่อยพลังใส่กระจกแตกกระจาย สัญญาณฉุกเฉินดังลั่นขึ้น นาถสุดาฉวยโอกาส หนี โยคีเจ็บใจวิ่งตามหา

อรชรฟื้นจากสลบพบว่าตัวเองถูกขังในห้องน้ำก็โกรธแค้นไศลาอย่างมาก ร้องตะโกนให้คนช่วย  โยคี–ศิลาดำผ่านมาได้ยินเข้าไปช่วย อรชรกราดเกรี้ยวจะไปฟ้องดุลยศักดิ์ให้ฆ่าไศลาทิ้ง...ส่วนไศลาพยายามจะส่งข่าวบอกธีรธรว่าพวกดุลยศักดิ์ส่งยากันที่ท่าเรือ ก็มาถูก นาถสุดาซัดสลบเสียก่อน นาถสุดาพาตัวไศลากลับมาที่ห้องพักของตัวเอง

วันต่อมา หนังสือพิมพ์ทุกฉบับพาดหัวข่าวตำรวจไทยบุกงานหมั้นหวังทลายแก๊งค้ายา แต่หน้าแหก...ผู้การเสริมพงษ์ตำหนิธีรธรและสั่งพักงาน จะมอบหมายงานให้คนอื่นทำแทน...ทางบ้าน กมลาอ่านข่าวธีรธรให้วงทองฟัง นิ่มนวลเห็นภาพชูชิตยิ่งเจ็บแค้นใจ กมลาเข้าใจว่าเธอเป็นห่วงน้องชาย ยิ่งพึงพอใจอยากได้มาเป็นน้องสะใภ้
จ่านิดรู้สึกว่างานนี้มีอะไรแปลกๆ จึงมาค้นแฟ้มเอกสาร...ผู้การเสริมพงษ์ปรากฏตัวขึ้น ถามมันแปลกอย่างไร จ่านิดสาธยาย

“คือเรื่องคนหักหลังผู้กองธีรธรน่ะครับ ผู้กองบอกว่าเป็นคุณไศลา แต่ผมว่าไม่ใช่”

“แล้วจ่าคิดว่าเป็นใครล่ะ”

“ผมก็ยังไม่แน่ใจครับ ยังไม่อยากพูดไปโดยไม่มีหลักฐาน แล้วผู้กองเห็นแฟ้มคดีของผู้กองบ้างไหมครับ”

ผู้การเสริมพงษ์ชูแฟ้มในมือ และบอกว่าตนต้องการกระจายงานให้คนอื่นไปทำ หวังว่าเขาคงเข้าใจ จ่านิดรับคำไม่กล้าหือ ก้มหน้าเดินออกไป แต่รู้สึกหวั่นใจอย่างประหลาด เขานั่งครุ่นคิด นึกได้ว่าตนได้ก๊อบปี้แฟ้มคดีเอาไว้ในคอม จึงเริ่มค้นหาสิ่งที่ตนสงสัย...

ในขณะที่ไศลาฟื้นขึ้นมาเห็นนาถสุดากำลังป้อนข้าวศพเทพ เธอรู้สึกสะอิดสะเอียนเพราะร่างเทพเริ่มเน่าเฟะ...พอนาถสุดาเห็นไศลาฟื้นก็คาดคั้นจะเอาตำราหน้าสุดท้ายจากเธอ นาถสุดาจับไศลามากดหน้าชิดกับซากศพ บังคับให้ขอโทษที่ฆ่าเทพ  ไศลายืนยันว่าไม่ได้ทำ นาถสุดาไม่พอใจ กระชากไศลาขึ้นมาตบฉาดใหญ่

ooooooo

สุทธิพงษ์ออกจากโรงพยาบาลกลับมาพักรักษาตัวที่บ้านตามคำชวนของไศลา อรชรพาโยคีศิลาดำมาเพื่อค้นหาสิ่งที่เขาต้องการ สุทธิพงษ์รู้สึกไม่ไว้ใจ จึงขอร้องอรชรให้เลิกหาเรื่องไศลา เพราะพี่เขาหวังดีกับตน อรชรโกรธขู่จะทำร้ายธิดารัตน์ถ้าเขาไม่ร่วมมือช่วยหากล่องไม้

หลายวันผ่านไป ชูชิตมาที่บ้านดุลยศักดิ์ กลับถูกพวกสมุนจับกุมตัว เพราะนายสั่งว่าเขาหมดประโยชน์แล้ว ชูชิตโวยวาย “อย่าเพิ่งยิงนะ ฉันยังมีประโยชน์ ยังช่วยนายได้อีกหลายเรื่อง”

สมุนเยาะตามคำพูดของเจ้านายว่า คนปัญญาอ่อนอย่างชูชิตจะช่วยอะไรได้อีก ชูชิตยืนยันว่าตนไม่เคยคิดหักหลังนาย ขอคุยกับนาย ว่าแล้วเขาก็เอามือถือกดหาดุลยศักดิ์

“นายครับ นายอย่าฆ่าผมนะครับ ผมไม่เคยคิดหักหลังนายแม้แต่นิดเดียว นายก็รู้”

“คนไม่มีประโยชน์ ฉันไม่จำเป็นต้องเก็บไว้”

“นายอยากได้อะไร ผมทำให้ได้หมดนะ อย่าบอกว่าผมไม่มีประโยชน์”

ดุลยศักดิ์ย้อนถามว่าจะทำอะไรเป็นประโยชน์ได้อีก ชูชิตเสนอจะเอาตัวไศลามามอบให้ ดุลยศักดิ์หัวเราะลั่น “นั่นแกกำลังพูดถึงผู้หญิงที่แกบอกว่ารักอยู่นะ”

“ผมภักดีต่อนายมากกว่าใครทั้งนั้น ผมพาไศลาไปให้นายจัดการได้จริงๆนะ นายเชื่อผม ผมมีประโยชน์ นายอย่าฆ่าผมเลยนะนาย” ชูชิตกลัวตายจนหมดความองอาจ

ดุลยศักดิ์ยิ้มเจ้าเล่ห์ ขอคุยกับสมุน ชูชิตส่งมือถือให้ สมุนฟังแล้วรับคำหันมาบอกชูชิตว่านายให้ไปพาไศลามา ถ้าทำไม่ได้ก็เตรียมตัวตาย ชูชิตกลืนน้ำลายเอื๊อก

ในห้องทำงาน ธีรธรเข้ามาเก็บของลงกล่อง จ่านิดถามว่าจะไปนานแค่ไหน ธีรธรส่ายหน้าไม่รู้ จ่านิดรับปากจะดูแลข้อมูลต่างๆไว้ให้ แล้วอดถามว่าเชื่อจริงหรือว่าไศลาหักหลัง ธีรธรปรี๊ดแตก อย่าเอ่ยชื่อเธอให้ได้ยินอีก จ่านิดไม่วายเตือนสติ

“ถ้าไอ้ดุลยศักดิ์มันฉลาดขนาดนั้น การจะทำให้คุณไศลาดูไม่น่าเชื่อถือ อาจจะเป็นหนึ่งในแผนของมันก็ได้นะครับ ผมว่ามันแปลกๆมาตั้งแต่แรก ที่อยู่ๆคุณไศลาก็ขออาสาไปเสี่ยงเป็นสายให้เราแล้วล่ะ บางที...อาจจะเป็นฝ่ายเราเองก็ได้นะ ที่มีหนอนบ่อนไส้”

ธีรธรคิดตามแต่ไม่ออกความเห็น เขาขับรถกลับบ้าน ครุ่นคิดถึงความสุขที่ผ่านมากับไศลา นึกถึงกล่องไม้ที่เธอฝากเขาดูแล เขาสับสนไปหมด เปิดลิ้นชักหน้ารถ โยนกล่องไม้ไว้ในนั้น

ตกดึก ธีรธรนั่งดื่มเหล้าอยู่ระเบียงบ้านของตัวเอง ครุ่นคิดเรื่องของไศลาแต่คิดไม่ตก...ขณะที่นิ่มนวลเริ่มออกอาการผิดปกติในร่างกายบางอย่าง เกิดคลื่นไส้อาเจียนจนหวั่นใจ มองไปเห็นธีรธรนั่งดื่มเหล้าอยู่ จึงเกิดความคิดเลวร้ายในหัว

ooooooo

ไศลาพยายามหาทางหนี แต่ทั้งประตูและหน้าต่าง นาถสุดาได้ลงอาคมไว้...นาถสุดาทรมานไศลาทุกวิถีทางให้ยอมรับว่าฆ่าเทพ แต่เธอก็ยืนกรานว่าไม่ได้ฆ่า จนชักลังเลใจ สุดท้ายไศลารับปากว่าจะช่วยชุบชีวิตเทพแต่ไม่รับรองว่าจะสำเร็จ เพราะตนสูญเสียพลังไป

ขณะเดียวกัน นิ่มนวลเห็นธีรธรเมาฟุบหลับ จึงพา มานอนในห้องนอน ถอดเสื้อผ้าเขาออกเพื่อเช็ดตัว แล้วแง้มประตูห้องไว้ จัดแจงนอนกอดเขาอยู่บนเตียง...คืนนั้นโยคีศิลาดำใช้วิชาอาคมเข้ามาลักพาตัวธิดารัตน์ออกไปจากห้องนอน เพื่อให้อรชรได้บีบบังคับให้สุทธิพงษ์ทำตามคำสั่ง สุทธิพงษ์แขวะ

“ทำไมพี่อรถึงจงเกลียดจงชังพี่ไศนัก พี่ไศไปทำอะไรให้พี่นักหนาเหรอ...แค่พี่ไศสวยกว่า เก่งกว่า ดีกว่าพี่ทุกอย่าง แค่นั้นน่ะเหรอ”

อรชรโกรธ สั่งสุทธิพงษ์ให้ไปเอาตำราจากไศลามาให้ได้ ไม่อย่างนั้นธิดารัตน์จะไม่ปลอดภัย ทำเอาเขาเครียดจัด

วันต่อมา จ่านิดยังคร่ำเคร่งค้นข้อมูลคดีจนพบสิ่งผิดปกติบางอย่าง พอดีผู้การเสริมพงษ์เข้ามาสั่งให้เขาเอาแฟ้มคดีไปเก็บในห้อง จ่านิดเปิดดูเห็นเนื้อหาเปลี่ยนจากที่เขาก๊อบปี้ไว้ยิ่งสงสัย ตัดสินใจค้นประวัติความเป็นมาของผู้การเสริมพงษ์ในห้องเก็บเอกสาร...

ในขณะที่แววสาวใช้บ้านวงทองจะเข้ามาทำความสะอาดห้อง เปิดประตูมาเจอธีรธรนอนอยู่กับนิ่มนวลก็ตกใจ ร้องเสียงดังลั่นบ้าน ธีรธรตื่นขึ้นมาตกใจไม่แพ้กันเมื่อเห็นนิ่มนวลและตัวเองอยู่ในสภาพนี้ เขาถามนิ่มนวลว่าเกิดอะไรขึ้น  เธอกลับย้อนถามว่าเขาจำไม่ได้เลยหรือ

“พี่ธีเมาอยู่ที่ระเบียง นิ่มเป็นห่วงก็เลยพามาที่ห้อง แล้วพี่ก็...” นิ่มนวลสะอึกสะอื้น

“พี่นึกไม่ออกจริงๆ นิ่ม...” ธีรธรกุมขมับเครียดหนัก

วงทองกับกมลาตามมาดูว่าแววร้องกรี๊ดอะไร พอเห็นสภาพทั้งสองก็ตกใจ นิ่มนวลแอบยิ้มอย่างพอใจ กมลาโวยวายเกิดเรื่องแบบนี้ในบ้านได้อย่างไร ทั้งธีรธรและนิ่มนวลลุกขึ้นแต่งตัวตามออกมาคุยกันที่ห้องรับแขก นิ่มนวลออกรับแทนว่าตนผิดเองที่ไม่ระวังตัว ธีรธรยังยืนยันว่าตนจำไม่ได้ วงทองติงลูกชาย เมื่อเกิดเรื่องแล้วก็ต้องรับผิดชอบ กมลาจัดแจงจะหาฤกษ์ยามให้ ธีรธรขอเวลาคิดสักพักเผื่อว่าจะคิดออก นิ่มนวลร้องไห้โฮ

วงทองตัดบทให้กมลาจัดการไปได้เลย ธีรธรเครียดลุกหนีมาอยู่คนเดียว ระบายอารมณ์ทุบโต๊ะโครมๆ

ระหว่างนั้น พันธ์พงษ์เข้ามาถามทุกคนว่าใครเห็นธิดารัตน์บ้าง ทุกคนจึงนึกได้ยังไม่เจอเธอเลย วงทองใจเสียให้แววไปรายงานธีรธร นิ่มนวลเหวอที่ทุกคนไม่สนใจเรื่องตนแล้ว

ด้านจ่านิด ค้นประวัติผู้การเสริมพงษ์ลึกไปจนพบว่า สมัยมัธยมเขาเป็นเพื่อนสนิทกับดุลยศักดิ์ มีภาพถ่ายกอดคอกันในหนังสือรุ่น จ่านิดผงะ ผู้การเสริมพงษ์โผล่มาพอดี จ่านิดรีบปิดคอม ผู้การทำทีไม่สนใจ ชวนเขาไปคุยงานกันที่ร้านอาหารประจำของตน จ่านิดแคลงใจ จึงแอบโทร.หาธีรธร เพื่อบอกว่าตนเจอตอเข้าแล้ว ไม่ทันบอกรายละเอียด ก็ได้ยินเสียงทางบ้านธีรธรวุ่นวายเรื่องธิดารัตน์หายตัวไป ธีรธรวางสาย จ่านิดไม่รู้จะทำอย่างไรจึงส่งข้อมูลเข้าอีเมล์ของธีรธรแทน

ooooooo

จิตของไศลาไปที่กลางป่าท่ามกลางหมอกควัน พบนักพรตเมฆขาวยืนรออยู่ เขาบอกเธอว่าได้เวลาที่ตาที่สามของเธอจะกลับคืนมา ร่างกายเธอจะสมบูรณ์ดังเดิมอีกครั้ง เธอต้องกลับไปทำสิ่งที่สำคัญ โดยไม่บอกว่าอะไร เพียงย้ำอย่าลืมกฎสองข้อของผู้ได้รับเลือก

ไศลาสะดุ้งตื่นเพราะนาถสุดามาไขกุญแจมือให้และกล่าว “เธอสัญญากับฉันแล้วว่าจะทำให้เทพฟื้น

อย่าผิดคำพูดตัวเอง ฉันให้เวลาถึงคืนนี้ ถ้าฉันไม่เห็นแกโผล่หัวมาล่ะก็ ฉันจะฆ่าน้องสาวปากดีของแกก่อนคนแรกเลย แกก็รู้นี่ว่าฉันทำได้ง่ายๆ”

ไศลารับปาก...ด้านธีรธรกำลังตรวจสอบห้องหลานสาวไม่พบการงัดแงะหรือการต่อสู้แต่อย่างใด

ใจเขาคิดว่าเป็นไศลาที่พาธิดารัตน์ไป...

ในขณะที่จ่านิดนั่งรถที่ผู้การเสริมพงษ์ขับไป

ตามทางอย่างใจคอไม่ดี กระทั่งรถกระตุกดับ ผู้การบอกว่ายางแบน จ่านิดลงมาไม่เห็นว่าแบน ไม่ทันไรผู้การก็ ชักปืนออกมาจ่อหัวเขา

“ยางมันก็ไม่น่าจะแบนอยู่แล้ว นี่ฉันเพิ่งนึกได้ว่า เพิ่งเอารถออกจากศูนย์เมื่อวาน”

“เป็นผู้การจริงๆสินะครับ ผมอุตส่าห์ภาวนาว่าผมจะคิดผิด”

“คนเราน่ะ รู้อะไรมากมันก็ไม่ดี จ่าว่าจริงไหม”

“ผู้การทำได้ยังไง ขึ้นรับโล่ต้านยาเสพติดทุกปี แต่จริงๆแล้วก็...”

“ก็บอกแล้วไงว่าฉันเป็นคนง่ายๆ ไม่คิดมาก โลกเราเนี่ยคิดเยอะก็อยู่ยาก ทางเลือกไหนที่ทำง่ายๆก็ทำกันไป”

“ทางเลือกนี้คงจะง่ายที่สุดแล้วสิครับ”

“ฉลาดนี่ จริงๆจ่าน่าจะได้ก้าวหน้าในอาชีพการงานนะ เสียอย่างเดียวรู้มากไปหน่อย” ผู้การเสริมพงษ์จ่อยิงจ่านิดอย่างโหดเหี้ยม แล้วหันกระบอกปืนยิงแขนตัวเองเฉี่ยวๆ ก่อนจะวิทยุเรียกกำลังตำรวจมาช่วยบอกว่าตนกับลูกน้องถูกลอบทำร้าย สายตาเขามองจ่านิดอย่างเฉยเมย...

คืนเดียวกัน ธีรธรจะออกไปตามหาธิดารัตน์ นิ่มนวลขวางไม่ให้ไป เขาไม่สนใจทำเอาเธอขุ่นเคือง เข่นเขี้ยวแต่งงานกันเมื่อไหร่จะแผลงฤทธิ์ให้น่าดู...ธีรธรขับรถออกจากบ้าน ไศลามายืนขวางหน้ารถ เธอมองเขาด้วยสายตาห่วงใย ต่างจากธีรธรที่มองเธออย่างโกรธแค้น

“คุณธีกำลังเข้าใจฉันผิด”

“ถึงผมจะโง่ที่หลงเชื่อคุณมานาน แต่ผมก็เจ็บแล้วจำ แล้วผมก็ไม่มีวันเชื่อคุณอีกแล้ว”

ไศลาน้ำตาร่วงเผาะ ธีรธรถามหาธิดารัตน์เพราะเชื่อว่าเธอลักพาตัวไป ไศลาตกใจเมื่อรู้ว่าธิดารัตน์หายตัวไป สงสัยเป็นฝีมือโยคีศิลาดำหรือไม่ก็นาถสุดา เธอรับปากจะตามตัวกลับมาให้ ธีรธรหาว่าเธอใช้มุกเดิมๆ ไศลาสาบานว่าไม่ได้ทำ และบอกเขาว่าที่มานี่อยากขอกล่องไม้คืน

“อ๋อ...บากหน้ามาทวงของ”

“มันสำคัญกับฉันจริงๆ”

“ไก่น้อยก็สำคัญกับผมเหมือนกัน ถ้าอยากได้ของ นักก็เอาตัวไก่น้อยมา ผมจะคืนของที่คุณอยากได้ให้เอง” ธีรธรขับรถออกไปไม่ไยดีความรู้สึกของไศลา แต่พอพ้นมาได้ระยะหนึ่ง เขาก็จอดรถตะโกนระบายความอัดอั้นในใจที่ทั้งรักทั้งเกลียดออกมา

ไศลาจะเดินกลับ นิ่มนวลออกมาเยาะเย้ย แกล้งถามมาแสดงความยินดีที่ตนจะแต่งงานกับธีรธรหรือ ขอโทษที่การ์ดยังพิมพ์ไม่เสร็จแล้วจะส่งตามไปให้ ไศลาอุทานทำไมเร็วอย่างนี้ นิ่มนวลลูบท้องตัวเองแล้วเปรยว่า เพื่อลูก ลูกตนกับเขาคงน่ารักมาก ไศลาแทบช็อกเดินออกไปทั้งน้ำตา...ไม่ทันไร สุทธิพงษ์โทร.ตามไศลากลับมาพบที่บ้าน

ทันทีที่ไศลามาถึง สุทธิพงษ์น้ำเสียงไม่ค่อยดี ขอให้เธอช่วย เพราะเขาเจอคนที่ทำให้โลกของเขาเปลี่ยนไปในทางที่ดี แต่คนคนนั้นกำลังตกอยู่ในอันตรายไศลายินดีช่วย อรชรเดินหัวเราะออกมาย้ำคำพูดของไศลาว่าจะช่วยก็อย่าคืนคำ ไศลาหน้าเสียไม่คิดว่าน้องสาวแท้ๆ จะทำกันเอง

“ช่วยไม่ได้ พี่ไศ...เป็นคนทำทุกอย่างให้เป็นแบบนี้เอง” ไศลานิ่วหน้าทำอะไร “พี่เกิดมาแล้วก็ได้ทุกอย่างจาก ทุกคน ทั้งพ่อ แม่ก็รักพี่ไศ ทุกคนยกย่องว่าพี่ไศเก่งอย่างโน้นอย่างนี้ อรเหมือนหมาในบ้านที่มีพงษ์อยู่ข้างอรบ้าง แต่ตอนนี้พี่ไศก็มาเอามันไปอีก ส่วนพี่ชิตก็หัวปักหัวปําอยู่ กับพี่คนเดียว ทำไมอรต้องเกิดมาอยู่ในโลกที่มีพี่ไศด้วย”

“อร พี่ไม่เคยคิดจะแย่งทุกอย่างไปจากอร อรคือน้องสาวที่น่ารักของพี่เสมอ ส่วนชูชิต อรรู้จักเขามาขนาดนี้ อรยังไม่รู้อีกเหรอว่าคนอย่างเขาน่ะ ไม่เคยรักใคร

นอกจากตัวเขาเอง”

“พูดอะไรตอนนี้มันก็ไม่มีประโยชน์หรอกพี่ไศ คำพูดมันช่วยอะไรไม่ได้ อรน่ะเป็นผู้ถูกกระทำมาทั้งชีวิตแล้ว แล้วทุกอย่างก็มาจากพี่ มันจะผิดอะไรถ้าอรจะทำมันกลับคืนไปบ้าง”

ไศลาจะอธิบายแต่อรชรไม่ฟัง เปิดคลิปในมือถือให้ดูว่าธิดารัตน์อยู่ในกำมือโยคีศิลาดำ เสียงเธอร้องให้สุทธิพงษ์ช่วย ทั้งสุทธิพงษ์และไศลาขอร้องอรชรอย่าทำอะไรธิดารัตน์ แต่อรชรให้เอาตำรามาแลก...ไศลาครุ่นคิดพักใหญ่ตกลงจะช่วย ให้อรชรนัดโยคีศิลาดำมาเอาตำราที่บ้านในวันพรุ่งนี้ ต้องมาพร้อมธิดารัตน์ สุทธิพงษ์ขอโทษและขอบคุณไศลา อรชรไม่สำนึกผิดสักนิด

ooooooo

ธีรธรกลับมาที่สำนักงานตำรวจ พบนักข่าวกำลังรุมสัมภาษณ์ผู้การเสริมพงษ์ ที่โดนลอบทำร้ายเป็นเหตุให้จ่านิดต้องตาย ผู้การเล่าว่าที่ไม่ได้ตามคนร้ายไปเพราะเป็นห่วงจ่านิด จึงเรียกเจ้าหน้าที่มาช่วย  แถวนั้นมืดมากทำให้ไม่เห็นหน้าคนร้าย ผู้การหันมาเจอธีรธรก็ตกใจ

ผู้การเสริมพงษ์ขอตัวจากนักข่าวมาหาธีรธร เขาบอกอย่างไม่รู้เรื่องราวว่ามาหาจ่านิด ผู้การทำหน้าเศร้าบอกว่าจ่านิดตายแล้ว ธีรธรผงะแทบช็อก นึกทบทวนนาทีสุดท้ายที่จ่านิดโทร.หา

“จ่าตั้งใจจะบอกอะไรผมกันแน่”

ธีรธรนั่งที่โต๊ะจ่านิด มองเอกสารบนโต๊ะว่าเขามีหลักฐานเกี่ยวกับอะไรจะให้ตน...ในขณะที่ผู้การเสริมพงษ์คุยมือถืออยู่ที่ลานจอดรถ

“ก็ผมบอกแล้วว่าเรื่องนี้ไม่ต้องห่วง ผมจัดการได้ รับรองไม่มีสาวไปถึงใครแน่ๆ แต่พรุ่งนี้ตัวเลขในบัญชีต้องวิ่งแล้วนะครับ ไม่อย่างนั้นผมไม่รับประกันว่าคุณจะปลอดภัยไปตลอด แหม ตกลงกันที่สามสิบล้านไม่ใช่เหรอ...ผมรู้น่าว่ารายได้คุณในแต่ละลอตน่ะเท่าไหร่ แค่นี้ มันไม่ใช่ปัญหาของคุณอยู่แล้วน่า...อืม ก็ตกลงตามนั้น”

กลับเข้ามาเห็นธีรธรกำลังค้นเอกสารจึงถามว่าทำอะไรเพราะเขาถูกพักงานอยู่ ธีรธรหัวไวอ้างว่าหาแฟ้มประวัติของจ่านิด เพื่อติดต่อครอบครัว ผู้การบอกไว้ให้ลูกน้องจัดการก็ได้เรื่องแค่นี้ กลับบ้านไปพักผ่อนจะดีกว่า ธีรธรจำต้องละมือจากกองเอกสารตรงหน้า...

เช้าวันใหม่ ไศลามาหานาถสุดาที่ห้องพัก เพื่อบอกให้เธอไปที่บ้านตนเย็นนี้ ถ้าอยากได้ตำรา นาถสุดาข้องใจเกรงโดนหลอก แต่เพื่อเทพจึงตอบตกลง จากนั้น ไศลาก็มาด้อมๆมองๆที่ข้างรั้วบ้านธีรธร เห็นพันธ์พงษ์ยืนหน้าเครียดอยู่ที่สนาม จึงเรียกเบาๆเพื่อฝากจดหมายถึงธีรธร

“ไศรู้ว่าคุณอากำลังกังวลเรื่องไก่น้อยใช่ไหมคะ ไศจะแวะมาบอกคุณอาว่า ไม่ต้องห่วงไก่น้อยนะคะ ตอนนี้แกยังปลอดภัยดี ไศจะไม่ยอมปล่อยให้แกเป็นอะไรแน่ๆ”

พันธ์พงษ์ใจชื้นขอไปช่วยด้วย แต่ไศลาปฏิเสธแค่เอาจดหมายให้ธีรธรแล้วรอที่บ้านก็พอ ระหว่างที่ไศลาเดินกลับออกไป รถชูชิตกับสมุนแล่นมาจอด สมุนจะลงไปจับตัวไศลา แต่ชูชิตให้ตามดูว่าเธอกำลังทำอะไร เผอิญนิ่มนวลกลับจากตลาด เห็นหน้าชูชิตก็ตกใจโวยวาย

“แก...แกมาที่นี่อีกทำไม ไปนะ ไม่งั้นฉันจะเรียกตำรวจ”

ชูชิตกระชากมือนิ่มนวลมาขู่ “ถ้าขืนเธอยังมีพิรุธแบบนี้ล่ะก็ ฉันส่งคนมาจัดการเธอแน่”

นิ่มนวลดึงมือกลับ เดินหนีเข้าบ้านอย่างหวาดกลัว... พันธ์พงษ์มาที่บ้านธีรธรเพื่อมอบจดหมายให้ พอเขาเปิดอ่านเนื้อความว่า...คุณธีมารับไก่น้อยที่บ้านของฉันพร้อมกับของที่ฉันฝากไว้กับคุณนะคะ ไศลา...ธีรธรยิ่งโกรธเข้าใจว่าไศลายอมรับว่าจับตัวหลานสาวไปเพื่อแลกกับของ

นาถสุดากำลังจะเดินทางไปบ้านไศลาตามนัด แต่ต้องตกใจเมื่อเจอดุลยศักดิ์กับลูกน้องเอาปืนจ่อพาตัวไปที่บ้านเขา ดุลยศักดิ์ไม่พอใจที่เธอหักหลัง

“น่าเสียดายนะ ฉันอุตส่าห์เลี้ยงเธอมาอย่างดีตั้งแต่ยังเด็ก ส่งเสริมให้เป็นดารา ได้แต่งตัวสวยๆให้คนอื่นมาชอบมาชื่นชม ส่งเธอไปฝึกการต่อสู้ แต่ดูสภาพเธอวันนี้สิ ยังกับคนข้างถนน”

“นายจะทำยังไงกับฉันล่ะ”

“ฉันว่าเธอก็น่าจะรู้อยู่แล้วนะ ฉันไม่ชอบเรื่องอะไรที่เสียเวลา ฉันสร้างเธอมาได้ ฉันก็ทำลายเธอได้” ดุลยศักดิ์พยักหน้าให้ลูกน้องจัดการให้เหมือนไม่เคยมีตัวตนมาก่อน

นาถสุดาจำต้องต่อสู้ แม้จะไม่คณามือ แต่ก็ทำเอาหมดแรง ดุลยศักดิ์โพล่งขึ้นว่าที่ต่อสู้ให้รอดตายนี่ เพื่อเทพหรือ นาถสุดาแปลกใจ เขารู้เรื่องเทพได้อย่างไร

“จะไม่รู้ได้ยังไงล่ะ ก็ฉันฆ่ามันกับมือ”

“แก...แกเป็นคนฆ่าเทพจริงๆ แล้วยังป้ายความผิดให้คนอื่นอีก แกนี่มันเลวสมควรตาย”

ดุลยศักดิ์หัวเราะร่า นาถสุดาโกรธจนเกิดพลังฮึดขึ้นอีกครั้ง ซัดสมุนล้มลงจนหมดเหลือดุลยศักดิ์ที่หนีเอาตัวรอดไปได้

ooooooo

ขณะที่ไศลากลับมาบ้าน ก็พบธิดารัตน์ถูกมัดอยู่กับเก้าอี้กลางสนาม เธอจะเข้าช่วย ก็ถูกพลังที่โยคีศิลาดำล้อมไว้กระเด็นออกมา โยคีและอรชรปรากฏตัวหัวเราะเยาะ โยคีศิลาดำทวงตำรา ไศลาต้องบอกให้รอคนกำลังเอามา แล้วถามหาสุทธิพงษ์ อรชรบอกว่าขังไว้ข้างบน

ไศลาผิดหวังกับน้องสาวอย่างอรชรมาก “พวกเธอต้องปล่อยไก่น้อยกับพงษ์โดยไม่มีเงื่อนไขอะไรอีก”

ธีรธรเหน็บปืนพกที่เอวเดินเข้ามาในบ้านไศลา เห็นหลานสาวถูกมัดกลางสนามก็จะเข้าช่วย ไศลาเข้ามาห้าม เขาไม่พอใจ เธอจึงใช้พลังแตะที่ดวงตาเขาทั้งสองข้าง ทำให้เขาได้เห็นพลังอำนาจสีแดงล้อมรอบตัวธิดารัตน์ ต่างจากไศลาที่มีแสงสีขาวรอบตัว ไศลาบอกเขาว่าธิดารัตน์มีมนต์ปกป้องอยู่ เขาหาว่าเธอเล่นกล ไศลาขอร้องให้ไว้ใจตนอีกสักครั้ง

เสียงอรชรเยาะหยัน “นึกว่าใคร ที่แท้ก็สามีคนใหม่ของพี่ไศนี่เอง คิดจะเอาผู้ชายทุกคนบนโลกนี้เลยใช่ไหม”

“อรพูดดีๆนะ คุณธีไม่ใช่สามีของพี่”

อรชรโต้จะต่างอะไร ไม่นานก็ใช่ โยคีศิลาดำโผล่มาปรามและทวงตำรา ไศลารับกล่องไม้มาจากธีรธร “นี่ไง คลายมนต์แล้วปล่อยไก่น้อยมาก่อน  ถ้าไก่น้อยไม่ถึงมือคุณธี ฉันไม่ให้”

โยคีศิลาดำพยักหน้าให้อรชรเข้าไปแก้มัดให้ธิดารัตน์ ไศลายื่นกล่องไม้ให้เขา แล้วร้องบอกธีรธรพาธิดารัตน์กลับไป ไศลามองหาว่าทำไมนาถสุดาไม่มาเสียที เพราะต้องใช้พลังเธอช่วยอีกแรงถึงจะจัดการโยคีได้ อรชรโวยวายว่าได้ตำราแล้วก็จัดการไศลาตามที่ตกลงกันไว้ ไศลาแทบไม่เชื่อหูตัวเองว่าน้องสาวคิดฆ่าตน สุทธิพงษ์หนีออกจากห้องที่ขังมาได้ กระโดดขี่หลังโยคี แล้วบอกให้พี่สาวหนีไป โยคีสลัดสุทธิพงษ์หล่นลงแล้วจะซัดด้วยพลัง ดวงตาที่สามของไศลาเปิดขึ้น เธอใช้พลังสีขาวปกป้องน้องชาย แล้วบอกให้เขาหนีไป

สุทธิพงษ์วิ่งออกมา ธีรธรเห็นจึงให้เขาขับรถตนพาธิดารัตน์กลับไป ตนจะเข้าไปช่วยไศลา...อรชรยืนดูการต่อสู้ด้วยใจหดหู่ ชักไม่แน่ใจว่าอยากให้ไศลาตาย ไศลาพยายามจะเอาตำรากลับคืนมา ธีรธรโผล่มาช่วยแย่งกล่องไม้ไปได้ โยคีซัดเขากระเด็นติดข้างฝาและจะซัดซ้ำ ไศลาตกใจเอาตัวเข้าขวาง ใช้พลังของตนต้าน แต่แล้วก็โดนซัดกระแทกผนังบ้านพังทั้งแถบ...โยคีได้ตำราคืนมาจะกลับ อรชรโวยว่าฆ่าไศลาแล้วหรือ โยคีตอบว่าดูเอาเองว่าจะรอดไหม

ธีรธรพยายามรื้อซากปูนหาร่างไศลา อรชรยืนมอง ด้วยความรู้สึกลังเล จะดีใจหรือเสียใจ เมื่อเจอร่างไศลา อรชรรู้สึกโล่งใจ  ธีรธรรีบอุ้มเธอเข้าไปนอนในบ้านตำหนิอรชร

“คุณยืนทำอะไรอยู่ มาช่วยพี่สาวคุณสิ ผมไม่คิดเลยนะว่าจะมีคนใจร้ายแบบคุณอยู่จริงในโลกนี้ ไศเขาทำอะไรคุณนักหนาเหรอ คุณถึงอยากจะฆ่าเขาให้ตาย”

อรชรยืนอึ้ง ธีรธรหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดหน้าตาให้ไศลา เธอฟื้นขึ้นมารีบถามหากล่องไม้ พอธีรธรบอกว่าโยคีศิลาดำได้ไปแล้ว เธอก็รีบถามถึงอรชรว่าเป็นอะไรหรือเปล่า อรชรหน้าเจื่อน ไม่คิดว่าพี่สาวยังห่วงตน

ooooooo

ทันทีที่สุทธิพงษ์พาธิดารัตน์กลับมาส่งบ้าน ก็โดนกมลาเล่นงานยกใหญ่  นิ่มนวลกับวงทองเป็นห่วงที่ธีรธรไม่ได้กลับมาด้วย ทั้งสองบอกว่า ไศลาเป็นคนช่วยพวกตนออกมา และธีรธรก็กำลังช่วยเธอ...ด้าน ดุลยศักดิ์โทร.หาผู้การเสริมพงษ์ให้หาทางจัดการก่อนที่เรื่องจะบานปลาย

โยคีศิลาดำได้ของสมใจก็ตั้งใจมาฝึกกลางป่า แต่เขาไม่สามารถเปิดกล่องไม้นั้นได้...จิตไศลาไปพบนักพรตเมฆขาว  ท่านบอกว่าถึงเวลาของเธอแล้ว  ไศลาบอกว่าตนสูญเสียตำราไป นักพรตว่าไม่ต้องห่วง ตำราจะอยู่กับคนที่คู่ควรเท่านั้น และคนที่จะเปิดกล่องไม้นั้นได้ ต้องมีดวงตาที่สามเท่านั้น  ถึงเวลาที่เธอต้องกลับไปแล้ว

ไศลาตื่นขึ้นมายังพบธีรธรเช็ดเนื้อตัวให้ตนอยู่ จึงถามเขาหายโกรธตนแล้วหรือ

“เปล่า ผมก็แค่ตอบแทนที่คุณช่วยผม”

“นั่นสินะ ต่อให้คุณหายหรือไม่หาย ก็ไม่มีประโยชน์อะไรอยู่ดี”

“หมายความว่าไง” ธีรธรไม่เข้าใจ

ไศลาแสดงความยินดีที่เขากำลังจะแต่งงานกับ นิ่มนวล  ธีรธรอึ้งพูดไม่ออก  จำต้องกลับไปด้วยความสับสนในใจ ถ้าไศลาหักหลังตนจริงทำไมต้องช่วยตนจนบาดเจ็บแบบนั้น

อรชรถือมีดปลายแหลมเข้ามาจ้องหน้าไศลา “พี่ไศฟื้นขึ้นมาทำไม ทำไมไม่ตายๆไปซะ”

“อรเกลียดพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ”

อรชรยอมรับ ไศลาจึงหลับตายืดอกให้ฆ่า แต่แล้วอรชรก็ทำไม่ลง เธอยืนร้องไห้  สุทธิพงษ์กลับมาบอกพี่สาวทั้งสองว่า พวกเราจะอยู่ด้วยกันพร้อมหน้าอีกได้ไหม

“ผมรู้ พี่อรไม่ได้อยากให้พี่ไศตายหรอก เพราะพี่อรน่ะไม่ได้เกลียดพี่ไศ ถึงเราจะไม่ได้ดูแลกันเหมือนพี่น้องคนอื่นๆ แต่จริงๆลึกๆเราก็รักกันไม่น้อยกว่าใครหรอก หรือพี่อรว่าไม่จริง”

นาถสุดาตามเข้ามา “หมดเวลาซึ้งแล้วไศลา ฉันมาทวงตำราตามที่เธอบอก”

“มาอะไรเอาตอนนี้ โยคีศิลาดำมันเอาไปแล้ว” ไศลาต่อว่า

นาถสุดาโวยให้ไปทำไม ไศลาโต้ ตนคนเดียวจะต้านเขาได้อย่างไร นาถสุดากำหมัด โกรธแค้น ผลุนผลันจะไปเอาตำราคืน  ไศลาขอไปด้วย...นาถสุดาพาไศลามาที่กลางป่าเพราะตนรู้ดีว่าโยคีศิลาดำมาฝึกวิชาที่นี่  พลันมีเสือดำตัวโตโผล่มาจ้องสองสาวด้วยดวงตาแดงก่ำน่ากลัว นาถสุดาพลาดท่าโดนเสือตะปบ ไศลาใช้พลังจากดวงตาที่สามช่วยไว้ ทำให้เสือมลายหายไป

โยคีศิลาดำปรากฏตัวขึ้น ไศลาขอกล่องไม้คืน รู้ว่าเขาเปิดไม่ได้แน่ โยคีโกรธซัดไศลากระเด็น ตวาดตาม “เจ้ารู้อยู่แล้วว่าข้าจะเปิดไม่ได้ แต่เจ้าก็ยังหลอกข้างั้นสิ”

“ก็เจ้าอยากได้มันจนไม่ยอมฟังใครอยู่แล้ว”

“งั้นเจ้ามาวันนี้ ก็เพื่อจะมาเปิดมันให้ข้าสินะ”

“ข้ามาแค่ขอคืน มีคนอื่นที่จำเป็นต้องใช้มากกว่าเจ้า”

โยคีไม่ยอม ใช้พลังกระชากตัวไศลาลอยมาตกแทบเท้า เพื่อจะให้เปิดกล่องไม้ ไศลาเห็นสภาพกล่องเยินจากการพยายามจะเปิด นาถสุดาใช้จังหวะนั้นชิงกล่องไม้มา โยคีตามแย่งคืนต่อสู้กันจนนาถสุดากระอัก-เลือดปางตาย โยคีจะเข้าซ้ำ เกิดแสงสีขาวสว่างจ้าปรากฏร่างนักพรตเมฆขาว เตือนอย่าทำบาปอีกต่อไป อยากเป็นใหญ่ทำไม สุดท้ายก็ตายเอาอะไรไปไม่ได้ โยคีโต้

“อย่ามาธรรมะหน่อยเลย ถ้าธรรมะมันช่วยได้ โลกนี้คงไม่มีคนเลวหรอก โงหัวออกจากป่าบ้างพี่เมฆา ข้างนอกนั่นมันเป็นโลกของใครมีเงินมีอำนาจมากกว่า ก็ชนะหมดแล้ว”

“เจ้านี่มันบัวใต้น้ำจริงๆ” นักพรตเมฆขาวอ่อนใจ

โยคีศิลาดำประกาศกร้าวถ้าใครขวางต้องตายกันไปข้างหนึ่ง จึงเกิดการต่อสู้กัน โยคีไม่อาจสู้นักพรตได้  ร้องขอชีวิต  ระหว่างนั้นไศลาหันมาใช้พลังช่วยชีวิตนาถสุดา จิตของนาถสุดาลอยไปพบกับเทพ เธอดีใจมากที่จะได้อยู่กับเทพอีกครั้ง แต่เทพกลับขอร้องให้เธอกลับไปมีชีวิตและใช้ชีวิตอย่างถูกทำนองครองธรรม ให้มีความสุขเขาจะเฝ้าดูเธออยู่ข้างๆ...นาถสุดาสะดุ้งเฮือกฟื้นขึ้นมา รู้ว่าไศลาเป็นคนชุบชีวิตตนก็ซาบซึ้งน้ำใจ ทั้งที่ตนคิดร้ายกับเธอมาตลอด

ด้านนักพรตเมฆขาว ให้โอกาสโยคีศิลาดำกลับตัวกลับใจเสียใหม่ ยอมรับว่าธรรมะย่อมชนะอธรรม  แต่โยคีกลับใช้ความปรานีนั้น ทะลวงฝ่ามือเข้าในร่างกายนักพรตกระชากดวงใจออกมา ไศลาตกใจร้องเสียงหลง โผเข้าประคองอาจารย์ของตน เธอจะใช้พลังรักษา

“ไม่ต้อง ถ้าเจ้ารักษาข้า ก็เท่ากับว่าเจ้ายอมตายแทนข้า ข้าสมควรแก่เวลาแล้ว”

“ไม่...แล้วใครจะสอนไศฝึกวิชาเพิ่มเติม ไศยังไม่เก่งพอ”

“ตำรานั่นจะสอนเจ้าเอง” นักพรตเมฆขาวสั่งเสียจบก็สิ้นใจ เสียงโยคีศิลาดำหัวเราะสะใจ

“เจ้าโทษข้าไม่ได้หรอกนะ ในสนามรบก็ต้องมีคนชนะและคนแพ้”

“แต่อาจารย์เป็นพี่แท้ๆของแก”

“แล้วเจ้าจะทำอะไรข้าได้ล่ะ หมดอาจารย์ไปทั้งคน ฝีมือเจ้าสองคนก็เทียบอะไรข้าไม่ได้อยู่แล้ว” โยคีศิลาดำคว้าตัวนาถสุดามาเป็นตัวประกัน บังคับให้ไศลาเปิดกล่องไม้

ไศลารับกล่องไม้มา เธอรับรู้ถึงพลังมากมายในกล่องนี้ เธอใช้สมาธิให้ดวงตาที่สามเปิดออก กล่องไม้คลายล็อกเปิดอ้าขึ้น ลมจากทุกสารทิศพัดมาล้อมรอบตัวเธอ แสงสว่างจ้าส่องขึ้นาจากกล่องจนโยคีต้องเบือนหน้าหนี กระดาษแผ่นหนึ่งลอยขึ้นมา ตัวอักษรทุกตัวไหลผ่านเข้าร่างกายไศลา ดูเธอสงบและมีพลังมหาศาล โยคีให้เธอส่งกระดาษนั้นมา ไศลาปล่อยกระดาษลอยเข้ามือโยคี ปรากฏว่าเป็นกระดาษเปล่า โยคีโกรธมากโวยวายหาว่าหลอก

“คนที่มีจิตใจบริสุทธิ์เท่านั้นถึงจะมองเห็น”  ไศลากล่าว

“ไม่จริง แกหลอกฉัน ฉันจะฆ่านังนี่ซะ” โยคีซัดพลังใส่นาถสุดา

ไศลาปล่อยพลังสีขาวสกัดกั้น เท่านั้นโยคีก็เหมือนโดนผลักอย่างแรง กระเด็นไปกระแทกต้นไม้อย่างจัง ถึงกับเอ่ยปาก “ข้าไม่เคยรู้สึกถึงพลังอะไรที่มากมายขนาดนี้มาก่อน”

ไศลาก้าวเข้าหาบอกเขาถึงเวลาของเขาแล้ว โยคีร้อง ขอชีวิต ไศลาสวนเขาก็พูดแบบนี้กับอาจารย์ของตน นาถสุดาขอเป็นคนฆ่าโยคีเอง แต่ไศลาไม่อยากให้ใครแปดเปื้อน โยคีร้องลั่น ไศลายื่นมือออกไปดูดพลังอำนาจจากโยคีศิลาดำออกมาจนหมด โยคีไม่รู้ตัวหลงดีใจที่ตัวเองยังไม่ตาย ไศลาบอกว่าหมดหน้าที่ตนแล้ว แสงรอบตัวเธอดับลง  ไศลาอ่อนแรงหมดสติ  นาถสุดาเข้าประคอง โยคีสะใจลุกขึ้นจะฆ่าทั้งสองสาว แต่ไม่มีพลังใดๆ ออกมาจากฝ่ามือเขาเลย

“ไม่นะ ทำไมข้าไม่มีพลัง พลังของข้า...” โยคีร้องลั่นป่า

“ไศลาทำถูกแล้ว คนบ้าอำนาจอย่างแกไม่ควรตายหรอก ต้องอยู่บนโลกใบนี้ต่อไปอย่างคนไม่มีพลังอำนาจอะไรเลย” นาถสุดาสะใจ มองโยคี-ศิลาดำด้วยความสมเพช

ooooooo

ครุ่นคิดเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจว่า ไศลาหักหลังแล้วมาช่วยชีวิตทำไม ธีรธรว้าวุ่นใจนึกถึงตอนที่จ่านิดโทร.มาบอกว่าเจอตอ เขาจึงรีบไปที่สำนักงานอีกครั้ง เพื่อจะค้นเอกสารบนโต๊ะจ่านิด แต่ทุกอย่าง หายไปหมดแล้ว ลูกน้องบอกว่าผู้การเสริมพงษ์เก็บไป

ธีรธรจึงเข้ามาพบผู้การเพื่อขอกลับมาทำคดีจ่านิด แต่ผู้การไม่อนุมัติ อ้างว่าเรื่องที่เขาทำทั้งกรมเสียหน้า ธีรธรก้มหน้ากลับไป แต่เขาไม่หยุดแค่นั้น มาขอร้องนพรัชให้ขอข้อมูลการตายของจ่านิดจากนิติเวชให้...ไม่นาน นพรัชก็แจ้งผลว่า กระสุนจุดสามแปดยิงตัดขั้วหัวใจจ่านิด จากด้านหน้าระยะเผาขน ธีรธรไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งที่เขาคาดคะเนจะเป็นความจริง...

นาถสุดาพาไศลามาส่งที่บ้าน  เป็นครั้งแรกที่อรชรขอบคุณนาถสุดา สองสาวไม่ติดใจอะไรกันอีก นาถสุดากล่าวว่าเธอจะไปจัดการคนที่ฆ่าเทพ แล้วจะทำพิธีศพให้เทพ...

ระหว่างที่ไศลานอนหลับ ชูชิตแอบเข้ามาในบ้านเพื่อจะพาเธอไปให้ดุลยศักดิ์  เขาพูดจาอ่อนหวาน สารภาพความรักว่าตลอดเวลาผ่านมาไม่เคยตัดเธอออกจากใจได้ ชูชิตเอาแหวนที่ได้จากนิ่มนวลออกมา ทำทีว่าขอหมั้นเธอ ไศลาจำได้ว่าเป็นแหวนประจำตระกูลของธีรธร ชูชิตยังแถไปว่าซื้อมาจากร้านขายของเก่า เมื่อหลอกไศลาไม่ได้จึงใช้ยาสลบโปะเอาตัวไปจนได้

ผู้การเสริมพงษ์รู้ข่าวจากสายว่าธีรธรได้ข้อมูลจาก นิติเวช จึงนัดออกมาเจอที่โกดังริมน้ำ ก่อนออกมาธีรธรได้รับข้อความจากนพรัชให้เช็กเมล์ด่วน เขาจึงเห็นอีเมล์ของจ่านิดเตือน...ระวังผู้การเสริมพงษ์ เขาคือตัวการ...

ดุลยศักดิ์กับผู้การเสริมพงษ์วางแผนให้ธีรธรมาช่วยไศลา ทำทีว่าตัวผู้การก็โดนจับมาด้วย ธีรธรต่อสู้กับ สมุนดุลยศักดิ์จนช่วยทั้งสองออกมาได้ ผู้การให้ปืนแก่เขาเพื่อสู้คนร้าย  ไศลาแก้มัดปากได้ก็รีบบอกธีรธรว่าผู้การ เป็นพวกเดียวกับดุลยศักดิ์ ผู้การจึงเผยตัว ยิงธีรธรกลางลำตัว  ไศลาตกใจพลังดวงตาที่สามเปิดขึ้น ซัดทุกคนล้มลงแต่ดุลยศักดิ์และชูชิตหนีไปได้ ไศลารีบมาช่วยธีรธร ผู้การยกปืนจะยิงไศลา ธีรธรยังพอมีสติใช้ปืนที่ผู้การให้ยิงหัวผู้การตายคาที่

ดุลยศักดิ์หนีออกมาเจอกับนาถสุดา เพราะความแค้นทำให้เธอล้างแค้นให้เทพได้ไม่ยาก ดุลยศักดิ์ตายอย่าง อเนจอนาถ...เหตุการณ์ผ่านไป ธีรธรปลอดภัย ไศลาหนีหายเพราะไม่อยากรับรู้งานแต่งงานของธีรธรกับนิ่มนวล

ในวันแต่งงาน ชูชิตแอบมาหานิ่มนวลเพื่อไถเงิน ขู่ว่าถ้าไม่ให้จะแฉว่าลูกในท้องเป็นลูกตน เผอิญธีรธรก้มหาเหรียญกล้าหาญที่ทำหล่นอยู่ จึงได้ยินทุกคำพูด เขา เข้าจับกุมชูชิตใส่กุญแจมือคล้องติดกับเหล็กดัด แล้วแย่งแหวนประจำตระกูลคืนมา นิ่มนวลพูดไม่ออกได้แต่ร้องไห้

“พี่จะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ทั้งนั้น” ธีรธรกำแหวนเดินจากไป

ธีรธรรู้ดีว่าจะตามหาไศลาได้ที่ไหน...ไศลายืนร้องไห้อยู่ริมน้ำตกที่เธอมักมาฝึกวิชา รำพันอวยพรให้ ธีรธรมีความสุขกับชีวิตครอบครัว  เสียงธีรธรกล่าวขอบคุณ ไศลาสะดุ้งหันมา

“คุณธี คุณมาได้ไงคะ คุณควรจะอยู่ที่งาน”

“ก็ที่นี่ไง งานหมั้นของผม” ไศลาทำหน้างง “ผมจะไม่แต่งงานกับใครทั้งนั้น ถ้าคนนั้นไม่ใช่คุณ” ธีรธรเอาแหวนมาสวมให้ไศลา

“แล้วคุณนิ่ม...”

“อย่าพูดถึงคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้เลย ต่อไปนี้จะมีแค่เราสองคน คุณพร้อมจะกลับเป็นคนธรรมดาไหม...ถ้าเราต้อง...” ธีรธรบรรจงจูบไศลาอย่างดูดดื่ม ไศลาเปิดใจ รับความรักความหวานชื่นจากเขาอย่างไม่อิดออดอีก ยินดีกับความสุขที่เข้ามาในชีวิตเสียที

–อวสาน–

กุหลาบไฟ ตอนที่ 11

อ่านเรื่องย่อ

กุหลาบไฟ

แนว:

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย:

กำกับการแสดงโดย:

ผลิตโดย:

วัน-เวลาออกอากาศ:

ช่องออกอากาศ:

นักแสดงนำ:

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement