เมียหลวง ตอนที่ 15 นิยายไทยรัฐ -
ไทยรัฐออนไลน์
วันจันทร์ที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

เมียหลวง ตอนที่ 15


3 มิ.ย. 2560 08:13
1,711,186 ครั้ง

เมียหลวง ตอนที่ 15

อ่านเรื่องย่อ

เมียหลวง

แนว:

ดราม่า-โรแมนติก

บทประพันธ์โดย:

กฤษณา อโศกสิน

บทโทรทัศน์โดย:

จุฑามาศ สาคร/วิริยาภรณ์ จุนหะวิทยะ

กำกับการแสดงโดย:

อนุวัฒน์ ถนอมรอด

ผลิตโดย:

บริษัท ดี วัน ทีวี จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

กฤษฎา พรเวโรจน์, วรัทยา นิลคูหา,คริส หอวัง

วันต่อมา อนิรุทธิ์กลับเข้าบ้าน บอกวิกันดาเรื่องที่ต้องไปปูซานประมาณหนึ่งเดือน โหน่งกับนุ่นขอไปด้วย นวลได้ยินขอไปอีกคน

วิกันดาปรามนวลและให้พาเด็กๆไปอาบน้ำ นวลตีความได้ว่าอดไปจึงเดินหน้างอต้อนเด็กสองคนออกมา วิกันดาส่ายหน้าก่อนจะหันมาถามอดีตสามีที่ไปเพราะเรื่องนุดีใช่ไหม

“ผมมีโปรแกรมอยู่แล้ว แต่พอเกิดเรื่องนุดียิ่งอยากไปมากขึ้น”

วิกันดาพูดด้วยน้ำเสียงเคืองๆว่านุดีน่าสงสารที่มารักเขา อนิรุทธิ์พยักหน้ายอมจำนน

“ผมรู้สึกผิดมากเลย ทั้งที่ตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขา แต่ผมไม่รู้เลยว่านุดีรักผมขนาดนี้ เพราะผมเอง ผมคนเดียวที่ทำให้เขาตาย...”

วิกันดาเห็นอดีตสามีเศร้า เอื้อมมือมาแตะมือเขาเบาๆ อนิรุทธิ์รวบเธอมากอด ร้องไห้พร้อมกับระบาย ความอัดอั้น

“ผมทำบาปเหลือเกิน ผมอยากให้นุดียกโทษให้ผมด้วย”

“นุดีเป็นเด็กดี ไม่งั้นเขาคงเลือกที่จะทรยศฉันมากกว่าความตาย แล้วเขาต้องยกโทษให้คุณแน่ค่ะ...ส่วนฉันเองก็จะยกโทษให้คุณเหมือนกัน คืนนี้นอนที่นี่นะคะ พักผ่อนให้สบาย แล้วเช้ามาคุณจะดีขึ้นเอง”

วิกันดาปลอบโยนและกอดตอบจนอนิรุทธิ์สงบลง...

วาทินเอาใจใส่ดูแล ซื้อของกินมาฝากอรอินทร์กับนิ่ม และปลอบใจอรอินทร์จนเธอรู้สึกตัวเองเลวเกินกว่าความรักของเขา แต่เขายังยืนกรานว่าอดีตก็ส่วนอดีต คนตายไปแล้วเท่ากับหมดกรรม รู้สึกผิดได้แต่อย่าเอามาทำลายชีวิตเรา เธอไม่ใช่คนเลว แต่แค่หลงผิด อรอินทร์ ฟังแล้วยิ่งซาบซึ้ง ชื่นชมเขาจากใจจริง

“คุณเป็นคนดีมาก...มากจนอรละอายใจ ทำไมเราถึงไม่เจอกันก่อนอรเจอพี่รุทธิ์ ไม่อย่างนั้นอรคงรักคุณได้หมดหัวใจ”

“ไม่สำคัญเลยว่ามาก่อนหรือหลัง พี่มีเวลารออรได้เสมอ ถ้าอรมีอะไรติดค้างในใจก็ไปทำให้เรียบร้อยก่อน ถ้าอรตัดสินใจได้ ก็อยากให้เดินมาหาพี่อย่างเต็มใจ”

อรอินทร์คาดไม่ถึง ถามให้แน่ใจว่าเขาจะรอตนจริงหรือ

“พี่บอกแล้วไง อะไรที่ทำให้อรมีความสุข พี่ยอมทำเสมอ”

อรอินทร์ตื้นตันจนพูดไม่ออก โผเข้ากอดเขาอย่างไม่ลังเล นิ่มชะโงกหน้าออกมามอง ยิ้มกริ่มชอบใจ

ooooooo

ก่อนอนิรุทธิ์จะเดินทาง เขามอบเงินหลักแสนให้นวล บอกให้ไปเริ่มต้นกิจการและเริ่มชีวิตใหม่ อย่ามายึดติดกับตน นวลปฏิเสธทั้งน้ำตา แต่พอคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดใจได้...

ที่ปูซาน เจนจบกับเคนแปลกใจถามวิกันดาทำไมถึงไม่บอกอนิรุทธิ์ว่าพวกเรามาทำงานที่ปูซานเหมือนกัน เธอบอกไม่อยากคุยอะไรด้วยเพราะยังเสียใจเรื่องนุดี

ทั้งเจนจบและเคนต่างรู้ว่าวิกันดายังรักอนิรุทธิ์และไม่เปิดใจให้เขาทั้งสองเข้าไปเรียนรู้ เคนพูดเป็นนัยๆ ว่าไม่ใช่ความผิดของใคร ความรักบังคับไม่ได้ ให้เลิกรักก็ไม่ได้เหมือนกัน วิกันดาคิดว่าเคนเสียใจเรื่องนุดีไม่ได้รักเขา จึงแสดงความเสียใจด้วย

หลังจากนั้นเคนบอกเจนจบว่าตนลาออกจากมหาวิทยาลัยแล้วจะกลับมาทำงานที่เกาหลีสักพัก เจนจบรู้ว่าเขาอยากตัดใจจากวิกันดาเหมือนที่เคน

ก็รู้ว่าเจนจบรักเธอทั้งที่ไม่มีทางเป็นไปได้...

ที่เมืองไทย อรอินทร์ตัดสินใจจะไปจบปัญหากับอนิรุทธิ์จึงเอานิ่มมาฝากถาวร นิ่มบอกเธอว่าตนชอบลุงวาทิน และตอนนี้แม่ก็เป็นแม่ที่น่ารัก ไม่ดุด่าอารมณ์เสียเหมือนตอนอยู่กับลุงรุทธิ์ อรอินทร์หอมแก้มลูก

“แม่รักนิ่มนะ แม่ขอโทษ ต่อไปแม่จะไม่บ้าอีกแล้ว แม่จะเป็นแม่คนใหม่ ไม่ทำให้หนูเสียใจดีไหม”

“ได้ก็ดี...แต่ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรเนอะ หนูชินแล้ว” พูดแล้วนิ่มหัวเราะคิกคัก อรอินทร์โยกหัวลูกด้วยความรักและเอ็นดูในความสดใสไร้เดียงสา

ooooooo

ช่วงเวลาที่อยู่ปูซาน เจนจบตัดสินใจสารภาพรักวิกันดา แต่เธอกลับขอรักเขาแบบเพื่อน ชีวิตของเธอขออยู่เพื่อลูกเท่านั้น

วิกันดาเดินเล่นไปตามทาง คิดถึงภาพอดีตหวานชื่นกับอนิรุทธิ์ คิดถึงคำสัญญาตอนขอแต่งงานที่จุดชมวิว ยิ่งคิดก็รู้ใจตัวเองว่าไม่อาจเลิกรักเขาได้

เจนจบยืนมองวิกันดากับเคนเลือกพรรณไม้ในเรือนกระจกอยู่ห่างๆ เคนอดพูดถึงนุดีไม่ได้ว่า วิกันดายังเสียดายถ้านุดีเลือกรักเคนคงไม่มีชะตากรรมแบบนี้ เคนกลับเห็นว่าเรื่องของความรักบังคับกันไม่ได้ ตนกับนุดีเป็นคนแบบเดียวกัน ถ้ารักแล้วให้พยายามตัดใจก็เลิกไม่ได้...

อนิรุทธิ์มาทำงานครั้งนี้ท่าทีเขาไม่เหมือนก่อน เคร่งขรึมเอาแต่ทำงานไม่เที่ยวเตร่ พอมีเวลาก็หวนคิดถึงนุดีด้วยความสงสารและรู้สึกผิดในใจ มิสเตอร์เจแปลกใจชวนไปไหนก็ไม่ไป รู้สึกว่าเขามีเรื่องไม่สบายใจแน่นอน จึงชวนว่าพรุ่งนี้จะพาไปเที่ยว Jang Sa Island

ส่วนที่เมืองไทย วันที่อรอินทร์เดินทางเธอต้องแปลกใจที่เจอวาทินลากกระเป๋ามาสนามบินเช่นกัน เขาบอกว่าไม่อาจปล่อยเธอเดินทางลำพัง เขาจะไปรอฟังคำตอบ ไม่ว่าผิดหวังหรือสมหวังก็จะยอมรับ

“ขอพูดอีกครั้งนะคะ คุณเป็นคนดี ดีมากจนอรละอายตัวเอง อรไม่คู่ควรกับความรู้สึกดีๆของคุณเลยจริงๆ”

“อย่าดูถูกตัวเอง พี่รักเพราะอรเป็นอร รักความตรงไปตรงมา บอกตรงๆว่าพี่ไม่ใช่คนดีอะไร ที่ตามไปเกาหลีก็เพราะอยากไปดูแลก็ใช่ แต่อีกใจหนึ่งก็หวังให้ได้เคลียร์กันให้จบ น้องอรจะได้เปิดใจให้พี่”

“ค่ะ ก็หวังว่าอรกับพี่รุทธิ์จะเคลียร์กันได้ว่าเราจะจบยังไง”

ooooooo

ในขณะที่วิกันดานั่งอยู่ในร้านกาแฟกับเจนจบและเคนที่ปูซาน อนิรุทธิ์เดินเข้ามาพร้อมมิสเตอร์เจ เมื่อเห็นอดีตภรรยา อนิรุทธิ์ดีใจมากถามไถ่ถึงลูกๆ

วิกันดาติงว่าเขาหายเงียบไม่ส่งข่าว อนิรุทธิ์ยอมรับว่ายังอยากอยู่คนเดียว เธอเตือนว่าชีวิตต้องดำเนินต่อไป เขาพยักหน้าอย่างเห็นด้วย

“นั่นสินะ ที่ผมมาทำวิจัยก็เพราะอยากมีเวลาคิดไตร่ตรองทุกเรื่อง รวมทั้งเรื่องของเราด้วย”

“ไม่มีเรื่องของเราแล้วค่ะ”

อนิรุทธิ์กุมมือเธอ วิกันดาดึงออกแล้วเดินหนี หักห้ามใจไม่ให้หวั่นไหว อนิรุทธิ์มองด้วยความรู้สึกร้าวรานใจ...

เมื่ออรอินทร์มาถึงเกาหลีและรู้ว่าอนิรุทธิ์อยู่ที่ไหนก็มุ่งมั่นจะตามไป แต่วาทินขอรอที่โรงแรม...

เวลานั้นอนิรุทธิ์ยังไม่ละความพยายาม เขาเดินตามวิกันดามาถึงเรือนกระจก ง้องอนขอโอกาสอีกสักครั้ง

“ผมลองคิดดูก็รู้สึกว่าตัวเองทำผิดไปหลายอย่าง แต่ผู้ชายก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ แต่ถ้าคนเป็นเมียทำแบบที่โบราณเขาว่าเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ มันก็ไม่มีปัญหา”

วิกันดาแค่นยิ้มกับความเห็นแก่ตัวของเขา พูดประชดประชันว่า

“สรุปคือคนเป็นเมียควรจะอดทนไม่ว่าสามี

จะไปทำอะไร ไปนอนกับใครกี่คน ก็ควรปิดหูปิดตาทำเป็นไม่รับรู้”

“หัวหกก้นขวิดมายังไง สุดท้ายก็ต้องกลับบ้านกันทุกคน”

“แล้วพวกผู้ชายเคยคิดไหมคะ ว่าเมียไม่ต้องการสภาพเหลือเดนจากผู้หญิงอื่น มันหมดสมัยแล้วนะรุทธิ์ที่ผู้หญิงจะต้องทนทุกอย่างที่สามีทำ”

อนิรุทธิ์ยอมรับว่าผู้หญิงเก่งขึ้น วิกันดาส่ายหน้าบอกว่าพวกตนแค่ต้องการความเสมอภาค ไม่ต้องการถูกยัดเยียดตำแหน่งเมียหลวงให้ อนิรุทธิ์รีบเปลี่ยนเรื่องไม่พูดเรื่องเก่าๆ พูดถึงอนาคต ตนเพิ่งรู้ว่าที่สุดแล้ว ครอบครัวเป็นสิ่งมีค่าที่สุด ตนอยู่คนเดียวไม่ได้

วิกันดามองเหยียดหยันแล้วเดินหนี อนิรุทธิ์ตามมาดึงเธอไปกอดไว้และขอร้องให้ฟัง วิกันดาเหน็บว่าเขาเอาแต่ใจไม่เคยเปลี่ยน เขาขอให้เธอลองคิดดูใหม่ กลับมาเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์เหมือนเก่า

อรอินทร์มาทันได้ยินวิกันดาถามอนิรุทธิ์ว่า “แล้วบรรดาสาวๆของคุณล่ะ เอาอรอินทร์ไปทิ้งไว้ไหน”

“อย่าพูดถึงคนอื่นเลย ไม่มีใครสำคัญกับผมเท่าคุณแล้ววิ คุณเป็นผู้หญิงที่ผมรักที่สุดนะ”

อรอินทร์ใจสลาย ยอมรับแล้วว่าอนิรุทธิ์ไม่มีทางปล่อยมือจากวิกันดา ได้ยินชัดว่าเขาชวนอดีตภรรยากลับมาจดทะเบียนสมรสใหม่ สัญญาจะปรับปรุงตัวเพื่อเธอและลูก

วิกันดาไม่เชื่อ คนอย่างเขาไม่มีทางเปลี่ยน แม้อนิรุทธิ์ยืนยันหนักแน่นก็ไม่ทำให้วิกันดาใจอ่อนลงได้

อรอินทร์เดินเข้ามาด้วยสีหน้าและแววตาเศร้าหมอง ที่ตัวเองเป็นได้แค่ตัวสำรอง

ooooooo

ครู่ต่อมา อรอินทร์กับอนิรุทธิ์ออกมาคุยกันลำพัง เธอตัดพ้อคิดว่าเขารักตนมาตลอด เขารีบบอกว่ารัก แต่เธอไม่เชื่ออีกต่อไป

“ไม่ต้องปลอบใจหรอกค่ะ พี่รุทธิ์รักคุณพี่ อรเป็นแค่ของใหม่ที่เข้ามาในชีวิต พี่รุทธิ์แค่หลงเหมือนกับที่หลงผู้หญิงอีกหลายคน”

“ไม่จริง น้องอรไม่เหมือนพวกนั้น”

“อาจจะแค่โชคดีที่เข้ามาถูกที่ถูกจังหวะ แต่สุดท้ายไม่วันใดก็วันนึงต้องมีคนแทนที่อร”

“น้องอรไม่เหมือน...พี่รักน้องอร แต่พี่ก็รักวิด้วย เป็นเหมือนที่เคยเป็นก็ดีแล้วนี่”

อรอินทร์ผงะรู้ซึ้งถึงความเห็นแก่ตัวของผู้ชายคนนี้ เธอตัดสินใจด้วยตัวเองถามเขาว่าสามารถเลือกได้ไหมระหว่างตนกับวิกันดา เขาบอกเลือกไม่ได้ เธอจึงขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา

“อรรักพี่รุทธิ์ แต่มีคนคนนึงบอกให้อรรักตัวเองบ้าง ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ควรจะถอยแล้ว ฝากขอโทษคุณพี่ด้วยนะคะ สำหรับทุกเรื่องที่อรเคยทำผิด อรขอเอาใจช่วยให้พี่รุทธิ์กับคุณพี่คืนดีกันเหมือนเดิม”

อนิรุทธิ์ถึงกับอึ้งพูดไม่ออก อรอินทร์หันหลังเดินกลับไป เขาได้แต่พึมพำขอโทษ ก่อนจะหวนกลับมาหาวิกันดา แต่เคนบอกว่าเธอไปแล้ว

“ไปไหน”

เจนจบประชดว่าเธอไม่อยากเห็นหน้าเขาจึงไม่ได้บอกไว้ว่าไปไหน แล้วถามว่าจะตามมาทำให้เธอเสียใจไปถึงไหน อนิรุทธิ์บอกว่าอรอินทร์มาลา เราเลิกกันด้วยดี เจนจบไม่อยากเชื่อว่าอรอินทร์จะยอมจากไป

“ผมอาจไม่ดีพอสำหรับวิ แต่ยังไงเขาก็เป็นผู้หญิงที่ผมรักที่สุด แล้วจะรักไปตลอดชีวิต” อนิรุทธิ์ทิ้งท้ายก่อนเดินไปตามหาวิกันดา

เคนบอกเจนจบว่าสุดท้ายก็เหลือเราสองคนเป็นคนโสดอย่างเหงาๆ เจนจบภาวนาไม่ให้วิกันดาใจอ่อน

ooooooo

อรอินทร์กลับมาหาวาทินด้วยหัวใจพร้อมจะรักเขาเต็มที่ วาทินดีใจมาก หยิบแหวนออกมาขอเธอแต่งงานทันที อรอินทร์ตื้นตันจนน้ำตาร่วง ไม่คิดว่าเขาจะเตรียมพร้อมขนาดนี้

ทางด้านอนิรุทธิ์ที่ยังคงตามหาวิกันดาไม่เลิกรา เขามายังจุดชมวิวที่เคยขอเธอแต่งงาน และเจอเธอที่นี่จริงๆ จึงพยายามรื้อฟื้นเหตุการณ์ในวันนั้น

“ยังจำได้ไหม ที่ผมสัญญาว่าจะจับมือคุณตลอดไป” เขาพูดออกไปทั้งที่ใจคอไม่ค่อยดี กลัวเธอจะไม่ยอมคืนดี “ผมขอบอกอีกครั้งว่าจะไม่มีวันปล่อยมือคุณ ต่อให้คุณโกรธคุณเกลียดยังไง ผมก็จะขอโอกาสแก้ตัว จะจับมือคุณเอาไว้ เราจะผ่านทุกเรื่องไปด้วยกันนะ”

“แล้วพวกผู้หญิงของคุณ?”

“พวกนั้นแค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ส่วนน้องอรเราจบกันแล้ว เขายังฝากขอโทษคุณด้วย”

“ไม่น่าเชื่อว่าอรอินทร์จะปล่อยมือ เขารักคุณมาก”

อนิรุทธิ์ถอนใจ เศร้าและขมขื่นเรื่องอรอินทร์ไม่น้อย บอกให้วิกันดารู้ว่าอรอินทร์พูดเองว่าถึงเวลาที่ต้องหัดรักตัวเอง

“เธอพูดถูกค่ะ คนเราต้องรู้จักรักตัวเอง อย่ามัวแต่รักคนอื่นจนตัวเองต้องตกนรกทั้งเป็น”

“วิ...จะต้องให้ผมทำยังไง ถึงจะล้างความผิดได้”

“บางเรื่องล้างยังไงมันก็ลบทิ้งไม่ได้หรอกค่ะ”

วิกันดาสูดลมหายใจเรียกความเข้มแข็งให้ตัวเอง แล้วค่อยๆบิดมือออกจากมือเขา

“ปล่อยมือเถอะค่ะ”

อนิรุทธิ์ตัดพ้อผ่านดวงตา พูดเป็นนัยๆว่าเธออาจจะเดินสะดุด วิกันดาสบตาเขานิ่งครู่หนึ่งก่อน

ฝืนยิ้มทำใจเข้มแข็ง ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งค่อนไปทางเย็นชา

“ไม่เป็นไรค่ะ ล้มแล้วก็ลุกได้...กลัวนะคะ แต่ต้องทำให้ได้ ต้องเดินด้วยตัวเองให้ได้”

ในที่สุดวิกันดาก็ดึงมือออกจากอนิรุทธิ์แล้วก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคง ระมัดระวัง ไม่หันกลับมามองอดีตสามี

อนิรุทธิ์ใจหาย มองตามเธอไปอย่างรู้ซึ้งว่าเธอไม่ยอมให้อภัย น้ำตาลูกผู้ชายหยดลงอย่างไม่อาจกลั้น รับรู้เต็มอกว่าได้สูญเสียเธอไปแล้วจริงๆ

ooooooo

-อวสาน-