เหมือนคนละฟากฟ้า ตอนที่ 12 นิยายไทยรัฐ -
ไทยรัฐออนไลน์
วันพฤหัสบดีที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ
advertisement

เหมือนคนละฟากฟ้า ตอนที่ 12


24 พ.ค. 2560 09:38
3,378,248 ครั้ง

เหมือนคนละฟากฟ้า ตอนที่ 12

อ่านเรื่องย่อ

เหมือนคนละฟากฟ้า

แนว:

ดราม่า-โรแมนติก

บทประพันธ์โดย:

วาสนา

บทโทรทัศน์โดย:

เบญจธารา

กำกับการแสดงโดย:

แมน เมธี

ผลิตโดย:

บริษัท เมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

แอนดริว เกร็กสัน, ภีรนีย์ คงไทย

คุณหญิงละอองคิดใช้แผนยึดที่ดินที่เชียงรายคืนจากชัชรัณเพื่อบีบเรื่องแต่งงาน กฤตนัยรู้ดีถึงความรักระหว่างโยทกากับชัชรัณ ไม่เห็นด้วยเพราะสงสารพวกชาวบ้านและไม่อยากให้กิ่งกาญจน์ช้ำใจ

“ถึงชัชจะยอม แต่ผมไม่ยอม เลิกใช้กิ่งเป็นสะพานสร้างอำนาจเถอะครับ ยังไงเราก็ไม่มีวันชนะลุงเถกิง”

“เด็กวัดอย่างแกที่รอดจากกุ๊ยข้างถนนมายืนในสังคมได้ก็เพราะฉัน เสื้อผ้าที่แกใส่ รถที่แกขับ มันคือเงินของฉัน ฉันเลี้ยงแกไว้ใช้งานไม่ต่างจากหมาในบ้าน อย่าสะเออะมาสอนว่าคนอย่างฉันควรหรือไม่ควรทำอะไร สำนึกด้วยว่าหมาอย่างแกมีคนเกรงใจเพราะปลอกคอที่ฉันสวมให้!”

“ผมไม่เคยลืมว่าคุณแม่ให้โอกาสผมมีวันนี้ แต่ผมก็ไม่อยากอกตัญญูที่ยอมเห็นคุณแม่ทำเรื่องไร้ศีลธรรม!”

“แล้วถ้ายัยกิ่งมันอยากแต่งเองล่ะ แกยังจะขวางอยู่ไหม”

กฤตนัยถึงกับอึ้ง รู้ดีว่ากิ่งกาญจน์รักและผูกพันกับชัชรัณมานาน แต่ไม่ทันโต้ คุณหญิงละอองก็ตัดบท ไล่ให้เขาไปจัดการธุระเรื่องซื้อที่ดินทางภาคใต้ เพราะไม่อยากให้เขาอยู่ขวางแผนขั้นต่อมาของเธอกำจัดกฤตนัยไปได้ คุณหญิงละอองก็มาไล่เบี้ยกับกิ่งกาญจน์ให้ยอมแต่งงานกับชัชรัณ

“กิ่งจะไม่แต่งงานกับชัชค่ะ”

“แกมันโง่หรือเปล่า แกรักมันแล้วจะทิ้งโอกาสที่จะได้เป็นเจ้าของมัน”

“โง่ค่ะ...ที่อยากได้แต่พอจะได้แล้วไม่เอา เพราะกิ่งไม่อยากโง่กว่าที่อยากได้ของที่ไม่ใช่ของเรา เพราะสุดท้ายเราจะเสียมันไป ไม่ว่าคนหรือสมบัติ”

“ก้าวหน้าถึงขั้นรู้จักเสียดสีแม่ที่มีบุญคุณกับแกงั้นเหรอ”

“ถ้ากิ่งต้องกตัญญูด้วยการฝืนใจทำเรื่องผิดๆ กิ่งขออกตัญญูดีกว่าค่ะ”

“แกคิดว่าแกเลือกได้งั้นเหรอ ทั้งแก ทั้งไอ้กฤต...คิดว่าฉันจะยอมให้แกเป็นคนเลือกเหรอ แกจะต้องแต่งงานกับไอ้ชัช จะต้องทำตามที่ฉันสั่งทุกอย่าง ไม่อย่างนั้น...

ฉันจะเรียกคืนที่ฉันเคยให้ ทำให้พวกแกต้องเสียทุกอย่างที่แกมีตอนนี้ รวมถึงชัชรัณ...แกมีหน้าที่เป็นเด็กดี ทำตามที่ฉันสั่งเข้าใจไหม!”

ไม่ใช่แค่กฤตนัยกับกิ่งกาญจน์ต้องรับศึกหนักจากบุพการี โยทกาก็ต้องเจอข้อเสนอชวนลำบากใจจากเถกิง จะให้เธอไปเรียนต่อ เพื่อแยกเธอจากชัชรัณที่จะรับตำแหน่งบริหารต่อจากเขาในไม่ช้า

โยทการู้ดีว่าเถกิงหวังดี อยากช่วยแก้สถานการณ์ แต่เธอก็ผิดสัญญากับชัชรัณจะอยู่ข้างเขาไม่ได้ ชัชรัณที่แอบฟังอยู่นานทนไม่ไหว ต้องปรากฏตัวและประกาศกร้าว

“โยทกาจะต้องอยู่ที่นี่ ส่วนเรื่องตำแหน่งบริหารวริศ ผมไม่เคยต้องการ”

“มันคือสิ่งที่พ่อสร้างให้แก”

“ผมมีหิรัญญิการ์ที่ผมสร้างด้วยมือของผม”

“แต่หิรัญญิการ์ก็เป็นแค่หนึ่งในสินค้าของวริศ มันเทียบกันไม่ได้เลย”

“สักวันหิรัญญิการ์จะต้องยืนได้ด้วยตัวเอง มันคือความภูมิใจที่ผมจะทำให้มันเป็นที่รู้จักไม่น้อยไปกว่าวริศเลย”

ooooooo

ชัชรัณยืนกรานเสียงแข็งไม่ยอมให้ใครพรากโยทกา...แม้แต่พ่อแท้ๆ แต่ทุกอย่างก็ต้องเปลี่ยนไป เมื่อจู่ๆนิพนธ์ก็โทร.แจ้งข่าวร้ายว่าคุณหญิงละอองคิดขายที่ดินที่เชียงราย!

คุณหญิงละอองยื่นข้อเสนอให้ชัชรัณไม่รับตำแหน่งบริหารวริศต่อจากเถกิงแลกกับที่ดินที่เชียงราย ก่อนจะปั่นหัวว่าทุกอย่างเป็นแผนของเถกิงที่ทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง

ชัชรัณมีอคติกับพ่อเป็นทุน เชื่อสนิทใจและเสนอตัวจะซื้อที่ดินไว้เอง แต่ก็ต้องเจอกับเงื่อนไขสุดหิน เพราะคุณหญิงละอองต้องการเงินสดสองร้อยล้านบาทภายในสามวัน!

โยทการ้อนใจมากและตัดสินใจไปพบคุณหญิงละอองตามลำพังเพื่อขอให้เปลี่ยนใจ

“ถ้าไม่ใช่เพราะความอวดดีของเธอ ฉันก็คงไม่ต้องทำแบบนี้ ดูสภาพเธอสิ...มีอะไรช่วยชัชรัณได้บ้าง เงิน อำนาจ บารมีที่จะสนับสนุนชัชรัณมีไหม ต้องทนเห็นชาวบ้านพวกนั้นเร่ร่อน เริ่มต้นจากศูนย์ทั้งที่พวกมันกำลังเริ่มดีขึ้นหลังจากที่ยากจนมานาน...ก็เจ็บปวดดีนะ นั่งมองคนอื่นเข้ามาย่ำยีสิ่งที่ตัวเองสร้างมาแค่เพราะเลือกผู้หญิงไร้ค่าอย่างเธอเป็นคู่ชีวิต วันที่ชัชรัณล่มจม เขาคงภูมิใจที่เลือกเธอ...”

ชัชรัณจนด้วยหนทางเพราะไม่สามารถดึงเงินจากหิรัญญิการ์มาได้ เลยต้องบากหน้าไปขอร้องผ่อง

“ชัชจะไม่ต้องวิ่งวุ่นแก้ปัญหาไร้สาระพวกนี้เลย ถ้าชัชไม่ดื้อกับยายตั้งแต่แรก...แต่งงานกับหนูกิ่งซะ”

“ผมดูแลชาวบ้านที่นั่นเพื่อคุณแม่นะครับ”

“ชัชถึงต้องรักษามันไว้ด้วยตัวของชัชเอง ถ้าชัชตกลงยายจะโทร.คุยกับคุณละอองให้”

ชัชรัณผิดหวังมาก โพล่งออกไปอย่างเจ็บปวด “ผมเคยคิดว่าคุณยายรักคุณแม่กับผมมาก ถึงได้บังคับให้ทำทุกอย่างที่คุณยายคิดว่าดี แต่ความจริงคุณยายทำเพราะคุณยายรักตัวเองจนไม่เคยนึกถึงใจคนอื่น ไม่ว่าแม่หรือผม”

“ยายทำเพื่อชัช”

“ถ้าทำเพื่อผม ผมต้องเป็นคนตัดสินใจ...ขอบคุณนะครับ ผมซาบซึ้งมาก...จนเกินจะรับไหวจริงๆ”

เถกิงรับรู้ทุกอย่างและคิดช่วยลูกชายคนเดียวเรื่องเงินซื้อที่ดิน แต่ชัชรัณกลับเข้าใจเจตนาเขาผิด

“แล้วต้องแลกกับอะไร ผมต้องไปทำงานที่วริศ ต้องแยกจากโยทกา ผมไม่คิดเลยว่าพ่อจะกล้าเอาสิ่งที่ผมทำเพื่อแม่มาต่อรองกับผมด้วยวิธีการสกปรกแบบนี้!”

“แกพูดเรื่องอะไร พ่อไม่เข้าใจ”

“พ่อไม่เคยสนใจใครนอกจากตัวเอง คงลืมไปด้วยซ้ำว่าผมกับแม่คือครอบครัวของพ่อ พ่อเอาตัวรอดหนีออกไปหาความสุขข้างนอก ปล่อยให้แม่ต้องติดคุกอยู่ในบ้านหลังนี้ ผมต้องเห็นแม่ทนฟังเรื่องเลวร้ายของพ่อไม่เว้นแต่ละวัน เรื่องผู้หญิงนอกบ้านที่ไม่เคยซ้ำหน้าที่คุณยายกับน้าศรีกรอกหูแม่ทุกวัน แต่แม่ไม่เคยเชื่อ แม่บอกผมว่าพ่อรักพวกเรา บอกให้ผมรอ...รอให้พ่อกลับมายืนยันว่าที่คุณยายพูดทั้งหมดมันเป็นเรื่องโกหก แต่พ่อไม่เคยกลับมา!”

“ชัช...พ่อกลับมาที่นี่เพื่อลูกนะ”

“ผมไม่ต้องการพ่อ! คนที่ผมต้องการคือโยทกาคนเดียวเท่านั้น”

“พ่อทำทุกอย่างเพื่อแก”

“ไม่ต้อง! ผมไม่อยากให้พ่อทำอะไรเพื่อผมอีกแล้ว ผมเกลียดที่นี่ ผมเกลียดพ่อ!”

ooooooo

โยทกาพาชัชรัณไปพักและส่งเขาเข้านอนเพราะไม่อยากให้คิดมาก เรื่องราววุ่นวายบีบให้เธอต้องตัดสินใจ และเพื่อชาวบ้านที่เชียงรายและอนาคตของชัชรัณ โยทกาจึงยื่นใบลาออกในเช้าวันต่อมา

นอกจากลาออกจากหิรัญญิการ์เพื่อตัดปัญหา โยทกายังขอความช่วยเหลือจากภุชงค์เรื่องเงินซื้อที่ดิน เจ้าของโรงแรมหนุ่มเต็มใจมาก รับปากช่วยเต็มที่โดยไม่ยอมบอกว่าเงินทุกบาททุกสตางค์มาจากเถกิง

ชัชรัณหัวเสียมาก กระหน่ำโทร.หาโยทกาเพื่อถามให้รู้เรื่อง และทันทีที่รู้ว่าเธออยู่กับภุชงค์ก็โมโหหึง กระโจนขึ้นรถจะไปตามเธอกลับ กิ่งกาญจน์เห็นเขาอารมณ์ไม่ดีเลยจะตามไปด้วย แล้วก็เกิดเรื่องจนได้เมื่อรถของชัชรัณเกิดอุบัติเหตุกลางทาง ชัชรัณรอดอย่างหวุดหวิด ส่วนกิ่งกาญจน์ถูกรถชนซ้ำเจ็บหนัก เป็นตายเท่ากัน!

ผ่องกับคุณหญิงละอองกระหยิ่มใจได้ไม่นานที่บีบให้ชัชรัณแต่งงานกับกิ่งกาญจน์สำเร็จ ข่าวร้ายจากโรงพยาบาลทำให้ฝันใหญ่โตจะเชิญแขกนับพันมาร่วมงานสูญสลาย ต้องรุดไปโรงพยาบาลแทน

โยทกาก็รีบพุ่งมาที่โรงพยาบาลเช่นเดียวกัน

โล่งใจมากที่เห็นว่าชัชรัณไม่เป็นอะไรมาก ก่อนจะแทบช็อกเมื่อรู้จากเขาว่ากิ่งกาญจน์บาดเจ็บสาหัสกว่า ต้องผ่าตัดเลือดคั่งในสมอง

เถกิงมาถึงเป็นคนต่อมาเพราะภุชงค์โทร.บอก ชัชรัณเย็นชาใส่พ่อมากเพราะยังเข้าใจผิดว่าอีกฝ่ายเป็นต้นเหตุของเรื่องทุกอย่าง กุสุมาเป็นรายต่อมาที่มาถึงและเครียดมากเพราะเป็นห่วงกิ่งกาญจน์

โยทกาพยายามจะอธิบายเรื่องทั้งหมด แต่ชัชรัณก็ไม่ฟัง ปลีกตัวไปนั่งรอดูอาการกิ่งกาญจน์เงียบๆคนเดียว จนกระทั่งคุณหญิงละอองกับผ่องมาถึง เรื่องวุ่นวายก็เกิดขึ้นอีกครั้ง...

ชัชรัณถูกคุณหญิงละอองทุบตีอย่างหนักที่ขับรถจนเกิดอุบัติเหตุ โยทกาพยายามห้ามเลยถูกตบแทน

“ชายโฉดหญิงชั่ว! ยัยกิ่งมันโง่ที่จงรักภักดี ห่วงเธอจนไม่ห่วงตัวเอง เธอเคยสำนึกไหมว่าทำอะไรกับผู้หญิงที่รักเธอด้วยชีวิต เธอตอบแทนผู้หญิงที่ยอมตายแทนเธอแบบนี้เหรอชัชรัณ!”

โยทกาหน้าเสีย แต่ไม่ทันแก้ตัว คุณหญิงละอองก็โพล่งออกไปด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด

“ส่วนนังผู้หญิงหน้าด้าน ถ้าไม่ใช่เพราะแกเข้ามาแทรก ยัยกิ่งก็คงไม่ต้องเจ็บปวดเพราะถูกผู้หญิงไร้ยางอายอย่างเธอแย่งตาชัช อย่านึกว่าฉันไม่รู้ว่าที่รถคว่ำคราวนี้ เพราะตาชัชรีบขับรถไปตามเธอกลับจากผู้ชายอีกคน!”

ผ่องตะลึง หันไปคาดคั้นความจริงจากหลานชาย ซึ่งชัชรัณก็ยอมรับแต่โดยดี

คุณหญิงละอองได้ทีพูดจากดดัน “ขอโทษแล้วมันจะช่วยให้ลูกฉันหายเจ็บไหม เธอทำให้ยัยกิ่งเป็นตายเท่ากันในห้องนั้น ไหนคุณเคยบอกว่าหลานชายคุณดีพร้อมทุกอย่าง ได้รับการอบรมให้สมกับเป็นสุภาพบุรุษ แต่ที่ฉันเห็นวันนี้คือการกระทำไร้จิตสำนึก ไร้ความผิดชอบชั่วดีจนลูกสาวฉันต้องเจ็บปางตายแบบนี้!”

คุณหญิงละอองระเบิดอารมณ์แบบไม่ไว้หน้าใคร ชัชรัณรู้สึกผิดมาก ขยับไปยืนข้างผ่องอย่างปกป้อง

“วริศรักษ์ที่ป่าวประกาศว่าตัวเองมีเกียรตินักหนาจะรับผิดชอบเรื่องนี้ยังไง ตอบฉันมาสิ ตอบมา!”

“คุณป้าครับ...เรื่องที่เกิดขึ้นมันไม่เกี่ยวข้องกับคนอื่นเลย ความผิดทั้งหมดผมขอรับมันไว้คนเดียว”

“เจ็บแทนลูกสาวฉันได้ไหม...แก้ไขอะไรได้หรือเปล่า...ทำไมต้องเป็นยัยกิ่งที่เจ็บ คนที่ต้องนอนปางตายในห้องนั้นควรจะเป็นเธอ ถ้าลูกสาวฉันเป็นอะไรไป ชีวิตเธอทั้งชีวิตก็ชดเชยให้ไม่ได้! เอาลูกฉันคืนมาเดี๋ยวนี้นะ เอาคืนมา!”

ooooooo

อาการสติแตกที่แสร้งทำของคุณหญิงละอองทำให้ทุกคนประสาทเสีย จนกระทั่งหมอแจ้งผลว่ากิ่งกาญจน์ผ่าตัดเรียบร้อยและน่าจะพ้นขีดอันตรายในไม่ช้า จึงได้เบาใจกันบ้าง

แต่กระนั้นสภาพของเธอก็ทำให้หลายคนสะเทือนใจ โดยเฉพาะกฤตนัยที่ได้แต่โทร.ถามอาการจากกุสุมา แต่ยังบินมาเยี่ยมไม่ได้เพราะเครื่องบินติดพายุที่ทางใต้

โยทกาก็เป็นอีกคนที่เสียใจอย่างหนัก เข้าใจว่าตัวเองเป็นสาเหตุเรื่องทุกอย่างจนต้องปลีกตัวออกมาเงียบๆ โดยมีกรรณิการ์ตามมาปลอบ ก่อนที่สองแม่ลูกจะต้องหน้าตึง เมื่อเพ็ญศรีตามมาแดกดัน

“ผิดหวังมากสินะที่หนูกิ่งยังไม่ตาย”

“ลูกฉันไม่เคยคิดชั่วๆแบบที่คุณพูด”

“จะให้ฉันคิดดีกับลูกแก ฉันทำไม่ได้หรอกวิ่งไล่ตามจนคุณชัชแข็งข้อกับคุณท่าน ทิ้งผู้หญิงดีๆอย่างคุณกิ่ง หรือจะบอกว่าที่คุณชัชทำถึงขนาดนี้...แกไม่ได้ทอดสะพานให้!”

คำพูดแทงใจดำทำให้โยทกาจุกพูดไม่ออก เพ็ญศรีเลยได้โอกาสกระแทกซ้ำ

“ตอบฉันมาสิว่าแกไม่เคยอ่อยคุณชัชเลยสักครั้ง ปฏิเสธมาสิ! เถียงไม่ออกล่ะสิ เพราะความเลวของเธอมันเป็นความจริง หน้าด้าน! สืบทอดความไร้ยางอายของแม่มาได้เต็มตัว”

“หุบปาก! เธอไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ ไปให้พ้น!”

“ฉันเป็นน้าของคุณชัช ฉันมีสิทธิ์จะกันพวกผู้หญิงหิวโหยไร้ศีลธรรมให้พ้นจากหลานชายของฉัน”

“งั้นเธอก็ควรจะกันตัวเธอจากคุณเถกิงด้วยนะ แก่ปานนี้ยังหิวโหย ไม่ได้กินก็แว้งกัดทุกคนเหมือนหมาบ้า!”

ถึงคราวเพ็ญศรีปรี๊ดแตก และกรรณิการ์ก็ไม่รอช้าจะกระทืบซ้ำ “ฉันไม่ได้อยากพูดเรื่องนี้ มันทุเรศปาก แต่คนอย่างเธอมันพวกแพ้แล้วพาล วางไม่ได้ ปลงไม่เป็น เห็นแต่ความผิดคนอื่น แต่ความเลวตัวเองกลับตามืดบอด”

“พวกแกกับฉันมันคนละชั้นกัน”

“เธออยู่บ้านวริศรักษ์ก็ไม่ต่างจากเด็กรับใช้ของคุณท่าน นับญาติกับคุณชัชน่ะ เขาเคยนับถือเธอบ้างหรือเปล่า...น้าแท้ๆก็ไม่ใช่ เลือดปลายแถวอย่างเธอมันก็ไม่ต่างจากผู้หญิงบ้านๆอย่างฉันหรอกนะ”

“คนอย่างแกมันผยองได้ก็เพราะพี่เถกิงเขาเลือก”

“แต่เขาไม่เลือกเธอ ไม่ใช่เพราะฉันดีกว่า แต่เพราะเธอเป็นแบบนี้ไงเขาถึงไม่เลือก!”

เพ็ญศรีโกรธมาก เงื้อมือจะตบโยทกา แต่ก็ช้ากว่ากรรณิการ์ที่ฟาดมือไปก่อนเต็มแรง

“ถ้าเธอแตะลูกฉัน ฉันฆ่าเธอแน่!”

“ถ้าฉันไม่มีความสุข พวกแกก็อย่าหวัง ฉันนี่ล่ะจะทำลายชีวิตพวกแกด้วยมือฉันเอง”

“ฉันเชื่อว่าคนคิดดีตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้ แต่คนคิดชั่ว...แค่คิดก็ตกนรกแล้ว”

ooooooo

กุสุมาก็สติแตกไม่แพ้คนอื่น ยิ่งเห็นสภาพกิ่งกาญจน์ไม่ยอมฟื้นยิ่งสะเทือนใจ ฟูมฟายจนพูดกับกฤตนัยไม่รู้เรื่อง ภุชงค์อ่อนใจมาก ต้องดึงมือถือไปพูดแทน ก่อนจะปลอบให้ทั้งสองใจเย็น เพราะกิ่งกาญจน์อยู่ในความดูแลของหมอและคงพ้นขีดอันตรายในไม่ช้า

ภุชงค์พากุสุมากลับไปพัก ส่วนชัชรัณไม่ยอมกลับ อาสาจะรอจนกว่ากิ่งกาญจน์จะฟื้น ผ่องกับคุณหญิงละอองมองหน้ากันนิ่งๆ ก่อนจะแอบยิ้มให้กันด้วยความสมใจ เพราะเชื่อแน่ว่าเหตุการณ์นี้ต้องทำให้ชัชรัณยอมแต่งงานเพื่อรับผิดชอบกิ่งกาญจน์แน่ และความปรารถนาของพวกเธอก็จะเป็นจริง

มาลัยเฝ้ามองดูชัชรัณด้วยความสงสาร ไม่ชอบใจเลยที่ผ่องพูดกดดันให้เขารู้สึกผิดตลอดเวลา

“ดูสีหน้าคุณหนูก็เห็นว่าคุณหนูรู้สึกผิดกับเรื่องคุณกิ่งมากแล้ว คุณท่านน่าจะให้กำลังใจคุณหนูมากกว่า”

“เด็กดื้อก็ต้องโดนเฆี่ยนแบบนี้ ยิ่งตอกย้ำเท่าไหร่ ชัชรัณก็ต้องยอมจำนนรับผิดชอบชีวิตหนูกิ่งตลอดไป”

“ใจร้ายไปไหมคะ”

“ฉันร้ายได้มากกว่านี้ ถ้ามันจะคุมตาชัชให้เดินทางที่ถูกที่ควรได้”

“คุณท่านเคยทำวิธีนี้กับคุณสินี แล้วผลที่ได้มัน...”

“มันไม่ใช่ความผิดของฉัน ไอ้เถกิงต่างหากที่ทำให้สินีต้องตาย!”

เถกิงก็พยายามช่วยลูกชายคนเดียวเต็มที่ แต่คุณหญิงละอองก็ไม่อ่อนข้อให้ ยืนยันจะให้มีงานแต่งงานระหว่างชัชรัณกับกิ่งกาญจน์ รวมไปถึงสินสอดที่เป็นเงินทุกบาททุกสตางค์ที่เขามี

“คุณก็เห็นว่าที่ผ่านมาฉันปั่นแม่ยายคุณได้มากขนาดไหน แลกได้ไหมล่ะ...เพื่อความสุขของลูกชายชั่วชีวิต”

“แล้วความสุขของกิ่งกาญจน์ล่ะ”

“ฉันจะจูงจมูกมันทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น”

“คุณไม่สงสารเด็กที่คุณเลี้ยงมาบ้างเหรอ”

“ต่อให้เป็นลูกแท้ๆ ถ้าฉันสั่ง...มันก็ต้องทำ!”

เถกิงตะลึงกับความเลือดเย็นของคุณหญิงละอองมาก แต่คงไม่เท่าชัชรัณที่ได้ยินทุกอย่างโดยบังเอิญ...

ไม่คิดมาก่อนว่ากิ่งกาญจน์จะตกที่นั่งลำบากขนาดนี้ มีแม่เลี้ยงใจร้ายที่ทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง!

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement