วันพฤหัสบดีที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

นักรบตาปิศาจ ตอนที่ 5


15 ก.ย. 2560 07:58
369,780 ครั้ง

นักรบตาปิศาจ ตอนที่ 5

อ่านเรื่องย่อ

นักรบตาปิศาจ

แนว:

แอกชั่น-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

ศานต์ ศรุติ

บทโทรทัศน์โดย:

วรพันธ์ รวี

กำกับการแสดงโดย:

ณพธันกรณ์ ธัญญาสิริทรัพย์

ผลิตโดย:

บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ:

บิ๊กเอ็ม กฤตฤทธิ์ บุตรพรม, เนย ปภาดา กลิ่นสุมาลย์

เช้านี้สารวัตรเก่งอบรมแนนซี่ ริกกี้และซาร่าก่อนจะปล่อยให้ออกไปสืบเรื่องแก๊งคนร้ายที่กำลังอาละวาดลักพาตัวหนุ่มสาวหน้าตาดี โดยทิ้งเบอร์มือถือของตัวเองไว้ให้พวกเธอติดต่อได้ตลอดเวลา กำชับว่าการสืบหาครั้งนี้ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง และสั่งให้ทั้งสามคนต้องรายงานความคืบหน้ากับเขาทุกขั้นตอน...

ขณะที่สามสาวได้เป็นสายลับตำรวจเต็มตัว นายพลพิชัยเรียกตัวอัคคีมาพบเพื่อมอบคู่มือการควบคุมการใช้ตาปิศาจให้ถูกวิธี และขอให้เขาแสดงให้ดูว่าฝีมือการใช้ตาปิศาจของเขาก้าวหน้าไปถึงไหนแล้ว เขายังไม่สามารถควบคุมได้ ต้องแค้นมากจนทนไม่ไหวดวงตาปิศาจถึงจะแสดงฤทธิ์เดชออกมา นายพลพิชัยแกล้งด่าว่าอัคคีต่างๆนานาเพื่อให้โกรธ แต่ไม่สำเร็จ จึงลองด่าพ่อของเขาว่าทรยศขายชาติ

ได้ผลดีเกินคาดอัคคีโกรธจนทำให้ผ้าม่านในห้องทำงานท่านนายพลไฟลุก ท่านคว้าน้ำในเหยือกสาดใส่ไฟถึงมอดลงได้ แล้วขอโทษอัคคีด้วยที่เอาพ่อของเขามาด่า ถ้าไม่ทำอย่างนั้นก็จะไม่ได้เห็นฤทธิ์เดชของตาปิศาจ ความจริงพ่อของเขาเป็นคนดี น่าเสียดายที่หายไปอย่างไร้ร่องรอยจนกลายเป็นคนสาบสูญ

“ผมภาวนาทุกคืนก่อนนอน ขออย่าให้พ่อตาย ผมจะตามหาพ่อครับ”

“ก็ดี แต่อย่าหวังมากว่าเขายังอยู่”...

ทางฝ่ายหมอสยุมพรกลัวอัคคีจะบุกเดี่ยวมาที่บ้าน สั่งให้สมุนเตรียมพร้อมตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ทางสำนักงานใหญ่จะส่งหน่วยคุ้มกันมาให้เราวันพรุ่งนี้ ห้ามใครหลับยาม ห้ามปล่อยปละละเลยสิ่งต้องสงสัย...

ระหว่างที่วิชชุดากำลังวางแผนจัดการกับหมอสยุมพรอยู่กับอัคคี สารวัตรเก่งโทร.มาเตือนเรื่องนัดของเราสองคนเย็นนี้ เธอขอโทษเขาด้วย พอดีมีธุระด่วนต้องไปทำ

“โอเคผมเข้าใจแล้ว ขอให้ทำธุระสำเร็จนะ” ว่าแล้ว สารวัตรเก่งวางสาย อัคคีเห็นท่าทางอึดอัดของ วิชชุดาก็เกรงใจ ถ้าเธอไม่สะดวกจะไปด้วย เขาจัดการเองได้ เธอแหวใส่ทันทีว่าไม่ใช่เป็นเด็กอมมือ พูดคำไหนก็ต้องเป็นคำนั้น อัคคีเห็นเธอหงุดหงิดก็เลยเลิกแหย่ ไม่อยากให้เสียงาน...

สามสาว ซาร่า ริกกี้และแนนซี่ในชุดทะมัดทะแมงเข้ามารายงานสารวัตรเก่งว่าคืนนี้พวกเธอจะไปสืบเรื่องแก๊งคนร้าย ต่อยอดจากเรื่องคลินิกของหมอสยุมพรโดนวางระเบิด สามสาวยังสืบรู้มาว่าหมอสยุมพรอยู่บ้านตามลำพังแถวสุขุมวิท สารวัตรเก่งดักคอ หวังว่าทั้งสามคนคงไม่บุกไปสืบความลับของเธอ ซาร่าไปแน่ถ้าสืบได้ว่าหมอเกี่ยวข้องกับขบวนการค้าอวัยวะ

“ระวังตัวอย่าทำตัวให้เป็นจุดสนใจ พวกคุณแต่งตัวสวยเกินไปมันเด่น หน้าตาก็สวยอยู่แล้วยิ่งแต่งตัวมากยิ่งดึงดูดความสนใจ พรางๆตัวหน่อยก็ดีนะ”

แนนซี่จะไปเปลี่ยนชุดใหม่ตามที่สารวัตรเก่งแนะ เขาเห็นว่าเธอแต่งตัวเหมาะสมแล้ว จะติดก็ที่ซาร่ากับริกกี้ควรจะใช้สีให้ขรึมหน่อยก็ดี สองสาวมองแนนซี่แล้วอดหมั่นไส้ไม่ได้

ooooooo

หลังจากเหน็ดเหนื่อยกับการวางแผนจะบุกบ้านหมอสยุมพร วิชชุดาเห็นว่าเลยเวลากินข้าวมานานแล้วชวนอัคคีแวะหาอะไรกินแถวร้านขายข้าวแกงข้างถนน

พรทิพานั่งรถมากับพนักงานรูปหล่อของตัวเองเห็นอัคคีนั่งอยู่ในร้านข้าวแกงก็ดีใจมาก สั่งให้จอดรถแล้วรีบลงไปหา อัคคีเห็นท่าไม่ดีชวนวิชชุดาเปลี่ยนไปกินร้านอื่น แต่ยังไม่ทันขยับ พรทิพาลากเก้าอี้มานั่งด้วยหน้าตาเฉย วิชชุดาทนนั่งกับผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ชวนอัคคีย้ายไปร้านอื่น เขากลับนั่งเฉย

“เจอกันสองครั้ง ฉันยังไม่รู้จักชื่อคุณเลยนะคะ” พรทิพามองอัคคีตาหวานเยิ้ม

อัคคีโกหกว่าชื่ออำนวย พรทิพายื่นมือมาให้จับ เขาจับมือด้วยตามมารยาทพร้อมกับกระซิบว่าวันนี้เธอพกยามาอีกแล้วหรือไม่ดีเลย วิชชุดาทนไม่ไหวขอตัวไปกินร้านอื่น อัคคีปล่อยเธอไปคนเดียวไม่ตามไปด้วย พรทิพารีบไลน์ไปบอกพนักงานรูปหล่อว่ามีคนของเราอยู่แถวนี้ไหมให้มาจับตัววิชชุดาไปที...

ขณะที่พรทิพากำลังกินข้าวอยู่กับอัคคีอย่างเอร็ดอร่อยแถมเสพยาเสพติดไปด้วย วิชชุดานั่งดื่มน้ำเพราะโกรธจนกินอะไรไม่ลงที่อัคคีไม่ยอมตามมา นั่งจนเมื่อยวางเงินค่าน้ำไว้แล้วลุกออกไป เธอมัวแต่งอนอัคคีเดินกลับมาที่รถไม่ทันระวังตัวถูกสมุนของพรทิพาเอาปืนจี้ อัคคีเห็นเหตุการณ์ผ่านทางดวงตาปิศาจ รีบออกจากร้าน พรทิพากำลังเมายาได้ที่จะตาม พนักงานรูปหล่อเห็นนายสาวยืนแทบไม่อยู่รีบเข้าไปประคอง

“ไปให้พ้นไอ้บ้า ฉันจะไปหาสุดหล่อ...สุดหล่อรอด้วย” พรทิพาตะโกนโหวกเหวก อัคคีไม่สนใจ เพ่งมองไปที่รถเห็นวิชชุดากำลังเสียทีให้คนร้ายที่ตามเข้าไปทุบตีเธอถึงในรถ ส่วนอีกคนที่อยู่นอกรถถือปืนเล็งอยู่ อัคคีใช้ดวงตาปิศาจจัดการคนร้ายที่อยู่นอกรถหงายหลังตึงปืนหลุดมือ คนร้ายในรถตกใจตาค้าง วิชชุดาสบช่องแย่งปืนไปได้แล้ววิ่งหนีออกจากรถ อัคคีตามมากระชากคนร้ายเหวี่ยงออกมากองแทบเท้าพรทิพา

ชาวบ้านเริ่มเข้ามามุงดู พนักงานรูปหล่อเห็นท่าไม่ดีพาเธอไปจากตรงนั้น รถตู้คันหนึ่งแล่นมาจอดรับ คนร้ายหนีไปทันที วิชชุดารีบกลับขึ้นรถสตาร์ตเครื่องจะไป อัคคีโดดขึ้นรถเกือบไม่ทันพลางต่อว่าจะทิ้งกันหรือ เธอต่อว่ากลับว่าเขาต่างหากที่ทิ้งเธอไปเจ๊าะแจ๊ะกับพรทิพา แล้วจอดรถไล่เขาลง เขาขอร้องอย่าทำเหมือนหึงเขาหน่อยเลย เดี๋ยวคนร้ายจะหนีรอดไปได้ เธอจะไปบ้านหมอสยุมพรไม่ได้คิดจะตามรถคนร้าย

“แต่รถคันนั้นมันต้องเป็นพวกนั้น มันจะจับคุณ มันขนตู้แปลกประหลาด” อัคคีเห็นเธอไม่ขยับ จับตัวเธอมานั่งเบาะข้างคนขับ แล้วตัวเองขึ้นประจำที่นั่งคนขับแทน วิชชุดาไม่พอใจชักปืนยิงขู่
เสียงปืนทำให้พนักงานรูปหล่อไม่กล้าขับรถตาม พรทิพาซึ่งยังเมายาอยู่ไม่กลัวตายแค่อยากจะอยู่ใกล้ชิดอัคคีสั่งให้ตามต่อไป เขารับคำดิบดีแต่กลับเลี้ยวไปอีกทางหนึ่ง...

ทางด้านอัคคีตำหนิวิชชุดาที่อาละวาดงอแงเป็นเด็กอายุห้าขวบไปได้ นี่ยังคิดจะเป็นคู่หูกันต่อหรือเปล่าช่วยตอบหน่อย เธอกลับย้อนถามเขาต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายตอบ เขายอมรับว่ายังต้องการเธออยู่ และเราต้องรีบตามรถคันนั้นไป วิชชุดามองไปข้างหน้าไม่เห็นแม้เงาของรถตู้แล้วอย่างนี้จะตามได้อย่างไร

“มันเพิ่งเลี้ยวซ้ายยังตามทัน” อัคคีใช้ดวงตาปิศาจเพ่งดู วิชชุดาหาว่าเขามั่ว “ผมจะเลี้ยวนะ แล้วคุณดูว่ามันอยู่ข้างหน้าเราไหม”

ooooooo

ณ ที่เกิดเหตุใกล้ร้านขายข้าวแกง สารวัตรเก่งยืนมองสมุนที่นอนตายในสภาพมีรอยไหม้กลางหน้าผากลักษณะเหมือนกับศพที่สยุมพรคลินิกไม่มีผิดเพี้ยนพลางบ่นหน้าเครียดว่าอัคคีใช้อะไรฆ่าถึงได้ตายในสภาพนี้ ตั้งใจมั่นจะไม่ปล่อยให้คนที่ฆ่าลอยนวลไปได้ง่ายๆ ฝากให้จ่าดูแลทางนี้แทนด้วยแล้วผลุนผลันออกไป

ระหว่างที่สารวัตรเก่งตามไปเอาเรื่องอัคคีกับวิชชุดา ซาร่า แนนซี่และริกกี้ขับรถมาซุ่มดูอยู่บ้านหมอสยุมพร ไม่พ้นสายตาของพวกสมุนเฝ้ายามที่จับจ้องอย่างไม่ไว้ใจ...

ครั้นอัคคีเลี้ยวซ้ายตรงทางแยก เห็นรถคันหน้าแล่นอยู่ห่างๆ วิชชุดาไม่แน่ใจว่าใช่รถคนร้ายหรือเปล่าเพราะเห็นแต่ไฟท้ายแดงวาบๆ อัคคีฟันธงว่าใช่พวกมันเพราะข้างรถเขียนว่าฟาร์มโภคภัณฑ์เหมือนรถคนร้าย เธอแดกดันเห็นได้ขนาดนี้ต้องมีตาทิพย์แล้ว เขาน่าจะมั่วเอาเองมากกว่า เขาท้าพนันถ้าเป็นจริงอย่างที่พูด เธอจะให้อะไร เธอจะกราบเขางามๆสิบที อัคคีรับคำท้าเร่งความเร็วรถเพิ่มขึ้นอีก

หัวหน้าสมุนเห็นรถของอัคคีไล่ตามใกล้เข้ามา คิดจะกำจัดให้สิ้นซากสั่งให้ลูกน้องเอาอาวุธหนักออกมา...

ที่ห้องกักขังลำดวนภายในบ้านหมอสยุมพร ลำดวนพยายามต่อรองเพื่อให้หมอสยุมพรไว้ชีวิต แต่เธอไม่สนใจ ระหว่างนั้นสมุนเข้ามารายงานเรื่องที่มีสาวสวยสามคนมาด้อมๆมองๆอยู่หน้าบ้าน หมอสยุมพรยิ้มเหี้ยมในเมื่อมีเหยื่อมาเยือนถึงที่อย่าให้เสียของรีบไปจับตัวมาให้ได้ เรายิ่งขาดสภาพคล่องทั้งเงินทั้งสินค้าอยู่ด้วย...

อัคคียังคงไล่ตามรถคนร้ายไม่ลดละโดยมีวิชชุดานั่งบ่นอยู่ข้างๆเพราะเขาขับรถเร็วมาก อยู่ๆอัคคีสั่งให้ หยิบปืนออกมา วิชชุดาสงสัยจะหยิบทำไม เขาเห็นมันกำลังจะยิงเรา

“เอาอีกแล้วรถมันอยู่ตั้งห่างรู้ได้อย่างไรว่ามันหยิบปืนมาจะยิงเรา”

นายทหารหนุ่มขอร้องอย่าเพิ่งกวนประสาท สั่งให้เธอมาขับรถแทนเขาจะปีนไปหยิบปืนมาสู้กับพวกมัน สองคนสลับที่นั่งกันทั้งที่รถยังแล่นด้วยความเร็ว อัคคีสั่งให้เธอขับซิกแซกคอยหลบกระสุนพวกมันด้วย พูดไม่ทันขาดคำคนร้ายยิงปืนบาซูก้าใส่ กระสุนพลาดเป้าไปตกที่ไหล่ทางเกิดระเบิดดังสนั่น อัคคีหยิบปืนชนิดเดียวกันกับคนร้ายขึ้นมายิงตอบโต้โดนรถคนร้ายระเบิดไฟลุกท่วมพลิกคว่ำ

สมุนสามคนตะเกียกตะกายออกจากซากรถ วิ่งหนีเข้าพงหญ้าข้างทาง วิชชุดาขับรถมาจอด จากนั้นทั้งคู่ ลงไปดูอย่างระแวดระวัง อัคคีชี้ไปยังทิศทางที่พวกสมุนหนี วิชชุดางงรู้ได้อย่างไร
“ผมจะไปตามจับพวกมันมาให้ได้สักคนเพื่อสอบถามเรื่องราว” อัคคีเดินได้แค่สองก้าวต้องวิ่งกลับมาแทบไม่ทันเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องของวิชชุดาซึ่งตกใจมากโผซุกอกเขาแล้วชี้ไปที่พื้นถนนที่เต็มไปด้วยดวงตา จมูก ตับ ไต ปอด หัวใจของคนกระจายเกลื่อนมีทั้งอยู่ในสภาพดีและขาดวิ่น

“ไอ้ตู้บ้านั่นมันเป็นอย่างที่ผมคิดไว้จริงๆ มันมีไว้ใส่อวัยวะของคนที่มันปล้นเข้ามา”

วิชชุดาทนไม่ไหววิ่งไปโก่งคออาเจียน พวกสมุนย้อนกลับมากราดกระสุนใส่ อัคคีพุ่งรวบตัวเธอหลบได้ทันแต่เขาพลาดท่าถูกยิงแขนบาดเจ็บ ครั้นจะตามไปจับพวกสมุนมีเสียงไซเรนรถตำรวจดังขึ้นเสียก่อน อัคคีใช้ตาปิศาจเพ่งดูไปยังทิศทางนั้นเห็นหน้าตาเอาเรื่องของสารวัตรเก่ง ชวนวิชชุดาไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

ooooooo

ซุ่มรออยู่นานไม่เห็นมีอะไรคืบหน้า แนนซี่ชวนเพื่อนๆกลับ ริกกี้กับซาร่าไม่ยอมกลับ มั่นใจว่าคืนนี้วิชชุดาต้องมาที่นี่กับอัคคี พวกเราจะได้ไปร่วมทำงานด้วยเผื่อมีผลงานให้สารวัตรเก่งเห็น และอัคคีจะได้รู้ว่าเราก็มีฝีมือไม่ได้ด้อยไปกว่าวิชชุดา แนนซี่เตือนเรามาทำงานไม่ได้มาแข่งว่าใครเก่งกว่ากัน

“แน่ล่ะสิ เธอไม่ต้องแข่งกับใครแล้วนี่ อย่างน้อยเธอก็ก้มหน้ายอมรับกากเดนสารวัตรจากวิชชุดา”

แนนซี่ขอร้องอย่าพูดจาอะไรน่าเกลียดแบบนั้นอีก แล้วเหลือบเห็นพวกสมุนเดินตรงมาทางนี้ ชวนให้สองสาวกลับกันดีกว่า แต่สองสาวยืนกรานจะอยู่ต่อไป...

สารวัตรเก่งนำกำลังตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุ เห็นสภาพยับเยินที่เกิดขึ้นก็โกรธมาก เย้ยกฎหมายกันแบบนี้จะให้ปล่อยไว้ได้อย่างไร คว้ามือถือโทร.ไปต่อว่าวิชชุดาที่กำลังทำแผลที่แขนให้อัคคีซึ่งทำหน้าที่เป็นคนขับรถ เขาอยากรู้ว่าสารวัตรพูดอะไรบ้าง คว้ามือถือมาเปิดสปีกเกอร์โฟนแล้วเอาใส่กระเป๋าเสื้อไว้ สารวัตรสั่งให้เธอเลิกให้ความช่วยเหลืออัคคี เพราะถ้าตนมีหลักฐานเอาผิดเขา เธอจะติดร่างแหไปด้วย

“อย่าทำให้ผมทำใจลำบาก ขอร้อง ดาต้องหยุดถอยห่างออกจากเขา เรื่องน้องสาวดาผมจัดการเอง”

“ถ้าดาไม่หยุดล่ะ”

สารวัตรหนุ่มโกรธตัวสั่นถ้าเป็นอย่างนั้นเขาก็จะไม่ละเว้นเธอด้วย อัคคีหยิบมือถือคืนให้ วิชชุดารับมาตะคอกใส่ ถ้าสารวัตรอยากจะจับก็เชิญจับตามสบายแล้วตัดสายทิ้งโมโหไม่แพ้เขาเช่นกัน...

สมุนสี่คนของหมอสยุมพรเดินวนรอบรถสามสาวในลักษณะคุกคามจนพอใจก็หยุดเคาะกระจกเรียกให้คนในรถลงมาคุยกันหน่อย ซาร่ากับริกกี้จะลงไปลุยแต่แนนซี่ไม่เห็นด้วย พวกมันมีมากกว่าเรา แถมเป็นผู้ชายอีกต่างหาก ที่ผ่านมาเราโชคดีที่มีคนมาช่วย แต่คราวนี้มีเพียงพวกเราเท่านั้น ไหนจะพวกคนร้ายในบ้านซึ่งยังไม่รู้มีอีกแค่ไหน ซาร่ากับริกกี้ไม่สนใจคำเตือน ยืนกรานจะลงไปคุยกับพวกมัน...

ในที่สุดอัคคีกับวิชชุดาขับรถมาถึงหน้าฟาร์มชื่อเดียวกับที่มีโลโก้ติดอยู่ที่รถของคนร้าย เขามั่นใจรถขนอวัยวะคันนั้นจะต้องมาที่นี่แน่ๆ แต่วันนี้เรายังไม่พร้อมจะบุกเข้าไป เราควรจะกลับไปจัดการกับบ้านหมอสยุมพร แม้จะช้าไปบ้างแต่จากตรงนี้ไม่ไกลจากที่นั่นเท่าไหร่ วิชชุดาเห็นดีด้วย...

ทันทีที่ซาร่ากับริกกี้ลงจากรถ พวกสมุนกรูกันเข้ามาจะจับตัว แนนซี่ตกใจรีบกดล็อก ปีนไปนั่งประจำที่คนขับแล้วขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว สมุนลูกพี่เห็นก็ชักปืนยิงใส่ยางรถเพื่อสกัดไม่ให้หนี ส่วนซาร่ากับริกกี้สู้กับพวกมันยิบตา แนนซี่ถอยรถไปตั้งหลักได้ก็หยิบมือถือขึ้นมาโทร.ขอความช่วยเหลือจากสารวัตรเก่ง

“อย่าให้มันจับตัวแนนซี่ได้ หนีมาให้ไกลที่สุดส่วนสองคนนั่นผมจัดการช่วยเหลือเอง” วางสายเสร็จ สารวัตรเก่งวกรถกลับ อัคคีใช้ตาปิศาจเพ่งดูเห็นเขามุ่งหน้าไปยังบ้านหมอสยุมพร จึงบอกวิชชุดาว่าขอยกเลิกการไปบ้านหมอสยุมพรเอาไว้ก่อน เธอบ่นอุบทำไมรวนเรนัก ระหว่างนั้นสารวัตรเก่งโทร.มาหาวิชชุดาอีกครั้ง

“ผมมีงานด่วนจะไปจัดการ เสร็จจากนั้นผมจะไปรอดาที่บ้าน รอจนกว่าดาจะสนุกสนานกับงานของดาแล้วกลับมาคุยกันให้รู้เรื่อง” พูดจบสารวัตรวางสาย วิชชุดาไม่อยากเจอเขา จึงขอไปหลบที่บ้านอัคคี

ooooooo

แนนซี่พยายามจะขับรถหนีอย่างที่สารวัตรเก่งแนะนำแต่ถูกมอเตอร์ไซค์ของสมุนล้อมหน้าล้อมหลัง ส่วนริกกี้กับซาร่าสู้พวกสมุนไม่ได้ถูกจับตัวไว้ ก่อนที่สามสาวจะถูกนำตัวเข้าไปในบ้านหมอสยุมพร สารวัตรเก่งนำกำลังตำรวจมาถึงเสียก่อน พวกสมุนรู้งานพากันสลายตัว

สารวัตรเก่งชมแนนซี่ว่าเก่งมากที่มีสติโทร.หาเขาจนมาช่วยทุกคนได้ทันกาล ซาร่ากับริกกี้มองเพื่อนแบบหมั่นไส้ เขาบอกให้ซาร่ากับริกกี้กลับไปก่อน ส่วนแนนซี่ให้รออยู่ก่อนเขามีเรื่องจะสอบถาม...

บันดาลเห็นรถแล่นมาจอดที่หน้าบ้านอัคคี รีบเข้าไปหาแต่ต้องชะงักเมื่อเห็นเจ้าของบ้านกลับมากับหญิงสาวคนเดิมที่เจอวันก่อน ทำท่าจะถอย อัคคีร้องเรียกเขาไว้แล้ว เชิญวิชชุดาเข้าไปรอในบ้านก่อน จากนั้นเดินนำบันดาลไปที่โต๊ะสนามถามว่าได้ข่าวประกายดาวบ้างไหม เขาส่ายหน้าไม่มีวี่แววสักอย่าง นี่จะอกแตกตายกลัวลูกจะถูกฆ่า อัคคีดูตามรูปการณ์แล้ว พวกมันคงไม่ฆ่าเธอ แต่จะเอาตัวไว้ทำอะไรบางอย่าง

“ขายตัวแน่ๆ โธ่...ลูกสาวฉัน”

“คิดเอาแค่ว่าน้องดาวยังมีชีวิตอยู่เป็นเบื้องต้นก่อน ฉันกำลังสืบสาวราวเรื่องใกล้มากขึ้นทุกที ลูกแกก็หลานฉันนั่นแหละ” คำปลอบใจของอัคคีทำให้บันดาลเบาใจได้เปลาะหนึ่ง...

อีกมุมหนึ่งในห้องนั่งเล่น วิชชุดาเห็นรูปถ่ายอัคคีกับภรรยาของเขาที่สวยหวานและดูรักกันมากก็อดชมเบาๆไม่ได้ว่าสวยหล่อสมกันที่สุด อัคคีที่ย่องเงียบเข้ามายืนด้านหลังขอบคุณเธอสำหรับคำชม วิชชุดาสะดุ้งโหยงที่เขาแอบเข้ามาเงียบๆ อ้าปากจะด่าแต่เขาชิงพูดขึ้นเสียก่อนว่าหิวหรือเปล่าจะทำข้าวต้มให้กิน เธออาสาจะเป็นผู้ช่วยกุ๊ก เขาส่ายหน้า งานนี้เขาทำเองได้ไม่ต้องการผู้ช่วยแล้วเดินลิ่วเข้าครัว...

ฝ่ายสารวัตรเก่งไม่ได้ชวนแนนซี่ไปเที่ยวไหน แต่ชวนให้ไปพบหมอสยุมพรเป็นเพื่อน หมอตัวแสบทำเป็นไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นหน้าบ้านตัวเอง ได้ยินเสียงเอะอะก็รีบปิดบ้านเพราะที่นี่มีแต่ผู้หญิง

“นั่นสิครับ ผมก็ยังคิดว่าบ้านใหญ่โต น่าจะมีรปภ.ไว้สักคน”

หมอสยุมพรคุยอวดว่าทำบุญทำกุศลไว้เยอะก็คิดว่าบุญกุศลเหล่านั้นคงจะปกป้องคุ้มครองได้บ้าง แล้วกลั้นใจถามสารวัตรว่าจะตรวจค้นที่นี่ไหม ตนยินดีให้ค้น เขาไม่ได้คิดจะมาค้นที่น่ี แค่เป็นห่วงเกรงคนร้ายจะหลบหนีเข้ามาทำร้ายหรืออาจมาจับตัวหมอเป็นตัวประกัน

“คุณหมอปลอดภัยผมก็ดีใจมากครับ ผมไม่รบกวนแล้วครับ ลาล่ะครับ” สารวัตรยกมือไหว้ หมอตัวแสบมองแนนซี่ด้วยความเสียดาย แล้วหันไปขอบคุณเขาที่ห่วงใย ชมแฟนของเขาว่าสวยน่ารักมาก แนนซี่จะอ้าปากปฏิเสธแต่สารวัตรชิงพูดขึ้นเสียก่อน

“ใช่ครับ เธอน่ารักมาก เรากำลังจะไปเที่ยวกันต่อครับ” สารวัตรเก่งรับสมอ้าง จากนั้นพาแนนซี่กลับ

ooooooo

ในเวลาไล่เลี่ยกัน อัคคีทำข้าวต้มกับไข่เจียวเสร็จพอดี ตอนที่วิชชุดาโผล่เข้ามาช่วยยก เขาตาฝาดเห็นหน้าเธอเป็นหน้าภรรยาตัวเองร้องเรียกว่าที่รัก แล้วยื่นหน้าจะหอมแก้ม วิชชุดาตกใจทำชามข้าวต้มกับจานไข่เจียวหลุดมือแตกกระจาย ทั้งคู่จึงต้องฝากท้องไว้กับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแทน อัคคีขอโทษที่เผลอตัวไปหน่อย

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันขอโทษเช่นกันที่ทำจานชามคุณตกแตก”

อัคคีถือว่าเราเจ๊ากัน แล้วบอกให้เธอไปนอนที่ห้องรับรองแขกชั้นบน เธอเกรงใจไม่อยากรบกวน กำลังคิดจะไปหาโรงแรมแถวนี้นอน ไม่รู้ว่าเกิดบ้าอะไรขึ้นมาถึงได้ขอมาบ้านเขาหน้าตาเฉยแบบนี้ เขาขอร้องไม่ต้องคิดอะไรมาก ควรนอนเอาแรงดีกว่า เสื้อผ้าภรรยาของเขาเธอน่าจะสวมใส่ได้เพราะขนาดเท่าๆกัน

“เอ่อ ไม่เหมาะมั้งคะ มันจะน่าเกลียดเกินไป”

“ถ้าอย่างนั้นใส่ของผมน่าเกลียดน้อยกว่า คงเหมาะกว่า แต่ตัวใหญ่มากนะครับ”...

ทางด้านริกกี้กับซาร่าไม่พอใจที่แนนซี่ได้รับคำชมจากสารวัตรเก่ง จึงร่วมมือกันหาทางกลั่นแกล้งให้เข็ดหลาบฐานได้ดิบได้ดีเกินหน้า...

ที่ร้านอาหารกึ่งผับ แนนซี่เห็นสารวัตรเก่งเอาแต่นั่งเงียบ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่ามีปัญหากับคนรัก จึงพยายามไม่พูดอะไรที่จะเป็นการเปิดแผล แต่เขากำลังอารมณ์เสียก็เลยพาลเกรี้ยวกราดใส่ เธอตกใจร้องไห้โฮ เขาเห็นน้ำตาผู้หญิงก็เลยได้สติขอโทษขอโพยเธอยกใหญ่ ขอให้เธอยกโทษให้ แนนซี่เหนื่อยมาทั้งวันอยากพักผ่อนขอให้เขาพาไปส่งบ้าน...

หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนไปสวมเสื้อผ้าของอัคคี วิชชุดามานั่งดื่มกาแฟไปคุยกันไปกับเขา เธอรู้ตัวว่ากำลังทำสิ่งน่าเกลียดที่มาขอนอนบ้านเขาโดยไม่มียางอาย ผิดวิสัยกุลสตรีทั้งหลาย อัคคีเข้าใจดี ที่เธอไม่ยอมกลับบ้านเพราะไม่อยากเจอสารวัตรเก่งและถ้าจะให้ทายเขาจะต้องไปหาเธอที่บ้านคืนนี้ไม่ว่าจะดึกดื่นแค่ไหน

“คุณรู้ไปหมดเสมอราวกับอ่านใจคนออก มองทะลุไปถึงไหนๆคล้ายกับมีตาทิพย์”

อัคคีออกตัวว่าไม่ได้มีตาทิพย์อะไร แค่เดาจากประสบการณ์ที่ผ่านมา แล้วรีบตัดบทบอกให้เธอไปพักผ่อนได้แล้วพรุ่งนี้เราต้องบุกไปบ้านยัยหมอแม่มด ถ้าเธอยังไม่เปลี่ยนใจ

ooooooo

วิยะดาแม่ของวิชชุดาเปิดประตูบ้านออกมาพร้อมถาดใส่ข้าวของเพื่อจะใส่บาตร แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นสารวัตรเก่งนอนหลับอยู่ในรถตัวเองซึ่งจอดอยู่หน้าประตูรั้ว จึงเดินไปเคาะกระจกเรียกมาแต่เช้าทำไมไม่กดกริ่ง เขามารอวิชชุดาตั้งแต่เมื่อคืนยังไม่เห็นกลับ โทร.หาก็ปิดมือถือหนีเขาทั้งที่นัดกันไว้แล้ว

“ดาเปลี่ยนไปมาก คุณแม่เห็นไหมครับ”

“เห็นสิ ดาเปลี่ยนเพราะเรื่องของน้องนาง แม่ก็ไม่อยากจะพูดอะไรมากเพราะเราสองคนต่างก็เสียใจ”

“แต่ดาไม่กลับบ้าน” สารวัตรทักท้วงอย่างมีอารมณ์ วิยะดากลับไม่เห็นเป็นเรื่องแปลก เวลามีงานวิชชุดาก็มักจะไม่กลับบ้าน เขาเองก็รู้ ทำไมครั้งนี้ถึงไม่รู้ สารวัตรตัดพ้อ ต่อไปนี้เขาคงไม่มีวันรู้อีกแล้ว

“ขอบพระคุณคุณแม่ที่เมตตาผมมาหลายปี ผมลาก่อนครับ” ไหว้ลาเสร็จ สารวัตรเก่งขับรถจากไป วิยะดามองตามเข้าใจว่าทั้งคู่ทะเลาะกันซึ่งเป็นธรรมดาของคู่รักจึงไม่ได้สนใจอะไร

ออกจากบ้านวิชชุดา สารวัตรเก่งแวะไปหาแนนซี่ที่ห้องพักเพื่อขออาหารเช้ากิน เธอเห็นสภาพหน้าตายู่ยี่เสื้อผ้ายับเยิน ท่าทางเหมือนคนไม่ได้นอนมาทั้งคืนก็สงสารจับใจ...

ด้านวิชชุดาได้รับการเอาใจใส่จากอัคคีเป็นอย่างดีทั้งเตรียมมื้อเช้าไว้ให้ อีกทั้งชุดของเธอที่ใส่เมื่อวานได้รับการซักรีดอย่างดีและยังสั่งดอกไม้มาส่งให้ถึงมือเพื่อเป็นการขอบใจที่เธอยอมเป็นคู่หูด้วย เธอถึงกับอึ้งคิดไม่ถึงว่าหน้าเหี้ยมยิ้มไม่เป็นอย่างนั้นจะมีโหมดนี้กับเขาด้วย แม้จะน้อยใจที่เขาดีด้วยเพียงเพราะเรื่องงานแต่เธอก็ให้สัญญาต่อจากนี้ไปจะไม่งอแงไม่หาเรื่อง จะทำหน้าที่คู่หูให้ดีที่สุด

“เพื่อจับคนร้ายแก๊งนี้ สาวจากปลายของพวกมันไปถึงตัวหัวหน้าใหญ่ให้ได้ค่ะ”

สองคนยิ้มให้กันด้วยมิตรภาพที่ดี นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่เจอกันที่อัคคีไม่ทำตาดุใส่วิชชุดา...

สารวัตรเก่งเห็นแนนซี่จะเข้าไปที่หน่วยงานเพื่อรายงานความคืบหน้าของคดีก็เลยชวนให้ไปพร้อมกัน เธออึกอักกลัวใครจะมองไม่ดี เขากลับบอกว่าช่างมันใครจะคิดอย่างไรเราไปห้ามไม่ได้อยู่แล้ว...

นายพลพิชัยเรียกตัวอัคคีมาพบเพื่อสอบถามเรื่องตาปิศาจว่าสามารถควบคุมไปถึงไหนแล้ว เขาทำได้ดีขึ้น แต่ก็ยังไม่ราบรื่นอย่างใจต้องการ นอกจากนี้ท่านยังเรียกเขามาเพื่อแจ้งว่าเสร็จงานจากอินโดนีเซียเมื่อไหร่ ดร.ซิมอนกับพันโทปิแอร์จะมาเมืองไทยเพื่อเจออัคคีให้เตรียมตอบคำถามต่างๆไว้ด้วย...

ทางฝ่ายวิยะดาพยายามจะเป็นกาวใจให้ลูกสาวกับสารวัตรเก่งคืนดีกันแต่ดูท่าจะไร้ประโยชน์ขนาดเขาโทร.มาวิชชุดายังตัดสายทิ้งไม่รับ ท่านบ่นเสียดายอุตส่าห์คบกันมาตั้งนาน และที่สำคัญทั้งคู่ดูเหมาะสมกันมาก หรือที่บาดหมางกันเพราะเธอมีคนอื่น วิชชุดาอึ้งไปชั่วขณะก่อนจะส่ายหน้า

“ดามีคู่หูในการช่วยกันล้างแค้นเท่านั้นค่ะ ดาไม่มีใครแน่ค่ะ”...

เสร็จจากทำธุระส่วนตัว วิชชุดากับอัคคีนัดมาเจอกันเพื่อวางแผนเอาตัวหมอสยุมพรมาสอบสวน ทั้งคู่ตกลงใจจะไม่บุกบ้านยัยหมอแม่มด แต่จะชิงตัวเธอกลางถนนหลังกลับจากไปบรรยายในงานของมูลนิธิช่วยเหลือคนพิการซึ่งจัดขึ้นที่โรงแรมริมสายชลตอนสายของวันนี้

จากนั้นอัคคีและวิชชุดามาดักรออยู่ที่ลานจอดรถของโรงแรมริมสายชลโดยใช้รถน้องสาวของเธอเป็นพาหนะ เนื่องจากรถของตัวเองถูกอัคคีทำประตูพัง พักใหญ่เห็นหมอสยุมพรเดินนำถวิลสมุนคนสนิทพร้อมด้วยสมุนอีกคนหนึ่งมาขึ้นรถตู้ก่อนคนขับรถจะเคลื่อนรถออกไป วิชชุดารีบขับรถตาม...

ที่คลินิกอภินันท์ ขณะที่อภินันท์กำลังจีบคนไข้สาวสวยอยู่ในห้องตรวจ หมอสยุมพรโทร.มาจิกเขาให้ไปพบเธอที่บ้านภายในสิบห้านาที เขาอ้างว่ากำลังจะผ่าตัดให้คนไข้ เธอไม่สนใจ ถ้าภายในสิบห้านาทีเขาไม่ถึงบ้านของเธอมีเรื่องแน่ แล้ววางสายอย่างมีอำนาจเหนือกว่า ถวิลหันไปยิ้มกับสมุน

“พวกแกห้ามยิ้ม” หมอสยุมพรตวาดแว้ด สองคนหุบยิ้มแทบไม่ทัน เธอนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ถามถวิลว่าอยากหน้าตาดีไหมจะทำศัลยกรรมเปลี่ยนหนังหน้าให้โดยจะเอาของลำดวนมาใส่ ถวิลส่ายหน้าดิกไม่เอาด้วย กลัวลูกเมียจำหน้าไม่ได้ที่สำคัญกลัวจะโง่เหมือนเจ้าของใบหน้า

ooooooo

วิชชุดากับอัคคีขับรถตามรถของหมอสยุมพรมากระทั่งถึงถนนที่ไม่พลุกพล่านนัก เธอเร่งเครื่องรถไปปาดหน้าแล้วเบรกทันที รถของหมอสยุมพรเบรกไม่ทันชนท้ายโครม หมอสยุมพรไม่พอใจทำท่าจะลงไปเอาเรื่อง

“อย่านะครับ เกิดพวกมันไม่มาดี ผมว่าคุณหมอแอบดูอยู่ในนี้ดีกว่า เห็นท่าไม่ดีรีบหมอบนะครับ แบบนี้ต้องผมเอง” พูดจบถวิลเปิดประตูรถลงไปถึงกับชะงักเมื่อเห็นใบหน้าสะสวยของคู่กรณี หมอสยุมพรถูกใจเธอเช่นกัน สั่งให้จับตัวมาใส่รถ แล้วรีบไปจากที่นี่ ถวิลรับคำเดินวางก้ามเข้าหา วิชชุดาแกล้งพูดจายียวนเพื่อยั่วให้อีกฝ่ายโมโห เขาโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงถึงขนาดจะเข้าไปตบ แต่ถูกเธอตบเสียก่อน

หมอสยุมพรเห็นคนเริ่มมุงดูก็หงุดหงิดที่ถวิลไม่รีบจัดการนังนั่นให้เสร็จๆแต่ดันไปมีเรื่องกับมัน สมุนอีกคนอาสาลงไปช่วยเขาเอง หมอสยุมพรเห็นดีด้วยแต่นึกขึ้นได้นี่อาจเป็นการจัดฉากรีบชะเง้อมองไปที่รถอีกฝ่ายว่ามาคนเดียวหรือเปล่า ครั้นเห็นในรถว่างเปล่า จึงบอกให้สมุนลงไปช่วยถวิล

แทนที่จะได้เปรียบ ถวิลกับสมุนกลับเป็นฝ่ายถูกวิชชุดาถีบกระเด็น สองคนไม่พอใจชักปืนออกมา ทันใดนั้นมีลำแสงเส้นเล็กๆพุ่งมาจากรถของวิชชุดาปะทะอกสองคน ไฟลุกพรึบ เธอรู้ทันทีว่าเป็นฝีมืออัคคีที่แอบอยู่ในรถ มีเสียงไซเรนรถตำรวจดังเข้ามา อัคคีลงมากระชากวิชชุดา ขึ้นรถ ก่อนจะขับหนีไปอย่างรวดเร็ว

หมอสยุมพรเห็นไฟลุกก็ตกใจสั่งให้คนขับรถพาหนี แต่รถคันใหญ่ไม่เหมือนรถของวิชชุดาที่คล่องตัวกว่าจึงไปไม่รอด หมอสยุมพรเห็นถวิลกับสมุนที่ไฟลุกท่วมอกจะกลับมาที่รถ สั่งคนขับล็อกประตูไม่ให้ขึ้น ชาวบ้าน แถวนั้นรีบเข้ามาช่วยดับไฟท่ามกลางความหวาดหวั่นของหมอสยุมพร แต่แล้วเธอต้องสะดุ้งเมื่อมีเสียงเคาะกระจกดังขึ้น หันมองตามเสียง เห็นสารวัตรเก่งยืนจ้องอยู่

ครู่ต่อมาเขาเชิญตัวเธอลงมาคุยกันข้างล่าง

สารวัตรเก่งแสดงออกชัดแจ้งว่าเป็นห่วงหมอสยุมพรมากเพราะรู้แก่ใจว่าใครเล่นงานเธอแต่ไม่รู้เหตุผลทำไมถึงทำอย่างนั้น พยายามซักถามถึงสาเหตุแต่ไม่ได้ความอะไร ด้วยความเป็นห่วงเขาจึงเสนอจะส่งตำรวจไปคุ้มครอง หมอสยุมพรปฏิเสธทันทีว่าไม่ต้อง เธอมีบอดี้การ์ดอยู่แล้ว

“ถ้าอย่างนั้นดูแลตัวเองดีๆนะครับ มีปัญหาอะไรรีบติดต่อผมนะครับ”...

อัคคีเจ็บใจที่จับตัวหมอสยุมพรไม่ได้เพราะถูกสารวัตรเก่งขัดจังหวะ อยู่ๆวิชชุดาก็สั่งให้เขาจอดรถ จากนั้น เอาทะเบียนรถแผ่นใหม่ไปสวมแทนแผ่นเก่าจะได้ไม่มีใครจำได้ แล้วถามเขาว่าทำไมพวกนั้นถึงโดนไฟไหม้ เขาใช้อาวุธอะไรขอดูได้ไหม เขาส่ายหน้าไม่ให้ดู วิชชุดาถึงกับบ่นอุบว่าไม่แฟร์...

ที่หมอสยุมพรนัดอภินันท์ให้มาพบอย่างเร่งด่วนเพราะจะให้เขาไปดูแลการรับของส่งของจากเรือกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเนื่องจากหมอนรากับลำดวนไม่สามารถทำหน้าที่นี้ได้อีก เขาจำต้องรับคำ แล้วขอตัวกลับไปเตรียมงานผ่าตัดลูกค้าวันพรุ่งนี้ หมอสยุมพรเข้ามากอดเขาไว้จากด้านหลัง

“พรุ่งนี้เช้าก็กลับทัน พี่กำลังขวัญเสีย เธอก็รู้พี่อยากมีใครเคียงข้างสักคนคืนนี้”

อภินันท์หนีไม่ออก จำใจอยู่ทั้งที่สะอิดสะเอียนเต็มที...

ขณะที่สารวัตรเก่งกำลังเช็กภาพจากกล้องวงจรปิดเห็นไฟที่ลุกขึ้นกลางอกถวิลกับสมุนก็แปลกใจว่าเกิดอะไรขึ้น จังหวะนั้นแนนซี่ ริกกี้และซาร่าเข้ามารายงานว่าพรุ่งนี้จะไปสืบความจริงจากคลินิกของอภินันท์ซึ่งเป็นเครือข่ายของหมอสยุมพร และรับปากจะต้องสืบให้ได้ว่าสองคนนั่นกำลังจะทำอะไรกันแน่

ooooooo

เมื่อสามสาวแนนซี่ ซาร่าและริกกี้มาถึงคลินิกของอภินันท์ พบว่าวิชชุดาปลอมตัวมาในคราบของอรอุมากำลังติดต่อกับเจ้าหน้าที่เพื่อเข้าพบกับอภินันท์ก่อนหน้าแล้ว ซาร่ากับริกกี้เจ็บใจมากที่ถูกเธอตัดหน้า คิดจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเธอให้ทางคลินิกรู้ แนนซี่รีบห้ามไว้ บอกแล้วได้อะไรขึ้นมา

“พวกเราก็คงโดนไปด้วยถ้าเรากับเขาทำงานเดียวกันก็คือทำเพื่อส่วนรวม เรื่องส่วนตัวควรแยกแยะ”

“ย่ะ คุณแม่พระมาเกิดดีงามไปหมด” ซาร่าแดกดันจบเจ้าหน้าที่คลินิกเรียกเธอมาซักประวัติพอดี...

ด้านวิชชุดาใช้วาทศิลป์ประกอบกับหน้าตาสะสวยยั่วยวนจนอภินันท์ซึ่งบ้าผู้หญิงเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยอมรับปากจะไปกินข้าวเย็นที่บ้านของเธอเพื่อที่เราสองคนจะได้ทำความรู้จักกันให้มากกว่านี้ อภินันท์อึกอักเนื่องจากต้องไปควบคุมการรับของให้หมอสยุมพรตอนสี่ทุ่มจึงบอกปัดว่าคืนนี้มีนัดแล้ว

“ตอนนี้เพิ่งสามโมงเย็นมีเวลาอีกตั้งเจ็ดชั่วโมง แค่กินข้าวเย็นด้วยกัน หมอว่ายังไงคะ”

“ตกลงครับ ช่วงนี้ผมขอเวลาคุยกับลูกค้าอีกสามคนก่อน”

“ถ้าอย่างนั้นอรอุมาไปรอหมอที่ซุปเปอร์ฯใกล้ร้านหมอนะคะ”

“ดีครับ” อภินันท์ประคองวิชชุดาในคราบอรอุมามาส่งถึงหน้าห้องตรวจปลื้มปริ่มที่มีสาวสวยมาให้เชยชมถึงที่ แต่อดนึกถึงคำเตือนของหมอสยุมพรที่ให้ระวังพวกนางนกต่อให้ดี มันจะทำลายคลินิกของเรา คิดได้ดังนั้น เขาคว้ากล้องส่องทางไกลเดินไปที่หน้าต่างเพื่อดูว่าสาวสวยของตัวเองไปทางไหน

วิชชุดาออกจากคลินิกได้ทำท่าจะไปคนละทางกับซุปเปอร์ฯที่นัดกับอภินันท์ไว้ อัคคีซึ่งซุ่มดูอยู่รีบไลน์ไปบอกเธอว่าหมอหื่นนั่นกำลังส่องกล้องดูเธออยู่ วิชชุดาแปลกใจเขารู้ได้อย่างไร รีบเดินไปทางซุปเปอร์มาร์เกตทันที อภินันท์ยิ้มพอใจที่เธอไม่ได้โกหก จังหวะนั้นพยาบาลพาซาร่าในคราบซูซี่เข้ามา...

ไม่ได้มีแต่วิชชุดาเท่านั้นที่อภินันท์นัดไปเจอกันนอกรอบ ซาร่า ริกกี้และแนนซี่ซึ่งใช้ชื่อปลอมก็มีนัดกับ เขาเช่นกันโดยซาร่านัดเจอกันวันพรุ่งนี้ ริกกี้นัดวันถัดไป ส่วนแนนซี่เขานัดถัดจากวันที่นัดกับริกกี้...

หลังจากตรวจสามสาวเสร็จ อภินันท์ตรงไปที่ซุปเปอร์มาร์เกตตามนัดโดยมีแนนซี่ ซาร่า และริกกี้ สะกดรอยตามไปห่างๆ ครั้นเข้ามาเห็นว่าเขานัดเจอกับวิชชุดา ซาร่ากับริกกี้เจ็บใจมากที่โดนเธอตัดหน้าอีกครั้ง

ครู่ต่อมาวิชชุดาพาอภินันท์ไปนั่งกินข้าวที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง ตลอดเวลาที่กินมื้อค่ำด้วยกัน เธอจะส่งสายตายั่วยวนเขาเป็นระยะๆ มีเสียงไลน์ของเธอดังขึ้น อัคคีส่งข้อความมาเตือนอย่ามัวแต่หลงระเริงเดี๋ยวจะหมดเวลาเสียก่อน อภินันท์เห็นเธอทำหน้าง้ำใส่มือถือถามว่ามีอะไรหรือเปล่า

“ไม่มีค่ะ อรอุมาอิ่มแล้วค่ะ เรียกเก็บเงินนะคะ ยังพอมีเวลานิดนึง บ้านอรอุมาอยู่แถวนี้ขอแวะไปสิบห้า นาทีนะคะ พลีส” วิชชุดาทำท่าออดอ้อนจนอภินันท์แทบจะอดใจไม่ไหวยอมตามเธอว่าทุกอย่าง

ooooooo

กว่าอภินันท์จะรู้ว่าโดนหลอกก็เป็นตอนที่อัคคี โผล่จากมุมมืดเข้ามาล็อกคอแล้วอัดกำปั้นเข้าปลายคางหลับกลางอากาศ จากนั้นวิชชุดาช่วยกันกับอัคคีลากเขาไปใส่รถโดยไม่ลืมเอากุญแจมือล็อกมือไพล่หลังไว้กันเขาอาละวาดตอนรู้สึกตัว...

ซาร่า แนนซี่และริกกี้กลับไปรายงานให้สารวัตรเก่งทราบว่าเจอวิชชุดาที่คลินิกของอภินันท์ด้วย เขาซักว่าเธอไปคนเดียวหรือเปล่า ซาร่าชิงตอบคำถามก่อนใครว่าจะมาหาเหยื่อรายใหม่จะให้พกใครไปด้วย

“นั่นสิคะ พวกเราพยายามจะนัดหมอ แต่วันนี้เธอปาดหน้านัดไปก่อน คงไม่มีใครมาด้วยหรอกค่ะ”

สารวัตรเก่งพยักหน้ารับรู้ แต่ไม่เชื่อว่าวิชชุดาจะลุยเดี่ยวอย่างที่ริกกี้กับซาร่าว่า...

ไม่นานนักอัคคีกับวิชชุดาพาอภินันท์ซึ่งยังนอนหมดสติมาแถวริมแม่น้ำเจ้าพระยา วิชชุดาต้องไปตักน้ำ มาสาดหน้าเขาถึงได้รู้สึกตัวตื่นขึ้น ทีแรกเขาไม่ให้ความร่วมมือ แต่โดนวิชชุดาตบไปหลายทีเริ่มขยาด ยิ่งโดนอัคคีขู่สำทับจะเอาหินมาถ่วงแล้วถีบลงแม่น้ำ อภินันท์กลัวตายถามอะไรบอกหมด รวมทั้งยังบอกด้วยว่าคืนนี้สี่ทุ่มสิบห้าจะมีนัดไปรับของกลางแม่น้ำเจ้าพระยา

“ผมบอกหมดแล้ว อย่าฆ่าผมนะ” อภินันท์อ้อนวอน อัคคีไม่คิดจะฆ่าเขา แต่ถ้าเขาแฉหมดขนาดนี้หมอสยุมพรรู้เข้าจะไว้ชีวิตเขาหรือ อภินันท์ขอร้องอย่าให้เธอรู้เด็ดขาด จะถามอะไรเขาจะตอบให้หมด เขานี่แหละคือคนที่หมอสยุมพรให้ไปควบคุมการรับของคืนนี้ เมื่อได้ข้อมูลเรียบร้อย อัคคีจับเขาไปที่ต้นไม้ใกล้ๆ แล้วเอามัดติดไว้ มีเสียงมือถือของเขาดังขึ้น ไม่มีใครว่างรับสายจึงปล่อยให้ดังจนสายหลุดไปเอง

สักพักมีเสียงมือถือของอภินันท์ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้อัคคีหยิบมือถือของเขาขึ้นมาดูเห็นชื่อสยุมพรโชว์อยู่หน้าจอ สั่งให้เขาพูดดีๆถ้าไม่อยากตาย แล้วกดโหมดสปีกเกอร์โฟนก่อนจะยื่นไปตรงหน้า หมอสยุมพรต่อว่าอภินันท์ว่าโทร.ไปทีแรกทำไมไม่รับสาย เขาโกหกว่ากำลังขับรถอยู่

“เรียบร้อยแล้วรายงานพี่ด้วย เสร็จแล้วพรุ่งนี้มาอยู่กับพี่เข้าใจไหม”

“เข้าใจครับ” อภินันท์พูดจบ อัคคีกดตัดสายสั่งให้เขาอยู่ตรงนี้ไปก่อนพรุ่งนี้จะส่งข้อความให้หมอสยุมพรส่งคนมารับ อภินันท์โอดครวญ ขืนทำอย่างนั้นเท่ากับฆ่ากันชัดๆ ขอร้องให้ปล่อยเขาไป เขาจะไม่กลับมาอีก จะเลิกทำงานนี้เด็ดขาด แล้วร้องไห้คร่ำครวญ อัคคีรำคาญส่งเทปกาวให้วิชชุดาปิดปากเขาไว้

จากนั้นวิชชุดากับอัคคีเดินมาริมที่ฝั่งตามคำบอกเล่าของอภินันท์ เห็นมีเรือจอดรออยู่ เขาใช้ตาปิศาจสำรวจบนเรือเห็นสมุนของหมอสยุมพรนับสิบคน จึงหันไปบอกข้อมูลนี้ให้วิชชุดารับรู้

“เห็นได้ไง มืดจะตาย”

“ผมเห็น รออยู่ตรงนี้ผมจะไปจัดการพวกมัน แล้วอีกสิบห้านาทีค่อยตามไปที่เรือ”...

อัคคีใช้เวลาไม่นานก็จัดการสมุนบนเรือได้ราบคาบ โดยใช้ทั้งปืนและไฟนรกจากตาปิศาจของเขา แต่เกือบจะเกิดการผิดพลาดเมื่อวิชชุดาดันขึ้นไปบนเรือก่อนเวลาสิบห้านาทีตามที่นัดแนะกันเอาไว้...

ขณะเดียวกัน สารวัตรเก่งนั่งอยู่บนรถตำรวจโดยมีซาร่า ริกกี้และแนนซี่นั่งมาด้วย มีเสียงวิทยุตำรวจรายงานเหตุยิงกันแถวริมแม่น้ำเจ้าพระยา เขาสั่งให้พลขับรีบไปที่นั่นและให้เปิดไซเรนด้วย ซาร่าเชื่อว่าวิชชุดากับอัคคีต้องอยู่ในเหตุการณ์ด้วย แนนซี่ขอร้องอย่าเพิ่งคาดเดาไปก่อน

“อย่าใจเย็นมากเกินไปแนนซี่” สารวัตรเก่งหน้าเครียดเชื่อเหมือนกับซาร่าว่าวิชชุดากับอัคคีเกี่ยวข้องด้วย

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement