เมียหลวง ตอนที่ 5 นิยายไทยรัฐ -
ไทยรัฐออนไลน์
วันเสาร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ
advertisement

เมียหลวง ตอนที่ 5


26 พ.ค. 2560 09:08
991,572 ครั้ง

เมียหลวง ตอนที่ 5

อ่านเรื่องย่อ

เมียหลวง

แนว:

ดราม่า-โรแมนติก

บทประพันธ์โดย:

กฤษณา อโศกสิน

บทโทรทัศน์โดย:

จุฑามาศ สาคร/วิริยาภรณ์ จุนหะวิทยะ

กำกับการแสดงโดย:

อนุวัฒน์ ถนอมรอด

ผลิตโดย:

บริษัท ดี วัน ทีวี จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

กฤษฎา พรเวโรจน์, วรัทยา นิลคูหา,คริส หอวัง

วิกันดาเดินออกมาส่งเจนจบที่รถ เขาอดเตือนในฐานะเพื่อนไม่ได้ให้ระวังอรอินทร์ไว้บ้าง เธอเป็นคนอยากได้อะไรต้องได้ และท่าทางเธอจะสนใจอนิรุทธิ์มาก วิกันดาเศร้าลง ทำให้เขารู้ว่าทั้งสองไปไกลเกินแล้ว ทันใดอนิรุทธิ์ตามออกมาด้วยท่าทางหึงหวงเหน็บ

“ส่งแขกเสร็จแล้วก็เข้าบ้านสิวิ มัวยืนตากยุงอยู่ทำไม”

เจนจบลาอีกครั้งขึ้นรถขับออกไป...นวลจำต้องปูที่นอนให้อรอินทร์ในห้องแขก ด้วยความแค้นจึงขึ้นไปเหยียบย่ำบนที่นอนให้นอนคลุกขี้เท้าตัว พอได้ยินเสียงอนิรุทธิ์พาอรอินทร์มาก็ทำทีดึงผ้าให้เรียบร้อย

อรอินทร์อ้อนเด็กๆไปนอนด้วยกัน ตนนอนคนเดียวเหงา ดึกๆให้เขาแวะมาเยี่ยมบ้าง นวลหมั่นไส้กระแทกเสียง อยากมีคนเยี่ยมก็น่าไปนอนโรงพยาบาล

อนิรุทธิ์เอ็ดให้นวลออกไป อรอินทร์โกรธวางอำนาจ “เป็นแค่คนใช้อย่าคิดลองดีกับฉัน”

“เป็นแค่คนใช้แต่ก็ได้ผู้ชายก่อน” นวลหัวเราะเย้ยก่อนจะเดินออกไป

“นังนี่...เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย” อรอินทร์เข่นเขี้ยวเบาๆ

จากนั้นอรอินทร์เข้ามาเล่นคำศัพท์ภาษาอังกฤษกับเด็กๆอย่างสนุกสนานก่อนนอน อนิรุทธิ์มองอย่างเอ็นดู ในขณะที่วิกันดามองเศร้าๆเพราะตัวเองไม่เคยเล่นกับลูกๆแบบนี้เลย

พออนิรุทธิ์เข้ามาในห้องนอน เห็นวิกันดากำลังแกะแปรงสีฟันอันใหม่มาใช้และทิ้งอันเก่า เขาบอกให้ลองเล่นกับลูกแบบอรอินทร์ดูบ้าง เธอพยักหน้านิ่งๆ เขาเย้าที่เธอช่างอนามัยเปลี่ยนแปรงสีฟันบ่อย เธอตอกกลับว่า ตนทำสม่ำเสมอไม่ทำอะไรชุ่ยๆอย่างเขา

“ผมพยายามชวนคุยดีๆนะ คุณอย่าตึงนักสิ” อนิรุทธิ์ติง

ระหว่างนั้นอรอินทร์เดินมาแอบฟังหน้าห้อง ได้ยินอนิรุทธิ์บอกวิกันดาว่า เดือนหน้าเขามีบรรยายที่วิทยาเขตทางเหนือ เพราะอาจารย์คนหนึ่งลาออกต้องไปแทน ที่บอกเพื่อให้เตรียมจัดการเรื่องที่บ้านไว้ก่อน

อรอินทร์ได้ยินแปลกใจที่วิกันดาต้องไปเหนือเหมือนกันทำไมไม่บอกเขา

อนิรุทธิ์เห็นภรรยานิ่งๆจึงไม่อยากกวนจะไปทำงานแก้เบื่อ วิกันดาเม้มปากรู้ว่าเขาคงไปหาอรอินทร์...

อนิรุทธิ์นั่งทำงานในห้องนั่งเล่นชั้นบน อรอินทร์ยกกาแฟมาเสิร์ฟแล้วนั่งเบียด ทำทีคุยว่าอยากหาโลเกชั่นทางเหนือถ่ายแบบ เขามีที่แนะนำบ้างไหม เขารีบชวนไปด้วยกันทันที เธอแย็บถามวิกันดาไม่ไปด้วยหรือ อนิรุทธิ์บอกวิกันดาต้องทำงาน คงไม่ตามไป

อรอินทร์นึกสงสัย หันมาเล้าโลมยั่วยวนให้เขาเลิกทำงาน จู่ๆนวลเอาไม้กวาดหยากไย่มาเกี่ยวผมกระชากจนอรอินทร์ร้องลั่น แล้วทำทีขอโทษไม่คิดว่ามีใครอยู่ในนี้ อรอินทร์รู้ว่าโดนแกล้ง จะมากวาดหยากไย่อะไรตอนดึก โวยให้อนิรุทธิ์จัดการกับนวล เขากลับปัดว่า

“อุบัติเหตุนิดเดียวเอง แล้วก็แล้วไปเถอะ อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลย...ออกไปได้แล้ว”

นวลหน้าเสียที่โดนไล่ แต่พอคล้อยหลังก็หันมายิ้มหยันใส่อรอินทร์ อรอินทร์มองด้วยความแค้น...หลังจากนั้นไม่นาน อรอินทร์แอบย่องมาที่ห้องเก็บของ รอจังหวะที่นวลเผลอผลักเข้าไปตบในห้องคำรามใส่ “คราวก่อนไม่ทันได้เตรียมตัว แต่คราวนี้แกเสร็จฉันแน่”

นวลควานมือไปเจอถังจะเอาฟาดใส่ กลับถูกอรอินทร์แย่งมาครอบหัวเพื่อเก็บเสียง กระหน่ำตบถังจนนวลหัวสั่นหัวคลอน

วิกันดามาเอาเอกสารที่ห้องนั่งเล่น อนิรุทธิ์ซึ่งนั่งทำงานคิดว่าเป็นอรอินทร์จึงถามไปไหนมา วิกันดาขอโทษที่ไม่ใช่อรอินทร์ เขาสะดุ้งหันมามองแล้วรีบถามทำไมยังไม่นอน ทันใดมีเสียงกรี๊ดลั่น ทั้งสองตกใจวิ่งมาที่ห้องเก็บของ เห็นนวลถูกอรอินทร์ตบตี วิกันดาสั่งให้หยุด

อรอินทร์ชะงักหันมาเผชิญสายตาวิกันดา ผลักนวลกระเด็นไป นวลร้องไห้ฟ้องวิกันดาว่าอรอินทร์จะฆ่าตน อรอินทร์ยืนกอดอกมองอย่างไม่สะทกสะท้าน...

ทุกคนออกมาที่ห้องรับแขก นวลสะอึกสะอื้นเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น อรอินทร์นั่งไขว่ห้างไม่แคร์ใดๆ อนิรุทธิ์นั่งเครียด อรอินทร์ขู่จะแจ้งตำรวจจับข้อหาทำร้ายร่างกาย นวลย้อนใครทำร้ายใครกันแน่ นวลไม่รู้กฎหมายชักหวาด อนิรุทธิ์ตัดบทโทษนวลเริ่มก่อนแล้วขออรอินทร์อย่าถือสาเด็ก เธอแหวทันที

“เด็กเหรอคะ ท่าทางอย่างนี้ถ้าเป็นเด็กก็เกินเยียวยาแล้ว รีบไล่ๆออกไปเถอะค่ะ”

“ต้องขอโทษแทนด้วยที่เด็กในบ้านเสียมารยาท แต่ยังไงก็ขอสั่งสอนกันเอง ไม่รบกวนให้คนนอกช่วยหรอกค่ะ” วิกันดามองอรอินทร์ด้วยแววตาเชือดเฉือน

อรอินทร์ร้อนตัวว่าวิกันดาว่าตนยุ่ง วิกันดามองนิ่งๆทำนองแล้วแต่จะคิด นวลแอบยิ้มเยาะ อนิรุทธิ์อ่อนใจไม่อยากตัดสินเองเพราะยังเกรงใจวิกันดา

ooooooo

รุ่งเช้า วิกันดาหอบงานจะออกไปทำงาน อรอินทร์ เดินมาพร้อมอนิรุทธิ์ยิ้มแย้มบอกว่าวันนี้พวกตนจะไปส่งเด็กๆให้ วิกันดาตั้งสติยิ้มเยือกเย็น

“ค่ะ คุณอรเองก็เก็บของดีๆนะคะ อย่าลืมอะไรไว้ เดี๋ยวหาไม่เจอจะลำบาก แต่ถ้าลืมฉันจะเก็บไว้ให้แล้วค่อยส่งคืนทีหลังแล้วกัน”

อรอินทร์อึ้งรู้ว่าวิกันดาไล่อย่างสุภาพ จึงแสร้งเข้าประจบว่าอย่าเพิ่งไล่ ตนอยู่ที่นี่กำลังสนุก วิกันดาปลดมือออก สวนกลับคิดว่าเธอจะห่วงบ้าน นิ่มเองก็คงไม่คุ้นที่นี่ อยู่บ้านตัวเองน่าจะสบายกว่า อรอินทร์กลับแย้งว่านิ่มปรับตัวเก่ง และบ้านนี้ก็ใหญ่โต

คนเยอะอบอุ่น วิกันดาเน้นว่าบ้านนี้ยินดีต้อนรับแขกเสมอ อนิรุทธิ์จับแขนวิกันดาปรามที่พูดเหมือนไล่อรอินทร์

“วิบอกเมื่อกี้ไงคะว่ายินดีต้อนรับแขก คุณอรอินทร์เป็นผู้หญิง ถ้าแค่วันสองวันก็ไม่มีปัญหา แต่จะค้างบ้านคนอื่นนานๆคงไม่เหมาะ ใครได้ยินเข้าคุณเองแหละที่จะเสีย”

พูดจบวิกันดาเดินไปที่รถ นวลหัวเราะเสียงแหลม “อุต๊ะ ไล่ยังไล่แบบผู้ดีคุณผู้หญิงของนังนวลนี่เพอร์เฟกต์ทุกกระเบียดนิ้ว ไม่เหมือน...”

อรอินทร์รู้ว่าแดกดันตนจึงท้าให้ตบแบบผู้ดีกัน นวลทำท่าสู้แต่ถอยอย่างกลัวๆ ในขณะที่อนิรุทธิ์ตามไปคุยกับวิกันดาอีก ต่อว่าที่พูดแบบนี้ทำให้อรอินทร์คิดมาก เมื่อก่อนตนก็นอนค้างบ้านถาวรบ่อยๆ แล้วน้องถาวรมาค้างก็ต้องต้อนรับดีๆ วิกันดามองด้วยสายตาว่างเปล่า พูดแค่ว่า เหรอคะ...แล้วขึ้นรถขับออกไป อนิรุทธิ์มองตามอย่างหวั่นใจว่าเธอรู้อะไรแค่ไหน

พอส่งเด็กๆหมด อรอินทร์อ้อนอนิรุทธิ์ขอค้างที่บ้านเขาต่อ อ้างว่าใกล้โรงเรียนลูกและใกล้ที่ทำงาน แต่เขาเกรงใจวิกันดา เธอตากร้าวจะต้องเอาชนะให้ได้ ในขณะเดียวกัน อนงค์นารถกับฉวีเพ็ญเห็นวิกันดาหน้าเครียดก็เดาได้ว่าเป็นเรื่องที่บ้าน ไม่ทันไรวรนารีเดินมาถาม ทั้งสองไม่สนใจฟัง เธอจึงเหน็บว่าแก่หูไม่ดี สองสาวจะโวย วิกันดาเดินมาพอดี

“อุ๊ย พอดีเลย คุณพี่ขา ท่านหญิงป้ามาหรือยังคะ”

วิกันดาบอกว่าวิภารดีโทร.มาจะเข้าช้า มีอะไรฝากตนไว้ได้ แต่เธออยากรอพบ แล้วเปลี่ยนเรื่องมาถามถึงงานพีอาร์โครงการ วิกันดาบอกว่าตนดูแลบิวต์อินกับประสานงานก่อสร้าง เรื่องพีอาร์วิภารดีเป็นคนตัดสินใจ วรนารีนิ่วหน้าหาว่าทำงานช้าจะขอไปทำเอง วิกันดาเหมือนโดนหักหน้าแต่นิ่งไว้ วรนารีแกล้งยั่วคุยเรื่อง

อรอินทร์ ว่าเมื่อคืนค้างที่บ้านคงสมใจอนิรุทธิ์ วิกันดาอึ้งไม่อยากคุยเรื่องนี้ อนงค์นารถกับฉวีเพ็ญจึงรู้สาเหตุที่ทำให้เพื่อนเครียด วรนารีตอกย้ำ

“แหมอย่าหาว่านินทาเพื่อนเลยนะคะ ก็สามีคุณพี่เขาปลื้มอรจะตาย สนิทกันทั้งบ้าน น่ารักดีนะคะ คุณพี่เองก็ได้น้องสาวอีกคนด้วย”

วิกันดาสุดทนเดินเลี่ยงไป สองเพื่อนตามไปปลอบ วิกันดายอมรับว่าอรอินทร์ไปค้างที่บ้าน แต่ตนเชื่อใจอนิรุทธิ์ที่บอกว่าไม่มีอะไรสนิทกันแบบน้องเพื่อน อนงค์นารถเตือนอย่ามั่นใจ คนหนึ่งเจ้าชู้ตัวพ่อ อีกคนแม่ม่ายแมงมุมสาว จะสปาร์กไฟลุกกันตอนไหนก็ได้ ฉวีเพ็ญปรามอย่าพูดให้เพื่อนหมดกำลังใจ อนงค์นารถยังย้ำ คงกลับมาค้างอีกถ้าไม่ตัดไฟแต่ต้นลม

ooooooo

มีคนแท็กไลน์เข้ามาหาอรอินทร์ ส่งข้อความรัวๆแนวโรคจิตว่าชอบเธอมาก ชอบมานาน เธอรีบบล็อกคิดว่ามีคนแกล้ง...ในขณะที่วันนี้เป็นวันหยุด โหน่งกับนุ่นอ้อนวิกันดาให้พาไปว่ายน้ำ อนิรุทธิ์รีบโทร.ชวนอรอินทร์เพื่อให้เด็กๆได้เล่นน้ำกัน เธอบอกว่านิ่มอยู่บ้านเจนจบ

วิกันดาหมั่นไส้จึงโทร.ไปหาเจนจบและชวนเขากับลูกมาที่สระว่ายน้ำแทน อนิรุทธิ์หน้าตึงที่เดี๋ยวนี้สนิทกันถึงขนาดโทร.หากันง่ายๆ วิกันดาบอกทำงานร่วมกันก็ต้องติดต่อกันบ่อย

มาถึงสระน้ำ วิกันดากับเจนจบอยู่ในชุดธรรมดานั่งขอบสระ อนิรุทธิ์มองอย่างไม่ค่อยพอใจที่เจนจบมานั่งคุยกับภรรยาตน จึงแกล้งหอมแก้มอวด พอดีอรอินทร์เดินเซ็กซี่มาในชุดว่ายน้ำ ชะงักมองอย่างอิจฉา เข้ามายืนข้างอนิรุทธิ์เหน็บ หวานอวดกัน คนโสดเหงาแย่ แล้วแขวะวิกันดาวันนี้ป๊อปปูล่าร์ควงสองคน เธอตอบกลับนิ่งๆ ว่ามาเป็นเพื่อนลูกไม่ได้ควงใครทั้งนั้น

อรอินทร์หน้าตึงเดินไปลงสระโกรธๆ อนิรุทธิ์กระซิบถามว่าหึงหรือ เธอย้อนว่ามีสิทธิ์ด้วยหรือ เขากุมมือเธออ้อนๆ “อย่างอนเลยนะ แค่แกล้งหยอกเล่น ขวางตานายเจนจบ”

ไม่ทันไร นิ่มกับนุ่นทะเลาะแย่งห่วงยางกัน วิกันดา ลุกจะไปดูแต่อรอินทร์ว่ายน้ำมากอดเด็กทั้งสองไว้แล้วไกล่เกลี่ยให้แบ่งกันเล่น อย่าหวงของ เด็กๆยอมเชื่อยิ้มแย้ม อรอินทร์หันมายิ้มเย้ยวิกันดา ทำนองเรื่องลูกตนจัดการได้...วิกันดาเดินมาซื้อไส้กรอกและน้ำไว้ให้เด็กๆกินตอนขึ้นจากน้ำ เจนจบท้วงทำไมซื้อเยอะสิ้นเปลืองจะคืน แต่วิกันดาชิงจ่ายเงินบอกไม่เป็นไร

พอเดินกลับมาเห็นอนิรุทธิ์กับอรอินทร์เล่นน้ำกอดก่ายกันเกินพี่น้อง เจนจบสงสารวิกันดาจึงถามปล่อยให้เป็นแบบนี้จะดีหรือ วิกันดาถอนใจ อย่ามาล้ำเส้นกันเป็นพอ...

เสร็จจากว่ายน้ำ อรอินทร์กลับมาที่คอนโด หอบของลงจากรถ ต้องสะดุ้งเมื่อยามร่างใหญ่มายืนใกล้ทำทีจะช่วยถือของ เธอปัดไม่ต้องและไล่ให้ไปห่างๆ ยามมองตาขวาง...

วันต่อมา ขณะที่อนิรุทธิ์คุยอยู่กับถาวรที่ห้องทำงาน อรอินทร์ในชุดสูทโผล่เข้ามาวางถุงขนมลงแล้วถอดสูทเผยข้างในชุดเซ็กซี่เปิดหลัง เดินไปนั่งที่เท้าแขนของอนิรุทธิ์อย่างใกล้ชิด ถาวรมองเขม่น...มีเจ้าหน้าที่มาแจ้งว่าอธิการบดีขอคุยกับอนิรุทธิ์ เขาเดินออกไป ถาวรตำหนิอรอินทร์ทันที เธอกลับยักไหล่ไม่แคร์ แถมพูดยิ้มๆแววตาจริงจัง

“อรผ่านอะไรมาเยอะแล้ว ถึงตอนนี้ถ้าอรจะรักใครสักคน ต่อให้คนคนนั้นมีใครอยู่แล้วอรก็จะไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก”

วันต่อมา อรอินทร์เดินกับวรนารีที่ฟิตเนส เห็นวิกันดากับเพื่อนๆมาออกกำลังกายก็ยิ้มเยาะ เพราะได้นัดอนิรุทธิ์ไว้ที่นี่ จึงแกล้งเข้าไปเยาะหยัน ไม่รู้ว่าจะมาจะได้ให้มาพร้อมอนิรุทธิ์ อนงค์นารถขัดหูหันมาตอกกลับ “พูดอย่างกับเป็นเจ้าของคุณรุทธิ์ เมียเขาน่ะยัยวินะ ไม่ใช่เธอ”

วรนารีเข้าเถียงกับอนงค์นารถ เพื่อให้อรอินทร์เสี้ยมวิกันดาให้โกรธมากๆ พอดีอนิรุทธิ์มาถึงพอเห็นวิกันดาก็หน้าเสียนิดๆ อรอินทร์เข้ามาควงแขนอ้อน

“อรไม่รู้ว่าคุณพี่จะมา ไม่งั้นจะได้งด พี่รุทธิ์จะได้ไม่ลำบากใจ”

“ไม่หรอก แค่มาออกกำลังกาย วิเขาไม่ใช่คนคิดมาก” อนิรุทธิ์เดินไปหาวิกันดา

วรนารีเข้ามาสะกิดเพื่อน “เห็นไหม ผู้ชายไทยคิดว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางโลก หึมาเห็นกันจะจะ เมียที่ไหนจะไม่รู้”

อรอินทร์เข่นเขี้ยว มีหรือจะไม่รู้ แกล้งทำเป็นไม่รู้มากกว่าให้รอดู...คลาสโยคะวันนี้เป็นโยคะบอล ทุกคนนั่งบนลูกบอลฟังเทรนเนอร์แนะนำ อนงค์นารถนั่งไม่ค่อยถนัดกลิ้งล้ม วรนารีหัวเราะเยาะทำให้แขวะกันไปมา อนงค์นารถพลาดล้มกลิ้งไปกระแทกวรนารีและกระทบอรอินทร์ล้มไปเป็นโดมิโน อรอินทร์โวยว่าเล่นไม่เป็นก็ไม่ต้องเล่น ทำคนอื่นล้มบาดเจ็บจะทำอย่างไร เทรนเนอร์เข้ามาไกล่เกลี่ยว่าเป็นเรื่องธรรมดาของการเล่นนี้เกิดขึ้นบ่อยๆ

วรนารีหมั่นไส้จึงแกล้งถีบด้านหลังอนงค์นารถล้มไปจนเกิดการทะเลาะตบตีกันนัว อรอินทร์ตบกับฉวีเพ็ญ วิกันดาอับอายมากโทร.เรียกอนิรุทธิ์ให้มาจัดการ อนิรุทธิ์มาถึงช่วยกันแยกทุกคนออก แต่ตำหนิอนงค์นารถกับฉวีเพ็ญที่แก่กว่ากลับทำอะไรไม่คิด วิกันดาไม่พอใจท้าให้เปิดกล้องดูว่าใครเริ่มก่อน อรอินทร์กับวรนารีชะงักเพราะรู้ดีว่าพวกตนเริ่มก่อนจึงนิ่ง

อนิรุทธิ์ดึงวิกันดาให้กลับบ้าน อนงค์นารถยิ้มสะใจเดินเฉียดไหล่อรอินทร์ เธอฉวยโอกาสทำเป็นโดนชนล้มขาแพลงร้องลั่น อนิรุทธิ์ตกใจเข้าอุ้มพากลับคอนโด อรอินทร์แอบยิ้มเย้ย...วิกันดามองอย่างขมขื่น ขับรถกลับด้วยน้ำตานองหน้า แล้วต้องจอดร้องไห้อย่างสุดกลั้น

อนิรุทธิ์ขับรถเข้ามาที่คอนโด ยามมองตาขวาง อนิรุทธิ์ประคองอรอินทร์ขึ้นห้อง ต้องแปลกใจที่เห็นมีถุงข้าวแขวนหน้าประตู อรอินทร์บอกพักนี้มีอะไรแปลกๆ อนิรุทธิ์คิดว่าอาจเป็นเพื่อนเธอซื้อมาฝากแล้วไม่เจอจึงแขวนไว้ เดี๋ยวตนจะเอาไปให้ยามแทน อรอินทร์ชวนเข้าไปนั่งเล่นแต่เขาขอกลับเพราะเกรงใจวิกันดา เธอพยายามเย้ายวนแต่ไม่เป็นผล

วิกันดากลับถึงบ้านเงียบขรึมไม่พูดคุยกับนวลจนเธอแปลกใจ...อนิรุทธิ์ขับรถออกจากคอนโด ยื่นถุงข้าวให้ยาม ยามตาขวางอย่างโกรธๆแต่เขาไม่ทันสังเกต พอถึงบ้านอนิรุทธิ์รีบขึ้นไปกอดเอาใจวิกันดา แต่เธอแสดงออกว่าไม่พอใจมาก เพราะการกระทำของเขากับอรอินทร์ไม่ใช่แค่พี่น้อง อนิรุทธิ์ไม่รู้จะแก้ตัวอย่างไร ยิ้มกลบเกลื่อน

“คุณเป็นคนมีเหตุผลออก อย่าลืมสิว่าผมเป็นสามี เป็นพ่อของลูก ยังไงผมก็ต้องรักครอบครัวเราเป็นที่หนึ่ง”

วิกันดาเม้มปากด้วยความขมขื่น อนิรุทธิ์พยายามเอาใจนอนอิงดูทีวีจนผล็อยหลับไป

ooooooo

ในคืนนั้น มีเสียงกริ่งห้องอรอินทร์ เธอยิ้มกริ่มคิดว่าอนิรุทธิ์กลับมา แต่พอเปิดประตูเจอยามร่างใหญ่หน้าหื่นพยายามจะดันเข้ามา เธอสู้สุดฤทธิ์เอาตัวรอดจนวิ่งออกมาจากห้องได้ ยามวิ่งตาม เธอกดโทร.หาอนิรุทธิ์ให้มาช่วย วิกันดาเห็นชื่ออรอินทร์ ตัดสายทิ้งเพราะเขาหลับอยู่

อรอินทร์หวาดกลัวมากร้องให้คนช่วย จนกระทั่งมีคนออกจากลิฟต์มาพอดีเป็นวัยรุ่นสามคน จึงช่วยกันกระทืบยามแล้วเรียกตำรวจมาลากตัว...ระหว่างที่กำลังให้ปากคำตำรวจอยู่ อนิรุทธิ์มาหา อรอินทร์โวยใส่ทำไมไม่รับสายตน เขาทำหน้างงๆ เธอร้องไห้ฟูมฟายหวาดกลัวไม่อาจอยู่ที่คอนโดนี้ต่อไปได้ ขอไปอยู่ที่บ้านเขา

อนิรุทธิ์จำต้องพาอรอินทร์กลับมาขอร้องวิกันดาให้เธออยู่ที่นี่ด้วย วิกันดาถามทำไมไม่ไปอยู่บ้านถาวร อรอินทร์อ้างว่าไกลที่ทำงาน จึงถามอีกว่าจะอยู่นานแค่ไหน อรอินทร์ทำเป็นน้อยใจจะไปหาที่ซุกหัวนอนที่อื่น อนิรุทธิ์ตัดบทให้อยู่ที่นี่ได้ตลอด วิกันดาหน้าตึงอ้างที่ถามจะได้รู้ว่าต้องเตรียมอะไรบ้างเพราะที่บ้านไม่ได้มีของเผื่อคนอื่น อรอินทร์สวนกลับ

“ขอบคุณมากนะคะ อรจะตอบแทนน้ำใจพี่วิอย่างเต็มที่เลยค่ะ”

กลางดึก อนิรุทธิ์กับอรอินทร์ลงมานั่งคุยกันอย่างออดอ้อน วิกันดาแอบมองเงียบๆ อรอินทร์หยั่งเชิง ที่คนร้ายกล้าบุกมาทำร้ายตนเพราะเห็นตนอยู่คนเดียว ถ้ามีแฟนอยู่ด้วยสักคนคงไม่เป็นแบบนี้ อนิรุทธิ์นิ่งไม่ตอบ อรอินทร์นึกรู้ว่าเขายังไม่เต็มที่กับตน ต้องมัดใจให้มากกว่านี้ จึงทำปากยื่นไปให้เขากู๊ดไนต์คิส วิกันดากระอักกระอ่วนแทบอยากเข้าไปแสดงตัวแต่ยั้งไว้ อนิรุทธิ์ไม่จูบปากแต่เลื่อนมาจูบหน้าผากเธอแทน เท่านี้วิกันดาก็รู้ถึงความสัมพันธ์ของทั้งสอง

รุ่งเช้า วิกันดาลงมาข้างล่าง นวลรายงานว่าอนิรุทธิ์พาอรอินทร์ โหน่งและนุ่นออกไปทานอาหารเช้าข้างนอก นวลหงุดหงิดที่ตนต้องตื่นแต่เช้ามาทำอาหารไว้แต่ไม่มีใครกิน แล้วยุแยงว่าอรอินทร์คงทำเสน่ห์คุณผู้ชายแน่

วิกันดาว่าเหลวไหล

อรอินทร์ส่งเด็กไปโรงเรียนแล้วขอยืมรถอนิรุทธิ์ไปทำงาน ตอนเย็นจะกลับมารับเขา อนิรุทธิ์หยอกเย้าอรอินทร์ก่อนแยกไปตึกสอน ถาวรเห็นการกระทำของทั้งสองคนชักหวั่นใจ เข้าไปเตือนอรอินทร์ให้กลับมาอยู่บ้านตน แต่เธอปัดฝากดูแลนิ่มคนเดียวก็พอ

“แล้วตกลงแกกับไอ้รุทธิ์นี่ยังไงกันแน่ เมื่อกี้เห็นนะว่ายืนหยิกจมูกกันอยู่”

อรอินทร์ยักไหล่ให้ไปถามอนิรุทธิ์เอง ถาวรจึงมาหาอนิรุทธิ์ที่ห้องทำงาน จ้องมองจนเพื่อนแปลกใจ ถามตรงๆว่าคิดยังไงกับอรอินทร์ อนิรุทธิ์ยืนยันว่าเป็นน้องสาว แล้วแย็บถามถ้าคิดมากกว่านั้นจะเป็นอย่างไร ถาวรเสียงเข้ม “ก็ไม่เป็นไง แค่นายกับฉันจบกัน”

อนิรุทธิ์สะอึกหัวเราะกลบเกลื่อน ถาวรย้ำหวังว่าจะไม่มีเรื่องแบบนั้น...ด้านวิกันดามาถึงที่ทำงาน ได้ยินเด็กฝึกงานคุยให้อนงค์นารถกับฉวีเพ็ญฟังเรื่องหมอเสน่ห์ คุณไสย ถึงกับให้นามบัตรไว้ อนงค์นารถจึงเอามาให้วิกันดาไปลองปรึกษาดู วิกันดาไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ อนงค์นารถเปลี่ยนมาพูดถึงข่าวยามบุกขึ้นไปปล้ำสาวบนคอนโด วิกันดาถอนใจบอกคืออรอินทร์ แล้วตอนนี้ก็มาขออยู่ที่บ้านเพราะไม่กล้าอยู่คอนโดต่อ สองเพื่อนฟังแล้วขัดใจแทน

เย็นวันนั้น อนงค์นารถกับฉวีเพ็ญชวนวิกันดามาดักดูอนิรุทธิ์ที่มหาวิทยาลัย ว่านัดเจอกับอรอินทร์หรือไม่ อนงค์นารถเตรียมกล้องมือถือไว้ถ่ายคลิป เผอิญอนิรุทธิ์เดินมาด้านหลังถามทำอะไรกัน อนงค์นารถตอบโดยไม่ได้หันมองว่า มาแอบดูอนิรุทธิ์ พอหันมาตกใจแทบช็อก

วิกันดารีบมาไกล่เกลี่ยว่า รถตนเสีย จึงให้เพื่อนมาส่งเพื่อติดรถเขากลับบ้าน ทันใดอรอินทร์ขับรถเข้ามาบีบแตรใส่ ก่อนจะลงมาทัก อนงค์นารถเหน็บ

“วินี่ใจดีเป็นแม่พระเลยนะ ให้คนอื่นมาอยู่บ้านไม่พอยังให้ใช้รถอีก ไม่รู้จะสงสารอะไรนักหนา หน้าตาก็ดูไม่น่าเป็นคนเหลือขอ” อรอินทร์ถามว่าใคร “ไม่อยากระบุกลัวโดนฟ้อง”

ฉวีเพ็ญดึงอนงค์นารถให้ออกห่าง วิกันดาหันไปชวนอนิรุทธิ์ไปรับลูก อรอินทร์แปลกใจจะไปด้วยกันหรือ วิกันดาตอบสั้นๆว่าใช่ แล้วเดินตรงไปที่รถ อรอินทร์หันมาขู่อนงค์นารถ

“ระวังปากไว้บ้างนะคะ เดี๋ยวจะไม่ได้แก่อย่างมีความสุข” แล้วยิ้มเย้ยเดินรี่ไป

วิกันดาเปิดประตูรถข้างคนขับ อรอินทร์เข้าแทรกขอนั่งหน้าอ้างเมารถ นั่งข้างหลังแล้วจะอ้วก วิกันดาจำต้องเดินไปนั่งหลัง อนิรุทธิ์มองผ่านกระจกอย่างเกรงใจ อรอินทร์แกล้งเอนตัวไปใกล้เขา ป้อนขนมเช็ดปากแล้วกล่าวเสแสร้ง

“อยู่กับพวกคุณพี่แล้วอรมีความสุขมากเลย อยากให้นิ่มมาอยู่ด้วย แต่เกรงใจ”

“ถึงขนาดนี้แล้วไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ” วิกันดาประชด

“อุ๊ย ให้นิ่มมาอยู่ด้วยจริงเหรอคะ ขอบคุณมากค่ะ แต่เดี๋ยวไว้คราวหน้าดีกว่า วันนี้พี่วิติดรถมาด้วยก็เกือบเต็มแล้ว จะให้เด็กๆนั่งเบียดกันทั้งหมดคงไม่ไหว” อรอินทร์พูดให้วิกันดารู้สึกเป็นส่วนเกิน อนิรุทธิ์เบรกรถแรง อรอินทร์แกล้งเซไปซบแล้วทำทีขอโทษไม่ทันระวัง

อนิรุทธิ์ถามเจ็บตรงไหนไหม วิกันดากำมือแน่นข่มความเจ็บปวดไว้ อรอินทร์ยิ้มเย้ย

ooooooo

ถึงบ้านนวลพาเด็กๆไปอาบน้ำ อรอินทร์แกล้งมาขอวิกันดาใช้ห้องน้ำในห้องนอน อ้างว่าที่ห้อง น้ำไหลเอื่อยมาก วิกันดาให้ไปใช้ห้องน้ำข้างล่าง อนิรุทธิ์เดินมาพอดี อรอินทร์แกล้งทำหน้าเศร้าขอโทษที่รบกวน เขาจึงถามขอโทษเรื่องอะไร อรอินทร์ทำหน้ารู้สึกผิด

“อรจะขอเข้าห้องน้ำแป๊บนึงน่ะค่ะ พอดีก๊อกในห้องอรมันเสีย แต่พี่วิไม่สะดวกให้เข้า”

อนิรุทธิ์ตำหนิวิกันดาเรื่องแค่นี้เอง แล้วให้อรอินทร์เข้าไปใช้ได้เลย ตนจะไปซ่อมก๊อกที่ห้องให้ อรอินทร์ยิ้มสมใจรีบเข้าไป วิกันดาตามเข้ามาเห็นเธอนั่งอยู่บนเตียงจึงถามไม่เข้าห้องน้ำแล้วหรือ เธอตอบอย่างยียวนว่าไม่เข้าแล้ว เอามือตบๆที่นอนชมว่านิ่มน่านอนกว่าห้องตนมาก วิกันดาข่มอารมณ์กับท่าทีกวนประสาท

อรอินทร์ลุกยืนตั้งใจกวนดูสิว่าจะทนได้นานแค่ไหน

“ไปห้องตัวเองดีกว่า เพราะพี่รุทธิ์อยู่ห้องโน้น”...

วิกันดาต้องลงมาดื่มน้ำเย็นดับอารมณ์ นวลทำลับๆล่อๆมาพูดเรื่องคุณไสย วิกันดาเอ็ดให้เลิกบ้า นวลจึงบอกถ้าไม่เชื่อตนจะจัดการแก้ให้เอง วิกันดาเหนื่อยใจอยากทำอะไรก็ทำไป

มื้อเย็นวันนั้น นวลเอาน้ำมนต์มาหวังจะให้อนิรุทธิ์กิน แต่เขากลับอยากดื่มไวน์แทนน้ำ โหน่งจึงขอน้ำมาดื่มเอง นวลไม่ให้ยื้อไว้ อรอินทร์แปลกใจดึงแก้วจากมือนวลจะส่งให้โหน่งแต่แก้วหลุดมือตกแตก นวลร้องกรี๊ดด้วยความเสียดาย

พอเห็นอรอินทร์นั่งดูทีวีกับอนิรุทธิ์ นวลถือสร้อยพระมาหวังจะสวมให้อรอินทร์เพื่อไล่ผีออก ย่องเข้าข้างหลังแล้วสวมคอ อรอินทร์ตกใจคิดว่าตัวอะไรเกาะคอร้องกรี๊ดๆ กระชากสร้อยออกจนคอแดงเป็นปื้น อนิรุทธิ์เอ็ดนวลไล่ให้ออกไป อรอินทร์อ้อนให้เขาทายาที่คอให้ วิกันดาแอบมอง อรอินทร์ให้อนิรุทธิ์ไล่นวลออก เขาบอกจะคุยกับวิกันดาดู เธอหน้าตึง

“ลืมไปค่ะว่าอรเป็นแค่คนอาศัยชั่วคราว ไม่มีสิทธิ์ออกความเห็นอะไรอยู่แล้ว”

อนิรุทธิ์กอดปลอบเอาคางเกยไหล่เธอแล้วบอกว่าพรุ่งนี้จะพาไปเล่นโฟลว์ไรเดอร์ เมื่ออยู่บ้านแล้วเรื่องเยอะไปหาอะไรเล่นข้างนอกกันสองคน อรอินทร์อารมณ์ดีขึ้น วิกันดาหมั่นไส้เปิดประตูเข้ามาทำทีไม่รู้ว่ามีคนอยู่ อรอินทร์รีบออกตัวว่าอย่าเข้าใจผิด อนิรุทธิ์พึมพำจะย้ำทำไม วิกันดาทำไม่รู้ไม่เห็น คล้องแขนอนิรุทธิ์ชวนไปนอน อรอินทร์รู้ว่าวิกันดากำลังทำสงครามเย็น จึงแกล้งจุ๊บแก้มอนิรุทธิ์ขอบคุณที่ทายาให้ แล้วนึกได้ขอโทษติดนิสัยฝรั่งมากไปหน่อย

วันต่อมา วิกันดาปรับทุกข์ให้เจนจบฟังและขอร้องไม่ให้เล่าต่อใคร เขาอ่อนใจที่เธอทนได้อย่างไร เธอบอกว่าจะรักษาครอบครัวเอาไว้ให้ได้...เด็กมาเก็บเงินค่าน้ำ เขาส่งให้ห้าสิบบาทบอกไม่ต้องทอน เด็กกลับบอกว่าขาดอีกยี่สิบ เขาบ่นทำไมแพง วิกันดาอึ้งในความงกของเจนจบ

อรอินทร์เริ่มก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวของวิกันดามากขึ้น ขอปรับแต่งห้องนั่งเล่นชั้นบนใหม่เพื่อตนจะใช้ประโยชน์ด้วย วิกันดาไม่พอใจ แต่อนิรุทธิ์ช่วยพูดว่าลองเปลี่ยนดูจะได้ไม่เบื่อ แล้วอนุญาตออกไปโดยสั่งนวลให้คอยช่วย นวลหน้าตึงมาโวยวิกันดาให้ทำอะไรบ้างอย่าเอาแต่ยืนซึมกะทือ วิกันดาตอบนิ่งๆ ใส่ใจหน้าที่ตัวเองไปไม่ต้องยุ่งเรื่องของตน นวลแทบจะกรี๊ด...

บ่ายวันนั้นอรอินทร์ปูเสื่อเล่นโยคะที่หน้าบ้าน วิกันดายืนมองเปรยว่า “เห็นหน้าสวยๆไม่คิดว่าจะเป็นคนง่ายขนาดนี้...หมายถึงเป็นคนสบายๆ อยู่บ้านคนอื่นก็ทำตัวเหมือนอยู่บ้านตัว”

อรอินทร์อึ้งสักพักสวนกลับ ขอบคุณที่ชม นวลตามมาแอบฟัง วิกันดาถามอรอินทร์ถึงที่อยู่ใหม่ เธอตอบอย่างไม่แคร์ว่ายังไม่ได้หาเพราะสภาพจิตใจยังไม่พร้อม

“หมายความว่าจะอยู่ที่นี่ต่อ”

“ใช่ค่ะ อยู่อีกนาน เลยต้องขอเปลี่ยนอะไรในบ้านบ้าง อรรู้ค่ะว่าคุณพี่ลำบากใจ แต่เดี๋ยวอยู่ไปเรื่อยๆ ก็ชินค่ะ มนุษย์ทุกคนมีความสามารถในการปรับตัวอยู่แล้ว... หรือให้อรจ่ายค่าเช่าไหมคะ คุณพี่จะได้ไม่รู้สึกว่าถูกเอาเปรียบ แต่เป็นการแชร์กันมากกว่า” อรอินทร์แกล้งเน้น

“เก็บเงินของเธอไปทำทานเถอะ เผื่อบุญกุศลจะทำให้รู้ผิดชอบชั่วดีบ้าง”

อรอินทร์ชะงักเล็กน้อยก่อนหัวเราะอย่างท้าทาย “คุณพี่ต่างหากล่ะคะที่ต้องทำบุญ เพราะเหมือนจะดวงตก มีแววโดนแย่งของรัก...โอ๊ะ ขอตัวไปทำธุระก่อนนะคะ เจอกันมื้อค่ำค่ะ”

วิกันดามองอรอินทร์ที่เดินโบกมือเย้ยออกไป นวลเซ็งที่มัวเป็นผู้ดีกันอยู่ได้...ด้วยความเครียดวิกันดาตัดสินใจส่งข้อความไปถึงเจนจบว่ามีเรื่องอยากปรึกษา แต่เขาไม่ทันอ่าน พอดีเห็นนามบัตรหมอดูที่อนงค์นารถให้มาในกระเป๋าจะโยนทิ้งอีกใจก็อยากลอง

สุดท้ายวิกันดามาที่สำนักหมอดู บรรยากาศลึกลับน่ากลัว ยืนลังเลอยู่สักพักมีข้อความเจนจบถามว่าอยู่ไหน จึงเปลี่ยนใจจะกลับ กดโทร.หาเขา ยังไม่ทันพูด มีผู้ชายสองคนมาดักหน้าดักหลังให้เข้าไปในสำนัก อ้างท่านอาจารย์รู้ว่าเธอมา เจนจบได้ยินเสียงผู้ชายพูดก็แปลกใจ

วิกันดาถูกต้อนเข้ามานั่ง มีหญิงหน้าม้าเข้ามานั่งพูดสรรเสริญว่าอาจารย์แนะนำสิ่งดีๆให้ ตนลองทำแล้วได้ผล จริงๆ ลูกศิษย์มาเชิญวิกันดาเข้าพบ แต่ให้ฝากกระเป๋าและมือถือไว้ เธอลังเล

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement