รักกันพัลวัน ตอนที่ 8 นิยายไทยรัฐ
วันพฤหัสบดีที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

รักกันพัลวัน ตอนที่ 8


22 พ.ย. 2560 07:36
1,396,068 ครั้ง

ละคร นิยาย รักกันพัลวัน

รักกันพัลวัน ตอนที่ 8

อ่านเรื่องย่อ

รักกันพัลวัน

แนว:

โรแมนติก-คอมมาดี้

บทประพันธ์โดย:

เชอริณ

บทโทรทัศน์โดย:

ปารดา

กำกับการแสดงโดย:

ป้าแจ๋ว ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์

ผลิตโดย:

บริษัท ฟีล กู๊ด เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

ณภัทร เสียงสมบูรณ์,ปรีชญา พงษ์ธนานิกร

ที่นั่งเล่นในสวนสัตว์...ชาติจ้องหน้าตุลพูดอย่างเก็บกดต่อหน้าแมตต์ โตมรกับมนตรีว่า

“ฉันเกือบจะได้เป็นหัวหน้าคีปเปอร์อยู่แล้ว แต่พอเปลี่ยนตัวซีอีโอ คุณแบรดกลับตั้งให้แกเป็นหัวหน้าแทนฉัน ทั้งๆที่อายุงานฉันมากกว่าแก เจ้านายไม่ยุติธรรม ผู้หญิงจะทำหน้าที่นี้ดีกว่าผู้ชายได้ไง!!!”

ตุลอึ้งแต่โตมรหลุดปากโต้ว่าตุลเป็นผู้หญิงที่ไหน พอรู้สึกตัวก็พูดเรื่องตุลรับผิดชอบงานดี รักสัตว์ ไม่คิดจะฆ่ามันเหมือนอย่างเขา เจ้านายท่านเห็น ท่านจึงเลือกตุลเป็นหัวหน้า

“คุณไม่พอใจอะไรก็ควรพูดกันดีๆ เรารับฟังเสียงของพนักงานทุกคนอยู่แล้ว แต่คุณกลับใช้วิธีทำลายชื่อเสียงขององค์กรแล้วยังทารุณสัตว์...บลู แพลนเนตจะเลี้ยงคนอย่างคุณไว้ไม่ได้ ผมขอไล่คุณออกนับแต่นาทีนี้เป็นต้นไป!!” แมตต์จ้องหน้าชาติสั่งเฉียบขาด

“แล้วไปชดใช้ความผิดในคุกด้วย!!” ฌอนที่ตามมาพูดแทรกขึ้น และเชิญตำรวจสองคนเข้ามาจากข้างหลังชาติ พอชาติหันไปเห็นตำรวจก็อึ้ง กัดฟันกรอดอย่างแค้นใจ

จัดการกับชาติแล้ว ฌอนชมแมตต์ขณะเดินกลับว่า “นายทำงานใช้ได้นะวันนี้”

“ขอบใจ” แมตต์ตอบไม่ยินดียินร้าย พอดีได้รับโทรศัพท์จากป้ากลาง เขาบอกว่ากำลังจะกลับ

ป้ากลางบอกแมตต์ว่าฌอนไม่ค่อยสบายตั้งแต่เมื่อวาน ให้เขาช่วยดูแลด้วย ถ้าเห็นท่าไม่ดีก็รับกลับมาด้วยกัน แมตต์รับปาก บอกว่าเดี๋ยวเจอกันที่บ้าน

ที่แท้พิมมี่ยืนฟังอยู่ใกล้ๆ พอป้ากลางวางสายกับแมตต์ก็แปะมือไฮไฟว์กัน ดีใจที่แผนสำเร็จ ฝ่ายแมตต์วางสายจากป้ากลางแล้วพูดลอยๆขณะเดินผ่านฌอนโดยไม่มองหน้าว่า

“น้ากลางเป็นห่วง ถ้าขับกลับไม่ไหวก็ตามมา”

ooooooo

โตมร ตุลกับมนตรีเดินมาที่ลานจอดรถมอเตอร์ไซค์ของพนักงาน พอโตมรสตาร์ตรถก็เชิญตุลขึ้นซ้อน มนตรีขยับจะขึ้นด้วย โตมรเบรกว่าซ้อน 3 ผิดกฎหมาย พี่ตรีเป็นผู้ชายก็กลับเองสิ

พอตุลขึ้นซ้อน โตมรบอกให้กอดแน่นๆ แล้วขี่รถออกไปเลย ทิ้งมนตรีให้ยืนบ่นปนด่าแถมแช่ง “ขอให้ ไอ้ตุลถีบหัวส่งตั้งแต่ตดยังไม่ทันหายเหม็น!! ไอ้น้องเฮงซวย!!!”

คำแช่งมนตรีศักดิ์สิทธิ์จริงๆ เพราะพอไปถึงแถวหน้าสวนสัตว์ ตุลเห็นรถฐานัทสวนมาก็บอกให้โตมรจอดรถแล้วโดดลงวิ่งไปหาฐานัท ถามว่ามูลนิธิเรียกตัวไปทำงานหรือ เขาบอกว่าเมื่อวานบอกว่าจะช่วยงาน วันนี้ว่างพอดี เต็มที่ถึงเช้าได้เลย

แมตต์ขับรถออกจากสวนสัตว์มีฌอนนั่งมาด้วยพอดี เขาชะลอรถเมื่อเห็นตุลยืนคุยกับฐานัทแล้ววิ่งกลับไปถอดหมวกกันน็อกยัดใส่มือโตมรที่ยังงงอยู่ บอกขอบใจ พรุ่งนี้เจอกัน

มนตรีเดินกะปลกกะเปลี้ยออกมา เห็นโตมรอึ้งอยู่ที่รถคนเดียว ก็แฉลบเข้าไปเย้ย

“ไงล่ะ กูสังหรณ์ใจอยู่แล้วว่าต้องไปกันไม่ถึงไหน ทีนี้ต้องการเพื่อนร่วมทางไหมล่ะ” ว่าแล้วก็ดึงหมวกกันน็อกจากโตมรมาสวม โดดซ้อนท้ายหน้าตาเฉยเลย

แมตต์ขับรถพาฌอนกลับถึงบ้าน ฌอนเดินเข้าไปก่อน พิมมี่รีบลุกมารับถามว่าพี่ฌอนกลับยังไง ทันใดนั้นแมตต์เดินเข้ามา เขาจ้องจับผิดพิมมี่จนเธอหน้าเจื่อนเก็บอาการดี๊ด๊าสำรวมขึ้นทันที

ป้ากลางเห็นบรรยากาศไม่ดี เอ่ยอย่างปลื้มปีติว่าพี่น้องกลับด้วยกันน่ารักจัง เร่งให้ไปล้างมือแล้วมากินข้าวกัน แมตต์บอกป้ากลางว่าตนทำตามที่น้าขอหมดหน้าที่แล้วตนขอตัว แล้วเดินแยกไปเลย

ป้ากลางบอกฌอนว่าอย่าคิดมาก ถ้าแมตต์ไม่ห่วงก็ไม่รับกลับมาด้วยกันหรอก พิมมี่ก็ขอให้อยู่กินข้าวด้วยกันก่อน ตนจะไปตั้งโต๊ะเดี๋ยวนี้

“ไม่ต้องเผื่อพี่นะพิมมี่” ฌอนบอก พอพิมมี่หันมาเขาบอกว่า “พี่เพิ่งกินซุปหัวหอมกับขนมปังไปเมื่อเย็นนี้เอง แล้วก็กินยามาแล้วด้วย ตอนนี้พี่อยากนอนพัก” แล้วขอตัวกับป้ากลาง

“เฮ้อ...อุตส่าห์กลับมาด้วยกันดีๆ แยกย้ายไปคนละทางอีกแล้ว” ป้ากลางบ่น มองหน้ากันเหวอ...

ooooooo

เช้านี้ตุลยังไม่ทันลุกจากที่นอน อโนมาก็โทร.มาบอกว่าเมื่อวานพี่นัทถามว่าตุลเป็นผู้หญิงหรือเปล่า ถามอำว่าตุลไปอ่อยอะไรเขาหรือเปล่า ตุลดีดตัวดีใจที่การปรับลุคของตนได้ผลแล้ว

แต่ไม่ทันไรก็มีสายจากฐานัทเข้ามา ตุลรีบเลิกสายกับอโนมา ฐานัทบอกว่าตอนนี้อยู่ข้างล่างแล้ว ตุลตกใจขอเวลา 10 นาทีจะลงไปรับ แล้ววิ่งจู๊ดไปเข้าห้องน้ำ แต่พอพาฐานัทเดินมาที่ห้อง ตุลนึกได้ว่าจะให้เขาเข้ามาเห็นสภาพห้องตอนนี้ไม่ได้ บอกเขาให้รอก่อน ตนเข้าไปเก็บห้องแป๊บ เพราะมันรกมาก

ที่แท้ตุลไปเก็บรูป เก็บตุ๊กตาสัญลักษณ์ชื่อ P’NUT และอื่นๆอีกมากมายที่แสดงถึงความรู้สึกที่ตนมีต่อฐานัท เก็บใส่ตู้บ้าง ยัดใส่ลิ้นชักบ้าง ซ่อนใต้โต๊ะบ้าง แล้วจึงเปิดประตูรับชายหนุ่มเข้ามาเขินๆ

ตุลให้ฐานัทนั่งดูงานตัวเอง เอาโจ๊กสองถุงที่เขาซื้อมาไปใส่ชาม แต่พอยกมาความประหม่าเขินเบ๊อะ ทำโจ๊กหกรดฐานัทเต็มๆ ตุลตกใจจะทายาให้ เขาบอกว่าไม่เป็นไรแค่แดงๆเท่านั้น เธอจึงบอกให้ไปอาบน้ำเสีย

ฐานัทจึงเดินไปห้องน้ำ ส่วนตุลวิ่งไปเอาผ้าขนหนูกับเสื้อมาให้เปลี่ยน นึกอะไรขึ้นมาได้รีบวิ่งไปแซงชายหนุ่มเข้าไปในห้องน้ำมองหาอะไรวุ่น

ฐานัทหยิบสติกเกอร์ที่มีสัญลักษณ์ T กับ N เขาแกล้งถามว่า N หมายถึงใคร ตุลทั้งประหม่าทั้งเขินเผลอบอกว่า “นัท” พอรู้ตัวก็รีบแก้วุ่นวาย จนมาลง ที่อโนมา...

แต่ฐานัทดูออก เขารู้ว่าหมายถึงตน ส่งสติกเกอร์คืนให้บอกว่าเผื่อจะเอาไปติดใหม่ มองตุลที่เขินเดินม้วนออกไปด้วยหัวใจพองฟู...

ooooooo

เช้านี้พิมมี่เข้าครัวเตรียมทำอาหารให้ฌอน คุยกับป้ากลางที่เข้ามาเตรียมของใส่บาตรว่าตำราเขาว่าหัวไชเท้าช่วยเสริมภูมิคุ้มกัน ป้องกันโรคและร่างกาย เหมาะกับคนป่วยช่วงฟื้นฟูร่างกายมาก

พิมมี่คุยเพลิน ไม่รู้ว่าป้ากลางยกของใส่บาตรออกไปแล้ว เธอยังต้มน้ำซุปไปพูดไปเรื่อยว่า

“พิมมี่เคยเห็นพี่ฌอนกินนะคะ เลยจัดซุปสาหร่ายเห็ดหอมใส่หัวไชเท้าให้กินเช้านี้ซะเลย” ขณะนั้นฌอนเดินเข้ามาเงียบๆ พิมมี่ยังคงพูดถึงอดีตอย่างมีความสุขว่า “แต่เอ...พี่ฌอนไม่กินเห็ดหอมรึเปล่าคะ จำได้ว่าตอนไปเยี่ยมพี่แมตต์ที่เมลเบิร์นเคยเห็นพี่ฌอนเขี่ยเห็ดหอมไว้ข้างจาน แล้วขึ้นฉ่ายนี่อีก เห็นเคยบ่นว่ากลิ่นมันแรง แต่ยังไงพิมมี่ก็ต้องใส่ทั้งสองอย่างแหละ จะได้ฟื้นตัวไวๆ ดีไหมคะ”

“ดีครับ แต่จะดียิ่งกว่านี้ ถ้าพิมมี่จะวางมือสักครู่... ได้ไหม พี่ขอคุยอะไรด้วยหน่อย”

พิมมี่ตกใจเขินที่ฌอนได้ยินตนพูดถึงเขา ใจเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อเขาขอคุยด้วย...จะคุยอะไรนะ???

ฌอนพาพิมมี่ไปนั่งคุยกันที่มุมนั่งเล่นข้างสระว่ายน้ำที่บ้าน

ฌอนขอบคุณพิมมี่ที่ช่วยหาแฟ้มงานให้นลินีเมื่อวาน ถ้าเมื่อวานเธอไม่ช่วยงานคงไม่เสร็จแน่ และคุณพ่อก็ต้องเสียคำพูดกับผู้ใหญ่ที่โน่น และตนก็จะต้องรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต พิมมี่ถามว่าเขาจริงจังกับงานขนาดนี้เลยหรือ

ฌอนเล่าอดีตของตนให้พิมมี่ฟังอย่างไม่ปิดบังว่า ตนแค่ต้องการทำงานทุกอย่างตามที่คุณพ่อสั่งให้ดีที่สุดเพราะคนที่ส่งตนเรียน ให้โอกาสตนทำงานก็คือคุณพ่อ ถ้าไม่มีท่าน ตนก็คงเป็นกุ๊ยข้างถนนที่นิวยอร์กไปแล้ว ฌอนเล่าถึงครอบครัวตัวเองด้วยน้ำเสียงที่เศร้าลงว่า

“พ่อพี่เสียตอนพี่อายุ 15 พี่กับแม่ต้องทำงานทุกอย่างเพื่อเอาตัวให้รอด จนเราสองคนมาเจอคุณพ่อ เราถึงมีโอกาสเหมือนคนอื่นเขา...พี่ขอบคุณพิมมี่มากนะที่ช่วยงาน แล้วก็ขอโทษจริงๆ ที่วันก่อนพี่เผลอหงุดหงิดใส่พิมมี่”

พิมมี่พูดอย่างเข้าใจว่า ที่เขาหงุดหงิดเพราะป่วย เขาบอกว่าตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้ว พิมมี่หยอกว่าดีขึ้นเพราะขี้เกียจกินยาหรือเปล่า พลางเอามืออังหน้าผาก

“ป้ากลางเรียกแน่ะพิมมี่” เสียงแมตต์ขุ่นเข้ม แมตต์ลงมาจากห้องทำงานเพราะไม่มีสมาธิในการอ่านเอกสาร ใจว้าวุ่นวนเวียนกับภาพที่เห็นตุลคุยกับฐานัทและขึ้นรถไปด้วยกันเมื่อวาน มาเห็นเข้าเต็มตา!

ป้ากลางที่ใส่บาตรเสร็จกลับเข้ามาเห็นสามหนุ่มสาวเผชิญหน้ากันอยู่ก็พึมพำ

“ใส่บาตรปุ๊บ งานเข้าปั๊บ...เฮ้อ!!”

ฌอนกับแมตต์หน้าเครียดใส่กัน ฌอนถามว่ามีอะไรก็ว่ามา ไม่งั้นตนจะไปกินข้าว แมตต์บอกว่าอย่ายุ่งกับพิมมี่ ฌอนย้อนถามว่าทำไม??

“พิมมี่เป็นน้องสาวคนเดียวของฉัน โลกของพิมมี่สวยงามดีอยู่แล้วอย่าทำให้น้องฉันต้องเจ็บปวดแบบเดียวกับนาตาลี!!!”

ฌอนถามว่าอะไรทำให้เขาคิดว่าตนหรือพิมมี่จะคิดอะไรกัน แมตต์ย้ำว่าไม่คิดก็ดีแล้ว ปรามว่า

“อย่าแม้แต่จะคิด พิมมี่ไม่ใช่นาตาลี น้องฉันบอบบางเกินกว่าจะรับมือกับปัญหาหนักๆอย่างนาตาลีได้”

“ไม่มีปัญหา งั้นนายก็สบายใจได้เลย เพราะในใจฉันมีแต่เรื่องงาน นอกจากงานก็คือนาตาลีกับลูก ไม่มีใครแทนที่สองคนนี้ได้ เข้าใจตามนี้ด้วย!!”

ฌอนลุกขึ้นเดินไปเลย แมตต์มองตามหน้านิ่ง แต่คนที่หัวใจแทบสลายก็คือพิมมี่เธอวิ่งเตลิดออกไปพอเจอป้ากลางก็โผกอดร้องไห้โฮ บอกป้ากลางว่า ตนไม่เข้าใจว่าทำไมแค่คำพูดไม่กี่คำก็ทำให้เราเจ็บปวดได้ถึงขนาดนี้...

“นี่มันแค่เริ่มต้นลูกเอ๊ย...กว่าที่ใครสักคนจะสุขสมหวังในรักได้ ก็ล้วนต้องผ่านความเจ็บปวด มีแผลเหวอะหวะกันทั้งนั้น”

พิมมี่ถามว่าตนจะทำอย่างไรดี ไม่อยากทุกข์ใจแบบนี้และอยากให้สิ่งที่ได้ยินเมื่อกี๊เป็นแค่ความฝัน

“แต่ที่สุดแล้วมันคือความจริง...จริงไหมลูก ไม่มีใครหนีความจริงได้นะพิมมี่ เมื่อเราหนีมันไม่ได้เราก็ต้องตั้งรับมันอย่างมีสติไม่ปล่อยให้อารมณ์ครอบงำมากเกินไป อะไรที่มากเกินไปมันจะทำให้เราทุกข์มากกว่าสุขนะลูก”

ป้ากลางกอดปลอบและให้สติพิมมี่อย่างอบอุ่น...

ooooooo

ฐานัทมาสเกตช์โครงสร้างอาคาร บลู ซี เวิลด์ ตุลเสนออย่างมีอารมณ์ร่วมว่าให้เขาสเกตช์ตรงโซนปลากระเบนกับฉลามเหมือนที่เมืองนอกเขาทำก็ได้ ฐานัทขอศึกษารายละเอียดก่อน

“ข้อมูลโซนปลากระเบนกับฉลามอยู่หน้าก่อนสุดท้ายนะคะ”

พอฐานัทพลิกไป ตุลกลับตกใจบอกว่าอย่าเพิ่งดูหน้านั้น แต่เขาเปิดดูไปแล้ว ตุลดิ้นเร่าๆด้วยความอายเพราะนั่นคือความในใจลึกๆของตน แก้เกี้ยวออกตัวว่าตอนนั้นตนง่วงๆ ไม่มีอะไรทำเลยวาดเล่นๆ พี่นัทอย่าถือสาเลย

ฐานัทถามว่าตรงไหนหรือ ไม่เห็นมีอะไรเลย ตุลเหวอ ชะโงกไปดูไม่มีอะไรจริงๆ เสียงอ่อนว่าจำได้ว่าตนวาดไว้หน้าปลากระเบนจริงๆ

“มันมี 2 ฉบับไม่ใช่เหรอ” ฐานัทถาม ทำเอาตุลตาเหลือก กรีดร้องลั่นตึก

“ไม่ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!!!!!”

ที่แท้อีกชุดหนึ่งอยู่ที่แมตต์ เขาตรวจถึงหน้าข้อมูลเกี่ยวกับปลากระเบนและฉลามแล้วอึ้ง เพราะมีภาพการ์ตูน 3 ตัวที่ไม่เกี่ยวกับปลากระเบนกับฉลามเลย

การ์ตูนตัวแรกเป็นเทวดารูปหล่อเขียนชื่อกำกับไว้ว่า “พี่นัท” ถัดมาเป็นรูปการ์ตูนนางฟ้า เขียนชื่อกำกับไว้ว่า “ตุล” ตรงกลางระหว่างเทวดากับนางฟ้ามีรูปหัวใจดวงโตคั่นอยู่ ส่วนการ์ตูนตัวขวาสุดเป็นรูป Devil มีเขามีเขี้ยวถือสามง่ามปลายหางเป็นลูกศร มีชื่อกำกับว่า Matt=Mad=VP 3=Vampire No 3

แมตต์อึ้งงัน ทั้งโกรธ ทั้งไม่พอใจอิจฉาผู้ชายที่เป็นรูปเทวดาคู่กับนางฟ้า แต่พอดีมีโทรศัพท์เข้า เขายกดูเป็นสายจากโรสโทร.มาอ้อนว่าวันนี้คุณแม่ไม่อยู่ ให้เขามารับตนไปคุยงานที่บริษัทออกแบบหน่อยเสร็จแล้วไปหากินสลัดที่นิมมานฯ บ่ายๆก็ไปนั่งจิบชาที่ริมปิงกัน

“ขอโทษนะโรส วันนี้ผมต้องเตรียม present วันจันทร์ต้อง pitch งานแข่งกับหลายบริษัท ให้ประสงค์ขับไปให้ก่อนนะ”

“งั้นกินกลางวันอย่างเดียวก็ได้ค่ะ กินเสร็จแล้วโรสจะอยู่ช่วยแมตต์ทำงานเอง นะคะแมตต์...เดี๋ยวนี้เราไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันเลย”

โรสกระเง้ากระงอด แมตต์บอกว่าคราวนี้ต้องขอตัวจริงๆ ตนจะโทร.สั่งอาหารให้ไปส่งที่บ้าน

โรสเซ็ง งอน บอกไม่เป็นไรให้เขาทำงานไปเถอะตนไม่กวนแล้ว พูดแล้ววางสายอย่างขัดใจ

ooooooo

กลางวันวันนี้เอง มนตรีโทร.บอกตุลว่ามีงานด่วนจี๋ที่ออฟฟิศให้รีบไป ตนมารอข้างล่างแล้ว ตุลรีบลงมาแล้วก็งงเพราะมนตรีปั่นจักรยานมา ถามว่าแล้วเมื่อไหร่จะถึง มนตรีบอกว่าไม่ใช่ไปคันนี้ แต่ไปคันโน้นแล้วชี้ไปที่รถของแมตต์ ถามตุลว่า

“ไปทำอะไรเขาไว้อีกล่ะสิ ตัวใครตัวมันนะเที่ยวนี้” แล้วโบกมือบ๋ายๆ ปั่นจักรยานไปเลย ตุลเดินกลัวๆกล้าๆ ไปที่รถของแมตต์ที่จอดอยู่อีกมุมหนึ่ง พอไปถึงเขา สั่งหน้าขรึม

“ขึ้นรถ”

ตุลเดินตัวลีบอ้อมไปขึ้นรถ ใจคอไม่อยู่กับเนื้อกับตัว แต่แทนที่แมตต์จะขับรถไปที่ออฟฟิศ เขากลับพาตุลไปที่บ้าน บอกว่าเป็นบ้านแม่เขาเอง วันนี้วันหยุดตนขนงานมาทำที่นี่

แมตต์พาตุลไปที่เรือนไม้กลางบึงบัววิกตอเรีย เขาเปิดคอมพ์ถามเสียงเรียบว่า

“เธอเช่าห้องอยู่กับผู้ชายเหรอ” ตุลบอกว่าเปล่า ตนอยู่คนเดียว “แล้วผู้ชายที่ตามลงมาล่ะ อย่าบอกนะว่าเจอกันเมื่อเช้า” ตุลบอกว่าพี่นัทมาหาตนเมื่อเช้า แมตต์ดักคอเสียงขุ่นว่า “อย่าบอกนะว่านั่งคุยกันที่ล็อบบี้”

“พี่นัทขึ้นไปช่วยฉันทำงานที่ห้อง”

“เขาเป็นเพื่อนร่วมอาชีพ เลี้ยงกระทิงเก้งกวางเหมือนเธองั้นสิ” แมตต์มองหน้าตาขวางเสียงเขียว

“ไม่ใช่ค่ะ พี่นัทเป็นสถาปนิกอยู่บริษัท Plan 66 Architect ฉันขอให้เขามาช่วยสเกตช์โครงสร้างบลู ซี เวิลด์ให้คุณเอาไปพรีเซนต์ไง” เห็นเขาสีหน้าผ่อนคลายลง ตุลชี้แจงว่า “พี่นัทจะเอางานมาส่งพรุ่งนี้ คุณจะซักประวัติเพิ่มอีกไหม ฉันจะได้นัดให้”

“กับเขาไม่มีอะไรจะซัก แต่กับเธอมี”

ตุลชะงักกึกนึกในใจว่าจะอะไรอีกล่ะ แมตต์ถามว่า

“ผู้ชายคนนั้นเป็นเทวดา เธอเป็นนางฟ้า ส่วนฉัน เป็นแวมไพร์สินะ”

แมตต์หยิบเอกสารแผ่นที่ตุลวาดการ์ตูนไว้มาวางไว้ตรงหน้า ตุลถึงกับไปไม่เป็น เอ้อๆอือๆ หน้าจ๋อยสนิทอยากกลั้นใจตายเสียในวินาทีนั้นเลย...

ooooooo

บ่ายนี้ฐานัทลงจากรถที่หน้าออฟฟิศถือของลงมา เห็นดารินทร์ขนของพะรุงพะรังตามมา เขารีบวางแฟ้มลงที่ท้ายรถคันหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆไปช่วย ถามว่า ขนอะไรมาตั้งเยอะแยะ

“ลูกค้า Boutique hotel ของดาไม่มีเวลาไปเลือกพรมกับม่านเอง ดาเลยต้องขนตัวอย่างมาให้เลือกที่นี่ค่ะ”

ฐานัทช่วยแบ่งมาส่วนหนึ่ง บอกอโนมาให้ช่วยหยิบงานของตนที่ท้ายรถคันนั้นเข้าไปให้ด้วย เขาชี้ให้ดูของที่วางไว้ที่ท้ายรถ แล้วช่วยดารินทร์หอบของเข้าออฟฟิศ

อโนมา​ไป​ท้าย​รถ​เพื่อ​เอา​ของ มือ​ถือ​ดัง​ขึ้น เธอหนีบ​แค็ต​ตา​ล็อก​ล้วง​มือ​หยิบ​โทรศัพท์​รับ​สาย อีก​มือ​ก็​ยกโมเดล​ของ​ฐานัท​ที่​วาง​อยู่​ท้าย​รถ โดย​ไม่ทัน​เห็น​ว่า​แฟ้ม​สเกตช์ บลู ซี เวิลด์​ข้าง​ใต้​หยิบ​ไป​ไม่​หมด

ขณะ​แบก ถือ หิ้ว​ของ​พะรุงพะรัง​ขึ้น​บันได​นั้น เจอ​โ​รส​ถือ​แบบ​สเกตช์​ร้าน​เดิน​สวน​ลง​มา เธอ​วี้ด​ว้ายถามว่า​แบก​อะไร​กัน​เยอะ​แยะ​ขนาด​นี้ ฐานัท​เจอ​คู่ปรับ​เก่าก็ประชด​สวน​ไป​ว่า

“งาน...ทุก​คน​มี​งาน​มี​การ​ทำ​ ไม่ได้​หายใจ​ทิ้งไปวันๆ เหมือน​ใคร​บาง​คน”

ทั้ง​สาม​เดิน​ต่อ​ไป​ไม่​สนใจ แต่​แล้ว​ก็​ต้อง​ชะงัก เมื่อ​โ​รส​แหว​ขึ้น

“ฉัน​มา​ทำ​งาน!!! คุณ​โจ้​ให้​ฉัน​มา​รับ​แบบ​สเกตช์​ร้าน​ไป​ให้​คุณ​แม่​ดู ส่ง​คุณ​แม่​เสร็จ​จบ​งาน​ฉัน​ก็​ลั้ล​ลา ไม่​ต้อง​มา​หลัง​ขด​หลัง​แข็ง​เหมือน​ใคร​บาง​คน ที่​ใช้​เวลา​วัน​หยุดทำ​งาน​จน​โงหัว​ไม่​ขึ้น” โ​รส​ยกมือ​ข้าง​ที่​ใส่​เฝือก​บ๊ายบาย​ชาย​หนุ่ม​กวนๆ

“วัน​หยุด ยัง​อุตส่าห์​เจอ...ซวย​กว่า​นี้​มี​อีก​ไหม” ฐานัท​ส่าย​หน้า​บ่น​เพลียๆ ส่วน​ดา​ริน​ทร์​กับ​อโนมา​มองกัน​อย่าง​สงสัย​ว่า​สอง​คน​นี้​เป็น​อะไร เจอ​กัน​ที​ไร​ทะเลาะกันทุกที

ไม่​จบ​แค่​นั้น เพราะ​พอ​ขึ้น​ไป​ถึง​ห้อง​ฝ่าย​ออกแบบ​ของ​ออฟฟิศ อโนมา​ถาม​ฐานั​ทว่า​โมเดล​นี้​ให้​วาง​ตรงไหน ฐานัท​เข้า​มา​รับ​บอก​ว่า​ตน​ยก​ไป​เอง แต่​ไม่​เห็น​แฟ้ม​แบบ​สเกตช์​ก็​ถาม แฟ้ม​ล่ะ?

อโนมา​บอก​ว่า​ไม่​เห็น เขา​วาง​ไว้​ตรง​ไหน​หรือ ฐานั​ทบ​อก​ว่า​วาง​อยู่​ด้วย​กัน เดี๋ยว​ตน​ไป​หา​เอง ฐานัท​วิ่ง​ลง​มา​รถ​คัน​นั้น​ขับ​ผ่าน​ไป​พอดี เห็น​แฟ้ม​แบบ​สเกตช์บลู ซี เวิลด์​วาง​ที่​กระโปรง​ท้าย​รถ เขา​วิ่ง​ตาม​โบก​มือ​พลาง​ตะโกน​ให้​จอด แต่​รถ​ไม่​จอด เขา​เห็น​ทะเบียน​รถ​จำ​ได้​ว่า​เป็น​ของ​โ​รส​จึง​โทรศัพท์​บอก​เธอ​ให้​จอด​ก่อน

โ​รส​กวน​ประสาท​ว่า​ตน​ไม่ได้​ขับ จะ​จอด​ยัง​ไง

“จอด​เดี๋ยวนี้!! ถ้า​ไม่​จอด​มี​เรื่อง ผม​ตาม​ถึงบ้าน​จริงๆด้วย!!!”

โ​รส​ชะงัก​หัน​มอง​ด้าน​หลัง เห็น​ฐานัท​วิ่ง​หน้าตั้ง​ตาม​มา และ​เห็น​แฟ้ม​ที่​วาง​อยู่​บน​กระโปรง​ท้าย​รถ​ถูก​ลม​พัด​เปิด กระดาษ​แบบ​สเกตช์​ปลิว​กระจาย ดู​สวย​แต่​มัน​คือ​หายนะ! ฐานัท​ตะโกน​ให้​จอด คน​ขับ​เบรก​เอี๊ยด​จนโ​รส​หัว​คะมำ

พอ​จอด​รถ​แล้ว​โ​รส​ลง​มา​แว้​ดๆใส่​ว่า แค่​ไม่​จอดรถ​ถึง​กับ​จะ​ฆ่า​กัน​เลย​หรือ ฐานั​ทบ​อก​ว่าที่​ให้​จอด​เพราะ​ตน​วาง​งาน​ไว้​ที่​ท้าย​รถ มัน​ปลิว​ลง​มา​หมด​แล้ว​เห็น​ไหม!

โ​รส​เถียง​ฉอดๆว่า​มัน​เป็น​ความ​ผิด​ของ​ตน​หรือ เขา​เที่ยว​เอา​ของ​มา​วาง​ไว้​ที่​รถ​คน​อื่น​ ตน​ไม่​เอาเรื่อง​ก็บุญ​แล้ว ฐานั​ทบ​อก​ว่า​ตน​ต้อง​ส่ง​งาน​พรุ่งนี้​ด้วย โ​รส​ลอยหน้า​ถาม​ว่า “แล้ว​มัน​เกี่ยว​อะไร​กับ​ฉัน”

“ก็ได้ ผม​จะ​ไป​บอก​คุณ​แมตต์​ตามตรง ผม​อาจ​สะเพร่า แต่​เป็น​เพราะ​คุณ​ด้วย​ที่​ทำให้​ผม​ส่ง​งาน​ช้า”

พอ​โ​รส​รู้​ว่า​เป็น​งาน​ของ​แมตต์​ก็​หู​ตั้ง ฐานั​ทบอกว่า​เป็น​งาน​สเกตช์​อค​วา​เรียม​ที่​เขา​จะ​ประมูล​วัน​จันทร์นี้ด้วย โ​รส​ตกใจ​เร่ง​ให้​รีบ​ช่วย​กัน​เก็บ แล้ว​กุลีกุจอ​วิ่ง​ไป​เก็บแบบ​ที่​ปลิว​ตก​ตาม​ถนน ทางเท้า​และ​แอ่ง​น้ำ! พอ​รวบรวมมา​บาง​แผ่น​มี​รอย​ล้อ​รถยนต์ มี​รอย​รองเท้า​และ​เลอะโคลน​จน​ขา​ด​วิ่น!

ฐานัท​เห็น​แบบ​สเกตช์​ของ​ตน​ก็​แทบ​คลั่ง ส่วน​โรส​แค่​ยิ้ม​ฝืดๆเท่านั้น

ooooooo

ที่​เรือน​ไม้​กลาง​บึง​บัว​วิกตอเรีย​บ้าน​แมตต์...​ทั้ง​แมตต์​และ​ตุ​ล​ต่าง​ก้มหน้าก้มตา​ทำ​งาน​กัน​คร่ำเคร่ง แมตต์​วาง​ปากกา​บ่น​หิว ตุ​ล​ทำหูทวนลม เขา​บ่น​เสียงดัง “หิว​มาก!!”

ตุ​ล​ให้​เขา​ขับ​รถ​ออก​ไป​กิน เขา​เล่น​แง่​ว่า​ตน​หิว​เธอ​ก็​ต้อง​หิว โมเม​ว่า​เป็น​บัดดี้​กัน​ต้อง​กิน​พร้อม​กัน ตุลวางมือ​จาก​งาน​ถาม​ว่า​เขา​จะ​กิน​อะไร​ตน​จะ​โทร.​สั่ง​ให้ ถามว่า​เอา​ส้มตำ​ไหม มี​ร้าน​อร่อย​อยู่​หน้า ม. พอ​แมตต์​บอกว่า​ก็ได้ ตุ​ล​ก็​หยิบ​กระดาษ​มา​เตรียม​จด

แมตต์​สั่ง​เอา​ตำ​ปู​ปลาร้า สั่ง​ละเอียด​ยิบ​ว่า​ปูต้องมา​จาก​มหาชัย​นึ่ง​ให้​สุก มะละกอ​จาก​ราชบุรี​ต้อง​สับไม่ใช่ขูด พริกขี้หนู​สวน​จาก​อุบล​เม็ด​เดียว ถั่ว​คั่ว​เอง​ไม่​งั้น​เดี๋ยวมี​เชื้อรา ปลาร้า​ต้ม​ที่​ร้อย​องศา

“แค่​นี้​ใช่​ไหม” ตุ​ล​ถาม​เ​อ๋อๆ พอ​ฟัง​เขา​สั่ง​ที่มาของ​ข้าวเหนียว ความ​พอดี​ของ​ไก่​ย่าง​และ​น้ำตก​หมู ใส่ข้าวคั่ว​ที่​คั่ว​ไฟ​อ่อนๆ โรย​หัว​หอม​ซอย​จาก​ศรีสะเกษ ตุ​ล​ก็วางกระดาษ​ปาก​ถาม​เสียง​ขุ่น​ว่า​ละเอียด​ขนาด​นี้​ใคร​จะ​ทำให้ บอกให้​ไป​จ้าง​แม่​ครัว​ส่วนตัว​ก็​แล้วกัน

“แม่​ครัว​ส่วนตัว​ก็​เธอ​ไง เขา​ลือ​กัน​ว่า​หัวหน้า​คีปเปอ​ร์​ชื่อ​ตุ​ลญาณา​ทำ​อะไร​ได้​ทุก​อย่าง หรือ​ไม่​จริง”

“จริง...มัน​จะ​ยาก​อะไร” ตุ​ล​ยิ้ม​อย่าง​มี​เลศนัย​แล้ว​เดิน​ออก​ไป

ฝ่าย​ฐานัท​มอง​แบบ​สเกตช์​ที่​เสียหาย บ่น​ว่า​กะจะทำให้​เสร็จ​คืน​นี้ แล้ว​นี่​ลาก​ยาว​ถึง​พรุ่งนี้​จะ​เสร็จไหม? ต้อง​ส่ง​งาน​พรุ่งนี้​ด้วย โ​รส​บอก​ว่า​เขา​ต้อง​ทำให้​เสร็จ​และ​พรุ่งนี้​ตน​จะ​เป็น​คน​เอางาน​ไป​ส่ง​แมตต์​เอง แล้ว​ดี๊ด๊า​โทร. หา​แมตต์ ให้​เขา​ทาย​ว่า​ตอน​นี้​ตน​อยู่​ไหน แมตต์​เดา​ว่า​ไม่​อยู่​ร้าน​เพชร​ก็​ร้าน​น้ำ​ชา​ที่​ริม​ปิง

“ไม่​ใช่​ค่ะ โ​รส​มา​ทำ​งาน​ให้​แมตต์​ต่างหาก ตุ​ล​เขา​เอางาน​มา​ให้​บริษัท Plan 66 Architect ทำไม่ใช่​เหรอ​คะ โ​รส​ดี​ล​งาน​กับ​ที่​นี่​พอดี​เลย​มา​ช่วย​คุม​งาน​ให้ งาน​สวย​มาก​ค่ะ​แมตต์ ตอน​นี้​ยัง​ไม่​เสร็จ แต่​สถาปนิก​เขายืนยัน​ว่า​เสร็จ​ทัน​พรุ่งนี้​แน่ แค่​นี้​นะ​คะ...”

ฐานัท​ลุก​พรวด​โวย​ว่า บอก​เขา​ว่า​เสร็จ​ได้​ไง! ตน​มี​แค่​สอง​มือ โ​รส​ลอยหน้า​บอก​ว่า​สอง​มือ​ไม่ทัน​ก็​หา​มือ​คน​อื่น​ช่วย​สิ ขณะ​ทั้ง​สอง​กำลัง​เถียง​กัน​หน้า​ดำ​หน้าแดง อโนมา​กับ​ดา​ริน​ทร์​ก็​เข้า​มา​ขัดจังหวะ บอก​ฐานั​ทว่า​มา​คุย​งาน​กัน​เถอะ

“อ​โน...ดา...มา​พอดี​เลย พี่​กำลัง​ต้องการ​คน​ช่วย” ฐานัท​ดีใจ

แต่...ดา​ริน​ทร์​ดู​นาฬิกา​แล้ว​ตกใจ​บอก​อโนมา​ว่า​จะ​บ่าย​สอง​แล้ว​รีบ​เลย ฐานัท​ชะงัก​ถาม​ว่า​จะ​ไปไหน

“อ​โน​กับ​ดา​จะ​ไป​งาน​แต่งงาน​เพื่อน​ที่​ลำปางค่ะ​ต้อง​ไป​เป็น​เพื่อนเจ้าสาว​แทน​นัง​ตุ​ล​มัน​ด้วย นี่​จะ​มาฝาก​จดหมาย​ลา​งาน​วัน​จันทร์​ครึ่ง​วัน​ไว้​กับ​พี่​นัท​ค่ะ กลัว​กลับ​ไม่ทัน ฝาก​ด้วย​นะ​คะ” อโนมา​ยื่น​จดหมาย​ลางานให้ ถาม​ว่า “แล้ว​เมื่อ​กี๊​พี่​นั​ทว่า​อะไร​นะ​คะ?”

ฐานัท​น้ำ​ท่วม​ปาก​บอก​ว่า​ไม่​มี​อะไร ให้​ขับรถ ไปกัน​ดีๆแล้วกัน แล้ว​หัน​ตีหน้ายักษ์​สั่ง

“โทร.​กลับ​ไป​บอก​แฟน​คุณ​เดี๋ยวนี้​เลย​ว่า​ไม่เสร็จ”

โ​รส​ไม่​ยอม​เสียหน้า​บอก​ว่า​ต้อง​เสร็จ ถ้า​ไม่เสร็จ​ตน​จะ​นั่ง​เฝ้า​ ยัง​ไง​เขา​ต้อง​ทำ​งาน​ของ​แฟน​ตน​ให้​เสร็จ แล้ว​กระแทก​ตัว​นั่ง​อย่าง​ปักหลัก​โทร.​บอก​ประสงค์​คน​ขับ​รถ​ให้​กลับ​ไป​ก่อน เอา​แบบ​สเกตช์​ให้​คุณ​แม่ บอกท่าน​ว่า “ฉัน​จะ​อยู่​ทำ​งาน​ให้​พี่​แมตต์​ที่​นี่”

ฐานั​ทอ​ยาก​จะ​บ้า​ตาย​ที่​ถูก​โ​รส​มัดมือชก

ooooooo

แมตต์​สั่ง​ส้มตำ​ปู​ปลาร้า​ละเอียด​ยิบ​แล้ว​นั่ง​รอนาน​จน​ทน​ไม่​ไหว ตะโกน​เร่ง​โหวกเหวก ตุลบอกว่า​สั่ง​ละเอียด​ขนาด​นั้น​ตน​ต้อง​ประณีต​หน่อย รับรอง​เห็น​แล้ว​ต้อง​ตะลึง ตึง ตึง!

ตุ​ล​ทำ​เสียง​เหมือน​เปิดฉาก​หนัง แต่​น...แตน... แต๊น...แล้ว​ถือ​จาน​ข้าว​ไข่​เจียว​มา​สอง​จาน​เดิน​ร่อน​มา​วาง​กลาง​โต๊ะ แมตต์​ถาม​ว่า​นี่​อะไร แล้ว​ข้าวเหนียว​ส้มตำ​ไก่​ย่าง​ตน​ล่ะ?

“จินตนาการ​เอา​สิ​คะ ฉัน​ทำได้​แค่​นี้​แหละ ในตู้เย็น​มี​แค่​ไข่ จะ​ให้​ฉัน​ไป​สอย​มะละกอ​ที่​ราชบุรี เก็บ​พริกที่อุบล ขุด​หัว​หอม​ที่​ศรีสะเกษ จับ​ปู​จาก​มหาชัย ตั้ง​กระทะ​คั่วถั่ว​ให้ อาทิตย์​นี้​จะ​ได้​กิน​ไหม? หัด​กิน​อยู่​ให้​มัน​ง่ายๆ ฉันมี​ปัญญา​แค่​นี้ ถ้า​อยาก​กิน​อะไร​มาก​กว่า​นี้​ก็​เลือก​เอาว่า​จะ​จินตนาการ​หรือ​ขับ​รถ​ออกไป​ซื้อ​เอง”

ตุ​ล​พูด​แทบ​ไม่ได้​หายใจ​แล้ว​นั่ง​โซ้ย​ข้าว​ไข่เจียว​จาน​ตัว​เอง​ทันที ทำ​เสียง​อร่อย​สุดๆ เร่ง​แมตต์​ให้​รีบ​กินเสีย ไม่​งั้น​จะ​เสียใจ พูด​หน้าตา​เฉย​ว่า “บอกก่อน หมด​จานนี้​ฉัน​ต่อ​จาน​คุณ​นะ”

แมตต์​กลัว​ใจ​เธอ    รีบ​คว้า​ข้าว​ไข่​เจียว​จาน​ของตัวเอง​มา​ตัก​กิน พอ​คำ​แรก​เข้า​ปาก​เขา​ก็​อึ้ง ตัก​ช้อน​ที่​สอง​ที่สาม​ตาม​ติดๆ

“อร่อย​ใช่​ไหม​ล่ะ ทำ​ดี​ก็​ชม​สิ​คะ​ไม่​ใช่​เอาแต่ด่า”

“ดี...ดี​กว่า​ปล่อย​น้ำย่อย​กัด​กระเพาะ” แมตต์​พูด​ข้าว​เต็มปาก​แล้ว​ก้มหน้าก้มตา​กิน​ต่อ ตุ​ลม​อง​แล้ว​แอบยิ้ม​นึก​ใน​ใจ​ไม่​กล้า​ด่า​ดัง​ว่า เยอะ​นะ...แวม​ไพร์ ทั้ง​สองทำงาน​ต่อ แมตต์​ถาม​ตุ​ล​ว่า​เอกสาร​เสร็จ​หรือยัง ตุ​ล​ตอบ​ทันทีว่า​เสร็จ​แล้ว ลำดับ​ให้​ฟัง​ว่า

“แฟ้ม reference ของ​บลู​ แพ​ลน​เนต แฟ้ม​ประวัติ​ผู้​บริหาร ลิสต์​บัญชี​ราย​ชื่อ​สัตว์​น้ำ​ที่​เรา​จะ​เสนอ​เพิ่มเติม แฟ้ม​นโยบาย​การบริหาร ระบบ​การ​จัดการ และ facilities ที่​เรา​จะ​ทำ แล้ว​ก็​แฟ้ม​แบบ​อาคาร​ภายนอก​และ​ภายใน​คร่าวๆค่ะ”

“เรียงสลับกันมั่วแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน มันต้องแฟ้มประวัติผู้บริหาร ต่อด้วยแฟ้ม reference แฟ้มนโยบาย บริหารและจัดการ ต่อด้วยอาคารภายนอกภายในของบลู ซี เวิลด์ ปิดท้ายด้วยบัญชีรายชื่อสัตว์เพิ่มเติม”

“คุณจะเป๊ะไปไหน มันจะสลับกันบ้างไม่ได้เลยเหรอ”

“เธอเคยทำงานใหญ่ๆกับเขาบ้างไหม รู้ไหมว่าเขานำเสนอยังไง ทุกนาทีของผู้บริหารที่มานั่งฟังมีค่าเป็นสิบล้าน จะให้เขาสละเวลามาฟังเธอพรีเซนต์งานที่ไม่เป็นระบบงั้นเหรอ เธอรู้ไหม บริษัทใหญ่ระดับโลกพรีเซนต์งานยี่สิบนาที เขาซ้อมกันกี่วัน เรียงเอกสารผิด มันก็เหมือนติดกระดุมผิดตั้งแต่เม็ดแรก แล้วจะไปต่อได้ยังไง เรียงใหม่ เวลาฉันพรีเซนต์เธอต้องนำเสนอเอกสารให้ถูกต้องตามที่ฉันพูด ห้ามมี Dead air ทุกอย่างต้องลื่นไหลเหมือนเข้าไปฟังดนตรีคลาสสิก...เข้าใจไหม”

แล้วแมตต์ก็ซ้อมพรีเซนต์ ตุลหยิบเอกสารผิดๆถูกๆ ให้ เขามองดุเธอรีบเปลี่ยน แต่ก็ยังมีหยิบผิด เปิดหน้าผิดวุ่นวายไปหมด

ooooooo

ที่โต๊ะอาหารบ้านแมตต์ ที่หน้าพิมมี่มีอาหารวางเต็มโต๊ะ แต่เธอนั่งเหม่อเขี่ยช้อนส้อมไปมาจนป้ากลางเป็นห่วง บอกว่าของโปรดของพิมมี่ทั้งนั้น ป้าทำสุดฝีมือเลยนะ เธอจึงตักข้าวเข้าปากแต่ตักข้าวเข้าปากได้คำเดียว ฌอนก็เดินมา ป้ากลางเรียกให้ฌอนกินข้าวด้วยกัน ตนกินกันสองคนเหงามาก แมตต์ก็ไม่อยู่ พอฌอนเข้ามานั่ง พิมมี่ก็วางช้อนส้อมด้วยกิริยาปกติ เอ่ยขอตัว อ้างว่าต้องรีบปิดบัญชี
สิ้นเดือนแล้วเดินออกไปเลย

ฌอนมองงงๆ ถามตัวเองในใจว่าโกรธเราหรือ? เรื่องอะไร? ส่วนป้ากลางมองตามพิมมี่แล้วมองฌอน ถอนใจเบาๆ

ฝ่ายแมตต์กับตุลก็ยังซ้อมงานกันอยู่ที่เรือนไม้กลางบึงบัววิกตอเรีย ยิ่งซ้อมบรรยากาศก็ยิ่งตึงเครียดเพราะตุลจัดลำดับผิดๆถูกๆจนถูกแมตต์ดุ บ่นว่านี่ขนาดเอกสารเป็นภาษาไทย ถ้าเอาไปแปลเป็นภาษาอังกฤษเธอจะตามทันหรือ

“ฉันขอโทษ ให้ฉันทำโทษตัวเองก็ได้”

แมตต์มองอย่างสงสัย ตุลบอกตัวเองว่าขอปลดปล่อยสัก 5 นาทีแล้วร้องเพลงรับน้องใหม่และเต้นบ้าๆบอๆ เล่นใหญ่มากจนแมตต์ขำแต่เก๊กหน้าขรึม ตุลจึงเปลี่ยนเป็นแทงปลาไหล

“ในบึงเนี่ยนะ” แมตต์งง

“คุณนี่มันเด็กนอกของแท้เลย” ตุลได้ทีเอาคืน “ไม่ใช่แทงปลาไหลแบบนั้น แทงแบบที่ผู้ชายตอนเรียน รด.เขาทำกันน่ะ แบบนี้ไง...” ตุลทำท่าแทงปลาไหลให้ดู

แมตต์ถามว่ายังอยากเป็นผู้ชายอีกเหรอ หัดทำตัวเป็นหญิงบ้างได้ไหม หรือจะให้ตนช่วย ว่าพลางขยับเข้าใกล้ ตุลถอยกรูดร้องเสียงหลงว่าไม่ต้อง! ถามว่าอยากได้แบบ หญิงๆมากใช่ไหม เดี๋ยวจัดให้ ตุลร้องเพลงสาวเชียงใหม่ บิดเอวบิดก้นจนเป็นเกลียว แมตต์อดขำไม่ได้บอกให้พอ สั่งให้ไปเรียงงานมาใหม่อย่าให้ผิดอีก ไม่งั้นตนจะเลือกวิธีทำโทษเอง

ตุลหยุดเต้นหดมือกลับแทบไม่ทัน แล้วหันไปจัดเอกสารต่อทันที แมตต์มองแล้วอมยิ้ม ขำความทะเล้นบ้าบอของตุล

ตุลทำงานไปก็ถูกแมตต์ดุไปทำโทษไปเพราะทำงานผิดพลาดตลอด แต่แทนที่จะโกรธขึ้งกัน กลับทำให้ความรู้สึกยิ่งใกล้ชิดกระทั่งใจหวิว เต้นตึ๊กตั๊กเมื่อใกล้ชิดกัน เป็นความรู้สึกที่ทั้งสองต่างแปลกอัศจรรย์อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน...

ooooooo

ส่วนที่ห้องทำงานของฐานัท เขานั่งทำงานไปหาวไป ที่โต๊ะข้างๆมีแบบสเกตช์วางอยู่เป็นสิบแผ่น เขาสะบัดหัวไล่ความง่วงเพลียเพื่อเร่งงานให้เสร็จ

โรสถือถ้วยกาแฟเข้ามายื่นให้ เขาบอกว่าขืนดื่มอีกถ้วย หัวใจตนหยุดเต้นแน่เพราะดื่มไปแล้ว 10 กว่าถ้วย โรสจึงจะดื่มเอง พลางยกถ้วยกาแฟเอียงกระเท่เร่เพราะมือเจ็บ

ฐานัทรีบดึงงานหนีทำท่าจะชก แต่พอรู้ตัวก็ลดหมัดลง พูดเสียงอ่อนลงว่า

“ถ้าเลอะอีกรอบ ไม่ต้องนอนอีกสองวัน”

โรสค้อนตาแทบกลับ ถือถ้วยกาแฟไปนั่งดื่มห่างออกไป ฐานัทมองอย่างโล่งใจที่งานของตนห่างตัวอันตรายแล้ว

ครู่หนึ่งฐานัทที่นั่งทำงานหันหลังให้โรส หันมองเห็นเธอกำลังง่วนกับอะไรอยู่ เขาหาแบบสเกตช์แผ่นที่ 3 ไม่เจอ บ่นงึมงำ ก็ได้ยินโรสบอกว่า “อยู่นี่”

ฐานัทใจหายวาบถามว่าไปอยู่ที่เธอได้ไง! โรส บอกว่าก็เขาบอกว่าต้องระบายสี ตนเลยเอามาระบายให้ เขาพุ่งไปทันทีบอกว่าเดี๋ยวเลอะหมด แต่พอไปดูก็อึ้งเพราะโรสลงสีไว้อย่างสวยงาม คุยฟุ้งว่า

“ไง ตะลึงล่ะสิ นอกจากฉันจะเป็นนักกีฬาระบำใต้น้ำแล้ว งานวาดรูประบายสีฉันยังติดบอร์ดโรงเรียนทุกเทศกาลด้วย”

ฐานัทถามว่าแขนเธอยังเจ็บไหม โรสบอกว่าเจ็บแต่พอกระดิกได้ ชายหนุ่มเอ่ยขอบคุณ

“ขอบคุณทำไม ฉันไม่ได้ช่วยคุณ ฉันช่วยแฟนฉัน”

ฐานัทสะอึกสวนไปทันทีว่าตนก็ช่วยตุลไม่ได้ช่วยแฟนเธอเหมือนกัน แล้วต่างหันหลังให้กันตั้งหน้าตั้งตาทำงานของตัวเอง โดยไม่สนใจนาฬิกาที่บอกเวลา 02.30 น.แล้ว...

ooooooo

เช้าวันต่อมา...ที่มุมหนึ่งในสวนสัตว์ มนตรีกับโตมรเดินคุยกันมา มนตรีเล่าว่า

“ฉันไปโรงพักตามที่คุณแมตต์สั่งแล้ว ตำรวจบอกว่าไอ้ชาติมันไม่ได้ซัดทอดใคร มันรับสารภาพว่าที่ทำเกิดจากความแค้นส่วนตัวล้วนๆ”

โตมรวิเคราะห์ว่าคงอยากสร้างสถานการณ์ให้ตุลบกพร่องจะได้ถูกไล่ออกแล้วตัวเองได้ขึ้นเป็นหัวหน้าแทน มนตรีติงว่าถ้าคิดง่ายๆแค่นี้ก็จบ แต่คุณแมตต์ไม่จบ คิดเยอะจนตนต้องเหนื่อยไปโรงพัก

“คิดให้มันรอบคอบดีกว่าคิดน้อยๆนะพี่ตรี” เสียงตุลแทรกขึ้น พอทั้งสองหันมองก็ตะลึงอึ้งกับการแต่งตัวเป็นหญิงเต็มที่ดูสวยงามทะมัดทะแมง พอทั้งสองทัก

ตุลบอกว่าวันนี้ต้องไปพรีเซนต์งานกับคุณแมตต์เลยต้องแต่งตัวให้สมเกียรติบริษัทหน่อย

แมตต์พูดสวนมาทันทีว่าแต่งเป็นผู้หญิงแล้วดูดีนี่ ตุลอ้างว่าแต่งตามที่เขาสั่ง แมตต์บอกว่าดีจะได้ชิน ตุลโต้ว่าการเป็นผู้หญิงมันอยู่ที่ใจ ไม่ใช่อยู่ที่กางเกงหรือกระโปรง

“งั้นช่วยทำตัวทำใจเป็นผู้หญิงให้ฉันควงสักวันแล้วกัน พร้อมไหม”

“พร้อมมาตั้งแต่วันที่รู้ว่าบลู แพลนเนตจะมีโปรเจกต์บลู ซี เวิลด์แล้วค่ะ”

แมตต์ยิ้มอย่างไม่เคยยิ้มมาก่อน ผายเมือเชิญตุลเดินนำไปแบบ lady first

มนตรีกับโตมรมองอึ้งแล้วอึ้งอีก พอทั้งสอง เดินคู่กันไปแล้ว มนตรีถามโตมรว่าเห็นอย่างที่ตนเห็นหรือเปล่า คุณแมตต์ยิ้มด้วย โตมรตอบมึนๆว่า

“นั่นดิพี่...ไปญาติดีกันตอนไหน???”

ooooooo

งานพรีเซนต์จัดที่โรงแรมหรู แมตต์กับตุลสะพายกระเป๋าโน้ตบุ๊กกับแฟ้มเอกสารเดินคุยกันเข้ามา

แมตต์ถามว่าจำที่ซ้อมกันได้ไหม ตุลตื่นเต้นแต่เก็บอาการ พยักหน้าว่าจำได้ ซ้อมมาทั้งคืน ไม่พลาดหรอก

“ดี...อย่าตื่นเต้นก็แล้วกัน” ตุลตาโตถามว่าเขารู้ได้ไง? “ก็ปากสั่นมือสั่นขนาดนี้”

ตุลก้มมองมือตัวเองเห็นสั่นพั่บๆก็อายมากรีบเก็บมือซ่อนไว้ข้างหลัง

พอดีเจ้าหน้าที่เข้ามาต้อนรับพอรู้ว่ามาจากบลู แพลนเนตก็เชิญนั่งรอสักครู่เพราะตอนนี้ The Skills กำลังพรีเซนต์อยู่

แต่ไม่ทันนั่ง ประตูห้องก็เปิดออก ทักษะกับเลขาเข้ามา “สวัสดีครับคุณแมตต์” ทักษะยิ้มทัก แมตต์งงว่าใคร? ตุลไหว้ทักษะแล้วแนะนำให้รู้จักกัน แมตต์ไหว้สวัสดี ทักษะพูดอย่างรู้จักดีว่า

“คุณแบรดพูดถึงคุณบ่อย เสียดายนะครับที่ไม่ได้ร่วมงานกัน” หันถามตุลว่า “เรายังอยู่กับโปรเจกต์นี้ตลอดสินะ” เมื่อตุลรับว่าใช่ เขาหันพูดกับแมตต์ว่า “เมื่อก่อนตุลเป็นผู้ช่วยผมช่วงที่บลู แพลนเนตจะทำอควาเรียม ทำงานดี มีความมุ่งมั่น น่าจะเป็นกำลังสำคัญให้คุณแมตต์ได้”

ขณะนั้นเอง เลขาของทักษะเข้ามาบอกว่าภรรยาของเขามารอพบที่ล็อบบี้ข้างล่าง ทักษะจึงส่งมือเชกแฮนด์กับแมตต์

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ ขอให้การพรีเซนต์เป็นไปอย่างราบรื่น ขอตัวนะครับ”

พอทักษะเดินออกไป เจ้าหน้าที่ก็เปิดประตูเข้ามาเชิญบริษัทบลู แพลนเนต แมตต์มองหน้าตุล เห็นความกังวลตื่นเต้นของเธอชัดเจน

ระหว่างที่แมตต์เกริ่นนำช่วงแรกใกล้จบ เขาเห็นตุลยังตื่นเต้นมือสั่น จึงเอื้อมมือไปแตะมือเธอให้กำลังใจ เพียงเท่านั้น ตุลก็รู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาอย่างประหลาดมีพลังจนมือที่สั่นเย็นเฉียบอุ่นขึ้นมาทันที

เมื่อแมตต์พูดเกริ่นจบ ก็พยักหน้าให้ตุลที่ต้องร่วมพรีเซนต์รับช่วงต่อ ตุลสูดลมหายใจลึกเรียกความมั่นใจ เปิดแฟ้มภาพที่ฐานัทสเกตช์ตามที่ซ้อมกันมา เวลาผ่านไปเธอเริ่มผ่อนคลาย และมีความมั่นใจ

กรรมการทุกคนฟังและดูภาพที่ตุลเปิดโชว์ประสานอย่างสนใจ ในขณะที่แมตต์กับตุลต่างชำเลืองและยิ้มให้กำลังใจกันเป็นระยะ

หลังการพรีเซนต์ กรรมการฝรั่งเช็กแฮนด์และขอบคุณกับตัวแทนบริษัทที่มาพรีเซนต์ เจ้าหน้าที่ประสานงานประกาศกับผู้เข้าร่วม pitch ว่าทางมารีนเวิลด์จะแจ้งให้ทุกท่านทราบโดยเร็วที่สุดว่าสามบริษัทที่ผ่านการ พิจารณาในรอบแรกคือบริษัทไหนบ้าง

ทักษะเดินเข้ามาพูดกับแมตต์และตุลว่าตนเชื่อว่าบลู แพลนเนตต้องเป็นหนึ่งในนั้นแน่นอนเพราะมีคนหนุ่มไฟแรงอย่างคุณแมตต์แถมด้วยผู้ช่วยเก่งๆอย่างตุล สบายใจได้เลย ขอให้โชคดี

แมตต์ยิ้มมั่นใจ บอกว่าตนเชื่อว่า The Skills ต้องเป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน แล้วขอตัวไปเคลียร์งาน

ตุลไหว้ทักษะแล้วเดินตามแมตต์ไป ทักษะมองตามแมตต์ไป คิด อืม...ท่าทางเก่งเอาเรื่องเหมือนกัน

จู่ๆแบรดก็มาเมืองไทย บอกแมตต์ว่ามาประชุมที่สิงคโปร์เลยแวะมาดู ถามว่าประชุมเป็นยังไงบ้าง แมตต์บอกว่าดี ทุกคนเตรียมตัวมาดีที่น่าจะเป็นคู่แข่งสำคัญก็น่าจะเป็นทักษะที่มาในนาม The Skills

ฌอนกับแบรดกังวลขึ้นมาทันที แบรดถามว่าแมตต์มั่นใจว่าเราจะผ่านการพิจารณารอบแรกไหม แมตต์บอกว่าตนไม่ใช่กรรมการ แต่ตนก็พยายามเต็มที่แล้ว

ฌอนกังวลว่าทักษะทำงานกับเรามาก่อนและเขาก็เป็นคนเตรียมโปรเจกต์บลู ซี เวิลด์ เกรงข้อมูลจะรั่ว แมตต์บอกว่าตนไม่ได้ยกมาทั้งโปรเจกต์ พ่อไม่ต้องห่วง ถ้าเขาเอาโปรเจกต์เก่าไปขยายมันก็ไม่มีผลอะไรเพราะเราคิดต่างไปจากนั้น แต่ฌอนกับแบรดก็อดกังวลไม่ได้

ooooooo

บ่ายนี้โรสไปหาแมตต์ที่ห้องทำงาน ถามว่าสีน้ำฝีมือตนปังไหม พอแมตต์บอกว่าช่วยได้เยอะ โรสก็อ้อนขอให้คืนนี้พาไปเลี้ยงฉลองวันเกิดตนด้วย แมตต์ตกลงนัดเจอกันที่ร้านไวน์แจ็คทุ่มนึง

โรสดี๊ด๊าดีใจมาก รีบไปทำสวยรอ ไปที่ร้านเพชรของแม่ก่อน คุณหญิงอุไรวรรณเลือกต่างหูเพชรชุดงามให้ โรสอ้อนว่าคืนนี้ขอฉลองกับแมตต์ก่อน ถามแม่ว่าฉลองเสร็จจับเซ็นสัญญาหมั้นกันเลยดีไหม

“จ้า ขอให้เต็มใจทำสัญญากันทั้งสองฝ่าย ไม่ใช่ร่างแล้วเซ็นอยู่ฝ่ายเดียวนะเรา”

ฌอนคุยกับแบรดที่ห้องทำงาน ปรารภว่าทักษะทุจริตเงินเราไปร่วมสิบล้าน การย้ายไปทำงานกับบริษัทคู่แข่งของเราแถมยังมาร่วมประมูลงานนี้ด้วย มันไม่น่าใช่เรื่องบังเอิญ แบรดย้ำว่ายังไงเราก็วางใจไม่ได้ ฝากฌอนให้ช่วยดูแมตต์ด้วย เพราะเขายังอ่อนหัดไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมคนพวกนี้

พอแบรดลุกจะกลับห้องก็เกิดอาการปวดศีรษะตาพร่าจนต้องเอามือเท้าโต๊ะไว้ ฌอนรีบประคองบอกว่าช่วงนี้ให้พ่อไปพักที่โรงพยาบาลดีไหม งานทางนี้ตนจะดูแลให้เอง บอกแบรดว่างานนี้แมตต์ตั้งใจทำมากเชื่อว่าเขาจะพาบลู แพลนเนต เข้าไปเป็นสามบริษัทสุดท้ายได้

แบรดขอให้เป็นอย่างนั้น เตือนฌอนให้หาเวลาพักผ่อนบ้างเห็นพิมมี่บอกว่าไม่ค่อยสบาย

ฌอนยิ้มขอบคุณ เขาคิดถึงลีโอ หวังว่าจะได้เจอกันสักที...

ooooooo

วันนี้ตุลชวนมนตรีกับโตมรไปเลี้ยงเพราะได้เงินพิเศษจากแมตต์ แต่จะไปยังไงเพราะมอเตอร์ไซค์ซ้อนสามไม่ได้ โชคดีที่แมตต์ให้เอารถตนไป พรุ่งนี้ค่อยมาคืนตอนมาทำงานก็ได้

มนตรีให้ตุลชวนคุณแมตต์ไปกินด้วย แมตต์บอกว่าตนต้องไปงานวันเกิดเพื่อน เชิญทุกคนตามสบายเลย แต่ไม่ทันที่ทั้งสามจะไป ฐานัทก็เดินเท่เข้ามาชวนตุลไปกินข้าวกัน ตุลหัวใจพองโตควักเงินให้มนตรีกับโตมรไปกินกัน ตนจะไปกับพี่นัท

“อะไรยังไงพี่ตรี!! ออกไปไม่เคยพ้นเขตสวนสัตว์ มันอาถรรพณ์อะไรกันนักหนาฮ้า??”

โตมรผิดหวังมากเดินบ่นไปกับมนตรี แต่คนที่หงุดหงิดยิ่งกว่าคือแมตต์ ที่เห็นฐานัทมารับตุลไป

โรสไปรอที่ร้านไวน์แจ็คแล้ว แต่ขณะที่แมตต์กำลังจะไปก็ได้รับโทรศัพท์จากศูนย์บริบาลช้าง พอเขาฟังปลายสายแล้วเครียดบอกว่าจะไปเดี๋ยวนี้เลย

ฝ่ายโตมรไปกับมนตรีเซ็งๆ ยังไม่ทันจะหย่อนก้นนั่ง มนตรีก็บอกว่าคุณแมตต์โทร.มาหลายสายแล้วแต่เราไม่ได้ยินสงสัยจะงานเข้า แล้วเดินเลี่ยงไปรับสาย โตมรมองตามมนตรีฟูมฟาย

“ทำไมอุปสรรคถึงมากมายขนาดนี้ โตไม่ใช่พระเอก โตอกหัก...แล้วนี่งานอะไรเข้าอีก!!!”

งานพิเศษที่แมตต์ให้มนตรีกับโตมรไปทำคือ ให้สองคนเอาดอกไม้และของขวัญวันเกิดไปอวยพรวันเกิดโรสแทนตน! ทำเอาโรสปรี๊ดแตก ต้องรู้ให้ได้ว่าแมตต์ติดธุระจริงๆหรือตั้งใจจะไม่มากันแน่!

ฝ่ายตุลไปกับฐานัท บอกเขาว่าวันนี้ตนได้เงินพิเศษมื้อนี้ “ตุลเลี้ยงเอง”

ไม่ทันไร อโนมาก็โทร.มาชวนตุลไปกินจิ้มจุ่มกัน ตุลบอกว่าตนกำลังมากินข้าวกับพี่นัท สองเพื่อนสาวกิ๊วก๊าวกันใหญ่ อวยพร “ขอให้ได้ ขอให้โดนนะเพื่อน”

ตุล “ได้และโดน” อย่างที่เพื่อนรักภาวนาจริงๆ เพราะงานนี้นอกจากฐานัทจะซื้อดอกไม้ที่เด็กเดินมาขายให้ตุลแล้ว ยังบอกเธอด้วยรอยยิ้มและตาเป็นประกายว่า

“พี่เคยให้ดอกไม้หญิงมาหลายครั้ง แต่ไม่มีครั้งไหนที่ให้แล้วรู้สึกดีเหมือนครั้งนี้...จริงๆนะ”

ตุลที่เคยเป็นทอมห่ามห้าว ยิ้มแก้มแทบปริ ส่วนฐานัทก็มองเธอด้วยความรู้สึกดีๆที่ก่อตัวขึ้นในใจ

ฝ่ายแมตต์รีบไปดูช้างที่ตกมัน ให้ยาซึมและให้เอามันไปล่ามโซ่ไว้ที่ชายป่า ให้น้ำกับอาหาร รอจนกว่าต่อมน้ำมันที่ขมับจะหายบวม และอาการตกมันก็จะค่อยๆดีขึ้น

“ขอบคุณมากครับคุณหมอ ที่อุตส่าห์สละเวลามาดูเจ้ากาละแม” ผู้จัดการศูนย์เอ่ยอย่างโล่งใจ

ooooooo

ขณะที่ตุลกับฐานัทกำลังจะกลับนั้น ตุลได้รับโทรศัพท์จากโรสฟูมฟายว่ากลุ้มใจอยากปรึกษาเรื่องแมตต์ไม่รู้จะปรึกษาใคร ให้มาหาตนหน่อยได้ไหม ฐานัทจึงจะพาตุลไปส่ง

ตุลเอาโทรศัพท์เสียบไว้ที่กระเป๋าหลัง จังหวะที่เอี้ยวตัวคาดเข็มขัดนิรภัย โทรศัพท์ร่วงลงที่ซอกเบาะ

เมื่อตุลไปหาโรสที่ร้านไวน์แจ๊คแล้ว โรสคร่ำครวญว่าแมตต์ไม่สนใจตนเลย ถามตุลว่าแมตต์มีผู้หญิงอื่นหรือเปล่า และเขาชอบผู้หญิงแบบไหน ตนจะได้ทำตัวให้เขาชอบ ตุลบอกว่าไม่เห็นเขามีใครและคนที่มุ่งมั่นกับงาน อย่างแมตต์คงชอบผู้หญิงแบบ Working Woman

โรสให้ตุลดื่มเป็นเพื่อน ขอบคุณที่ตุลมาเป็นเพื่อนฉลองวันเกิดที่เงียบเหงา พอเห็นตุลเริ่มเมาก็เอาโทรศัพท์มาเซลฟี่กันอย่างหวานแหวว ทั้งกอดทั้งหอม ถ่ายรัวๆแล้วส่งไปให้แมตต์ดูพร้อมข้อความเสียงว่า

“ไม่ต้องมาก็ได้ค่ะแมตต์ โรสมีเพื่อนฉลองวันเกิดแล้ว...ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวคนข้างๆขับรถไปส่งเอง...”

ส่งรูปไปให้แมตต์แล้วก็เว้าวอนให้ตุลอยู่เป็นเพื่อน แล้วแกล้งเดินตุปัดตุเป๋ไปห้องน้ำ ตุลมองแล้วบ่น

“VP 3 มัวไปทำอะไรที่ไหนวะเนี่ย!!”

แมตต์โทร.หาโรสแต่เธอไม่รับสาย เขาจึงโทร.หาตุล โทรศัพท์ตุลหล่นในซอกเบาะที่รถฐานัท เขาควานหาจนเจอแต่สายหลุดไปแล้ว แมตต์หงุดหงิดว่าสองสาวมัวทำอะไรอยู่ถึงไม่รับสายทั้งคู่!!

โรสแกล้งเมาเดินไปถึงหน้าห้องน้ำ พอพ้นสายตาตุลก็โทร.หาแมตต์ทำเป็นเมาหนัก จนแมตต์เป็นห่วงสั่งห้ามไปไหนต่อตนจะไปรับเดี๋ยวนี้ โรสแกล้งบอกไม่ต้องมาตนเกรงใจ แล้วตัดสายทิ้งเลย

แมตต์บึ่งรถไปที่ร้านไวน์แจ๊ค เจอตุลกำลังประคองโรสกลับจากห้องน้ำพอดี เขาพุ่งเข้าใส่ทันที

“บอกกี่ครั้งกี่หนแล้วว่าห้ามยุ่งกับโรส!!!”

พริบตานั้นฐานัทพุ่งเข้าผลักแมตต์บอกว่าแฟนเขาโทร.เรียกตุลให้มาหาเองต่างหาก แมตต์ถามโรสว่าเธอเป็นคนเรียกตุลมาหาใช่ไหม โรสแกล้งเมาหนักบอกว่าตนเมา แมตต์บอกว่าถ้าเป็นความสมัครใจของทั้งสองฝ่าย ตนก็จะไม่ยุ่ง สั่งตุลให้พาโรสกลับบ้านดีๆ

พอยั่วให้แมตต์หึงไม่ได้ซ้ำเปิดทางให้คบกันอีก โรสผิดคาดแทบหายเมารีบบอกว่าตนไม่ได้ชอบตุล ตนชอบแมตต์ ฐานัทงงเป็นไก่ตาแตกถามตุลว่า

“มันเรื่องอะไรกันตุล ยายนั่นมายุ่งกับตุลทำไมนักหนา เล่าให้พี่ฟังได้ไหม”

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement