วันอาทิตย์ที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

ลูบคมกามเทพ ตอนที่ 7


10 พ.ค. 2560 08:01
965,558 ครั้ง

ลูบคมกามเทพ ตอนที่ 7

อ่านเรื่องย่อ

ลูบคมกามเทพ

แนว:

โรแมนติก-คอมมาดี้

บทประพันธ์โดย:

SHAYNA

บทโทรทัศน์โดย:

ณัชภีม

กำกับการแสดงโดย:

ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์

ผลิตโดย:

บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

อินทัช เหลียวรักวงศ์,ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด

วันนี้การะเกดไปทำงานอย่างไม่มีสมาธิ เพราะโทรศัพท์ถูกขโมยเธอจึงใช้โทรศัพท์ของออฟฟิศโทร.หาโรสแต่ก็โทร.ไม่ได้ พราวบอกว่าถ้าไม่สบายใจก็ลางานกลับไปก่อนก็ได้ ตนจะหาทางอธิบายกับบอสเอง

การะเกดบอกว่าเกรงใจตนมัวแต่ไปยุ่งเรื่องอื่นปล่อยให้หนูษาทำงานแทน อยู่ที่นี่ดีกว่าอยู่ที่คอนโดแล้วต้องเจอ...

“คุณแดน...” พราวเดาถูก เห็นการะเกดเศร้า พราวจับมือปลอบว่า “เป็นอย่างที่พราวคิดไว้เลย สุดท้ายแล้วเกดก็ยังไม่เลิกกลัวความรัก” พอดีแดนโทร.มา การะเกดบอกว่าเขาคงติดต่อตนไม่ได้เพราะโทรศัพท์หาย พราวจึงกดรับ “ค่ะคุณแดน...ค่ะ เกดอยู่กับพราวตอนนี้ จะให้บอกอะไรคะ...ได้ค่ะ”

วางสายจากแดนแล้ว พราวบอกว่าแดนฝากบอกว่าตำรวจตามจับคนที่ขโมยโทรศัพท์เธอไปแล้ว สอบปากคำมันสารภาพว่ามีคนจ้างให้มาขโมยเพื่อดึงความสนใจเธอจากโรส การะเกดตกใจเพราะมันไม่ใช่ขโมยธรรมดา

ที่ท่ารถขนส่ง ตำรวจที่มาช่วยจับคนขโมยโทรศัพท์บอกหมวดกับแดนว่าตนคงช่วยครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายเพราะผู้ใหญ่เริ่มสงสัยแล้วว่าพวกเขายังตามสืบคดีนี้อยู่ หมวดขอบใจ ที่เหลือตนจะจัดการเอง

พอตำรวจคนนั้นไป การะเกดมาถึงพอดี เธอถามแดนอย่างกลัวความจริงว่าเป็นไปไม่ได้ใช่ไหมที่หัวขโมยจะเป็นไอ้นกต่อของแบล็คออร์คิด แดนบอกว่าตนเอารูปฟิลลิปให้ดู หัวขโมยบอกว่าใช่

การะเกดรับไม่ได้ถามว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดใช่ไหม แล้วเห็นหรือเปล่าว่ามันอยู่กับโรส

“คุณเกด...ผมก็ไม่อยากให้เป็นอย่างที่คิดเหมือนกัน แต่ในเมื่อมันจ้างให้หัวขโมยนั่นมาดึงความสนใจคุณ มีทางเดียวที่จะเช็กให้แน่ใจคือเราต้องติดต่อเพื่อนน้องโรสให้ได้”

หมวดติดต่อเพื่อนของโรสได้ รีบโทร.บอกแดน แดนจึงเล่าให้การะเกดฟังด้วยสีหน้าไม่ดีว่า...

“เกด...คุณวินทร์ติดต่อเจอเพื่อนของน้องโรสแล้ว โรสไม่ได้ไปเที่ยวเชียงใหม่ แต่ขอให้เพื่อนปิดเรื่องที่โรสตามแฟนไปเที่ยวฝรั่งเศส”

การะเกดอึ้ง หน้าเสียแทบยืนไม่ติด...

ooooooo

อีวาพาโรสไปซื้อเสื้อผ้าที่ห้าง กลับมาที่พักบอกว่าให้ทำตัวสบายๆ เหมือนอยู่บ้านตัวเองไม่ต้องเกรงใจ โรสบอกว่าตนกลับไปนอนที่โรงแรมก็ได้ อีวาแตะตัวโรสพูดเสียงอ่อนโยน...

“โรสจ๊ะ...ภารกิจที่ฟิลลิปต้องไปทำเป็นเรื่องสำคัญมาก เราต้องให้เขามีสมาธิกับงานมากที่สุด ถ้ามัวแต่ห่วงเธอ ทุกอย่างที่เราเตรียมกันมาคงต้องพังหมด”

“ค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะไม่ทำให้ฟิลลิปต้องหนักใจ”

“ดีมาก ไปพักผ่อน เปลี่ยนเสื้อผ้าสวยๆ แล้วเราค่อยไปดินเนอร์กัน” เสียงโนอาร์แทรกขึ้นอย่างเมตตา อีวาแนะนำว่าโนอาร์เป็นหัวหน้าของพวกเรา เขาใจดีมาก โนอาร์พูดต่ออย่างเมตตาว่า “โทษทีนะ ฉันได้ยินฟิลลิปพูดถึงเธอบ่อยๆ เลยตื่นเต้นอยากเจอเธอเร็วๆ แล้วเธอก็ทำให้ฉันรู้ว่า ที่ฟิลลิปชื่นชมเธอมาทั้งหมด มันก็แค่เศษเสี้ยวจริงๆ โรส...กุหลาบแสนสวย”

โนอาร์ยื่นมือออกไปจับมือโรสขึ้นมา ตบหลังมือเธอเบาๆอย่างเป็นมิตร...

มันหน้าเนื้อใจเสือได้เนียนสนิท!!

ooooooo

แดนบอกหมวดว่าตนจะอธิบายเรื่องโรสให้การะเกดฟังเอง แต่เธอกลัวจนหลอกตัวเองว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันใช่ไหมโรสไม่ได้ตกเป็นเหยื่อไอ้สวะสังคมนั่นใช่ไหม แดนดึงเธอเข้าไปกอด บอกว่า...

“ฟังผมนะ...โรสเล่าเรื่องของมันให้เพื่อนฟัง พอคุณวินทร์ให้ดูภาพหลุยส์แล้วเพื่อนน้องโรสยืนยันว่าใช่คนที่โรสตัดสินใจตามมันไปจริงๆ เพราะหลงเชื่อคำโกหกว่ามันเป็นตำรวจสากล ผมสัญญา ผมจะรีบตามน้องโรสกลับมาให้เร็วที่สุด”

“ไม่จริง!! ฉันไม่เชื่อ!!! ไม่จริง...ไม่จริง...ฮือๆๆฉันจะไม่ยอมให้น้องสาวถูกทำร้ายเด็ดขาด ฉันต้องช่วยโรส!”

แดนบอกให้ใจเย็นๆ เธอคนเดียวทำอะไรไม่ได้หรอก การะเกดบอกว่าตนจะไม่อยู่เฉยๆ จะไม่รอความช่วยเหลือ จะทำทุกอย่างเพื่อช่วยน้องให้ได้ เธอดิ้นจะวิ่งออกไป แดนดันประตูไว้พูดเสียงเข้มว่า

“พอกันที...ผมเหลืออดกับความคิดเอาแต่ตัวเองของคุณเต็มทนแล้ว!!” พูดแล้วรวบตัวเธอขึ้นมา

“จะทำอะไรฉัน...ปล่อยฉันนะ...ปล่อย!!!”

แดนอุ้มเธอไปโยนไว้บนเตียงสั่งให้หยุดโวยวายแล้วมีสติเสียบ้าง ถูกเธอหาว่าเขานั่นแหละต้องหยุดสั่งให้ตนทำโน่นทำนี่ พูดใส่หน้าว่า

“ที่ฉันยอมให้คุณเข้ามาในชีวิตเพราะหน้าที่ของคุณกับความจำเป็นที่ฉันต้องแก้ปัญหาไม่ให้บริษัทฉันเสียชื่อแค่นั้น”

แดนชะงัก ถามว่าเธอไม่ชอบที่ตนเข้ามาในชีวิตหรือ! เธอนิ่ง เขาบอกว่าไหนๆก็พูดแล้วก็พูดออกมาให้หมด ตนทำให้เธออึดอัดใช่ไหม การะเกดยังคงนิ่ง แดนคาดคั้น “ว่าไงล่ะ!!”

“ใช่!! ฉันอยู่ของฉันมาดีๆ แต่คุณก็เอาปัญหามาให้ฉัน ทำให้ชีวิตฉันวุ่นวาย ทำให้ทุกอย่างที่ฉันเคยจัดการได้ด้วยตัวเองกลายเป็นทำอะไรไม่ได้เลย มีแต่ต้องรอคอยความช่วยเหลือจากคุณ”

“อ๋อ...งั้นผมเข้าใจแล้ว ไอ้คำพูดที่ว่า ‘ไม่มีอะไรที่การะเกดทำไม่ได้’ ตอนแรกผมคิดว่ามันเป็นนิสัยมั่นใจตัวเองของคุณ แต่ไม่ใช่เลย คุณโกหก! มันเป็นวิธีการเอาตัวรอดจากความเจ็บปวด จากแผลที่ไอ้ณัฐวุฒิมันทำไว้กับคุณ!! เหตุการณ์นั้นมันฝังใจทำให้คุณกลัวผิดพลาดอีกคุณเลยไม่ยอมปล่อยผ่านอะไรไปง่ายๆ ต้องแก้ไขก่อนจะทำให้คุณเจ็บอีก”

“หยุด!!! คุณไม่มีสิทธิ์มาวิจารณ์ฉัน”

“เพราะมันจริงใช่ไหม เหมือนที่คุณพยายามตีตัวออกห่างจากผม เพราะรู้ว่าคุณกำลังจะถลำลึก และถ้าปล่อยให้เป็นไปตามใจต้องการ สุดท้ายถ้าพลาดขึ้นมาคุณก็จะต้องเสียใจอีก”

การะเกดทนฟังความจริงไม่ได้ไล่เขาไปให้พ้นหน้าตนเดี๋ยวนี้ แต่แดนไม่สนใจ ยังคงพูดต่อเปิดใจตัวเองว่า

“ผมเองก็เคยเจ็บ เคยกลัวความรักแต่ผมก็ไม่เคยใช้มันทำร้ายคนอื่นเพื่อปกป้องตัวเองก่อนที่จะเจ็บเหมือนอย่างคุณ”

การะเกดไล่เขาไปให้พ้นอย่ามายุ่งกับตน กัดแขนเขาอย่างแรงคาอยู่อย่างนั้น แต่แดนก็ไม่ปล่อยจนเธอต้องปล่อยเขาเอง แดนบอกว่าตนยอมหยุดแล้วถ้าเธอทำแบบนั้นแล้วสบายใจก็ทำไปเถอะ แต่สำหรับเรื่องโรสขอให้เป็นหน้าที่ของตน ตนจะพาโรสกลับมาให้ได้แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม

แดนสบตาเธออย่างเสียใจ จับแขนที่ถูกกัด ตัดสินใจหันหลังเดินออกไป นาทีนี้การะเกดอึ้ง มองตามไปน้ำตาคลอ...

เมื่อกลับมาที่คอนโด การะเกดมองกำแพงห้องที่กั้นระหว่างห้องตนกับแดน เสียใจที่ตัวเองทำให้เขาเสียใจเพราะกำแพงใจที่ตนสร้างขึ้นจากความเจ็บปวด กั้นให้เขาและเธออยู่กันคนละด้าน...

“คุณแดน...ฉัน...ฉันขอโทษ...เพราะฉันเอง...” การะเกดน้ำตาอาบแก้มระบายความรู้สึกยอมรับความจริงอย่างเจ็บปวดว่า

“ใช่ค่ะ...ถึงเวลาที่ฉันควรจะยอมรับความจริงเสียที...คุณแดนเขาพูดถูก เพราะฉันเคยเจ็บ ฉันเลยกลัวการตกหลุมรัก คำว่า ‘ไม่มีอะไรที่การะเกดทำไม่ได้’ มันก็คือการตอกย้ำตัวเองว่าฉันจะไม่พลาดในทุกๆเรื่อง แต่สุดท้าย...ฉัน...ฉันก็ทำมันพังจนได้ ฉันถูกความรักเล่นงานจนฉันกลัวมัน แต่ฉันก็ยังใช้ความรักเป็นอาวุธไปทำร้ายคนอื่นอีก ก็สมควรแล้วที่ฉันต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ ขอโทษด้วยนะคะ...คุณแดน...”

การะเกดน้ำตาอาบหน้า ลูบผนังกั้นห้องที่เหมือนผนังกั้นใจระหว่างเธอ...กับเขา...

ooooooo

โรสอยู่ในห้องพัก เธอมองออกไปเห็นชายฉกรรจ์เหมือนการ์ดหลายคนยืนอยู่ มีคนหนึ่งแหงนขึ้นมองที่ห้องอย่างระแวดระวัง ทำให้เธอรู้ ทันทีว่าตัวเองถูกขัง! ไปเปิดกระเป๋าดูทั้งโทรศัพท์และพาสปอร์ตหายไปแล้ว!

เมื่ออีวาเข้ามา โรสถามเรื่องโทรศัพท์กับพาสปอร์ตของตน อีวาตอบอย่างไม่แยแสว่าตนเก็บไว้เพื่อความปลอดภัย โรสบอกว่าตนไม่เป็นภัยกับใครขอของตนคืน อีวาไม่ให้และระหว่างอยู่ที่นี่ก็ห้ามเธอออกไปข้างนอกหรือติดต่อใคร นอกจากจะได้รับอนุญาตจากตน ย้ำอย่าทำตัวให้มีปัญหา ตนเตือนแล้ว สั่งลูกน้องให้พาเธอกลับห้องและเฝ้าไว้ให้ดี

ขณะนั้นมีลูกน้องของอีวาอีกคนวิ่งมาบอกพวกมันว่าสินค้าก่อเรื่องอีกแล้ว อีวาสั่งให้รีบตามไปดูด้วยกัน

“สินค้า??” โรสสะดุดคิด พวกมันรีบไปกันจนลืมใส่กุญแจประตูห้อง เธอย่องออกไปใจระทึก

สินค้าที่พวกนั้นพูดถึงกันก็คือหญิงสาวที่ถูกบังคับให้ไปบริการแขกเชือดข้อมือฆ่าตัวตาย อีวาสั่งให้เอาศพออกไปจัดการและจับตาดูสินค้าทุกคนให้ดี โรสเห็นพวกมันขนศพหญิงสาวออกไป เธอขนลุกกลัวสุดขีด

โรสฉวยโอกาสที่พวกมันขนศพหญิงสาวไปไว้ท้ายรถแวนแอบเข้าไปมุดอยู่กับศพทั้งที่กลัวแทบขาดใจ แต่ขณะขนศพไป รถถูกมอเตอร์ไซค์ชาวบ้านตัดหน้าจนต้องเบรกอย่างแรง ขณะที่พวกมันลงไปเคลียร์กับชาวบ้าน โรสเปิดประตูรถแวนหนีออกไปแอบข้างทาง พอมันเคลียร์กับชาวบ้านเสร็จก็ขับรถออกไป โรสจึงออกจากที่ซ่อนหาทางเอาตัวรอดในที่ที่เธอไม่รู้เลยว่าอยู่ตรงไหน

พออีวารู้ว่าโรสหนีไปได้ก็คาดโทษฌองและลูกน้องว่าถ้าตามกลับมาไม่ได้ รู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น ย้ำว่าทั้งฌองและตนไม่รอดแน่!

ฌองบอกว่าโนอาร์เป็นเจ้านายที่ทั้งเธอและตนต่างเคารพ เป้าหมายของโนอาร์ก็คือเป้าหมายของเรา ตนเป็นเหมือนมือขวาและเธอเป็นเหมือนมือซ้าย เรายังช่วยกันแก้ปัญหาให้โนอาร์พอใจได้ และที่สำคัญตนกลับเห็นว่านี่เป็นโอกาสแก้แค้นพวกมัน

“แก้แค้น?” อีวาทวนคำอย่างสงสัย

โรสในสภาพมอมแมมและเปื้อนเลือดจากศพ เดินไปในเมืองจอร์จทาวน์มองรอบตัวหาทางช่วยตัวเอง เจอนักท่องเที่ยวจึงเข้าไปขอความช่วยเหลือ บางคนเห็นสภาพของเธอแล้วกลัวเดินหนีแต่มีคนหนึ่งเข้ามาถามอย่างสงสารว่า

“มีอะไรให้ช่วยไหมคะ”

“ฉันถูกหลอกพามาที่นี่ ช่วยพาฉันไปหาตำรวจด้วยค่ะ” โรสอ้อนวอนน่าเวทนา

นักท่องเที่ยวคนนั้นเดินหาตำรวจ โรสตามไปเห็นเธอยืนคุยกับชายคนหนึ่ง ชายผู้นั้นบอกว่าโรสเป็นน้องสาวของเขา เธอมีปัญหาสภาพทางจิต หายไปจาก โรงแรมเมื่อเช้า ตนจึงออกตามหาพร้อมกับแสดงพาสปอร์ตกับเอกสารทางการแพทย์

ในที่สุดโรสก็ถูกลูกน้องของอีวาตามมาจับตัวกลับไป!

ooooooo

โรสถูกลูกน้องฌองนำตัวไป เธออ้อนวอนให้มันปล่อยถูกมันผลักจนเซ เธอคว้าไม้ฟาดหัวมันจนมึน แล้ววิ่งหนี แต่ไปได้ไม่กี่ก้าวก็เจอฌองเดินออกมาดัก โรสร้องขอความช่วยเหลือ ฌองถามว่าอยากหาคนช่วยหรือ แล้วหัวเราะเจ้าเล่ห์

ฌองให้โรสโทร.หลอกให้การะเกดมาช่วย การะเกดดีใจมากที่ได้รับโทรศัพท์จากโรสถามว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน พอโรสบอกว่าอยู่ปีนัง ฌองก็แย่งโทรศัพท์ไปคุยเอง บอกไม่ต้องห่วงน้องสาวเธอปลอดภัยดี

“แก!! ไอ้โจ๊กเกอร์...ปล่อยน้องสาวฉันนะ ฉันขอร้องล่ะ อยากได้อะไรก็บอกมา ฉันขอไถ่ตัวโรสคืน”

ขณะนั้นเอง แดนมาหาการะเกด เขาเคาะประตูเรียก ฌองได้ยินจากโทรศัพท์ ขู่การะเกดว่าเธอเป็นคนฉลาด ฉะนั้นควรรู้ว่าอะไรควรพูดไม่ควรพูด การะเกดได้ยินเสียง โรสร้องไห้ขอความช่วยเหลือจากในโทรศัพท์ แต่ที่ประตูห้องแดนก็เคาะเรียกไม่หยุด เธอตัดสินใจไปเปิดประตู

แดนถามว่าทำอะไรอยู่ ตนได้ยินเสียงคุย เธอปดว่าเพื่อนที่คิวปิดฮัทโทร.มาปลอบใจ ไม่มีอะไร ให้เขากลับไปทำงานเสีย ขอบคุณที่เป็นห่วง พูดให้ดูเข้มแข็งว่า ฉันคือการะเกด ไม่มีอะไรที่ฉันทำไม่ได้ เมื่อแดนออกไป แล้วเธอรีบปิดประตูปัง แล้วกลับมานั่งร้องไห้ขอโทษแดนที่จำเป็นต้องทำอย่างนี้เพื่อชีวิตของโรส

การะเกดโทร.กลับเบอร์เดิมบอกว่าแดนกลับไปแล้ว ต้องการค่าไถ่น้องตนเท่าไหร่ให้บอกมา

“ดีมาก เธอรีบเดินทางมาที่นี่ตามสถานที่นัดพบที่จะส่งไปให้ เมื่อถึงเวลาจะมีการติดต่อจากฉัน คอยสังเกตให้ดี”

เวลาเดียวกันหมวดได้รับแจ้งเส้นทางการเงินของหลุยส์ว่าล่าสุดอยู่ที่ปีนัง เมื่อได้ข้อมูลแล้วแดนกับหมวดก็เตรียมตัวเดินทางทันที หมวดอยากให้การะเกดรู้ว่าเรากำลังจะไปช่วยโรส แดนติงว่าถ้ารู้เธอต้องขอตามไปด้วย บอกหมวดว่า

“ผมไม่ยอมเอาชีวิตเธอไปเสี่ยงด้วยแน่ ไว้ช่วยโรสได้ แล้วค่อยติดต่อกลับมา ยังไงผมก็ยังเช็กสัญญาณเธอได้จากเครื่องติดตามตัว ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นโรมจะมาช่วยดูแลเธอได้” หมวดเร่งแล้วเดินนำไป แดนจูบที่นิ้ว เอามือ แตะที่ประตูเหมือนจูบลา พูดเบาๆ “อดทนอีกนิดเดียวนะครับ จบภารกิจนี้เมื่อไหร่...เราต่างคนต่างได้แยกย้ายกันไปแน่นอน” กระชับเป้แล้วเดินตามหมวดไปอย่างมุ่งมั่น

ooooooo

ไปถึงปีนังในวันรุ่งขึ้น แดนกับหมวดลงมือทำงาน ทันที โดยได้รับการสนับสนุนช่วยเหลือจากริกกี้หัวหน้าหน่วยของแดนส่งอาวุธกับข้อมูลในการช่วยสืบหาโรสมาให้

ริกกี้ฝากสายมาบอกว่าปฏิบัติการที่นี่ทั้งสองจะไม่ได้รับความช่วยเหลือจนกว่าจะยืนยันกลับไปว่าพบโนอาร์อยู่เบื้องหลังพวกแบล็คออร์คิดจริงๆ ต้องได้หลักฐานสมบูรณ์ที่สุดที่มันดิ้นไม่หลุด รวมทั้งพวกที่อยู่ เบื้องหลังทั้งหมดด้วย

“นี่ครับ...เมื่อวานนี้มีพวกมหาเศรษฐีจากหลายชาติ เอาเรือยอช์ตมาจอดพักที่นี่กันหลายคน ริกกี้ลองเช็กดูแล้ว ประวัติแต่ละคนเคยทำธุรกรรมการเงินกับโนอาร์ทั้งนั้น” แดนเอาข้อมูลให้หมวดดู วิเคราะห์ว่า “ถ้าแบ็กอัพโนอาร์ แห่กันมาที่นี่ แสดงว่าต้องมีเรื่องสำคัญเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็วแน่ เราต้องรีบตามหาตัวหลุยส์เพื่อสืบไปถึงรังของพวกมัน”

ฌองหลอกให้การะเกดมาที่ปีนัง แล้วเอาโทรศัพท์ไปซ่อนไว้ในถังขยะ แล้วโทร.เรียกจนการะเกดไปพบ โรสดีใจเรียก “พี่เกด...” ฌองแย่งโทรศัพท์ไปคุยแทน การะเกดขอคุยกับโรส ฌองปรามโรสว่าทำตัวให้ฉลาด อย่าหาเรื่องใส่ตัว แล้วยื่นโทรศัพท์ให้

โรสร้องไห้หนัก การะเกดบอกว่าให้เข้มแข็งไว้พี่จะพาโรสกลับบ้านให้ได้

“พี่เกดคะ...หนีไปค่ะพี่ ไม่ต้องช่วยโรส พวกมันไม่ต้องการค่าไถ่ มันอยากได้...”

โรสพูดไม่ทันจบก็ถูกฌองตบต้นคอจนหมดสติแล้ว เอาโทรศัพท์ไปคุยเอง บอกการะเกดว่าหมดเวลา น้องสาว เธอต้องไปพักผ่อนแล้ว การะเกดถามว่าเขาทำอะไรโรส

“ไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องรู้ ตอนนี้เธอมีหน้าที่ทำตามที่ฉันสั่งเพื่อให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้วางแผนให้ไอ้แดเนียลมาช่วย” การะเกดบอกว่าตนมาคนเดียว จะเอายังไงก็บอกมาตนต้องการไถ่ตัวน้องสาว “งั้นเธอต้องทำตามที่ฉันสั่ง ไปตามที่ฉันบอกแล้วจะมีคนมารับเธอ”

“ได้...จะให้ฉันไปที่ไหน” การะเกดยอมทุกอย่างเพื่อให้น้องปลอดภัย

ooooooo

แดนกับหมวดตามหาฟิลลิปในย่านเกสต์เฮาส์ก็ไม่เจอ แต่มีนักท่องเที่ยวแนะนำให้ไปหาที่ย่านหาดบาตู ทั้งสองจึงไปที่นั่นและก็ได้เจอฟิลลิปแทงบิลเลียด อวดสาวๆอยู่ที่นั่น มันคุยว่างานนี้รับทรัพย์เยอะ

หมวดเข้าไปเผชิญหน้าทักว่าที่แท้อยู่แถวนี้เอง ฟิลลิปผงะจะถอยถูกแดนที่ยืนประกบหลังตบบ่าผัวะ บอกว่าไหนๆก็เจอกันแล้ว เลี้ยงเบียร์ตนกับเพื่อนแล้วคุยกันไปดีไหม มันท้าทายว่าถึงเจอกันก็ทำให้ตนพูดไม่ได้หรอก เลยถูกแดนจับบิดแขนจนร้อง หมวดพยักหน้า ให้พามันออกไป เมื่อไปที่ตรอกเปลี่ยว หมวดซัดฟิลลิปจนเซไปกระแทกกำแพง แดนบอกมันว่า

“ถ้าฉันเป็นแกฉันจะรีบพูดออกมาให้หมด เพราะหมวดวินทร์เขาแอบชอบโรสรินอยู่ เข้าใจใช่ไหมว่าความรู้สึกของเขาจะเป็นยังไงเวลาได้เล่นงานแก”

“แกชอบโรสเหรอ ฮ่าๆๆ งั้นก็ดีสิ ฉันจะได้เล่าให้แกฟังเวลาที่โรสอยู่กับฉัน ฉันทำอะไรเธอบ้าง”

หมวดด่าไอ้สารเลว บอกว่านี่เป็นภารกิจส่วนตัว ให้บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าเอาโรสไปไว้ที่ไหน แดนบอกหมวดว่าตนจะไปรอข้างนอก แล้วปล่อยให้หมวดรีดข้อมูลจากฟิลลิปเต็มที่

แต่พอแดนออกมาก็ได้รับโทรศัพท์จากโรมถามว่า การะเกดอยู่ไหน ตนกับพราวโทร.ติดต่อไม่ได้จึงมาที่ห้องก็ไม่เจอใครเลย แดนบอกว่าสัญญาณเธอยังอยู่ที่นั่นจริงๆ เอะใจให้โรมหาสร้อยจี้รูปนกนางนวลที่ตนให้เธอไว้ว่าอยู่ในห้องหรือเปล่า ทั้งสองหาไม่นานก็เจอ แต่ไม่รู้ว่าตัว เธอหายไปไหน แดนนึกทบทวนที่การะเกดพูดก่อน จะแยกกันครั้งสุดท้าย เขาแน่ใจว่าเธอไปตามหาโรส!

แดนกลับมาซ้อมฟิลลิปถามว่าการะเกดอยู่ที่ไหน ฟิลลิปบอกว่าถึงตนรอดไปก็ต้องถูกโนอาร์ฆ่าอยู่ดี มันไม่ยอม ปริปากจนแดนยิงที่ขา ขยี้แผลซ้ำ มันร้องอย่างเจ็บปวด จากนั้นแดนกับหมวดไปที่ปีนังฮิลจ์แยกกันตามหาการะเกด

การะเกดอยู่ที่ปีนังฮิลจ์จริงๆ เธอกวาดตามองหาโรส จนเห็นถูกคุมตัวอยู่ ที่แท้ตัวเธอเองก็ถูกหลอกไปที่นั่น เมื่อลูกน้องฌองคุมตัวโรสขึ้นรถไป การะเกดจะตาม ถูกลูกน้องฌองสองคนจะยิง แดนพุ่งเข้าไปพาเธอหนีได้ทัน

เมื่อได้ตัวการะเกดแล้ว แดนโทร.บอกหมวดให้เอาฟิลลิปไปไว้ที่เซฟเฮาส์เค้นถามเรื่องที่อยู่ของพวกมัน แล้วตนจะตามไป การะเกดถามว่าเขาสองคนจะไปสู้พวกมันมากมายได้ยังไง

“ตอนนี้หัวหน้าผมบินมาสิงคโปร์ เขาเตรียมทีมช่วยเหลือสแตนด์บายไว้แล้ว เหลือก็แค่หลักฐานยืนยันจากผมว่าโนอาร์คือหัวหน้าของพวกแบล็คออร์คิดเท่านั้น”

ลูกน้องของฌองสองคนย้อนกลับมาหาแดนกับการะเกด แดนจึงพาการะเกดวิ่งหนีไป การะเกดตัดสินใจวิ่งแยกไปล่อให้มันตามให้แดนเล่นงานคนที่เหลือ เธอเองก็คว้าท่อนเหล็กตีคนที่ตามมาจนสลบ

เพราะฌองมีกำลังคนและอาวุธเหนือกว่ามากมาย ในที่สุดมันก็ชิงตัวการะเกดไปได้ แดนแค้นแทบคลั่งเมื่อเห็นคนรักถูกชิงตัวไปต่อหน้าต่อตา

ทั้งโรสและการะเกดกลายเป็นสินค้าพิเศษที่โนอาร์เตรียมให้พวกลูกค้าวิปริตทางเพศมาประมูลกันวันพรุ่งนี้

การะเกดตะโกนว่าตนจะไม่ยอมเป็นเหยื่อพวกเขา เด็ดขาด นาทีนี้เธอคิดถึงแดนจับใจ พร่ำขอให้เขามาช่วยตนด้วย...

ooooooo

แม้ฟิลลิปจะกลัวถูกโนอาร์ฆ่า แต่นาทีนี้มันเลือกที่จะรอดตายจากแดนก่อน มันบอกให้ไปที่อู่ต่อเรือ เพราะอีกไม่นานการะเกดจะถูกพาตัวมาที่นี่ จะมีเรือมารอรับสินค้าไปประมูลบนเรือสำราญของโนอาร์อีกที แดนจึงบอกให้หมวดวิทยุบอกกำลังเสริมที่จะมาช่วยให้เตรียมพร้อม

แต่พอไปถึงอู่ต่อเรือ หมวดรู้สึกถึงความผิดปกติ แต่ไม่ทันทำอะไรเสียงปืนก็ดังจากข้างนอกติดต่อกันหลายนัด ฟิลลิปหัวเราะสะใจ แดนกระชากคอเสื้อมันตะคอก

“แกหลอกพวกฉันให้มาติดกับ!”

ผ่านการต่อสู้กันไม่นาน ทั้งพวกโนอาร์และกำลังเสริมของแดนก็ตายหมด แดนแค้นเข้าไปเล่นงานมัน

“แกโดนฉันเล่นงานไปขนาดนี้ แต่ก็ยังกล้าหลอกฉันอีก หึ...แน่มากหลุยส์ แสดงว่าระดับความน่ากลัวของฉันมันยังทำให้แกกลัวน้อยกว่าโนอาร์” ฟิลลิปบอกว่าในวันสำคัญอย่างนี้โนอาร์ไม่มีทางยอมให้ใครมาขวางแน่

แดนกับหมวดเล่นงานฟิลลิปอย่างหนัก บังคับให้มันโทร.ไปหลอกโนอาร์ว่าจับแดนได้แล้วและกำลังจะจัดการเขา การะเกดได้ยินจากสปีกเกอร์และจอสมาร์ทโฟนที่ฟิลลิปเปิดให้ดูการสังหารแดน เธอต่อรองว่าตนยอมก็ได้แต่อย่าฆ่าแดน

แต่ฟิลลิปก็ถูกแดนกับหมวดซ้อนแผน พอหลอกโนอาร์ได้แล้ว ทั้งสองก็จับตัวฟิลลิปใส่กุญแจมือซัดจนร่วง

ooooooo

ในวันประมูลสินค้า โนอาร์ออกไปต้อนรับลูกค้ามหาเศรษฐีที่มาพร้อมการ์ดส่วนตัว แดนแอบไปถ่ายรูปไว้ทั้งหมดเพื่อยืนยันว่าโนอาร์คือหัวหน้าหน่วยแบล็คออร์คิดส่งไปให้ริกกี้

หมวดบอกว่าเราต้องรอกำลังเสริม แดนบอกว่ารอไม่ได้กว่ากำลังเสริมจะมาการประมูลคงจบและพวกมันก็จะพาการะเกดกับโรสแยกย้ายกันไปก่อน หมวดถามว่าแล้วเราจะเข้าไปยังไง?

แล้วแดนกับหมวดก็วางแผนไปดักรถเศรษฐีที่จะมาประมูลสินค้า จัดการบอดี้การ์ดและคนขับรถ บอกเศรษฐีซาฟาร์ว่าพวกตนเป็นอินเตอร์โพลบอกให้ยอมทำตามที่เราสั่ง ไม่อย่างนั้นภาพเขาจะออกข่าวครึกโครมไปทั่วโลก

ยิ่งใกล้เวลาถูกเอาตัวไปประมูล การะเกดก็ยิ่งคิดถึงแดนร้องไห้เป็นห่วงทั้งตัวเองและโรส อีวาเข้ามาสั่งให้เตรียมตัวงานประมูลกำลังจะเริ่มแล้ว การะเกดบอกว่าตนยอมตายดีกว่าตกเป็นเหยื่อ ขณะนั้น...โรสถูกนำตัวเข้ามาในสภาพเบลอๆ เพราะยากล่อมประสาท อีวายิ้มเยาะบอกการะเกดว่า

“ตอนนี้น้องสาวเธอพร้อมขึ้นประมูลแล้ว รู้ไหมว่าลูกค้าของพวกเราพอเห็นโปรไฟล์กับคลิปวีดิโอตัวอย่างแล้ว พวกเขาแสดงอาการกันยังไง หึๆ...เด็กสาวบริสุทธิ์ท่ามกลางแร้งแก่ๆที่รอรุมทึ้ง เธอนึกภาพออกใช่ไหม”

“อย่านะ อย่าทำกับน้องสาวฉันเลย...ฉันขอร้อง”

“ถ้าอยากช่วยน้องสาวเธอให้ไม่ต้องรับมือกับพวกแร้งแก่ๆจนต้องบอบช้ำมากละก็...เธอต้องออกไปแบ่งรับงานจากแร้งทึ้งพวกนั้นเป็นทางออกเดียวที่เธอจะทำได้...แม่สาวคิวปิด...”

เมื่อได้เวลาประมูล โนอาร์ถามฌองว่าทุกอย่าง เรียบร้อยดีไหม ลูกค้ามาครบหรือยัง ฌองบอกว่าไม่มีปัญหา ลูกค้ามากันเกือบครบแล้ว เหลือแต่มิสเตอร์ซาฟาร์ที่เพิ่งโทร.มาบอกว่าจะมาถึงช้าหน่อย

“ซาฟาร์ตั้งใจจะมาประมูลโรสรินกับการะเกด สองคนนั้นอยู่ลอตสุดท้ายที่จะประมูล งั้นก็ให้อีวาเปิดการประมูลลอตอื่นไปก่อน” โนอาร์สั่ง

อีวาเปิดการประมูล พอเปิดตัวสินค้าพวกเศรษฐีหื่นกามวิปริตก็ชูป้ายประมูลขึ้นแข่งกันอย่างกระเหี้ยน กระหือรือ

ooooooo

เศรษฐีซาฟาร์ยอมทำตามคำสั่ง หมวดปลอมเป็นคนขับรถและแดนเป็นบอดี้การ์ดจึงเข้าไปในงานได้อย่างสะดวก

พอเข้าไปในงาน แดนกับหมวดก็ทำงานอย่างเร่งรีบ จัดการกับลูกน้องโนอาร์แล้วลักลอบเข้าไปในบ้านพัก

การประมูลมาถึงสินค้าลอตสุดท้าย อีวาประกาศอย่างตื่นเต้นว่า

“สินค้าพรีเมียมที่ทุกคนรอคอย สาวน้อยกุหลาบแรกแย้มแสนสวยของเรา...โรสค่ะ”

พอเริ่มประมูลแดนถูกฌองมองอย่างสังเกต เขารีบวิทยุบอกหมวดให้เร่งมือเพราะโรสกำลังจะถูกประมูล

“ได้ครับ...อีกนิดเดียวเท่านั้น” หมวดเร่งติดระเบิดแสวงเครื่องที่ใต้ท้องรถ ถูกลูกน้องฌองจับได้ ต้องต่อสู้กันพักใหญ่จึงจัดการมันได้ และรีบไปหาแดนที่ห้องพัก

ฌองสงสัยแดนเดินเข้าไปคุยอะไรกับโนอาร์ แดนเร่งให้ซาฟาร์ต้องประมูลสินค้าเดี๋ยวนี้! ซาฟาร์รีบชูป้ายประมูลทันทีและไม่มีใครยกแข่ง อีวาประกาศว่ากุหลาบแสนสวยเป็นของมิสเตอร์ซาฟาร์!!

แดนเร่งให้ซาฟาร์พาโรสไป ตัวเองในฐานะบอดี้การ์ดก็ตามประกบไปด้วย ทำให้ฌองยิ่งสงสัย พอเข้าไปในห้องพัก แดนเผยตัวกับโรส เธอโผเข้ากอดร้องไห้ด้วยความดีใจถามว่าแล้วพี่เกดล่ะ?

“ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะกลับไปช่วยคุณเกดออกมาให้ได้ ผมฝากโรสด้วยนะครับ” แดนฝากโรสไว้กับหมวด

“ได้ครับ ผมจะพาโรสไปหลบที่ปลอดภัยแล้วจะรีบมาช่วยคุณ รับนี่ไปด้วยครับ คุณต้องเป็นคนลงมือแล้ว” หมวดส่งสวิตช์ระเบิดให้แดน แดนรับแล้ววิ่งย้อนกลับไป

พอทุกคนออกไปแล้ว ฌองนำลูกน้องมาเคาะประตูห้องพักซาฟาร์อย่างสงสัย เมื่อไม่มีเสียงตอบรับ ฌองยิงกลอนประตูเปิดเข้าไป เขาผงะเมื่อเห็นซาฟาร์นอนหมดสติอยู่ที่พื้น!

ooooooo

การประมูลสินค้ายังคงดำเนินต่อไป...การะเกดถูกพาตัวออกไป อีวาประกาศให้เริ่มประมูลทันที

โนอาร์ยืนดูการประมูลอยู่อย่างพอใจ พลันก็ได้รับวิทยุจากฌอง โนอาร์ฟังแล้วหน้าเสีย

“ว่าไงฌอง...อะไรนะ!!”

ฌองถือปืนสำรวจภายในห้องพลางรายงานโนอาร์ว่า

“ผมมั่นใจว่ามันต้องแฝงตัวมาพร้อมมิสเตอร์ซาฟาร์ ตอนนี้มันช่วยโรสรินออกไปได้แล้ว” โนอาร์ถามว่ารู้ไหมว่าเป็นฝีมือใคร “เป้าหมายมันอยู่ที่พาโรสรินออกไป ผมว่าเป็นใครไม่ได้นอกจาก...ไอ้แดเนียล”

“มันตายแล้วไม่ใช่เหรอ ก็เห็นกันหมดทุกคนว่าหลุยส์ฆ่ามันแล้ว”

“ผมลองติดต่อกลับไปหาหลุยส์แล้วแต่ขาดการติดต่อ เป็นไปได้ว่าหลุยส์น่าจะโดนมันบังคับให้หักหลังเรา ตอนนี้ยังเหลือการะเกดอีกคน มันต้องอยู่ในห้องประมูลแน่ ต้องรีบยุติการประมูลเดี๋ยวนี้”

แต่การประมูลเสร็จสิ้นแล้ว อีวาประกาศว่าถ้าไม่มีใครให้ราคาสูงกว่านี้สินค้าชิ้นนี้ก็ตกเป็นของ มิสเตอร์เกรย์!!

มิสเตอร์เกรย์ชายแก่ใส่หน้ากากลุกพรวดขึ้นพร้อมบอดี้การ์ดจะไปรับตัวการะเกด ทันใดนั้นไฟในห้องประมูลดับพรึ่บพร้อมกับเสียงปืนรัวขึ้น สถานการณ์วุ่นวายทันที

แดนสวมหน้ากากวิ่งเข้าไปเล่นงานลูกน้องโนอาร์แล้วเข้าไปฉุดการะเกดวิ่งออกไป ไฟในห้องสว่างขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับการะเกดหายตัวไปแล้ว โนอาร์เห็นสภาพที่มิสเตอร์เกรย์กับบอดี้การ์ดถูกเล่นงานสลบกับพื้นเขาคำราม

“ไอ้แดเนียล!!”

ooooooo

การะเกดถูกพาหนีออกไป เธอดิ้นตะโกนให้ปล่อย จนแดนบอกว่าตนเอง และเวลานี้โรสก็ปลอดภัยแล้ว แต่พวกมันรู้ตัวแล้วว่าตนอยู่ที่นี่ตนต้องพาเธอฝ่าพวกมันออกไปให้ได้ แต่ลำพังตนคนเดียวคงไม่รอดถามว่าเธอพร้อมไหม

ทันใดนั้นการะเกดยกปืนยิงพวกลูกน้องโนอาร์ที่ตามมาแทนคำตอบ ทั้งสองช่วยกันยิงสู้กับลูกน้องโนอาร์ที่กรูกันเข้ามา ช่วยกันสอยมันร่วงไปทีละคน...ทีละคน

พอวิ่งออกมานอกบ้านแล้ว แดนบอกว่าตนส่งเธอได้แค่นี้ ให้เธอวิ่งไปตามทางนี้แล้วจะปลอดภัยเพราะหมวดกับโรสรออยู่ระหว่างทาง ส่วนตัวเขาจะย้อนกลับไปช่วยเหยื่ออีกหลายคนที่อาจถูกพวกมันฆ่าปิดปาก การะเกดบอกว่าตนมีเรื่องจะคุยกับเขา

“ผมเข้าใจคุณทุกอย่างแล้วไม่มีอะไรต้องเคลียร์อีกแล้ว รีบไปเถอะ ผมช้าไม่ได้” แดนวิ่งไปทันที

การะเกดร้องเรียกเขา แดนชะงักเพราะเขาก็มีเรื่องจะคุยกับเธอเหมือนกัน แต่พอหันกลับก็เห็นฌองมาจับการะเกดไปแล้ว ฌองพูดอาฆาตว่า...

“อย่าคิดว่าแกจะหนีพ้น แกกับผู้หญิงของแกต้องชดใช้ที่ทำไว้กับฉันก่อน...ไอ้แดเนียล!!”

พลางฌองกระชากผ้าปิดหน้าที่เป็นแผลใหญ่เกือบเต็มหน้าจากที่ถูกการะเกดขับรถพุ่งชนจนหน้าครูดกับพื้นออกให้ดู

ooooooo

ที่บ้านพักตากอากาศ โนอาร์ถามอีวาว่า ลูกค้าเราว่ายังไงบ้าง อีวาบอกว่ากำลังทยอยเดินทางกลับ แต่ว่าคงไม่มีใครไปจากปีนังได้เพราะพวกอินเตอร์โพลเข้ายึดเรือยอชต์ของลูกค้าทุกคนไว้แล้วและอีกไม่นานคงบุกมาที่นี่ โนอาร์จะไปจัดการแดน อีวาบอกว่าฌองกำลังจัดการมันอยู่ ฌองรับปากว่าจะจัดการมันได้ เขาให้เรารีบหนีไป

ฝ่ายแดนเมื่อการะเกดถูกฌองจับตัวไว้ เขาไม่อาจทิ้งเธอไปได้ การะเกดบอกว่าต้องได้เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน

“การที่เรามาเจอกันก็เพราะหน้าที่ ไม่มีอะไรมากกว่านั้น วันนึงเมื่อหน้าที่เราจบเราต่างก็ต้องแยกกันไป ฝากบอกโรสด้วยว่าฉันพยายามเป็นพี่สาวที่ดีที่สุดได้เท่านี้”

ฌองตวาดให้พอได้แล้วไม่ต้องมาเล่นละครตบตาตนเพราะตนดูออกว่าทั้งสองรักกันมากแค่ไหน พูดเหี้ยมว่า

“วิธีทำลายพวกแกที่สะใจที่สุดคือต้องให้พวกแกเห็นอีกคนตายต่อหน้าต่อตา” แล้วชี้ปืนไปที่แดน

สั่งให้ทิ้งปืน คุกเข่า! พร้อมกันนั้นก็บีบคอการะเกดจนหน้าแดง แดนจำต้องทำตาม ทิ้งปืน คุกเข่า แต่มือข้างหนึ่งกำสวิตช์ระเบิดไว้แน่นจ้องฌองเขม็ง บอกการะเกดว่า

“ผมไม่ปล่อยให้คุณเป็นอะไรไปแน่ คุณจะได้กลับไปหาโรส ได้กลับไปใช้ชีวิตที่คุณเคยมี และจากนี้ไปคุณจะเข้มแข็งขึ้น ต่อให้เจอเรื่องร้ายกระทบจิตใจแค่ไหน คุณจะรับมือกับมันได้ทุกเรื่อง นั่นแหละถึงจะไม่มีอะไรที่การะเกดทำไม่ได้จริงๆ”

ที่บ้านพัก อีวาเร่งให้โนอาร์ขึ้นรถ ขณะเดียวกันฌองก็เล็งปืนใส่แดนพร้อมเหนี่ยวไกทุกวินาที พูดเลือดเย็น...

“จบกันเสียทีไอ้แดเนียล”

วินาทีที่ฌองจะเหนี่ยวไก แดนก็กดระเบิดทันที เสียงระเบิดสนั่นไฟลุกท่วมรถทั้งคัน อีวาที่นั่งรออยู่ในรถถูกไฟคลอกตาย ส่วนโนอาร์กับบอดี้การ์ดที่รออยู่ถูกแรงระเบิดกระเด็นไปคนละทิศละทางถูกไฟลวกแน่นิ่งไป

ooooooo

จังหวะที่เสียงระเบิดดังสนั่นดึงความสนใจของฌองกับสมุนไปนั้น แดนพุ่งไปคว้าปืนที่พื้นเล็งไปที่ฌอง พริบตานั้นการะเกดก็แทงศอกใส่ลิ้นปี่ฌองจนหลุดออกมาก้มหลบกระสุนที่แดนยิงมัน

ฌองกระเด็นตามแรงลูกปืนล้มแน่นิ่ง การะเกดล้มลง แดนพุ่งเข้าประคองไว้ เธอกอดแดนร้องไห้อย่างตระหนก แดนปลอบว่าไม่ต้องกลัวเธอปลอดภัยแล้ว ขอโทษที่ตนจำเป็นต้องเสี่ยง ประคองหน้าเธอจูบเบาๆ

“คุณแดน...ที่ฉันบอกคุณไปเมื่อกี๊นี้...คือว่า...” การะเกดพยายามพูด

แดนกำลังฟังก็มีเสียงปืนดังขึ้น แดนมองไปเห็นฌองลุกขึ้นยิงใส่การะเกด แดนตวัดร่างเธอกอดไว้มือหนึ่ง อีกมือยิงฌองทรุดฮวบเลือดทะลักเต็มตัว ส่วนการะเกดก็ทำท่าจะเป็นลม แดนพยายามเรียกสติแต่เธอก็อ่อนแรงจนแน่นิ่งไป

“คุณเกด!!!!” แดนตะโกนสุดเสียง

เมื่อพาการะเกดส่งโรงพยาบาล โรสนั่งอยู่หน้าห้องผ่าตัด เธอโทษตัวเองว่าทำให้พี่เกดต้องเป็นแบบนี้ แดนบอกว่าอย่าโทษตัวเองเลย เขาเองต่างหากที่ไม่ควรปล่อยให้เธอถูกยิง ตนพลาดจริงๆ

“คุณทำเต็มที่แล้วครับ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณเอาชีวิตไปเสี่ยง เราอาจจะช่วยใครไม่ได้เลย” หมวดปลอบ

หมอออกจากห้องผ่าตัด โรสลุกไปถามทันทีว่าพี่สาวตนเป็นยังไงบ้าง หมอบอกว่าปลอดภัยแล้ว แต่อยากคุยกับญาติอธิบายรายละเอียดเรื่องการรักษาและการพักรักษาอยู่ที่นี่จนกว่าอาการจะดีขึ้น โรสบอกว่าตนเป็นน้อง หมอจึงเชิญไปที่ห้อง เมื่ออยู่กันสองคน หมวดพูดกับแดนว่า

“โล่งอกแล้วนะครับคุณแดน ทางหัวหน้าคุณบุกเข้าไปจับกุมโนอาร์ได้พร้อมกับพวกลูกค้าทั้งหมดหลักฐานก็ครบทุกอย่าง ทั้งค้าประเวณี ครอบครองอาวุธปืน คาหนังคาเขาแบบนั้นโทษของทางมาเลย์ก็ต้องประหารชีวิตแล้ว...ที่เหลือก็แค่ให้คุณเกดฟื้นทุกอย่างก็จบลงด้วยดี”

“ครับ...” แดนพยักหน้ามีกังวล “ในที่สุดก็มาถึงเวลาที่ต้องจบกันจริงๆเสียที”

พูดแล้วแดนแยกไปอีกทาง หมวดมองตามสงสัย

พราวโทร.ถามข่าวการะเกดจากโรส โรสบอกว่าปลอดภัยถ้าไม่มีอาการแทรกซ้อนถ้าหมออนุญาตขึ้นเครื่องได้ก็กลับ บอกว่าถ้าพี่เกดรู้สึกตัวจะให้โทร.กลับ พอดีการะเกดรู้สึกตัว คำแรกที่ถามคือ “โรสปลอดภัยแล้วนะ”

“ค่ะพี่เกด...ตอนนี้โรสปลอดภัยดีแล้ว พวกแบล็ค-ออร์คิดถูกกวาดล้างจนหมดก็เพราะพี่เกดนี่แหละที่พยายามช่วยโรสมาตลอด...โรส...โรสขอบคุณพี่เกดมาก”

“พี่ดีใจจังที่โรสไม่เป็นอะไร ถ้าพี่ดูแลโรสไม่ได้ พี่ก็คงทำให้วิญญาณพ่อแม่เสียใจ”

“ไม่มีใครดูแลโรสได้ดีเท่าพี่เกดอีกแล้ว พ่อแม่ต้องภูมิใจพี่เกดแน่นอน โรสก็เหมือนกัน...พี่เกดเป็นพี่สาวที่โรสรักที่สุด ต่อไปนี้โรสจะเชื่อฟังพี่ จะไม่ดื้อกับพี่อีกแล้ว โรสขอโทษนะคะพี่เกด”

โรสกอดพี่สาวร้องไห้ การะเกดลูบหัวน้องปลอบให้กำลังใจว่าเรื่องร้ายๆผ่านไปก็เป็นประสบการณ์ให้โรสเป็นผู้ใหญ่ขึ้น แล้วถามว่าแดนล่ะ เขาอยู่ไหน ปลอดภัยดีไหม โรสอึกอัก การะเกดใจไม่ดีถามว่าเขาถูกพวกมันทำร้ายหรือ!

โรสบอกว่าเขาปลอดภัยดีเป็นคนพาพี่มาหาหมอผ่าตัดได้ทันเวลา แต่พอรู้ว่าพี่ปลอดภัยแล้วเขาก็ไม่มาอีกเลย

การะเกดอึ้ง...หน้าเสีย...

ooooooo

ที่ร้านกาแฟ แดนเพิ่งกดตัดสายโทรศัพท์ที่คุยกับหมอวางลงข้างซองเอกสาร ครู่หนึ่งหมวดเข้ามาบ่นว่าหาแทบแย่บอกว่าคุณเกดฟื้นแล้ว แดนบอกว่ารู้แล้วตนเพ่ิงโทร.คุยกับหมอเมื่อครู่นี้เอง หมวดบ่นว่าทำเกินไปแล้ว คิดอะไรอยู่หรือ

“จำที่ผมเคยสอนคุณเรื่องความรักได้ไหม...ความสัมพันธ์แบบคุยกันไป กิ๊กกันไป หยอกกันไปมาเรื่อยๆ แต่หาความชัดเจนไม่ได้ ต่อให้มีความสุขมากแค่ไหน...”

“วันนึงมันก็ต้องจบอยู่ดี” หมวดพูดต่อให้ บอกแดนว่าตนจำได้แต่นั่นไม่ใช่เขากับคุณเกดแน่ เพราะ “พวกคุณมีความสัมพันธ์มากกว่านั้น แต่ไม่มีใครยอมเป็นฝ่ายพูดก่อนต่างหาก”

“ใครจะพูดก่อนก็เหมือนกันครับ เพราะมีจุดประสงค์เดียวกัน หมดภารกิจแล้วต่างคนก็ต้องต่างไปจะอยู่ต่อกันไปให้เจ็บทำไม ยิ่งผมพลาด ประมาท ทำให้เธอได้รับบาดเจ็บแบบนี้ ผมก็ยิ่งไม่ควรอยู่ต่อ เพราะจะยิ่งทำให้เธอเจ็บ”

แดนตัดบทด้วยการเลื่อนเอกสารบนโต๊ะให้หมวด บอกว่านี่เป็นรายงานสรุปคดีแบล็คออร์คิดทั้งหมดที่ตนต้องชี้แจงให้ทางตำรวจไทยทราบ ฝากให้หมวดประสานงานด้วย ตนต้องรีบไปขึ้นเครื่องเดี๋ยวจะไม่ทัน หมวดถามว่าจะไปไหน

แดนบอกว่าตนต้องกลับฝรั่งเศสมีธุระอีกมากที่ต้องไปชี้แจงเรื่องคดีกับทางอินเตอร์โพล ขอบคุณหมวดสำหรับความร่วมมือฝ่าอันตรายมาด้วยกัน ชมว่า “คุณเป็นยอดคู่หูที่ผมประทับใจมาก”

“คุณเองก็เป็นสุดยอดตำรวจบ้าระห่ำที่สุดที่ผมเคยร่วมงาน เสียดายที่ผมเก่งแต่เรื่องจับคนร้ายไม่ถนัดเรื่องความรักเลยไม่รู้จะโน้มน้าวให้คุณเปลี่ยนใจได้ยังไง...เสียดายครับ”

“ตอนนี้คุณกับโรสน่าจะได้เปิดใจเจอความรักของกันและกันแล้ว อีกเดี๋ยวคุณก็จะเข้าใจมันมากกว่าผมเอง”

แดนกับหมวดต่างยกมือทำวันทยหัตถ์อำลากัน หมวดยืนมองแดนเดินจากไปใจหาย...เมื่อกลับไปที่ห้องพักฟื้นของการะเกด หมวดเล่าให้โรสฟังเบาๆ โรสบ่นว่าไม่เห็นจะยากเลยแค่พาคุณแดนมาพบพี่เกดให้เขาคุยกันเอง พวกเขารักกันยังไงก็ต้องลงเอยกันได้ ไม่ใช่ปล่อยให้ไปแบบนี้ การะเกดเปิดม่านกั้นเตียงออกมามองทั้งสองบอกว่าตนได้ยินหมดแล้ว ย้ำว่า...

“ความสัมพันธ์ของพี่กับเขายังไงมันก็ต้องจบเพราะพี่เข็ดกับความรักแล้ว แยกย้ายกันไปตอนที่ยังไม่รู้สึกอะไรมากแบบนี้แหละดี จะได้ไม่มีใครเจ็บ”

พูดจบแล้วก็ปิดม่าน ทันทีที่ม่านปิดน้ำตาเธอก็ทะลักต้องเอามือปิดปากไม่ให้เสียงดังออกไป...

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement