วันศุกร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

เมียหลวง ตอนที่ 9


3 มิ.ย. 2560 08:13
1,716,692 ครั้ง

เมียหลวง ตอนที่ 9

อ่านเรื่องย่อ

เมียหลวง

แนว:

ดราม่า-โรแมนติก

บทประพันธ์โดย:

กฤษณา อโศกสิน

บทโทรทัศน์โดย:

จุฑามาศ สาคร/วิริยาภรณ์ จุนหะวิทยะ

กำกับการแสดงโดย:

อนุวัฒน์ ถนอมรอด

ผลิตโดย:

บริษัท ดี วัน ทีวี จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

กฤษฎา พรเวโรจน์, วรัทยา นิลคูหา,คริส หอวัง

วิกันดารีบมาที่หอพัก เห็นใบหน้านุดีบวมช้ำยิ่งตกใจ ผู้เป็นป้าขอโทษวิกันดาที่หลานสาวไปยุ่งกับสามี วิกันดารีบอธิบายว่าไม่เป็นความจริง แวววรรณไม่กล้าเอ่ยชื่อคนบอก วิกันดาขอร้องให้นุดีทำงานต่อไป แวววรรณเข่นเขี้ยว จะโดนแย่งสามียังไม่รู้ตัว ด็อกเตอร์ก็โง่เป็น

วิกันดาพานุดีนั่งรถมาด้วยกัน เธอน้ำตานองหน้านั่งซึม วิกันดาแตะมือปลอบ “จำไว้นะเธอต้องปกป้องตัวเอง อย่าให้ใครมาทำร้ายเรา ต้องต่อสู้ เพราะโลกนี้ไม่มีที่ยืนให้คนอ่อนแอ...ไม่มีใครทำอะไรเราได้ ถ้าตัวเราไม่ยอมให้ทำ เธอเข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม”

นุดีปาดน้ำตาฮึด แววตากร้าวขึ้นนิดๆ...ในขณะที่อรอินทร์กลับมาบ้านเห็นนิ่มกำลังถ่ายรูปตัวเองส่งข้อความ สีหน้ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ก็ซักถามทำอะไร นิ่มปัดว่าไม่มีอะไร อรอินทร์จึงไล่ให้ไปอาบน้ำเข้านอน พรุ่งนี้ต้องตื่นไปโรงเรียน

ด้านฉวีเพ็ญแอบได้ยินม้าคุยกับเจ๊ใหญ่ เจ๊รองว่าถ้าไม่มีวี่แววว่าจะมีลูกก็ให้สีหนาทแต่งเมียน้อยเข้ามา หรือไม่ก็หย่าๆไปเสีย ฉวีเพ็ญหน้าซีดคิดไม่ถึงว่าครอบครัวสามีจะคิดแบบนี้

ooooooo

หลายวันต่อมา อรอินทร์ทำให้วิกันดาต้องยอมให้สัมภาษณ์ ไม่วายที่คำถามจะแอบจิกกัด ว่าสามีไม่ว่าบ้างหรือที่ทำงานหนักอย่างนี้ วิกันดาสวนอย่างเยือกเย็น

“เขาไม่ว่าหรอกค่ะ ดิฉันทำงานไม่ได้เอาเวลาไปเที่ยวเล่นไร้สาระ หรือสังสรรค์ปาร์ตี้ที่ไหน ครอบครัวเรามีความสุขดี ถ้าไม่นับเรื่องเพื่อนของคุณรุทธิ์ที่ชอบเข้ามาวุ่นวายกับเรื่องคนอื่นน่ะค่ะ...สมัยนี้คนเราก็แปลกนะคะ รู้หน้าไม่รู้ใจ ความเกรงใจไม่ค่อยมี เสียดายที่เรียนสูง ไม่รู้ว่าอะไรควรทำไม่ควรทำ...ฉันหมายถึงเพื่อนคุณรุทธิ์น่ะค่ะ ขอโทษที่นอกเรื่อง”

อรอินทร์หน้าตึงถามคำถามต่อไป ว่าจัดสรรเวลาทำงานกับเลี้ยงลูกอย่างไรให้ลงตัว วิกันดาว่าตนพยายามให้เวลากับลูกมากที่สุด และเลี้ยงลูกตามวัย ไม่ใช่ให้เล่นแต่แท็บเล็ต ต้องเล่นอย่างอื่นที่เหมาะสมด้วย อรอินทร์รู้ว่าโดนเหน็บ จึงบอกว่าแค่แท็บเล็ตไม่น่าห่วง วิกันดาโต้

“วิธีการสอนของแม่แต่ละคนไม่เหมือนกัน ลูกเป็นกระจกสะท้อนตัวเรา ถ้าลูกดื้อหรือพูดไม่ฟัง เราก็ต้องพิจารณาตัวเองก่อนว่าทำสิ่งที่ดีที่ถูกต้องให้ลูกเห็นแล้วหรือยัง แต่แม่บางคนก็ไม่ค่อยมีเวลาให้ลูก เพราะมัวแต่ไปวิ่งตามสิ่งไร้สาระที่ไม่ใช่ของตัวเอง คุณอรอินทร์ว่าไหมคะว่าคนแบบนี้เป็นแม่ที่ใช้ไม่ได้เลย”

อรอินทร์ตาลุกวาวอย่างโมโห พยายามระงับความโกรธไว้...นุดีถือขวดน้ำยืนฟังการสัมภาษณ์อย่างสะใจ มองอรอินทร์ด้วยความแค้นจนเผลอบีบขวดน้ำในมือแตก อนงค์นารถมาถามหางาน เห็นกิริยาท่าทีของนุดีแล้วแปลกใจเลี่ยงไปหาเอง

อรอินทร์ป้อนคำถามว่าวิกันดาเก่งทั้งคุมงานและลูกน้อง แล้วกับสามีคุมได้ไหม วิกันดาพูดยิ้มๆว่าไม่ต้องคุม ถ้าเขาเป็นของเราถึงจะไปเลอะเทอะเปรอะที่ไหน สุดท้ายก็กลับมา ตนไม่ใช่คนขี้หึงจนขาดสติ หาเรื่องคนไปทั่ว

อรอินทร์พลั้งปากลุกขึ้นถามว่าว่าใคร วิกันดายิ้มเยาะ

“ก็ว่า...คนทั่วไปน่ะค่ะ คุณอรอินทร์เป็นอะไรเหรอคะ”

อรอินทร์ดึงสคริปต์ออกหันมาบอกทีมงานให้เลิกกอง เก็บของกลับ ที่เหลือตนเขียนเองได้ วิกันดายิ้มเหยียด พูดเบาๆให้ได้ยินแค่สองคน “เรื่องอื่นเธอจะแย่แค่ไหนฉันไม่รู้ แต่กับงาน ขอให้มีจรรยาบรรณบ้าง ไม่งั้นชีวิตผู้หญิงอย่างเธอจะไม่เหลืออะไรดีเลย จำไว้นะอรอินทร์”

อรอินทร์มองตามไล่หลังวิกันดาที่เดินไป เข่นเขี้ยว อย่าให้ถึงทีตนแล้วกัน พอมองไปเห็นนุดีก็พาลตวาดถามมองอะไร อย่าคิดว่าสนิทกับวิกันดาแล้วจะดีขึ้นตาม อย่างไรก็แค่เด็กออฟฟิศกิ๊กก๊อกน่าเวทนา อย่าสำคัญตัวผิด นุดีแววตากร้าวถีบเก้าอี้เข้ากระแทก อรอินทร์โวยแต่พอเห็นสายตาพร้อมสู้ของนุดีก็รู้ว่าเธอเปลี่ยนไปไม่ได้หงิมๆเหมือนก่อน

บ่ายวันนั้น วิกันดา อนงค์นารถและฉวีเพ็ญออกมาหาข้าวกลางวันกิน ฉลองความสะใจที่วิกันดาตอกกลับอรอินทร์ได้เยี่ยมยอด ทันใด ทั้งสามเห็นสีหนาทนั่งทานข้าวกับม้าและมีสาวหมวยอีกคน ดูๆแล้วเป็นการดูตัว ฉวีเพ็ญไม่พอใจเดินเข้าไปหา สีหนาทหน้าซีดพูดไม่ออก ม้าจึงบอกแทนว่า อนาคตไม่แน่นอน ฉวีเพ็ญเสียใจจูงเพื่อนเดินไปหาร้านอื่น วิกันดาปลอบว่าคง
ไม่มีอะไรเพราะดูสีหนาทก็รักเธอดี

“ผัวฉันเจ้าชู้ไก่แจ้ หยอกไปทั่วแต่ไม่เอาจริง มีก็แต่ม้า บางทีคงถึงเวลาที่ฉันต้องคุยกับเขาเรื่องแยกบ้านจากกงสีแล้ว” ฉวีเพ็ญยิ้มขื่นๆ

อนงค์นารถโอบไหล่ “มันต้องอย่างนี้ สวย รวย เปรี้ยงอย่างเราอย่าได้แคร์ แม่ผัวตัวร้ายก็เหมือนมะเร็ง ตัดออกไปแล้วชีวิตดี๊ดีแน่นอน อนงค์นารถคอนเฟิร์ม”

ตกเย็นนุดีช่วยวิกันดาหอบโมเดลลงมาใส่รถ อนิรุทธิ์มาจอดรถเทียบข้าง บอกจองร้านอาหารไว้ให้วิกันดาทิ้งรถไว้ที่ออฟฟิศ พรุ่งนี้ตนมาส่ง วิกันดายังตึงๆเหน็บเดี๋ยวมีคนเข้าใจผิด อนิรุทธิ์ทำเสียงอ้อนขอให้ไป และชวนนุดีไปด้วย นุดีจะขอตัวแต่เขาห้ามทำให้เธอไม่กล้าขัด อนิรุทธิ์เห็นแก้มนุดียังช้ำๆถามโดนอะไร ไปหาหมอไหม นุดีไม่อยากเล่าบอกวิกันดาพาไปแล้ว

เย็นวันนั้นอรอินทร์พานิ่มออกมาทานข้าวนอกบ้าน นิ่มชะเง้อมองเหมือนมีคนจะมาหา อยากจะปรึกษาแม่เรื่องบอส แต่อรอินทร์ยังอารมณ์เสียไม่ฟังแถมเอ็ดเร่งให้รีบกินรีบกลับ

ทันใดอรอินทร์มองไปเห็นอนิรุทธิ์นั่งทานข้าวอยู่กับนุดี สายตาเขาที่มองนุดีหยาดเยิ้ม เธอทิ้งนิ่มปรี่เข้าไปหา ประจวบกับบอสโทร.เข้ามาหานิ่มบอกว่ามาถึงแล้ว

อรอินทร์ยกจานอาหารราดหัวนุดีทันที ตวาดกร้าว “อร่อยไหมล่ะกินของเหลือ ทำแอ๊บใสซื่ออย่านึกนะว่าฉันจะเชื่อ” อนิรุทธิ์ห้าม อรอินทร์สะบัด “พี่รุทธิ์อย่ามาห้าม อรเกลียดมัน ปากว่าไม่มีอะไรแต่แอบมากินข้าวกับผัวคนอื่น ต้องเจอสั่งสอนบ้าง”

นุดีจะอธิบายแต่อรอินทร์ไม่ฟังเงื้อมือจะตบ วิกันดากลับจากไปห้องน้ำมาถึงห้ามเสียงดุ อรอินทร์ชะงักตะลึงที่ตัวเองเข้าใจผิด เข้าไปเกาะแขนอ้อนอนิรุทธิ์ขอโทษ วิกันดาให้ขอโทษนุดี เธอสะบัดเสียงขอโทษอย่างไม่เต็มใจ วิกันดาเรียกพนักงานเก็บเงิน พนักงานถามอรอินทร์จะคิดเงินด้วยเลยไหม เธอบอกลูกยังกินอยู่แต่พอมองไปไม่มีใครที่โต๊ะ มีเพียงกระเป๋า พนักงานบอกว่าเด็กออกไปกับผู้ชายคนหนึ่ง อรอินทร์รู้สึกตกใจ

ในขณะเดียวกัน บอสหลอกล่อนิ่มไปซื้อขนม แต่แล้วโปะยาสลบฉุดขึ้นรถ นิ่มดิ้นจนผ้าพันคอหล่นอยู่ที่พื้น...อรอินทร์วิ่งร้องไห้ถามใครๆเห็นเด็กลักษณะอย่างลูกมาจนถึงลานจอดรถ เห็นผ้าพันคอของนิ่มที่ตกอยู่ก็แทบสติแตก อนิรุทธิ์วิ่งตามมา เธอโผกอดเขาร้องไห้โฮ วิกันดากับนุดีตามมาถึง วิกันดาบอกอนิรุทธิ์ให้อยู่ช่วยอรอินทร์ ตนติดต่อขอดูภาพจากกล้องวงจรปิดไว้ให้แล้ว ตนจะนั่งแท็กซี่กลับไปเอารถที่บริษัทแล้วไปส่งนุดี อนิรุทธิ์สบตาอย่างขอบคุณ

ขณะนั่งรถมาด้วยกัน นุดีเปรยขึ้นว่า สมน้ำหน้าทำคนอื่นไว้เยอะ วิกันดาชะงักหันมองติงว่าไม่ควรพูดแบบนั้น เด็กไม่ผิด อย่าเอาเรื่องแม่มาทำร้ายลูก นุดีทึ่งที่วิกันดาช่างเป็นคนดี ถ้าตนเป็นเธอคงสงสารไม่ลง วิกันดาโอบบ่านุดีปลอบ

“ก็เพราะเธอไม่ได้อยู่ในจุดของฉัน เรื่องของพวกเธอ ที่จริงก็ไม่ได้ผิดที่อรอินทร์คนเดียว ถ้าคุณรุทธิ์ไม่สานต่อเรื่องก็คงไม่เกิด...อย่าคิดมากเรื่องที่อรอินทร์ทำวันนี้เลยนะ”

นุดีนิ่งฟังแต่แววตายังกร้าว

ooooooo

ทุกคนมารวมกันที่บ้านวิกันดา ทั้งเจนจบ เคนและตำรวจ อรอินทร์นั่งร้องไห้กระซิกๆ นวลแอบหมั่นไส้สมน้ำหน้า ตำรวจดูภาพบอสที่พาตัวนิ่มไปจากกล้องวงจรปิดของห้างและเทียบประวัติ จึงรู้ว่าเป็นมือสมัครเล่นไม่มีประวัติอาชญากรรม

วิกันดามองจากภาพเหมือนนิ่มจะคุ้นเคยกับคนร้ายถึงเดินไปด้วยกันปกติดี อรอินทร์บอกไม่เคยรู้จักอาจเป็นเพื่อนทางเฟซบุ๊ก ตำรวจจึงขอเช็กข้อมูลจากแท็บเล็ตของนิ่ม พอถามพาสเวิร์ด อรอินทร์ไม่รู้ เจนจบบ่นเป็นแม่อะไรไม่เคยรู้เรื่องลูกเลย มัวแต่วิ่งจับผู้ชาย อรอินทร์ถลึงตาใส่โกรธๆ เคนต้องปรามทั้งสองคน อรอินทร์หันมาเกาะแขนอนิรุทธิ์ร้องไห้ต่อ

ทันใดมีโทรศัพท์เข้ามาที่มือถืออรอินทร์ เธอดีใจนึกว่าเป็นลูก แต่กลับเป็นบอสเรียกค่าไถ่หนึ่งล้านบาท ให้เธอถือเงินมาคนเดียวห้ามบอกตำรวจ อรอินทร์ร้อนใจจะทำอย่างไรดี

สุดท้ายเจนจบเป็นคนถือกระเป๋าเงินไปที่จุดนัดพบ มีตำรวจแฝงตัวแถวนั้นสี่ห้านาย บอสกับเพื่อนอีกสองคนโทร.เข้าหาเจนจบต่อว่าที่แม่เด็กไม่เป็นคนถือเงินมา บอสส่องกล้องเห็นพิรุธว่ามีตำรวจจึงโวยวายใส่เจนจบและพานิ่มหนีออกหลังตึก เจนจบตกใจรีบบอกตำรวจว่าคนร้ายพาลูกตนหนี ตำรวจรีบวิ่งเข้าไปในตึก

เจนจบหน้าเสียกลับมาที่บ้านวิกันดา อรอินทร์โวยวายหาว่าแค่นี้ก็ช่วยลูกไม่ได้ อนิรุทธิ์ปรามและปลอบใจ วิกันดาออกความเห็นคงต้องรอให้คนร้ายติดต่อกลับมา อรอินทร์แหวใส่ หาว่าไม่คิดช่วยนิ่มจริงเพราะไม่ใช่ลูกตัว วิกันดาเอือมบอกทุกคนพยายามช่วยเต็มที่แล้ว เคนคิดว่าคนร้ายไม่ใช่มืออาชีพคงต้องการแต่เงิน ไม่ทำร้ายนิ่ม

จู่ๆนุดีโผล่มา เคนคิดว่าเธอมาเรียนภาษาจึงของดสอน นุดีกระซิบถามป่านนี้คนร้ายไม่ทำอะไรนิ่มไปแล้วหรือ เคนติงอย่าพูดให้อรอินทร์ได้ยินเขาจะใจเสีย นุดีฝืนยิ้ม ในขณะที่อรอินทร์ยังกอดแขนอนิรุทธิ์ร่ำไห้ นุดีเห็นรู้สึกหมั่นไส้ มองไปอีกทางเห็นวิกันดายืนมองนิ่งๆ

นุดีเข้าไปบีบมือเบาๆถาม “ทำไมคุณไม่เข้าไปล่ะคะ ปล่อยให้เขาทำอย่างนี้ได้ไง”

“ไม่มีประโยชน์หรอก อีกอย่างอรอินทร์เขากำลังใจเสียด้วย”

“อ้างเรื่องลูกหาย หาเรื่องอ้อนคุณรุทธิ์หรือเปล่าคะ”

วิกันดาปรามเบาๆ นุดีบ่นกอดกันกลมไม่เกรงใครเห็นบ้าง วิกันดายิ้มขมขื่นบอกมากกว่านี้ก็เคยเห็นมาแล้ว นุดียิ่งทำหน้าขยะแขยงอรอินทร์มากขึ้น

ooooooo

ด้านบอสพานิ่มหนีมาที่โกดังร้าง นิ่มร้องไห้งอแง บอสยิ่งโกรธที่ไม่ได้เงินบอกเพื่อนๆจะฆ่านิ่มทิ้งให้หมดเรื่อง เพื่อนทั้งสองไม่เอาด้วย ที่ร่วมมือเพราะแค่อยากได้เงินไปจ่ายพนันบอล แต่ถ้าถึงฆ่าคนทั้งสองขอแยกตัวไปดื้อๆ

นิ่มร้องไห้อย่าฆ่าตน ถ้าฆ่าเขาก็จะไม่ได้เงินแล้วนึกได้เสนอว่าตนรู้จักอีกบ้านที่รวยกว่าแม่ตน บ้านนี้ต้องยอมจ่ายแน่ๆ นิ่มให้บอสไปจับตัวโหน่งกับนุ่นที่โรงเรียนแทน

หลังเลิกเรียน บอสไปที่โรงเรียนเห็นโหน่งเล่นบอลอยู่ก็บอกว่าแม่น้องให้มารับกลับบ้าน โหน่งไม่อยากเชื่อถามว่าแม่ตนชื่ออะไร บอสอึกๆอักๆ พลันวิกันดามาถึงเรียกโหน่งกับนุ่น บอสสะดุ้งหันมองแล้วรีบวิ่งหนีไป วิกันดาจำได้ว่าหน้าตาคล้ายคนในกล้องวงจรปิดก็สั่งโหน่งทันที

“โหน่งโทร.หาคุณพ่อบอกให้มารับนะ ห้ามไปกับคนอื่นเด็ดขาด พาน้องไปอยู่กับคุณครูเดี๋ยวแม่มา” วิกันดารีบกลับไปที่รถ ขับตามรถของบอสไปห่างๆ

ระหว่างทางที่มุ่งออกชานเมือง วิกันดาโทร.คุยกับอนิรุทธิ์ ส่งภาพถ่ายรถของบอสให้ส่งต่อให้ตำรวจ ตนกำลังตามบอสไป อนิรุทธิ์เสียงเข้มให้เธอหยุดมันอันตราย แต่วิกันดาลังเลอยากช่วยนิ่ม อยากตามให้รู้ที่ซ่อนตัวก่อน...จนมาถึงลานจอดรถห้างชานเมือง วิกันดาจอดรถห่างจากรถของบอส มองไปเห็นเหมือนนิ่มอยู่ในรถก็รีบโทร.บอกอนิรุทธิ์ว่าคนร้ายมีคนเดียว อนิรุทธิ์กำชับให้อยู่แต่ในรถและล็อกประตูไว้จนกว่าเขาจะไปถึง

อรอินทร์ขับรถตามไปอีกคัน โทร.สื่อสารกับอนิรุทธิ์ตลอดเช่นกัน...เวลาผ่านไป วิกันดาเห็นบอสลงจากรถไปนาน มีเพียงนิ่มที่อยู่ในรถ จึงคิดจะลงไปช่วย แต่พอเปิดประตูก้าวลง มือถือดังขึ้น เธอสะดุ้งหันไปจะรับสาย บอสเข้ามาชาร์จจับตัวเธอไป

อนิรุทธิ์ตามมาถึงโทร.หาได้ยินเสียงมือถือดังอยู่ในรถวิกันดาที่จอดอยู่ เขาใจหายวาบรู้ทันทีว่าเธอโดนจับไปด้วยแล้วจึงกลับมานั่งหน้าเครียดร้อนใจที่บ้าน นุ่นกับโหน่งร้องไห้แม่ไปไหน นวลคันปากเหล่มองอรอินทร์แล้วปลอบน้องๆ

“คุณแม่ไปช่วยน้องนิ่มไงคะ ไม่ใช่ลูกตัวเองแต่ยังตามไปช่วย แม่แท้ๆเขายังไม่สนเล้ย”

อนิรุทธิ์เอ็ดนวลให้หยุด อรอินทร์ของขึ้นจะโวยแต่อนิรุทธิ์ดึงแขนเชิงห้าม เธอจึงพูดเหยียด “ไม่เป็นไรค่ะ อรไม่ลดตัวไปถือสา...คนใช้หรอกค่ะ”

นวลตาวาว อนิรุทธิ์ตัดบทสั่งนวลพาเด็กๆขึ้นห้อง ไม่ทันไร เจนจบ เคน ตำรวจสองนาย อนงค์นารถและฉวีเพ็ญเดินรี่เข้ามา อนงค์นารถเข้านั่งแทรกกลางอรอินทร์กับอนิรุทธิ์ถามไถ่เรื่องราว ตำรวจรายงานว่าคนร้าย เปลี่ยนที่ซ่อนตัวเด็ก อรอินทร์โพล่งขึ้น

“หมายความว่า ถ้าคุณวิกันดาไม่เข้ามายุ่งตอนนี้อาจจะเจอนิ่มแล้วก็ได้ ใช่ไหมคะ”

ทุกคนมองอรอินทร์อย่างตำหนิ ที่หาว่าวิกันดาทำเรื่องวุ่นวาย อรอินทร์รีบแก้ตัวว่าตนพูดตามที่ตำรวจบอก ตำรวจจึงย้ำว่าถ้าคนร้ายติดต่อมาอีกให้แจ้งตนทันที อนิรุทธิ์รับคำแล้วหันไปบอกเจนจบ “คุณกลับไปก่อนก็ได้นะครับ นั่งอยู่นี่ก็ไม่น่าช่วยอะไรได้”

“ผมก็เป็นห่วงคุณวิไม่แพ้คุณหรอกครับ คุณวิเป็นเพื่อนรักของผม”

อนิรุทธิ์แสยะยิ้ม “เหรอครับ ไม่ได้คิดมากกว่าเพื่อนเหรอครับ”

พอดีมีโทรศัพท์เข้ามาที่เบอร์อนิรุทธิ์ อรอินทร์เห็นรีบบอกว่าเบอร์แปลกๆ ตำรวจเตรียมดักจับสัญญาณ อนิรุทธิ์กดรับ บอสเรียกเงินสิบล้านแลกกับตัววิกันดาและนิ่มให้เวลาสามวันจะติดต่อกลับมา เสียงนิ่มร้องให้ช่วยดังลอดเข้ามาว่ามันจะฆ่าเรา บอสตัดสายแกะซิมหักทิ้งทันที

“ผมคุยกับตำรวจแล้ว เขาบอกว่าน่าจะตามสัญญาณมันได้” เจนจบบอกเคนแล้วชวนกันไปสถานีตำรวจ อรอินทร์มองเหยียดๆหาว่าโอเว่อร์ทำอย่างกับเป็นผัววิกันดา

นุดีถือกระเป๋าใบเล็กๆเข้ามาบอกว่าจะมาช่วยอยู่เป็นเพื่อนเด็กๆให้ อรอินทร์ตาวาวหาว่าคิดจะมาใกล้ชิดผู้ชาย อนงค์นารถกับฉวีเพ็ญรีบบอก ดีเลยจะได้เป็นหูเป็นตาให้วิกันดาด้วย แถวนี้มีโจรหน้าด้าน ลักกินขโมยกินของคนอื่นอยู่ อนิรุทธิ์กระแอมปราม อรอินทร์แขวะกลับ

“แหมอิจฉาพี่วิจังเลยนะคะ มีเพื่อนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน น่ารักดี”

อนิรุทธิ์พานุดีไปที่ห้องเด็กๆ ขอบใจที่หวังดีมาช่วยอยู่เป็นเพื่อน อรอินทร์กระแนะกระแหนว่าใจแตกมากกว่า นุดีมองอนิรุทธิ์อย่างรู้สึกชื่นชมทั้งที่รู้ว่าตัวเองไม่ควร

ooooooo

ในโกดังร้าง นิ่มนอนขดตัวละเมอหนาวๆ วิกันดาสงสารถอดเสื้อสูทตัวเองคลุมให้ แล้วขอร้องบอสให้ปล่อยเด็กไป จับตนไว้คนเดียวก็พอ แล้วนึกได้เสนอทางเลือกให้สองทาง ปล่อยเด็กไปแล้วรอเงินอีกสามวันหรือให้ตนเอาเงินให้เลยแล้วปล่อยตนกับนิ่มไป บอสครุ่นคิด

อรอินทร์เห็นนุดีลอยหน้าอยู่ในบ้านก็เหน็บว่าทำตัวสบายเหมือนอยู่บ้านตัวเอง นุดีย้อนหมายถึงตัวเองหรือแล้วจะเดินหนี แต่อรอินทร์ผลักไม่ให้ไป “ทำเป็นตีหน้าซื่อ อายุแค่นี้จะแย่งของชาวบ้าน ให้ฉันบอกคุณหญิงแวววรรณไหมว่าเธออยากมีผัวจนตัวสั่น”

“ไม่นะ อย่าเอาคุณป้ามาเกี่ยว”

อรอินทร์ยิ้มเยาะรู้ว่ากลัวยิ่งแกล้ง หยิบมือถือออกมาจะกดโทร. นุดีโกรธผลักอกอรอินทร์ เธอตกใจไม่คิดว่าจะกล้า จึงกระชากผมนุดีอย่างแรง นุดีร้องกรี๊ดลั่น เจนจบ เคนวิ่งเข้ามาเห็นนุดีผมยุ่งก็ต่อว่าอรอินทร์ อนิรุทธิ์ตามมาทีหลัง อรอินทร์รีบบอกว่าไม่ได้ทำ นุดีทึ้งผมตัวเองแล้วร้องกรี๊ด เป็นโรคประสาทแน่ แถมถลึงตาขู่นุดีไม่ให้พูด นุดีกำมือแน่นมองกลับ

“มีตัวอะไรก็ไม่รู้มาดึงผมหนูค่ะ เป็นสัตว์น่าขยะแขยง หนูเลยสะบัดออก”

อนิรุทธิ์คิดว่าคงเป็นแมงมุม อรอินทร์เข้าอี๋อ๋อชวนอนิรุทธิ์ เจนจบกับเคนไปทานข้าวและคุยเรื่องโจร เจนจบกับเคนส่ายหน้าเดินเลี่ยงไป นุดีมองอรอินทร์อย่างคิดหาทางเอาคืน แล้วเธอก็แอบไปขูดรถอรอินทร์อย่างสะใจ

ฉวีเพ็ญกับอนงค์นารถขับรถมาเจอกับเจนจบและเคนที่แถวโกดังร้าง สองสาวแปลกใจที่อนิรุทธิ์ไม่มาด้วย เคนบอกเขาคงไม่คิดว่าพวกเราจะหาวิกันดาเจอ เจนจบรู้จากตำรวจว่าจับสัญญาณได้แถวนี้ แสดงว่าคงทิ้งซิมไว้ละแวกนี้และไปไหนได้ไม่ไกล เจนจบจะขับรถดูรอบๆ อนงค์นารถบอกจะวนรถดูอีกทาง สองสาวแปลกใจที่ดูสองหนุ่มห่วงวิกันดามากกว่าสามีเธอ

ด้านวิกันดาพูดให้บอสยอมรับเงินจากเธอและจะปล่อยเธอกับนิ่ม บอสพามาตู้เอทีเอ็มบนถนนเปลี่ยว เอาปืนขู่นิ่มไว้ไม่ให้วิกันดาตุกติก วิกันดาขอให้แก้มัดมือเกรงคนอื่นเห็น บอสไม่แก้แต่เอาผ้าคลุมข้อมือไว้แทน นิ่มร้องไห้กลัววิกันดาทิ้งตน บอสหัวเราะเยาะ อยากอยู่กับพี่ชายอย่างตนไม่ใช่หรือ นิ่มร้องไห้โฮ บอสให้ถุงวิกันดาไปใส่เงินที่กดจากตู้เอทีเอ็ม

วิกันดาพยายามมองหาคนช่วย แต่บอสจับตามอง เธอแอบหยิบขวดแถวนั้นใส่ถุงแทนเงินแล้วกลับมาที่รถ พลันเห็นรถเจนจบแล่นผ่านฝั่งตรงข้ามก็ดีใจ แต่เขา
ไม่เห็นเธอ วิกันดาคิดว่าถ้าวิ่งตามน่าจะทัน ตัดสินใจบอกบอสให้ปล่อยนิ่ม แล้วใช้จังหวะนั้นเหวี่ยงถุงฟาดใส่หัวบอสแตกล้มหงายไปในรถ วิกันดาดึงนิ่มวิ่งหนี นิ่มเอาแต่ร้องกรี๊ดๆหกล้มหกลุก เธอพยายามอุ้มกึ่งลากนิ่มให้หนี ร้องตะโกนให้คนช่วย บอสลุกขึ้นมาได้วิ่งตามด้วยความโกรธ

ทันใด รถอนงค์นารถกับฉวีเพ็ญเลี้ยวออกจากซอยมาเจอ จึงพุ่งชนบอสล้มกระเด็น วิกันดาดีใจมาก บอสกระเสือกกระสนจะหนี รถเจนจบมาพอดีจึงช่วยกันจับตัวไว้ นิ่มเห็นพ่อก็วิ่งเข้ามากอดร้องไห้โฮ เคนเข้ามาดูวิกันดาอย่างห่วงใย เจนจบเหลือบมองอย่างหวั่นใจ

ooooooo

อนิรุทธิ์โผกอดวิกันดาแนบแน่นเมื่อเธอปลอดภัยกลับมา ส่วนอรอินทร์เอ็ดนิ่มยกใหญ่ เจนจบปรามแค่นี้ลูกก็ตกใจมากพอแล้ว โหน่งกับนุ่นวิ่งมา วิกันดาหันไปกอดลูก ฉวีเพ็ญเล่าว่าวิกันดาหลอกโจรให้พาออกมากดเงิน วิกันดาพูดน้ำเสียงเรียบๆแกมประชด

“ถ้าไม่เห็นรถคุณเจนจบ คงไม่กล้าหนีออกมา ต้องขอบคุณที่เขายังไปตามหาฉัน”

อนิรุทธิ์ฟังแล้วสะอึก วิกันดาเห็นนุดีก็แปลกใจ โหน่งกับนุ่นบอกว่าเธอมาอยู่เป็นเพื่อน วิกันดานึกรู้นี่เองที่ทำให้อนิรุทธิ์ไม่ไปตามหาตน

วิกันดาได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสดชื่นขึ้น อรอินทร์เข้ามาขอคุยด้วยลำพัง นุดีตามมาแอบฟัง อรอินทร์กล่าว “ขอบคุณที่ช่วยยัยนิ่มนะคะ แต่ที่จริงถ้าไม่ยุ่งแต่แรกคงจับโจรได้ง่ายกว่านี้”

“ไม่แปลกใจที่ลูกสาวเธอช่วยตัวเองไม่ได้ ได้แต่ร้องกรี๊ดๆเพราะมีแม่แบบนี้ ไม่สอนให้ดูแลตัวเอง ดีแต่โทษคนอื่น”

อรอินทร์สะอึกเมื่อโดนตอกกลับ “ขอบคุณอีกครั้งค่ะที่สอน แต่ก็ขอเสนอคุณพี่บ้างนะคะว่าให้ใส่ใจผัวบ้าง ระวังเด็กใกล้ตัวจะคาบเอาไปกินไม่รู้ตัว”

วิกันดาเซ็งที่อรอินทร์พูดเพ้อเจ้อจะเดินหนี อรอินทร์รีบพูดว่าไม่สงสัยบ้างหรือว่าทำไมนุดีเข้ามาอยู่ในบ้านตอนที่เมียไม่อยู่ มาทำคะแนนกับเด็กๆเหมือนเป็นแม่อีกคน ตั้งใจมาอ่อยชัดๆ...นุดีที่แอบฟังอยู่สะดุ้ง วิกันดาโต้ว่าอย่าเอาตัวเองเป็นบรรทัดฐาน ว่าคนอื่นจะเป็นเหมือนตัว ควรกลับไปใส่ใจลูกบ้าง หรือว่าจำทางกลับบ้านตัวเองไม่ได้แล้ว อรอินทร์มองอย่างโมโห

วิกันดาเข้าห้องนั่งนึกถึงคำพูดของอรอินทร์ เรื่องนุดี อนงค์นารถกับฉวีเพ็ญเข้ามาจึงไม่รู้ตัว อนงค์นารถติงเรื่องที่แยกห้องนอนกับอนิรุทธิ์ และรายงานว่าอนิรุทธิ์ออกไปส่งนุดีที่หอ วิกันดาอึ้งแต่ส่งยิ้มให้เหมือนไม่คิดอะไร

อนิรุทธิ์มาส่งนุดีไม่วายหยอดคำหวาน เอื้อมมือไปปลดเข็มขัดนิรภัยให้ นุดีเขินอาย พอดียุทธการขี่จักรยานมาชะโงกมอง อนิรุทธิ์สะดุ้งรีบผละห่างจากนุดี ยุทธการมองอย่างสงสัย

ooooooo

วิกันดามาทำงานตามปกติ ทุกคนที่ทำงานรุมถามไถ่อย่างห่วงใย ชาติหุ้นส่วนใหญ่อยากให้เธอกลับบ้านไปพัก แต่เธออยากทำงานมากกว่า นุดีทักถามอาการด้วยความเป็นห่วง วิกันดามีท่าทีห่างเหินจึงถามว่าโกรธอะไรตนหรือเปล่า วิกันดาย้อนถามทำไมถึงคิดอย่างนั้น

“ไม่รู้สิคะ หนูกลัวว่าคุณอรอินทร์จะพูดอะไรไม่ดี เขาเกลียดหนู”

“แล้วทำอะไรผิดเหรอถึงกลัวว่าเขาจะพูดแบบนั้น” วิกันดาแย็บถาม นุดีปฏิเสธ “งั้นก็อย่าไปใส่ใจ ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีก็พอ”

นุดีรับคำแบบเครียดๆ...พอถึงวันเสาร์ นุดีหอบหนังสือมาเรียนภาษาที่บ้านวิกันดา นวลบอกเชิดๆว่าวันนี้งดสอนต้องการให้คุณผู้หญิงพักผ่อนกับลูกๆ

นุดีนึกได้ว่าปิดเสียงมือถือไว้จึงไม่รู้ว่าเคนไลน์บอก นุดีหันหลังจะกลับ อนิรุทธิ์ออกมาเจอเรียกไว้บอกว่าไหนๆมาแล้วตนจะสอนแทน นวลหน้าตึงไม่สบอารมณ์ นุดีรู้สึกผิดเพราะมีใจให้ จึงบอกว่าไม่เหมาะเดี๋ยวคนอื่นเข้าใจผิด อนิรุทธิ์ถามใครว่าอะไร นุดีก้มหน้าปฏิเสธ

“เปล่าค่ะไม่มีใครว่าอะไร แต่อาจารย์มีครอบครัวที่สงบสุข หนูไม่ควร...”

“ไม่สงบสุขอย่างที่คิดหรอก ทุกวันนี้อยู่เหมือนเป็นหน้าที่มากกว่า” อนิรุทธิ์ตัดบท

วิกันดายืนมองไม่อยากให้อนิรุทธิ์ทำร้ายเด็กคนนี้ จึงเดินออกมา นุดีตกใจเล็กน้อยขอตัวจะกลับ อนิรุทธิ์รีบอาสาไปส่ง นุดีขอกลับเองเพราะใกล้ๆแค่นี้ วิกันดาจึงพูดนิ่งๆ

“เด็กบอกแล้วว่าไม่เป็นไร ก็ให้กลับเองก็ได้มั้ง”...

ในคืนนั้นวิกันดาเห็นอนิรุทธิ์ทำงานอยู่ในห้องนั่งเล่นจึงเอาชาร้อนมาวางให้ เขาขอบคุณชมว่าน่ารัก วิกันดาเอ่ย “รู้ตัวไหมคะเวลาคุณเจอของเล่นใหม่คุณจะ อารมณ์ดีมากกว่าปกติเสมอ”

อนิรุทธิ์ชะงักบอกตนไม่มีใครใหม่นานแล้ว พอเห็นสายตาภรรยาก็หัวเราะ ถ้าหมายถึงนุดีไม่ใช่เลย ตนแค่สงสารอยากช่วยเท่านั้น วิกันดาดักคอทันที

“ไม่คิดก็ดีแล้วค่ะ เขายังเด็กมาก ควรมีโอกาสได้เลือกในสิ่งที่ดีที่เหมาะกับตัวเขา”

“แล้วคุณคิดว่าผมไม่เหมาะงั้นเหรอ” อนิรุทธิ์แย็บ วิกันดามองเครียด “เอ๊ย...ผมล้อเล่น ไม่คิดก็คือไม่คิดจริงๆ” อนิรุทธิ์หลบตาเพราะในใจแอบคิด

เจนจบหอบของกินมาให้นิ่มที่คอนโด อรอินทร์เหน็บว่าเอาของเหลือที่ไหนมาให้ เขาบอกไม่ใช่ของเหลือเป็นของไหว้บรรพบุรุษ อรอินทร์ว่าขี้งกแล้วบอกมาก็ดีให้อยู่ดูแลนิ่ม ตนจะออกไปข้างนอก เจนจบเห็นการแต่งตัวก็รู้ว่าไปเที่ยวจึงตำหนิไม่รู้จักดูแลลูก ปล่อยให้เล่นแต่มือถือจนมีเรื่อง อรอินทร์ย้อนทำไมเขาไม่รู้จักสอนลูกบ้าง ตนสอนแล้วไม่ฟัง

“เวรกรรมอะไรเนี่ย ไม่น่าเอาคนอย่างเธอมาเป็นแม่ของลูก” เจนจบเหน็บ

“แหม พ่อคนดี ไปปลื้มคนมีผัวแล้ว มันก็ต่ำพอกันนั่นแหละ”

“อ้าว รู้ด้วยว่าตัวเองต่ำ นึกว่าจะไม่มีสมองคิดซะอีก”

อรอินทร์โมโหเงื้อมือจะตบ เจนจบจับมือไว้ จู่ๆ นิ่มร้องกรี๊ดให้หยุดทะเลาะกันเสียที มีตนออกมาทำไม มีแล้วต้องมาดูพ่อแม่ทะเลาะกัน อรอินทร์โทษเจนจบเริ่มก่อนแล้วเชิดออกไป เจนจบรีบมาปลอบนิ่มอยากได้อะไรจะซื้อให้ นิ่มบอกไม่อยากได้เงิน อยากได้พ่อแม่ เจนจบอึ้งมองลูกน้ำตานองหน้าอย่างทำตัวไม่ถูก

ooooooo

วิกันดาแปลกใจที่ชาติเอางานคนอื่นออกแบบมาให้ทำต่อ ทั้งที่ปกติจะไม่รับ ชาติบอกกรณีนี้ขอเป็นพิเศษเพราะของเพื่อนสนิท ผู้รับเหมาเดิมชิ่ง วิกันดาดูแปลนแล้วงงๆ

“ออกแบบแปลกๆ คอนเซปต์คอนโดเป็นอิงธรรมชาติแนวกรีนคอนโด แต่หน้าต่างน้อย จุดวางแอร์เยอะมากไม่นับรวมส่วนยิบย่อยอื่นๆอีก”

“กรีนคอนโดยังเป็นเรื่องใหม่ของที่นี่ สถาปนิกคนเดิมของเขาคงไม่มีความรู้มากพอ แต่ผมเชื่อว่าวิทำได้” ชาติมั่นใจ

วิกันดาแซวว่าชาติน่าจะไปคุยกับลูกค้าเอง เพราะเขาสามารถโน้มน้าวใจคนได้ ชาติหัวเราะไม่อยากแย่งงานเออี และบอกให้วิกันดาชวนอนิรุทธิ์มาเป็นที่ปรึกษาโครงการด้วยเพราะเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านพลังงานทดแทน วิกันดาหนักใจกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

พอถึงวันที่เข้าประชุม อนิรุทธิ์ยิ้มแย้มยินดีที่ได้ร่วมงานกับวิกันดา แต่ไม่ค่อยพอใจที่ต้องเจอเจนจบ สองหนุ่มเขม่นกันตลอด ชาติงงๆแต่ก็ขอให้งานราบรื่นด้วยดี

อนิรุทธิ์กลับมามหาวิทยาลัย เจอนุดีมาขอยืมหนังสือจึงชวนทานข้าวกลางวันที่โรงอาหาร อรอินทร์แวะมาเห็นนุดีก็ไม่พอใจ พอเห็นอนิรุทธิ์ลุกไปซื้ออาหาร ก็เข้ามาด่าว่า

“กล้ามาหาเขาถึงที่นี่ สงสัยต้องจับล้างน้ำจะได้หายคัน” อรอินทร์ยกแก้วน้ำเหมือนจะสาด แต่เห็นอนิรุทธิ์เดินกลับมาก็ยั้งมือไว้

นุดีเหลือบเห็นกระชากมืออรอินทร์ให้ราดน้ำใส่หัวตัวเองแล้วร้องกรี๊ดลั่น อรอินทร์ตกใจวางแก้วลงปฏิเสธ ไม่ได้ทำอะไร แล้วหันมองคนอื่นๆที่จ้องมอง ถามเห็นใช่ไหมตนไม่ได้ทำ แต่ไม่มีใครเข้าข้างเธอ อนิรุทธิ์มองด้วยสายตาโกรธ พานุดีมาที่ห้องรับแขก เอาผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดหน้าตาขอโทษแทน นุดีร้องไห้ส่ายหน้าอย่างน่าสงสาร

“ไม่หรอกค่ะ คุณไม่ได้เป็นคนทำ ถ้าจะโกรธหนูควร โกรธคุณอรอินทร์มากกว่า”

อรอินทร์ก้าวฉับๆมาดึงมืออนิรุทธิ์แล้วด่าว่านุดีคิดอ่อย อนิรุทธิ์เอ็ดจะมาทำไม อรอินทร์ผงะบอกมาดูหน้าคนสำออยแล้วเงื้อมือจะตบ อนิรุทธิ์จับมือไว้บอกนุดีให้ไปรอในห้องทำงานตน แล้วดึงอรอินทร์ออกไปต่อว่าทำเกินไป เธอโวยที่ไม่เชื่อว่าเธอไม่ได้ทำ อนิรุทธิ์บอกตนเชื่อสิ่งที่เห็นและถ้ายังทำแบบนี้ตนคงต้องทบทวนเรื่องของเราใหม่ อรอินทร์อึ้งน้ำตาปริ่ม

อนิรุทธิ์พานุดีขึ้นรถออกไป อรอินทร์ไม่ยอมแพ้แอบขับรถสะกดรอยตามอย่างแค้นเคือง ด้านวิกันดาแปลกใจที่นุดีโทร.ลางานกับอนงค์นารถไม่บอกตนว่าไปไหน... ส่วนอนิรุทธิ์พานุดีไปเดินช็อปปิ้งชุดใหม่ นุดีเกรงใจ

ไม่คิดว่าแค่เปียกจะต้องซื้อให้ใหม่ แต่เขาคะยั้นคะยอและเลือกหลายชุดให้ลอง อรอินทร์แอบมองเม้มปากอย่างแค้นใจ หยิบมือถือออกมาถ่ายคลิป

หลังจากซื้อเสื้อผ้าให้ อนิรุทธิ์พานุดีมาทานเค้ก เขามองเธอด้วยสายตาเอ็นดูราวผู้หญิงแบบนี้ไม่เคยเจอมาก่อน...นุดีเอ่ยถามว่าเขาคงรู้จักผู้หญิงหลายแบบ เขายักไหล่หัวเราะอย่างไว้ฟอร์ม นุดีจึงตำหนิเบาๆ

“คุณมีผู้หญิงที่ดีที่สุดอย่างคุณวิแล้ว ทำไมถึงคบคุณอรอีกล่ะคะ ไม่กลัวคุณวิเสียใจหรือ”

“ฉันรู้ว่าวิเสียใจ แต่ความรักห้ามกันไม่ได้ ฉันรักวิ รักน้องอร มันมีอะไรอีกหลายอย่างที่คนนอกไม่รู้ ไว้เธอโตพอจะเข้าใจเอง”

นุดีส่ายหน้าไม่เข้าใจคิดว่าถึงห้ามรักไม่ได้ แต่เรา ห้ามตัวเองไม่ให้เกินเลยได้ อนิรุทธิ์ยิ้มกรุ้มกริ่มถาม

คิดว่าห้ามได้จริงหรือ ชีวิตคนมีทั้งผิดทั้งถูก ไม่มีใครดี ร้อยเปอร์เซ็นต์ วันหนึ่งเธออาจต้องคิดใหม่ แต่นุดียืนยันว่า

ถ้าตนทำผิดตนยอมตาย...ชายหนุ่มยิ้มมุมปากอยากลอง อรอินทร์แอบอัดคลิปอย่างแค้นใจส่งไปให้วิกันดา...

วิกันดาอึ้งดูคลิปจากเบอร์ไม่รู้จักแล้วเก็บอาการไม่อยากให้เพื่อนๆหมดสนุก บอกเป็นงานลูกค้าส่งมาให้แก้นิดหน่อย

เสร็จจากซื้อของ อนิรุทธิ์มาส่งนุดีที่หอพัก เผอิญกระเป๋าเธอหล่นในรถของหกกระจาย เธอก้มเก็บยิ้มอายๆ กับความซุ่มซ่ามของตัวเอง...รถอนิรุทธิ์แล่นออกไป นุดี หอบถุงสองสามใบจะเดินเข้าหอพัก อรอินทร์โผล่มาตบหน้าฉาดใหญ่เอาคืนที่ใส่ความที่โรงอาหาร นุดีตกใจแต่ก็ตบกลับไปสองฉาด อรอินทร์โมโหไม่คิดว่าจะกล้า จึงพุ่งเข้าตบตีกันยกใหญ่ เผอิญเคนแวะเอาขนมมาฝาก ตกใจรีบเข้าแยกสองสาวออกจากกัน อรอินทร์เสียดสีเคน

“เธอมาทำไมหรือหลงนังนี่เข้าอีกคน ฉันเตือนไว้เลยนะ ยัยนี่มันร้ายหน้าซื่อ ถ้าไม่จับได้คาหนังคาเขาอย่าคิดว่าจะยอมรับ วันนี้เอาน้ำสาดตัวเองแล้วใส่ความว่าฉันเป็นคนทำ เมื่อกี้อีกถ้าเธอไม่มาเห็นมันคงไปฟ้องพี่รุทธิ์ว่าโดนตบฝ่ายเดียว”

เคนอึ้งที่เห็นนุดีแรงพอกัน แต่ขอร้องให้อรอินทร์กลับไปก่อน อรอินทร์สั่งให้นุดีเลิกยุ่งกับสามีตน นุดีโต้ว่าอนิรุทธิ์เป็นสามีวิกันดา อรอินทร์ปรี๊ดถลาจะเข้าตบแต่เคนขวาง จึงตวาดว่าอีกไม่นานตนจะทำให้อนิรุทธิ์เป็นของตน นุดีเยาะว่าเขาฉลาดพอที่จะไม่เลือกเธอ

มากกว่าคนที่ดีพร้อมอย่างวิกันดา ทันใดเจ้าของหอออกมาถามเสียงเข้มมีอะไร อรอินทร์จึงเดินกระแทกไหล่นุดีกลับไป นุดีกับเคนยืนนิ่งๆไม่ตอบ

เคนขึ้นมานั่งบนห้องนุดี เตือนว่าอรอินทร์โมโหร้ายอย่าทำแบบนี้อีก นุดีไม่แคร์ที่ทำทั้งหมดเพื่อวิกันดา ไม่ได้คิดอะไรกับอนิรุทธิ์ เคนไม่ค่อยอยากเชื่อชักหวั่นใจ

อนิรุทธิ์กลับถึงบ้าน นวลรี่เข้ามารับกอดแขนประจบ เขาให้เธอช่วยยกของในรถออกมา ไม่ทันไรเสียงนวลร้องกรี๊ดแล้วหยิบที่มัดผมสีหวานแหววมาชูตรงหน้าถามว่าของใคร มีสาวที่ไหนอีก อนิรุทธิ์นึกรู้ว่าคงเป็นของนุดีแต่ปัดว่าเป็นของเพื่อนคนไหนสักคนทำหล่นไว้ แล้วโอบกอดหยอดคำหวานเพื่อไม่ให้นวลเอาไปฟ้องวิกันดา

ooooooo

วันต่อมา อนิรุทธิ์พาวิกันดากับลูกๆมาขี่จักรยานเล่นที่สวนสาธารณะ เด็กๆสนุกสนานจนวิกันดาสะท้อนใจไม่อยากให้ลูกขาดพ่อ อนิรุทธิ์เห็นวิกันดาขี่รั้งท้ายก็รู้ว่าเหนื่อยจึงบอกลูกๆให้ชะลอๆ หันมาบอกเธอเหนื่อยก็พัก เธอยิ้มๆอยากขี่ให้เหงื่อออกจะได้ หายเครียด

ผ่านไปพักใหญ่ ทั้งสองนั่งพักใต้ต้นไม้ร่มรื่นมองลูกทั้งสองวิ่งเล่น วิกันดาส่งน้ำให้อนิรุทธิ์ เขายิ้มชมว่าเธอช่างรู้ใจ ท่าทางวิกันดาอยากถามบางอย่างแต่ลังเล จู่ๆอนิรุทธิ์ก็ถามขึ้นมาว่านุดีเป็นอย่างไรบ้าง เธอชะงักถามกลับมีอะไรหรือเปล่าถึงถามในสิ่งที่รู้อยู่แล้ว อนิรุทธิ์อึ้ง วิกันดาเปิดคลิปให้ดู เขาหน้าเสียเล็กน้อยแล้วปัดว่าไม่มีอะไร แค่ซื้อเสื้อชดใช้และเลี้ยงข้าวปลอบใจเพราะอรอินทร์ทำนุดีเปียก ไม่เชื่อถามคนที่คณะได้ วิกันดาย้อนถามว่านุดีไปทำอะไรที่นั่น

“ผมยืมหนังสือในห้องสมุดมหาลัยไว้ให้น่ะไม่เอาน่าวิ แค่เรื่องหึงงี่เง่า ผมกับนุดีไม่คิดอะไรเกินเลยหรอก”

“ฉันเชื่อว่านุดีอาจจะไม่ได้คิดอะไร แต่ถือว่าฉันขอแล้วกัน เขาเป็นเด็กดี สะอาดบริสุทธิ์ อย่าทำให้เขาต้องตกอยู่ในวงจรแบบผู้หญิงคนอื่นๆของคุณเลย”

อนิรุทธิ์ชักฉุนบอกตนเอ็นดูไม่ได้แปลว่าชอบ

วิกันดาดักคอจะคอยดู ทำให้อนิรุทธิ์เคืองกึ่งน้อยใจที่ภรรยาไม่เชื่อใจ...

วันใหม่วิกันดาประชุมงานที่ออฟฟิศ เลิกประชุมเจนจบชวนทุกคนไปทานข้าวเย็น อนงค์นารถกับฉวีเพ็ญขอตัวต้องกลับไปทำหน้าที่ที่บ้าน เจนจบหวั่นใจว่าวิกันดาจะไม่ไป แต่เธอกลับบอกว่าขอเอานุดีไปด้วย เคนดีใจเพราะเริ่มมีใจให้นุดี

ด้านอนิรุทธิ์ อรอินทร์มาหาออดอ้อนขอโทษเรื่องที่ทำกับนุดี เขาใจอ่อนยกโทษให้ตามเคย พอดีวิกันดาโทร.มาบอกว่ากลับเย็น อนิรุทธิ์รีบขอไปด้วย เธอจึงบอกสถานที่ให้เขาตามมา อรอินทร์เปิดเฟซบุ๊กดูเห็นเคน

อัพรูปนั่งที่ร้านกับนุดี วิกันดาและเจนจบ จึงรีบขออนิรุทธิ์ไปด้วยคน อนิรุทธิ์ปฏิเสธเพราะเกรงใจวิกันดา แต่พออรอินทร์เปิดรูปที่เคนอัพลงให้ดูก็เคืองที่วิกันดาไม่บอกว่าไปกับเจนจบและเคนด้วย อรอินทร์แอบยิ้มสมใจ

เมื่อมาถึงร้าน อนิรุทธิ์นั่งตรงข้ามวิกันดาที่นั่งคั่นระหว่างอรอินทร์กับนุดี เจนจบและเคนนั่งฝั่งเดียวกับอนิรุทธิ์ บรรยากาศร้านเป็นกึ่งเอาต์ดอร์มีวิวสวย อนิรุทธิ์ถามวิกันดารู้จักร้านนี้ได้อย่างไร เธอบอกว่าเจนจบเป็นคนแนะนำ อรอินทร์เหน็บทันที

“เปลี่ยนรสนิยมชอบร้านดูดีแล้วเหรอ นึกว่าเน้นโลว์คอสต์ข้างทาง เอาถูกเข้าว่า”

“คนเราต้องเปลี่ยนแปลง ไม่เหมือนบางคน...ไม่เคยเปลี่ยน นิสัยชอบชิงดีชิงเด่นของคนน่ะ เปลี่ยนยาก”

อรอินทร์หน้าตึงจะแหวกลับ เคนรีบแทรกชูแก้วให้ชนฉลองงานออกมาดี แล้วเคนจะตักอาหารให้นุดี

แต่อนิรุทธิ์ชิงตักให้ก่อนและตักให้วิกันดาด้วย อรอินทร์หมั่นไส้เอนตัวกระซิบข้างหูวิกันดา

“คุณพี่นี่อดทนดีนะคะ...”

วิกันดาถาม...อะไร อรอินทร์แสร้งหัวเราะ “สามีพาคนใหม่กับว่าที่กิ๊กมานั่งด้วย เป็นอรทานข้าวไม่ลงแล้ว” วิกันดาว่าตนไม่ให้ค่ากับคนที่ไม่มีค่าพอ “คุณพี่ว่าอร!” อรอินทร์ของขึ้น

วิกันดาบอกแล้วแต่จะคิด แล้วหันไปยิ้มแย้มพูดคุยกับคนอื่นๆ...อรอินทร์โมโห พอเห็นวิกันดาลุกไปห้องน้ำ ก็ตามไปถากถาง หาว่าคิดจะเอานุดีมาดึงอนิรุทธิ์ไปจากตน วิกันดาไม่สนใจเพราะไม่คิดจะทำเรื่องสกปรกอย่างเธอ อรอินทร์ว่าหมาจนตรอกยังสู้สุดชีวิต วิกันดายิ้มเยาะว่าหมายถึงตัวเองหรือ ฉุกคิดว่าคลิปนั่นส่งมาจากอรอินทร์ แต่เธอทำไม่รู้เรื่อง วิกันดาหยัน

“ฉันเลิกดิ้นตามเกมของเธอแล้ว เชิญเธอทุรนทุราย ...ร้อนไปคนเดียวเถอะนะ”

“อย่าหาว่าเตือนเลย แต่ถ้าคิดเอานุดีเป็นตัวล่อ ระวังจะเสียใจเอง”

“ที่พูดไปทั้งหมดไม่ได้เข้าสมองเธอเลยหรือไง ท่าทางฉลาดไม่น่าเข้าใจอะไรยาก”

“จะยืนยันยังไงก็เอา แต่อรรู้อย่างนึง เด็กนั่นน่ะร้ายลึก เห็นหน้าซื่อๆไว้ใจมันมากแล้วจะรู้ฤทธิ์ ระวังจะโดนแทงข้างหลัง”

“คนที่ฉันไม่ไว้ใจก็ยังแทงข้างหลังอย่างหน้าด้านๆ ได้เหมือนกัน แล้วยังมีอะไรที่ต้องกลัวอีก” อรอินทร์โกรธที่เตือนไม่ฟัง จึงบอกจะคอยหัวเราะเวลาที่น้ำตาตกเพราะนุดี

พอดีมีคนเปิดประตูเข้ามา วิกันดาถอยหลบอรอินทร์ฉวยโอกาสผลักเธอล้มลงแล้วเดินแทรกตัว
ออกไปไม่แยแส...ที่โต๊ะอาหาร อนิรุทธิ์เอาที่รัดผมคืนให้

นุดีบอกเธอทำหล่นไว้ เจนจบปรายตามองเหน็บว่าปรนนิบัติผู้หญิงเก่งระวังลืมดูภรรยาตัวเองด้วย

“ไม่ต้องห่วง ผมไม่ปล่อยให้คนอื่นมาดูแลแทนแน่”

อรอินทร์เดินกลับมาที่โต๊ะอ้อนอนิรุทธิ์ให้รินไวน์ให้ แต่พอเขาเห็นวิกันดาเดินกะเผลกเข้ามาก็ละมือรีบเข้าไปประคอง วิกันดาขอตัวกลับก่อน อนิรุทธิ์จะพากลับอรอินทร์ไม่ยอมต้องส่งตนด้วย วิกันดารำคาญบอกรถตนอยู่บริษัท ตนมากับเจนจบก็จะกลับไปเอารถกับเขา

“ดีเลยครับ จะได้คุยเรื่องนัดว่าไปวันไหนดี” อนิรุทธิ์หูผึ่งถามนัดไปไหน วิกันดาปัดว่างานบริษัทแล้วเรียกเด็กคิดเงินค่าอาหาร

อนิรุทธิ์ไม่พอใจที่วิกันดาไม่ไยดี จึงนอนกับอรอินทร์ที่คอนโดจนมืดค่ำ อรอินทร์พยายามอ้อนให้เขาเห็นว่าตนรักเขามากขนาดยอมเป็นเมียน้อยอย่าทิ้งตน เขาลูบไล้แก้มเธอ

“ไม่หรอก เราอยู่อย่างนี้ก็สบายใจดี คบไปเรื่อยๆ ไม่ต้องผูกมัดกันและกัน แค่เรามีความสุข” อรอินทร์แย็บถ้าตนอยากให้มีแค่เรา เขาสบตาส่ายหน้า “สำหรับพี่ ครอบครัวต้องมาก่อน พี่ไม่อยากหย่าให้ลูกมีปัญหา เข้าใจใช่ไหม”

อรอินทร์ผงะน้ำตาคลอรู้สึกขมขื่นใจ ซุกหน้ากับอกเขาบอกเข้าใจถึงอย่างไรตนก็รักเขา

ooooooo

โครงการก่อสร้างกรีนคอนโดที่ชาติให้ทีมวิกันดาแก้ไขทำให้ใหม่ วันนี้ชาติพาทุกคนมาดูสถานที่รวมทั้งอนิรุทธิ์ด้วยที่จะช่วยเรื่องพลังงานทดแทน

ทั้งเจนจบ เคนและวิกันดาเดินดูตัวอาคารแล้วคิดเหมือนกันว่าอาจต้องทุบทิ้งสร้างใหม่ แต่จะสำรวจว่าตรงไหนยังคงไว้ได้บ้าง

จู่ๆรถหรูของอรอินทร์แล่นมาจอด เธอลงจากรถมาอย่างเซ็กซี่ตรงเข้าเกาะแขนอนิรุทธิ์ วิกันดาหน้าเสียอายชาติ อนิรุทธิ์ติงอรอินทร์มาทำไม เธออ้างอยากมาช่วยงานและทุกคนก็รู้ว่าตนเป็นใคร วิกันดาแทรกมาแล้วอย่าเกะกะ ชาติตัดบทว่าตนจะแจ้งเพื่อนให้รู้ไว้ก่อนว่าเรื่องใหญ่ เคนเดินสำรวจรอบๆเพื่อออกแบบสวน เจนจบกับวิกันดาเข้าไปสำรวจในอาคาร อนิรุทธิ์หาโอกาสแก้ตัวกับวิกันดาแต่เธอไม่สนใจ คุยแต่เรื่องงานและเดินหนี

อรอินทร์ตามเข้ามาเห็นภายในตึกทรุดโทรมไม่ได้มาตรฐานจะถล่มเมื่อไหร่ไม่รู้ เจนจบตำหนิปากเสีย ทำไมไม่ไปทำงานหรือดูแลลูก มาตามเกาะผู้ชายอยู่ได้ อรอินทร์เชิดไม่แคร์ วิกันดาเดินลึกเข้าไปด้านใน อนิรุทธิ์ตามไปรั้งแขน ให้ฟังตนแล้วตอบคำถามบ้างอย่าเมินแบบนี้

วิกันดายิ้มขื่นๆ “ตอนนี้ฉันไม่มีความรู้สึกอะไรทั้งนั้น มันชา...ได้ยินไหม เจ็บจนชินชา แล้วที่คนของคุณมาก็ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกอะไรมากไปกว่านี้แล้ว”

“ผมเสียใจ เขาตื๊อถามผมว่ามาทำงานที่ไหน”

“แล้วเขาตื๊อเรื่องหย่าหรือยังคะ อันที่จริงตอนนี้จะแยกกันอยู่หรือหย่าก็ค่าเท่ากัน สู้ให้มันจบๆไปดีกว่า”

“ใช่สิ ตอนนี้มีทั้งเจนจบ ทั้งเคนเดินตามต้อยๆ ไหนจะพี่ชาติคอยเฝ้าที่บริษัทอีก สามีมันเลยกลายเป็นหมาหัวเน่า”

วิกันดาโกรธว่าเขาไม่มีสิทธิ์พูดเรื่องไร้สาระ ถ้าไม่ทำงานก็กลับไปไม่ต้องตาม อย่าให้ตนหมดความเคารพเขามากไปกว่านี้ ว่าแล้วเดินลึกเข้าไป อนิรุทธิ์น้อยใจ อรอินทร์ตามมาเกาะ

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement