เมียหลวง ตอนที่ 8 นิยายไทยรัฐ -
ไทยรัฐออนไลน์
วันเสาร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ
advertisement

เมียหลวง ตอนที่ 8


26 พ.ค. 2560 09:08
992,138 ครั้ง

เมียหลวง ตอนที่ 8

อ่านเรื่องย่อ

เมียหลวง

แนว:

ดราม่า-โรแมนติก

บทประพันธ์โดย:

กฤษณา อโศกสิน

บทโทรทัศน์โดย:

จุฑามาศ สาคร/วิริยาภรณ์ จุนหะวิทยะ

กำกับการแสดงโดย:

อนุวัฒน์ ถนอมรอด

ผลิตโดย:

บริษัท ดี วัน ทีวี จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

กฤษฎา พรเวโรจน์, วรัทยา นิลคูหา,คริส หอวัง

ในตอนค่ำอนิรุทธิ์เฟซไทม์คุยกับอรอินทร์ ป้อนคำหวานว่าคิดถึงเธอ พอวิกันดาออกมาจากห้องน้ำ เขารีบตัดสายบอกเธอว่าคุยงานกับอาจารย์มหาวิทยาลัย ด้านอรอินทร์รู้สึกน้อยใจ

เช้าวันใหม่ วิกันดาติดเข็มกลัดเพชรที่อนิรุทธิ์ให้ไปทำงาน อนงค์นารถแซวว่าหน้าตาสดใสเข้ากับเข็มกลัด แต่อดสงสัยไม่ได้ว่าที่สามีเอาใจเพราะกลับตัวกลับใจจริงหรือ วิกันดาบอกว่าอยู่ในช่วงดูความประพฤติ ฉวีเพ็ญยินดีด้วยแต่อนงค์นารถเตือนให้จับตาดูไว้บ้าง

“คงไม่มีอะไรหรอก ตอนนี้เขาทำตัวน่ารักดี”วิกันดายิ้มเขินๆ

“จ้ะ แม่คนอวดสามี โอ๊ยอิจฉานางเหลือเกิน ออกไปหาลูกค้าข้างนอกดีกว่า”

อนงค์นารถมาพบพศินที่บริษัทพศิน ท่าทางเขาเป็นผู้ใหญ่แววตาเจ้าชู้ มองเธอด้วยสายตากรุ้มกริ่มป้อยอคำหวานไม่ขาด ทำให้อนงค์นารถอ่อนไหวไม่น้อย

เย็นย่ำวันนั้น วิกันดาส่งนุดีปากซอยตามเคย โดยไม่รู้ว่ามีขี้เมาสามคนแอบเดินตามนุดี พอสบโอกาสก็ฉุดลากเธอเข้าพงหญ้าข้างทาง นุดีกรีดร้องให้คนช่วย ยุทธการโผล่มา ต่อสู้กับสามขี้เมาแต่สู้ไม่ไหว นุดีได้สติร้องว่าตำรวจมาๆ สามขี้เมาจึงวิ่งหนี นุดีดึงยุทธการวิ่งเช่นกัน จนมาถึงหน้าหอพัก ยุทธการบอกนุดี ถ้ากลับดึกให้โทร.บอกตนออกไปรับ เจ้าของหอออกมายืนมอง เขาจึงให้เธอเข้าหอ ตัวเขาจะไปแจ้งความไว้ก่อน

วันต่อมา อรอินทร์กับวรนารีมาฟิตเนส ต้องแปลกใจกับสายตาคนที่มองและซุบซิบ วรนารีสืบรู้ว่ามีคนปล่อยข่าวว่าอรอินทร์เป็นกิ๊กกับอนิรุทธิ์ จึงเม้าท์กันทั่ว แต่อรอินทร์กลับไม่แคร์ พอเดินมาแถวห้องน้ำ ได้ยินอนงค์นารถกำลังเม้าท์ให้ใครๆฟัง อรอินทร์เข้าไปจ้องหน้า นี่เองคนปล่อยข่าว อนงค์นารถยักไหล่มันเป็นเรื่องจริง อรอินทร์โมโหผลักอนงค์นารถไปกระแทกอ่างล้างหน้า เทรนเนอร์เข้ามาห้าม แต่อรอินทร์ไม่หยุดผลักอนงค์นารถไปโดนแจกันตกแตก

วิกันดากับฉวีเพ็ญได้ยินเสียงเอะอะรีบวิ่งมาห้าม วิกันดาเอาตัวขวางไม่ให้อรอินทร์ทำร้ายอนงค์นารถอีก อรอินทร์เห็นอนิรุทธิ์เดินมาก็แกล้งทำเหมือนโดนวิกันดาผลักล้มไปโดนเศษแจกันบาดมือ แล้วร้อง “โอ๊ย ทำไมคุณพี่ต้องทำกันถึงขนาดนี้เลยเหรอคะ”

ทุกคนยืนงง วรนารีบิ๊วต์ให้เรื่องใหญ่ขึ้นว่าวิกันดาทำร้ายอรอินทร์เลือดอาบ อนิรุทธิ์มาถึงจับมืออรอินทร์ขึ้นดู เธอทำเป็นโกรธ สะบัดมือออกโวย

“เลิกยุ่งซะที เมียพี่ทำอรเจ็บแค่นี้ยังไม่พออีกเหรอคะ จะเอาอะไรอีก”

“นังนั่นมันแสดงละครชัดๆ ตั้งใจล้มให้เจ็บตัวเอง ใครเชื่อก็โง่แล้ว” อนงค์นารถบ่น

แต่อนิรุทธิ์เชื่อ “อรไม่ใช่คนที่จะหาเรื่องคนอื่น ต้องมีใครทำอะไรเขาก่อนแน่ๆ ผมรู้นะว่ามีคนปล่อยข่าวเสียๆหายๆ เรื่องผมกับน้องอร”

อนงค์นารถแย้งถ้าไม่ได้ทำผิดจะกลัวขี้ปากคนอื่นทำไม อนิรุทธิ์เสียงกร้าวตรงเข้าใส่ “คุณนี่เอง สนุกมากหรือไง ทำลายครอบครัวคนอื่นแบบนี้ นี่เพื่อนคุณน่ะต้องการอะไร อิจฉาเหรอ หรือเป็นโรคประสาท”

วิกันดาไม่อยากเชื่อว่าเขาจะเข้าใจผิด อนงค์นารถขอโทษวิกันดาที่เรื่องบานปลาย วิกันดาไม่โกรธเพื่อน... อนงค์นารถเสียใจเดินเหม่อออกมาที่ลานจอดรถ พลเวทย์ก็ไม่มารับ เธอเซ็งสุดๆ รถพศินแล่นมาบีบแตรเธอสะดุ้ง พศินชวนทานข้าวแล้วไปส่งบ้าน อ้างจะได้คุยงาน

ด้านยุทธการพานุดีมาฝึกการต่อสู้ที่ค่ายมวย และให้โจกับฟ้าเอางานกลุ่มมาทำที่นี่ด้วย ฟ้าเห็นยุทธการมีแฟนก็ไม่พอใจพาลหงุดหงิดกลับบ้านไป ยุทธการงงว่าเป็นอะไรแต่โจพอรู้

ooooooo

อรอินทร์ทำเป็นโกรธอนิรุทธิ์ขังตัวเองในห้องนอน เขาเคาะเรียกอย่างห่วงใย นิ่มงัวเงียออกมาถามเกิดอะไรขึ้น อรอินทร์เปิดประตูออกมาชวนอนิรุทธิ์ไปที่อื่น เขาถามแล้วใครจะอยู่กับนิ่ม เธอกลับบอกว่านิ่มโตแล้วอยู่คนเดียวได้ นิ่มยืนมองแม่ออกไปกับผู้ชายอย่างเดียวดาย

ทั้งสองขึ้นมาคุยกันบนดาดฟ้าคอนโด อนิรุทธิ์ขอโทษแทนวิกันดาและเพื่อนๆเธอ อรอินทร์งอนหาว่าเขาเข้าข้างเมียอีกตามเคย อนิรุทธิ์บอกวิกันดาไม่เกี่ยว เพื่อนๆเป็นคนก่อเรื่อง อรอินทร์โกรธที่ไม่อาจทำให้เขาตัดขาดวิกันดาได้ จึงโพล่งออกไปว่า เราเลิกกันเถอะ อนิรุทธิ์ตกใจโผกอดเธอไม่ยอม อรอินทร์ทำเป็นดิ้นให้ปล่อยแต่แท้จริงยั่วยวนให้เขาหลงใหลมากขึ้น

“สำหรับอร พี่รุทธิ์คือทุกอย่าง แต่พี่เห็นอรเป็นแค่ของเล่น พี่ไม่รู้หรอกว่าอรต้องเจออะไรบ้าง โดนดูถูกมากแค่ไหน พอกันที ให้มันจบแค่นี้เถอะค่ะ” อรอินทร์ทำท่าจะเดินหนี

อนิรุทธิ์กอดแน่นไม่ปล่อย ขอร้องเราจะไม่มีวันเลิกกัน...วิกันดาเป็นห่วงที่อนิรุทธิ์ยังไม่กลับจึงโทร.ตาม อนิรุทธิ์กำลังง้องอนอรอินทร์จึงไม่รับสายวิกันดาแถมปิดเครื่อง อรอินทร์สะใจแต่ทำทีถามอย่างห่วงไม่กลัวเมียโกรธหรือ เขาบอกคืนนี้จะอยู่กับเธอ อรอินทร์แอบยิ้มดีใจ

คืนนั้นทั้งคืนที่วิกันดานั่งรออนิรุทธิ์จนเช้า...ไปทำงานตามปกติ ตกเย็นก็พานุดีมาเรียนกับเคนที่คอนโดเขา วิกันดาเอางานมานั่งทำรอเงียบๆ เจนจบแวะมาเห็นเคนสอนภาษานุดีก็คิดว่าคงสนใจเธอ เคนปฏิเสธเพราะใจเขาสนใจคนเดียวกับเจนจบ

เจนจบเลี่ยงมานั่งกับวิกันดา เห็นสีหน้าเธอซีดๆ ก็คาดว่ามีปัญหาที่บ้านอีก เธอยอมรับว่าอนิรุทธิ์ไม่ได้กลับบ้าน ดูท่าเขาจะจริงจังกับอรอินทร์มาก เจนจบคิดไว้แล้วว่าอรอินทร์ไม่ปล่อยอนิรุทธิ์ง่ายๆ ถ้าลองอยากได้ต้องเอาให้ได้ นุดีเดินมาได้ยินนึกอยากรู้ว่าอรอินทร์เป็นใคร

ในขณะที่อนิรุทธิ์ยังนอนอยู่กับอรอินทร์ ไม่คิดจะกลับบ้านเพราะไหนๆวิกันดารู้เรื่องแล้วไม่มีอะไรต้องปิดบัง อรอินทร์ค้อนขวับ “พี่วิเขารู้ตั้งนานแล้ว แต่พี่รุทธิ์ต่างหากที่ไม่ชัดเจน”

“คร้าบ...พี่ผิดไปแล้ว ขออะไรอย่างได้ไหม...อย่าพูดว่าเราจะเลิกกันอีก”

อรอินทร์แอบยิ้มสะใจที่ครองใจอนิรุทธิ์ได้แล้ว...นวลเห็นวิกันดากลับมาแต่อนิรุทธิ์ยังไม่กลับ จึงถามกึ่งโวยว่าเขาไปไหน โทร.หาก็ไม่รับ วิกันดาเหนื่อยใจโบกมือให้นวลหยุด ทันใดเธอก็เป็นลมล้มพับไป โหน่งกับนุ่นตกใจร้องไห้กระจองอแง นวลทำอะไรไม่ถูก บังเอิญที่เจนจบตามมาอย่างห่วงๆ จึงรีบช่วยปฐมพยาบาลจนฟื้น นวลบ่นถ้าคุณผู้ชายอยู่คงไม่วุ่นวายแบบนี้

เจนจบหาน้ำเย็นมาให้วิกันดาดื่ม เธอรักษาระยะห่างไม่ให้ดูน่าเกลียด เจนจบบอกจะไปตามอนิรุทธิ์ที่คอนโดอรอินทร์ให้ วิกันดาห้ามด้วยท่าทียังไม่แข็งแรงเท่าไหร่... เจนจบทนไม่ไหวลังเลจะโทร.หาอรอินทร์ดีไหม

พอดีอนิรุทธิ์อยู่ในห้องน้ำ นิ่มถามอรอินทร์จะให้เขามาเป็นพ่อใหม่ตนหรือ เธอย้อนถามว่าชอบไหม นิ่มบอกถ้าตนไม่ชอบจะเลิกไหม อรอินทร์แหวใส่ ไม่มีทางเลิก นิ่มสวนไม่ต้องมาถามตนอีก พลันมือถือดัง อรอินทร์เห็นเป็นเบอร์เจนจบก็กดรับอย่างแปลกใจว่ามีธุระอะไร

เจนจบถามกลับว่าอนิรุทธิ์อยู่ด้วยใช่ไหม ฝากบอกว่าวิกันดาไม่สบายมาก อรอินทร์เยาะขอบใจที่โทร.บอก พออนิรุทธิ์ออกมาเธอก็ทำทีว่ามีคนโทร.ผิดเข้ามา แถมส่งสายตาปรามนิ่ม

รุ่งเช้าวันใหม่ อนิรุทธิ์ถึงกลับบ้าน เขาจอดรถข้างนอกแล้วค่อยๆเดินเข้าไป นวลถลามาดักหน้าถามหายไปไหนตั้งสองคืน คุณผู้หญิงเป็นลมวุ่นวายแทบแย่ อนิรุทธิ์ตกใจแต่เห็นเธอไปทำงานได้ก็คิดว่าคงไม่เป็นอะไรมาก นวลเหน็บว่าใจดำ พูดเหมือนไม่เป็นห่วงเลย แต่แล้วนวลฉุกคิดหรือวิกันดาจะโดนถอดตำแหน่ง ถ้าอย่างนั้นก็เหลืออรอินทร์อีกคน ตนต้องสู้

เย็นวันนั้นนุดีขอวิกันดากลับบ้านเองเพราะยุทธการมารับ อนงค์นารถแซวเห็นเงียบๆติ๋มๆมีชายหนุ่มรอรับเสียแล้ว วิกันดารู้สึกคุ้นหน้ายุทธการแต่ยังนึกไม่ออก

ที่ยุทธการมารับนุดี เพื่อพาไปฝึกการต่อสู้ที่ค่ายมวยต่อ เผอิญอรอินทร์ชวนอนิรุทธิ์ย้ายที่ออกกำลังมาที่นี่ อ้างว่าอายไม่มีหน้ากลับไปที่เก่า ทำให้เจอกับยุทธการและนุดี อนิรุทธิ์แปลกใจที่ทั้งสองรู้จักกันอรอินทร์เห็นสายตาอนิรุทธิ์ที่มองนุดีแล้วไม่ค่อยชอบใจนัก ถามเธอเป็นใคร อนิรุทธิ์เล่าว่าเป็นหลานคุณหญิงแวววรรณเพื่อนท่านผู้หญิงวิภารดี ฝากมาทำงานกับวิกันดา

นุดีถามยุทธการว่าผู้หญิงที่มากับอนิรุทธิ์เป็นใคร เขาตอบว่าไม่รู้จักแต่เห็นไปที่คณะบ่อยๆ นุดีมั่นใจว่าเธอคืออรอินทร์ที่ทำให้ครอบครัววิกันดามีปัญหา

ooooooo

โหน่งกับนุ่นเห็นวิกันดาหน้าเศร้า พากันถามถึงพ่อทำไมไม่กลับบ้านเสียที เธอต้องบอกลูกๆว่าพ่องานยุ่ง เด็กๆชวนเล่นบอล วิกันดาให้ไปชวนนวล เด็กๆรบเร้าให้แม่ลองเล่นดูบ้าง เธอจึงลุกไปเล่นด้วย แม้จะเก้ๆกังๆแต่ก็รู้สึกว่าการเล่นกับลูกสนุกไม่น้อย

ทันใดวิกันดาเตะบอลไปโดนก๊อกน้ำแตก น้ำพุ่งกระฉูด เธอตกใจรีบเอามือไปอุด พลันมีเสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น วิกันดาไม่รู้จะทำอย่างไรตะโกนบอกให้รอเดี๋ยว ปรากฏเป็นเคนแวะมา เขารีบไปปิดวาล์วน้ำ แต่กว่าจะสำเร็จก็เปียกไปด้วยอีกคน

วิกันดายอมรับว่าไม่รู้เรื่องอุปกรณ์ในบ้านเลย ปกติอนิรุทธิ์จะเป็นคนจัดการ แต่ตอนนี้เขาไม่อยู่ นวลเอาน้ำมาเสิร์ฟเห็นความหล่อของเคนก็ส่งสายตาหวาน นุ่นคุยด้วยแบบเด็กๆว่าอยากมีครูอย่างเคนบ้าง อยากให้สอนภาษาตนบ้าง เคนยินดีอย่างยิ่งดีใจที่จะได้มาหาวิกันดาบ่อยๆ วิกันดาจึงบอกว่าถ้าอย่างนั้นจะให้นุดีมาเรียนที่นี่ด้วยเลย

ด้านนุดีพักเหนื่อยจากการซ้อมมวย ยุทธการไปหาซื้อน้ำ อนิรุทธิ์ได้โอกาสเข้ามาชวนคุยและหยอดความหวานตามสไตล์คนเจ้าชู้ อรอินทร์เห็นไม่พอใจ พอนุดีจะเดินไปเปลี่ยนชุดก็โดนอรอินทร์ผลักอย่างแรง ประกาศกร้าวอย่ามายุ่งกับอนิรุทธิ์ นุดีสวนว่าเธอไม่มีสิทธิ์ห้ามเพราะไม่ได้เป็นอะไรกับเขา ภรรยาของอนิรุทธิ์คือวิกันดา อรอินทร์โกรธเงื้อมือจะตบแต่อนิรุทธิ์เดินผ่านมาถามทำอะไรกัน อรอินทร์ทำทีจับผมนุดี

“กำลังทำความรู้จักกันน่ะค่ะ ได้ยินว่าเป็นถึงหลานคุณหญิงแวววรรณ แต่เพิ่งมาอยู่กรุงเทพฯ ก็เป็นห่วงอยากให้วางตัวเป็น อย่าสอดรู้สอดเห็นเรื่องคนอื่น ไม่งั้นจะเสียไปถึงโคตรเหง้าได้” พูดจบอรอินทร์เดินควงแขนอนิรุทธิ์ออกไป นุดีรู้สึกไม่ถูกชะตาด้วยเลย

ตกดึกอนิรุทธิ์กลับมาบ้าน วิกันดาเหน็บ นึกว่าจำทางกลับบ้านไม่ได้ อนิรุทธิ์โต้ถ้ายังไม่มีอะไรดีขึ้นก็ไม่อยากกลับ วิกันดามองนิ่งๆ อนิรุทธิ์พูดอย่างจริงจัง “ผมเลิกกับอรอินทร์ไม่ได้”

วิกันดาน้ำตาคลอจ้องหน้าเขา “ถ้าคุณเลิกกับเขาไม่ได้ งั้นเราก็ต้องเsลิกกัน”

“ไม่ ทำไมไม่ต่างคนต่างอยู่ล่ะ คุณก็อยู่ของคุณ เขาก็อยู่ของเขา...ถ้าเพื่อนคุณไม่จุ้นจ้าน ก็ไม่มีปัญหาหรอก”

“ไม่ต้องอ้างเพื่อนฉัน ฉันรับไม่ได้ที่ต้องแบ่งสามีใช้กับคนอื่น ฉันยืนยันคำเดิม ถ้าคุณไม่เลิก เราเลิกกัน... นัดวันหย่ามาแล้วเจอที่อำเภอได้เลย”

“ไม่เอาน่าวิ อย่าให้ถึงขั้นนั้นเลย เราอยู่กันมาตั้งนาน ผมรักคุณนะ” อนิรุทธิ์เสียงอ่อนลง

“คนที่รักกันเขาไม่ทำให้ต้องช้ำใจแบบนี้หรอก”

“ก็จะให้ทำยังไง ผมก็เป็นของผมแบบนี้”

“เพราะคุณเป็นแบบนี้แหละ ฉันถึงทนไม่ได้”

“เราอยู่ด้วยกันตั้งนาน อย่าให้เรื่องแค่นี้มาทำลายสิ”

“เรื่องเล็กของคุณแต่เป็นเรื่องใหญ่ของฉัน” วิกันดาเดินหนี อนิรุทธิ์มองอย่างหงุดหงิด

ขณะที่วิกันดานั่งร้องไห้อยู่ในห้องนั่งเล่น อนิรุทธิ์ตามมากอดง้อ อย่าเอาเรื่องอรอินทร์มาเป็นปัญหา วิกันดาโวยไม่อยากฟังความเห็นแก่ตัวของเขา เชิญเขาไปมีความสุขกับอรอินทร์เพราะคนศีลต่ำเสมอกันก็เข้ากันได้ดี อนิรุทธิ์เอาลูกมาอ้างว่าลูกยังเล็ก วิกันดาบอกว่าตนจะอธิบายกับลูกๆเอง อนิรุทธิ์ขอโอกาสปรับปรุงตัว

เธอจึงให้เขาแยกห้องนอนเพราะทนไม่ได้

คนที่ดีใจกับการแยกห้องนอนของทั้งสองคือนวล ส่วนโหน่งกับนุ่นช่วยหอบของอนิรุทธิ์มาที่ห้องนอนแขกแต่ก็อดถามไม่ได้ว่าทำไม อนิรุทธิ์อ้างว่าช่วงนี้ต้องทำงานดึกๆไม่อยากรบกวนเวลานอนของแม่ วิกันดายืนมองพ่อลูกคุยกันแล้วสะท้อนใจว่า ลูกๆยังต้องการพ่อ

ooooooo

วันต่อมาเคนมาสอนภาษาลูกๆวิกันดาที่บ้าน นุดีมาช้า เคนจึงมีโอกาสคุยกับวิกันดา เห็นตาเธอคล้ำจึงถามเป็นอะไร เธออ้างว่านอนน้อยมีเรื่องไม่สบายใจนิดหน่อย

ในขณะที่นุดีมาถึงปากซอยกำลังเรียกมอเตอร์ไซค์รับจ้าง อนิรุทธิ์ขับรถกำลังจะออกจากซอยเห็นนุดีก็บีบแตรเรียกให้เธอมาขึ้นรถ เธอเกรงใจเพราะเห็นเขาจะไป

ข้างนอกต้องย้อนกลับเข้าไปอีก แต่เขาดึงดันให้ขึ้นรถ... นวลเห็นรถอนิรุทธิ์มาจอดส่งนุดีหน้าบ้านก็แปลกใจกะเอาเรื่องนุดี แต่พอเธอบอกว่ามาเรียนกับเคน ก็สีหน้าดีขึ้นรีบเชื้อเชิญ

ส่วนอนิรุทธิ์มาเล่นน้ำสระคอนโดอรอินทร์ มีวรนารี เอมี่และลูกนัทเพื่อนๆของเธอด้วย แต่ละคนอยู่ในชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่ อรอินทร์เอาอกเอาใจอนิรุทธิ์และเลียบเคียงถามว่าวิกันดาโกรธตนเรื่องที่ฟิตเนสอยู่ไหม ตนเสียใจที่ทำให้ทะเลาะกัน อนิรุทธิ์ปลอบไม่ต้องคิดมาก

“คิดสิคะ ก็อรมาทีหลัง”

“วิเขาไม่เข้าใจธรรมชาติของผู้ชาย ก่อนหน้าน้องอรก็มีปัญหากันมาตลอด”

อรอินทร์อ้อนถามเขาออกมาอย่างนี้วิกันดาไม่ว่าหรือ อนิรุทธิ์น้ำเสียงขุ่นว่าวิกันดาไม่สนใจ วันนี้
เคนมาที่บ้าน มาสอนภาษาเด็กๆและนุดี อรอินทร์ได้ยินชื่อนุดีขมวดคิ้วกังวลใจ

หลังเรียนเสร็จ นุดีวิ่งเล่นกับนุ่นและโหน่งอย่างสนุกสนาน เคนก็เข้ามาร่วมเล่นทำให้วิกันดาสบายใจขึ้น จากนั้นเคนยังลงมือทำอาหารญี่ปุ่นให้ทุกคนกิน นวลมองปลื้มๆพยายามจะใกล้ชิด วิกันดาเห็นท่าทีเคนอึดอัดรำคาญจึงไล่นวลไปดูเด็กๆและขอโทษเคนที่นวลกวนใจ

“ไม่เป็นไรครับ แค่ผมไม่ถูกโรคกับผู้หญิงพูดเก่ง”

“คุณเคนเป็นคนดีจังนะคะ ให้เกียรติผู้หญิง”

“ผมว่าเป็นเรื่องธรรมดา ผู้ชายเราแข็งแรงกว่าก็ต้องให้เกียรติและปกป้องผู้หญิงอยู่แล้ว”

วิกันดาเศร้าลง ถ้าผู้ชายทุกคนเป็นแบบเขาก็คงดี นุดีผ่านมายืนมองรู้สึกสงสารวิกันดา...ต่างจากอนิรุทธิ์ที่ขึ้นมาสนุกสนานกับอรอินทร์และเพื่อนๆต่อบนห้อง ทั้งดื่มไวน์และเต้นรำเสียงดัง นิ่มนั่งเล่นไอแพดคุยกับบอสเพื่อนชาย แล้วคว้าแก้วไวน์ของอรอินทร์มาดื่มบ้าง อรอินทร์หันมาเห็นห้ามเสียงหลง อนิรุทธิ์ค่อยๆอธิบายว่าไม่ดีสำหรับเด็ก นิ่มกลับสวน

“ไม่ดีแล้วกินทำไม ลุงรุทธิ์โกหก”

อรอินทร์เอ็ดนิ่มแก่แดดเถียงคำไม่ตกฟาก อนิรุทธิ์ปรามให้ค่อยๆอธิบายเพราะนิ่มอยู่แต่กับผู้ใหญ่ก็จำคำพูดผู้ใหญ่มาพูดบ้าง อรอินทร์โอบกอดเขาสนุกสนานต่อ

หลังกลับจากบ้านวิกันดา เคนแวะส่งนุดีที่หน้าหอพัก ยุทธการเห็นรีบเข้ามาถามว่าใครมาส่ง นุดีตอบตามจริงว่าครูที่สอนภาษาญี่ปุ่น เขาชักกังวลเกรงนุดีจะหันไปชอบเคน...

ส่วนอนิรุทธิ์กลับบ้านตอนดึก อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมาเคาะห้องขอนอนกับวิกันดา แต่เธอไม่ยอมแถมปิดประตูใส่หน้า อนิรุทธิ์ไม่พอใจเคาะเรียกให้เปิด เธอเปิดประตูมาเอ็ดเดี๋ยวลูกตื่น เขาโกรธที่เธอปิดประตูใส่หน้า เธอโวยกลับ

“กับคนอย่างคุณ ฉันทำได้มากกว่านี้อีก หยุดเคาะแล้วไปนอนได้แล้ว ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ ไม่อยากร่วมห้อง ไม่อยากยุ่ง ไม่อยากแม้กระทั่งหายใจร่วมกัน เข้าใจไหม” พูดจบวิกันดาปิดประตู อนิรุทธิ์เถียงไม่ทันเกิดอารมณ์โกรธ เดินกลับไปอย่างเบื่อที่จะง้อ

ooooooo

คู่ของอนงค์นารถเป็นอีกแบบ พลเวทย์เป็นคนเฉื่อยๆเธอต้องดึงลากให้เข้าฟิตเนสดูแลตัวเอง พศินเริ่มเข้ามาป้วนเปี้ยนในชีวิตประจำวันของเธอ ทำให้เธอรู้สึกหัวใจตื่นเต้นแปลกๆ

เช้าวันใหม่ อนิรุทธิ์มาหาถาวรที่ห้องพักอาจารย์ รู้ว่าเขายังโกรธเรื่องอรอินทร์แต่เพื่องานจึงวางเอกสารให้อ่าน “ฉันกำลังร่างโครงการวิจัยเรื่องพลังงานทดแทนจากธรรมชาติ งานนี้สเกลใหญ่หน่อย อยากให้นายมาเป็นรองหัวหน้าโครงการให้ เอกสารเสร็จแล้วเตรียมส่งสถาบันวิจัยของมหาวิทยาลัยได้เลย”

ถาวรหยิบดูถามน้ำเสียงตึงๆว่าจะเวิร์กหรือ อนิรุทธิ์เน้นถ้าไม่มั่นใจไม่มาชวน ถาวรเชื่อมือจึงยอมตกลง อนิรุทธิ์โล่งใจคิดว่าเพื่อนยังโกรธจะไม่ร่วมมือด้วย ถาวรมองหน้า

“ฉันแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเห็นดีด้วยเรื่องอร”

“ก็ว่างั้นแหละ” อนิรุทธิ์กล่าวยิ้มๆ พอดีมีเจ้าหน้าที่มาตามไปพบหัวหน้าภาค

เมื่ออนิรุทธิ์มาพบหัวหน้าภาค เขายื่นเอกสารให้เป็นตัวแทนสาขาไปงานมหกรรมยานยนต์ประหยัดพลังงานที่เยอรมนี ร่วมกับอีกสองมหาวิทยาลัย อนิรุทธิ์ดีใจเพราะจะได้เอาสิ่งดีๆมาปรับปรุงโครงการของตน... อนิรุทธิ์ตื่นเต้นออกมากดโทรศัพท์อยากบอกข่าวดีกับวิกันดา แต่เธอปิดเครื่อง จึงโทร.ไปหาอรอินทร์แทน

เพื่อนอาจารย์สองคนเดินผ่าน มองอย่างไม่พอใจหาว่าอนิรุทธิ์เป็นลูกรักหัวหน้าภาค มีอะไรก็ส่งเสริมให้หมดทั้งที่อนิรุทธิ์มีทุกอย่างพร้อมสมบูรณ์ ไม่ว่าจะฐานะหรือรถสปอร์ตส่วนตัว ต่างจากพวกเขาที่ยังใช้รถญี่ปุ่นเก่าๆ ทั้งสองอิจฉาคิดทำให้อนิรุทธิ์มีข่าวฉาวสกัดดาวรุ่ง

วิกันดามาเดินเล่นในห้างสรรพสินค้ากับอนงค์นารถและฉวีเพ็ญ อนงค์นารถเห็นวิกันดาซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมอย่างไม่ต้องคิดมาก ก็รู้สึกอิจฉาลึกๆ พอดีอรอินทร์ควงอนิรุทธิ์มาเจอกันเข้า อนิรุทธิ์ทักมาเดินเล่นเหมือนกันหรือ อรอินทร์ยิ้มเย้ยทันที

“แหมใจตรงกันเลย อรพาพี่รุทธิ์มาฉลองเรื่องที่จะได้ไปดูงานที่เยอรมัน อุ๊ย! คุณพี่ทราบยังคะเนี่ย”
วิกันดาหน้าตึง “ว้า เลยกลายเป็นอรปาดหน้าไปเลย อย่าโกรธกันนะคะ”

“นี่ควงกันออกสื่อแล้วเหรอยะ หน้าด้านเนอะคนเรา” อนงค์นารถถากถาง

อรอินทร์ยักไหล่ไม่สน อนงค์นารถถามยางอายรู้จักบ้างไหม ตัวเองเป็นแค่กิ๊ก อรอินทร์ให้ถามอนิรุทธิ์ว่าตนเป็นอะไรแน่ อนิรุทธิ์ปรายตามองวิกันดาอย่างเกรงใจ อนงค์นารถด่าส่ง

“โอ๊ย ไม่รู้จะหาคำไหนมาด่าแล้ว”

“งั้นก็ไม่ต้องพูด มนุษย์ป้าวัยหมดเมนส์”

อนงค์นารถโกรธตะโกนเรียกชาวบ้านมาดูหน้าเมียน้อย นอทะลุหนังหน้า อนิรุทธิ์ปราม วิกันดาดึงเพื่อนให้หยุด แต่อนงค์นารถฉุนจัด “คุณก็ด้วย ทิ้งผู้หญิงดีๆ ไปคว้าชะนีเน่า ไม่รู้ว่าโง่หรือบ้า สายตามีหัดดูซะมั่งว่าทองแท้กับทองชุบมันต่างกัน”

ฉวีเพ็ญช่วยดึงอนงค์นารถออกไป วิกันดาสบตาอนิรุทธิ์อย่างน้อยใจ อรอินทร์ยั่วโบกมือบ๊ายบายอย่างไม่เดือดร้อน...จากนั้นทั้งสามมานั่งร้านอาหาร อนงค์นารถยังคุกรุ่นบ่นว่าอรอินทร์ไม่หยุด ฉวีเพ็ญพยายามปรามสงสารวิกันดาที่นั่งเครียด พลันอนงค์นารถมองไปเห็นอรอินทร์เดินไปทางห้องน้ำก็คิดแผนเอาคืน บอกเพื่อนๆ ว่าจะไปห้องน้ำ

อนงค์นารถตั้งใจแกล้งกระชากผมอรอินทร์ในห้องน้ำแต่เธอหลบทัน ทั้งสองประฝีปากกัน อนงค์นารถพูดจี้ใจอรอินทร์ว่าเป็นแค่เมียชั่วคราว สักวันอนิรุทธิ์ก็ต้องทิ้ง เพราะคงไม่เอาด็อกเตอร์วิกันดาไปแลกกับผู้หญิงแจกฟรี อรอินทร์ของขึ้นปัดกระเป๋าอนงค์นารถหล่น ตลับแป้งตกแตก แถมเงื้อมือตบและถีบจนอนงค์นารถล้มกลิ้ง...วิกันดากับฉวีเพ็ญห่วงอนงค์นารถตามมาที่ห้องน้ำ เจออนิรุทธิ์ยืนรออยู่ วิกันดาเมินหน้าเดินผ่านเขาเข้าไปในห้องน้ำ

วิกันดาเห็นอรอินทร์กำลังจะตบอนงค์นารถก็คว้าข้อมือบีบแน่น เสียงเข้มอย่ายุ่งกับเพื่อนตน อรอินทร์หันมองร้องว่าเจ็บ วิกันดาสวน “ตั้งใจให้เจ็บ ผู้หญิงสันดานมักง่ายจะได้จำ”

“คุณพี่ก็น่ากลัวใช้ได้นะคะ นึกว่าจะวางมาดเมียที่น่าสงสารได้ตลอด”

วิกันดาโต้ว่าตนเลิกอ่อนแอแล้ว อรอินทร์จะสลัดมือออกแต่ไม่หลุด จึงโวยว่าเธอบ้าไปแล้ว วิกันดามองอย่างเอาจริงเข่นเขี้ยว “เธอทำให้ฉันเป็นแบบนี้เองนะอรอินทร์”

อนิรุทธิ์กระวนกระวายอยู่หน้าห้องน้ำ อรอินทร์เดินฉับๆออกมาพอเห็นเขาก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นร้องไห้ฟูมฟายให้เขาจัดการ...อนงค์นารถถูกวิกันดากับฉวีเพ็ญประคองออกมา เห็นสายตาอนิรุทธิ์มองอย่างตำหนิก็เหน็บ ยังมีหน้ามากอดผัวคนอื่นอีก อนิรุทธิ์ถามเสียงกร้าวมีอะไร

อรอินทร์สะอึกสะอื้นฟ้อง “อรเข้าห้องน้ำ แล้วจู่ๆเพื่อนคุณพี่ก็เข้ามาตบ...”

“เธอสิเริ่มก่อน ทั้งทำแป้งฉันเจ๊ง ทั้งตบ เห็นไหมแป้งใหม่ซื้อมาแพงนะยะ”

อรอินทร์สวนว่าอนงค์นารถมาด่าตน อนงค์นารถ โต้ไม่ได้ด่า พูดแต่ความจริง ผู้ดีอย่างวิกันดาไม่สู้ ตนจะสู้ให้เอง วิกันดาปรามให้เพื่อนหยุด แล้วกำชับอนิรุทธิ์ “เก็บผู้หญิงของคุณไว้ให้ดีๆ ถ้ามีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก ฉันจะไม่รับประกันความปลอดภัย”

“ถ้ามีปัญหามากนัก คุณพี่ก็หย่ากับพี่รุทธิ์สิคะ” อนิรุทธิ์สะดุ้งปราม “ทำไมล่ะคะ ก็จะได้ไม่คาราคาซัง อรเบื่อเต็มที ตีหน้าเป็นเมียหลวงน่าสงสาร ที่แท้ก็ไปไหนไม่รอด”

“ช่างกล้าพูด หน้าหนายิ่งกว่าฟุตปาท” อนงค์นารถ กลอกตาเบะปาก

วิกันดาแค่นยิ้ม “หย่าเหรอ งั้นก็รบกวนถามคนข้างๆเธอแล้วกัน ว่าใครกันแน่ที่ไม่ยอมหย่า...ถามให้ดี แล้วอย่าประเมินตัวเองผิด”

อรอินทร์เห็นอนิรุทธิ์หน้าเครียดแต่ไม่ยอมแพ้ “อย่างน้อยอรก็เป็นคนสำคัญของพี่รุทธิ์ถึงขนาดยอมทิ้งเมียเก่าเก็บออกมาเดตกัน”

“วันนี้สำคัญ วันหน้าไม่รู้ ผู้หญิงที่ลดคุณค่าตัวเองมาแย่งสามีคนอื่น ก็ไม่รู้ว่าจะสำคัญไปได้กี่น้ำ”

อรอินทร์กำมือแน่นจะโวย วิกันดาไม่เปิดโอกาส “ระวังกิริยาด้วย ที่นี่ที่สาธารณะ เธออาจจะไม่มีความอายหลงเหลือ แต่ฉันไม่ใช่...ไปกันเถอะ” วิกันดาหันไปชวนเพื่อนๆ

อรอินทร์มองตามด้วยความแค้นใจ

ooooooo

ฉวีเพ็ญคอยปลอบใจวิกันดา ทั้งที่ตัวเองก็เจอปัญหาในครอบครัวไม่น้อย เธอต้องคอยรับใช้ทุกคน
ในบ้านทั้งที่ตัวเองต้องออกไปทำงานนอกบ้าน กลับมาก็จะโดนเหน็บแนมว่าไม่ดูแลสามี โดนใช้ให้ซักผ้ารีดผ้า สีหนาทปลอบใจแต่ก็มักขอออกไปสังสรรค์กับเพื่อนแทบทุกคืน

ในคืนนั้นอนิรุทธิ์นั่งทำงานในห้อง รู้สึกล้าจึงพักสายตา พอลืมตาเห็นภาพครอบครัวที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ เห็นรอยยิ้มของวิกันดาที่ยิ้มอย่างสดใส ให้สะท้อนถึงคำพูดของเธอที่พูดกับอรอินทร์ “หย่าเหรอ งั้นก็รบกวนถามคนข้างๆเธอแล้วกัน ว่าใครกันแน่ที่ไม่ยอมหย่า”

อนิรุทธิ์รู้สึกขัดใจ ทนไม่ไหวเดินมาเคาะประตูห้องวิกันดา เธอเปิดประตูมายืนกอดอกบอกถ้าจะพูดเรื่องวันนี้ก็ไม่ต้อง ตนอยู่ข้างเพื่อน เขาอยากอยู่ข้างใครก็ช่าง อนิรุทธิ์หาว่าผิดทั้งสองฝ่ายอย่าเอามาเป็นเรื่องให้ทะเลาะกัน แยกแยะบ้าง วิกันดาเข่นเขี้ยว

“มันแยกไม่ได้ตั้งแต่คุณเอาอรอินทร์เข้ามาในชีวิตแล้ว ก่อนหน้านี้ฉันอาจจะเคยยอมเรื่องผู้หญิงคนอื่น เพราะถือว่าเป็นเรื่องนอกบ้าน หลับหูหลับตาเชื่อว่าคุณจะปรับปรุงตัว แต่กับอรอินทร์ไม่ใช่”

“นี่คุณกำลังงี่เง่าอีกแล้วนะ”

“แล้วที่ฉันเป็นแบบนี้เพราะใคร ไม่ใช่เพราะการกระทำคุณหรือไง ฉันยังยืนยันคำเดิม ถ้าอยากคบเขา เราต้องหย่ากัน”

อนิรุทธิ์ไม่ยอม ดึงวิกันดาเข้ามากอดจูบ เธอดิ้นรนให้ปล่อย ผลักเขาออกแล้วตบหน้าฉาดใหญ่ ตวาดอย่ามาแตะต้องตน เขาบอกว่าเธอเป็นเมีย เธอสวนทันที “ถึงเป็นเมีย แต่ถ้าผู้หญิงไม่ยอมก็เท่ากับข่มขืน ฉันมีสิทธิ์เรียกตำรวจมาจับคุณได้”

อนิรุทธิ์หงุดหงิดหาว่าเธอบ้าไปกันใหญ่ เธอย้ำเสียงเข้ม อย่าทำแบบนี้อีก แล้วเข้าห้องปิดประตู
ใส่หน้า อนิรุทธิ์พยายามระงับอารมณ์โกรธ

รุ่งเช้าเจนจบแวะมาหาวิกันดาที่ออฟฟิศ เธอปรับทุกข์ด้วยเสียงแผ่ว นัยน์ตาแห้งผากว่าตนพยายามทำอย่างที่เขาบอกแล้วแต่ไม่เป็นผล ตนจะหย่าและเชื่อว่าจะอธิบายให้ลูกๆเข้าใจได้ เจนจบมองอย่างเห็นใจ ...ตกเย็น วิกันดาเดินออกมาที่ลานจอดรถกับนุดี เห็นยุทธการมารอรับ เขาเข้ามาไหว้วิกันดา เธอจึงทักว่าคุ้นหน้า ยุทธการบอกตนเป็นลูกศิษย์อนิรุทธิ์ เธอจึงนึกได้

ยุทธการถามนุดีวันนี้ไม่เรียนภาษาหรือ เธอบอกว่าย้ายมาเรียนเสาร์อาทิตย์ที่บ้านวิกันดา ยุทธการคลายกังวลที่นุดีไม่ได้ไปที่คอนโดของเคนอีก

ด้านอนิรุทธิ์เจอปัญหาหนัก หัวหน้าภาคเอาเอกสารโครงการของเขามายื่นให้บอก “ทางสถาบันวิจัยมหาวิทยาลัยเราไม่ให้ผ่าน เนื่องจากไม่คุ้มค่าการลงทุนและหัวหน้าโครงการยังไม่มีประสบการณ์ด้านนี้มากพอ”

“ไม่มีทาง ถ้าบอกว่าผมประสบการณ์ไม่พอ แล้วจะมีใครมี ถ้าไม่รู้จริงผมไม่ศึกษาเรื่องนี้แน่ คนอ่านโครงการของผมเป็นใครครับ ผู้เชี่ยวชาญด้านนี้หรือเปล่า”

หัวหน้าย้ำว่าเขาลงความเห็นมาแล้วว่าไม่ผ่าน ไม่ใช่ให้แก้ไข อนิรุทธิ์ยิ่งฉุนสงสัยว่ามีคนแกล้งดึงเรื่อง หัวหน้าตบบ่าปลอบอย่างเข้าใจ “คนทำงานก็อย่างนี้แหละ ทำดีทำเด่นเกิน อาจจะไปขัดหูขัดตาใคร”

อนิรุทธิ์ไม่อยากเชื่อว่าสมัยนี้ยังมีเรื่องงี่เง่าแบบนี้อยู่ หัวหน้าว่าสมัยไหนก็มี ตอนนี้เราทำได้คือคิดโครงการใหม่ อนิรุทธิ์บ่นว่าไม่ยุติธรรม หัวหน้าถอนใจ เพราะไม่ใช่เรื่องนี้เรื่องเดียว อธิการบดีขอให้ทางคณะเปลี่ยนตัวคนไปดูงานที่เยอรมนีด้วย อนิรุทธิ์ยิ่งช็อกสายตาโกรธจัด ผลุนผลันไปพบอธิการบดีทันที พยายามคุมอารมณ์แต่น้ำเสียงยังติดห้วน

“ผมขอคำอธิบายเรื่องเยอรมันครับ”

อธิการบดีหยิบรูปอนิรุทธิ์กับอรอินทร์ อนิรุทธิ์กับคิตตี้และจดหมายสนเท่ห์ออกมาวาง “มีคนส่งจดหมายกับรูปพวกนี้มาให้ผม พูดถึงพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของคุณเรื่องผู้หญิงสองคนนี้ ที่ไม่ใช่ภรรยาคุณ”

“แต่มันไม่เกี่ยวกับเรื่องงานของผม นี่เป็นเรื่องส่วนตัว ไม่มีผลกระทบอะไร”

“อย่างน้อยมีหนึ่งเรื่องคือภาพลักษณ์ของตัวแทนมหาวิทยาลัย ผมต้องพิจารณาตามความเหมาะสม”

“อะไรคือความเหมาะสมครับ การไปดูงานคือการไปศึกษาและเก็บข้อมูลเพื่อมาใช้ประโยชน์ให้สูงสุด ผมเชื่อว่าตัวเองมีศักยภาพมากพอ ถ้าอธิการจะพิจารณาตามความจริง”

“ความจริงก็คือการกระทำของคุณส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงมหาวิทยาลัย ผมจำเป็นต้องส่งอาจารย์ท่านอื่นไปแทน หวังว่าจะเข้าใจ” พูดจบอธิการทำงานต่อไม่สนใจอนิรุทธิ์อีก

ooooooo

อนิรุทธิ์กลับบ้านแต่หัววันด้วยท่าทางเครียดจัด แต่พอเจอโหน่งกับนุ่นดีใจวิ่งเข้ามากอดก็พยายามปรับสีหน้าและอารมณ์ โหน่งมองอย่างตัดพ้อนิดๆ บ่นว่าพ่อใจร้ายไม่รักตนกับนุ่นแล้ว เขาตกใจรีบบอกว่ารัก รักมากที่สุดในโลก

“แล้วทำไมคุณพ่อถึงกลับบ้านดึก ไปกับน้าอรตลอดเลย พ่อกับแม่จะเลิกกันเหรอครับ”

อนิรุทธิ์สะท้อนใจพยายามยิ้มถามทำไมถึงคิดอย่างนั้น โหน่งบอกเห็นพ่อกับแม่แยกห้องนอนและไม่ค่อยคุยกัน พ่อแม่เพื่อนตนก็เป็นแบบนี้ อีกสักพักก็หย่ากัน อนิรุทธิ์สะอึกปลอบลูกว่ามันไม่เป็นอย่างนั้นแน่ แต่สีหน้าเขาเครียดจัด

คืนนั้นอนิรุทธิ์จึงมาคุยกับวิกันดาอีกครั้ง ขอให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมเพื่อลูกๆ

“เราเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว เพราะฉันรังเกียจพฤติกรรมเอาไม่เลือกของคุณ”

อนิรุทธิ์ฉุนด้วยหงุดหงิดจากเรื่องงานเป็นทุนอยู่ก่อน “คุณก็ดีแต่ว่าผม ตัวคุณเองไม่เคยปรับตัวบ้าง”

“ฉันทำทุกอย่างแล้ว มีแต่คุณนั่นแหละ เจ้าชู้ไม่เลิก”

“คุณปรับอะไร ผมชวนไปออกกำลังกาย ไปเล่นกีฬาเอาต์ดอร์ คุณก็เอาแต่บ่นแล้วก็ไม่ไป ทำแต่งานๆๆ ไม่มีเวลาให้ผม ปาร์ตี้ก็ไม่ชอบ อะไรก็ไม่เอาสักอย่าง ผมไม่รู้จะเอาใจคุณยังไงแล้ว คุณรักแต่งานจนละเลยผม เคยคิดบ้างไหม”

วิกันดาอึ้งน้ำตาค่อยๆไหล “ก็ฉันไม่ชอบไม่อยากไป คุณไม่ต้องอ้างหาเรื่องให้ตัวเองดูดีหรอก ทีคุณยังไม่เคยลดนิสัยเจ้าชู้เลย”

“ผู้ชาย ใครๆก็เป็น”

“หยุดพูดคำนี้ได้แล้ว”

“เราอย่าทะเลาะกันเลย ผมแค่จะบอกว่าไม่อยากหย่า คุณก็มีข้อเสีย ผมก็ด้วย ทำไมเราไม่ลองมาจูนอีกครั้ง เผื่อทุกอย่างจะดีขึ้น”

“มันไม่ดีขึ้นหรอก ถ้าคุณยังยุ่งกับอรอินทร์ ฉันอาจจะผิดที่เอาใจใส่คุณน้อยไป แต่คนที่เลวคือคุณกับอรอินทร์” วิกันดาสบตาด้วยแววตาทั้งรักทั้งเกลียด จนอนิรุทธิ์หน้าเสีย...

รุ่งเช้า อนิรุทธิ์ฝืนยิ้มร่าเริงทั้งที่เครียดเรื่องงานและเรื่องหย่า พูดคุยสนุกสนานกับลูกๆ ให้ลูกไปชวนวิกันดาไปเยี่ยมคุณย่า เธอหน้าตึง เขาเข้ามากระซิบ ถึงจะเกลียดตน แต่ขอแค่วันนี้ ตนไม่อยากให้ลูกกับแม่รู้เรื่องของเราแล้วเครียดไปด้วย วิกันดาจึงโอนอ่อน

บ้านนิรมล แม่ของอนิรุทธิ์อยู่กับลูกสาวสองคนคือดารันและวาริน...นิรมลดีใจมากที่ลูกชายคนเล็กมาเยี่ยม เธอสั่งลูกสาวเปลี่ยนเมนูอาหารใหม่หมดให้ทำแต่ของที่อนิรุทธิ์ชอบ ดารันกับวารินรู้ดีว่าแม่รักน้องชายเหมือนเป็นเทวดาในบ้านก็ไม่ปาน วิกันดาได้เห็นความลำเอียงของนิรมลที่มีให้อนิรุทธิ์ ทั้งๆที่ลูกสาวทั้งสองคือคนที่อยู่ดูแลเธอตลอดเวลา เธอก็ยังเอาใจลูกชายมากกว่า ทำให้วิกันดารู้แล้วว่า ทำไมอนิรุทธิ์ถึงมีนิสัยเอาแต่ใจ

หลังทานอาหารกลางวัน อนิรุทธิ์จูงนิรมลเดินเล่นสนามหน้าบ้าน เขาระบายความไม่สบายใจให้แม่ฟังเรื่องที่มหาวิทยาลัย นิรมลไม่พอใจเข้าข้างลูก ว่าต้องเล่นพรรคเล่นพวกกันแน่

“ทำอะไรไม่ได้แล้วครับ เขาเอาเรื่องข่าวผู้หญิงของผมมาอ้าง ส่งคนอื่นไปแทน นี่ไม่รู้ว่างานวิจัยที่ไม่ผ่านเพราะคนในอีกหรือเปล่า”

“คงอิจฉาลูกที่เก่งกว่าน่ะสิ แล้วเมียเรารู้เรื่องนี้หรือยัง”

“ยังครับ ช่วงนี้เราทะเลาะกันบ่อย ก็เรื่องเดิมๆ” อนิรุทธิ์เล่าอ้อมแอ้ม

“ว่าแล้วเชียว เฮ้อ...ผู้หญิงมีความรู้สูงทำงานเก่งอย่างวิเนี่ย ท่าทางไม่ยอมคน หนักนิดเบาหน่อยก็ไม่ให้อภัยผัว ไว้วันหลังต้องพูดบ้าง”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเองก็มีส่วนผิด เดี๋ยวก็ดีกันเหมือนเดิม ยังไงๆเราก็ครอบครัวเดียวกัน อยู่ด้วยกันทุกวันทะเลาะบ้างเป็นธรรมดา”

นิรมลตามใจ เชื่อว่าลูกจัดการได้ แต่อนิรุทธิ์ยังเครียดไม่รู้จะจัดการเรื่องวิกันดาอย่างไร

ooooooo

อรอินทร์ได้รับโปรเจกต์ใหม่จากหัวหน้า คอลัมน์เวิร์คกิ้งวูเม่นของไทย เป็นการฉลองครบรอบวันเกิดหนังสือ อยากได้คนเก่งที่ไม่ใช่ไฮโซหรือดาราแต่ไม่ถึงกับโนเนม อรอินทร์ฉุกคิดจะได้ไปกวนประสาทวิกันดาเล่นอีกครั้ง

อรอินทร์แต่งตัวโฉบเฉี่ยวเดินเข้ามาในออฟฟิศวิกันดา อนงค์นารถกับฉวีเพ็ญช่วยกันไม่ให้เข้าถึงตัววิกันดา ต่างประฝีปากกัน อรอินทร์ย้ำ “อะไรที่อรอินทร์อยากได้...ต้องได้เสมอ”

“เหมือนผัวคนอื่นด้วยใช่ไหม” อนงค์นารถเหน็บอรอินทร์รับว่าใช่เพราะสมัยนี้ด้านได้อายอด วิกันดาได้ยินเสียงเอะอะเดินออกมาดู อรอินทร์โบกมือทักทาย วิกันดาหน้าตึงไม่อยากเสวนาด้วยเท่าไหร่ แต่ไม่อยากอับอายคนในบริษัท จำต้องพามานั่งคุยในห้องทำงาน พอรู้ว่าเธอมาขอสัมภาษณ์หัวข้อผู้หญิงทำงานเก่ง กับบทบาทของแม่กับลูก วิกันดาปฏิเสธทันที อรอินทร์ทำออดอ้อนว่าเราสนิทกัน วิกันดาสวน

“สนิทถึงขั้นมาใช้สามีร่วมกันน่ะเหรอ ฉันไม่ต้องการ”

“แหม มีสัมภาษณ์น่ะเรื่องจริงค่ะ แต่ที่มาเพราะอยากดูว่าหน้าตาคนแพ้เป็นยังไง”

“มั่นใจแล้วเหรอว่าชนะ”

“ถ้าคุณพี่หมายถึงทะเบียนหย่า อรจะทำให้ดูว่าอรแย่งพี่รุทธิ์มาได้แน่นอน”

“เปล่าฉันหมายถึงชนะความเจ้าชู้ของรุทธิ์ ต่อให้มีเธอเขาก็ไม่หยุดแค่เธอ คอยดูแล้วกัน”
อรอินทร์หาว่าขู่ วิกันดาบอกเวรกรรมมีจริง

ตนจะคอยยินดี อรอินทร์เชื่อว่าเอาอนิรุทธิ์อยู่ วิกันดาสวน คนตัดสินคืออนิรุทธิ์ไม่ใช่เธอ แล้วเชิญให้กลับไป ที่นี่ไม่ต้อนรับและไม่มีต้นงิ้วให้เธอปีนเล่น อรอินทร์โกรธเดินฉับๆออกไปบ่นเข่นเขี้ยวจะได้เห็นดีกัน พลันเห็นนุดีหอบเอกสารเดินสวนมาก็แกล้งชนจนเธอล้มเอกสารกระจาย แล้วด่าว่านุดีซุ่มซ่าม นุดีสวนหน้าตาดีแต่ไม่มีมารยาท แล้วจะเดินหนี อรอินทร์ตามไปบีบต้นแขนถามว่าว่าใคร นุดีจ้องหน้า

“ขอโทษค่ะ หนูไม่อยากยุ่งกับคุณ” อรอินทร์เยาะว่าคงกลัว “เปล่าค่ะ แค่ไม่อยากยุ่ง คุณเองก็อย่ามายุ่งกับคุณวิดีกว่า ไม่รู้สึกผิดบ้างเหรอ”

อรอินทร์โกรธตบนุดีหน้าหันแล้วผลักลงไปกองกับพื้น ตามจะเข้าตบซ้ำ นุดีห้ามบอกที่ตนพูดเป็นความจริง อรอินทร์ยิ่งโกรธเพราะหมั่นไส้มานาน นุดีจึงร้องให้คนช่วย วิกันดา อนงค์นารถและฉวีเพ็ญวิ่งออกมา อรอินทร์ทำหน้าไม่แคร์ไม่มีใครเห็นว่าตนทำ วิกันดาขู่ว่ามีกล้องวงจรปิดให้ไปดูเพื่อยืนยัน อรอินทร์จึงเชิดหน้าบอกนุดีทำหน้ากวนประสาท ว่าแล้วก็เดินกลับ

“อ้าวเฮ้ย ไปซะงั้น ด้านของแท้เลย นุดีเธอจะเอาเรื่องไหม ฉันเป็นพยานให้” อนงค์นารถถาม แต่นุดีไม่อยากมีเรื่อง อนงค์นารถเซ็งบ่นติดเชื้อแม่พระจากวิกันดาอีกคน

อรอินทร์เข้ามานั่งในรถด้วยความแค้นใจ นึกได้หยิบมือถือมากดหาแวววรรณว่านุดีกำลังจะแย่งสามีวิกันดา ถ้าไม่เชื่อให้มาดูด้วยตาตัวเอง แวววรรณเดือดทั้งที่ไม่ทันซักถาม

เย็นวันนั้นยุทธการมารับนุดีกลับหอพักตามปกติ เดินคุยกันมาเจอแวววรรณยืนถมึงทึงหน้าหอ นุดีตกใจที่ป้าปราดเข้ามากระชากแขนดุด่าว่าแรดไม่เลิก มีทั้งหนุ่มนี่และผัววิกันดา นุดีงงปฏิเสธพัลวันแต่ป้าไม่ฟัง ยุทธการช่วยอธิบายก็โดนด่าไล่ตะเพิดกลับไป...แวววรรณลากนุดีมาตบตีในห้อง แล้วสั่งให้เก็บของจะพากลับ พอเธอเดินออกไป นุดีก็รีบโทร.ให้วิกันดามาช่วย

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement