advertisement

ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 13

บทประพันธ์ รจเรข จากบทละครโทรทัศน์ทางช่อง 7 โดย ดลกมล คนหลังม่าน
8 ส.ค. 2555 08:33

ตำรวจรวบตัวใหญ่จะไปโรงพัก ระหว่างทางปลอดส่งพงษ์พาพวกมาดักชิงตัวใหญ่ โดยโปะยาสลบเพราะเขาขัดขืน ในขณะที่เพ็ญร้อนใจไม่เชื่อว่าใหญ่จะฆ่าอุ่นเรือนได้ ปานเทพหน้าตื่นมาบอกว่าพ่อให้กลับเหมืองด่วน

จอมอยากเข้าเยี่ยมอาการถวิล แต่ลังเลด้วยคำพูดของถวิลที่ว่า “เออสิวะ ข้ามันผิดเอง ผิดตั้งแต่ทำให้เอ็งเกิด เอ็งไปซะ ต่อไปนี้ไม่ต้องมาเป็นพ่อลูกกันอีก”

เขาเครียด เดินออกมาเจอปิ่นอนงค์กับจินตนา สองสาวแต่งชุดดำมารับศพอุ่นเรือน ยิ่งตกใจมาก

เมื่อรู้ว่าอุ่นเรือนตาย เขารีบมาต่อว่าครองสุข

“ไหนว่าป้าอุ่นอยู่กับคุณนายปลอดภัยดีไงครับ ทำไมป้าอุ่นถึงตาย มันยังไงกันแน่”

ครองสุขรีบดึงจอมมาคุยข้างตึก และใส่ไฟว่าใหญ่ให้คนมาจับตัวอุ่นเรือนไป แต่โชคร้ายที่ตำรวจกับปิ่นอนงค์มาเห็นคาตาว่าเขาลงมือฆ่า จอมหลงเชื่อโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง...

ไม่ทันที่ปานเทพกับเพ็ญจะออกจากไร่ ครองสุขพาพวกเสี่ยตงเข้ามาวางอำนาจในไร่ และแต่งตั้งจอมเป็นหัวหน้าคนงาน ปานเทพบอกให้หวาน เปี๊ยก และน้อยรู้ว่าทั้งหมดเป็นแผนของครองสุขใส่ร้ายใหญ่ ตนจะคอยดูว่ากฎหมายกับกฎแห่งกรรม อย่างไหนจะจัดการพวกนั้นได้ก่อน เพ็ญกับปานเทพขึ้นรถขับออกไปจากไร่ รถตำรวจแล่นสวนเข้ามารายงานครองสุขกับเสี่ยตงว่า มีคนชิงตัวใหญ่ไปได้...

คืนนั้น ใหญ่ฟื้นขึ้นมาอย่างงงๆ ทบทวนว่าเกิดอะไรขึ้นกับตน มองไปรอบห้องจึงได้รู้ว่าตนกลับมาอยู่บ้านปลอด สักพักปลอดกับพงษ์เดินเข้ามา

“อา...อาปลอด นี่ฝีมืออาเหรอครับ”

“ก็ผมเตือนแล้ว คุณใหญ่ไม่ฟัง เห็นมั้ย ปิ่นอนงค์ ทำให้คุณใหญ่เดือดร้อนอีกจนได้ ดีนะที่ผมกับไอ้ปานส่งข่าวกันตลอด เห็นท่าไอ้จอมไม่ดี ผมเลยส่งไอ้พงษ์ไปแอบดูแลคุ้มครองคุณใหญ่ คราวนี้คงเป็นบทเรียนให้คุณใหญ่ตัดใจจากปิ่นอนงค์ได้สักที”

“ขอโทษนะครับ คุณใหญ่ ยาสลบแรงไปหน่อย” พงษ์แทรก

“แต่ทำอย่างนี้ไม่ถูกนะครับอา ผมไม่ได้ฆ่าป้าอุ่น ทำไมผมต้องหนีด้วย ผมควรจะอยู่สู้ความจริงที่นั่น”

“อยากจะอ้วก แกมีพยานหรือ คำพูดแก้ตัวของคนมีชนักติดหลังอย่างแก ตำรวจคงเชื่อ” ปานเทพส่งเสียง เดินเข้ามาพร้อมเพ็ญ

ปลอดดีใจที่ลูกกับเมียมาถึง ปานเทพรายงานเรื่องครองสุขกลับมายึดไร่ ปลอดตบโต๊ะเปรี้ยง เชื่อว่าเธอส่งปิ่นอนงค์มาหลอกให้ใหญ่หลงหัวปักหัวปําเหมือนที่เคยหลอกไพศาลมาแล้ว ใหญ่ไม่อยากเชื่อว่าปิ่นอนงค์จะหลอกตน จึงขอกลับไปสืบหาความจริงแต่ปลอดไม่อนุมัติ

ooooooo

น้อย เพ็ญ เปี๊ยก และคนงานประมาณสิบคนมาร่วมงานศพอุ่นเรือน น้อยกับหวานช่วยกันเล่าให้ปิ่นอนงค์ฟัง เรื่องครองสุขกับเสี่ยตงมาคุมไร่แถมให้จอมเป็นหัวหน้าคนงาน เธอตกใจ

ทรรศนะพรวดพราดมาซักถามครองสุข ทำไมต้องฆ่าอุ่นเรือน เธอรีบดึงเขามาทั้งขู่ทั้งปลอบ ให้รอเป็นเจ้าของไร่และตัวปิ่นอนงค์...ปลอบลูกชายเสร็จมาเจอทัศนีย์หอบกระเป๋าจะออกจากบ้านอีก รีบดึงกลับ ถามจะไปไหน เธอสวนทันควัน

“ไปไหนก็ได้ที่ไม่มีไอ้เสี่ยตง นีไม่อยากโดนฉุดไปปล้ำอีก”

เสี่ยตงยิ้มกริ่มเข้ามาโอบครองสุข “พูดอะไรหยาบคาย ถึงฉันจะเป็นนักเลง แต่ฉันก็เป็นคนมีคุณธรรมประจำใจ เรื่องจะคิดรวบหัวรวบหางเอาทั้งน้าทั้งหลานมาเป็นเมีย ฉันไม่ทำหรอก”

“ต๊าย...นี่ตกลง นีได้น้าเขยอีกคนแล้วเหรอคะ...แล้วคนเก่าเอาไปทิ้งไหนล่ะคะ” ทัศนีย์กระซิบประโยคหลัง

ครองสุขเกรงเสี่ยตงได้ยิน ขอตัวไปช่วยหลานเก็บเสื้อผ้าเข้าตู้ เธอบีบแขนกระชากทัศนีย์เดินไป เสี่ยตงมองตามอย่างเสียดาย...มาถึงห้อง ครองสุขเสียงเข้มใส่ อยากมีที่ซุกหัวนอน กินอิ่มนอนหลับ ก็เย็บปากให้สนิท ที่ตนทำทุกอย่างเพื่อลูกทั้งสอง ทัศนีย์อัดอั้นตันใจอย่างมากโต้

“แล้วคุณน้าเคยถามนีมั้ย ว่าต้องการรึเปล่า”

“ไม่เห็นต้องถาม อย่างแกก็ต้องการแค่เงินกับผู้ชาย”

ทัศนีย์น้อยใจสวนกลับว่าตนก็ทำเหมือนแม่ ครองสุขโกรธลำเลิกบุญคุณไม่น่าป้อนข้าวป้อนนมเลย ทัศนีย์เถียงทันควัน เท่าที่จำได้ คนรับใช้เป็นคนป้อนข้าวป้อนนมตนกับพี่ ครองสุขเถียงไม่ออก ตวาด “แกนี่ไม่เหมือนพี่ชายแกเลยสักนิด”

ทัศนีย์เดินหนีเข้าห้องน้ำ ยืนพิงประตูน้ำตาซึม... แม้จะเสียใจเรื่องลูก แต่ครองสุขต้องดำเนินตามแผนต่อไป เธอพาทรรศนะกับจอมมาร่วมงานศพอุ่นเรือน ทำทีสงสารปิ่นอนงค์อย่างมาก ชวนกลับมาอยู่ไร่ไพศาลด้วยกัน เธอจิกตาใส่ทรรศนะให้ช่วยพูด เขาจึงเสริมว่าจะได้ปลอดภัยจากใหญ่ จอมเข่นเขี้ยวด่าว่าใหญ่หน้าตัวเมียที่ทำกับอุ่นเรือน ไม่สมควรเป็นเจ้าของไร่ ปิ่นอนงค์ปาดน้ำตา ไม่ค่อยพอใจ มองไปเห็นใหญ่เดินอยู่ข้างนอก เขม้นมองอีกทีเขาหายไปแล้ว

พอมีโอกาส ปิ่นอนงค์เดินมองหาใหญ่ เกิดวิงเวียนทรุดลงนั่งยองๆ ใหญ่ซึ่งแอบอยู่เป็นห่วงจะเข้าช่วย ปานเทพลากตัวเขาออกไป ใหญ่ขอเวลาเดี๋ยวเดียว อยากทำความเข้าใจกับเธอ ปานเทพเตือน ไม่มีใครเชื่อหรอก ถ้าครองสุขจับเขาได้ตอนนี้ ไม่มีวันปล่อยแน่

“แต่พ่อเข้าใจผิดว่าฉันฆ่าชู้ยัยครองสุขมาคนหนึ่งแล้ว ฉันไม่มีวันยอมให้เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นอีก”

“มันเกิดขึ้นแล้วไอ้ใหญ่ แล้วแกก็จะทำให้มันเลวร้ายไปกว่านี้ไม่ได้ สงบสติอารมณ์หน่อยสิวะ...มานี่ ฉันจะให้แกดูอะไร” ปานเทพดึงใหญ่ให้มาดู

เห็นทรรศนะประคองปิ่นอนงค์เดินเข้าศาลา ปานเทพยังชี้ให้มองจุดต่างๆที่พวกครองสุขซุ่มรอจับตัวเขา ใหญ่อึ้งยอมกลับไปแต่โดยดี

ที่ลานจอดรถ อรสอางค์แต่งตัวสีสันสดใส ลงจากรถมากับจ๋ิวจะจับผิดทรรศนะให้ได้คาหนังคาเขา มาถึงศาลาเห็นทรรศนะกำลังเช็ดน้ำตาให้ปิ่นอนงค์ แถมบอกว่าจะหย่ามาอยู่กับเธอ อรสอางค์กรี๊ดออกมา ปรี่เข้าจะตบ ทรรศนะขวางจึงโดนเข้าฉาดใหญ่ เธอยังปรี๊ดแตกโผนเข้าบีบคอปิ่นอนงค์จนหายใจไม่ออก จิ๋วกับทรรศนะช่วยกันแยก อรสอางค์ยังด่าไม่หยุด ตนไม่มีวันยอมแพ้ไพร่ชั้นต่ำ ปิ่นอนงค์สุดจะทนประคองตัวเดินเข้าหาอรสอางค์ จับมือเธอมาวางที่คอตน

“อยากให้ตาย ก็จะตายให้ ปิ่นเป็นต้นเหตุของเรื่องวุ่นวายทั้งหมด ไม่มีปิ่นมันจะได้จบ”

อรสอางค์อึ้ง จ้องหน้าปิ่นอนงค์สักพัก ตบฉาด “คิดว่าฉันไม่กล้าหรือ แกอยากให้นะเห็นว่าฉันเป็นคนร้ายกาจ ส่วนแกมันนุ่มนิ่มน่าสงสาร ฉันยอมหลงกลแกแล้วกัน”

อรสอางค์เงื้อมือจะตบอีก ทรรศนะกับจิ๋วเข้าขวาง จินตนามาถึงเข้าประคองเพื่อน ในขณะที่พระกำลังสวดศพ ครองสุขนั่งพนมมือมองภาพอุ่นเรือนพึมพำ

“ฉันรู้ว่าแกรักฉันนังอุ่น แต่สิ่งที่แกทำให้ ฉันไม่เคยขอ เพราะฉะนั้นอย่ามาเคียดแค้นอะไรฉัน แกเกิดในถังขยะ ตายแล้วก็เป็นขยะ ชีวิตแกมันก็มีอยู่แค่นี้ แต่สำหรับฉันต้องมีทุกอย่าง” ครองสุขยิ้มหยัน ลุกเดินออกไม่สนฟังการสวด

ooooooo

ถึงบ้านแล้ว ทรรศนะกับอรสอางค์ยังทะเลาะกันไม่หยุด เธอโวยว่าทรรศนะมีอะไรกับปิ่นอนงค์แล้วถึงได้จะทิ้งตน เขาโต้ว่าผู้หญิงอย่างปิ่นอนงค์ไม่นอนกับใครง่ายๆ อรสอางค์ยิ่งแค้นหาว่ายกย่องเทิดทูนลูกคนใช้ เขาเถียง ตนต้องการคนที่เข้าใจ ใส่ใจดูแลตน รู้ว่าเสียใจ ทุกข์ใจตอนไหน เห็นตนมีค่าแม้ว่าตนจะไม่เอาไหน และปิ่นอนงค์เป็นผู้หญิงแบบนั้น อรสอางค์น้ำตาไหลพราก ถามที่ผ่านมาตนดีกับเขาสารพัด มันคืออะไร

“เพราะอรเป็นผู้หญิงที่เพอร์เฟกต์ทุกอย่าง ผู้ชายคนไหนที่ได้อรเป็นแฟนก็มีแต่ความภูมิใจ แต่ความภูมิใจนั้นมันสร้างครอบครัวไม่ได้”

“ไม่ อรไม่ยอมเลิก อรจะไม่ให้นะไปมีความสุขกับมัน” อรสอางค์ร้องลั่น

“ถึงไม่มีปิ่น ผมก็ต้องเลิกกับอร ผมเหนื่อยที่จะทำเพื่ออร เหนื่อยกับสิ่งที่อรเรียกร้องเพราะผมไม่มีจะให้ มรดกในพินัยกรรมก็ไม่มีชื่อผม มันเป็นเรื่องโกหก”

อรสอางค์ช็อกตบหน้าทรรศนะ “นี่นะกับคุณน้ารวมหัวกันหลอกอรหรือ”

ทรรศนะตอกกลับถือว่าต่างคนต่างหลอก ไม่มีใครติดค้างใคร เขาเดินจากไปปล่อยให้เธอทรุดลงร้องไห้ด้วยความคับแค้นใจ...ความเจ็บใจทำให้อรสอางค์มาเสนอข้อแลกเปลี่ยนกับเสี่ยตง จะให้พ่อช่วยผลักดันโครงการสร้างถนนของเขา ตนไม่เอาเงินตอบแทน แต่ต้องการชีวิตปิ่นอนงค์ เสี่ยตงเล่าให้ครองสุขฟัง เธอยิ้มหยัน ผู้หญิงจะมีอะไรนอกจากหึงหวง ตนมีแผนที่ดีกว่า

“ท่าทางไอ้ใหญ่มันหลงใหลนังปิ่นมาก ถ้าเราจับนังปิ่นมาเป็นเหยื่อล่อไอ้ใหญ่ จากนั้นก็ฆ่ามันทั้งคู่ เสี่ยก็ได้ทั้งงานและเงินมรดก รวยกันไม่รู้เรื่อง”

เสี่ยตงชอบใจย้อนถามไม่กลัวโดนใหญ่ตลบหลังแจ้งตำรวจจับหรือ ครองสุขว่าตนมีวิธี...เธอเดินยิ้มออกมาห้องโถง เจอทรรศนะเมามายเข้ามาบ่นอยากเลิกกับอรสอางค์ เธอรู้ว่าลูกรักปิ่นอนงค์จึงแนะนำเอาเงินให้อรสอางค์ซักก้อน ขี้คร้านจะยอมไปง่ายๆ และถ้าอยากได้ตัวปิ่นอนงค์์ต้องแย่ง เธอให้เขานัดปิ่นอนงค์ออกมาพบที่ท้ายไร่ ตนจะเกลี้ยกล่อมเอง แต่อย่าให้จอมรู้เพราะมันหลงรักปิ่นอนงค์เหมือนกัน เดี๋ยวจะวุ่นไปใหญ่

วันต่อมา ครองสุขแกล้งใช้จอมไปซื้อของในเมือง ทรรศนะโทร.นัดปิ่นอนงค์อ้างขอพบเป็นครั้งสุดท้ายที่กระท่อมท้ายไร่ เธอตกใจเกรงเขาคิดสั้น...ทรรศนะขึ้นรถกอล์ฟจะขับออกไป อรสอางค์มาขวางขอไปด้วย เขาอ้างว่าดูคนงานทำปุ๋ยคอก ทั้งเหม็น ทั้งร้อน เธอจึงแกล้งล้มขาแพลง เขาตกใจอุ้มเธอเข้าบ้านดูแล...ปิ่นอนงค์มาพบทรรศนะตามนัด กลับเจอเสี่ยตงรออยู่ เธอตกใจมากพยายาม หนี...ทรรศนะรู้เรื่องมาโวยวายครองสุข เธอต้องกล่อม

“อย่าโวยวายได้มั้ย เราต้องเอาปิ่นล่อไอ้ใหญ่ให้มาติดกับซะก่อน แล้วก็กำจัดมันซะ อย่าลืมสิมันเป็นทายาทของคุณไพศาล มันเป็นผัวนังปิ่น ถ้ามันยังอยู่ มันต้องกลับมาแย่งทุกอย่างไป”

ทรรศนะว่าใหญ่กลัวตำรวจไม่กล้าออกมา ครองสุขติงอย่าประมาท ใหญ่มีปานเทพเป็นทนายคอยแก้คดี ถ้าหลุดมาได้คงฆ่าล้างครัวพวกเราแน่ แต่ถ้าใหญ่ตาย เขาก็จะได้ทั้งตัวปิ่นอนงค์และสมบัติ เพราะปิ่นอนงค์เป็นเมียจดทะเบียนของใหญ่ อรสอางค์แอบได้ยินโกรธมาก มาโวยวายเสี่ยตงที่ไม่ทำตามข้อตกลง และให้คนลากตัวปิ่นอนงค์ออกมาจากที่คุมขัง ระบายความแค้นด้วยการจับกดน้ำ ครองสุขตามมาเอ็ดตะโร ทำบ้าอะไรอยากติดคุกหรือ

“ติดคุกก็ติด ให้มันรู้กันไป คุณน้าหลอกอร รับปากจะฆ่ามันทิ้งแต่กลับจะเอามันมาเป็นเมียคุณนะอีกคน อรไม่ยอมๆ”

ครองสุขเกรงปิ่นอนงค์ได้ยิน สั่งสมุนเอาตัวปิ่นอนงค์กลับไปขัง แล้วลากอรสอางค์กลับเรือน แกล้งบ่นไปเรียนถึงเมืองนอกเมืองนาไม่ได้ช่วยให้ฉลาดขึ้นมาเลยหรือ หัดมีเล่ห์เหลี่ยมบ้าง ทั้งหมดเป็นเพียงแผนล่อใหญ่ออกมา อรสอางค์ย้อนถาม ข่าวจะไปถึงหูใหญ่ได้อย่างไร ครองสุขบอกไม่รู้หรือใหญ่มีหมารับใช้อยู่ในไร่นี้ เธอยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อเห็นอรสอางค์คล้อยตาม

จากนั้น ครองสุขเรียกคนงานในไร่มาประกาศให้รู้ว่าใหญ่กลายเป็นฆาตกรหนีคุกตะรางไปแล้ว ปิ่นอนงค์ซึ่งเป็นนายหญิงของไร่เคยเป็นเด็กของตน จึงสงสารจะให้เป็นเมียทรรศนะอีกคน เพื่อช่วยกันดูแลไร่ไพศาลแห่งนี้...เปี๊ยกแอบมากดข้อความส่งให้ปานเทพ หวานตามมาตบกบาลคิดว่าแอบคุยกับกิ๊ก แต่พออ่านข้อความก็ตกใจ เพราะยังสับสนว่าใครดีใครร้ายกันแน่

ooooooo

ปานเทพเอาข้อความมาบอกใหญ่ ปลอดสงสัยเป็นแผนล่อใหญ่ออกไป ใหญ่ทำไม่สนทั้งที่ใจรุ่มร้อนเป็นห่วงปิ่นอนงค์...ขณะเดียวกัน จอมโวยวายครองสุขที่ยกปิ่นอนงค์ให้เป็นเมียทรรศนะ เธอหัวเราะหลอกเขาว่า

“เห็นมั้ยล่ะ ขนาดแกยังเชื่อว่าฉันจะให้นังปิ่นเป็นเมียตานะ แล้วไอ้ใหญ่มันจะไม่เชื่อเหรอ เตรียมรับมือไอ้ใหญ่ให้ดีเถอะ มันมาแน่...”

ทรรศนะเครียดเรื่องร่วมมือกับครองสุข ทัศนีย์เข้ามาเยาะว่าเขาทำตัวเหมือนน้าเข้าไปทุกที ที่มีกิ๊กหลายคน ทรรศนะติงอย่าพูดจาลามปาม ถึงอย่างไรก็เป็นแม่ เธอสวน

“อย่าพูดคำนั้นนะพี่นะ เขาไม่ได้อยากเป็น จะพูดถึงทำไม ลืมได้ก็ลืมไปเลย”

ทรรศนะพยายามปลอบทัศนีย์ว่าครองสุขมีความจำเป็นที่ไม่เปิดเผยว่าเป็นแม่ เธอโต้ว่าไม่ได้เสียใจ ถ้าเทียบกับการที่ใหญ่หายตัวไป ทรรศนะไม่พอใจเอ็ดน้องอย่ายุ่งกับใหญ่ เธอเถียงทีเขายังยุ่งกับปิ่นอนงค์ได้ ทั้งที่ท้องกับจอมแล้วยังไม่ปล่อยใหญ่อีก ทรรศนะตกใจไม่รู้มาก่อน...

ทรรศนะแอบมาที่คุมขังปิ่นอนงค์ เคาะเรียกเธอ ปิ่นอนงค์รีบถามว่าทำไมเขาไม่มาตามนัดแล้วให้คนพวกนี้จับตน เขาไม่สนใจตอบคำถามเธอ กลับย้อนถาม

“พี่มีเรื่องอยากถาม ปิ่นท้องกับจอมจริงหรือ...ถ้าปิ่นเงียบพี่จะถือเป็นคำตอบว่าใช่ พี่เริ่มสับสนกับปิ่น ปิ่นไม่รักพี่เพราะปิ่นรักคุณใหญ่ แล้วทำไมถึงไปมีลูกกับจอม”

ปิ่นอนงค์อ้ำอึ้งสักพักก่อนจะตอบ “ไว้ปิ่นจะอธิบายให้คุณนะฟัง แต่ตอนนี้คุณนะปล่อยปิ่นก่อนได้มั้ย”

“ปิ่นทำให้พี่ผิดหวัง” ทรรศนะเดินจากไปดื้อๆ

ปิ่นอนงค์ทรุดลงร้องไห้สะอึกสะอื้น ตนอยากให้แม่อยู่ด่าตนทุกวัน ยังดีกว่าที่ตนรู้จักโดดเดี่ยวคนเดียวในโลกแบบนี้

ooooooo

และแล้ว ใหญ่ก็แอบออกจากเหมืองมาที่ไร่ไพศาล เปี๊ยกพยายามส่งภาษาบอกหวานว่าใหญ่มีเรื่องให้ช่วยวางยาในอาหารคนของเสี่ยตง เพื่อช่วยปิ่นอนงค์ออกมา หวานหวั่นใจกลัวพวกมันจับได้ จิ๋วเข้ามาเสนอตัวจะทำให้ เพราะปิ่นอนงค์เคยช่วยเหลือตน และอีกอย่าง ถ้าปิ่นอนงค์ไปจากไร่นี้ คุณหนูของตนก็จะไม่ต้องอกกลัดหนอง

จิ๋วจัดการทำอาหารใส่ปิ่นโต หยดยาสลบลงไป เอามาให้พวกที่เฝ้าปิ่นอนงค์ พอทุกคนสลบ ใหญ่ก็ล้วงเอากุญแจมาไขประตู ปิ่นอนงค์ตกใจคว้าส้อมเตรียมแทง พอเห็นว่าเป็นใหญ่ก็ดีใจ สบตาเขาด้วยความรัก ใหญ่ดึงมือเธอ “ไปกับฉัน เรามีเรื่องต้องเคลียร์กันอีกยาว”

“ไม่ ไม่อยากรู้เห็น ไม่อยากวุ่นวาย อย่ามายุ่งกับปิ่น ปิ่นไม่อยากเห็นหน้าคุณใหญ่ ไม่อยากแม้แต่ได้ยินเสียง”

“ไม่แปลกที่เธอเกลียดฉันขนาดนี้ เพราะฉันก็เกลียดเธอมากเหมือนกัน เห็นมั้ยว่าใจเราตรงกัน” ใหญ่ยื่นหน้าไปใกล้และกระชับมือเธอไว้แน่น “ฟังไม่เข้าใจหรือ เราต้องเคลียร์กัน”

“ไม่จำเป็น...”

“อ๋อรู้แล้ว ที่ไม่ยอมไปเพราะกำลังรอฤกษ์ส่งตัวเข้าเรือนหอกับนายทรรศนะล่ะสิ”

“ปิ่นไปกับใครอยู่กับใครก็ได้ที่ไม่ใช่คนใจอำมหิตอย่างคุณใหญ่”

“ฟังนะ ฉันไม่ได้ฆ่าแม่เธอ ไม่เคยแม้แต่จะคิด”

“แล้วทำไมคุณใหญ่อยู่กับแม่”

ใหญ่ไม่ทันตอบ ครองสุขพาสมุนเข้ามาล้อมจับ เขาเตรียมพร้อมไว้แล้ว ดึงระเบิดออกมาโยนใส่ ทุกคนรีบหลบ เขาดึงปิ่นอนงค์วิ่งหนี เปี๊ยกเอาม้ามารอไว้ แต่จอมลอบเข้ามาฟาดหัวใหญ่สลบเหมือด แล้วจ่อปืนคุมตัวเปี๊ยกกับปิ่นอนงค์ไว้

ใหญ่ถูกมัดขังกรงในโรงนา เขาฟื้นมาเจอพวกครองสุข เสี่ยตงยิ้มหยันว่าตายน้ำตื้นเพราะผู้หญิงแท้ๆ เขามองปิ่นอนงค์อย่างผิดหวัง ครองสุขให้จอมซ้อมตามสบาย ปิ่นอนงค์ขวางขอร้องจอมอย่าทำ จอมผลักเธอออกล้มลง ใหญ่ตกใจโวยจอมว่าปิ่นอนงค์กำลังท้องไม่ห่วงลูกตัวเองบ้านหรือ จอมงง ปิ่นอนงค์หลบสายตาทุกคน

ปิ่นอนงค์ถูกคุมขังอย่างเดิม จอมซักไซ้เรื่องท้อง เธออ้างว่าต้องการให้จอมเลิกทำงานกับครองสุข จอมตอบว่าไม่ได้เพราะที่นี่ปกป้องเธอจากพวกของปลอดได้ และครองสุขจะแก้แค้นที่ใหญ่ฆ่าอุ่นเรือน  เธอเสียใจขอให้ทุกอย่างเป็นไปตามกรรมไม่ได้หรือ จอมขัดใจ เธอห่วงใหญ่อยู่ดี

จินตนาตามหาปิ่นอนงค์ เจอเข้ากับจอม เขาบอกเพียงว่าปลอดภัยดี เธอถามเขามาทำงานให้ครองสุขทำไม ทั้งๆที่รู้ว่าเลวแค่ไหน เพียงแค่อยากสมหวังกับปิ่นอนงค์หรือ จอมย้อนว่าเธอไม่เคยมีความรัก ไม่มีวันเข้าใจ เธอตวาดกลับ

“รู้ได้ไงว่าเราไม่เคยรักใคร จอม...นายต้องรักให้เป็น ไม่ใช่ดีแต่หลับหูหลับตารักท่าเดียว”

ระหว่างนั้น ครองสุขให้คนซ้อมใหญ่กับเปี๊ยกจนสะบักสะบอม บังคับใหญ่ให้เขียนคำสารภาพผิดว่าฆ่าผาและอุ่นเรือน ยินดียกทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้ตน แล้วตนจะปล่อยเขาหนีข้ามชายแดนไปพร้อมเงินก้อนหนึ่ง เขาแกล้งเขียนคำว่า นังแม่มดลงไป...ครองสุขอ่านแล้วโกรธสั่งลูกน้องไม่ต้องให้ข้าวให้น้ำ

จากนั้นไม่นาน ทัศนีย์ขโมยกุญแจมาจะช่วยปล่อยใหญ่ แต่เขาต้องสัญญาจะแต่งงานกับตน ใหญ่ห่วงปิ่นอนงค์และเปี๊ยก จึงรับปากส่งๆไป พอจะไขประตูครองสุขมาลากตัวทัศนีย์ไป ทัศนีย์ยอมรับว่ารักใหญ่ ครองสุขหัวเราะเยาะเห็นว่าอ่อยสารพัดแต่ใหญ่ก็ไม่แล ทัศนีย์เจ็บใจโวยตนรู้ว่าเธอฆ่าอุ่นเรือนไม่ใช่ใหญ่ ครองสุขชะงักบอกตนว่าทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว

ไม่ต่างกัน ทรรศนะก็คิดว่าจะช่วยปิ่นอนงค์ อรสอางค์ โวยวาย มันท้องกับคนงานยังจะเอาลงอีก ทรรศนะไม่เชื่อ ขนาดถ้าตนอยากได้ตัวคงต้องบังคับ ฉะนั้นถ้าจอมทำอะไร เธอคงต้องฆ่าตัวตายเพราะไม่ได้รักจอม อรสอางค์ โกรธทุบตีเขายกใหญ่ ทรรศนะปัดป้อง มือกระทบหน้าเธอ เธอหาว่าเขาทำร้ายร้องไห้ฟูมฟาย  จิ๋วมาปลอบมีวิธีเดียวที่จะให้ทรรศนะกลับมา คือปล่อยปิ่นอนงค์ไปกับใหญ่เสีย เธอครุ่นคิด...

ooooooo

ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 13

อ่านเรื่องย่อ

ปิ่นอนงค์

แนว:

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย:

กำกับการแสดงโดย:

ผลิตโดย:

วัน-เวลาออกอากาศ:

ช่องออกอากาศ:

นักแสดงนำ:

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement