วันพฤหัสบดีที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

นักรบตาปิศาจ ตอนที่ 4


15 ก.ย. 2560 07:58
370,758 ครั้ง

นักรบตาปิศาจ ตอนที่ 4

อ่านเรื่องย่อ

นักรบตาปิศาจ

แนว:

แอกชั่น-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

ศานต์ ศรุติ

บทโทรทัศน์โดย:

วรพันธ์ รวี

กำกับการแสดงโดย:

ณพธันกรณ์ ธัญญาสิริทรัพย์

ผลิตโดย:

บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ:

บิ๊กเอ็ม กฤตฤทธิ์ บุตรพรม, เนย ปภาดา กลิ่นสุมาลย์

บังเอิญอย่างเหลือเชื่อที่พรทิพากับพนักงานรูปหล่อคนนั้นมาเที่ยวผับที่เดียวกับริกกี้ ซาร่าและแนนซี่ ในเมื่อเหยื่อมาจ่อถึงปากมีหรือพรทิพาจะปล่อยให้หลุดมืออีก รีบโทร.สั่งให้สมุนมาลักพาตัว ไม่ใช่แค่สามสาวเท่านั้นที่มาที่นี่ สารวัตรเก่งยังพาวิชชุดามาฟังเพลงที่นี่เช่นกัน

ซาร่ากับริกกี้หันมาเห็นสารวัตรเก่ง ชวนกันไปทักทาย แต่ยังไม่ทันจะก้าวขา พรทิพาปราดไปถึงตัวเขาเสียก่อน ขอให้วิชชุดาแนะนำให้รู้จักกับแฟนหนุ่ม เธอไม่อยากยุ่งด้วยจะพาเขาเดินหนี พรทิพารีบแนะนำตัวว่าเป็นเพื่อนของวิชชุดาแล้วถามเขาว่าจะให้ตนเรียกเขาว่าอะไร วิชชุดาหมดความอดทนจูงมือสารวัตรเก่งเดินออกไปเลย พรทิพามองตามไม่พอใจ สองคนยังเดินไม่ถึงโต๊ะ ริกกี้กับซาร่าเข้ามาชวนไปนั่งด้วยกัน

“ไม่เด็ดขาด” พูดจบวิชชุดาเดินแยกไปอีกด้านหนึ่ง...

เนื่องจากพรุ่งนี้มีนัดกับหมอสยุมพรที่คลินิก อัคคีไม่ต้องการให้วิชชุดาสะกดรอยตามอีก ตัดสินใจไปหาที่นอนในโรงแรม หลังจากเช็กอินเรียบร้อย พนักงานต้อนรับเสนอสถานที่เที่ยวให้ว่ามีผับอยู่ใกล้ๆเป็นเจ้าของเดียวกันกับโรงแรมแห่งนี้ ถ้าอยากสนุกก็เชิญได้เลย เขาไม่สนใจขยับจะไปขึ้นลิฟต์ แต่เห็นคนร้ายสี่คนพร้อมอาวุธเดินเข้าไปในผับ อัคคีเปลี่ยนใจทันทีฝากกุญแจห้องกับพนักงานที่เคาน์เตอร์แล้วรีบเดินตาม

พรทิพาต้องการป่วนวิชชุดาจึงตามมาที่โต๊ะอีก ขอเต้นรำกับสารวัตรเก่งหน้าตาเฉย วิชชุดาเชิญเธอตามสบายอยากทำอะไรก็ทำ แต่แล้วเธอก็เปลี่ยนใจเมื่อเห็นอัคคีก้าวเข้ามาในร้าน วิชชุดากับสารวัตรเก่งเห็นเขาเช่นกัน รวมทั้งสามสาวด้วย โดยเฉพาะริกกี้กับซาร่าออกอาการกระดี๊กระด๊าอย่างเห็นได้ชัด

พวกคนร้ายเห็นอัคคีที่ตรงสเปกสุดๆคิดจะจับตัวไปให้เจ้านายเพื่อเอาหน้า...

อัคคียังไม่ทันหย่อนก้นลงนั่งที่เคาน์เตอร์บาร์พรทิพาปรี่เข้ามาทัก แอบปรายตาไปที่คนร้ายพลางส่งสัญญาณว่าห้ามแตะคนนี้เป็นของตน คนร้ายพยักหน้าเข้าใจเดินเลี่ยงไปอีกทาง ริกกี้กับซาร่าไม่ยอมให้พรทิพาฉกอัคคีไปง่ายๆถลาเข้าไปนั่งด้วย อัคคีเห็นคนร้ายขยับปืน ก็อยากจะปกป้องพวกสาวๆ จึงวางแผนให้อยู่ใกล้ตัวเองไว้ ชวนทั้งสามคนออกไปเต้นรำด้วยกัน วิชชุดา
เห็นแนนซี่นั่งคนเดียวก็ขอตัวไปนั่งเป็นเพื่อน

“กลัวแนนซี่เหงาหรือว่ากลัวใครเข้าใจผิด” สารวัตรเก่งถามประชด

“อย่าก้าวล่วงสิทธิส่วนตัวของดาค่ะ และอยากจะเข้าใจอะไรก็แล้วแต่ใจสารวัตรเถิดค่ะ” ต่อว่าจบวิชชุดาขยับจะไปสารวัตรเก่งคว้ามือเอาไว้ เธอสะบัดออกแล้วเดินไปหาแนนซี่ เขาเดินตามมาชวนแนนซี่ไปเต้นรำหน้าตาเฉย คนถูกชวนอึกอักทำตัวไม่ถูก วิชชุดาพยักหน้าอนุญาตดันหลังให้เธอออกไปที่ฟลอร์

ooooooo

อัคคีจ้องมือถือของวิชชุดาที่วางอยู่บนโต๊ะ อึดใจปรากฏเบอร์โทร.เธอขึ้นในสมองของเขา พรทิพาไม่อยากให้เสียเวลาส่งซิกให้พนักงานรูปหล่อของตัวเองเป็นทำนองให้ตามมาแล้วปลีกตัวมาคุยกับเขา สั่งให้ลักพาตัวสามสาวที่อยู่บนฟลอร์กับสารวัตรเก่งแต่ห้ามแตะต้องอัคคี จากนั้นก็กลับไปรวมกลุ่ม

นายทหารหนุ่มรู้ถึงแผนการของพรทิพารีบขอตัวไปเข้าห้องน้ำ แล้วส่งข้อความไปที่มือถือวิชชุดาให้พาแฟนตำรวจของเธอกลับไป เธอส่งข้อความกลับมาว่าจะไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าเขาจะบอกก่อนว่าทำไม และเขารู้เบอร์มือถือของเธอได้อย่างไร พรทิพาเห็นอัคคีแตกกลุ่มรีบตามไปที่ห้องน้ำชวนให้กลับไปที่ฟลอร์ ทันใดนั้นอัคคีผลักพรทิพาให้หมอบแล้ววิ่งกลับไปที่ฟลอร์ เสียงระเบิดดังตูมขึ้น

“สุดหล่อช่วยเราหรือนี่ เอ...แล้วเขารู้ได้ยังไงว่าจะมีตูม สงสัยบังเอิญ”

กลางฟลอร์เต็มไปด้วยควันคลุ้งมองแทบไม่เห็น นักเที่ยวต่างแตกตื่นวิ่งหนีกันวุ่นวาย วิชชุดาถือปืนเข้าไปหาอัคคีที่มีปืนในมือเช่นกัน สองคนช่วยกันยิงต่อสู้กับคนร้าย อัคคีใช้ตาปิศาจทำให้เห็นพวกคนร้าย จัดการยิงมือทีละคนทีละคน พนักงานรูปหล่อเห็นท่าไม่ดีชวนพรทิพาออกไปจากที่นี่ เธอไม่ยอมไปต้องการดูผลงานก่อน

ครั้นควันจางพวกคนร้ายหายตัวไปหมด เหลือแต่สารวัตรเก่ง วิชชุดากับอัคคีและสามสาวยืนอยู่บนฟลอร์ พนักงานรูปหล่อแนะให้พรทิพาไปรวมตัวกับพวกคนร้ายที่หนีไปรอข้างนอก เธอไม่ยอมไปกลัวจะมีคนเห็นว่าอยู่กับพวกคนร้าย จะขออยู่ดูเหตุการณ์ต่อ บ่นเสียดายที่ยังรู้จักอัคคีไม่มากพอและเสียดายที่งานผิดพลาดซ้ำซ้อน พนักงานรูปหล่ออาสาจะสืบเรื่องของอัคคีให้เธอเอง...

ขณะที่สามสาวรอดเงื้อมมือคนร้ายมาได้อีกครั้ง หมออรุณมาหาหมอชูเกียรติที่ห้องแล็บของโรงพยาบาลเพชรน้ำเอกเพื่อแจ้งว่าสองสามีภรรยาชาวต่างชาติต้องการเด็กแฝดหญิงหนึ่งชายหนึ่งสวยฉลาด สมบูรณ์แข็งแรง จะจัดการให้ได้ไหม หมอชูเกียรติรับคำ อีกเก้าเดือนบอกให้พวกนั้นมารับตัวเด็กได้เลย

“สุดยอดครับหมอชูเกียรติ” หมออรุณยกนิ้วโป้งให้...

อัคคีเห็นทุกคนปลอดภัย ขยับจะไปแต่ตำรวจกรูกันเข้ามาเสียก่อน ห้ามทุกคนออกจากที่นี่ และขอตรวจบัตรประชาชนกับตรวจหายาเสพติด อัคคีให้ใครรู้ตัวตนที่แท้จริงไม่ได้จึงขอร้องวิชชุดาให้ช่วย เธอต้องไปขอร้องสาววัตรเก่งอีกทอดหนึ่ง ในเมื่อเธอขอร้องสารวัตรเก่งก็จัดให้ เข้าไปกระซิบบางอย่างกับตำรวจ อัคคีจึงได้รับการปล่อยตัวโดยไม่ต้องตรวจค้น เขาแอบได้ยินพรทิพาคุยกับพนักงานรูปหล่อว่ามียาเสพติดอยู่ในกระเป๋าถือ

นายทหารหนุ่มมั่นใจว่าพรทิพามีส่วนในการลักพาตัวจึงคิดจะใช้เธอเป็นเครื่องมือสาวไปถึงตัวการใหญ่ ก็เลยเสนอตัวเข้าไปช่วยให้เธอออกมากับเขาโดยไม่ต้องตรวจค้น พนักงานรูปหล่อก็ได้รับการช่วยเหลือจากอัคคีเช่นกัน ทั้งสารวัตรและวิชชุดาต่างงงทำไมอัคคีถึงต้องช่วยพรทิพาด้วย

การช่วยเหลือของอัคคีครั้งนี้ได้ใจพรทิพาไปเต็มๆ

ฝ่ายวิชชุดาไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ต้องการรู้ให้ได้ว่าอัคคีคิดจะทำอะไรกันแน่ จึงขอให้เจ้าหน้าที่ด้านไอทีช่วยตรวจสอบเบอร์โทร.ของเขาว่าโทร.มาจากไหนบริเวณใดเพื่อจะได้ตามตัวได้ถูก...

พรทิพาติดใจอัคคีมากถึงขนาดโทร.ไปเล่าให้หมอชูเกียรติพี่ชายฟังว่าเจอคนที่ใช่แล้ว กำลังให้คนสืบว่าเขาเป็นใคร ถ้าได้ผู้ชายคนนี้มาเป็นของตัวเองจะเลิกใช้ชีวิตแปลกพิสดารสักที

ooooooo

วิชชุดาหงุดหงิดมากที่อัคคีไม่ใช้มือถืออีกเลยตั้งแต่ออกจากผับ ไม่รู้จะทำอย่างไรดีจึงต้องเป็นฝ่ายโทร.หาเพื่อถ่วงเวลาให้ทางเจ้าหน้าที่ตรวจระบบจีพีเอสว่าเขาอยู่ที่ไหน เธอแกล้งคุยจิปาถะจนสืบรู้ที่อยู่ของเขาว่าอยู่ที่โรงแรมแห่งหนึ่งก็รีบไปดักรอ ไม่นานนักเห็นรถของอัคคีแล่นออกมา เธอรีบสะกดรอยตาม

อัคคีจับได้ว่าวิชชุดาตามมา แต่เนื่องจากใกล้เวลานัดกับหมอสยุมพรจึงต้องปล่อยเลยตามเลย ผ่านไปไม่นานนัก เขามาถึงสยุมพรคลินิก วิชชุดานิ่วหน้าแปลกใจ

“ไอ้หน้าเหี้ยมจะมาก่อเหตุอะไรอีก” ว่าแล้วเธอรีบจอดรถแอบๆ...

หมอสยุมพรได้เห็นอัคคีตัวเป็นๆยิ่งถูกใจมาก แทบจะเก็บอาการอยากกินเขาไม่อยู่ พยาบาลรู้ใจเจ้านายขอตัวไปเตรียมอุปกรณ์ผ่าตัด เมื่อได้อยู่กันตามลำพัง หมอสยุมพรพยายามจะลวนลามอัคคีแต่เขารู้เท่าทันความคิดเธอจึงรอตั้งรับอย่างดี พร้อมกับตะล่อมถามว่าเพิ่งมาเมื่อวานซืนทำไมถึงหาดวงตามาเปลี่ยนได้เร็วนัก เธอคุยเปลี่ยนทันทียังทำได้เลย เขาอยากรู้จักคนที่ขายดวงตาให้จะได้ไหม

“ขอโทษนะคะเรื่องนี้หมอเปิดเผยไม่ได้ผิดจรรยาบรรณแพทย์ค่ะ แต่ขอให้เชื่อเถิดว่าคือดวงตาจริง ไม่ใช่ดวงตาเทียมที่ทำมาหลอกลวงให้มองเห็นเพียงชั่วระยะหนึ่งเพื่อตบตาหลอกเอาเงินคนไข้”

อัคคีซักโน่นถามนี่จนหมอสยุมพรชักเอะใจเป็นตำรวจหรืออย่างไรถึงได้ถามมากความแบบนี้ เขาปฏิเสธว่าไม่ใช่ตำรวจ เขาเกลียดด้วยซ้ำเพราะป่านนี้ยังคลำหาไอ้เลวที่จับตัวหนุ่มสาวไม่ได้สักคน เขาถึงอยากได้คำตอบจากเธอเพราะน่าจะมีให้เขาได้

พยาบาลกลับเข้ามาแจ้งว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว เชิญคนไข้ไปนอนบนเตียงผ่าตัดได้เลย เขาเดินไปที่เตียงอย่างว่าง่าย หมอสยุมพรสวมถุงมือผ่าตัดเดินสีหน้าไม่สบอารมณ์มาที่เตียง ขอให้พยาบาลจัดการฉีดยาสลบให้คนไข้ พยาบาลยังไม่ทันจะฉีด อัคคีจับแขนเธอบิดจนเข็มหล่นแล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งชักปืนขึ้นมา

“ผมต้องการคำตอบว่าเอาดวงตาจากไหนจะมาใส่ให้ผม”

หมอสยุมพรคิดว่าอัคคีจะมาปล้น เสนอจะให้เงินตามที่ต้องการ เขาไม่ใช่โจร เธอกับพวกต่างหากที่เป็นโจรปล้นอวัยวะมนุษย์ด้วยกันอย่างโหดเหี้ยมทารุณ พยาบาลทำท่าจะหยิบกรรไกร อัคคีเล็งปืนใส่ หากคิดสู้ นังหมอนี่ตายแน่แล้วไล่ให้ไปยืนรวมกับเจ้านายของเธอ พยาบาลออกตัวว่าเป็นแค่ลูกจ้างที่ทำตามคำสั่งเท่านั้น

“นังอกตัญญู แกจะเอาตัวรอด” หมอสยุมพรไม่พอใจพุ่งไปตบตีพยาบาล สองคนเปิดศึกฝ่ามือพิฆาตตบกันอุตลุด พยาบาลสู้ไม่ได้ถูกอัดลงไปกองกับพื้นสลบเหมือด หมอชั่วคว้ากรรไกรผ่าตัดพุ่งเข้าหาอัคคี เขาจับบิดข้อมือกรรไกรล่วงใส่เท้าเธอถึงกับร้องลั่น แล้วใช้ปืนจี้ดันไปติดกำแพงสั่งให้บอกชื่อตัวการใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังมา เธออ้างว่าตัวเองใหญ่สุดแล้วเอื้อมไปคว้าเข็มฉีดยามาซ่อนไว้ข้างหลัง

อัคคีมองผ่านดวงตาปิศาจเห็นทะลุปรุโปร่งสั่งให้เธอทิ้งเข็ม เธอกลับทิ้งพุ่งเข้าหา อัคคียิงใส่ต้นแขนเลือดสาด เธอแกล้งถอยหลังไปที่โต๊ะผ่าตัดแอบใช้เท้าเหยียบปุ่มสัญญาณเตือนภัยซึ่งดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว

อึดใจสมุนนับสิบกรูกันมาที่ห้องผ่าตัด อัคคีสั่งให้ถอยไปถ้าไม่อยากให้นังนี่ตายแล้วลากตัวประกันออกมานอกห้อง สมุนล้อมเขาไว้ นายทหารหนุ่มยิงแขนอีกข้างของหมอสยุมพรเพื่อขู่ เธอเห็นเขาเอาจริงรีบสั่งให้สมุนวางอาวุธและถอยไป อัคคีจึงพาเธอถอยหลังลงบันไดไป

ooooooo

อัคคีลงมาถึงชั้นล่างเจอสมุนดักซุ่มอยู่หนึ่งคน โชคดีที่ตาปิศาจเห็นเสียก่อนกระชากหมอสยุมพรมาบัง ตาปิศาจสำแดงฤทธิ์เดชแสงพุ่งจากดวงตาใส่สมุนลงไปชักดิ้นขาดใจตาย พวกสมุนที่ตามมาจากข้างบนพากันชะงัก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะรวดเร็วมาก อัคคีตะโกนขู่ “ใครหลีกก็รอด ใครขวางก็ตาย”

เสียงปืนดังลอดออกมาด้านนอกแม้จะไม่ดังนัก แต่วิชชุดาที่ซุ่มดูอยู่ก็ได้ยินเริ่มเป็นห่วงความปลอดภัยของอัคคี ทนนิ่งเฉยต่อไปไม่ไหวหยิบระเบิดออกมาเตรียมพร้อม

ไม่กี่อึดใจมีเสียงระเบิดดังขึ้นด้านหน้าคลินิกควันคลุ้งไปทั่วบริเวณ หมอสยุมพรอาศัยจังหวะนั้นสลัดอัคคีหลุดวิ่งหนีไปหาสมุนของตัวเอง สมุนระดมยิงใส่ผู้บุกรุกจนโงหัวไม่ขึ้นก่อนจะพาเจ้านายหนี อัคคีโผล่ออกจากที่กำบัง พวกคนร้ายหนีไปหมดแล้ว อัคคีหันไปหยิบหน้ากากอนามัยมาสวมแล้วเดินฝ่ากลุ่มควันออกไป

พวกไทยมุงต่างชี้ชวนให้ดูเขาเป็นตาเดียวกัน สารวัตรเก่งนำกำลังตำรวจมาถึงสั่งห้ามทุกคนเข้าออก

ไทยมุงคนหนึ่งชี้มาที่อัคคี “เขาเพิ่งออกมาจากที่นั่น ท่าทางมีพิรุธครับคุณตำรวจ”

สารวัตรเก่งจ้องมาที่ผู้ต้องสงสัยซึ่งมองตอบพลางคิดหาทางหนี พลันมีรถสองคันแล่นมาจอดคันหนึ่งเป็นของวิชชุดาอีกคันเป็นของซาร่าที่มีริกกี้กับแนนซี่นั่งมาด้วย วิชชุดาโทร.มาบอกให้อัคคีขึ้นรถถ้าไม่อยากโดนจับ ซาร่าบีบแตรเรียกให้เขามาขึ้นรถของตัวเองเช่นกัน แต่เขาตัดสินใจวิ่งไปขึ้นรถของวิชชุดาซึ่งขับหนีไปอย่างรวดเร็ว ซาร่าเห็นสารวัตรเก่งเดินตรงมาทางรถตัวเองจอดอยู่ก็ตกใจ

“สารวัตร! อยู่ไม่ได้แล้ว” พูดได้แค่นั้นซาร่าเร่งเครื่องรถออกไปทันที สารวัตรเก่งมองตามวิชชุดาที่พาอัคคีหนีไปต่อหน้าอย่างหัวเสีย...

ฝ่ายวิชชุดาขับรถมาได้สักพักก็เบนรถจอดข้างทางไล่อัคคีลงไปนั่งรถซาร่าที่ขับตามมา เนื่องจากงอนที่เขาบุกเดี่ยวเล่นงานคนร้ายไม่ชวนสักคำ ซาร่าจอดรถต่อท้ายชวนริกกี้ลงไปหาอัคคี เดินยังไม่ทันถึงตัว อัคคีขอร้องให้วิชชุดาออกรถ เธอทำตามที่เขาต้องการ ซาร่ากับริกกี้เจ็บใจมาก แนนซี่ลงจากรถพลางบอกให้สองคนไปกันก่อนได้เลย เธอขอลงตรงนี้ ซาร่ากับริกกี้ไม่ง้อกลับขึ้นรถขับต่อไป

คล้อยหลังไม่นาน สารวัตรเก่งขับรถมาจอดเทียบ ถามแนนซี่ว่าทำไมมายืนอยู่คนเดียวจะไปไหนเขาจะไปส่ง แล้วลงมาเปิดประตูรถให้เธอเขินจัดเดินขาขวิดจะล้ม เขาคว้าไว้ในอ้อมกอดได้ทัน เธอยิ่งเขินหน้าแดง...

ระหว่างนั่งมาในรถ วิชชุดาพูดจาภาษาดอกไม้กับอัคคีได้ไม่กี่คำ ก็หาเรื่องต่อว่าแถมไล่ลงจากรถอีกต่างหาก เขาเหนื่อยเกินกว่าจะเถียงด้วยลงแต่โดยดี

วิชชุดาถึงกับเซ็งนึกว่าเขาจะง้อที่ไหนได้เดินลิ่วไปเลย...

ทางด้านสารวัตรเก่งน้อยใจวิชชุดาไม่หายไม่อยากอยู่คนเดียวจึงชวนแนนซี่ไปนั่งดื่มกาแฟกินของว่างเผื่ออารมณ์จะผ่อนคลาย เขาเห็นแนนซี่เป็นคนใจเย็นไม่ค่อยมีปากมีเสียงกับใคร บุคลิกอย่างเธอไม่น่ามาสมัครเป็นสายลับ เธอน้ำตาคลอเบ้าทันที เขาขอโทษถ้าพูดอะไรผิดไปแล้วหยิบผ้าเช็ดหน้ายื่นให้ เธอเองอยากระบายความอัดอั้นใจอยู่เหมือนกันจึงเล่าที่มาที่ไปที่มาสมัครงานครั้งนี้ให้เขาฟัง

“แนนซี่เป็นคนรักของภมรพระเอกที่ถูกจับตัวไปจากกองถ่ายคืนนั้นค่ะ”

ooooooo

ณ บ้านหมอสยุมพร หมอนราทำแผลถูกยิงให้หมอสยุมพรเสร็จก็ขอตัวกลับไปดูแลเรื่องการซ่อมแซมคลินิกที่โดนระเบิดเพื่อจะได้เปิดทำการใหม่ให้เร็วที่สุด เธอปรี่เข้ามากอดด้านหลังออดอ้อนเหมือนเด็กสาว

“ฉันกำลังเสียขวัญ อารมณ์เสียทำไมจะทิ้งกันไปง่ายๆอยู่ด้วยกันก่อนนะ...นะๆๆ”

แม้จะไม่ชอบใจนัก แต่หมอนราจำต้องทำตามที่หมอสยุมพรต้องการ...

ด้านอัคคีหงุดหงิดตัวเองที่ใจร้อนเกินไปสอบสวนไม่ได้ความอะไรสักอย่างแถมยัยหมอแม่มดนั่นหนีไปได้อีก นั่งครุ่นคิดเรื่อยเปื่อยไปถึงวิชชุดาซึ่งรู้เรื่องเขาทุกอย่างแต่เขากลับไม่รู้เรื่องเธอไม่รู้ว่าเธอเป็นใครกันแน่...

คนที่อัคคีคิดถึงกำลังถูกสารวัตรเก่งตามมาต่อว่าถึงที่บ้านว่าทำเกินไปที่พาอัคคีหนีไปแบบนั้น แม้ผู้ชายคนนั้นจะช่วยเธอตามสืบเรื่องแก๊งค้าอวัยวะมนุษย์ที่ฆ่าน้องสาวของเธอก็ตาม เธอยืนกรานไม่ได้ทำเกินไปน้องสาวของเธอตายไปต่อหน้า เธอจะทำทุกอย่างเพื่อเอาตัวคนผิดมาลงโทษอย่างสาสม

“ผมเข้าใจและเสียใจไม่น้อยกว่าดาแต่ผมไม่เข้าใจ ว่าทำไมต้องเป็นสาเหตุให้ผมกำลังจะเสียดาไปด้วย”

“ดาเคยบอกหรือคะว่าสารวัตรจะเสียดาไป”

สารวัตรเก่งสังหรณ์ใจว่าจะเป็นอย่างนั้นเพราะอัคคีเป็นผู้ชายเจ้าเสน่ห์ วิชชุดาขอร้องอย่าดูถูกกัน เธอไม่ใช่คนใจง่ายสักหน่อย เขายอกย้อนถ้าพูดแบบนี้ก็แสดงว่าเธอไม่มีวันเปลี่ยนใจจากเขาใช่ไหม วิชชุดาอึ้งไปอึดใจเนื่องจากมีใจให้อัคคีไปเรียบร้อยแล้ว แต่จำต้อง โกหกว่าใช่ สารวัตรเก่งกุมมือเธอไว้ใจชื้นขึ้นเป็นกอง

“ขอบคุณมากครับ ต่อไปนี้ผมจะไม่กังวลเรื่องนี้อีก ผมจะเป็นฝ่ายสนับสนุนเธอเรื่องแก๊งอำมหิตนี้ให้กระจ่าง ทำลายล้างมันเอาตัวคนบงการมาเข้าคุกให้ได้ ผมจะรอวันที่จัดการพวกมันสำเร็จ จากนั้นเราจะหมั้นและแต่งงานกัน” ว่าแล้วสารวัตรเก่งก้มลงจูบหน้าผากวิชชุดา ซึ่งรับคำทั้งที่ใจหายหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม...

ในเมื่องานยังไม่สำเร็จ อัคคีตัดสินใจกลับไปที่สยุมพรคลินิกเพื่อปิดจ๊อบ ระหว่างซุ่มสังเกตการณ์อยู่หน้าคลินิกมีรถเก๋งและรถกระบะแล่นมาจอด สักพักคนในรถเดินไปที่ตลาดโต้รุ่งใกล้ๆ อัคคีใช้ตาปิศาจมองเข้าไปในรถทั้งสองคัน รถเก๋งมีอาวุธหนักสารพัดชนิด ส่วนรถกระบะมีอาวุธมากมายเช่นกัน แต่ที่น่าแปลกก็คือ มีตู้เหล็กใบหนึ่งฉาบด้วยวัสดุบางอย่างทำให้เขามองทะลุไม่ได้ เขาตามไปที่ตลาดโต้รุ่งเพื่อดูพวกคนร้าย...

วิชชุดาข่มตาให้หลับไม่ได้เพราะอยากรู้ว่าอัคคีเจออะไรที่คลินิกแห่งนั้น รีบคว้ากุญแจรถออกไป...

พวกคนร้ายกินข้าวเสร็จ ย้ายรถไปจอดด้านหลังตึกแล้วช่วยกันขนตู้เหล็กเข้าไปในคลินิกโดยมีอัคคีใช้ตาปิศาจมองดูเหตุการณ์อยู่ตลอด ตู้ใบนั้นถูกยกขึ้นไปไว้ชั้นบนทิ้งคนเฝ้าไว้ 4 คน ที่เหลือพากันกลับไปหมด อัคคีครุ่นคิดหนักจะทำอย่างไรดี จึงลองขี่มอเตอร์ไซค์สำรวจรอบๆก่อนจะลงมือ พลันสายตาเจอเข้ากับรถของวิชชุดาจอดแอบๆอยู่ เขาเป็นห่วงเธอมากรีบขี่รถกลับไปที่คลินิก

แต่สายเกินไปวิชชุดาใช้กุญแจผีไขประตูด้านหลังเข้าไปด้านในเรียบร้อย เดินสำรวจห้องโน้นห้องนี้ไม่พบสิ่งใดผิดปกติ กระทั่งมาถึงห้องสุดท้ายที่เก็บตู้ใบนั้น ประตูล็อกเธอใช้กุญแจผีไขเข้าไปข้างใน ต้องตกใจที่เจอคนร้าย 4 คนรอท่าอยู่ เธอหมดทางหนีเพราะถูกพวกนั้นเอาปืนจี้ วิชชุดาถูกมัดมือมัดเท้าทิ้งไว้กับพื้น พวกคนร้ายตั้งใจจะลวนลามก่อนแล้วค่อยฆ่าทิ้ง

ooooooo

เธอพยายามซื้อเวลาสุดฤทธิ์ โดยไม่รู้ว่าอัคคีอยู่หน้าห้อง ใช้ตาปิศาจเฝ้าดูอยู่ ครั้นเห็นเธอกำลังจะเสียท่า อัคคีใช้ปืนยิงคนร้ายที่มือทีละคนโดยที่ตัวเองยังอยู่หน้าห้อง

หัวหน้าคนร้ายกระชากตัววิชชุดามาเป็นโล่มนุษย์ ทันใดนั้นประตูเปิดผลัวะ คนร้ายที่พอจะถือปืนไหวระดมยิงใส่ผู้บุกรุกไม่ยั้งแต่กลับถูกเขายิงสวนถึงกับทรุดไปตามๆกัน พร้อมกับสั่งให้ปล่อยตัวผู้หญิง

หัวหน้าคนร้ายสั่งให้ลูกน้องเล็งปืนใส่วิชชุดา อยากรู้ว่าอัคคีจะมีปัญญาช่วยเธอได้ไหม คนร้ายไม่ทันจะยกปืน อัคคีใช้ปืนคู่ในมือระดมยิงลูกน้องสามคนฟุบ หัวหน้าคนร้ายจะยิงวิชชุดาแต่อัคคีใช้พลังตาปิศาจปล่อยเพลิงไฟใส่หน้าส่วนที่ไม่มีวิชชุดาบังอยู่ หัวหน้าคนร้ายลงไปชักกระตุกสองทีก็ฟุบลงไปกับพื้น

จากนั้นอัคคีหันหลังกลับออกไปเลยเพราะรู้ว่าเธอปลอดภัยแล้ว วิชชุดาผิดหวังที่เขาไม่แยแส รีบวิ่งตามแต่เขาลงลิฟต์ไปก่อน เธอก็เลยต้องใช้บันได อุตส่าห์วิ่งทันลิฟต์ที่อัคคีใช้ อารามรีบร้อนสะดุดบันไดสามขั้น หกล้ม เขาชะงักแต่ไม่หันมอง เดินต่อไปหน้าตาเฉย วิชชุดาต้องกะเผลกๆตาม

“นายเพิ่งฆ่าคนตายไปสี่คน ฉันจะแจ้งตำรวจจับนาย”

เสียเวลาขู่เปล่าประโยชน์เพราะอัคคีไม่สนใจ เชิญวิชชุดากลับไปได้แล้วเดี๋ยวแฟนจะเป็นห่วง เธอติงถ้าไม่ห่วงกันแล้วตามมาทำไม เขาหันขวับ ใครตามใครกันแน่ เขามาที่นี่ก่อนเธอนานแล้ว น่าจะปล่อยให้พวกมันลวนลามให้เข็ด เธอตวาดแว้ดถ้าอย่างนั้นมาช่วยทำไม

“ไม่อยากทะเลาะด้วยหรอก เดินไหวไหม”

วิชชุดาโวยลั่นเห็นสภาพเธออยู่แล้วยังจะมาถามอีก อัคคีเข้าไปอุ้มเธอที่พยายามดิ้นหนี เขารัดตัวไว้แน่นดิ้นไม่หลุด จากนั้นเอาไปโยนไว้ที่เบาะหลังรถของเธอเอง ก่อนจะขึ้นไปประจำที่นั่งคนขับสั่งให้เธอบอกทางไปบ้าน เธอไม่วายลีลาท่ามากกว่าจะยอมบอกทางไปบ้านให้เขา...

หลังเสร็จกิจกับหมอสยุมพร หมอนราขอตัวกลับก่อน จะแวะไปดูที่คลินิกเป็นห่วงที่นั่นมาก หมอสยุมพรไม่อยากให้ไป แต่ขัดไม่ได้ สั่งเขาถ้าอย่างนั้นวันพรุ่งนี้ให้มาหาเธออีก...

ไม่นานนัก อัคคีขับรถมาจอดหน้าบ้านวิชชุดา เห็นเธอนอนหลับอยู่ สะกิดเรียกให้ตื่น เธอพยายามยันตัวลุกขึ้นแต่ขยับไม่ไหว เขาจึงอุ้มออกจากรถ ยังไม่ทันจะขยับไปไหน สารวัตรเก่งปรี่เข้ามาชกเขาหน้าหงาย ยังดีที่กอดเธอไว้แน่นก็เลยไม่ทำหลุดมือ เธอโวยลั่นเป็นบ้าอะไร อัคคีไม่อยากมีเรื่องยื่นเธอคืนให้สารวัตรเก่ง

“รับเธอไปสิ เธอเดินไม่ได้หรือจะปล่อยให้โยนเธอลงไปที่พื้น”

สารวัตรเก่งรีบรับเธอไว้อัคคีหมดหน้าที่ก็เดินจากไป การกลับมากับอัคคีครั้งนี้ทำให้สารวัตรเก่งกับวิชชุดามีเรื่องหมางใจกันอีกทั้งที่เพิ่งปรับความเข้าใจกันไปเมื่อช่วงหัวค่ำนี่เอง เธอเบื่อที่จะทะเลาะด้วยไล่เขากลับ อัคคีกลับไปที่สยุมพรคลินิกอีกครั้ง

ooooooo

ตัดสินใจจะปิดสถานที่แห่งนี้ไปตลอดกาลจึงวางระเบิดตัวอาคาร แรงระเบิดทำให้คลินิกเหลือแต่เศษซาก หมอนราขับรถมาถึงพอดี เห็นภาพตึกถล่มลงตรงหน้าก็ตกใจ รีบโทร.แจ้งหมอสยุมพรซึ่งตกใจแทบช็อกกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งที่แหล่งทำมา หากินถูกทำลาย

“น่ากลัวมากครับ ทำไมมันเป็นอย่างนี้”

“เล่ามา เล่ามาให้หมดนรา”

หมอนรายังไม่ทันจะตอบคำถาม อัคคีกระชากมือถือไปขว้างทิ้งสั่งให้ขึ้นรถ เขาไม่ยอมขยับอัคคีก็เลยต้องต่อยเสยปลายคางหลับกลางอากาศ จากนั้นก็ลากขึ้นรถเขาเองก่อนจะขับออกไปอย่างรวดเร็ว

อัคคีพาหมอนราไปยังตึกร้างแห่งหนึ่งสั่งให้บอกที่อยู่ของหมอสยุมพร เขาไม่ยอมบอก ครั้นถามถึงตู้เหล็กใบนั้นใส่อะไรไว้ หมอนราอึกอัก อัคคีเดาออกทันทีที่แท้ในนั้นก็มีอวัยวะมนุษย์ เขาปฏิเสธว่าไม่เกี่ยวข้อง เป็นแค่หมอผ่าตัดใส่อวัยวะให้คนที่ต้องการเท่านั้น อัคคีอยากรู้ไปได้อวัยวะมาจากไหน

“ผมไม่ทราบ...ทราบแต่ว่าคนที่ส่งมาคือพระเอกลิเก ชื่อลำดวน มักจะมาเล่นลิเกที่โรงลิเกในตลาด”

เมื่อได้ข้อมูลที่ต้องการ อัคคีชกหน้าหมอนราสลบเหมือดไปอีกครั้ง

ooooooo

อัคคีมาซุ่มดูลำดวนฝึกซ้อมลิเก เห็นหน้าตาของเขาแล้วอดทึ่งไม่ได้ สวยงามราวกับเป็นผู้หญิง สักพักมีแม่ยกกลุ่มใหญ่นำอาหารและเครื่องดื่มมาให้ อัคคีคิดแผนออกว่าจะเข้าใกล้ลำดวนได้อย่างไร

“ผู้หญิง ต้องผู้หญิงสาวและสวย”...

วิชชุดานึกถึงแต่เรื่องที่มีปากเสียงกับสารวัตรเก่งเมื่อคืน ตัดสินใจจะไปปรับความเข้าใจ ครั้นมาถึง ที่ทำงานของเขา เจอเขากำลังจะพาซาร่า แนนซี่และริกกี้ไปเลี้ยงฉลองที่สามสาวสอบผ่านการฝึกครั้งนี้ ทั้งสารวัตรเก่งและวิชชุดาต่างชะงัก แนนซี่ไม่สบายใจ ในเมื่อวิชชุดามาหาเขา เราเลื่อนการฉลองไปก่อนดีไหม

สารวัตรหนุ่มยังไม่ทันจะพูดอะไร มีเสียงมือถือของวิชชุดาดังขึ้นเสียก่อน เธอเห็นเป็นเบอร์ของไอ้หน้า เหี้ยมรีบกดรับสาย ริกกี้แนะให้สารวัตรไปง้อ พอเขาเห็นสีหน้ายิ้มแย้มระหว่างที่วิชชุดาคุยโทรศัพท์ เขาส่ายหน้าทันที เชิญสามสาวไปกันได้แล้ว ด้านวิชชุดา ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เพราะอัคคีโทร.มาขอโทษเรื่องเมื่อคืนที่อาจเป็นต้นเหตุให้เธอกับแฟนเข้าใจผิดกัน เธอเอง ก็ต้องขอโทษเขาเช่นกันที่ยุ่งวุ่นวายกับเขาไปทุกเรื่อง

“ผมคิดดูแล้ว ผมต้องการคู่หูถาวรสำหรับงานนี้”

วิชชุดาแทบโดดตัวลอยด้วยความดีใจ แต่ต้องเก็บอาการเอาไว้ ทำเป็นคิดหนัก ก่อนจะยอมรับตำแหน่งนี้ งานแรกที่เขาต้องการให้เธอทำคือให้แต่งตัวสวยๆและทันสมัย ส่วนจะให้ไปเจอกันที่ไหน เขาจะส่งข้อความไปบอกทีหลัง...

หมอสยุมพรเช็กภาพจากกล้องวงจรปิดใกล้กับคลินิกเห็นหมอนราถูกอัคคีซ้อมแล้วลากขึ้นรถก็เดาได้ทันทีว่าเขาต้องเปิดปากบอกบางอย่างกับไอ้บ้านั่น เธออยากรู้ว่าบอกอะไรบ้างหักหลังกันหรือเปล่า แล้วหยิบปืนขึ้นมา หมอนรารีบคุกเข่ายกมือไหว้ปลกๆ ให้ไว้ชีวิต เขาต้องบอกข้อมูลเพราะถูกอัคคีข่มขู่

“ไว้แน่ แต่เธอต้องเสียสละ คลินิกระเบิดแบบนี้สินค้าย่อมขาดมือ ในตัวเธอมีสินค้าที่สามารถนำไปใช้ได้หลายอย่างนะ” ว่าแล้วหมอสยุมพรเอาเข็มฉีดยาสลบฉีดหมอนราทันที...

ในเวลาเดียวกัน นายพลพิชัยเดินทางไปประเทศอินโดนีเซียเพื่อรายงานให้ ดร.ซิมอนกับพันโทปิแอร์ทราบว่าดวงตาปิศาจของอัคคีใช้งานได้แล้วแต่ยังไม่สามารถควบคุมได้เต็มร้อย ดร.ซิมอนจะมอบรายละเอียดเกี่ยวกับการฝึกการใช้ดวงตาไปให้อัคคีและยังแนะนำให้นายพลพิชัยได้รู้จักกับอับดุล ผู้ร่วมโครงการนี้ของทางอินโดนีเซีย ดร.ซิมอนอยากให้ท่านนายพลรายงานผลการฝึกของอัคคีมาให้ทราบเป็นระยะๆด้วย

“เพราะการใส่ดวงตาปิศาจไม่ได้สำเร็จทุกราย ดวงตาปิศาจที่ใส่กับดวงตาของคนถูกใส่จะไม่สามารถเข้ากันได้เสมอไป เรากำลังค้นหาสาเหตุและจะพยายามทำให้สำเร็จสำหรับทุกรายที่เราใส่ดวงตาให้”

นอกจากนี้ ดร.ซิมอนยังเล่าสู่กันฟังอีกว่าลูกบุญธรรมจากประเทศไทยเป็นที่ต้องการของครอบครัวชาวต่างชาติเนื่องจากเด็กเหล่านี้จะเพอร์เฟกต์ที่สุด ฉลาดแข็งแรงหน้าตางดงาม มีเพื่อนของตนหลายคนจะขอติดตามตนไปเมืองไทยเพื่อที่จะขอบุตรบุญธรรม นายพลพิชัยภูมิใจที่ได้ยินเรื่องดีๆของประเทศไทยโดยไม่รู้ว่าบุตรบุญธรรมเหล่านี้ได้จากหญิงสาวหน้าตาดีที่ถูกลักพาตัว

ooooooo

วิชชุดากำลังจะออกไปเจออัคคีตามนัด สารวัตรเก่งขับรถมาจอดขวางประตูรั้วไว้ถามว่าแต่งตัวสวยจะไปไหน เธอจะไปจับคนร้าย เขางงจับคนร้ายอะไรต้องสวยขนาดนี้เลยหรือ เธอไม่ต่อปากต่อคำด้วยขอร้องให้เขาถอยรถ เดี๋ยวจะสายไม่อยากผิดนัด สารวัตรเก่งตัดพ้อนี่เธอคิดจะทำให้เขาต้องเจ็บปวดไปถึงไหน

“ดาไม่เคยต้องการทำให้สารวัตรเจ็บปวดค่ะ แต่ดากำลังแก้แค้นให้น้องนางค่ะ” สีหน้าเอาจริงของวิชชุดาทำให้สารวัตรเก่งจำใจถอยรถให้ จากนั้นไม่นาน วิชชุดามาถึงสถานที่นัดพบ

อัคคีรอท่าอยู่ก่อนแล้วและเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เขาบอกแผนการให้ฟังว่าเธอต้องปลอมตัวเป็นแม่ยกเอาพวงมาลัยติดแบงก์พันไปคล้องคอพระเอกลิเกที่ชื่อลำดวน เป็นการอ่อยเหยื่อให้เขาตามเธอมานอกคณะลิเกเพื่อจะได้เค้นเอาความจริงเรื่องขบวนการค้าอวัยวะมนุษย์

เหยื่อติดเบ็ดอย่างง่ายดายเพราะบ้าผู้หญิงเป็นทุนเดิมแถมเป็นฝ่ายขับรถพาวิชชุดาเข้าโรงแรมม่านรูดอีกต่างหาก เธอเองก็สวมบทแม่ยกสวยไร้สมองได้เนียนมากไม่รู้ว่าเขาพาเข้าโรงแรมทำไม ครั้นลำดวนลงมือปลุกปล้ำ อัคคีบุกเข้าไปช่วยและจัดการซ้อมเขาพอหอมปากหอมคอ ก่อนจะเค้นให้สารภาพเรื่องที่ส่งอวัยวะให้หมอสยุมพร ทีแรกเขาอ้างไม่รู้ไม่เห็น แต่พอถูกอัคคีเค้นหนักเข้าเขาถึงได้ยอมเปิดปากพูด...

ขณะที่วิชชุดาง่วนอยู่กับการจัดการคนร้าย สารวัตรเก่ง จิตตกที่แฟนสาวขับรถหนีต่อหน้าต่อตา อยากมีเพื่อนคุยจึงแวะไปหาแนนซี่ที่ห้องพัก เธอต้อนรับขับสู้เขาอย่างดี แถมทำอาหารเย็นให้กินอีกต่างหาก เขานึกถึงคำพูดของวิชชุดาที่ปฏิเสธการขอแต่งงานของเขา อ้างต้องการแก้แค้นให้น้องก่อนก็เลยลองถามแนนซี่ดู

“แนนซี่ต้องการแก้แค้นให้คนรักมากแค่ไหนครับ”

แนนซี่ยอมรับว่าอยากแก้แค้นมากที่สุด สารวัตรเก่งอยากรู้ถ้ามีใครเข้ามาแทรกระหว่างนั้น เธอจะทำอย่างไร เธอถือเป็นเรื่องดี ถ้าคนคนนั้นมีคุณค่าพอที่จะเป็นเพื่อน เขาชื่นชมที่เธอเป็นคนใจกว้าง เธอยอมรับว่าใจกว้างแต่ไม่ได้ใจง่าย และยังรอวันที่จะได้รู้ว่าภมรเป็นอย่างไร สารวัตรเก่งยิ้มให้กับความใสซื่อของเธอ

กลับจากกินข้าวบ้านแนนซี่ สารวัตรเก่งโทร.หาวิชชุดาแต่ไม่มีใครรับสายถอนใจเซ็งอีกครั้ง...

รถของหมอสยุมพรกลับจากควักลูกตาหมอนรา มาถึงหน้าประตูรั้วบ้าน ระหว่างรอให้คนมาเปิด รถของวิชชุดาแล่นมาจอดใกล้ๆ อัคคีผลักร่างลำดวนลงไปกองกับพื้น หมอสยุมพรตกใจสั่งให้สมุนเอาปืนมา อัคคีเห็นผ่านทางตาปิศาจว่านังหมอแม่มดกำลังจะยิงปืนมาทางที่ตัวเองอยู่ สั่งให้วิชชุดาถอยรถออกไปให้เร็วที่สุด

หญิงสาวไม่ต้องรอให้สั่งซ้ำ เข้าเกียร์ถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็ว คนขับรถจะตามแต่หมอสยุมพรร้องห้ามไว้ สั่งให้ลงไปดูว่ามันโยนใครลงมา คนขับรถเห็นลำดวนก็ตกใจ รีบประคองขึ้นรถ...

แม้จะหนีมาได้ไกลแล้ว แต่อัคคียังไม่ไว้ใจกลัวพวกคนร้ายจะตามมา บอกให้วิชชุดาขับรถกลับบ้าน เขาจะไปส่งเธอก่อนแล้วจะนั่งแท็กซี่กลับไปเอารถเอง เธอไม่กลับแต่ขอไปบ้านเขา อัคคีไม่อยากให้ไปเพราะกลัวมีใครมาเห็น วิชชุดาต่อรองถ้ายอมให้ไปบ้านเขา จะเล่าประวัติคร่าวๆของตัวเองให้ฟัง...

หมอสยุมพรนำตัวลำดวนมาสอบปากคำเพราะต้องการรู้ว่าใครเป็นคนเอาเขามาโยนไว้ เขาไม่รู้จัก มันเอาผู้หญิงมาหลอกล่อแต่เขาไม่ได้บอกอะไรมันสักอย่าง ขอร้องให้หมอสยุมพรปล่อยเขาไป เธอปล่อยไม่ได้เพราะเชื่อว่าเขาต้องปากโป้งเช่นเดียวกับหมอนรา และที่สำคัญเขาคงบอกเรื่องส่งของให้ไอ้บ้านั่นรู้ไปแล้ว

“ผมไม่ได้บอก”

“แกบอกแน่นอน แกกลับไปไม่ได้แล้ว ขืนแกกลับไปไอ้นั่นมันอาจบอกตำรวจมาจับแก ทีนี้แหละพวกเราทุกคนต้องตกอยู่ในอันตราย แกต้องติดคุก เลือกเอา”

ลำดวนไม่เลือกทางไหนทั้งนั้น วิ่งไปที่หน้าต่างจะโดดหนี หมอสยุมพรตามไปคว้าตัว ขู่จะเอาของคืนให้หมด ทั้งตา ทั้งจมูก ถ้าไม่หยุดทำฤทธิ์ ลำดวนกลัวจัดวิ่งหนีไปรอบห้อง เธอต้องเรียกสมุนมาจัดการ...

วิชชุดาไม่ได้ตั้งใจจะไปบ้านอัคคีแค่อยากลองใจว่าเขาจะให้ไปหรือเปล่า พอเขาไม่คัดค้าน เธอแค่ส่งเขาหน้าบ้านแล้วถอยรถกลับ บันดาลที่มานั่งรอท่าอยู่โผล่หัวออกมาดู อัคคีสงสัยมาหาเรื่องอะไร เขาแค่จะมาถามความคืบหน้าเรื่องลูกสาว ไม่รู้ป่านนี้ถูกเอาไปขายที่ไหนแล้ว อัคคีขอร้องอย่าเดาสุ่ม ตนไม่คิดว่าพวกนั้น จะเอาเธอไปขาย น่าจะเอาไปด้วยจุดประสงค์อื่น

“ฉันกับเมียใกล้จะเป็นบ้าแล้ว”

อัคคีไม่รู้จะปลอบอย่างไรได้แต่บอกให้สวดมนต์ให้พระคุ้มครองประกายดาว...

วิชชุดากลับถึงบ้านเจอสารวัตรเก่งรอท่าอยู่ เขารีบออกตัวไม่ได้จะมาหาเรื่องแค่มาดูว่าเธอปลอดภัยดีหรือเปล่า ถ้าเธอไม่ได้เป็นอะไรเขาจะได้กลับ เธอรู้สึกผิดต่อเขาแต่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรได้แต่บอกว่ากู๊ดไนท์ สารวัตรเก่งถึงกับยิ้มออกหันมาจับมือเธอไว้ ถ้าพรุ่งนี้เธอไม่ได้ไปไหน เราเจอกันได้ไหม เธอตกลงรับนัด เขายังเดินไม่พ้นประตูบ้าน อัคคีไลน์มาปรึกษาเรื่องงาน สารวัตรเก่งแอบน้อยใจแต่ไม่ได้ต่อว่าอะไร

ไลน์กันไม่ได้ยินเสียง อัคคีกับวิชชุดาก็เลยโทร.คุยกันและนัดแนะจะไปลุยบ้านหมอสยุมพร โดยเธอลืมไปว่านัดกับสารวัตรเก่งไว้ก่อนแล้ว

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement