ลูบคมกามเทพ ตอนที่ 6 นิยายไทยรัฐ -
ไทยรัฐออนไลน์
วันเสาร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ
advertisement

ลูบคมกามเทพ ตอนที่ 6


10 พ.ค. 2560 08:01
940,390 ครั้ง

ลูบคมกามเทพ ตอนที่ 6

อ่านเรื่องย่อ

ลูบคมกามเทพ

แนว:

โรแมนติก-คอมมาดี้

บทประพันธ์โดย:

SHAYNA

บทโทรทัศน์โดย:

ณัชภีม

กำกับการแสดงโดย:

ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์

ผลิตโดย:

บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

อินทัช เหลียวรักวงศ์,ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด

หมวดปรัชวินทร์ภูมิใจมากที่โรสทานอาหารที่ตนทำให้จนหมดทั้งข้าวและกับ แต่พอโรสอิ่มก็ไล่ให้หมวดกลับไปเสีย หมวดอ้างว่าการะเกดฝากให้ตนช่วยดูแลเธอ ก็ถูกสวนอย่างถือดีว่า

“ฉันดูแลตัวเองได้!!”

เวลานั้นฟิลลิปคุมการจัดยาเสพติดอยู่กับฌองที่โรงงานร้าง ฌองสั่งให้ฟิลลิปโทร.หาโรส พอโรสรับสายเขาถามว่ารบกวนเวลาเขียนนิยายหรือเปล่า โรสบอกว่าไม่ วันนี้ยุ่งๆ ไม่ได้เขียนนิยายเลยทั้งวัน

หมวดระแวงถามว่าใครโทร.มา ฟิลลิปได้ยินถามทันทีว่าโรสอยู่กับใคร! โรสเอามือป้องโทรศัพท์ปรามหมวดว่าอย่ามายุ่งกับเรื่องของตน แล้วบอกฟิลลิปว่า เพื่อนพี่สาว พอดีเขาแวะมาเอาของที่ห้อง

ฟิลลิปป้องโทรศัพท์บอกฌองว่าแดนส่งคนมาประกบ โรสจริงๆ แสดงว่าเขาไม่คิดจะกลับมาที่คอนโด ฌองสั่งถามให้รู้ว่าแดนกับการะเกดหนีไปที่ไหน โรสพาซื่อบอกฟิลลิปว่าพี่เกดไปพักผ่อนต่างจังหวัดตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

ฟิลลิปหลอกล่อถามจนรู้ว่าการะเกดไปที่บ้านพักตากอากาศของแม่เพื่อน หมวดฟังแล้วเข้าแย่งโทรศัพท์จากโรสตัดสายทิ้ง โรสโมโหตวาดว่าทำบ้าอะไร ตนคุยเรื่องพี่สาวมันผิดตรงไหนและตนก็คุยกับแฟนจะคุยอะไรก็ได้

“คุณโรสมีแฟนแล้วหรือครับ” หมวดเจ็บปวด เมื่อเธอยืนยันและไล่เขากลับไป หมวดหน้าจ๋อยกลับไปอย่างคนอกหัก พอหมวดออกไป โรสก็ปิดประตูปัง!

ooooooo

การะเกดอยู่ที่บ้านพักชายทะเล พอเห็นรูปเคทถ่ายบนเตียง เธอเทียบดู ทั้งห้องและเตียงใช่เลย! มันคือเตียงที่เธอนอนมาทั้งคืน ยิ่งดูรูปต่อไปก็ยิ่งชัดว่า เสื้อผ้าที่ตัวเองใส่อยู่ก็คือชุดที่เคทใส่ถ่ายคู่กับแดนอย่างมีความสุข...

เมื่อเรื่องชัดเจน การะเกดไปถามแดนที่ซ้อมลงนวมอยู่กับหุ่นข้างนอกด้วยน้ำเสียงประชดประชันว่า นอกจากเสื้อผ้าที่เอาให้ตนเปลี่ยนที่บอกว่าเป็นของแขกที่มาพักทิ้งไว้แล้ว ยังมีอย่างอื่นอีกไหม เพราะท่าทางเขาจะไม่พาตนกลับง่าย

แดนเห็นอารมณ์ของการะเกดแล้วรู้ทันทีว่าเธอดูอะไรมา ถามว่าเธออยากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครและยังคบกับตนอยู่หรือเปล่าใช่ไหม? การะเกดยิ่งกระฟัดกระเฟียด ทำเสียงแข็งว่า

“ใครอยากรู้!! ฉันไม่เคยอยากรู้เลยว่าคุณจะแอบมีแฟนอยู่กี่คน จะเคยพาแฟนหุ่นอย่างกับนางแบบวิก–ตอเรียซีเคร็ตมากอดรัดฟัดเหวี่ยงอยู่บนเตียงที่ให้ฉันนอนกันกี่คืนกี่วัน ฉันก็ไม่เคยอยากรู้!! เข้าใจไว้ด้วย!!!” ระบายอารมณ์แล้วก็ตะบึงตะบอนกลับไปห้องนอน

แดนตามไปถึงห้องนอน พูดอย่างรู้ทันว่าอย่าทำเป็นเด็กหน่อยเลย พอรู้ว่าเสื้อผ้าพวกนั้นเป็นของแฟนเก่าตนก็ออกอาการประชดประชัน พอถูกจับได้ไล่ทัน

การะเกดบอกว่าตนไม่ได้งอน ไล่เขาให้ออกไปเสีย เมื่อแดนไม่ไปก็จะไปเอง เลยถูกแดนกอดไว้ พอเธอดิ้นก็อุ้มไปโยนลงบนเตียงกดตรึงไว้

“ปล่อย​นะ คุณ​จะ​ทำ​อะไร ไอ​บ้า...อย่า​ทำ​บ้าๆ แบบ​นี้​นะ ปล่อย!!”

“งั้น​คุณ​ก็​ต้อง​ฟัง​ผม! ผม​ยอม​รับ​ว่า​คุณ​เข้าใจ​ถูก... ใช่!! ผม​เคย​พา​เคท​มา​ที่​นี่ แต่​มัน​เป็น​อดีต​ไป​แล้ว เคท​กับ​ผม​เลิก​กัน​ไป​ตั้งแต่​ก่อน​ที่​ผม​จะ​กลับ​มา​เมือง​ไทย” การะเกด​สวน​ไป​ว่า​ตน​ไม่​อยาก​รู้ “แต่​คุณ​ไม่​รู้​ไม่ได้ เพราะ​มัน​ถึง​เวลา​ที่​ผม​จะ​ต้อง​เล่า​ให้​คุณ​ฟัง ผม​รู้จัก​เคท​ตั้งแต่​ตอน​ที่​ผม​บิน​ตาม​คุณ​แม่​ไป​อยู่​ยุโรป เธอ​เป็น​เด็ก​ข้าง​บ้าน​ที่​โต​มา​กับ​ผม เรา​คบ​กัน​อยู่​หลาย​ปี แต่​สุดท้าย​ก็​ไป​กัน​ไม่​รอด...เธอ​ทิ้ง​ผม​ไป”

ถูก​การะเกด​ประชด​ว่า​มิน่า ยัง​อาลัยอาวรณ์​เก็บ​ข้าวของ​ทุก​อย่าง​ไว้​ดู​ต่าง​หน้า แดน​โต้​ว่า​ของ​มัน​ไม่ได้​เสียหาย​จะ​เอา​ไป​ทิ้ง​ทำไม ที​เธอ​หนี​ตน​ไป​เจอ​แฟน​เก่า​ตน​ยัง​ไม่​พูด​สัก​คำ เธอ​เสียง​เข้ม​ใส่​ว่า​ตน​ไป​เพื่อ​แก้แค้น​เพื่อ​ให้​เขา​รู้​ถึง​ความ​เจ็บปวด​บ้าง

“ผม​เข้าใจ​แล้ว...คุณ​ก็​เลย​กลัว​ว่า​ถ้า​ปล่อยใจ​ให้​รัก​ผม ประวัติศาสตร์​อาจจะ​ซ้ำ​รอย​ให้​คุณ​ต้อง​เจ็บ​เหมือน​ที่​เคย​เกิด”
“ความ​รัก​มัน​ไม่​มี​จริง​หรอก...” การะเกด​สะอื้น​เบาๆ “มัน​ก็​คำ​พูด​ให้​ดู​ดี​ไว้​แทน​ความ​ใคร่​ที่​ธรรมชาติ​สร้าง​ให้​ผู้ชาย​กับ​ผู้หญิง​ต้อง​มี​ร่วม​กัน​ต่างหาก...ปล่อย​ฉัน​ได้​แล้ว...ฉัน​เจ็บ...” แดน​จึง​ปล่อย​มือ​ที่​กด​เธอ​ไว้ เธอ​บอก​ว่า​อยาก​อยู่​คน​เดียว เขา​มอง​เธอ​ที่​ร้องไห้​อย่าง​หนัก​กับ​ความ​เจ็บปวด​ใน​อดีต...เดิน​ออก​ไป​เงียบๆ

แดน​เดิน​ออก​มา​ที่​ชาย​หายหน้า​บ้านพัก เขา​นั่ง​ลง​ที่​ชายหาด​ใน​คืน​เดือนมืด มี​แต่​สายลม​กับ​เสียง​คลื่น เขา​คิดถึง​อดีต...

วัน​นั้น​เขา​ถ่ายรูป​เคท​ที่​ห่ม​ผ้า​สี​ขาว​พลิ้ว​อยู่​ใน​ห้อง​นอน​อย่าง​มี​ความ​สุข เขา​รัก​เธอ​จน​ขอ​แต่งงาน แต่​เคท​กลับ​ชะงัก​หนักใจ เขา​ถาม​ว่า “ทำไม​ล่ะ​เคท...​คุณ​ไม่​รัก​ผม​เหรอ”

“แดน...ฉัน​รัก​คุณ​มาก...แต่​ก่อน​ที่​คุณ​จะ​ขอ​แต่งงาน​กับ​ฉัน...คุณ​แน่ใจ​แล้ว​เหรอ” แดน​บอก​ว่า​ตน​ไม่​อยาก​ใช้​ชีวิต​อยู่​คน​เดียว​อีก​แล้ว “ขอบคุณ​ค่ะ​แดน...แต่​ถ้า​วันนึง ฉัน​ต้อง​รับ​โทรศัพท์​ว่า​คุณ​เสีย​ชีวิต​ใน​ระหว่าง​ปฏิบัติ​หน้าที่ ฉัน​ก็​ต้อง​กลาย​เป็น​คน​ที่​ถูก​ทิ้ง​ให้​ใช้​ชีวิต​อยู่​คน​เดียว​ใช่​ไหม...ถ้า​ฉัน​จะ​ขอ​ให้​คุณ​เลิก​ทำ​ใน​สิ่ง​ที่​คุณ​รัก คุณ​จะ​ทำ​เพื่อ​ฉัน​ได้​ไหม​คะ​แดน”

แดน​อึ้ง...พูด​ไม่​ออก

ooooooo

ที่​บ้าน​ฟิลลิ​ป...อี​วา​สั่ง​ให้​ฌอง​มา​พบ เธอ​นั่ง​รอ​อยู่​ใน​ห้อง​โถง​ราวกับ​นางพญา พอ​ฌอง​มา​ถึง​ก็​รายงาน​ว่า เมื่อ​คืน​ตน​ส่ง​สินค้า​ลอต​ที่​สอง​ไป​แล้ว ทุกอย่าง​เรียบร้อย​ดี

อี​วาบ​อก​ว่า​ตน​รู้​แล้ว โน​อาร์​พอใจ​มาก​และ​กำลัง​รอ​รับ​สินค้า​ที่​จะ​ส่ง​ไป ฌอง​จึง​ขอ​เวลา​ไป​จัดการ​เรื่อง​ส่วนตัว​ต่อ อี​วาบ​อก​ว่า​ตน​ยัง​ไม่​หมด​ธุระ โน​อาร์​กำชับ​ให้​ตน​จัดการ​ปัญหา​คาราคาซัง​ของ​แดเนี​ยล​ให้​เสร็จ​เสียที แล้ว​หยิบ​แท็บเล็ต​ยื่น​ให้

“ฟิลลิป​บอก​ฉัน​ว่า​เธอ​กำลัง​ตาม​หา​ตัว​แดเนี​ยล​อยู่​แต่​ไม่​รู้​ว่า​บ้านพัก​ตากอากาศ​ของ​ครอบครัว​มัน​อยู่​ที่ไหน พอ​ฉัน​บอก​เรื่อง​นี้​ให้​โน​อาร์​รู้ เขา​ก็​เลย​ให้​สาย​สืบ​ของ​เขา​ช่วย​สืบ​ดู​ให้​จน​รู้...เธอ​ตาม​ไป​จัดการ​มัน​ได้​เลย ...ฉัน​เริ่ม​เบื่อ​อาหาร​ไทย เบื่อ​อากาศ​ที่​ร้อน​อบอ้าว อยาก​กลับ​ไป​ฝรั่งเศส​จะ​แย่​แล้ว เธอ​รีบ​ไป​จัดการ​แดเนี​ยล​ให้​ตายๆซะ ฉัน​จะ​ได้​ไป​จาก​เมือง​ไทย​เสียที”

พอ​ฌอง​รับ​แท็บเล็ต​เดิน​ออก​ไป อี​วา​มอง​ตาม...ยิ้ม​ร้าย

การะเกด​ตัดสินใจ​หนี​ไป​ซื้อ​เสื้อ​ผ้า​เปลี่ยน​ใหม่​ใส่​หมวก​อำพราง​แล้ว​ขึ้น​รถ​สอง​แถว​ไป​สถานีขนส่ง แต่​ที่​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​สายตา​คู่​หนึ่ง​มอง​เธอ​ตลอด​เวลา แล้ว​ขับ​รถ​ตาม​ไป​ทันที

แดน​ไป​ร้อง​เรียก​การะเกด​ที่​หน้า​ห้อง​นอน ไม่​มีเสียง​ตอบ เขา​จึง​ใช้​กุญแจ​สำรอง​ไข​เข้าไป​ดู พอ​รู้​ว่า​เธอ​หาย​ไป​แล้ว เขา​ก็​ติดตาม​เธอ​จาก​สัญญาณ​ติดตาม​ตัว​ใน​ล็อกเกต​ที่​คอ​เธอ เมื่อ​รู้​พิกัด​เขา​ขับ​รถ​ออก​ไป​ทันที

เมื่อ​ไป​ถึง​ท่า​รถ​ขนส่ง การะเกด​ไป​ต่อ​คิว​ซื้อ​ตั๋ว​เข้า​กรุงเทพฯ เธอ​รู้สึก​ตลอด​เวลา​ว่า​มี​คน​ติดตาม ระแวง​ว่า​เป็น​พวก​แบล็ค​ออร์คิด เดิน​หนี​ชน​แม่​ค้า​หาบ​ขาย​ส้มตำ​ไก่​ย่าง​จน​ล้ม ​เธอ​รีบ​จ่าย​ค่าเสียหาย​และ​แอบ​หยิบ​มีด​ของ​แม่​ค้า​ไป​ด้วย จาก​นั้น​หลบ​เข้า​ห้องน้ำ ยัง​รู้สึก​มี​คน​ตาม พอ​เสียง​ฝีเท้า​มา​ถึง​หน้า​ห้อง​เธอ​ถือ​มีด​พุ่ง​ออก​ไป​ทันที

“ว้าย​ยย!!”

ซิ​นดี้​นั่นเอง! การะเกด​ถาม​ว่าตาม​มา​ทำไม?

ซิ​นดี้​บอก​ว่า​ตน​มา​ถ่าย​รายการ​นอก​สถาน​ที่​แถว​นี้​ไม่​คิด​ว่า​จะ​ได้​เจอ​กามเทพ​ตัว​แสบ​อย่าง​เธอ​มา​เดิน​ลับๆล่อๆ อยู่ ซิ​นดี้​จิก​ตา​มอง​อย่าง​จับผิด หา​ว่า​ท่าทาง​เธอ​เหมือน​พวก​เมียน้อย​นัด​ผัว​ชาว​บ้าน​มา​เริงร่า​อยู่​ชายทะเล พอ​การะเกด​โต้​ว่า​ตน​ไม่​มี​วัน​ทำ​อย่าง​นั้น ก็​หา​ว่า​แอบ​นัด​ลูกค้า​โ​ปร​ไฟล์​ดีๆมา​กิน​นอก​รอบ ด่า​หน้าด้าน ทุเรศ จน​การะเกด​โมโห​เงื้อ​มือ​จะ​ตบ

“พอได้​แล้ว!” เสียง​ห้าม​พร้อม​กับ​จับ​มือ​ที่​จะ​ตบ​ค้าง​ไว้ “เขา​เป็น​ลูกค้า​ของ​บริษัท​คุณ ​เดี๋ยว​จะ​บานปลาย​พาล​ซวย​กระทบ​เรื่อง​งาน​อีก”

“คุณ​แดน!!” การะเกด​ตกใจ แดน​ชวน​ให้​กลับ เธอ​ไม่​ยอม​กลับ​เขา​ขู่​ก็​ไม่​สนใจ แดน​เลย​อุ้ม​เดิน​ตัว​ปลิวไป ซินดี้มองตาค้าง

ฝ่าย​แอง​จี้รอ​ซิ​นดี้​ถ่าย​รายการ​อยู่​เร่ง​ให้​ทีม​งาน​ถ่าย​เลย​เพราะ​ร้อน​จน​ตน​ถูก​แดด​เผา​จะ​สุก​แล้ว ทีมงาน​บอก​ต้อง​รอ​ซิ​นดี้​ก่อน ครู่​หนึ่ง​ทีม​งาน​เอา​มือ​ถือ​มา​ให้​แอง​จี้ บอก​ว่า​ซิ​นดี้​โทร.​มา​บอก​ว่า​มี​เรื่อง​ด่วน​ต้อง​คุย​กับ​เธอ​เดี๋ยวนี้​เลย

พอ​รับ​โทรศัพท์​ไป​คุย แอง​จี้​ร้อง​เหมือน​ถูก​ผีหลอก

“หา!! เจอ​นัง​การะเกด​อยู่​กับ​คุณ​แด​เนี​ยล​ที่​นี่!!!”

แดน​เอา​ผ้า​ปิดปาก​และ​ใส่​กุญแจมือ​การะเกด​ไว้​กับ​ที่​จับ​เหนือ​ประตู​รถ เธอ​ดิ้น​ร้อง​อู้อี้ๆ แดน​บอก​ว่า​กลับ​ถึง​บ้าน​แล้ว​ค่อย​คุย​กัน ส่วน​ซิ​นดี้​ขับ​รถ​ตาม​มา​ห่างๆ จิก​ตา​อาฆาต...

“นัง​การะเกด...นังแอ๊บ​กามเทพ คราว​นี้​เจอ​ พวก​ฉัน​จับ​ได้​คา​หนัง​คา​เขา​แน่!!”

ooooooo

กลับ​ถึง​บ้านพัก แดน​แบก​การะเกด​มา​โยน​โครม​ลง​บน​เตียง​ขู่​ว่า​ถ้า​ไม่​เลิก​โวยวาย​ตน​ก็​จะ​ไม่​คุย​ด้วย ​จะ​ทิ้ง​ไว้​อย่าง​นี้​แหละ พอ​เธอ​สงบ​ลง​เขา​จึง​เอา​ผ้า​ผูก​ปาก​ออก​แต่​กุญแจมือ​ยัง​ไม่​เอา​ออก​บอก​ว่าขอ​คุย​ให้​จบ​ก่อน

แดน​บอก​ว่า​เธอ​กำลัง​ตก​อยู่​ใน​อันตราย​ถ้า​ไม่​อยู่​ใกล้​ตน​ รู้​ไหม​ว่า​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น เธอ​โต้​ว่า​ตน​ดูแล​ตัว​เอง​ได้ แดน​ดักคอ​ว่า นึก​แล้ว​ว่า​อดีต​ของ​ตน​กับ​เคท​นี่เอง​ที่​ทำให้​เธอ​โกรธ​จน​ทน​อยู่​กับ​ตน​ที่​นี่​ไม่ได้ อาการ​แบบ​นี้​เขา​เรียก​ว่า...หึง!

“ฉัน​ไม่ได้​หึง!! เพราะ​ฉัน​ไม่ได้​รัก​คุณ!!”

“พูด​?ไห​ม่​อีก​ที​สิ​ว่า​คุณ​ไม่ได้​รัก​ผม มอง​หน้า​ผม​แล้ว​พูด​เลย...พูด​สิ” การะเกด​พูด​ไม่​เต็ม​เสียง​ว่า​ตน​ไม่ได้​รัก​เขา แดน​ฟัง​แล้ว​เจ็บ...อึ้ง บอก​ให้​เธอ​ส่ง​มือ​มา​จะ​ไข​กุญแจ​ให้ การะเกด​หน้า​เจื่อน​ยื่นมือ​ให้ แดน​ไข​กุญแจมือ​ให้​ข้าง​หนึ่ง​อีก​ข้าง​ยัง​คงคา​ไว้ พูด​อย่าง​เจ็บ​ลึก​ว่า...

“รู้​ไหม...ไม่​ใช่​คุณ​คน​เดียว​หรอก​ที่​น้อยใจ​เรื่อง​อดีต​คน​รัก ผม​เอง​ก็​ทำ​ทุก​อย่าง​เพื่อ​คุณ​แล้ว แต่​คุณ​ก็​ยัง​ไม่​เคย​ลืม​ไอ้​หมอ​นั่น​เหมือน​กัน” แดน​เอา​มือ​ข้าง​หนึ่ง​ของ​ตน​ใส่​กุญแจมือ​เข้า​ด้วย​กัน​กับ​เธอ พูด​อ่อนโยน​แต่​หนักแน่น​ว่า “แต่​ผม​ก็​ไม่​เคย​คิด​จะ​เลิก​รัก​คุณ เข้าใจ​ไหม...การะเกด”

แดน​ใส่​กุญแจมือ​ตน​กับ​การะเกด​แล้ว​ขว้าง​ลูก​กุญแจ​ออกนอกหน้า​ต่าง​เลย

ขณะ​ที่​ทั้ง​สอง​โต้เถียง​แง่งอน​กัน​อยู่​ใน​บ้านพัก ที่​นอก​บ้าน ฌอง​พา​ลูกน้อง​พร้อม​อาวุธ​มา​ซุ่ม​หมาย​เก็บ​แดน​ให้​ได้​แล้ว
แดน​ได้ยิน​เสียง​ผิด​ปกติ​เดิน​ไป​ดู​ที่​หน้าต่าง​ลาก​การะเกด​ที่​ใส่​กุญแจมือ​ด้วย​กัน​ไป​แทบ​หัว​คะมำ เขา​บอก​เธอ​ว่า
“งาน​เข้า​เรา​แล้ว...พวก​แบล็ค​ออร์คิด​บุก​มา​ที่​นี่!”

แดน​เห็น​ท่า​จะ​รับมือ​กับ​พวก​นั้น​ที่มา​กัน​มากมาย​ไม่​ไหว จะ​พา​เธอ​หนี​แต่​เธอ​เดิน​ชนก​รอบ​รูป​ตก​ทำให้​พวก​นั้น​รู้ตัว มัน​เล็ง​ปืน​ใส่​ทันที แดน​รีบ​คว้า​มีด​ใน​ครัว​เป็น​อาวุธ

แต่​ด้วย​กำลัง​คน​และ​อาวุธ​ที่​เหนือ​กว่า​มากมาย​อีก​ทั้ง​แดน​ยัง​ใส่​กุญแจมือ​ติด​กับ​การะเกด ทำให้​เขา​ต้อง​ต่อสู้​อย่าง​ทุลักทุเล การะเกด​เอง​ก็​ถูก​ลาก​ถลา​ไป​มา แต่​แดน​ก็​สามารถ​กำจัด​ลูกน้อง​ของ​ฌอง​ที่​บุก​เข้า​มา​และ​แย่ง​ปืน​พก​ไป​ได้​สอง​กระบอก​ ส่ง​ให้​การะเกด​กระบอก​หนึ่ง เธอ​รับ​ไว้​แต่​บอก​ว่า ตน​ฆ่า​ใคร​ไม่ได้​หรอก

แดน​บอก​ว่า​สถานการณ์​อย่าง​นี้​ตน​รับมือ​คน​เดียว​ไม่​คล่องตัว เรา​ต้อง​สู้​ด้วย​กัน​จึง​จะ​รอด ตน​เชื่อ​ว่า​เรา​ต้อง​ทำได้ แต่​ฌอง​นำ​กำลัง​มา​มาก​และ​วาง​ดัก​ไว้​หมด การะเกด​กลัว แดน​จูบ​ให้​กำลังใจ บอก​เธอ​ว่า

“ใจเย็นๆ ไม่​มี​อะไร​ที่​การะเกด​ทำ​ไม่ได้ คุณ​พูด​อยู่​เสมอ...ถ้า​ผม​ไม่​รัก​คุณ​ก็​คง​ไม่​ยอม​เอาชีวิต​ผม​มา​ใส่​ไว้​ใน​มือ​คุณ​แน่ ทีนี้​ก็​อยู่​ที่​คุณ​แล้ว​ว่า​พร้อม​จะ​มอบ​ชีวิต​ที่​เหลือ​ให้​ผม​ดูแล​ไหม”

เมื่อ​การะเกด​พยัก​หน้า แดน​ดึง​เธอ​เข้าไป​กอด​ให้​กำลังใจ แล้ว​แดน​ก็​ตัดสินใจ​พา​เธอ​ออก​จาก​ที่​ซ่อน พร้อม​เผชิญหน้า​กับ​มัน!

ooooooo

พอ​แอง​จี้​รู้​ว่า​การะเกด​อยู่​กับ​แดน​ที่​นี่​ก็​ลิ่ว​มา​หา​ซิ​นดี้ พอ​เจอ​กัน​ก็​บอก​ซิ​น​ดี้​อย่าง​สะใจ​ว่า

“ฉัน​จะ​กระชาก​หนัง​หน้า​นังแอ๊บ​กามเทพ​ไป​ให้​เจ้านาย​พวก​มัน​รู้​เสียที​ว่า​ลูกน้อง​พวก​มัน​มี​พฤติกรรม​เลวๆยัง​ไง”

“ชัวร์...งาน​นี้​พวก​มัน​โดน​ถล่ม​แน่”

แดน​กับ​การะเกด​สู้​กับ​ลูกน้อง​ฌอง​กำจัด​มัน​ไป​ได้​หลาย​คน​จนกระทั่ง​ฌอง​ใน​คราบ​โจ๊ก​เก​อร์​หัวเราะ​สะใจ​เข้า​มา

“เก่ง​สม​กับ​เป็น​คู่ปรับ​ของ​ฉัน​จริงๆไอ้​แดเนี​ยล!!!” ฌอง​ถอด​หน้ากาก​โจ๊ก​เก​อร์​ออก​ประกาศ “มัน​ถึง​เวลา​แล้ว​แดเนี​ยล เวลา​ที่​ฉัน​ต้อง​ปิดบัญชี​แค้น​กับ​แก”

“ได้...แต่​สำหรับ​ผู้หญิง​คน​นี้...เธอ​ไม่​เกี่ยว” แดน​ชู​มือ​ที่​ใส่​กุญแจมือ​ติด​กับ​การะเกด​ให้​ดู “ปล่อย​เธอ​ไปซะ​แล้ว​มา​เอา​ตัว​ฉัน​ไป​เลย” การะเกด​ถาม​ว่า​จะ​บ้า​หรือ พวก​มัน​ฆ่า​เขา​แน่ แดน​พูด​ประชด​อย่าง​เจ็บ​ลึก​ใน​ใจ​ว่า

“ไม่​มี​ผม​ซะ​คน คุณ​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​เหนื่อย​มา​ทะเลาะ​กับ​ผม​อีก​ไง”

แดน​ถูก​ฌอง​เล่น​งาน​อย่าง​หนัก​จน​การะเกด​แทบ​ทน​ไม่ได้ แต่​เขา​บอก​ว่า​ไม่​เป็นไร แล้ว​ลุก​ขึ้น​เผชิญหน้า​พูด​กับ​ฌอง​ทั้งที่​เลือด​กบ​ปาก​ว่า

“ฉัน​นับถือ​แก​ว่ะ นึก​ว่า​แก​มัน​จะ​เป็น​แค่​พวก​โจร​กระจอก ​แต่​ถ้า​สัญชาตญาณ​นัก​สู้​ของ​แก​พร้อม​ให้โอกาส​ฉัน​สู้ ฉัน​ก็​จะ​ทำให้​แก​ตาย​ตา​หลับ​ยอม​รับ​ว่า​แก​สู้​ฉัน​ไม่ได้”

“หึ...ฉัน​รอ​เจอ​คน​อย่าง​แก​มา​นาน​แล้ว​ไอ้​แดนเนี​ยล เก่ง​แต่​ปาก!!”

ทั้ง​สอง​พุ่ง​เข้าหา​กัน​แบบ​สู้​ให้​ตาย​กัน​ไป​ข้าง แต่​แล้ว​ฌอง​ก็​ล้วง​เอา​สนับมือ​ที่​มี​กรง​เล็บ​คมกริบ​ออก​มา การะเกด​ร้อง​เตือน​แดน​ให้​ระวัง แดน​ตกเป็น​ฝ่าย​เสียเปรียบ แต่​ขณะ​กำลัง​จะ​ถูก​ฌอง​เอา​กรง​เล็ก​สนับมือ​ฆ่า​เขา​นั้น ทุก​อย่าง​ก็​ชะงัก​เมื่อ​ซิ​นดี้​ขับ​รถ​มา​เบรก​สนั่น แดน​ถือโอกาส​นั้น​บิด​มือ​ฌอง​หัน​กรง​เล็บ​สนับมือ​กลับ​ไป​แทง​ฌอง​จน​เลือด​ทะลัก!

ซิ​นดี้​กับ​แอง​จี้​มา​เห็น​ลูกน้อง​อาวุธ​ครบมือ​ของ​ฌอง​ยืน​คุมเชิง​อยู่​ก็​นึก​ว่า​เป็น​การ​ถ่าย​หนัง พอดี​แดน​วิ่ง​ออก​มา​บอก​ให้​ทั้ง​สอง​หนี​ไป ให้​สอง​สาว​ขึ้น​รถ​ขับ​พุ่งชน​ลูกน้อง​ฌอ​งก​ระเด็น แล้ว​ขับ​รถ​หนี​ไป​อย่าง​เร็ว ฌอง​วิ่ง​ออก​มา​ตะโกน

“อย่า​ให้​มัน​หนีไป​ได้...ตาม​ไป!!”

ลูกน้อง​ฌอง​ขับ​รถ​ไล่​ตาม ซิ​นดี้​กับ​แอง​จี้​กลัว​ตัวสั่น​ถาม​ว่า​นี่​มัน​อะไร​กัน การะเกด​ขู่​ว่า​ถ้า​ไม่​หยุด​โวยวาย​แดน​จะ​ปล่อย​เธอ​ลง​ที่​นี่ แต่​แดน​บอก​ว่า ถ้า​พวก​เขา​ไม่เข้ามา เรา​สองค​น​คง​เสร็จ​พวก​ฌอง​แน่ การะเกด​จึง​ยอม​จะ​เล่า​ให้​สอง​สาว​ฟัง​แต่​ขอ​ให้​เธอ​เอา​โทรศัพท์​มา​ก่อน​ตน​ต้อง​โทร.​ตาม​คน​มา​ช่วย

ทั้ง​ซิ​น​ดี้​และ​แอง​จี้​บอก​ว่า​โทรศัพท์​ตก​หาย​ไป​แล้ว ระหว่าง​นั้น​ลูกน้อง​ฌอง​ตาม​ใกล้​เข้า​มา​ทุกที แดน​ตัดสินใจ​หยุด​รถ
“หยุด​รถ​ทำไม รีบ​ไป​หา​ตำรวจ​สิ” แอง​จี้​โวยวาย

“พวก​มัน​ล่า​ผม​ไม่​หยุด​แน่ ผม​ต้อง​มั่นใจ​ก่อน​ว่า​พวก​คุณ​จะ​ไม่​เป็น​อันตราย” แดน​บอก​แล้ว​ลง​จาก​รถ​ไป​ซุ่ม​รอ​เล่น​งาน​ลูกน้อง​ฌอง​จน​มัน​ร่วง​จาก​มอเตอร์ไซค์ เขา​เข้า​ค้น​ตัว​มัน พบ​มีด​และ​ปืน​รวม​ทั้ง​วิทยุ​สื่อสาร​ที่​พวก​มัน​ใช้​ติดต่อ​กัน

“แย่​แล้ว” แดน​หน้า​เครียด

ooooooo

การะเกด​เดิน​นำ​ซิ​นดี้​กับ​แอง​จี้​หา​ทางออก​จาก​สวน​ยาง​พลาง​เล่า​เรื่อง​ของ​แดน​ให้​ฟัง ซิ​นดี้​ตกใจ​เมื่อ​รู้ว่า​แดน​เป็น​ตำรวจ​สากล​ที่​ปลอม​ตัว​มา ทั้ง​ซิ​นดี้​และ​แอง​จี้​กลัว​ตาย ยัง​ไง​ก็​ขอ​ให้​รอด​กลับ​ไป​แต่งงาน​กับ​หนุ่ม​หล่อ​โ​ปร​ไฟล์​เริ่ดๆก่อน

แดน​กลับ​มา​บอก​ว่า​ตน​เจอ​วิทยุ​ที่​พวก​มัน​ใช้​ติดต่อ​กัน ไอ้​โจ๊ก​เกอร์​ไม่​ยอม​ปล่อย​ตน​ง่ายๆ มัน​จะ​ล่า​จนกว่า​จะ​ฆ่า​ตน​ได้ การะเกด​เร่ง​ให้​ออก​จาก​ที่​นี่​ไป​ขอ​ความช่วยเหลือ แดน​บอก​ว่า​ถ้า​พวก​เธอ​อยู่​ใกล้​ตน​เรา​ไม่​รอด​แน่

แอง​จี้​เร่ง​ว่า​จะ​ให้​ทำ​อะไร​ก็​รีบ​บอก​ตน​กลัว แดน​จึง​ยื่น​กุญแจ​รถ​ให้​แอง​จี้​บอก​ให้​ขับ​รถ​ไป​ตาม​ทาง​นี้ ​อย่า​ไป​ถนน​ใหญ่เจอ​โทรศัพท์​เมื่อ​ไหร่​ให้​รีบ​โทร​.หา​หมวด​ปรัชวินทร์​ทันที การะเกด​ถาม​ว่า “แล้ว​คุณ​ล่ะ?”

“ผม​จะ​ย้อน​กลับ​ไป​เผชิญหน้า​กับ​พวก​มัน จะ​ได้​ถ่วงเวลา​ให้​คุณ​หนี​ได้” กา​ระ​เกด​ไม่​เห็น​ด้วย “แต่​นี่​เป็น​ทาง​เดียว​ที่​ผม​จะ​จัดการ​พวก​มัน​ได้ ผม​ต้อง​ได้​ตัว​ไอ้​โจ๊กเก​อร์​เป็นๆ มัน​จะ​เป็น​เบาะแส​ให้​ผม​สาว​ไป​ถึง​ตัว​หัวหน้า​ของ​พวก​แบล็ค​ออร์คิด”

ซิ​นดี้​กับ​แอง​จี้​โวย​ว่า​มัว​แต่​เถียง​กัน​อยู่​บอก​ให้​แดน​รีบ​ไป​จับ​พวก​นั้น​เลย จับ​ผู้ร้าย​แบบ​นี้​ตน​ไม่​เอา​ด้วย​ไม่​อยาก​เป็น​​ม่า​ย​ตั้งแต่​ยัง​สาว แดน​ตัดบท​เร่ง​การะเกดว่า

“คุณ​รีบ​ไป​กับ​พวก​เขา​เถอะ​ไม่​ต้อง​ห่วง​ผม ผม​เอา​ตัว​รอด​ได้ อย่า​ให้​ผม​ต้อง​ห่วง​คุณ​จน​ทำ​งาน​นี้​ไม่สำเร็จ​เลย​นะ​ครับ”

ก่อน​ที่​แอง​จี้​จะ​ขับ​รถ​ออก​ไป แดน​ขอร้อง​สอง​สาว​อย่า​เพิ่ง​เอาเรื่อง​นี้​ไป​ออกอากาศ ​รอ​ให้​ตน​จัดการ​พวก​มัน​เรียบร้อย​ก่อน ซิ​นดี้​บอก​ว่า​ถ้า​ออก​ข่าว​นี้​สถานี​ของ​แม่​ต้อง​ดัง​เปรี้ยง​แน่ แดน​บอก​ว่า​เปรี้ยง​แน่​แต่​เป็น​เปรี้ยง​เสียง​ปืน​ที่​พวก​มัน​ไป​ถล่ม

“เอา​ไว้​ผม​จัดการ​ล้าง​บาง​พวก​มัน​ได้​เมื่อ​ไหร่ ​ผม​จะ​ให้​ข้อมูล​กับ​พวก​คุณ​ไป​ออกอากาศ​เป็น​คน​แรก” แดน​กล่อม​แล้ว​เร่ง​ให้​รีบ​ไป สัญญา​ว่า​ตน​จะ​กลับ​มา​หา​พวกเธอ แล้ว​ดึง​การะเกด​เข้าไป​กอด​กระซิบ “ความ​รัก​เคย​ทำให้​เรา​เจ็บ เพราะฉะนั้น​ผม​จะ​ไม่​ซ้ำเติม​คุณ...ผม​จะ​กลับมา”

แดน​หอม​แก้ม​การะเกด ส่ง​ปืน​ให้ กำชับ​ว่า​อย่า​ไป​ตาม​ถนน​ใหญ่ พวก​มัน​อาจจะ​ดัก​อยู่​ก็ได้

ooooooo

อี​วา​เตรียม​ออก​เดินทาง​กลับ​ฝรั่งเศส โทร​.กำชับ​ฌอง​ว่า หวัง​ว่า​คง​ได้ยิน​คำ​ว่า​เรียบร้อย​ดี ฌอง​กำลังให้​ลูกน้อง​ทำ​แผล​อยู่​ยืนยัน​ว่า​ไม่​ใช่​ก็​ใกล้​เคียง​แล้ว แต่เจ็บ​แผล​เผลอ​ร้อง​ออก​มา อี​วา​ได้ยิน​ถาม​ว่า​บาดเจ็บ​หรือ

“ก็​แค่​นิดหน่อย​เท่านั้น...ตอน​นี้​คน​ของ​ฉัน​ได้​ตัวมัน​มา​แล้ว อีก​เดี๋ยว​ฉัน​จะ​ไป​จัดการ​ปิด​เกมให้​เรียบร้อยเอง เธอ​ไม่​ต้อง​ห่วง ฉัน​ไม่​ทำให้​โน​อาร์​ผิดหวัง​แน่”

“โน​อาร์​ส่ง​ฉัน​มา​ดูแล​งาน​ที่​นี่ ฉัน​ต้อง​คุม​ไม่​ให้มี​ความ​ผิดพลาด​แม้แต่​เรื่อง​เดียว เข้าใจ​แล้ว​รีบ​จัดการ​ซะ” อีวา​น้ำ​เสีย​งไม่​พอใจ แล้ว​หัน​สั่ง​ลูกน้อง “ตาม​ฟิลลิป​มา​เดี๋ยวนี้”

พอ​ฟิลลิป​มา อี​วา​ถาม​ว่า​ต้อง​ใช้​เวลา​อีก​เท่า​ไหร่ เพราะ​ตอน​นี้​โน​อาร์​เดินทาง​ออก​จาก​ฝรั่งเศส​มา​พบ​ลูกค้า​ที่​ปีนัง เขา​ถาม​ถึง​สินค้า​ที่​เสนอ​ไป เหยื่อ​ใกล้​ติด​เบ็ด​พร้อม​เอา​ตัว​ไป​ด้วย​หรือ​ยัง พอ​ฟิลลิป​บอก​ว่า​ยัง อี​วา​ลุก​พรวด ตะคอก

“วัน​นี้​ฌอง​ทำ​ฉัน​หงุดหงิด​ไป​คน​นึง​แล้ว ​ถ้า​แก​ยัง​ทำให้​ฉัน​อารมณ์​ดี​ไม่ได้...รู้​ไหม​ว่า​ฉัน​อาละวาด​ขึ้น​มา​แล้ว​เป็น​ยัง​ไง”

“ใจเย็น​น่า​อี​วา...ฉัน​เอา​หัว​เป็น​ประกัน กุหลาบ​แรก​แย้ม​ของ​ฉัน​มัน​คุ้มค่า​กับ​การ​รอ​คอย​แน่ เอาอย่าง​นี้​แล้วกัน ฉัน​จะ​รุก​หนัก​แล้ว รับรอง​ไม่​เกิน​สอง​วัน”

จาก​นั้น​ฟิลลิป​ไป​ร้าน​กาแฟ​ที่​โ​รส​ไป​นั่ง​เขียนนิยาย​ประจำ เห็น​เธอ​นั่ง​เครียด​อยู่​หน้า​จอ​โน้ตบุ๊ก​ก็​เข้าไป​บอก​ว่า ถ้า​คิด​ไม่​ออก​ก็​หยุด​เขียน​ดี​กว่า อย่า​บีบคั้น​ตัว​เอง​เลย แล้ว​ถือ​วิสาสะ​ปิด​หน้า​จอ​โน้ตบุ๊ก

โ​รส​ปรับทุกข์​ว่า​ครั้ง​นี้​หนักหนา​มาก เพราะ​รู้สึก​ว่า​เขียน​อะไร​ไป​ก็​ไม่​สนุก ฟิลลิป​ได้ที​แนะนำ​ว่า​อาการ​แบบ​นี้​ต้อง​ออก​ไป​พักผ่อน​เปิด​สมอง​ให้​โล่งๆดี​กว่า บอก​ว่า​ตอน​นี้​บ้าน​ตน​อากาศ​กำลัง​ดี ชา​​โตว์​ของ​คุณ​แม่​ก็​มีบ้านพัก​บน​ภูเขา เชื่อ​ว่า​ถ้า​เธอ​ไป​พัก​ที่​นั่น​สัก​อาทิตย์​รับรอง​กลับมา​เขียน​งาน​ออก​แน่

โ​รส​ถาม​ว่า​จะ​ดี​หรือ​เรา​เพิ่ง​รู้จัก​กัน ฟิลลิป​บอกว่า​ถึง​เรา​รู้จัก​กัน​ไม่​นาน​แต่​ตน​เล่า​เรื่อง​ของ​เธอ​ให้​คุณ​แม่​ฟัง​ตลอด จน​ท่าน​อยาก​เห็น​ว่าที่​ลูกสะใภ้​เร็วๆ แล้ว โ​รส​อึ้ง​ทวน​ว่า​สะใภ้?

ฟิลลิป​หยิบ​แหวนหมั้น​ออก​มา​บอก​ว่า ถึง​เวลา​ที่​ตน​จะ​เริ่ม​ต้น​ชีวิต​ที่​ตัว​เอง​ฝัน​เสียที นี่​อาจ​ทำให้​เธอ​อึดอัด แต่​แหวนหมั้น​วง​นี้​จะ​พิสูจน์​ว่า​ตน​จริงจัง​กับ​เธอ​มากแค่​ไหน โ​รส​อึกอัก...บอก​ว่า​เรื่อง​นี้​เป็น​เรื่อง​ใหญ่ กลัว​ว่า​ถ้า​พี่​เกด​รู้​เข้า...เขา​จะ...

“ชีวิต​เป็น​ของ​คุณ​ครับ​โ​รส ไม่​มี​ใคร​รู้จัก​ผม​ดี​ได้​เท่ากับ​คุณ ตอน​นี้​ผม​มี​ภารกิจ​สุดท้าย​ที่​ต้อง​ไป​เผชิญหน้า​กับ​ความ​ตาย ผม​ยอม​ตาย​ไป​ใน​ภารกิจ​นี้​ดี​กว่า​ที่​จะ​ให้​คน​อื่น​มา​ตัดสิน​ผม”

โ​รส​มอง​หน้า​เขา​นิ่ง...คิด​หนัก

ooooooo

เมื่อเผชิญอันตราย แองจี้กับซินดี้ก็โทษกันไปมาว่าอีกฝ่ายจุ้นจ้านกับเรื่องคนอื่นจนแทบเอาชีวิตไม่รอดอย่างนี้ ต่างเห็นว่าแดนคนเดียวสู้พวกมันไม่ได้แน่ แต่พวกเรายังไงก็ต้องรอด พอถึงทางแยกแองจี้เบรกเอี๊ยดถามว่าต้องไปทางไหน?

การะเกดที่นั่งหลังรถทนไม่ได้ลงจากรถไปบอกให้ทั้งสองลงจากรถ ทั้งสองไม่ยอมลง เธอกระชากลงแล้วขับรถย้อนกลับไปปล่อยให้ซินดี้กับแองจี้ตกใจยืนเหวออยู่กลางสวนยาง

แยกจากสามสาวแล้ว แดนไปหลบอยู่ที่โกดังสะพานปลา ฌองพาลูกน้องไปร้องท้าให้ออกมาเผชิญหน้ากัน แดนออกมาโดยมีลูกน้องของฌองเป็นตัวประกันมาด้วย บอกฌองว่า ถึงเวลาที่แบล็คออร์คิดจะถูกถอนรากถอนโคนแล้ว

ฌองจิกตาร้ายบอกแดนว่า ถ้าเขาพลาด ผู้หญิงที่เขารู้จักทุกคนจะโดนพวกตนตามล่า จากนั้นจะเกิดอะไรขึ้นก็ไปโอดครวญในหลุมศพแล้วกัน แล้วชักมีดสั้นพุ่งเข้าแทงทันที แดนเอาตัวประกันเป็นโล่รับมีดแทน พวกลูกน้องฌองระดมยิง แดนใช้ร่างตัวประกันบังกระสุนหนีออกไปได้

แดนหนีไปหลบอยู่ในโรงน้ำแข็งของสะพานปลา ฌองพาลูกน้องตามไปอีก ถูกแดนใช้ตะขอเกี่ยวน้ำแข็งสู้กับมีดสั้นของฌอง แดนพลาดถูกฌองเอามีดจ่อพร้อมฆ่า

ทันใดนั้นแสงไฟหน้ารถสว่างจ้าขึ้น ฌองชะงัก เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม การะเกดตะโกนลั่น

“อย่ายุ่งกับแฟนฉัน!!”

การะเกดพุ่งรถเข้าชนฌองอย่างแรง ฌองกระเด็นกระแทกกระจกหน้ารถร้าว เธอตกใจหักพวงมาลัยหลบท้ายรถปัดไปกระแทกเสาปูนเต็มแรง รถหยุดสนิท!

แดนรีบเข้าไปเปิดประตูรถดึงร่างการะเกดออกมา ถามว่ากลับมาทำไม! เธอบอกว่ากลัวเขาจะไม่รักษาสัญญาเลยกลับมา แดนบอกว่าอย่าเอาตนไปเทียบกับคนที่ทิ้งเธอไปในวันแต่งงาน คนอย่างตนถ้ารักแล้วก็ต้องอยู่ด้วยกันจนแก่จน...การะเกดดึงเขาเข้าไปจูบจนแดนอึ้ง

ขณะนั้นฌองเริ่มรู้สึกตัวและรถ SUV สีดำทะมึนสองคันก็พุ่งเข้ามา ลูกน้องแบล็คออร์คิดสองสามคนลงจากรถระดมยิงเปิดทางให้โนอาร์ลงจากรถเดินมาดูอาการฌองแล้วสั่งลูกน้องให้พาไปขึ้นรถ โนอาร์รับปืนจากลูกน้องยิงกราดรัวสนั่น แดนรีบพาการะเกดหลบ โนอาร์ยิงจนสะใจแล้วขึ้นรถกลับไป
เมื่อพวกโนอาร์กลับไปหมดแล้ว แดนจึงออกมามองตามอย่างเจ็บใจ!

ooooooo

คืนนี้ขณะโรสนั่งเครียดทั้งเรื่องเขียนนิยายไม่ออกและเรื่องฟิลลิปอยู่นั้น ฟิลลิปก็โทร.มาทำเป็นห่วงใยตำหนิตัวเองว่าทำให้เธอต้องเครียดเพราะนอกจากนิยายแล้วยังต้องปิดบังพี่สาวเรื่องตนอีก ด่าตัวเองว่า “ผมมันเห็นแก่ตัวจริงๆ”

โรสบอกว่าตนเองต่างหากที่ไม่กล้าตัดสินใจ ฟิลลิปทำเป็นเห็นใจว่าเรื่องนี้ตัดสินใจยากจริงๆ แต่สำหรับตนชีวิตมาถึงขนาดนี้ที่ได้รู้จักเธอก็ถือว่าใช้ชีวิตคุ้มแล้ว บอกว่าเวลาของตนเหลือน้อยแล้ว เพราะมีภารกิจต้องรีบไปจัดการให้เรียบร้อย ปลอบว่า “ไม่ต้องเอาเรื่องของผมมาคิดให้หนักใจ แค่ทำในสิ่งที่ต้องทำก็พอ ผมรักคุณนะครับ” แล้ววางสายเลย

“คุณฟิลลิป...คุณฟิลลิปคะ!!” โรสใจหายวาบทรุดนั่งหมดแรงที่เตียง อึดใจเดียวก็โทร.ไปหาแจนเพื่อนรัก พอแจนรับสาย โรสพูดอย่างร้อนรน “ยัยแจนเหรอ ฉันมีเรื่องอยากให้ช่วยหน่อย แกไม่ต้องถามอะไรมาก แกชอบเหน็บฉันมาตลอดไม่ใช่เหรอว่าฉันเป็นพวกปอดแหก เก่งก็แค่ในนิยายที่เขียน ตอนนี้ฉันอยากผจญภัยออกไปเจอโลกกว้างแล้ว!”

ooooooo

แดนเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาล การะเกดเฝ้าดูแลตลอดเวลา พราวกับโรมมาเยี่ยม พราวเอาแท็บเล็ตให้แดนกับการะเกดดูใบหน้าของโนอาร์ที่เธอกับโรมช่วยกันสืบค้นข้อมูลได้จากอินเตอร์เน็ต บอกว่าอาจเป็นคนที่ช่วยโจ๊กเกอร์ไป

แดนถามว่าแน่ใจหรือยัง ขอให้ตนรู้เท่านั้นว่ามันเป็นใครตนก็จะพลิกแผ่นดินหามันให้เจอ การะเกดถามว่ามันเป็นใคร

“เขาชื่อโนอาร์ บลองค์ แต่ในแวดวงการเงินในวอลสตรีทรู้จักในชื่อคริสโตเฟอร์ เขาเป็นนักเล่นหุ้นที่ฉลาดและค่อนข้างเก็บตัว...รู้แต่ว่าหลังเหตุการณ์ ๙๑๑ ตลาดหุ้นวอลสตรีทวุ่นวาย เขาก็แทบหมดตัวและอพยพไปอยู่ฝรั่งเศส”

พราวเล่าประวัติคร่าวๆ แดนเสริมว่านั่นเป็นช่วงเวลาที่พวกแบล็คออร์คิดเริ่มมีบทบาทในกลุ่มอาชญากร ไม่นานเขาก็ขยับขึ้นมาเป็นมาเฟียที่มีอิทธิพลในยุโรป โรมฟังแล้วเชื่อว่าเป็นไปได้ที่โนอาร์จะใช้ความฉลาดกับเส้นสายที่รู้จักกับพวกมหาเศรษฐีในแวดวงการเงินทำธุรกิจผิดกฎหมายทุกอย่าง เพื่อช่วยฟอกเงินให้พวกนั้นจนกลายเป็นมาหนุนหลังให้

“และเป็นลูกค้าคนสำคัญที่มันต้องคอยหาผู้หญิงบริสุทธิ์ส่งไปบำเรอกาม” แดนมองทะลุถึงปัญหาที่ตัวเองกำลังสืบค้น เขาขบกรามเจ็บใจเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังต่อสู้กับใครที่อยู่หลังฉากแบล็กออร์คิด
ที่บ้านพักตากอากาศในปีนัง อีวาส่งเด็กสาวไปให้โนอาร์ เด็กสาวต่อสู้ป้องกันตัวถูกโนอาร์บีบคอจนเกือบตายทำให้ต้องยอมทำงานให้ โนอาร์ขู่ก่อนส่งไปให้ลูกค้าว่า

“ถ้าลูกค้าฉันคอมเพลนกลับมาว่าเธอบริการเขาไม่สมราคาละก็...รู้นะว่าจะเจออะไร...ไป!”

เมื่อส่งเด็กสาวไปแล้ว อีวาเข้ามาขอโทษโนอาร์บอกว่าตนพยายามทำทุกอย่างให้ผิดน้อยที่สุดแล้วแต่...

“ชู่ววว์...ใจเย็นๆ เราไม่ได้เพิ่งจะมาทำงานร่วมกันนะอีวา ถึงฉันจะไม่ชอบความผิดพลาด แต่ฉันก็ไม่เคยเห็นเธอเป็นคนอื่น เธอยังเป็นผู้หญิงของฉันเสมอ” แต่แล้วโนอาร์ก็เชยคางบีบปากเธออย่างแรง

“แต่จะไม่ให้บทเรียนเลยมันก็คงเป็นเยี่ยงอย่างไม่ดีกับคนอื่น!!! เธอทำให้ฉันต้องเผยตัว กลายเป็นเป้าให้ไอ้ตำรวจสากลนั่นรู้จักฉันจนได้!!”

อีวาโทษว่าตนกำชับฌองแล้วแต่เขาไม่ฟัง ถูกโนอาร์ตะคอกทันทีว่าไม่ต้องอ้าง ตนไว้ใจให้เธอมาทำงานทุกอย่างแทนแต่เธอกลับทำผลงานให้ตนไม่พอใจ สั่งให้อีวากลับไปทำหน้าที่ดูแลสินค้าเหมือนเดิม ส่วนตำรวจนั่นรอให้ฌองดีขึ้นตนจะจัดการมันเอง

พราวกับโรมไปเยี่ยมแดนเห็นความสัมพันธ์ของแดนกับการะเกดดูออกว่าทั้งสองมีใจให้กันแต่ก็เหมือนมีอะไรบางอย่างขวางกั้นอยู่ โรมกระซิบอะไรบางอย่างกับแดนแล้วสองหนุ่มก็ยิ้มให้กัน เมื่อออกมาจากห้องคนป่วยพราวถามว่ากระซิบอะไรกัน โรมบอกว่านิดหน่อยประสาผู้ชายด้วยกัน ถูกพราวบิดหูจึงยอมบอกว่า

“ก็ไอ้แดนมันจริงจังกับคุณเกดนี่ครับคุณพราว ผมเลยไม่อยากให้มันพลาดเหมือนคนก่อนอีก”

พราวบอกว่าแต่สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ตนกลัวทั้งเกดทั้งแดนจะลงเอยไม่สวยอย่างที่เขาคิด โรมถามว่าทำไม?

“ฟังจากที่คุณแดนพูดเมื่อกี้ก็น่าจะรู้...ยังไงเขาก็คงไม่เลิกเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงตายแน่ ส่วนเกด จนถึงตอนนี้ฉันไม่รู้จริงๆว่าจะกล้ารักใครจริงๆจังๆอีกไหม ที่เห็นพวกเขาดูดีมีความสุขกัน ฉันว่านั่นเพราะความใกล้ชิดต่างหาก”

ฟังพราวแล้วโรมเริ่มคล้อยตามการะเกดกลับคอนโดเจอแดนยืนรออยู่แล้ว เขาบอกว่าพอเธอขอตัวกลับตนก็ขอหมอออกจากโรงพยาบาลขี้เกียจนอนให้พยาบาลเช็ดตัวเพราะมีคนที่น่าจะทำให้ตนได้ถูกใจมากกว่า

การะเกดด่าว่าทะลึ่ง ไล่ให้หลบไปตนไม่อยากโกหกบอสโกหกโรสเรื่องกับเขา แดนจำต้องหลบให้เธอไขกุญแจเข้าห้อง แต่พอเข้าไปโรสเห็นหน้าก็ทักแซวๆ ว่าเจอหน้าแบบนี้ แบบที่บอกเลิกกับคนรัก การะเกดรีบปิดปากน้องกลัวแดนยังอยู่หน้าห้องจะได้ยิน โรสยิ่งแน่ใจถามว่าโดนจี้แผลใจเข้าอย่างจังเลยใช่ไหม

โรสบอกว่าแดนน่าจะรักษาแผลใจให้พี่ได้ แต่ถ้าไม่ใช่พี่แดนชาตินี้ก็คงหาใครมารักษาแผลใจให้พี่ไม่ได้แล้วล่ะ การะเกดหยิกแขนโรสปรามว่าปัญหาของตนแก้เองได้ไม่ต้องมายุ่ง โรสเลยย้อนว่าถ้าเป็นเรื่องของตนบ้างพี่ก็ไม่ต้องมายุ่งแล้วกัน พอดีโทรศัพท์ดัง โรสหยิบดูเป็นสายจากฟิลลิป โรสได้ทีตัดบทว่า

“โอเค โรสไม่ยุ่งเรื่องพี่แล้วก็ได้ ถ้าพี่อยากจมปลักอยู่กับอดีตแล้วปล่อยมันทำร้ายคนอื่นที่เขารักพี่จริง พี่ก็ควรรีบบอกเขาไปไม่ใช่ปล่อยให้เขาเจ็บไปเรื่อยๆ...โรสไปล่ะ” แล้วกดรับสายฟิลลิปแต่ปดการะเกดว่า “ฉันกำลังจะออกไป เจอกันที่เดิมนะยายแจน”

ooooooo

เมื่อโรสออกไปเจอฟิลลิป ถูกเขาเล้าโลมกอดจูบจนโรสเคลิ้ม หลอกโรสว่าภารกิจสุดท้ายของตนอยู่ที่เกาะปีนัง พ่อแม่ก็มาเที่ยวปีนังพอดี ชวนโรสไปด้วยกันจะได้ไม่ต้องเดินทางไกลพรุ่งนี้ไปกันเลยเราจะได้เที่ยวเรือสำราญกันด้วย

“แต่มันจะกะทันหันไปน่ะสิคะ”

“คุณอยากให้ผมอยู่ด้วยเวลาเจอหน้าพวกท่าน นี่เป็นวิธีเดียวแล้วล่ะครับโรส”

ฟิลลิปอ้อนจนโรสมองหน้าเขา คิดหนัก

เวลาเดียวกัน จากการสืบประสานกันหลายฝ่าย แดนกับปรัชวินทร์ได้ข้อมูลความเชื่อมโยงของพวกมาเฟียว่า โจ๊กเกอร์ชื่อจริงคือ ฌอง มาโซ เคยเป็นทหารในกองทัพฝรั่งเศส ปลดประจำการแล้วไปสร้างกลุ่มทหารรับจ้างรับงานจากโนอาร์และยังได้ข้อมูลของปิแอร์ ชื่อจริงคือหลุยส์ ฟรองซัวร์ นกต่อที่เราเคยเสียท่ามันมาแล้ว

เมื่อเปิดแท็บเล็ตดูหน้าปิแอร์ต่างจากปิแอร์ที่แฝงตัวอยู่ในคิวปิดฮัท หมวดจะเอารูปไปให้พรรคพวกช่วยตรวจสอบอีกทีได้ข้อมูลที่ชัดเจนแล้ว แดนไปบอกการะเกดว่าปิแอร์ชื่อจริงว่าหลุยส์ ฟรองซัวร์ และยังป้วนเปี้ยนอยู่ในไทย ตนกับหมวดจะไปตามล่ามันแต่ก็ไม่อยากทิ้งเธอไว้คนเดียว การะเกดบอกว่าให้เขาไปปฏิบัติภารกิจเสียเพราะหมอนั่นเป็นเบาะแสเดียวที่เขาจะพลาดไม่ได้อีกแล้ว เตือนให้ระวังตัวด้วย อย่าเอาแต่บ้าระห่ำลุยดะไม่กลัวตาย ห่วงคนข้างหลังบ้าง

คำพูดของการะเกดทำให้แดนลังเล แต่หมวดเข้ามาเร่งเพราะเราจะไม่มีเวลาแล้ว

ที่เกาะปีนัง ฌองอาการดีขึ้น เขาขอโทษโนอาร์ที่ทำงานพลาด

“แกเป็นทั้งมือขาเป็นทั้งอาวุธสำคัญของฉัน ถ้าไม่มีแกคอยช่วย แบล็คออร์คิดก็คงมาไม่ถึงวันนี้” ฌองติงว่าความผิดพลาดคือสิ่งที่เขาไม่ยอมให้เกิดขึ้น “ใช่...สำหรับฉันทุกอย่างต้องเพอร์เฟกต์ แต่ฉันคงไม่ตอกย้ำความพ่ายแพ้ให้แก เพราะฉันยังเชื่อว่า แกจะกลับมาตั้งใจทำงานมากกว่าเดิม”

ขณะนั้นเอง อีวาเข้ามาบอกว่าสินค้าที่โนอาร์อยากเจอตัวพร้อมเดินทางวันนี้แล้ว โนอาร์ให้ดูแลสินค้าให้ดีเพราะตนจะจัดงานประมูลใหญ่สมนาคุณให้ลูกค้าเกรดเอของเรา ฌองถามว่าสินค้าตัวนี้เกี่ยวข้องกับแดน ถ้าเขารู้จะต้องตามสืบแน่

“ฉันรู้ นี่แหละคือจุดประสงค์ที่ฉันอยากได้สินค้าพิเศษนี้ เพราะมันคือเหยื่อล่อให้แกจัดการแก้แค้นไอ้แดเนียลไง”

“ขอบคุณครับโนอาร์ ผม...ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง”

ooooooo

โรสลากกระเป๋าเดินทางออกจากบ้านบอกว่าจะไปเที่ยวเชียงใหม่บ้านของแจน การะเกดบอกว่าไม่อยากให้โรสไปไหนตอนนี้ โรสหาว่านิสัยที่เอาแต่ตัวเองเป็นหลักไม่เคยสนใจความรู้สึกของคนอื่นแบบนี้ของพี่ พี่ณัฐถึงทนไม่ได้ทิ้งพี่ไป

การะเกดโมโหยกมือจะตบแต่ก็ชะงัก โรสถามว่าคิดจะตบตนเลยหรือ การะเกดจะชี้แจง โรสตัดบทว่า
ไม่ต้องพูดแล้วต่างคนต่างอยู่ก็แล้วกัน แล้วลากกระเป๋าออกไปเลย การะเกดวิ่งตามไปแต่โรสขึ้นแท็กซี่ออกไปแล้ว

แดนคิดมากที่การะเกดพูดด้วยอย่างหมางเมิน พอดีหมวดได้รับโทรศัพท์แจ้งข่าว หมวดบอกแดนว่าเพื่อนที่ สน.ทองหล่อบอกว่าเมื่อคืนนี้มีเหตุทะเลาะวิวาทกันเรื่องผู้หญิงในผับแถวนั้น ฟิลลิปมีภาพอยู่ในกล้องวงจรปิดด้วย ทั้งสองจึงรีบไป

ฟิลลิปมีรอยฟกช้ำที่ใบหน้าและมือ เขาบ่นขณะรอโรสอยู่บ้านพักว่าถ้าวันนี้ไม่ติดต้องเอาสินค้าไปส่งมีหวังไอ้พวกกระจอกโดนหนักแน่ บ่นไม่ทันขาดคำ โรสก็โทร.บอกว่าตนกำลังมาหาเขาแต่ถูกพี่สาวตามมา ถ้ารู้ว่ามาหาเขาต้องถูกกีดกันแน่ ฟิลลิปบอกว่าเธอคงต้องเปลี่ยนเส้นทาง แล้วขอคุยกับคนขับแท็กซี่

แต่ขณะเก็บของจะออกไป เขามองจอมอนิเตอร์ที่เชื่อมภาพจากกล้องวงจรปิดติดไว้ในห้องพักเห็นแดนกับหมวดกำลังบุกเข้ามา เขาสบถหัวเสีย...

“ไอ้แดเนียล!! ไอ้เวรเอ๊ย...”

แต่พอแดนกับหมวดบุกถึงห้องพัก ไม่เห็นฟิลลิปแล้ว เจอแต่แก้วกาแฟร้อนๆวางอยู่คาดว่ามันคงยังไปไม่ไกล

ที่แท้ฟิลลิปหลบอยู่ในตู้เสื้อผ้า เขาเอากระป๋องน้ำอัดลมใส่ในไมโครเวฟตั้งเวลาให้ระเบิด พอกระป๋องน้ำอัดลมระเบิด แดนกับหมวดหลบ ฟิลลิปก็ออกจากตู้วิ่งหนีไป แดนกับหมวดวิ่งตามถูกฟิลลิปจับเด็กเป็นตัวประกันสั่งให้ทั้งสองวางปืนและก้มต่ำแล้วมันก็ทำร้ายตัวประกันก่อนวิ่งหนีไป แดนกับหมวดวิ่งตามแต่ฟิลลิปวิ่งหายไปแล้ว

การะเกดตามโรสเรียกให้มาคุยกันก่อน แต่โรสก็เดินกลืนหายไปในหมู่คน ซ้ำการะเกดยังถูกฟิลลิปจ้างคนร้ายล้วงกระเป๋าเอาโทรศัพท์ไปอีกเพื่อถ่วงเวลาเธอไม่ให้ตามโรสไป เธอยืนคว้าง ตามน้องก็ไม่ทัน ซ้ำโทรศัพท์ถูกขโมย

เมื่อโรสไปเจอฟิลลิป เห็นรอยช้ำที่หน้าเขา ถามว่าไปโดนอะไรมา เขาบอกว่าเมื่อคืนมีภารกิจเกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่เพราะมีเธอเป็นกำลังใจจึงผ่านมาได้ โรสฟังแล้วสงสาร แต่แล้วก็ร้องไห้บอกว่าไม่รู้ว่าตนทำถูกหรือไม่ รู้สึกไม่ดีเลยเหมือนกับตัดขาดกับพี่เกด ตนไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย

“โรสครับ...ผมรู้ว่าทำแบบนี้ไม่ดี เหมือนผมเข้ามาทำให้คุณกับพี่สาวต้องแตกแยกกัน เอาอย่างนี้...ผมจะไปคุยกับพี่สาวคุณตรงๆ ถ้าเกิดอะไรขึ้นผมก็พร้อมทำใจ”

“อย่าทำอย่างนั้นเลยค่ะฟิลลิป ตอนนี้พี่เกดไม่ยอมฟังอะไรแน่ แล้วเราก็จะถูกห้ามคบกัน โรสยอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้”

ฟิลลิปอ้อนว่าตนรักเธอมาก และคงทรมานใจตายถ้าไม่ได้ใช้ชีวิตร่วมกับเธอ โรสบอกว่าตนก็รักเขามาก ฟิลลิปชวนรีบไปกันดีกว่า เมื่อทุกอย่างผ่านไปด้วยดี พี่สาวเธอต้องเข้าใจเรา แล้วพาโรสขึ้นรถไปทันที

การะเกดเสียใจมากที่ห้ามน้องไม่ได้ กลับมาที่คอนโด แดนตามมาปลอบว่าตนมีเพื่อนอยู่ที่เชียงใหม่จะให้ช่วยตามข่าวให้ ถ้าเพื่อนได้ข่าวโรสจะรีบมาบอกเธอทันที

แดนกับหมวดไปตรวจที่พักของฟิลลิป ปรากฏว่ามันไม่ทิ้งอะไรไว้เป็นเบาะแสเลย แดนตำหนิตัวเองว่าไม่น่าพลาดเลยพลอยทำให้การะเกดแย่ไปด้วย หมวดบอกว่ายังดีที่ตนไม่ได้บอกเรื่องโรสมีแฟนให้เธอรู้ แดนฟังแล้วฉุกคิดสงสัยทันที

ฟิลลิปพาโรสเดินทางถึงปีนังในวันรุ่งขึ้น แล้วจะไปทำภารกิจสุดท้าย แต่พ่อกับแม่ยังมาไม่ถึงจึงเอาโรสไปฝากไว้กับอีวา บอกว่าเป็นหัวหน้าหน่วยของตน อีวาจะดูแลเธอแทนตนทุกอย่าง คิดเสียว่าเป็นพี่สาวคนหนึ่งก็แล้วกัน

โรสถามว่าเขาต้องไปเดี๋ยวนี้เลยหรือ ฟิลลิปมองอย่างอาลัยอาวรณ์บอกว่าแล้วจะรีบกลับมา โรสจึงยื่นมือไปสัมผัสมือกับอีวา เอ่ยอย่างสนิทใจ

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณอีวา”

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement