ลูบคมกามเทพ ตอนที่ 2 นิยายไทยรัฐ -
ไทยรัฐออนไลน์
วันอังคารที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

ลูบคมกามเทพ ตอนที่ 2


10 พ.ค. 2560 08:01
963,834 ครั้ง

ลูบคมกามเทพ ตอนที่ 2

อ่านเรื่องย่อ

ลูบคมกามเทพ

แนว:

โรแมนติก-คอมมาดี้

บทประพันธ์โดย:

SHAYNA

บทโทรทัศน์โดย:

ณัชภีม

กำกับการแสดงโดย:

ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์

ผลิตโดย:

บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

อินทัช เหลียวรักวงศ์,ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด

สิ่งที่แดนขอคือ ให้หมวดชกหน้าตนเพื่อจะได้เอารอยไปอ้างกับการะเกดให้เชื่อถือไว้วางใจตน

ได้ผลจริงๆ พอการะเกดเห็นหน้าแดนเธอตกใจถามว่าตำรวจนั่นชกเบ้าตาเขาขนาดนี้เลยหรือ แดนปั้นน้ำเป็นตัวว่า

“ผมก็พยายามพูดกับเขาดีๆนะว่าเขาทำให้น้องสาวคุณตกใจ ทีหลังอย่ามาเข้าใกล้อีก แต่เขาไม่ฟัง หาว่าผมไปจุ้นจ้านเรื่องของเขา ผมก็พยายามอธิบายดีๆ แต่เขาไม่ฟัง เลยซัดเปรี้ยงเข้าให้”

โรสด่าหมวดว่าเป็นถึงตำรวจแต่มาทำร้ายประชาชนตนจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด แดนเตือนว่าเธออยู่กันสองคนพี่น้องอย่าไปยุ่งกับคนประเภทนี้เลยดีกว่า เขาได้ระบายอารมณ์กับตนแล้ว ดูท่าจะไม่ติดใจอะไรอีก โรสยังแค้นใจ การะเกดหว่านล้อมว่า เอาตามที่แดนว่าเถิด ทีหลังก็อย่าไปที่สปอร์ตคลับนั่นอีก และถ้าเขายังตามมาอีกพี่จะแจ้งที่ต้นสังกัดเขาเอง

เมื่อกลับเข้าห้องกันแล้ว สองพี่น้องเข้าไปคุยกันในห้อง แต่ประตูห้องเปิดไว้ จึงเห็นแดนนั่งเอาผ้าประคบเบ้าตาอยู่ข้างนอก หลังจากการะเกดเล่าเรื่องแดนให้ฟังแล้วโรสบอกว่าถ้าพี่ไม่เล่าตนต้องคิดว่าแอบพาแฟนที่ไม่ได้แนะนำมาค้างด้วย

การะเกดชำเลืองแดนที่นอกห้องบอกว่าหมอนั่นกวนประสาทจะตาย ตนต้องรับมืออยู่ตั้งนาน ตนก็ไม่ได้ไว้ใจเขาแต่เห็นข้อเสนอเว้นค่าเช่าสามเดือนมันช่วยเซฟเงินได้เยอะเลยลองเสี่ยงดู ตอนที่โรสขึ้นมาก็คิดจะไล่เขาไปนอนที่อื่นแล้ว แต่พอเห็นโชว์แมนยอมเอาหน้าไปรับหมัดตำรวจเข้า ก็เลยลดความไม่น่าไว้วางใจลงไปได้เกือบครึ่ง

โรสนั่งนึกๆแล้วบอกว่าหน้าแดนคุ้นๆ พอนึก ออกก็ร้องดีใจ

“รู้แล้ว...มิน่าล่ะถึงว่าคุ้น ก็โรสเขียนถึงเขาอยู่ทุกวันนี่เอง...” การะเกดถามว่ายังไงหรือ? “พี่เกดอ่านนิยายรักซ่อนร้ายของโรสไปแล้วไม่ใช่เหรอ...ทั้งท่าทางหน้าตาทั้งวิธีการพูดยังเป็นลูกครึ่งหล่อสมาร์ทเท่ๆแบบนี้ แถมชื่อก็ยังเหมือนกันอีกนี่แหละ...แดเนียลที่รัก พระเอกนิยายรักซ่อนร้ายของโรสเลย”

“หมอนั่นน่ะนะ?”

“ใช่พี่เกด...โขกออกมาจากนิยายโรสเปี๊ยบเลย ส่วนพี่ก็เป็นนางเอกในนิยายของโรส...โอ้ย...นี่มันพรหมลิขิตชัดๆ”

“เพ้อเจ้อ...” การะเกดปรามเขินๆ แล้วลุกไปเข้าห้องนอน โรสยิ้มอย่างมีกำลังใจที่จะเขียนนิยายของตนต่อไป บรรยายไว้อย่างมีชีวิตชีวาตามจินตนาการว่า

“ขอบคุณสวรรค์ที่ส่งแดเนียลมาให้ฉัน...เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ทำให้ฉันรู้สึกได้ว่า...ความสุขที่แท้จริงของผู้หญิงคืออะไร” บรรยายแล้วยิ้มดีใจ “อ๊าย...ฟินที่สุดถ้าคนอ่านไม่ฟินตายคาหนังสือนะ โรสรินจะเลิกเขียนนิยายไปตลอดชีวิต”

การะเกดออกมาเห็นโรสนั่งอยู่หน้าโน้ตบุ๊ก ถามน้องว่าไม่หลับไม่นอนเขียนนิยายถึงเช้าเลยหรือ เห็นโรสยิ้มปลื้มก็สงสัยถามว่า นี่เอาเรื่องของพี่ไปเขียนฉากจิ้นๆฟินๆไร้สาระอีกใช่ไหม แล้วเข้าไปขออ่าน โรสรีบ ปิดโน้ตบุ๊กบอกว่าไม่มีตนไม่เขียนฉากอะไรแบบนั้นหรอก

“อย่ามาโกหกพี่ ไม่ใช่ว่าพี่อนุญาตให้เอาเรื่องพี่ไปเขียนได้แล้วจะปู้ยี่ปู้ยำพี่ในนิยายตามใจชอบแกนะ อ้อ...แล้วที่สำคัญ แกต้องเปลี่ยนพระเอกนิยายแกใหม่ด้วย” โรสถามว่าบทแดเนียลที่รักน่ะหรือ “ยี้...ไม่ต้องมาเรียกแดน่งแดเนียลที่รักเลย ฟังแล้วขนลุกยิ่งแกบอกว่าจินตนาการแกกับหน้าตาหมอนั่นถอดกันมา พี่ยิ่งขนลุกขนพอง”

โรสติงว่าแดเนียลเขาก็หล่อจริงๆนะ การะเกดบอกว่าถ้าไม่เปลี่ยนก็ไม่ต้องเอาชีวิตตนไปเขียนนิยาย โรสบอกว่าก็ได้ แต่แอบเอานิ้วไขว้กันข้างหลัง การะเกดถามว่าตั้งแต่เช้าเห็นหมอนั่นหรือเปล่า ตนออกมาเจอแต่หมอนกับผ้าห่มพับไว้เรียบร้อยแล้ว โรสสงสัยว่าคงกลับไปแต่เช้าแล้ว

“ไปซะได้ก็ดี จะได้หมดเวรหมดกรรมกันไปเสียที อยู่ฟรีครบสามเดือนเมื่อไหร่ พี่ย้ายออกจากที่นี่ทันทีแน่”

ที่แท้แดนเข้าไปนั่งห้องน้ำพลางอ่านนิยายฝรั่งไปตามความเคยชิน การะเกดเปิดห้องน้ำเข้ามาในชุดคลุมอาบน้ำ มีแผ่นมาส์กหน้าและปิดตาด้วยแตงกวาทั้งสองข้าง เข้ามาแล้วปิดประตูล็อก แดนพยายามเงียบกริบ พอเธอแปรงฟันเขาแอบย่องจะไปเปิดประตู พอเธอแปรงฟันเสร็จเอามาส์กกับแตงกวาออก แดนรีบก้มต่ำหลบ

รอจนการะเกดรูดม่านปิดถอดเสื้อคลุมเปิดฝักบัวอาบน้ำ แดนจึงไปเปิดประตู แต่ไม่ทันเปิดเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น ความลับแตกทันที การะเกดเปิดม่านโผล่มาดู แดนยิ้มแหยทำเป็นทักกลบเกลื่อน

“กู๊ดมอร์นิ่งครับคุณการะเกด”

“กรี๊ดดดดด!!!” การะเกดร้องสุดเสียงแล้วคว้าไม้ดูดส้วมไล่ตีแดนที่หนีไปรอบห้อง โรสเข้ามาบอกว่าใจเย็นๆ ค่อยพูดค่อยจากัน “แกจะให้พี่ใจเย็นคุยกับไอ้บ้ากามที่ไปซุ่มรอดูพี่อาบน้ำเหรอยัยโรส ไม่มีทาง พี่ต้องฆ่ามัน!”

แดนพยายามชี้แจงอย่างไรการะเกดก็จะเอาเรื่องให้ได้หาว่าเขาเข้าไปแอบดูตนเป็นพวกบ้ากาม จนแดนท้าว่าถ้าไม่เชื่อก็ไปดูหลักฐานในโถส้วม การะเกดไปดูกลับมาแล้วก็ไม่พูดอะไร โรสถามก็เอาแต่ด่าและทำท่าจะอ้วกและไล่ให้แดนออกจากห้องไปเลย แดนหัวเราะขอบคุณที่ให้ตนค้างคืนที่นี่และกลายเป็นคนที่ทำให้เธอประทับใจได้ไม่ลืม ถ้าขาดเหลือหรือต้องการความช่วยเหลือตนก็อยู่ข้างๆเธอเสมอ

เมื่อแดนไปแล้ว การะเกดพูดอย่างหมั่นไส้ว่า

“ต่อให้โจรมาปล้นห้อง ฉันก็ไม่มีวันไปขอร้องนายหรอก...เชอะ!” โรสหัวเราะขำพี่สาว “ขำอะไรยัยโรส”

“เปล่าคะพี่เกด ไม่มีอะไร...โรสไปเขียนนิยายต่อดีกว่า...นิยายโรสกำลังสนุก”

ooooooo

แต่วันนี้ก็มีเหตุให้การะเกดต้องยุ่งกับแดนอีก เมื่อเธอจะไปทำงานแต่รถซ่อมยังไม่เสร็จ จะเรียกแท็กซี่ก็หายากมาก แดนมาเจอแซวว่าจะอาศัยรถส่งพิซซ่าคงไม่เวิร์ก ให้เธอซ้อนมอเตอร์ไซค์ตนไปดีกว่าเพราะเราไปที่เดียวกัน

แดนบอกว่าเขาต้องไปที่นั่นเพราะหรรษาโทร.บอกเมื่อเช้านี้ว่าตนได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานปาร์ตี้เสาร์นี้ เลยต้องเข้าไปดูรายละเอียดที่ออฟฟิศ

การะเกดยังทิฐิถือดีไม่ยอมไปกับแดน ยืนเถียงกันอยู่ครู่หนึ่งแดนขู่ว่าถ้าเธอไปทำงานสายต้องถูกบอสเล่นงานแน่แล้วทำท่าจะไป การะเกดจึงยอมซ้อนท้ายเขาไป

ไปถึงหน้าออฟฟิศ การะเกดลงจากรถเจอภีมพอดี แดเนียลถามภีมว่าเป็นเจ้านายการะเกดหรือแล้วแนะนำตัวเองว่า

“ผมเพิ่งกลับจากฝรั่งเศส ยังไม่ค่อยคุ้นกับถนนในกรุงเทพฯ โชคดีได้คุณการะเกดคอยช่วยโทร.บอกทางให้ ต้องขอชื่นชมว่าลูกน้องคุณบริการลูกค้าได้ประทับใจมากๆ รับรองเลยครับว่าผมจะแนะนำเพื่อนๆ ให้มาใช้บริการคิวปิดฮัทอีกแน่นอน”

“ใช่ค่ะบอส...คุณแดเนียลเป็นลูกค้าของเกดเองค่ะ เกดกำลังเชิญให้เขามาร่วมปาร์ตี้คืนวันเสาร์นี้ เขาก็เลยอยากเข้ามาปรึกษาเรื่องโปรแกรมการปรับปรุงบุคลิกภาพค่ะ”

“ดีมากคุณเกด ถ้างั้นดูแลลูกค้าไปตามสบาย....ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณแดเนียล คุณการะเกดเป็นกามเทพฝีมือดีที่สุดของเรา เธอจะช่วยให้คุณได้พบเนื้อคู่และความประทับใจจากคิวปิดฮัทของเราแน่นอนครับ” ภีมชมปลื้ม

“ผมเชื่อครับ...เพราะผมเริ่มประทับใจคุณการะเกดเข้าแล้วจริงๆ” แดนพูดไปยิ้มไป เมื่อเดินเข้าออฟฟิศ เขาบอกการะเกดว่า “ถ้าสิ้นปีคุณได้โบนัส...อย่าลืมเลี้ยงผมสักมื้อนะครับ”

“หากินเองเถอะ....จอมกะล่อน!!!” การะเกดด่าทั้งที่ตนได้ประโยชน์จากการอวยของแดนไปเต็มๆ

ooooooo

เมื่อโรสรู้ฐานะของแดนจากการะเกด เธอบอกว่า บังเอิญจริงๆที่แดนเป็นลูกชายเจ้าของคอนโด แซวว่า ถ้าเป็นละครล่ะก็...ต้องเรียกว่าบุพเพสันนิวาส ถูกพี่สาว ตีแขนปรามว่าอย่าเยอะ ตนไม่ชอบขี้หน้าเขาหรอก

การะเกดสงสัยว่าทำไมหนูษาจึงเอาชื่อแดนไปอยู่ในลิสต์ปาร์ตี้ หรรษาบอกว่าพอดีมีลูกค่าแคนเซิล ตนเห็นว่าเขาเคยยื่นความประสงค์อยากเข้าร่วมปาร์ตี้อยู่แล้วก็เลย...

หรรษาชี้แจงไม่ทันจบ การะเกดก็รีบตัดบทว่าไม่เป็นไร เชิญแล้วก็ตามนั้นไป แล้วเข้าไปในห้องให้คำแนะนำบุคลิกภาพ นั่งมองหน้ากับแดนอยู่อึดใจจึงบอก ให้เขากรอกข้อมูลทุกอย่างตามความเป็นจริง แดนติงว่า ตนกรอกแล้วตอนสมัคร

“ใช่ค่ะ แต่นั่นยังไม่ละเอียดพอ เพราะว่าช่วงนี้ทางคิวปิดฮัทจำเป็นต้องตรวจสอบข้อมูลของลูกค้าที่จะเข้าร่วมปาร์ตี้ให้ละเอียดกว่าเดิม”

แดนถามว่าเพราะข่าวเรื่องผู้หญิงไทยที่ถูกฆ่าที่ฝรั่งเศสใช่ไหม การะเกดชะงัก แดนขอโทษ บอกว่าตนได้ยินข่าวนี้มาเหมือนกัน แต่ไม่ใช่ความผิดของที่นี่ ชมว่าเธอทำถูกแล้ว ที่ต้องตรวจสอบผู้เข้าร่วมปาร์ตี้อย่างละเอียด

การะเกดขอบคุณที่เขาเข้าใจ แดนบอกว่าตนจะกรอกประวัติของตนให้ทุกคำถาม เรารู้จักสนิทสนมกันตั้งแต่เมื่อคืนแล้วก็คงจะทำให้เธอไว้ใจตนบ้าง การะเกดชักสีหน้าปรามว่า

“คุณแดเนียลคะ!! ฉันขอพูดตรงๆกับคุณนะคะ ฉันมีหน้าที่เป็นกามเทพหาคู่ให้กับคุณ เพราะฉะนั้นฉันไม่ใช่คนที่คุณควรจะจีบค่ะ กรุณาช่วยโฟกัสแค่ผู้หญิงที่ฉันคัดเลือกให้พบคุณเท่านั้น”

“จีบคุณ?” แดนทำหน้างง การะเกดยืนยันว่าใช่ ถามดุๆว่าขำอะไร “คุณเป็นผู้หญิงเก่งสมกับที่บอสชมคุณจริงๆ แต่ผมยังไม่ได้จีบคุณเลย ถึงแม้ว่าคุณจะเป็นผู้หญิงที่สวย เก่ง ฉลาดและน่าจีบมากที่สุด ผมก็จะไม่จีบ เพราะผมไม่อยากเจ็บซ้ำสองจากผู้หญิงที่เหมือนกันทั้งชื่อและนิสัย”

การะเกดถามว่าแฟนเก่าเขาชื่อเหมือนตนและนิสัยก็เหมือนด้วยหรือ แดนขรึมไปนิดหนึ่ง ตัดบทว่าเราคุยเรื่องงานปาร์ตี้เสาร์นี้ดีกว่า ตนอยากรู้ว่าโปรแกรมปรับบุคลิกภาพของเธอจะช่วยทำให้ตนได้พบเนื้อคู่จริงหรือเปล่า

“แต่การได้รู้ว่าความรักที่เคยผิดหวังของคุณมันเกิดจากอะไร...มันเป็นหนึ่งในขั้นตอนการพูดคุยเรื่องบุคลิกภาพค่ะ”

“ไม่ได้ผลหรอกครับคุณการะเกด ถ้าคุณอยากรู้เรื่องความรักที่ผิดหวังของผม งั้นเราก็ต้องมาแลกเปลี่ยนกัน ทำไมผู้หญิงสวยๆอย่างคุณถึงได้เป็นเจ้าสาวที่ไร้เจ้าบ่าว?”

“คุณแดเนียล!! ก็ได้ค่ะ งั้นฉันจะข้ามขั้นตอนนั้นไปแล้วเข้าโปรแกรมปรับบุคลิกภาพกัน!!”

ooooooo

ฝ่ายโรสเอานิยายรักซ่อนร้ายของตนไปเสนอสำนักพิมพ์ที่มีพจน์เป็น บก.สำนักพิมพ์ เธอรอเขาอย่างตื่นเต้น พอพจน์มา เขาบอกว่าตนอ่านนิยายของเธอรวดเดียวจบ โรสตื่นเต้นถามว่า งั้นก็แสดงว่า...

“ไม่ใช่สนุกจนอ่านแล้ววางไม่ลง แต่พี่ต้องอ่าน เพื่อหาข้อบกพร่องให้โรสกลับไปปรับปรุงแก้ไขมาใหม่ต่างหาก” โรสหน้าเสียถามว่าต้องแก้อีกหรือ “ใช่สิ...เพราะสำนักพิมพ์พี่ต้องการผลงานที่ดีที่สุด ไม่งั้นจะเอาไปตีพิมพ์ได้ยังไง”

โรสตื่นเต้นถามว่าตีพิมพ์...หมายความว่าพจน์บอกว่าตนชอบนิยายรักซ่อนร้ายแต่มันยังมีจุดบกพร่องอยู่ที่เส้นเรื่องการต่อสู้และสืบสวนของพระเอกที่ยังไม่สมจริง วันนี้ตนเลยนัดเพื่อนที่เขาเชี่ยวชาญเรื่องนี้เป็นพิเศษมาให้คำปรึกษา โรสดีใจมากบอกว่าจะตั้งใจศึกษาข้อมูลไม่ให้เขาผิดหวัง

“พจน์...ขอโทษทีเพื่อน มาช้าไปหน่อย” เสียงทัก มาจากประตู

“มาพอดีเลยไอ้วินทร์ นี่ไงน้องนักเขียนที่อยากให้แกช่วยให้ข้อมูลเขา...น้องโรสริน”

โรสอึ้งสนิท พอๆกับหมวดปรัชวินทร์ ต่างไม่นึกว่าจะต้องมาเจอและร่วมงานกัน...

ooooooo

หมวดพาโรสไปนั่งที่ร้านกาแฟแล้วเดินไปซื้อกาแฟให้ ระหว่างนั่งรอโรสคิดนิยายฉากต่อไปที่เธอจินตนาการไปว่าหมวดเป็นฆาตกรต่อเนื่องถือมีดคมวับ สะกดรอยตามตนไปในตรอกเปลี่ยว

พอหมวดเอากาแฟมาให้ โรสที่กำลังอยู่ในภวังค์ก็ตะโกน “อย่าเข้ามานะ!!” พอรู้สึกตัวก็ขอโทษบอกว่า กำลังคิดถึงฉากนิยายที่ต้องเขียนอยู่พอดี หมวดชมว่าเธอสมกับที่พจน์ชมให้ฟังจริงๆ...เป็นนักเขียนน่าสนุกดี เพราะสามารถจินตนาการได้ทุกที่ทุกเวลา ถามว่า

“แล้วฉากที่คุณกำลังนึกเพลินๆเมื่อกี๊เป็นฉากอะไรครับ อยากปรึกษาอะไรผมก็ถามได้นะครับ”

โรสบอกว่าเป็นฉากน้องสาวนางเอกเจอไอ้ฆาตกรโรคจิตตามฆ่า หมวดบอกว่าน่าสนุกแต่งานของตนไม่ค่อย เจอพวกฆาตกรต่อเนื่องเท่าไหร่ ถ้านิยายเธอตีพิมพ์เมื่อไรตนจะซื้อมาอ่าน อยากรู้จินตนาการของเธอจะเป็นยังไง

“ขอบคุณมากนะคะคุณวินทร์ ฉันคงรบกวนขอข้อมูลจากคุณเท่านี้ ขอบคุณมากค่ะ” โรสรีบเก็บของเดินไปแทบไม่ได้สบตาหมวดหนุ่มเลย

โรสยังตกอยู่ในภวังค์จินตนาการว่าหมวดถือมีดไล่ตามจะจ้วงแทงเธอวิ่งสะดุดล้ม ทันใดก็มีเสียงปืนดังขึ้นพร้อมกับมีดในมือหมวดกระเด็นไป โรสมองตามเสียงปืนเห็นหนุ่มสุดหล่อลูกครึ่งในชุด FBI วิ่งเข้ามาช่วย หมวดเจอ FBI มาขวางเลยวิ่งหนีไป

สุดหล่อ FBI คือฟิลลิป เขาตรงเข้าประคองโรส ขออนุญาตนวดเท้าให้เธอก่อนพาไปโรงพยาบาล ระหว่างนั้น เขาถามชื่อ พอบอกว่าชื่อโรสเขาก็ชมว่าเหมาะกับตัวเธอ ที่สวยเหมือนดอกกุหลาบ คำหวานและความหล่อของฟิลลิปทำเอาโรสเหมือนต้องมนต์ ทั้งคู่สบตากันปิ๊ง...ปิ๊ง...

แต่แล้วก็หลุดจากภวังค์เมื่อหมวดตามมาคว้าแขนเธอขอให้นั่งคุยกันก่อน มานั่งดื่มกาแฟด้วยกันตนคิดว่าเธอจะเลิกเข้าใจผิดตนแล้วเสียอีก

“ที่ฉันยอมออกมากับคุณ เพราะฉันเกรงใจพี่พจน์เห็นว่าคุณเป็นเพื่อนสนิทเขาต่างหาก...คุณสะกดรอยตาม ฉันไปถึงบ้านแล้วยังชกหน้าเพื่อนพี่สาวฉันอีก คงมีเหตุผลให้ชอบขี้หน้าคุณหรอก”

หมวดน้ำท่วมปากพูดไม่ออก โรสตัดบทว่าตนมีนัดกับเพื่อนแล้ว หมวดยังพยายามจะชี้แจง โรสเกาะแขนฟิลลิปขอร้องให้เขาช่วยรับสมอ้างว่าเป็นแฟนตนเพราะตนถูกผู้ชายคนนั้นตามตื๊อ ฟิลลิปเห็นโรสหวาดกลัวมาก จึงเดินไปเผชิญหน้าหมวดถามว่า

“คุณมีปัญหาอะไรกับแฟนผมเหรอครับ หรือต้องให้ผมเรียกตำรวจมาช่วยคุย”

หมวดเห็นโรสเกาะแขนฟิลลิปแจจึงเดินหนีไป

ฟิลลิปแสดงความเป็นสุภาพบุรุษ นอกจากปกป้องเธอแล้วยังไปส่งเธอที่คอนโด แล้วขอตัวไปธุระ ขับรถสปอร์ตหรูกลับไป

“เท่จังคุณฟิลลิป” โรสยืนมองเพ้อจนรถลับตา

ooooooo

แดนยังอยู่กับการะเกดที่ห้องให้คำปรึกษาบุคลิกภาพ การะเกดแนะนำว่าโครงการจัดปาร์ตี้ล่องเรือมีเดือนละสองครั้ง งานนี้ตนดูแลประจำ แดนถามว่าลูกค้าที่ไปล่องเรือส่วนใหญ่เป็นคนไทยหรือต่างชาติ เธอบอกว่าเกือบทั้งหมดเป็นต่างชาติ

แดนกำลังจะซักถามต่อ ก็ถูกการะเกดถามว่าตกลง เขากำลังขอคำปรึกษาเรื่องปรับบุคลิกภาพเพื่อการเข้าร่วมปาร์ตี้ หรือกำลังสอบสวนตนอยู่กันแน่ เพราะซักถาม อย่างกับตนเป็นจำเลย
ระหว่างคุยกัน แดนเหลือบเห็นโบรชัวร์ปาร์ตี้ในแฟ้มเอกสาร ถามว่าปาร์ตี้บนเรือมีการเต้นรำด้วยใช่ไหม บอกว่าตนจะตกม้าตายก็ตอนนี้แหละ การะเกดไม่เชื่อว่าเขาเต้นรำไม่เป็น แต่แดนก็อ้อนจนเธอยอมสอนให้ เขาเต้นเก้งก้างซ้ำเหยียบเท้าเธอ เขาขอโทษบอกว่าไม่ได้แกล้งแต่เต้นไม่เป็นจริงๆ

การะเกดขำ ล้อว่าเขาเต้นเหมือนอุรังอุตังกำลังย่องแย่งกระแหย่งหากล้วยกิน แดนยอมให้เธอล้อเลียนแต่เธอต้องช่วยเปลี่ยนอุรังอุตังให้เป็นมิสเตอร์แดเนียลขาแดนซ์ เธอตกใจถามว่าตนเนี่ยนะ!

“ก็หน้าที่คุณไม่ใช่เหรอครับ...ผมถึงต้องมาพึ่งบริการปรับบุคลิกภาพเพื่อเข้าร่วมปาร์ตี้ของคุณไง...กามเทพการะเกด” แดนพูดแล้วยักคิ้วอย่างท้าทาย

หรรษากับวราลีเดินผ่านห้องนี้ เห็นประตูแง้มอยู่ จึงให้วราลีดูการะเกดสอนแดนเต้นรำ วราลีตื่นเต้นมาก

แดนยังคงหัดเต้นรำเหยียบเท้าการะเกดจนเธอโวยว่าถ้ายังจำสเต็ปไม่ได้ก็ยังไม่ต้องมองหน้าคู่เต้นให้มองเท้าตัวเองก่อน แดนบอกว่าหน้าเธอน่าดูกว่าเท้า การะเกดถลึงตาถามว่าจะให้สอนดีๆหรือจะให้หยุดแค่นี้

แดนรีบบอกว่าสอน ถ้าตนไม่ไว้ใจเธอแล้วจะมาพึ่งบริการของกามเทพสาวทำไม แล้วท่องสโลแกนในนามบัตรของเธอให้ฟังบอกว่าตนจำได้ขึ้นใจเลย แล้วปากหวานตามเคยว่า

“ยิ่งได้รู้จักคุณมากขึ้นผมก็ยิ่งมั่นใจว่าผู้หญิงเก่งๆ อย่างคุณเหมาะแล้วที่จะเป็นกามเทพสาวผู้เติมเต็มความฝันให้คนที่กำลังต้องการความรัก”

แดนพูดและสบตาการะเกดอย่างมีความหมาย ทำเอาการะเกดใจสั่นกุมมือเขาแน่นเต้นไปตามสเต็ปอย่างเคลิบเคลิ้ม

ขณะวราลีกับหรรษาแอบดูการะเกดเต้นรำกับแดนพลอยเคลิ้มไปด้วยนั้น ก็ถูกภีมมาขัดจังหวะถามวราลีว่าชวนลูกน้องมาเม้าท์อะไรตนอีก วราลีบอกว่ากำลังตามงานให้บอสอยู่ เชิญบอสกลับไปนั่งรอรายงานที่โต๊ะใจร่มๆก่อน

“ก็ได้...แล้วฝากคุณตามคุณเกดด้วย ผมจำได้ว่าวันนี้ครบกำหนดที่เธอต้องส่งการบ้านเรื่องแผนแก้ปัญหาชื่อเสียงบริษัท” วราลีรับคำ พอภีมเดินไป สองสาวมองหน้ากันเป่าปากอย่างโล่งอก

ooooooo

หมวดปรัชวินทร์ไปนั่งคุยกับแดนที่มุมกาแฟในสำนักงานตำรวจกองการต่างประเทศฝ่ายตำรวจสากล หมวดชมแดนว่าเก่ง มาไม่นานก็ล้วงข้อมูลในบริษัทคิวปิดฮัทได้ชนิดคลุกวงในเลย แซวว่าอาจเป็นพรหมลิขิต

แดนหัวเราะบอกว่าตนไม่เชื่อเรื่องพรหมลิขิต เป็นเพราะเข้าถูกทางมากกว่าเลยมีโอกาสได้เข้าไปสืบหาตัวนกต่อของแบล็คออร์คิดในงานปาร์ตี้เสาร์นี้ หมวดถามว่าทางหน่วยงานของแดนได้ข้อมูลเพิ่มเติมมาบ้างหรือยัง?

“พูดถึงปุ๊บก็มาพอดีเลยครับคุณวินทร์” แดนหยิบมือถือที่มีเสียงเตือนข้อความเข้าขึ้นมาดู แต่ภาพที่ส่งมา เป็นภาพชายคนหนึ่งที่สวมหมวกปิดไปครึ่งหน้า

“นี่เรามีแค่ภาพถ่ายที่แม้แต่หน้าก็ไม่เห็นน่ะเหรอครับคุณแดน”

“ครับ มีภาพถ่ายนี้เพียงภาพเดียวที่รู้ว่าไอ้นกต่อคนนี้มันไปรับสาวไทยที่สนามบิน หลังจากนั้นมันก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ชื่อ ที่อยู่ ทุกอย่างที่ได้มาเป็นของปลอมหมด...แบล็คออร์คิดเป็นพวกมาเฟียมืออาชีพเครือข่ายมันแทรกไปทั่วในแถบยุโรป ผมพยายามตามล่ามันมาหลายปี แต่ไม่เคยสาวถึงตัวหัวหน้าพวกมันได้เลย เพราะทุกครั้งที่เริ่มเข้าใกล้พวกมัน ไอ้โจ๊กเกอร์ก็มักจะออกมาขัดขวางแล้วก็กวาดหลักฐานทุกอย่างไม่ให้ผมตามสืบได้ต่อ”

“โจ๊กเกอร์?”

“ใช่ครับ มันคือมือสังหารฝีมือดีที่ซ่อนตัวตนที่แท้จริงอยู่ใต้หน้ากากโจ๊กเกอร์”

แดนเล่าว่าครั้งสุดท้ายที่เจอมันก็เกือบเอาตัวไม่รอด แต่ถ้าเจอมันอีกเมื่อไร ตนจะกระชากหน้ากากมันออกมาให้ได้ หมวดบอกว่าตนพร้อมช่วยเต็มที่

แต่หลักฐานแทบไม่มีอะไรให้เราสาวไปถึงพวกมันเลยแบบนี้ ลำพังแค่รอไปงานปาร์ตี้หาตัวนกต่อนั่น เกิดมันรู้ตัวแล้วชิ่งหนีเราจะไม่เหลือทางสืบอีก

“ผมมีทางสืบอีกทางครับ ปกติแล้วบริษัททัวร์ที่พวกมันใช้พาผู้หญิงออกนอกประเทศเป็นบริษัทที่เปิดเอาไว้บังหน้า พอเรื่องเริ่มแดงมันก็จะปิดหนีแล้วทำลายข้อมูลทิ้งหมด เว้นแต่ว่า...ครั้งล่าสุดที่พวกมันเริ่มทำงานพลาด”

แดนให้หมวดดูภาพตึกให้เช่าทำออฟฟิศตึกเดียวกับที่โจ๊กเกอร์เพิ่งเข้าไปยิง รปภ.ตาย เล่าว่า...

“นี่คือข้อมูลใหม่ที่ต้นสังกัดผมเพิ่งได้มา เป็นบริษัททัวร์ในเมืองไทยที่เคยติดต่อกับบริษัททัวร์ของพวกมัน ข้อมูลเกี่ยวกับที่นี่ถูกค้นพบในฮาร์ดดิสก์ที่ถูกทำลาย ทางเจ้านายผมมั่นใจว่าน่าจะได้ข้อมูลเกี่ยวกับไอ้นกต่อจากที่นี่”

“งั้นเราจะรออะไรอยู่อีกล่ะครับ ตึกนี้ผมรู้จัก ไม่ไกลจากที่นี่ด้วย” หมวดบอก แดนยิ้มอย่างมีความหวัง...

ooooooo

หารู้ไม่ว่าเพียงแดนเข้ามาเริ่มสืบเรื่องนกต่อในไทย ก็ถูกโจ๊กเกอร์ตามเข้ามาแล้ว! มันเข้าไปในตึกที่บริษัททัวร์ตั้งอยู่ ทุบปุ่มสัญญาณไฟไหม้จนทั้งตึกโกลาหล

แดนกับหมวดที่กำลังบ่ายหน้าไปที่บริษัททัวร์ที่ว่านี้ ได้รับโทรศัพท์แจ้งว่า ตึกชั้นที่บริษัททัวร์ตั้งอยู่มีสัญญาณไฟไหม้ ทั้งสองเร่งเครื่องไปอย่างเร็ว

พอไปถึงแดนกับหมวดแยกกันไปทำงาน แดนได้รับแจ้งจากหมวดว่าเจ้าหน้าที่ถูกยิงตาย ห้องวงจรปิดถูกทำลายระบบ แดนบอกว่าเรามาช้าไป บริษัททัวร์ถูกมันเอาไวรัสมาทำลายข้อมูลทุกอย่าง หมวดเชื่อว่าคนร้ายยังอยู่ในตึกนี้แน่ๆ

“สั่งปิดทางเข้าออกให้หมด และเรียกกำลังเสริมมาด้วย ผมจะล่ามันเอง” แดนสั่ง พลันก็เห็นโจ๊กเกอร์เดินผ่านไปแดนถือปืนวิ่งตามไปทันที

แต่พอวิ่งตามไปถึงบันไดหนีไฟ แดนชะงักเมื่อเห็นตุ๊กตาที่โจ๊กเกอร์ขโมยมาจากลูกค้าร้านกาแฟตั้งอยู่ ข้างหลังตุ๊กตามีระเบิดเวลาที่เหลือเวลาไม่กี่วินาทีก็จะระเบิด!

หมวดวิ่งมาถึงประตูหนีไฟ เห็นหน้ากากโจ๊กเกอร์แขวนอยู่ที่ลูกบิดประตู แดนวิ่งมาถึงประตูเช่นกันแต่เปิดประตูไม่ออก วินาทีนั้นแดนคว้าแผ่นไม้แถวนั้นขึ้นบังตัวจากระเบิด

เสียงระเบิดสนั่นขึ้นจากตุ๊กตา ไฟลุกท่วมทันที หมวดถูกแรงระเบิดกระเด็นไป แดนถูกแรงระเบิดอัดมานอกประตูหน้ากากโจ๊กเกอร์ที่แขวนลูกบิด ติดไฟร่วงลงพื้น...

ooooooo

ที่คิวปิดฮัท...การะเกดกำลังอธิบายแผนงานกู้ชื่อเสียงบริษัทที่ถูกซินดี้กับแองจี้ทำลายให้ภีมฟังว่ามีสองไอเดีย

“ไอเดียแรก เกดจะเชิญยัยแองจี้ให้มาร่วมงานปาร์ตี้ในคราวหน้า” เธอรีบบอกเมื่อเห็นภีมทำหน้าไม่มั่นใจ “ใจเย็นค่ะบอสฟังให้จบ อย่าเพิ่งคิดว่ามันจะไม่ได้ผล ถ้ายัยแองจี้ไปแล้วไม่เจอหนุ่มที่ถูกใจแล้วเอาไปเขียนด่าเราอีก เพราะคราวนี้เกดจะใช้ประสบการณ์ทุกอย่างที่มีทำให้ยัยแองจี้ได้เจอหนุ่มถูกใจให้ได้”

ภีมถามแผนที่สองที่จะกู้ชื่อเสียงของบริษัทซึ่งตนเห็นว่าเป็นปัญหาสำคัญที่สุด

“เกดจะจัดแคมเปญ Success Stories ให้ลูกค้าที่แต่งงานหรือหมั้นกันหลังจากไปเจอกันในงานปาร์ตี้ล่องเรือที่ยัยแองจี้กล่าวหาไว้ แล้วอัพลงหน้าเว็บไซต์กับสื่อโซเชียลเพื่อทำให้ลูกค้าคนอื่นๆเห็นว่าคิวปิดฮัทของเราคือกามเทพจริงๆ”

หรรษาฟังแล้วปรบมือชมว่ายอดเยี่ยมมาก ภีมปรามว่าไม่ต้องอวยกันเอง แต่ตัวเองก็ไฟเขียวอนุมัติแผนนี้และอนุญาตให้งดเก็บค่าเข้าร่วมงานปาร์ตี้และหาช่างฝีมือไปช่วยดูแลเสื้อผ้าหน้าผมให้แองจี้เป็นพิเศษด้วย

ทันใดนั้น วราลีเข้ามารายงานอย่างตื่นกลัวว่า เมื่อกี๊ตนกำลังคอนเฟิร์มนัดลูกค้าให้บอสจึงรู้ว่าที่ตึก BC ที่ต้องไปบ่ายนี้เกิดระเบิด! พอภีมเปิดทีวีดูคลิปที่มีคนถ่ายไว้ก็เห็นสภาพระเบิดและเสียงกรีดร้องระงม ภีมปิดทีวีทันที สั่งวราลีให้ติดต่อลูกค้าที่ตนนัดไว้ดูว่าปลอดภัยดีไหม...วราลีภาวนาว่าอย่าให้มีคนรู้จักได้รับบาดเจ็บหรือเป็นอะไรเลย

ooooooo

วันนี้การะเกดกลับมาถึงห้องก็ไปด้อมๆมองๆ หน้าห้องแดนที่อยู่ติดกัน โรสกลับมาเจอถามว่าทำอะไร

การะเกดบอกว่ามาดูว่าหมอนั่นกลับหรือยังจะได้เตรียมรับมือ โรสบอกว่าไม่อยู่หรอกวันนี้ตน

อบพายเอาไปให้หลายครั้งแล้วแต่เคาะประตูก็เงียบ ถูกพี่สาวประชดว่าใจดีเกินไปแล้ว โรสบอกว่าตนอยากขอบคุณที่เขาช่วยตนจากตำรวจคนนั้น การะเกดจึงหยิบโทรศัพท์มากด โรสถามว่าโทร.หาใคร

“โทร.บอกนิติฯข้างล่างว่าถ้าหมอนั่นกลับมาให้โทร.บอกพี่ด้วย พี่จะได้เตรียมรับมือ” แต่คุยได้ครู่เดียวก็อุทาน “อยู่โรงพยาบาล!!??”

เมื่อพากันไปเยี่ยมแดนที่โรงพยาบาล บังเอิญเจอหมวดปรัชวินทร์โบกมือเรียก โรสจึงให้พี่สาวเอาดอกไม้เข้าไปเยี่ยมก่อนตัวเองเลี่ยงไปหาหมวด

“ให้ผมเลี้ยงกาแฟนะครับ” หมวดชวนไปที่ร้าน กาแฟ

การะเกดถือช่อดอกไม้เข้าไปในห้อง เห็นมีสองเตียง เตียงหนึ่งว่าง แต่อีกเตียงมีคนเจ็บที่มีผ้าพันแผล พันทั้งตัวเหลือแต่ตา เธอเข้าไปได้ยินเสียงครางอย่างเจ็บปวดเบาๆ การะเกดถึงกับน้ำตาซึม พูดกับเขาอย่างสะเทือนใจที่เขาไม่มีญาติและไม่มีแม้แต่เพื่อนในไทย

ขณะนั้นเองแดนที่บาดเจ็บเข้าเฝือกแขนข้างหนึ่งแต่ตามตัวมีแต่รอยถลอกเล็กน้อย เขาเดินเข้ามาเห็นการะเกดกำลังรำพึงรำพันอย่างเวทนากับร่างที่นอนอยู่ จึงเข้ามาฟังเงียบๆ ครู่หนึ่งจึงเข้าไปบอกเธอเบาๆ

“ขอบคุณมากครับ...คุณเกด...”

การะเกดยังอยู่ในอารมณ์สะเทือนใจถามว่ามีอะไรจะให้ช่วยก็บอก แดนทำเสียงอ้อนว่าตนเจ็บเหลือเกิน เธอจะเรียกพยาบาลให้ แดนบอกว่าไม่ต้อง ขอแค่ให้เธอรับปากว่า...“จะอนุญาตให้ผม...ผม...จีบคุณได้เท่านั้น” ในยามนี้การะเกดรับปากด้วยความสงสารสะเทือนใจ พอการะเกดรับปาก แดนดีใจย้ำว่า

“คุณรับปากผมแล้ว...งั้นต่อไปผมจะถือเป็นสัญญา” การะเกดตกใจหันขวับ “ใช่ครับ ผมแดเนียลตัวจริงเสียงจริง ส่วนที่นอนอยู่นั่น...ผมไม่รู้จัก”

การะเกดอารมณ์เปลี่ยนทันที เธอทั้งด่าและทุบตีเขาด้วยความโกรธและอาย ดีแต่พยาบาลเข้ามาขัดจังหวะบอกว่า

“คุณแดเนียล คุณหมอให้กลับบ้านได้แล้วค่ะ”

ระหว่างเดินออกจากโรงพยาบาล การะเกดยังด่าเขามาตลอดทาง แต่แดนอารมณ์ดีเป็นพิเศษย้ำว่าเราญาติดีกันแล้วนะ บอกว่าตนตัวคนเดียว แฟนก็ไม่มีถ้าได้เธอเป็นเพื่อนจะได้ไม่เหงา บอกว่า

“ตอนนี้ผมสบายใจแล้วเพราะคุณรับปากว่าจะยอมให้ผมจีบคุณได้...ผมขอเริ่มจากการชวนคุณออกเดตเลยดีไหมครับ” แดนเอามือข้างไม่เจ็บโอบไหล่เธอเนียนๆ

การะเกดด่าว่าเชิญเขาทัวร์นรกไปคนเดียวก่อนก็แล้วกัน จับมือข้างดีของเขาไพล่หลังบิดเต็มแรง

“โอ๊ย...ผมเป็นผู้บาดเจ็บนะครับคุณเกด”

“ยังมาทำชีกอกับฉันได้แบบนี้ ไม่เรียกบาดเจ็บหรอก...นี่แน่ะ!!” เธอบิดแขนเขาอย่างแรงอีกจนแดนร้องลั่น

ooooooo

หมวดบอกโรสว่าตนไม่ได้ตามเธอมา แต่เพื่อนร่วมงานได้รับบาดเจ็บจากเหตุระเบิดที่ตึก BC ตนเลยมาดูแล ไม่ได้ตามผู้หญิงที่ตนแอบชอบ โรสชะงักถามว่าอะไรนะ! หมวดทำหน้าตายถามว่าตนพูดอย่างนั้นหรือ ขอโทษตนไม่ได้ตั้งใจ

โรสลุกออกไป หมวดลุกพรวดตามทำกาแฟร้อนๆหกรดเป้ากางเกงตัวเองถึงกับร้องจ๊ากหันไปหยิบแก้วน้ำเย็นโต๊ะข้างๆราดแก้ร้อนเลยกลายเป็นเป้ากางเกงชุ่มไปหมด โรสอายแทบแทรกแผ่นดินหนี ด่าแล้วเดินอ้าวไปเลย

โรสเดินออกมาเจอการะเกด พี่สาวชวนกลับโรสบอกว่ายังไม่ได้ไปเยี่ยมแดนเลย การะเกดบอกว่าเขาไม่ได้เป็นอะไร ไม่ต้องเยี่ยมหรอกแล้วชวนกลับเลย หมวดตามมาถึงโรสก็ไปแล้ว หมวดบ่นเซ็งๆว่าโดนเข้าใจผิดอีกจนได้...

หลายวันต่อมาแดนนั่งดูภาพถ่ายสถานที่ที่โดนโจ๊กเกอร์ระเบิดด้วยความเจ็บใจที่ตนกับมันตามไล่ตามล่ากันมาหลายปี แต่จนป่านนี้ยังไม่มีข้อมูลอะไรของมันมากไปกว่าหน้ากากที่มันใช้ปิดบังตัวเอง หมวดมาหาแดนบอกว่าตนเป็นห่วงเพราะมันโผล่มาอาละวาดแบบนี้แสดงว่า แบล็คออร์คิดรู้ตัวว่าเป้าหมายการสืบของเขาอยู่ที่นกต่อของพวกมันที่เมืองไทย

แดนเปรยว่านกต่อของพวกมันที่แฝงอยู่ในคิวปิดฮัทอาจไหวตัวหนีไปแล้ว หมวดบอกว่าถ้าอย่างนั้นแผนของแดนที่จะเข้าไปสืบที่คิวปิดฮัทก็อาจจะไม่ได้ผล

“ไม่หรอกครับ ผมตามล่าแบล็คออร์คิดกับไอ้โจ๊กเกอร์มานาน พวกมันชอบความท้าทาย ยิ่งห็นผู้หญิงในคิวปิดฮัทแต่ละคนที่ผมดูข้อมูลแล้ว ผมมั่นใจว่าผลตอบแทนครั้งนี้คุ้มค่าที่พวกมันพร้อมเสี่ยง” แดนมั่นใจ

แดนตัดสินใจที่จะเข้าไปแฮ็กข้อมูลจากคิวปิดฮัทเพื่อมาวิเคราะห์ว่าคนไหนจะเข้าข่ายเป็นนกต่อของพวกมัน หมวดติงว่าวิธีนี้เสี่ยง ถ้าถูกจับได้เขาก็จะถูกเปิดเผยตัวตน

“อย่างน้อยก็เป็นทางลัด ถ้าสำเร็จก็โชคดีได้ข้อมูลมาวิเคราะห์เร็วกว่ารอให้ผมแฝงตัวเข้าไปสืบหาจากงานปาร์ตี้”

ooooooo

ที่คิวปิดฮัท...เลิกงานแล้ว แต่การะเกดยังเปิดคลิปแต่งงานของลูกค้าเพื่อเอาไปตัดต่อทำ Success Stories หรรษาช่วยหาแต่พอได้เวลาเลิกงานหรรษาก็ต้องรีบกลับเพราะกลัวทิมจะรอ เหลือแต่การะเกดทำงานต่อจนถึงกลางคืน

ในออฟฟิศปิดไฟมืด แดนใช้กุญแจผีไขประตูเข้าไป พลันก็สะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงผิวปากและส่องไฟฉายเข้ามาของอัครมงคล แดนรีบหลบลงใต้โต๊ะ อัครมงคลเห็นประตูเปิดค้างอยู่ก็เอะใจเพราะตนปิดแล้ว หรือว่าถูกตีนแมวมาขโมยของ คว้าไม้ย่องหา แต่ถูกทรงสะคราญเอามือแตะไหล่จากข้างหลัง อัครมงคลหันไปเจอทรงสะคราญในชุดสาวบันนี่เกิร์ลกระต่ายสาวหูยาว... อัครมงคลที่จะตามจับขโมย เลยหันไปไล่จับกระต่ายแทน

การะเกดทำงานเสร็จปิดคอมพ์เหลือบเห็นแสงไฟจากคอมพ์โต๊ะทำงานมุมห้องนึกว่าหอมหมื่นลี้ยังทำงานอยู่จึงลุกไปดู แดนเสียบแฟลชไดรฟ์โหลดโปรแกรมแฮ็กข้อมูลยังไม่เสร็จ ได้ยินเสียงการะเกดเดินเข้ามาก็รีบดึงแฟลชไดรฟ์ออก เขาทำเนียนออกไปสะกิดไหล่ทัก

“เสร็จงานแล้วหรือครับคุณเกด ผมมารอคุณเลิกงานอยู่ตั้งนาน”

การะเกดตกใจถามว่าเขาเข้ามาในออฟฟิศได้ยังไง! แดนปดหน้าตาเฉยว่าตนผ่านมาเห็นไฟยังเปิดอยู่เลยแวะมาชวนไปหาอะไรทานกัน การะเกดถามว่าอัครมงคลน่ะหรือให้เขาเข้ามา จะไปถามดู แดนดึงแขนไว้บอกว่าอย่าไปขัดจังหวะเขาเลย

“หมายความว่าไง?” การะเกดเดินไปห้องชงกาแฟที่มีแสงไฟสลัว เธอชะงักเมื่อได้ยินเสียงสองคนกำลังจู๋จี๋นัวเนียกัน

“ชูว์...ปล่อยให้เขามีความสุขไปเถอะ ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนซะหน่อย” แดนดึงเธอออกไป แล้วพาไปร้านข้าวต้มข้างทางสั่งผักบุ้งไฟแดงและกับข้าวมาเต็มโต๊ะ แต่การะเกดไม่กินผักเขาจึงสั่งผัดซีอิ๊วให้เธอบอกว่าไม่กินเขาเปลี่ยนเป็นผัดไทย เธอไม่กินเส้นเพราะเป็นแป้งเดี๋ยวอ้วน

แดนบอกว่าผักมีประโยชน์ดีกว่ายาระบายอีก การะเกดประชดว่ารู้จักผู้หญิงดีขนาดนี้ก็ไม่จำเป็นต้องให้คิวปิดฮัทหาคู่ให้หรอก พรุ่งนี้จะทำเรื่องคืนเงินให้ เขาบอกว่าตนแค่เป็นคนช่างสังเกตเท่านั้น ถูกดักคอว่าช่างสังเกตหรือเจ้าชู้กันแน่

“นั่นมันอยู่ที่ว่า...เป้าหมายมีไว้ให้พุ่งชนหรือเปล่า”

“เหรอคะ...” การะเกดชะงักกับคำพูดเป็นนัยของเขา

ooooooo