เมียหลวง ตอนที่ 2 นิยายไทยรัฐ -
ไทยรัฐออนไลน์
วันเสาร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ
advertisement

เมียหลวง ตอนที่ 2


26 พ.ค. 2560 09:08
992,138 ครั้ง

เมียหลวง ตอนที่ 2

อ่านเรื่องย่อ

เมียหลวง

แนว:

ดราม่า-โรแมนติก

บทประพันธ์โดย:

กฤษณา อโศกสิน

บทโทรทัศน์โดย:

จุฑามาศ สาคร/วิริยาภรณ์ จุนหะวิทยะ

กำกับการแสดงโดย:

อนุวัฒน์ ถนอมรอด

ผลิตโดย:

บริษัท ดี วัน ทีวี จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

กฤษฎา พรเวโรจน์, วรัทยา นิลคูหา,คริส หอวัง

อนงค์นารถกับฉวีเพ็ญนั่งคุยกับวิกันดาที่บ้าน นวลยกน้ำและขนมมาเสิร์ฟ อนงค์นารถติงว่าคนรับใช้นุ่งขาสั้นไม่เหมาะสม แถมหูตาแพรวพราว ไม่ทันไรคิตตี้บุกมาที่บ้านถามหาอนิรุทธิ์ลั่น อนงค์นารถจำได้ว่าคือผู้หญิงที่ควงกับอนิรุทธิ์ นวลออกโรงปะทะฝีปาก

อนงค์นารถเข้าไปเสริมทีมด่าคิตตี้ “หลุดมาจากวัดไหนยะหล่อน มาร้องกรี๊ดๆเป็นสัมภเวสีเรียกส่วนบุญจากผัวชาวบ้าน”

คิตตี้โวยหาว่าพวกเยอะคิดว่าตนไม่กล้าหรือ

วิกันดาเสียงกร้าวไล่ให้กลับ นวลเข้าขวางโดนคิตตี้ด่าเป็นแค่สาวใช้อย่าแส่ นวลโกรธยกเท้าถีบโครมสองสาวตบกันนัว ฉวีเพ็ญให้ช่วยกันห้าม แต่อนงค์นารถไม่ให้ห้ามแล้วเชียร์อย่างเมามัน คิตตี้สู้นวลไม่ได้ชี้หน้าด่าไม่จบแค่นี้แน่

สุดท้ายนวลหน้าตาบวมช้ำ วิกันดานั่งเทศนาอย่าทำแบบนี้อีกไม่ใช่เรื่องของเธอ นวลแอบแขวะ “นวลไม่ใจเย็นเป็นผู้ดีอย่างคุณหรอกค่ะ คนอื่นมาแย่งผัวถึงบ้านยังนิ่งอยู่ได้”

วิกันดาฟังแล้วสะดุดหู ไม่ทันซัก อนิรุทธิ์เดินผิวปากเข้าบ้านมา เห็นนวลหน้าบวมก็แปลกใจ วิกันดาของขึ้นกล่าวโทษเขาเต็มที่ “ของเล่นของคุณมาอาละวาด นวลต้องรับเคราะห์แทน...ช่วยจัดการเรื่องทุกอย่างตามที่พูดด้วยนะคะ ก่อนที่วิจะหมดความอดทน”

พอวิกันดาเดินออกไป นวลก็ฟูมฟายให้อนิรุทธิ์เล่นงานคิตตี้ให้ตน เขารับปากส่งๆไปแล้วเดินออกมาอย่างเครียดๆ

วันต่อมา วิกันดามาทำงาน สองเพื่อนรักช่วยกันปลอบว่าอนิรุทธิ์ยังเป็นสามีที่ดีกว่าสามีพวกตน พลเวทย์สามีอนงค์นารถเป็นคนเฉื่อยแฉะ ส่วนสีหนาทสามีฉวีเพ็ญ ชอบดื่มและเล่นหุ้นขาดทุนย่อยยับ แต่ทั้งสองก็รักภรรยาดี อนงค์นารถแนะนำให้วิกันดาเลิกซึมเศร้า หัดเอาใจสามีอย่าโหมแต่งานกับเลี้ยงลูกเท่านั้น วิกันดาถอนใจ นึกได้ว่าอาทิตย์หน้าเป็นวันเกิดอนิรุทธิ์ ฉวีเพ็ญยุให้จัดปาร์ตี้เอาใจเพื่อสานสัมพันธ์อันดีในครอบครัว...

พอถึงวันงาน อนิรุทธิ์ดีใจที่วิกันดาจัดงานวันเกิดให้ มีเพื่อนๆสนิทมาร่วมงาน ฉวีเพ็ญกับอนงค์นารถจัดแจงเลือกชุดที่ทำให้วิกันดาดูสวยเฉี่ยวขึ้นจนอนิรุทธิ์ถึงกับออกปากชม ฉวยโอกาสหอมแก้มให้เธอเขินอาย

ถาวรกับอ้อยถือของขวัญเดินเข้ามากระแอมแซว อนิรุทธิ์ชะเง้อมองหาอรอินทร์ ถาวรบอกว่าไปหาที่จอดรถอยู่ เขายิ้มดีใจออกนอกหน้า วิกันดาถามว่าอรคือใคร อนิรุทธิ์รีบบอกว่าเป็นน้องสาวถาวรที่เพิ่งกลับจากอเมริกาแถมชื่นชมอีกว่า

“ถ้าคุณได้รู้จักต้องชอบแน่ๆ เขาเป็นคนคุยเก่ง ร่าเริงแล้วก็...” พูดไม่ทันจบอนิรุทธิ์ก็ตาค้างเมื่อเห็น

อรอินทร์เดินเข้ามาด้วยมาดสวยสง่า เซ็กซี่โดดเด่นมาก

วิกันดามองตามอึ้งๆ เห็นสามีปรี่เข้าต้อนรับอย่างสนิทสนม พามาแนะนำ อรอินทร์ยกมือไหว้ วิกันดารู้สึกหน้าคุ้นๆเหมือนเคยเจอกันมาก่อน แต่อรอินทร์ปฏิเสธไม่เคยเจอ สายตาที่เธอมองมามีแววอิจฉา อนิรุทธิ์พาอรอินทร์เดินเข้างาน ทิ้งวิกันดาให้รับแขกลำพัง

อรอินทร์ควงแขนอนิรุทธิ์อย่างไม่เกรงใจสายตาใคร นวลเห็นไม่พอใจแต่ยังไม่กล้าโวย อนงค์นารถกับฉวีเพ็ญแปลกใจว่าอนิรุทธิ์ควงใครมา น่าหมั่นไส้ที่แต่งตัวเด่นเกินเจ้าภาพ แล้วมองหาวิกันดาว่าหายไปไหน...สองสาวเดินหาเพื่อนเห็นยังอยู่ที่ประตูรั้วก็เข้าต่อว่าทำไมปล่อยสามีควงใครเข้างาน วิกันดาตอบเนือยๆว่าเป็นน้องสาวถาวรชื่ออรอินทร์ อนงค์นารถไม่ไว้ใจ

“ฉันว่านางเล่นหูเล่นตากับคุณรุทธิ์แปลกๆนะ ได้กลิ่นชะนีสาวอยากมีผัวแรงมาก” วิกันดาติงแรงไป “ไม่เชื่อก็คอยดู...คนนี้ฉันว่าระดับตัวแม่”

วิกันดามองไปทางอรอินทร์อย่างรู้สึกเห็นด้วยแต่ไม่กล้าพูด...ถึงเวลาเต้นรำ อรอินทร์ก็ควงอนิรุทธิ์เต้นรำสบตาหวานอย่างมีจริต ฉวีเพ็ญมองไปยังสามีอย่างเอือมๆ ที่นั่งดื่มอย่างเดียว อนงค์นารถแขวะ “คุณสีหนาทนี่ไม่ต้องหาเลยเนอะ ประจำที่ตั้งแต่ต้นงานยันเลิก”

ฉวีเพ็ญพยักหน้าบอกชินแล้ว อนงค์นารถว่าเพื่อนตามใจสามีเกินไป พลเวทย์เปรยว่าจัดงานใหญ่โตสิ้นเปลือง อนงค์นารถเอ็ดสามีไม่ใช่เงินเรา จะไปเสียดายทำไม พลเวทย์หงอ...วิกันดายืนมองสามีตัวเองเต้นรำแนบชิดกับสาวอื่นอย่างช้ำใจ อรอินทร์เหมือนรู้แกล้งกระซิบข้างหูอนิรุทธิ์ยั่ว ถาวรสบตาวิกันดาไม่รู้จะทำอย่างไร หัวเราะแก้เก้อว่าน้องสาวตนชอบเต้นรำมาก ตอนอยู่เมืองนอกก็เป็นเจ้าแม่งานเลี้ยง ขอยืมอนิรุทธิ์สักคืน

วิกันดายิ้มเรียบๆ “ตามสบายค่ะ รุทธิ์เองก็ท่าทางสนุก”

ถาวรหน้าเจื่อนเลี่ยงออกไป อนงค์นารถหาว่าถาวรออกตัวแทนน้องทั้งที่จริงชอบผัวคนอื่นมากกว่าชอบเต้นรำ ฉวีเพ็ญปรามไม่อยากให้วิกันดาเสียใจ อนงค์นารถกลับหาว่าเพื่อนโลกสวยทั้งที่เห็นอยู่ว่าอรอินทร์แทบจะสิงร่างอนิรุทธิ์ก็ไม่ปาน วิกันดาตัดบท

“ถ้าคุณถาบอกอย่างนั้นก็คงใช่ จะต้องสงสัยอะไรอีก แค่เต้นรำไม่เห็นจะแปลก”

“จ้าไม่สงสัยก็ได้ ลืมไปว่าเพื่อนเราเป็นแม่พระไม่ใช่นางมารร้าย เฮ้อ คนนึงโลกสวย คนนึงนางฟ้า กรรมจริงๆ” อนงค์นารถถอนใจ

ooooooo

อรอินทร์กับอนิรุทธิ์ยังคงเต้นรำจังหวะสนุกสนานหมุนตัวเข้าไปในอ้อมแขนกันและกันอย่างเข้าขากันดี อรอินทร์เริ่มเหนื่อยขอให้เขาแนะนำเครื่องดื่ม ชายหนุ่มยิ้มกริ่มถามแขกคนพิเศษของตนชอบแบบเบาๆ

พอมึนหรือแรงๆออนเดอะร็อก หญิงสาวอ้อนว่าได้หมด

“งั้นไปหาที่เงียบๆคุยกันนะ” อนิรุทธิ์นำเครื่องดื่มมาให้พร้อมจูงมือกันไป

ทั้งสองเข้ามาอยู่ในห้องนั่งเล่น ชนแก้วดื่มแทบจะนั่งตักกัน อรอินทร์พร่ำบอกว่าเขาช่างเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์ ทรีตผู้หญิงเก่ง เต้นรำก็ได้ ผู้หญิงคนไหนได้อยู่ใกล้ต้องตกหลุมรัก

“แล้วคนอยู่ใกล้ๆตอนนี้ ตกหลุมด้วยหรือเปล่า” อนิรุทธิ์สบตารุก

อรอินทร์ยกแก้วขึ้นจิบให้ริมฝีปากมีไวน์เลอะนิดๆ อนิรุทธิ์ยกมือขึ้นไล้ริมฝีปาก หญิงสาวกระซิบอยากให้ตกหลุมรักไหม ชายหนุ่มบอกผู้หญิงฉลาดอย่างเธอคงรู้คำตอบ อรอินทร์ดักคอ “แต่ผู้ชายมักชอบผู้หญิงที่ตามตัวเองไม่ค่อยทัน บางครั้งผู้หญิงเราเลยต้องแกล้งโง่บ้าง”

อนิรุทธิ์สบตาบอกตนไม่เหมือนผู้ชายทั่วไป ทันใดนวลถือจานของว่างเข้ามาเห็น โมโหมากวางจานลงโครม ทั้งสองผละออกจากกัน อนิรุทธิ์เอ็ดนวลที่ทำเสียงดัง เธอมองอย่างตัดพ้อถามจะเอาอะไรอีกไหม ตนจะได้ยกมาให้ เขาปัดให้เธอออกไปช่วยงานวิกันดาข้างนอก นวลเดินกระฟัดกระเฟียดออกไป อรอินทร์พอเดาออกเหน็บ

“คนใช้บ้านนี้หวงเจ้านายจังนะคะ อืม...หวงหรือว่าหึงกันแน่”

“เด็กสมัยนี้ก็อย่างนี้ล่ะ ไม่ค่อยมีมารยาท ใจดีด้วยหน่อยทำได้ใจ ต้องอบรมกันบ้างแล้ว”

อรอินทร์รู้ทันว่าอนิรุทธิ์กลบเกลื่อน...ด้านนอก วิกันดาเดินหาอนิรุทธิ์ พอดีโหน่งกับนุ่นวิ่งไล่กันมาชน เธอจึงเอ็ดไม่ให้วิ่งในงาน แล้วถามเห็นพ่อบ้างไหม เด็กทั้งสองส่ายหน้า ฉวีเพ็ญให้ลองถามถาวรแต่อนงค์นารถคิดว่าจะอยู่กับน้องสาวถาวรมากกว่า วิกันดาชะงักเดินไปถามถาวร เขาส่ายหน้าพลันนวลเดินหน้างอเข้ามาบอกว่าเห็นนั่งป้อนไวน์อยู่ในห้องนั่งเล่น...ไม่อยากเอ่ยชื่อเพราะเกรงใจถาวร อนงค์นารถแทรก

“นั่นไง ฉันว่าแล้วไม่ผิด ทีนี้จะเชื่อยังจ๊ะพวกโลกสวย”

ฉวีเพ็ญไม่อยากให้เสียบรรยากาศ ทำทีว่าอนงค์นารถพูดขำๆแล้วชวนวิกันดาไปตามต่อ โหน่งกับนุ่นวิ่งนำเข้ามาในห้องนั่งเล่น อนิรุทธิ์รีบผละออกห่างอรอินทร์หันมาโอบลูกๆ วิกันดาเข้ามาสบตาอรอินทร์ เธอยิ้มแบบเย้ยนิดๆ นวลตามมาแอบดู วิกันดาประชดเล็กๆ

“ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะ รุทธิ์คะได้เวลาออกไปขอบคุณแขกแล้วค่ะ...ขอตัวคืนก่อนนะคะคุณอรอินทร์”

อนิรุทธิ์ลุกขึ้นจูงลูกๆ วิกันดาคล้องแขนเขาพากันเดินออกไป อรอินทร์มองตามอย่างขุ่นเคือง นวลโผล่มาหัวเราะเยาะ “มัวแต่คุยออเซาะจนเมียเขามาทวงคืน อุ๊ย! หน้าชาไหมเนี่ย”

“สะเออะ...” อรอินทร์กระแทกเสียงใส่ก่อนจะเดินเชิดไป นวลอ้าปากค้างอยากร้องกรี๊ด

บนส่วนที่เป็นเวทีเล็กๆ อนิรุทธิ์ วิกันดาและลูกๆยืนเคียงข้างกัน กล่าวขอบคุณแขกที่มาในงาน อนิรุทธิ์กล่าวขอบคุณภรรยาแสนสวยที่จัดการทุกอย่างให้ เขาบรรจงหอมแก้มเธอ เพื่อนๆเชียร์ให้วิกันดาหอมกลับ เธอลังเลเขินๆ อนิรุทธิ์ยื่นแก้มให้ เธอจึงหอมฟอด อรอินทร์มองอย่างเคืองแค้นรู้ว่าวิกันดาจงใจโชว์

ระหว่างนั้นคิตตี้พยายามโทร.หาอนิรุทธิ์ไม่ได้สร้างความขุ่นแค้นให้เธอมากขึ้น...เสร็จงานเลี้ยง อนิรุทธิ์เห็นวิกันดานั่งหน้างอ ก็เข้ามากระเซ้าเมื่อกี้ยังหอมแก้มกันอยู่เลย ขอหอมอีกสักครั้ง เธอเบี่ยงหลบอ้างเหนื่อย เขาดักคอ “อย่าบอกนะว่าหึงผมกับน้องไอ้ถา ไม่เอาน่าวิเคยบอกแล้วไงไม่ว่าจะมีใครเข้ามา ยังไงคุณก็คือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตผม”

“สำคัญในฐานะเมียที่แต่งงานด้วยเท่านั้นสินะคะ”

“อย่างอนเลย คุณคืออันดับหนึ่งไง” อนิรุทธิ์โอบเบาๆ

“อันดับหนึ่งแต่ไม่ใช่หนึ่งเดียว”

“ผมไม่เห็นว่าจะต่างกันตรงไหน”

“ต่างสิคะ ถ้าคุณต้องอยู่ในฐานะอันดับหนึ่ง คุณจะรู้เอง”

อนิรุทธิ์จนแต้มปัดไม่อยากเถียงด้วย แล้วอุ้มเธอขึ้นเตียง เธอตกใจผลักไสแต่ด้วยความรักทำให้ต้องโอนอ่อนแพ้ใจตัวเอง...กลางดึก วิกันดาค่อยๆเบี่ยงตัวออกจากอนิรุทธิ์ลุกมายืนมองจันทร์ ครุ่นคิดถึงคำพูดของเขาว่าตนคือคนสำคัญที่สุดในชีวิต คำพูดนี้ไม่ได้ทำให้มีความสุขเลย

ooooooo

เจนจบจูงนิ่มลูกสาววัยแปดขวบเข้ามาในห้องคอนโดอรอินทร์ นิ่มวิ่งเข้ากอดอรอินทร์บ่นคิดถึงแม่มาก อรอินทร์ถามปิดเทอมไปอยู่กับพ่อสนุกไหม หนูน้อยส่ายหน้ามีแต่เพื่อนอาม่าอากงมาเยี่ยม ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย อรอินทร์เหลือบมองหน้าอดีตสามี

“บ้านคุณยังวุ่นวายเหมือนเดิมสินะ ไม่เคยเปลี่ยน ให้ลูกกลับมาอยู่กับฉันดีกว่าจะได้ไม่ติดนิสัยอยากรู้อยากเห็นเหมือนญาติทางคุณ”

“คุณเองก็เหมือนเดิม ชอบประชดประชัน จะพูดกันดีๆได้ไหม” เธอยักไหล่ไม่จำเป็น เจนจบขบกรามแน่นเปลี่ยนเรื่อง “ที่ทำงานใหม่เป็นยังไง ได้ข่าวว่าเป็น บก.นิตยสารผู้หญิง”

“นิตยสารแฟชั่นอันดับหนึ่งของไทยด้วยค่ะก็ดีนะเหมาะกับฉัน ไม่จืดชืดน่าเบื่อไร้ความโรแมนติกเหมือนงานของคุณ”

เจนจบหน้าตึงถามมีใครเข้ามาบ้างหรือยัง อรอินทร์นึกถึงหน้าอนิรุทธิ์ก่อนจะตอบว่า ตอนนี้ยังแต่อนาคตไม่แน่ เขาเหน็บอย่าไปหว่านเสน่ห์ใส่ลูกค้าเข้าอีก เธอเหวี่ยงว่าเรื่องของตน

เจนจบจับแขน “ต้องตอบเพราะผู้ชายของคุณต้องอยู่กับลูกผม ผมมีสิทธิ์รู้ว่าดีไม่ดียังไง”

อรอินทร์บิดแขนออกยิ้มเยาะ “ฉันไม่โง่เลือกผู้ชายแย่ๆซ้ำสองหรอก ถ้าอยากรู้นักก็ได้ เขาเป็นผู้ชายที่ดี ดีกว่าคุณแน่นอน ขอบคุณที่เป็นห่วง แต่ไม่ต้องยุ่ง”

เจนจบจะเถียง นิ่มแทรกเสียงดังเมื่อไหร่พ่อกับแม่จะเลิกทะเลาะกัน ตนเบื่อจะตาย เจนจบเอ็ดลูกพูดไม่น่ารัก อรอินทร์โวยอย่ามาดุลูกตน เขาส่ายหน้าที่เธอให้ท้าย หันหลังเดินกลับไป นิ่มหน้างอ อรอินทร์ลูบหัวปลอบอย่าหน้างอเดี๋ยวไม่สวย ชวนแต่งตัวออกไปเที่ยวข้างนอก

อรอินทร์พานิ่มมาบ้านอนิรุทธิ์ เพื่อให้รู้จักกับโหน่งและนุ่นจะได้มีพี่มีน้องไม่เหงา นิ่มบ่นไม่เห็นเหงาและไม่อยากมีน้องกลัวแม่ไม่รัก อรอินทร์ขำปลอบว่ารัก ก่อนจะหันมาถามอนิรุทธิ์เป็นการรบกวนหรือเปล่า เขารีบบอกว่าไม่รบกวนและยินดียกนุ่นให้เป็นน้อง นุ่นดีใจเอาตุ๊กตามาแบ่งให้นิ่มเล่น อนิรุทธิ์แย็บอรอินทร์ไม่อยากมีน้องให้นิ่มบ้างหรือ เธอยิ้มยั่วเย้า

“ไม่ล่ะค่ะ ตอนนี้โสด อยากใช้ชีวิตอิสระให้เต็มที่ แต่ถ้าอนาคตเจอคนถูกใจก็ไม่แน่”

“น้องอรยังสาวยังสวย อย่าปิดโอกาสตัวเองสิ”

“ไม่ได้ปิด แค่รอจังหวะดีๆค่ะ” อรอินทร์ใช้สายตาเล้าโลม

นวลทนไม่ไหวเข้ามาวางจานกระแทก อนิรุทธิ์หันมาเอ็ดและให้ขอโทษอรอินทร์ นวลอ้าปากมองอย่างน้อยใจทำท่าจะไม่ยอม แต่อนิรุทธิ์โกรธจริงจึงยอมขอโทษแต่มองด้วยสายตาเกลียดชัง...นวลเอาความโกรธมาลงที่นิ่ม เรียกโหน่งกับนุ่นให้มากินขนม นุ่นชวนนิ่มไปด้วย นวลบอกไม่ต้องไปชวนให้มากินเอง แล้วบ่นเบาๆ “นังแม่ม่ายนั่นก็อีกคน ชอบลักกินขโมยกิน”

นิ่มรับรู้ถึงกิริยาของนวลจึงเชิดใส่ “เป็นคนใช้ก็ไปอยู่ในครัว”

นวลปรี๊ด “นี่แก...เอ๊ย หนูไล่ฉันเหรอ”

“เปล่า แต่แม่บอกว่าอย่าไปยุ่งกับผู้ใหญ่ขี้อิจฉา”

นวลสะอึกที่โดนเด็กแดกดัน เดินปึงปังกลับเข้าครัว ระบายอารมณ์ด้วยการปิดประตูดัง ไม่ทันไรคิตตี้แต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดเดินเข้ามา เจออรอินทร์ก็ก้าวร้าวใส่ “แกเป็นใคร พี่รุทธิ์ไปไหน”

“แล้วเธอเป็นใคร ทะเล่อทะล่ามาจากไหน เจ้าของบ้านอนุญาตให้เข้ามาหรือยัง”

“ฉันมาหาผัวฉัน ทำไมต้องขอใคร แกเอาพี่รุทธิ์ไปซ่อนที่ไหน อ๋อหรือว่าเมียน้อยอีกคน”

อรอินทร์วางท่าสง่าเชิด “อย่าเอาฉันไปเทียบกับคนอย่างพวกเธอ คนละคลาส”

“หน็อย มาจากคลาสไหนก็ไม่สน ขอตบสักทีเหอะ” คิตตี้พุ่งเข้าใส่

อรอินทร์ชี้หน้าท้า ถ้ากล้าตบได้จบที่คุกแน่ คิตตี้ชะงัก อนิรุทธิ์เข้ามาตกใจ คิตตี้ปรี่เข้าเกาะแขนเขาออเซาะ บอกมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย อรอินทร์เชิดหน้าขอตัวกลับ เขาจะห้ามแต่คิตตี้รั้งไว้...อรอินทร์พาลูกขึ้นรถขับออกไป ไม่ทันไรสวนกับรถวิกันดา จึงจอดเทียบเปิดหน้าต่างทัก

“กลับก่อนนะคะเสียดายไม่ได้คุยกัน อ้อคุณพี่รีบกลับไปบ้านดีกว่าค่ะ มีแขกพิเศษรออยู่”

วิกันดางงๆ...อนิรุทธิ์ดึงคิตตี้เข้ามาคุยในห้องหนังสือ เธอร่ำไห้บอกเขาว่าตนท้องเกือบสามเดือน

ชายหนุ่มหน้าตึงรู้ว่ากำลังถูกผูกมัดก็ไม่พอใจ วิกันดาเข้ามาในบ้าน นวลรีบรายงาน พลันเสียงคิตตี้ร้องกรี๊ดๆ จึงรีบไปที่ห้องหนังสือ ได้ยินอนิรุทธิ์กับคิตตี้ถกเถียงกันเรื่องลูกในท้อง คิตตี้ยืนกรานว่านอนกับเขาคนเดียวจะปัดความรับผิดชอบได้อย่างไร เขาหัวเราะสวนเราต่างคนต่างสนุก เธอผ่านผู้ชายมาไม่รู้เท่าไหร่อย่าคิดมาย้อมแมว คิตตี้โวย

“ได้แล้วถีบหัวส่งเลยเหรอ เห็นคิตตี้เป็นอะไร”

“ของเล่นฆ่าเวลาไง”

“อ๊าย...พี่รุทธิ์ใจร้าย ใจร้ายที่สุด”

“ฉันใจร้ายได้มากกว่านี้อีก”

วิกันดาสุดทนเข้ามาห้ามให้หยุด คิตตี้เข้าเกาะแขนร้องไห้กระซิกๆ วิกันดาปลดมือเธอออก หันไปสั่งเสียงเฉียบกับอนิรุทธิ์ “ฉันไม่ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น จัดการให้เรียบร้อยนะคะ”

วิกันดานั่งกลุ้มในห้องนั่งเล่น นวลเข้ามาจีบปากจีบคอเล่าวันนี้มาทั้งแมวผีทั้งแม่ม่าย วิกันดาให้หยุดบอกปวดหัว แต่นวลยังพล่ามให้จัดการให้เด็ดขาดอย่ายอม วิกันดาสวน เธอเป็นอะไร ทำไมต้องเดือดร้อนแทน นวลคันปากยิบๆแต่ไม่กล้าพูด กลับออกมาสบถ

“โง่...ระวังไว้เหอะจะโดนเอาทั้งผัวทั้งบ้าน เฮ้อ ขัดใจจริงจริ๊ง”

ด้านคิตตี้รู้ว่ากำลังแย่จึงทำทีร้องไห้ขอให้อนิรุทธิ์เห็นใจอย่าทิ้งตน แต่เขากลับรู้ทันยื่นข้อต่อรองจะเอาเงินเท่าไหร่ คิตตี้ตกใจบอกต้องการตัวเขา อนิรุทธิ์แค่นหัวเราะ

“รู้กันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่เคยมีคำว่ารักระหว่างเรา แค่การแลกเปลี่ยน เธอได้เงินฉันได้ความแปลกใหม่ อย่ามายุ่งวุ่นวายกับครอบครัวฉัน”

คิตตี้จะอ้างลูกในท้อง อนิรุทธิ์ให้เอาหลักฐานใบแพทย์มา ตนไม่โง่เหมือนเสี่ยแก่ๆที่เธอเคยหลอก คิตตี้อ้าปากค้างครุ่นคิดจะเอาอย่างไรดี...เมื่อตกลงกันได้ คิตตี้กำลังเดินออกจากบ้าน นวลดักหัวเราะเยาะที่ถูกเฉดหัวทิ้ง แต่ถูกสวนกลับอย่างแรง

“แล้วไง อย่างน้อยก็ไม่ได้ให้ฟรีๆเหมือนคนแถวนี้ อย่างดีก็ได้แค่เศษเงินร้อยสองร้อย”

นวลโกรธเงื้อมือจะตบแต่คิตตี้ทำท่าสู้จึงชะงักตอกกลับ “อย่างฉันไม่เอาแค่เศษเงินเหมือนผู้หญิงกระจอกๆอย่างแกหรอก ไปไหนก็ไปไป๊ พริตตี้ตกกระป๋อง” คิตตี้เหยียดก็แค่คนใช้ นวลโอ่ “อีกไม่นานอาจจะได้เป็นคุณผู้หญิง ไม่ต้องไปเปิดนมโชว์บนโชว์ล่างให้ใครดู”

คิตตี้โกรธตบนวลหน้าหัน สองสาวพุ่งเข้าตบกันอุตลุด

ooooooo

วันต่อมา อนงค์นารถกับฉวีเพ็ญรุมถามวิกันดาเรื่องคิตตี้ เธอเล่าว่าอนิรุทธิ์รับปากจะไม่ให้มายุ่งอีก สองเพื่อนคิดว่าครั้งนี้เขาคงเข็ด ไม่ทันขาดคำ นวลแทรกเข้ากลางวงวางจานของว่างอย่างแรง อนงค์นารถเอ็ดให้วางดีๆมีมารยาทบ้าง นวลอ้างว่ามือเจ็บ

อนงค์นารถไม่สบอารมณ์ที่นวลพูดจากระด้าง กระเดื่อง น่าส่งไปปรับทัศนคติ วิกันดาถอนใจบอกนวลเจ็บเพราะตบตีกับคิตตี้ อนงค์นารถสังหรณ์ใจ “งวดนี้ผู้ท้าชิงเยอะ ทั้งแม่ม่ายสายเดี่ยว คนใช้สก๊อย ระวังคนของตัวเองให้ดีนะวิ อย่าให้ใครแย่งได้”

“ถ้าเขาจะเห็นคนอื่นดีกว่า ฉันจะทำอะไรได้”

วิกันดากล่าวอย่างขมขื่น

ฉวีเพ็ญเห็นเพื่อนเครียด ตัดบทชวนกินข้าวอย่าเครียดมากเดี๋ยวอาหารไม่ย่อย...

ในขณะที่อนิรุทธิ์ยังสนุกกับการใช้ชีวิตเห็นภรรยาเป็นของตาย แม้ขณะนั่งดูทีวีอยู่กับครอบครัว อรอินทร์ส่งภาพเที่ยวทะเลหมายชวนไปเที่ยวเข้ามา เขาส่งสติกเกอร์ไลน์ยิ้มกริ่มกลับไป แล้วหันมาโอบวิกันดาอย่างเอาใจ ถามยังงอนอยู่หรือ เธอตอบว่าเปล่า เขารู้ทันที คำว่าเปล่าคือยังงอน จึงอ้อนชวนไปเที่ยวทะเลทั้งครอบครัววันหยุดนี้ เด็กๆได้ยินตื่นเต้นดีใจ แต่

วิกันดาปัดอยากพัก อนิรุทธิ์สบตาลูกๆให้ช่วยตื๊อ โหน่งกับนุ่นอ้อนแม่กันใหญ่จนเธอต้องยอม...

พอมาถึงทะเล วิกันดานั่งมองเด็กๆเล่นน้ำริมหาดสีหน้าสุดเซ็ง อนิรุทธิ์นั่งทาครีมกันแดดให้ตัวเอง เขาถามเธอไม่ลงทะเลหรือ เธอประชดกลับ

“เพิ่งรู้นะคะ คำว่าครอบครัวของคุณรวมอรอินทร์กับลูกเข้าไปด้วย”

“โธ่ เขาเพิ่งกลับมาไทย พอรู้ว่าเราจะมาทะเลเลยขอติดมาด้วย นุ่นเองก็ได้มีเพื่อนเล่น”

วิกันดาฉุนไม่ต้องเอาลูกมาอ้าง อนิรุทธิ์ไม่สะทก สะท้านอะไร ประจวบกับอรอินทร์เดินมาในชุดบิกินีมีผ้าพันเอวปลิวไสวเข้ามานั่งเบียดเขาและขอทากันแดดด้วยคน เธอปลดผ้าพันออกเผยหุ่นเซ็กซี่ให้หนุ่มๆแถวนั้นตาค้าง วิกันดามองด้วยแววตาเจ็บปวด เธอไม่สนใจกลับขอให้อนิรุทธิ์ช่วยทาครีมกันแดดที่หลังให้แถมบอกว่าเดี๋ยวทาให้อนิรุทธิ์แล้วจะช่วยทาให้วิกันดา

“ไม่ต้องค่ะ ขอบคุณ” วิกันดาปัดเสียงขุ่น

“งั้น ขอสามีคุณพี่ เอ๊ย ขอยืมหน่อยนะคะ” อรอินทร์แกล้งยั่วก่อนจะดึงอนิรุทธิ์ไปเล่นน้ำ

วิกันดานั่งมองสามีตัวเองเล่นเจ็ตสกีมีสาวกอดเอวแนบชิดหัวเราะร่าเริงอย่างเจ็บปวดใจ โหน่งวิ่งเข้ามาถามทำไมแม่ไม่ไปเล่นกับพ่อ เธอตอบลูกว่าเล่นไม่เป็น โหน่งกับนุ่นทำหน้าทำนองแม่ไม่เก่งอย่างอรอินทร์เลย วิกันดาสะอึกรู้สึกว่าต้องเริ่มมองตัวเองบ้าง

เผอิญเจนจบขับรถมาบนถนนริมผา เห็นวิกันดายืนมองวิวลมพัดผมและชุดปลิวพลิ้วดูเพลินตา จึงจอดมองยิ้มๆ เห็นเธอขยับเข้าไปใกล้หน้าผาเรื่อยๆก็เอะใจคิดว่าเธอจะคิดสั้นจึงรีบเข้าไปรวบตัวเธอไว้ถามจะทำอะไร วิกันดาตกใจหันมองงงๆ “ทำอะไรคะ ฉันแค่จะเก็บดอกไม้”

เจนจบยิ้มเก้อผละออกจากตัวเธอ วิกันดาถามนึกว่าตนจะฆ่าตัวตายหรือ ตนไม่คิดสั้นขนาดนั้น เขากล่าวขอโทษที่เข้าใจผิด เธอสวนตนต่างหากที่ต้องขอบคุณ ตนยังตายไม่ได้ เจนจบเห็นแววตาเศร้าๆของเธอก็นึกห่วง

อรอินทร์กับอนิรุทธิ์สนุกสนานกับการขี่เจ็ตสกีโลดโผน ผลัดกันเป็นคนขี่ผลัดกันกอดแนบชิด ชายหนุ่มชมว่าเธอขี่เก่ง อรอินทร์จึงท้าแข่ง เขาถามมีรางวัลไหม เธอหัวเราะร่าอย่างเข้าใจความหมาย อนิรุทธิ์ชะงักเมื่อมองไปเห็นวิกันดาเดินมากับเจนจบ บังเอิญเธอสะดุดเขาช่วยประคอง ก็เกิดความหึงไม่พอใจเดินรี่ไปหาทิ้งอรอินทร์ทันที เธอรีบวิ่งตามงงๆ

เจนจบกำลังถามวิกันดาถึงความไม่สบายใจของเธอ ไม่ทันตอบอนิรุทธิ์พรวดเข้ามาดึงแขนวิกันดาแล้วถามเจนจบ “มีอะไร มายุ่งกับเมียฉันทำไม”

วิกันดาดึงมือออกตกใจกับท่าทีของสามี รีบอธิบายว่าเจนจบช่วยตนไว้ อรอินทร์วิ่งตามมาถึงต้องชะงักอุทานเรียกเจนจบ...ทั้งอนิรุทธิ์และวิกันดาแปลกใจที่ทั้งสองรู้จักกัน อรอินทร์ดึงอนิรุทธิ์ให้กลับ เจนจบเหน็บจะไม่ทักทายกันบ้างหรือ เธอตาขุ่นจำต้องแนะนำว่าเขาคืออดีตสามีตน วิกันดาทึ่งโลกช่างกลม เจนจบเห็นด้วย อรอินทร์ตัดบทบ่นหิวดึงอนิรุทธิ์กลับ วิกันดาแกล้งชวนเจนจบไปทานข้าวด้วยเป็นการขอบคุณ อนิรุทธิ์ตาขวาง

นิ่มดีใจที่พ่อมาร่วมทานอาหารด้วย วิกันดาดูแลโหน่งกับนุ่นกินอาหารไปคุยกับเจนจบอย่างถูกคอไปด้วย ทำให้อนิรุทธิ์หน้าตึงไม่เทกแคร์อรอินทร์อย่างเคย เจนจบขอเป็นเจ้ามือมื้อนี้ อรอินทร์แขวะ “วันนี้หน้าใหญ่จังนะ ปกติบาทนึงก็ไม่กระเด็น”

“กับบางคนให้เท่าไหร่ก็ไม่พอ” เจนจบสวน

วิกันดาอึ้งกับท่าทีของคู่นี้ตัดบทตนขอเป็นเจ้ามือเอง อนิรุทธิ์กระซิบถามจะยั่วโมโหตนหรือ เธอตอบยิ้มๆว่าแค่เลี้ยงต้อนรับเพื่อนใหม่ อรอินทร์เห็นทั้งสองกระซิบอะไรกันไม่พอใจลุกขึ้นบอกลูกง่วงจะพากลับไปนอน

วิกันดาชวนไปดื่มต่อริมหาด อนิรุทธิ์เห็นด้วยเพราะริมหาดเด็กๆไปได้ แต่อรอินทร์หงุดหงิดจะกลับ วิกันดาจึงบอกให้อนิรุทธิ์ไปส่งอรอินทร์กับเด็กๆ ตนยังไม่ง่วง เขาถามแล้วจะกลับอย่างไร เจนจบรีบอาสาไปส่งเอง อนิรุทธิ์ไม่พอใจ

“ภรรยาผม ต้องกลับกับผม”

“ไม่เป็นไรค่ะ แยกกันบ้างก็ดี คุณจะได้มีเวลาส่วนตัว” วิกันดาประชดทั้งที่หน้ายิ้ม

อนิรุทธิ์สะอึกไม่คิดว่าวิกันดาจะเปลี่ยนไป...

วิกันดากับเจนจบเดินคุยกันริมหาด เขาถามขึ้นว่า อรอินทร์คงทำให้ครอบครัวเธอวุ่นวาย วิกันดายิ้มอย่างขมขื่นเล่าว่า ถาวรพี่ชายอรอินทร์เป็นเพื่อนสนิทกับอนิรุทธิ์ เขาเลยช่วยเพื่อนดูแลน้อง ถึงไม่มีอรอินทร์ครอบครัวตนก็ไม่ได้สมบูรณ์อย่างที่ใครๆคิด เจนจบพอเข้าใจเพราะตนกับอรอินทร์แรกๆก็ดี สุดท้ายจูนไม่ตรงกัน

“ไม่ลองคิดจะคืนดีกันบ้างหรือคะ”

“บางทีถ้าไปกันไม่ไหวยิ่งยื้อไปมีแต่จะแย่ ผมว่าการหย่าเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของเรา”

วิกันดาถอนใจ “ฉันกับคุณรุทธิ์เองนอกจากเป็นด็อกเตอร์เหมือนกันแล้ว เราไม่มีอะไรคล้ายกันเลย หลายครั้งทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง...ขอโทษนะคะมาบ่นอะไรให้คุณฟังเนี่ย”

เจนจบยิ้มบอกเป็นการแลกเปลี่ยนความคิด แล้วแนะนำให้ปรับตัวจากเรื่องเล็กๆอาจทำให้ทะเลาะกันน้อยลง วิกันดาล้อว่าเขาใช้คำแนะนำนี้ก่อนหย่าหรือไม่ เขาถอนใจเพราะใช้แล้ว แต่อีกฝ่ายเหมือนยิ่งห้ามยิ่งยุจึงไปไม่รอด ถึงอย่างไรก็ได้ลองแล้ว วิกันดาครุ่นคิดตาม

ด้านอนิรุทธิ์พยายามโทร.หาวิกันดาด้วยอารมณ์หึงเล็กๆ นุ่นกับโหน่งถามหาเสื้อผ้าและของเล่น แต่เขาไม่รู้ว่าอะไรอยู่ไหนเลย อรอินทร์เห็นแล้วเข้ามาเอาใจยั่วเย้า ใส่ไคล้ว่าวิกันดาอาจจะกำลังดื่มเพลิน เราก็น่าจะดื่มกันบ้าง ท่าทางอนิรุทธิ์ยังหงุดหงิดแต่ก็คล้อยตาม

ooooooo

ในขณะที่อนิรุทธิ์มาเที่ยว คิตตี้กำลังเจอปัญหาค่าใช้จ่ายเพียบไม่มีจ่ายโดนเจ้าของคอนโดทวงค่าเช่าห้อง ก็ไม่มีทางออกนอกจากพึ่งอนิรุทธิ์คนเดียว...ด้านอนิรุทธิ์ยังห่วงวิกันดาจนออกมายืนรอ พอเห็นเธอเดินมากับเจนจบก็ปรี่เข้าไปดึงมือให้เข้าบ้าน

วิกันดาดึงมือออกถามอรอินทร์นอนแล้วหรือ เขาโวยอย่าประชด เจนจบรีบขัดว่าตนขอส่งแค่นี้แล้วลากลับ วิกันดาขอบคุณและหวังว่าโอกาสหน้าได้เจอกันอีก อนิรุทธิ์เริ่มไม่ไว้ใจ

อรอินทร์ยังไม่หลับคุยสไกป์กับเพื่อนๆ เพื่อนชวนกลับมาปาร์ตี้ แต่เธอขอเอาชนะผู้ชายคนนี้ให้ได้ก่อน เพื่อนๆกิ๊วก๊าวเพราะรู้ว่าอนิรุทธิ์โปรไฟล์ดีมากและเชื่อว่าเธอทำได้แน่ อรอินทร์ยิ้มอย่างมั่นใจในเสน่ห์ตัวเอง

หลังจากเที่ยวทะเล ทำให้วิกันดารู้สึกว่าต้องดูแลตัวเอง ยืนมองรูปร่างตัวเองในกระจก ตัดสินใจต้องฟิตร่างกาย อนิรุทธิ์เห็นเธอจะออกจากบ้านรีบซักถามไปไหนไปกับใคร วิกันดาตอบกำกวมว่าไปกับเพื่อนสนิทกลุ่มเดิม เขาหงุดหงิดใจ พลันนวลเข้ามาโอบด้านหลัง ออดอ้อนยอมทำทุกอย่างให้เขาหายเครียด แล้วดึงมือเขาขึ้นห้อง

วิกันดาชวนอนงค์นารถกับฉวีเพ็ญมาเล่นโยคะฟลาย อนงค์นารถเห็นว่าดีเหมือนกันที่มาเล่นที่เดียวกับที่อนิรุทธิ์ออกกำลังกาย เผื่อมีกิ๊กแอบอยู่จะได้ตีให้แตก ไม่ทันขาดคำ อรอินทร์ในชุดออกกำลังเซ็กซี่เดินเข้ามา พอเห็นวิกันดาก็ทักเย้ยๆ บังเอิญจริงมาเข้าคลาสอะไร อนงค์นารถสวนอยู่หน้าห้องโยคะฟลายคงว่ายน้ำมั้ง

“ฉันคุยกับคุณพี่ คนอื่นไม่เกี่ยว” อรอินทร์ตอกกลับก่อนเดินเข้าห้องโยคะไป

อนงค์นารถหน้าชาที่โดนว่าฮึดฮัดจะเอาเรื่อง วิกันดารู้สึกไม่ค่อยมั่นใจเสียแล้ว ฉวีเพ็ญยุไม่ต้องกลัวเทรนเนอร์เข้ามาช่วยแนะนำการเล่น วิกันดามองอรอินทร์ที่ขึ้นผ้าอย่างคล่องแคล่วแข็งแรง เทรนเนอร์บอก “คุณอรอินทร์ เขาเคยเล่นมาก่อน เก่งพอๆกับครูของทางเราเลยนะคะ”

อนงค์นารถกับฉวีเพ็ญพยายามขึ้นผ้าแต่ก็ตกลงมา อรอินทร์หัวเราะเยาะพูดใส่หน้าวิกันดาว่า เล่นโยคะฟลายเก่งอย่างเดียวไม่ได้ต้องแกร่งด้วย วิกันดาสะดุดหูฟังดูมีนัย

อรอินทร์กลับไปเล่นด้วยท่ายากแนวอวด อนงค์– นารถทึ่งเผลอชม ฉวีเพ็ญแซววันนี้มาแปลกชมคนอื่นเป็น อนงค์นารถเบะปากแกล้งพูดดังๆ

“ก็ไม่ได้อยากชม แค่จะบอกว่าดีทุกอย่างยกเว้น... นิสัย หน้าตาก็โอเคแต่ไม่มีปัญญาหาผู้ชายเอง ชอบอ้อนผัวคนอื่น ทำให้ครอบครัวเขาทะเลาะกัน บาปกรรมเนอะ”

อรอินทร์ได้ยินเข้ามาถามว่าว่าใคร จะนินทาใครดูให้ดีอย่าให้เขาได้ยิน เดี๋ยวจะเสียคนก่อนแก่ หรือว่าแก่แล้ว อนงค์นารถย้อนจะดูทำไมในเมื่ออยากให้ได้ยิน จะได้รู้ตัว

“คนเขาคบกันเป็นเพื่อน มีแต่คนไม่บริสุทธิ์ใจที่ชอบมโนไปเอง” อรอินทร์เหน็บอนงค์นารถว่าจะคอยดู อรอินทร์ผลักเก้าอี้ใส่ อนงค์นารถไม่พอใจผลักไหล่ อรอินทร์ผลักกลับแรงกว่า แล้วท้าจะลองอีกไหม วิกันดาเข้าขวางให้เกรงใจคนอื่นบ้าง พลเวทย์ได้ยินเสียงเอะอะเข้ามาห้าม อรอินทร์รู้ว่าเป็นสามีอนงค์นารถจึงแกล้งยั่ว เขาเกือบเคลิ้ม

หลังจากนั้นอรอินทร์เห็นพลเวทย์กำลังเล่นเครื่องออกกำลังก็เข้ามาโปรยเสน่ห์เล่นเครื่องข้างๆ เขามองตาค้างขยับเข้าใกล้ เธอหนำใจคิดว่าเขาติดกับ แต่แล้วเขากลับบอกว่า อย่าเล่นหนักเครื่องจะพัง อรอินทร์เหวอช่างซื่อบื้อจริงๆ

สีหนาทมารับฉวีเพ็ญ เห็นอรอินทร์เดินเซ็กซี่ผ่านก็มองค้าง อนงค์นารถสะกิดฉวีเพ็ญให้เข้าไปกันท่า... วิกันดายังตั้งใจจะกลับมาเล่นอีก สองเพื่อนไม่อยากขัดจะมาแต่ขอเล่นอย่างอื่น

พอวิกันดาถึงบ้านอนิรุทธิ์ซักทันทีทำไมโทร.หาถึงไม่รับ เธอบอกแบตหมด เขาถามอีกไปกับใครที่ไหน วิกันดายิ้มๆย้อนว่า “ฉันไปกับเพ็ญและนารถ ส่วนฟิตเนสก็ที่เดียวกับคุณ...ทำไม กลัวรู้ความลับหรือกลัวไปเจอคนที่คุณนัดไว้”

อนิรุทธิ์ชะงักบอกไปทีไรก็ไปกับถาวร เธอมองอย่างจับผิด เขาเริ่มหวั่นใจ...วันต่อมา ขณะที่อนิรุทธิ์ขับรถออกจากบ้าน คิตตี้กระโดดมาขวางหน้ารถทวงสัญญาค่าเริ่มต้นชีวิตใหม่ห้าแสน อนิรุทธิ์มองเหยียดๆ ยื่นคำขาดให้ได้แค่แสนเดียว เธอเข่นเขี้ยวเขาต้องเสียใจที่ทำแบบนี้ด้วยความบังเอิญที่เจนจบเป็นตัวแทนบริษัท

มาพบวิกันดา ทั้งสองขำที่โลกกลม วิกันดารับหน้าที่ ดูแลตกแต่งคอนโดของเขาจึงทำให้ทั้งสองมีเรื่องคุยกันมากมาย เจนจบชื่นชมความสามารถของเธอ วิกันดาเปรยเศร้าๆ “เอาเข้าจริงฉันเองแกร่งเรื่องงาน เรื่องชีวิตสอบตก”

ในวันเดียวกันนี้ อรอินทร์ยกทีมงานมาสัมภาษณ์อนิรุทธิ์ที่มหาวิทยาลัย เขาตอบคำถามเธอด้วยสายตาเจ้าชู้กรุ้มกริ่ม แต่พอเจอคำถามเรื่องครอบครัว ก็ชะงักย้อนถามว่าในสคริปต์ที่ส่งมาไม่มีคำถามนี้ อรอินทร์รุกตอบไม่ได้หรือ คนอ่านที่สนใจผู้ชายแต่งงานแล้วก็ต้องอยากรู้เรื่องในบ้านเป็นธรรมดา เขาถอนใจตอบว่าเรื่อยๆ เธอถามจี้หมายความว่าเบื่อกันแล้ว

อนิรุทธิ์ตอบไม่ตรงประเด็น เลี่ยงว่าอยู่ด้วยกันมานานก็เรื่อยๆแต่ไม่ได้ทนอยู่ หรือไม่มีความสุข อรอินทร์หน้าตึงกับคำตอบตัดบทจบสัมภาษณ์ คิดในใจจะต้องปั่นหัวผู้ชายคนนี้ให้ได้ อนิรุทธิ์ฉุกคิดอย่างภูมิใจว่าอรอินทร์คงหึง จากนั้นอรอินทร์ก็ปั้นปึ่งดูแลจัดเสื้อผ้าให้เขาใส่ ถ่ายภาพไม่พูดคุยเล่น พอเสร็จงานก็ลากลับ อนิรุทธิ์ตามตื๊อให้อยู่ทานอาหารกัน แต่เธอปัดว่ามีนัด

อรอินทร์มานั่งผับหรูกับวรนารี ลูกนัทและเอมี่เพื่อนสนิท ทั้งสามเหล่มองผู้ชายหล่อๆ ส่วนอรอินทร์นั่งเงียบจนเพื่อนแปลกใจ เธอบอกว่ามีคนที่สนใจแล้วและครุ่นคิดวิธีปั่นหัวอยู่ ทันใดเห็นสีหนาทดื่มกินอยู่กับเพื่อนๆก็คิดแผนได้ จะต้องใช้สีหนาทเป็นเครื่องมือ

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement