มัสยา ตอนที่ 11 นิยายไทยรัฐ
วันอังคารที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

มัสยา ตอนที่ 11


10 ก.ย. 2560 08:07
1,089,748 ครั้ง

ละคร นิยาย มัสยา

มัสยา ตอนที่ 11

อ่านเรื่องย่อ

มัสยา

แนว:

โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

พนมเทียน

บทโทรทัศน์โดย:

ปณธี

กำกับการแสดงโดย:

วลีทิพย์ นันทเอกพงศ์

ผลิตโดย:

บริษัท พอดีคำ เอนเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ:

มิกค์ ทองระย้า,มุกดา นรินทร์รักษ์

พิณทิพย์ได้ยินที่เพ็ญโฉมคุยกับท่านผู้หญิง รอจนเธอออกมาจากตึกใหญ่ รีบพาไปพบแม่ตัวเองเพื่อให้เล่าเรื่องนี้อีกครั้ง ศจีถึงกับหูผึ่งถามย้ำมั่นใจใช่ไหมว่าลักษณ์กับมัสยาชอบกันจริงๆ เพ็ญโฉมตอบหนักแน่นว่ามั่นใจ พิณทิพย์ชวนให้เธอมาร่วมมือกัน เธออยากได้ลักษณ์คืน ส่วนตนกับแม่อยากกำจัดมัสยา

“ตกลง แต่เรื่องนี้จะให้ลูกชายคุณรู้ไม่ได้เด็ดขาด คุณพงศ์เทพรู้เรื่องนี้ดี แต่เขาไม่คิดจะบอกท่านผู้หญิงเพราะเห็นว่าเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ถ้าหากคุณพงศ์เทพรู้ เขาต้องขัดขวางพวกเราแน่”

“ตาพงศ์นะตาพงศ์ ไม่สมกับเป็นลูกฉันเลยจริงๆ ว่าแต่เราจะทำยังไงถึงจะจับให้ได้คาหนังคาเขา”

“เรื่องนี้ไม่ยากหรอกค่ะคุณแม่” พิณทิพย์ยิ้มอย่างมีแผน...

ทางด้านท่านชายสดายุเห็นลักษณ์หลับฟุบอยู่กับโต๊ะร้องเรียกก็ไม่ตื่น จึงเข้าไปเขย่าแขนให้รู้สึกตัวเขาลุกพรวดพราดขึ้นมาได้ตั้งท่าจะกลับกรุงเทพฯ ท่านชายสดายุขอร้องให้รอพรุ่งนี้ก่อนค่อยกลับ นี่ดึกมากแล้ว

เขาดื้อดึงจะกลับให้ได้ ท่านชายสดายุจึงต้องปล่อยให้เขา ทำตามใจ...

ขณะที่ลักษณ์มุ่งหน้าสู่กรุงเทพฯ มัสยาเครียดเรื่องของตัวเองกับลักษณ์เก็บเอาไปฝันร้ายว่าคุณย่าจับได้ว่าเธอกับลักษณ์ชอบพอกัน จึงจับทั้งคู่แยกจากกันไม่ต้องมาเจอกันอีก ตะโกนเรียกคนงานมาเอาตัวมัสยาไป เขาจะเข้ามาช่วยก็ถูกคนงานอีกสองคนล็อกตัวไว้ มัสยาพยายามดิ้นหนีก็ไม่สำเร็จ

“พี่ลักษณ์ช่วยมัสด้วย พี่ลักษณ์...พี่ลักษณ์” มัสยาตะโกนสุดเสียง ก่อนจะสะดุ้งตื่น มองไปรอบๆถึงได้รู้ว่าตัวเอง ฝันร้าย แม้จะเป็นแค่ความฝันแต่เธอก็ไม่สบายใจอยู่ดี

ooooooo

พิณทิพย์หยิบกล้องถ่ายภาพตัวใหม่ที่แม่ซื้อให้ขึ้นมาดูอย่างชื่นชม ศจีไม่วายย้ำเตือน ลงทุนให้ขนาดนี้แล้วก็ทำให้สำเร็จด้วย

“แน่นอนค่ะคุณแม่ เลนส์ซูมชัดแจ๋วขนาดนี้ รับรองว่าได้ภาพเด็ดแน่นอนค่ะ”...

หลังคุยกับลักษณ์เรียบร้อย นพพรรีบแวะไปหามัสยา ขอโทษที่ไม่เข้าใจเธอ หญิงสาวงงว่าพูดเรื่องอะไร

“พี่ลักษณ์มาหานพเมื่อเช้า มาบอกว่านพควรจะใจเย็นเรื่องจัดงานหมั้นกับมัส พี่ลักษณ์บอกว่ามัสยังไม่พร้อมจริงๆและถ้านพยังดื้อดึงจะให้มีงานหมั้นเกิดขึ้นจะทำให้มัสอึดอัดและไม่สบายใจ นพขอโทษจริงๆนะมัส นพมัวแต่ทำตามความต้องการของตัวเองจนลืมนึกถึงจิตใจของมัสไป” นพพรจับมือมัสยามากุมไว้ แต่เธอดึงมือออกขอตัวก่อนแล้วเดินลิ่วไปอีกทางหนึ่ง กระทั่งเจอลักษณ์ยืนอยู่ เข้าไปต่อว่า

“พี่ลักษณ์มีสิทธิ์อะไรไปพูดกับนพเรื่องของมัส”

“แล้วทำไมพี่จะพูดไม่ได้ในเมื่อมัสเป็นน้องสาวของพี่...พี่ก็อยากให้มัสมีความสุขมากที่สุด”

อีกมุมหนึ่งไม่ห่างกันนัก พิณทิพย์เห็นมัสยากับลักษณ์ยืนคุยกันอยู่คิดว่าจะได้ภาพเด็ดๆรีบหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมา แต่กลับพบว่าสองคนนั่นมีปากเสียงกัน แถมมัสยายังบอกเขาอีกด้วยว่าเพื่อให้เขามีความสุข เธอจะไปบอกคุณย่าว่าเธอจะรับหมั้นนพพรและจะหมั้นให้เร็วที่สุด พิณทิพย์ถึงกับเซ็ง

“ไม่เห็นดูเหมือนคนที่รักกัน ตกลงพี่โฉมพูดจริงหรือเปล่า”...

มัสยาทำอย่างที่พูดไว้ไม่มีผิดเพี้ยน ท่านผู้หญิงรัตนมหาศาลดึงเธอมากอดพลางบอกว่านี่เป็นเรื่องที่ท่านดีใจมากที่สุดที่เธอตกลงจะหมั้นกับนพพร แม่พร้อมที่นั่งฟังอยู่ด้วยยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ

“มัสคิดถูกแล้ว ป้าเชื่อใจในตัวนพพร เขาจะเป็นคนที่ทำให้มัสลืมความทุกข์และมีความสุข” แม่พร้อมเห็นมัสยายิ้มเศร้าๆก็รู้สึกเห็นใจ รอจนเธอเดินกลับห้องรีบตามไปจนทัน พลางร้องเรียกไว้

“ป้ารู้ว่านี่เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดสำหรับมัส ป้าขอให้มัสอดทน เวลาจะช่วยทำให้ทุกอย่างดีขึ้น สิ่งที่มัสตัดสินใจเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุด ป้าจะอยู่ข้างมัสเสมอนะลูก” แม่พร้อมว่าแล้วดึงมัสยามากอด...

ฝ่ายนพพรอยากซื้อของขวัญเล็กน้อยๆให้มัสยาเพื่อขอบคุณที่เธอตกลงใจรับหมั้น แต่ซื้อไม่เป็นไม่รู้จะหันไปหาตัวช่วยที่ไหน นึกถึงพัณทิพาขึ้นมาได้โทร.ชวนให้ออกไปข้างนอกด้วยกัน เธอหลงดีใจเพราะนึกว่าเขาจะพาไปเที่ยวแต่ที่ไหนได้ เขาอยากให้เธอไปช่วยเลือกซื้อของให้มัสยา แม้จะผิดหวังแต่เธอก็ยินดีช่วยเต็มที่...

ผ่านไปพักใหญ่ กว่าพัณทิพาจะกลับเข้าบ้าน พิณทิพย์ซึ่งรอท่าอยู่กับศจีเล่นงานเธอยกใหญ่ หายหัวไปไหนมา ตนกับคุณแม่สั่งให้เฝ้าบ้านไม่เข้าใจหรือ เธอออกไปกับนพพรมา เขาชวนให้ไปซื้อของให้มัสยาเพื่อเป็นของขวัญที่มัสยารับหมั้นเขา พิณทิพย์โวยวายจะเป็นไปได้อย่างไร ไม่เห็นเหมือนที่เพ็ญโฉมว่าสักนิด

“ก็แสดงว่านังนั่นมันโกหกน่ะสิ”

พัณทิพามองแม่สลับกับพี่สาว ไม่เข้าใจว่าพูดเรื่องอะไรกัน สองแม่ลูกตวาดแว้ดเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ...

ในเวลาเดียวกัน นพพรเอาของขวัญที่ซื้อไปมอบให้มัสยา ทีแรกเธอทำท่าจะไม่รับ แต่เหลือบเห็นลักษณ์เดินเข้ามา รีบเปลี่ยนท่าทีเป็นยิ้มแย้มรับของขวัญมาเปิดดู เห็นเป็นกำไลน่ารัก วานให้นพพรช่วยสวมให้

“เหมาะกับมัสมากเลย นพเลือกไม่ผิดจริงๆ”

“ขอบใจนพมาก มัสจะใส่ไม่ถอดเลยล่ะ” ไม่พูดเปล่า มัสยาจับมือนพพรเอาไว้ ลักษณ์ทนดูต่อไปไม่ไหว หันหลังเดินจากไป มัสยามองตามเจ็บปวดใจไม่แพ้เขาเช่นกัน...

ที่ไนต์คลับหรูแห่งหนึ่ง ลักษณ์กลุ้มใจกับเรื่องของตัวเองต้องใช้เหล้าช่วยดับอารมณ์ เพ็ญโฉมมาเห็นเขาเข้าเดินมานั่งข้างๆ พบว่าเขากำลังเมาได้ที่คิดแผนชั่วขึ้นมาได้ อาสาจะพาไปส่งบ้าน สภาพแบบนี้เขาคงขับรถกลับบ้านเองไม่ได้ แล้วหันไปเรียกบ๋อยให้มาช่วยประคองเขาไปที่รถ

แทนที่เพ็ญโฉมจะพาลักษณ์ไปส่งบ้าน กลับพาเข้าโรงแรมม่านรูดหวังจะรวบหัวรวบหาง แต่โชคไม่เข้าข้างเขาตื่นขึ้นเสียก่อน เธอไม่ละความพยายามเข้ามาซุกไซ้ ลักษณ์หายเมาเป็นปลิดทิ้งรีบดันเธอออกห่าง ต่อว่าเธอที่ไม่รู้จักรักศักดิ์ศรีตัวเอง แล้วลุกออกจากห้องไปเลย เพ็ญโฉมปล่อยโฮทั้งอายทั้งเจ็บใจ

ในเวลาต่อมา เพ็ญโฉมกลับเข้าบ้านอย่างหมดสภาพ พ่อกับแม่ของเธอเห็นเข้าก็ตกใจถามว่าเกิดอะไรขึ้น เธอบีบน้ำตาวิ่งเข้ามากอด ปั้นน้ำเป็นตัวว่าถูกลักษณ์ย่ำยี

ooooooo

พ่อกับแม่และเพ็ญโฉมตามมาทวงถามความรับผิดชอบจากลักษณ์ถึงบ้านรัตนมหาศาล เขาปฏิเสธตลอดข้อกล่าวหาว่าไม่ได้แตะต้องเธอแม้แต่น้อย แม่ของเธอหาว่าเขาโกหก เมื่อคืนนี้เพ็ญโฉมกลับบ้าน ทั้งน้ำตานองหน้าในสภาพดูไม่ได้ ท่านผู้หญิงถามหลานชายสุดสวาทว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า

“ไม่จริงครับ ผมไม่ได้ทำอะไรโฉมทั้งนั้น”

“หลานชายฉันบอกว่าไม่ได้ทำอะไรและฉันก็จะเชื่อ เพราะฉันไว้ใจหลานชายของฉัน”

มัสยาทนฟังต่อไปไม่ได้ลุกหนีออกมา ลักษณ์มองตามเป็นห่วงความรู้สึก พ่อของเพ็ญโฉมโวยวายไม่เลิกจะให้ลักษณ์รับผิดชอบกับการกระทำของตัวเองให้ได้ ลักษณ์เห็นท่าไม่ดี ขอคุยกับเพ็ญโฉมตามลำพัง พ่อของเธอไม่ยอม สั่งให้คุยตรงนี้ เขาหันไปถามเพ็ญโฉมว่าแน่ใจจะให้คุยตรงนี้ใช่ไหม

“คุณพ่อคุณแม่รอโฉมในนี้ก่อนนะคะ” ว่าแล้วเพ็ญโฉมเดินตามลักษณ์ออกไป เมื่อมาถึงมุมปลอดคน เขาขอร้องให้เธอหยุดทำแบบนี้ เธอก็รู้ว่าเมื่อคืนไม่ได้เกิดอะไรขึ้น ป่วยการจะพูดเพราะเธอยืนยันจะทำทุกวิถีทาง ให้เขาเป็นของเธอให้ได้ เขาขู่ถ้าขืนบังคับกันมากไปจะหนีไปให้ไกลที่สุด เธอจะไม่ได้เห็นหน้าเขาอีก

“ถ้าคุณคิดที่จะทำแบบนั้น ก็เตรียมใจเอาไว้ได้เลยว่ารัตนมหาศาลที่คุณย่าของคุณเทิดทูนนักหนา จะต้องพังด้วยน้ำมือของโฉม ท่านผู้หญิงคงจะเสียใจอย่างที่สุด โฉมไม่ได้ขู่นะคะ โฉมแค่เตือน โฉมจะให้เวลาคุณตัดสินใจ คิดได้เมื่อไหร่ก็เข้าไปบอกนะคะ” เพ็ญโฉมมองลักษณ์อย่างถือไพ่เหนือกว่าแล้วกลับเข้าข้างใน

ลักษณ์โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงไม่รู้จะหาทางออกอย่างไร เหลือบไปเห็นมัสยาเดินมา พอเธอเห็นเขาก็หันหลังเดินหนี เขารีบวิ่งไปกอดจากด้านหลัง ขอร้องอย่าเพิ่งไป เธอดิ้นหนีสั่งให้ปล่อย

“พี่ไม่ปล่อย พี่อยากให้มัสฟังพี่ เรื่องพี่กับโฉมมันไม่ได้มีอะไรทั้งนั้น”

“เลิกแก้ตัวสักทีเถอะค่ะ ถ้าไม่มีอะไรกันจริงพี่โฉมจะพาพ่อกับแม่เขามาที่นี่ทำไม”

“ทุกอย่างเป็นแผนของโฉม” ไม่ว่าลักษณ์จะอธิบายอย่างไรกลับทำให้มัสยายิ่งโกรธหาว่าเขาแก้ตัวเพื่อจะเอาตัวรอด เขาตัดสินใจจะบอกความจริงว่าเรื่องที่พูดว่าไม่ได้รักเธอเป็นเรื่องโกหกแต่เธอไม่ฟังอะไรทั้งนั้น

“ไม่ต้องพูด มัสไม่อยากฟังคำลวงของพี่อีกต่อไป” พูดจบมัสยากระทืบเท้าลักษณ์อย่างแรงทำให้เขาปล่อยมือ แล้วผละจากไป ลักษณ์จะตามแต่เธอหันกลับมาชี้หน้า ถ้ายังตามไม่เลิก เธอจะไม่มาให้เขาเจอหน้าอีก ลักษณ์ได้แต่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น...

เพ็ญโฉมถึงกับชะงักเมื่อกลับมาที่ห้องรับแขกเห็นพงศ์เทพนั่งอยู่กับท่านผู้หญิง แม่พร้อมและพ่อกับแม่ของตัวเอง พ่อหันมาเห็นเธอเข้าก็บอกกับท่านผู้หญิงว่าขอลากลับก่อน เพ็ญโฉมโวยวายจะกลับได้อย่างไร

“ยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ แกกล้าโกหกพ่อกับแม่ได้ยังไง”

“คุณพงศ์เทพบอกว่าเมื่อคืนเขาดื่มอยู่กับลักษณ์” แม่ช่วยเล่นงานเพ็ญโฉมอีกแรงหนึ่ง เธอไม่พอใจมากด่าพงศ์เทพว่าโกหก เขาไม่ได้อยู่กับลักษณ์ เธอต่างหากที่อยู่ ทำไมพ่อกับแม่ถึงเลือกจะเชื่อคนอื่นมากกว่าเธอ ท่านเชื่อเพราะมีพยานยืนยันว่าเมื่อคืนพงศ์เทพกลับมาพร้อมกับลักษณ์ เพ็ญโฉมสงสัยใครกันที่เป็นพยานให้

“ดิฉันเองค่ะ” หม่อมช้อยก้าวเข้ามายืนต่อหน้าทุกคน พลางมองพงศ์เทพซึ่งเตี๊ยมเรื่องนี้ไว้แล้วอย่างรู้กัน

ooooooo

แม้หม่อมช้อยจะรวมหัวกันกับพงศ์เทพโกหกเรื่องลักษณ์ แต่ก็เป็นพยานที่น่าเชื่อถือกว่าคำพูดของ เพ็ญโฉม จึงทำให้ข้อกล่าวหาลักษณ์เป็นอันตกไป พ่อกับแม่ของเธออับอายมากพยายามจะเอาตัวเธอกลับ แต่เธอดึงดันจะให้ลักษณ์ชดใช้สิ่งที่ทำกับตัวเอง พ่อโกรธมากตบเธอหน้าหันเพื่อเรียกสติ แต่เธอก็ไม่ยอมกลับ

ท่านผู้หญิงเห็นเพ็ญโฉมยังยืนนิ่งก็ไล่ตะเพิด

“จะยืนอยู่อีกทำไม รีบกลับไปในที่ของหล่อนสักที”

เพ็ญโฉมจำต้องกลับไป ท่านผู้หญิงหันไปขอบใจพงศ์เทพที่ช่วยมาทำให้ความจริงกระจ่าง แล้วเหลียวหาลักษณ์ไม่เห็นอยู่แถวนั้นก็ถามหา พงศ์เทพอาสาจะไปดูให้เอง เดินออกไปที่สวนด้านหลังเจอลักษณ์นั่งอยู่ริมบึง เข้าไปนั่งข้างๆบอกว่ารู้เรื่องระหว่างเขากับเพ็ญโฉมเพราะบังเอิญได้ยินทั้งคู่คุยกัน ก็เลยไปบอกทุกคนว่าเมื่อคืนเขาอยู่กับตน ตอนนี้เพ็ญโฉมกับพ่อแม่กลับไปหมดแล้วและคงไม่มากวนใจเขาอีก

“ขอบใจมากพงศ์เทพ”

“แกไม่ต้องขอบใจฉัน ที่ฉันทำลงไปฉันทำเพื่อตัวเอง ฉันไม่อยากให้แกกับคุณโฉมกลับมาคืนดีกัน ฉันถึงต้องทำทุกอย่างเพื่อขัดขวาง แกก็รู้ว่าฉันรักคุณโฉม ถึงเขาจะเป็นคนอย่างไรฉันก็รักเขา”

ลักษณ์ถึงกับออกปากชื่นชมพงศ์เทพว่าเป็นคนกล้าหาญที่ยอมรับว่าตัวเองรักใครไม่เหมือนกับตน พงศ์เทพเชื่อว่าคนเราเกิดมาแค่ชาติเดียวและการได้เจอใครสักคนที่เรารักไม่ใช่เรื่องง่าย ฉะนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หรือจะมีอุปสรรคแค่ไหนก็ไม่ควรยอมแพ้ ควรจะสู้ เพื่อให้ได้อยู่กับคนที่เรารัก

ขณะที่พงศ์เทพให้แง่คิดอีกมุมหนึ่งเกี่ยวกับความรักแก่ลักษณ์ พิณทิพย์สะพายกล้องยิ้มหน้าระรื่นเข้าไปบอกข่าวดีกับศจีว่าได้ภาพที่จะใช้เป็นหลักฐานมัดตัวลักษณ์กับมัสยาแล้ว เธอแอบถ่ายได้เมื่อครู่นี้เห็นลักษณ์วิ่งเข้าไปกอดมัสยาจากข้างหลัง แถมยังได้ภาพเด็ดๆอีกหลายภาพ ศจีชมเปาะว่าเก่งมาก

“คราวนี้ก็เหลือแค่เอาฟิล์มไปล้างและอัดรูปออกมา หลังจากนั้นเราก็เอารูปทั้งหมดไปให้คุณยายดู”

“ทั้งนังมัสทั้งตาลักษณ์ตายคู่แน่ ยิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสองตัว” ศจีว่าแล้วหัวเราะชอบใจ...

ในขณะที่ความรักระหว่างมัสยากับลักษณ์ดูจะมีอุปสรรคเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่ความรักระหว่างประจวบกับนพมาศกลับราบรื่น ความเพียรพยายามจีบเช้าจีบเย็น ของเขาทำให้เธอใจอ่อนยอมเป็นแฟนกับเขาในที่สุด ประจวบดีใจมากพาเธอมาเลี้ยงฉลองและถือโอกาสนี้เปิดตัวกับเพื่อนๆของเขา ลักษณ์เห็นทั้งคู่หวานใส่กันแล้วนึกถึงตัวเองกับมัสยาตอนที่ความรักหวานชื่นขึ้นมา ตัดสินใจขอตัวกลับก่อน

ครั้นกลับถึงบ้าน ลักษณ์ตัดสินใจมางอนง้อขอคืนดีมัสยาถึงห้องนอน สารภาพที่เคยบอกว่าไม่ได้รักเธอ ความจริงแล้วเขารักเธอมากจนอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ มัสยาไม่พอใจเขาที่เดี๋ยวบอกเลิกเดี๋ยวบอกรักเชื่อถือไม่ได้

“มัสจะไม่ยอมให้พี่หลอกมัสได้อีก มัสไม่เชื่อพี่อีกแล้ว ออกไปจากห้องมัสเดี๋ยวนี้” ไม่พูดเปล่า มัสยาเดินไปเปิดประตูให้อีกต่างหาก ลักษณ์จำต้องออกจากห้อง เธอรีบปิดประตูล็อกก่อนจะทรุดนั่งกับพื้นร้องไห้

ooooooo

รูป​ถ่าย​ลักษณ์​กอด​กับ​มัส​ยา​ที่​ศ​จี​เอา​มา​แฉ​ทำให้​ลักษณ์​ตัดสินใจ​สารภาพ​กับ​ท่านผู้หญิง​ว่า​เขา​กับ​มัส​ยา​รัก​กัน​จริงๆ แต่​เขา​เป็น​ฝ่าย​เริ่ม​รัก​เธอ​ก่อน

เรา​สอง​คน​รัก​กัน​ด้วย​ความ​บริสุทธิ์ใจ ท่านผู้หญิงโกรธมาก ​เงื้อ​มือ​ตบ​เขา​หน้า​หัน ด่า​ซ้ำ​ว่า​เลว​มาก ทำไม​ถึง​ได้​ทำ​อะไร​สิ้นคิด​แบบ​นี้

“มัส​ยา​เป็น​น้อง​สาว​แก ทำไม​แก​ถึง​ไม่​ใช้​สมอง​ตรอง​ให้​ดี”

“ผม​คิด​ดีแล้ว​ครับ​คุณ​ย่า ผม​ถึง​กล้า​พูด​ออก​มา​ต่อหน้า​คุณ​ย่า​ต่อหน้า​ทุก​คน​ว่า​ผู้หญิง​ที่​ผม​อยาก​อยู่​ด้วย​ไป​ตลอด​ชีวิต​คือ​มัส​ยา​คน​เดียว​เท่านั้น” คำ​พูด​ของ​ลักษณ์​ทำให้​ท่านผู้หญิง​ยิ่ง​โมโห สั่ง​ให้​เขา​เลิก​คิด​แบบ​นี้ เขาเลิก​ไม่ได้​เพราะ​หัวใจ​ของ​เขา​มอบ​ให้​มัส​ยา​ไป​แล้ว ท่าน​เงื้อมือ​จะ​ตบ​เขา​อีก มัส​ยา​เข้า​มา​ขวาง​ไว้​ก็​เลย​โดน​เต็ม​หน้า ศ​จี​กับ​พิณ​ทิพย์​ยิ้ม​สะใจ​ขณะ​ที่​แม่​พร้อม​กับ​เริงใจ​ต่าง​มองตะลึง

“คุณ​ย่า​อย่า​ทำร้าย​พี่​ลักษณ์​อีก​เลย​นะ​คะ เรื่องนี้​คน​ที่​ผิด​คือ​มัส​ค่ะ มัส​ห้าม​หัวใจ​ตัว​เอง​ไม่ได้ มัน​ไม่ได้​เกี่ยว​กับ​พี่​ลักษณ์​สัก​นิด” การ​ออกรับ​แทน​ของ​มัส​ยา​ไม่ได้​ช่วย​ให้​อะไร​ดี​ขึ้น​กลับ​ทำให้​ท่านผู้หญิง​ยิ่ง​แค้น ใน​เมื่อ​ออกรับ​แทน​กัน​ดี​นัก​ก็​จะ​ลงโทษ​ทั้ง​คู่​แล้ว​สั่ง​ให้​แม่​พร้อม​เอา​ตัว​มัส​ยา​ไป​ขัง​ที่​ห้อง​ไม่​ต้อง​ให้​เห็น​เดือน​เห็น​ตะวัน

ศ​จี​ได้ที​อาสา​จะ​เอา​ตัว​มัส​ยา​ไป​ที่​ห้อง​ให้​เอง แล้ว​ช่วย​กัน​กับ​พิณ​ทิพย์​ลาก​แขน​เธอ ลักษณ์​ไม่​ยอม​ให้​เอาตัว​เธอ​ไป​เข้า​มา​ยื้อ​ไว้​พร้อม​กับ​ประกาศ​กร้าว​ถ้า​คุณ​ย่า​ไม่​เห็น​ด้วย​กับ​ความ​รัก​ของ​เรา​สอง​คน เรา​ก็​จะ​ไป​จาก​ที่​นี่ ท่านผู้หญิง​โกรธ​ควัน​แทบ​ออก​หู​ สั่ง​ให้​ศ​จี​ไป​หยิบ​ไม้เรียว​มา​ให้ ศ​จี​หาย​ไป​สัก​พัก​กลับ​มา​พร้อม​กับ​ไม้เรียว ท่านผู้หญิง​คว้า​ไม้เรียว​ได้​หวด​ใส่​คู่รัก​สุด​แรง ลักษณ์​รีบ​เอา​ตัว​บังมัสยา​โดน​ไม้​ฟาด​เต็ม​หลัง

แม่​พร้อม​สงสาร​ลูก​ใจ​จะ​ขาด​พยายาม​ขอร้อง​ให้หยุด​ แต่​ท่าน​ไม่​หยุด​ตี​จน​ไม้เรียว​หัก​คา​มือ​โดยที่​ลักษณ์​ไม่​ร้อง​สัก​แอะ ท่าน​โกรธ​มาก​ปา​ไม้​ทิ้ง ลักษณ์​เห็น​ว่า​ท่าน​ตี​จน​พอใจ​แล้ว​คว้า​มือ​มัส​ยา​จะ​ไป ท่าน​ตวาด​แว้​ด

“ถ้า​แก​สอง​คน​ออก​ไป​จาก​บ้าน​รั​ตน​มหาศาล​เมื่อ​ไหร่​ก็​ไม่​ต้อง​กลับ​มา​เหยียบ​บ้าน​หลัง​นี้​ ไม่​ต้อง​มา​เรียก​ฉัน​ว่า​ย่า ไม่​ต้อง​มา​นับ​ญาติ​กัน​อีก​ต่อ​ไป”

ลักษณ์​กับ​มัส​ยา​มอง​หน้า​กันก่อน​จะ​จูงมือ​กัน​เดิน​ออก​ไป ท่านผู้หญิง​แทบ​ช็อก​ที่​ทั้ง​คู่​กล้า​ขัด​คำสั่ง ศ​จี​ได้ที​เสี้ยม​ว่า​คุณ​แม่​พูด​ขนาด​นี้​แล้ว​ยัง​กล้า​จะ​ไป​อีก แบบ​นี้​อกตัญญู​ชัดๆ ทันใดนั้นท่านผู้หญิง​เอา​มือ​กุม​หัวใจ​ก่อน​จะ​เซ​ไป​ทาง​ศ​จี​แล้ว​ชัก​กระตุก ทั้ง​ศ​จี พิณ​ทิพย์​กับ​แม่​พร้อม เริงใจ​กับ​หม่อม​ช้อย​ต่าง​ตกใจ​รีบ​เข้าไป​ดู

ooooooo

มัส​ยา​กับ​ลักษณ์​ยัง​เดิน​ไป​ไม่​กี่​ก้าว เริงใจ​วิ่งหน้าตื่น​ตาม​มา​บอก​ว่า​คุณ​ย่า​ไม่สบาย​ เป็น​ลม​หมด​สติ

จาก​นั้น​ไม่​นานท่านผู้หญิง​รั​ตน​มหาศาล​ถูก​นำตัว​ส่ง​โรงพยาบาล หลังจาก​ตรวจ​ร่างกาย​ท่าน​อย่าง​ละเอียด หลวง​เวช​ออก​มา​แจ้ง​กับ​ลักษณ์ แม่​พร้อม​และ​เริงใจ​ที่​รอ​อย่าง​ใจ​จดจ่อ​ว่า​คราว​นี้​อาการ​ของ​ท่าน​หนัก​กว่า​ทุก​ครั้ง เนื่องจาก​ร่างกาย​ของ​ท่าน​ที่​อ่อนแอ​อยู่​แล้ว พอ​มี​เรื่องรุนแรง​มา​กระทบ​จิตใจ จึง​ทำให้​ร่าง​กาย​ที่​ย่ำแย่​อยู่​แล้ว​ทรุด​ลง​ไป​อีก ลักษณ์​อยาก​รู้​พอ​จะ​มี​ทาง​รักษา​ให้​อาการ​ดี​ขึ้นไหม

“ตอน​นี้​ถ้า​แค่​ยา​อย่าง​เดียว​คง​ช่วย​ท่านผู้หญิง​ไม่ได้​มาก​นัก​เพราะ​สภาพ​จิตใจ​ที่​บอบช้ำ​ของ​ท่าน”

แม่​พร้อม​สรุป​ถ้า​อย่าง​นั้น​เรา​ก็​ต้อง​ช่วย​กัน​ทำให้​ท่าน​สบายใจ​ใช่​ไหม หลวง​เวช​รับคำก่อน​จะ​ขอตัว​ไป​ดู​เรื่องยา​ให้​ท่าน​ก่อน แม่​พร้อม​สบ​ช่อง​บอก​ลักษณ์​ว่า​ถ้า​ขืน​ยัง​ดื้อดึง​ที่​คบ​กับ​มัส​ยา​ต่อ​ไป รัง​แต่​จะ​ทำให้​อาการ​ของ​ท่าน​ทรุด​ลง​ไป​อีก ลักษณ์​ยืนกราน​จะ​ยัง​รัก​มัส​ยา​ต่อ​ไป แต่​จะ​พยายาม​ทำให้​คุณ​ย่า​ยอม​รับ​เรื่อง​นี้​ให้​ได้ แม่​พร้อม​ต่อว่า​เขา​ว่า​รู้​ทั้ง​รู้​ไม่​มี​ทาง​เป็นไปได้​จะ​ยัง​ดันทุรัง​ให้​เจ็บ​กันทุก​ฝ่าย​ทำไม

“คุณ​แม่​เอาแต่​พูด​ว่า​ไม่​มี​ทาง​เป็นไปได้ ทั้งๆที่​ยัง​ไม่ได้​ลอง​ทำ”

“เพราะ​แม่​รู้จัก​นิสัย​ของ​คุณ​ย่า แม่​ถึง​เตือน”

เริงใจ​มอง​พี่​ชาย​กับ​แม่​ที่​มี​ปาก​เสียง​กัน​ด้วย​สีหน้า​ไม่สบาย​ใจ ขอร้อง​ให้​หยุด​ทะเลาะ​กัน​ก่อน​ได้​ไหม ไม่รู้ว่า​มัส​ยา​หาย​ไป​ไหน​แล้ว ทั้ง​คู่​ต่าง​ชะงัก...

มัส​ยา​ไม่ได้​หาย​ไป​ไหน​แต่​นั่ง​เฝ้า​ท่านผู้หญิงรั​ตน​มหาศาล​อยู่​ใน​ห้อง​พักฟื้น ซบ​หน้า​กับ​มือ​ของ​ท่าน​ ร้องไห้​ด้วย​ความ​เสียใจ​ที่​เป็นต้น​เหตุ​ให้​ท่าน​ต้อง​เป็น​แบบ​นี้ สัก​พักท่านผู้หญิง​รู้สึก​ตัว​ร้อง​เรียก​มัส​ยา​ซึ่ง​เงย​หน้า ​ขึ้น​มา​เห็น​ท่าน​ฟื้น​ก็ดี​ใจ​จะ​ไป​ตาม​หลวง​เวช​มา​ให้ท่าน​รั้ง​ตัว​ไว้​เอาหน้า​กาก​ออกซิเจน​ที่​ครอบ​อยู่​ออก

“อยู่​คุย​กับ​ย่า​ก่อน...ย่า​ฝัน​เห็น​มัส​กับ​ตา​ลักษณ์​รัก​กัน และ​เรา​ทั้ง​สอง​คน​ก็​จะ​ทิ้ง​ย่า​ไป นี่​เป็น​ฝัน​ร้าย​ที่สุด​ตั้งแต่​ย่า​เคย​ฝัน​มา ย่า​กลัว​เหลือเกิน กลัว​มัน​จะ​เป็น​ดั่ง​ความ​ฝัน ถ้า​หา​กมัน​เป็น​จริง​ย่า​ยอม​ตาย​ดี​กว่า ลูก​จะ​ไม่ทำ​อะไร​แบบ​นั้น​ใช่​ไหม...ช่วย​ตอบ​ให้​ย่า​สบายใจ​ที​มัส​ยา”

หญิง​สาว​หลง​เชื่อ​รีบ​บอก​ว่า​ท่าน​แค่​ฝัน​ไป เธอกับ​ลักษณ์​รัก​กัน​แบบ​พี่น้อง ไม่​มี​อะไร​มาก​ไป​กว่า​นั้น ท่านผู้หญิง​ยิ้ม​ดีใจ มัส​ยา​ยิ้ม​ตอบ​แต่​สีหน้า​ไม่ได้​มี​ความ​สุข​ตามไปด้วย

ครู่​ต่อ​มา ระหว่าง​ที่​มัส​ยา​ออก​ตาม​หลวง​เวช​ให้​ไป​ดู​คุณ​ย่า เจอ​ลักษณ์ เริงใจ​กับ​แม่​พร้อม​เดิน​ตรง​มา​ที่ห้อง​พักฟื้น พอ​เริงใจ​รู้​ว่า​เธอ​จะ​ไป​ตาม​หลวง​เวช​ก็​อาสา​ไปตาม​ให้ มัส​ยา​ขอ​ให้​แม่​พร้อม​ช่วย​ไป​ดู​คุณ​ย่า​ให้​ก่อน ตนขอ​คุย​กับ​พี่​ลักษณ์​สอง​คน​ก่อน แล้ว​พา​กัน​เดิน​แยก​ออก​ไป ลักษณ์​สงสัย​มี​เรื่อง​อะไร​หรือ​เปล่า

มัส​ยา​เล่า​เรื่อง​ที่​คุณ​ย่า​คิด​ว่า​เรื่อง​ของ​เรา​สอง​คน​เป็น​แค่​ความ​ฝัน​ให้​เขา​ฟัง ใน​เมื่อ​ท่าน​คิด​เช่น​นั้น​เธอ​ก็เลย​อยาก​ให้​เรา​สอง​คน​รอ​ไป​ก่อน เขา​ไม่​อยาก​รอ​กลัวจะ​เสีย​เธอ​ให้​คน​อื่น มัส​ยา​ขอ​ให้​เขา​เชื่อ​มั่น​ใน​ความ​รัก​ของเรา เธอ​ไม่​อยาก​ให้​เรา​เห็นแก่​ตัว จน​ทำให้​ลืม​ความ​สุข​ของ​คุณ​ย่า

“คุณ​ย่า​มี​บาดแผล​ใน​ใจ​ที่​ฝัง​ลึก​เรื่อง​พ่อ​กับ​แม่​ของ​มัส...มัส​ไม่​อยาก​ให้​เรื่อง​ของ​เรา​ไป​สะกิด​แผล​ของ​ท่าน ​จน​เจ็บ​ขึ้น​มา​อีก มัส​อยาก​ให้​พี่​ลักษณ์​เข้าใจ”

“พี่​จะ​เคารพ​ใน​การ​ตัดสินใจ​ของ​มัส พี่​จะ​อดทน​รอ​จนถึง​วัน​ที่​เรา​จะ​ได้​รัก​กัน​อย่าง​เปิดเผย”

ooooooo

ท่านผู้หญิง​รั​ตน​มหาศาล​เล่า​ให้​แม่​พร้อม​ฟัง​ถึง​เรื่อง​ที่​ตัว​เอง​โกหก​มัส​ยา​ว่า​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​เมื่อ​เช้า​เป็น​แค่​ความ​ฝัน และ​เธอ​ก็​เชื่อ​ว่า​เป็น​ความ​จริง

“ฉัน​รู้​ว่า​คน​อย่าง​เจ้า​ลักษณ์​ใช้​ไม้แข็ง​ไม่ได้ ถ้า​หาก​ฉัน​ทำ​อะไร​รุนแรง​ลง​ไป​อีก เจ้า​ลักษณ์​ได้​พา​ยัย​มัส​หนี​เตลิด​ไป​จริงๆแน่ ฉัน​จึง​ต้อง​เปลี่ยน​มา​ใช้​ไม้​อ่อน​และ​ทำให้​มัส​ยา​รู้สึก​ผิด ฉัน​จะ​ใช้​โอกาส​นี้ค่อยๆแยก​เขา​สองคน​ให้​ห่าง​จาก​กันที​ละ​เล็ก​ที​ละ​น้อย​จนกระทั่ง​ไม่​ต้อง​พบ​เจอ​กัน​อีก เธอ​เอง​ก็​ต้อง​ช่วย​ฉัน​ด้วย​นะ​แม่​พร้อม เรา​ต้อง​ทำ​เพื่อ​อนาคต​ที่​ดี​ของ​เด็ก​สอง​คน​นั่น”

แม่​พร้อม​ได้​แต่​มอง​ท่านผู้หญิง​พูด​อะไร​ไม่​ออก...

ท่านผู้หญิง​ไม่ได้​แค่​โกหก​มัส​ยา​ว่า​เรื่องราว​ระหว่าง​เธอ​กับ​ลักษณ์​เป็น​แค่​ความ​ฝัน ยัง​โกหก​ทุก​คน​ถึง​อาการ​ป่วย​ของ​ตัว​เอง​โดย​บังคับ​ให้​หลวง​เวช​ร่วมมือ​ด้วย ใช้​บุญคุณ​ที่​เคย​มี​ต่อ​เขา​เป็น​เครื่องมือ...

พิณ​ทิพย์​ต้องการ​ทำลาย​ความ​รัก​ที่​นพพร​มี​ต่อ​มัส​ยา​จึง​เล่า​เรื่อง​ลักษณ์​คบหา​เป็น​แฟน​กับ​มัส​ยา​ให้​ฟัง เขา​ตกใจ​มาก​ไม่​อยาก​จะ​เชื่อ​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น...

ฝ่าย​พงศ์เทพ​ต้องการ​เคลียร์​กับ​เพ็ญ​โฉม จึง​ไป​ดัก​รอ​ที่​หน้า​ออฟฟิศ​ของ​เธอ​เพื่อ​ขอ​คุย​ด้วย เธอ​ไม่​มี​อะไร​จะ​คุย​เพราะ​เขา​ได้​ทำลาย​ชีวิต​ของ​เธอ​ไป​แล้ว​ตั้งแต่​วัน​ที่​เธอ​ไปบ้าน​รั​ตน​มหาศาล เขา​อ้าง​ที่​ทำ​ไป​ทั้งหมด​ก็​เพราะ​หวัง​ดี เธอ​ไม่​ต้องการ​ความ​หวัง​ดี​จาก​เขา สั่ง​ห้าม​ไม่ต้องมา​ให้​เห็น​หน้า​อีก เขา​ไม่​สนใจ​ยืนยัน​จะ​มา​หา​เธอ​ทุก​วัน

“หน้าด้าน คน​เขา​ไม่​อยาก​เจอ​ก็​ยัง​จะ​มา​เซ้าซี้​น่า​รำคาญ”

“ผม​ยอม​ให้​คุณ​ด่า​ดี​กว่า​จะ​ไม่ได้​เจอ​หน้า​คุณ แล้ว​ผม​จะ​ทำให้​คุณ​เห็น​ว่า​ผม​รัก​คุณ​มาก​แค่​ไหน ผม​ยอม​สละ​ชีวิต​ของ​ผม​ได้​เพื่อ​คุณ...คุณ​คอย​ดู​ก็​แล้วกัน” พูด​จบ​พงศ์เทพ​ผละ​จาก​ไป เพ็ญ​โฉม​มอง​ตาม​หงุดหงิด...

พิณ​ทิพย์​กับ​ศ​จี​กำลัง​จะ​ออก​ไป​ช็อปปิ้ง​ฉลอง​ที่​เล่น​งาน​ลักษณ์​กับ​มัส​ยา​สำเร็จ แต่​ต้อง​ชะงัก​เมื่อ​แม่​พร้อม ​เข้า​มา​แจ้ง​ข่าว​ว่า​ท่านผู้หญิง​ฝาก​มา​บอก​ทั้ง​คู่​ให้​ทำ​เหมือน​เรื่อง​ของ​มัส​ยา​กับ​ลักษณ์​ไม่​เคย​เกิด​ขึ้น สอง​แม่​ลูก​ต่าง​โวยวาย​ไป​ใน​ทำนอง​เดียวกัน​ว่า​ท่าน​ต้อง​บ้า​ไป​แล้ว​ถึง​คิด​จะ​ปล่อย​เรื่อง​นี้​ไป​เฉยๆ แม่​พร้อม​ขอร้อง​ให้​หยุด​ต่อว่า​ท่าน​ได้​แล้ว แค่​ทำ​ตาม​ที่​ตน​บอก​ก็​พอ หวัง​ว่า​ทั้ง​คู่​คง​จะ​เข้าใจ​แล้ว​หัน​หลัง​กลับ​ไป

ศ​จี​โมโห​สุดขีด​กรีด​ร้อง​ลั่น “จน​ขนาด​นี้​แล้ว​คุณ​แม่​ ก็​ยัง​เข้า​ข้าง​มัน​สอง​คน”

“ใจเย็นๆก่อน​ค่ะ​คุณ​แม่ บางที​คุณ​ยาย​อาจจะ​มีแผน​อะไร​อยู่​ก็ได้ พิณ​เชื่อ​ว่า​คุณ​ยาย​ไม่​มี​ทาง​ยอม​ให้​เรื่อง​นี้​เกิด​ขึ้น” คำ​ทักท้วง​ของ​พิณ​ทิพย์​ทำให้​ศ​จี​เย็น​ลงได้...

ทางด้านท่านชายสดายุฟังเรื่องที่ลักษณ์เล่าแล้วรู้สึกเห็นใจที่ถูกกีดกันความรัก อาสาจะช่วยพูดเรื่องนี้กับท่านผู้หญิงรัตนมหาศาลให้เอง โดยอาศัยจังหวะที่ไปเยี่ยมท่านที่โรงพยาบาล ขอร้องให้ท่านเปิดโอกาสให้ลักษณ์กับมัสยาได้พิสูจน์ความรักบริสุทธ์ที่มีต่อกัน

นอกจากท่านผู้หญิงจะไม่ยอมทำตามความประสงค์ของท่านชายแล้ว ยังวานให้แม่พร้อมช่วยออกไปส่งท่านให้ด้วยเสมือนเป็นการไล่ทางอ้อม ท่านชายจึงต้องกลับออกมาอย่างผิดหวัง...

ระหว่างที่ท่านชายสดายุเดินมาตามโถงทางเดินในโรงพยาบาลโดยมีแม่พร้อมเดินมาส่ง ท่านขอร้องให้เธอเข้าข้างลักษณ์กับมัสยาที่ถูกกีดกันความรัก แต่เธอยืนกรานจะอยู่ข้างเดียวกับท่านผู้หญิง ท่านชายสดายุเตือน ถ้าเธอกับท่านผู้หญิงยังพยายามที่จะแยกลักษณ์กับมัสยาออกจากกัน อาจทำให้เสียทั้งคู่ไป

ooooooo

ที่บ้านรัตนมหาศาล ขณะที่หม่อมช้อยกำลังเล่าเรื่องความรักที่ถูกกีดกันของตัวเองให้มัสยาฟังหวังจะทำให้เธอผ่อนคลายจากเรื่องของตัวเอง นพพรเข้ามาขอคุยกับมัสยาเป็นการส่วนตัว

ครั้นได้อยู่กันตามลำพัง นพพรถามเรื่องระหว่างลักษณ์กับมัสยาไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม เธอนึกถึงคำขอร้องของคุณย่าขึ้นมาได้ก็ปฏิเสธทันทีว่าไม่มีอะไร เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด นพพรดีใจมากดึงเธอมากอด

“เหตุการณ์นี้มันทำให้นพรู้ว่านพรักมัสมากแค่ไหนและนพคงทำใจไม่ได้ถ้าหากต้องเสียมัส
ไปให้คนอื่น”

ในเมื่อมัสยายืนยันต่อหน้าว่าเรื่องระหว่างเธอกับลักษณ์ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่นเท่ากับสิ่งที่พิณทิพย์พูดเป็นเรื่องโกหก นพพรจึงกลับไปต่อว่า พิณทิพย์ยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง นังนั่นต่างหากที่โกหก เขาขอร้องให้เธอพูดถึงมัสยาดีๆ เธอโมโหเรื่องอะไรจะต้องไปพูดดีๆกับมันในเมื่อมันแย่งเขาไปจากเธอทั้งๆที่เธอรู้จักเขาก่อน

“ไม่ใช่เพราะมัสที่ทำให้นพไม่รักพิณ แต่เป็นเพราะตัวพิณเองต่างหาก ยิ่งพิณทำตัวแบบนี้ นพก็ยิ่งเห็นชัดว่านพคิดถูกแล้วที่เลือกมัสยา ตอนแรกนพคิดว่านพจะเป็นเพื่อนกับพิณได้ แต่มาตอนนี้มันคงไม่ได้แล้ว”...

พิณทิพย์แค้นใจมากที่มีแต่คนรักมัสยาไม่รู้จะไประบายอารมณ์ที่ไหนจึงไปนั่งดื่มเหล้าที่ไนต์คลับ ศักดิ์ชายเห็นเธอนั่งดื่มอยู่คนเดียวเข้ามาขอนั่งด้วย ทั้งคู่ดื่มกันไปคุยกันไปถูกคอ เขาอาสามาส่งเธอถึงบ้าน พอเห็นชื่อที่ติดอยู่ตรงประตูรั้วว่า “บ้านรัตนมหาศาล” ก็ตาวาวถามว่าเธอเป็นอะไรกับท่านผู้หญิง

“ฉันเป็นหลานคุณยาย...คุณไปได้แล้ว ถ้าเกิดคุณแม่ของฉันมาเห็นเข้า ฉันคงโดนเอ็ดเป็นแน่”

“ครับ แต่ถ้ายังไงผมขออนุญาตมาพบคุณอีกนะครับคุณพิณทิพย์” ศักดิ์ชายส่งตาหวานให้ เล่นเอา พิณทิพย์ใจเต้นไม่เป็นส่ำ แต่ไม่ยอมตอบรับหรือปฏิเสธรีบเดินเข้าบ้าน เขามองตามสีหน้าเจ้าเล่ห์

ครู่ต่อมา พิณทิพย์เดินเข้ามาในบ้าน เจอศจีรอท่าอยู่สีหน้าไม่พอใจเมื่อได้กลิ่นเหล้าจากตัวลูกสาวแถมยังมีผู้ชายมาส่งอีกต่างหาก เท่านั้นไม่พอ ผู้ชายที่มาส่งก็รู้แค่ชื่อศักดิ์ชายไม่รู้ด้วยซ้ำว่านามสกุลอะไร ทำงานที่ไหน ศจีเล่นงานพิณทิพย์ยกใหญ่ที่ทำอะไรไม่รู้จักคิด หากมีใครรู้ใครเห็นเข้า แผนจับท่านชายสดายุมิพังหรือ ขอร้องให้ช่วยทำตัวให้มีประโยชน์หน่อย แล้วเดินอารมณ์บูดเข้าบ้าน พิณทิพย์มองตามไม่พอใจ

ooooooo

ท่านผู้หญิงรัตนมหาศาลออกจากโรงพยาบาลวันนี้ แทนที่จะตรงรี่ไปบ้าน กลับแวะหาผู้บังคับบัญชาของลักษณ์ที่กรมทหาร ยกบุญคุณที่เคยทำไว้กับครอบครัวของเขาขึ้นมาอ้างเพื่อขอให้ย้ายลักษณ์ไปประจำการที่ต่างจังหวัด แม่พร้อมซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ด้วยไม่สบายใจอย่างมากแต่ไม่กล้าพูดอะไร...

ขณะที่ท่านผู้หญิงทำตามแผนจับลักษณ์กับมัสยาแยกออกจากกัน ลักษณ์พามัสยาไปยังห้องเก็บอุปกรณ์ทำสวนซึ่งพ่อของเขาสร้างขึ้นด้วยตัวเองเพราะเป็นคนชอบทำสวน พอท่านจากไปที่นี่ก็เลยถูกทิ้งไว้ไม่มีใครสนใจ ดังนั้นเขาจะให้ที่นี่เป็นที่ที่เขากับเธอจะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสองโดยไม่มีใครเห็น

ทั้งคู่คุยกันอย่างมีความสุข ไม่ล่วงรู้เลยว่าท่านผู้หญิงกลับมาเจอรถของลักษณ์จอดอยู่ และไม่เห็นมัสยาอยู่ในบ้าน คิดว่าทั้งคู่ต้องหลบไปอยู่ด้วยกันที่ไหนสักแห่งในบ้าน สั่งให้แม่พร้อม หม่อมช้อยและแม่นมผันช่วยกันตามหา แต่ค้นจนทั่วก็ไม่พบ...

ทางด้านลักษณ์เล่าให้มัสยาฟังว่าคุณย่ารู้ว่าเรื่องของเราเป็นเรื่องจริงแต่ที่ท่านต้องบอกเธอว่าเป็นความฝันเพราะท่านรู้ว่าใช้ไม้แข็งกับเราไม่ได้ ท่านก็เลยใช้ความอ่อนแอมาทำให้เธอสงสารและเห็นใจ

“มัสคงยังไม่รู้จักคุณย่าดีพอ พี่อยู่กับคุณย่ามานานพี่รู้ดีว่าคุณย่าเป็นคนยังไง ตอนนี้สิ่งที่พี่กลัวที่สุดก็คือ กลัวเราสองคนต้องแยกจากกัน”

มัสยาไม่เข้าใจทำไมความรักของเราสองคนถึงต้องมีอุปสรรค ลักษณ์คิดว่าอาจเป็นเพราะรักของเราเป็นรักแท้ย่อมมีอุปสรรคเป็นเรื่องธรรมดา ขอแค่เธอพร้อมจะสู้กับเขาเท่านั้น มัสยายินดีจะสู้ต่อไปจนกว่าเราสองคนจะได้อยู่ด้วยกัน...

แม่พร้อมเห็นท่านผู้หญิงคร่ำเคร่งกับการหาตัวลักษณ์และมัสยาทั้งที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลจึงเตือนให้ใจเย็นๆก่อนเดี๋ยวจะทรุดลงไปอีก ท่านหันขวับมาบอกว่าท่านไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น ที่เข้าโรงพยาบาลเพราะแกล้งป่วย แล้วนึกขึ้นได้ว่าลักษณ์กับมัสยาน่าจะไปอยู่ที่ไหน จ้ำพรวดๆต่อไปทันที...

นับเป็นโชคดีของลักษณ์และมัสยาที่เริงใจเป็นคนหาตัวทั้งคู่เจอ เขาแปลกใจมีเรื่องอะไรหรือ เธอว่าคุณย่ากับคุณแม่กำลังตามหาเขากับมัสยาให้ควั่ก ลักษณ์คิดแผนเอาตัวรอดขึ้นมาได้รีบเตี๊ยมกับสองสาว...

ท่านผู้หญิงโล่งใจที่มัสยาโผล่เข้ามาพร้อมกับเริงใจ แต่ไม่วายต่อว่าว่าหายไปไหนกันมา ปล่อยให้หาอยู่นานสองนาน สองสาวโกหกว่าออกไปซื้อขนม เห็นว่าไปแค่ปากซอยก็เลยไม่ได้บอกใครไว้

“แล้วนี่ตาลักษณ์อยู่ไหน เราสองคนเห็นหรือเปล่า”

“พี่ลักษณ์ออกไปทำงานค่ะคุณย่า แต่ไม่ได้เอารถไปเพราะว่ารถเสียค่ะ” เริงใจโกหกไปก็ลุ้นไปด้วยว่าท่านจะเชื่อหรือเปล่า ปรากฏว่าท่านไม่ติดใจสงสัยอะไร...

ลักษณ์รู้ข่าวตัวเองจะต้องย้ายไปต่างจังหวัดวันพรุ่งนี้ก็แปลกใจมาก ปกติจะมีคำสั่งย้ายทั้งทีต้องมีเวลาให้เตรียมตัวก่อนไม่ใช่สั่งวันนี้พรุ่งนี้เดินทาง จึงเรียนถามท่านผู้บังคับบัญชาว่าคุณย่าของเขามาคุยอะไรกับท่านใช่ไหม ท่านลำบากใจที่ทำแบบนี้ แต่ไม่อาจขัดท่านผู้หญิงซึ่งมีบุญคุณกับครอบครัวได้...

ฝ่ายศักดิ์ชายต้องการสานสัมพันธ์ต่อ จึงพยายามโทร.หาพิณทิพย์แต่เธอไม่ยอมรับสาย เขาไม่ละความพยายามมาดักรอหน้าบ้านเห็นเธอจะไปข้างนอกอาสาพาไปส่ง เธอตวาดแว้ดว่าไม่ต้องการ แล้วเดินจ้ำออกไป ครั้นมาถึงทางเปลี่ยว พิณทิพย์ถูกคนร้ายเข้ามาลวนลาม ศักดิ์ชายมาช่วยไว้ทันทำให้เธอประทับใจ...

ลักษณ์กลับถึงบ้านก็เข้ามาต่อว่าคุณย่าที่บีบให้เจ้านายของเขาเซ็นคำสั่งย้ายเขาไปต่างจังหวัด สองย่าหลานมีปากเสียงกันรุนแรง ท่านไม่พอใจประกาศลั่นว่าจะทำทุกทางไม่ให้ลักษณ์กับมัสยาได้ครองรักกัน นอกเสียจากให้ท่านตายไปเสียก่อน และขอให้มัสยาเลิกกับลักษณ์ถ้ายังรักและเคารพท่าน...

ทั้งที่รับปากจะต่อสู้เพื่อให้ได้อยู่ด้วยกัน มัสยากลับตัดสินใจทรยศหัวใจตัวเอง แต่ไม่ยอมทำร้ายผู้มีพระคุณอย่างคุณย่า ลักษณ์เสียใจมากที่เธอไม่ใช่มัสยาคนเดิมที่เขารู้จัก มัสยาคนนี้เปลี่ยนจากเด็กสาวที่เป็นตัวของตัวเองกลายเป็นกุลสตรีตามแบบฉบับคุณย่าโดยสมบูรณ์ แต่ไม่ว่าเธอจะเปลี่ยนไปอย่างไร ขอให้รู้ไว้ว่าความรู้สึกที่เขามีต่อเธอไม่มีวันเปลี่ยน บางทีการที่เราแยกจากกัน อาจจะทำให้เราได้คิดอะไรมากขึ้น

“พี่ลักษณ์อย่าน้อยใจสิคะ”

“ผมไม่ใจน้อยหรอกครับคุณมัสยา แต่ไม่ประสงค์จะทำให้หลานสาวของท่านผู้หญิงรัตนมหาศาลเช่นคุณ ต้องเสื่อมเสียความเป็นกุลสตรีลงไปในการที่จะสมาคมกับคนเลวๆอย่างผม...ลาก่อนนะครับ”

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement