ลูบคมกามเทพ ตอนที่ 1 นิยายไทยรัฐ
วันอังคารที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

ลูบคมกามเทพ ตอนที่ 1


10 พ.ค. 2560 08:01
966,288 ครั้ง

ละคร นิยาย ลูบคมกามเทพ

ลูบคมกามเทพ ตอนที่ 1

อ่านเรื่องย่อ

ลูบคมกามเทพ

แนว:

โรแมนติก-คอมมาดี้

บทประพันธ์โดย:

SHAYNA

บทโทรทัศน์โดย:

ณัชภีม

กำกับการแสดงโดย:

ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์

ผลิตโดย:

บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

อินทัช เหลียวรักวงศ์,ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด

ที่ชายทะเลแสนสวยในยามเย็น...การะเกด ศรีรัตนวดี พีอาร์สาวสวยเจ้าแม่งานอีเวนต์ของคิวปิดฮัท ในชุดผ้าพลิ้วบางเบา วิ่งย่ำพื้นทรายให้คลื่นตามซัดอย่างสนุกสนาน ร่าเริง...

นั่นคือความสวยงามที่โรสรินจินตนาการไว้ในนิยาย “รักซ่อนร้าย” ที่เธอเขียนจากเรื่องจริงของการะเกดผู้เป็นพี่สาว โรสเปิดฉากนิยายอย่างสวยงาม แต่...บรรยายความจริงที่เจ็บปวดว่า

“ฉันเคยได้ยินหลายคนมักเปรียบว่า...ใจของผู้หญิงเหมือนท้องทะเลที่ยากลึกหยั่งถึง...หึ!!...สำนวนเชยๆแบบนี้ ฉันเกลียดที่สุด...เพราะอะไรน่ะเหรอ...เพราะมันคือคำพูดของผู้ชายขี้ขลาด ที่ไม่กล้าดำลงไปค้นหา

ความสวยงามก้นทะเล ทั้งที่คุณเป็นผู้ชายและว่ายน้ำเป็น ทำไมล่ะ...ทำไมคุณถึงกลัวการจมน้ำ รู้ไว้ด้วยนะ ว่าใจของผู้หญิงไม่ได้ลึกเกินกว่าที่คุณจะกล้า...คุณผู้ชายทั้งหลาย...”

โรสยังบรรยายไว้อย่างสวยงาม...ลึกซึ้งว่า...

“สายบิกินีสีแดงเข้มตัดกับสีฟ้าของน้ำทะเล ค่อยๆ ปลดเปลื้องออก เผยให้เห็นเนินอกอันอวบอิ่มที่แสนภูมิใจ...ร่างของฉันเหมือนกลืนไปกับท้องทะเล แต่ทำไมฉันไม่รู้สึกถึงความเย็นของน้ำทะเลในฤดูหนาว? หรืออาจเป็นเพราะว่า...ความเหงาของฉัน มันกัดกินเข้าไปถึงหัวใจ...จนไม่รู้สึกถึงความหนาวใดๆอีก”

ขณะการะเกดกำลังแหวกว่ายอยู่ในท้องทะเลอย่างเพลิดเพลินนั้น...ขาเธอเป็นตะคริวเจ็บเกร็งจนขยับไม่ได้ เธอสำลักน้ำตะกุยตะกายร้องขอความช่วยเหลืออย่างตระหนก...

ที่ชายหาด...แดเนียล มิลเลอร์ หรือแดน ตำรวจสากลลูกครึ่งไทยอังกฤษ นุ่งกางเกงว่ายน้ำตัวจิ๋ว ท่อนบนเปลือยเปล่า โชว์ซิกซ์แพ็กและกล้ามเนื้อเป็นมัด กำลังเดินเล่นอยู่ ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ เขากระโจนลงทะเลว่ายพุ่งไปทันที!

แดนว่ายไปถึงการะเกดก็จมหายไปแล้ว! เขาดำลงไปอึดใจก็ทะลึ่งขึ้นมาพร้อมร่างการะเกดที่มีผ้าขนหนูคลุมไว้อุ้มไปวางไว้ที่ชายหาด รีบผายปอดช่วยชีวิต ครู่หนึ่ง การะเกดรู้สึกตัวลืมตา พบตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มที่ช่วยชีวิตตน

“คุณ...เป็นอะไรรึเปล่าครับ...คุณ...คุณ...”

“คุณ...คุณช่วยชีวิตฉัน...”

“ครับ คุณปลอดภัยแล้ว...”

เสียงชายหนุ่มนุ่มนวล...อบอุ่น...ยิ่งความหล่อของเขาในยามยิ้มให้ ทำให้การะเกดฟรุ้งฟริ้งปิ๊งปั๊งจนลืมนาทีเฉียดตายไปเลย...เขาถามว่าลุกไหวไหม ตนจะพาไปบนฝั่ง การะเกดบอกว่าไหว วินาทีเดียวก็เปลี่ยนเป็นไม่ไหว แดนจึงขออนุญาตอุ้ม การะเกดตอบรับทันที ทิ้งร่างระทวยอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงของแดน...

แต่แล้วเธอตกใจสุดขีดร้องกรี๊ดเมื่อเห็นความผิดปกติที่เป้าของเขา ตะโกนด่าไอ้โรคจิต ไอ้บ้ากาม และชกเข้าที่เบ้าตาเขาเต็มแรง แดนเจ็บจนปล่อยร่างเธอร่วง การะเกดลุกขึ้นได้ก็วิ่งหนีสุดชีวิตทั้งที่มีผ้าขนหนูคลุมร่างเพียงผืนเดียว

การะเกดวิ่งร้องขอความช่วยเหลือไปสุดชีวิต แดนวิ่งตามพลางร้องบอก...

“เดี๋ยวก่อนคุณ...เข้าใจผิดแล้ว กลับมาก่อน ผมไม่ได้จะทำอะไรคุณ...คุณ!!!”

การะเกดวิ่งไปสะดุดอะไรบางอย่างล้มลง เธอเจ็บข้อเท้าจนวิ่งต่อไม่ไหวต้องกระเสือกระสนคลานไปตามพื้น พริบตานั้น ร่างหนึ่งก็มายืนตรงหน้าเธอ เอ่ยเสียงทุ้มนุ่ม ที่ทำให้การะเกดตกสู่ภวังค์รักทันที...

“ชูว์...ไม่ต้องกลัวนะครับ”

ooooooo

ชายหนุ่มผู้มีน้ำเสียงชวนหลงใหลถามเธอว่าเป็นอะไรหรือเปล่า การะเกดตอบเสียงประหม่าว่า

“ปละ...เปล่า...ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ คุณช่วยชีวิตฉัน ขอบคุณมากนะคะ...”

“ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ เป็นหน้าที่ของลูกผู้ชาย ท่าทางคุณผู้หญิงคงจะเดินไม่ไหว อนุญาตให้ผมอุ้มคุณไปหาหมอได้ไหมครับ”

“ค่ะ...” เธออยู่ในอ้อมแขนที่แข็งแรง มองเขาไม่วางตา ถามเสียงแผ่ว... “คุณชื่ออะไรเหรอคะ”

“ผม...ณัฐวุฒิ สะกดใจ” ตอบพร้อมยิ้มเท่ การะเกดสบตาหวาน...ใจแทบละลาย...

ณัฐวุฒิอุ้มการะเกดย่ำไปบนพื้นทรายท่ามกลางแสงสวยในยามอาทิตย์อัสดง โรสบรรยายไว้แทนใจการะเกดว่า

“อ้า...นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกว่านิยายน้ำเน่า...แต่ฉันขอเรียกมันอย่างเก๋ๆ ว่าพรหมลิขิตจะดีกว่า เพราะ หลังจากที่คุณณัฐได้เข้ามาในชีวิตฉัน...หัวใจที่เคยเหี่ยวแห้งของฉัน ก็ถูกเติมเต็ม และในเวลา 259,200 นาทีต่อมา เมื่อเขาขอฉันแต่งงาน ฉันก็ไม่ลังเลเลยที่จะตอบเขาไปว่า...ตกลงค่ะ”

ในวันแต่งงาน โรสช่วยดูแลจัดงานให้พี่สาวอย่างดี เมื่อการะเกดที่กำลังแต่งตัวถามว่าดูแลแขกเรียบร้อยไหม โรสบอกว่าแขกแสดงความยินดีกับงานนี้ทุกคน ทุกอย่างพร้อมหมดแต่ที่ไม่พร้อมคือ เจ้าบ่าว!

“ว่าไงนะ!!!” การะเกดผงะ

นาทีต่อมา...การะเกดหอบชายกระโปรงชุดแต่งงานวิ่งไปที่หน้าโบสถ์ เจอณัฐวุฒิยืนรออยู่ เธอตรงเข้าไปถามว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาแต่งงานกับตนไม่ได้ ณัฐวุฒิขอโทษอ้างว่าตนเลวเกินไปสำหรับผู้หญิงอย่างเธอ ตนหมดรักเธอแล้ว บอกว่าเสียใจ แล้วหันหลังเดินไปที่รถ

การะเกดวิ่งตามไปจับแขนเขาไว้ จึงเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งหน้านิ่งอยู่ในรถ ณัฐวุฒิแกะมือเธอออกอย่างเลือดเย็นบอกว่าเสียใจ เธอจะเกลียดตนก็ไม่ว่า แล้วขึ้นรถ ขับออกไปเลย ทิ้งให้การะเกดในชุดเจ้าสาวทรุดร้องไห้หัวใจสลายอยู่ตรงนั้น...

โรสยืนมองพี่สาวที่ร้องไห้ฟูมฟายด้วยความสงสาร... ได้แต่บรรยายแทนความรู้สึกว่า...

“ในวินาทีนั้นฉันเหมือนคนที่กำลังจมดิ่งลงในทะเลลึก...อย่างที่ผู้ชายชอบพูดกันว่าหัวใจของผู้หญิงมันลึก จนยากหยั่งถึง...แต่ในเมื่อคุณว่ายน้ำเป็น แล้วทำไม ...ทำไมคุณถึงไม่กล้าที่จะเสี่ยงชีวิตเพื่อจะดำลงไปค้นให้เจอหัวใจของฉัน...ทำไม! ทำไม!! ทำไม!!!”

ooooooo

ในความเป็นจริง...วันนี้การะเกดเข้าไปในห้องของโรสริน กำกระดาษต้นฉบับนิยายของโรสแน่น โรสเข้ามาถามว่ามาทำอะไรกับต้นฉบับของตน แย่งต้นฉบับคืนแล้ววิ่งออกไป

“กล้าดียังไงยัยโรส ถึงเอาชีวิตพี่ไปเขียนนิยายน้ำเน่าแบบนี้”

โรสถามว่าน้ำเน่าที่ไหน นิยายร่วมสมัยต่างหาก โรสบอกว่าตนไม่อยากรับจ้างแปลนิยายอย่างเดียวแล้ว อยากมีผลงานของตัวเองบ้าง นิยายเรื่องแรกจึงต้องเอาเรื่องใกล้ตัวที่รู้จักดีมาเขียน

“ยัยโรส! ฉันไม่ได้หน้าด้านเหมือนตัวละครที่แกเขียนนะ แก้ผ้าเล่นน้ำทะเลพบรักกับผู้ชายเนี่ยนะ...ทุเรศ คิดได้ไง”

“อันนั้นเขาเรียกจินตนาการเสริมแต่งขึ้นมาบ้าง เพราะเรื่องจริงพี่เล่นบานาน่าโบ๊ตแล้วหัวทิ่มเกือบจมน้ำ พี่ณัฐเดินมาเห็นแล้วเข้าช่วยจนรู้จักกัน แต่แค่นั้นมันธรรมดา สมัยนี้นิยายเขาชอบแบบจิ้นๆฟินๆ อ่านบทแรกแล้วขนไม่ลุกเขาก็ไม่ซื้อ”

“งั้นแกก็ไปเขียนนิยายโป๊ไป แล้วเอาชีวิตคนอื่นที่แกรู้จักไปเขียน ไม่ใช่เอาชีวิตจริงฉันมาปู้ยี่ปู้ยำตีแผ่ให้คนทั้งโลกรู้ว่าฉันโดนผู้ชายทิ้งวันแต่งงาน!!”

“โรสไม่ได้เอาชีวิตพี่มาปู้ยี่ปู้ยำนะ ถ้าพี่ใจกว้าง รออ่านนิยายของโรสต่อ หนุ่มหล่อลูกครึ่งที่พี่เรียกเขาว่า ไอ้บ้ากามนั่น...เขาคือพระเอกตัวจริง ไม่ใช่พี่ณัฐที่ทิ้งพี่ไป” โรสบอกว่าตนคิดฉากต่อไปไว้หมดแล้ว

การะเกดได้แต่มองหน้าน้องสาวอย่างสงสัย โรสจึงเล่าฉากต่อไปให้ฟังว่า...

การะเกด...นางเอกในเรื่อง ถูกเอาผ้าผูกตา แดนนุ่งกางเกงนอนขายาวเปลือยท่อนบนจูงเข้าไปในห้องใน คอนโด เมื่อเธอถามว่าตนเปิดตาได้หรือยัง แดนบอกว่า

“ทั้งหมดที่คุณจะได้เห็นต่อไปนี้ คือความลับที่ผมไม่เคยบอกใครนอกจากคุณคนเดียว ถ้าคุณรู้แล้วรับไม่ได้และจะเดินออกไปจากชีวิตผม ก็ขอให้รู้ว่า...นั่นไม่ใช่ความผิดของคุณ แต่ถ้าคุณรับได้ ผมก็พร้อมเป็นทาสรักของคุณไปชั่วชีวิต”

เมื่อการะเกดบอกว่าตนพร้อมแล้ว แดนจึงเปิดผ้าปิดตาเธอออก สิ่งที่เธอเห็นคืออุปกรณ์ทรมานสารพัด ชนิดที่แขวนเรียงราย การะเกดถึงกับผงะถามว่าทั้งหมดนี้คือ...คือ...

“ใช่ครับ”...

“ผลจากความเจ็บปวดที่ผมถูกกระทำมาตั้งแต่เด็ก มันทำให้ผมแตกต่างจากคนอื่น ทีนี้ก็อยู่ที่คุณตัดสินใจแล้ว...ผมพร้อมยอมรับการตัดสินใจของคุณ”

การะเกดเข้าไปสวมกอดเขา บอกว่า “ฉันรักคุณค่ะ ไม่ว่าคุณจะเป็นยังไง ฉันก็ยังรักคุณ และถ้าฉันช่วยเติมเต็ม ความสุขให้คุณลืมความเจ็บปวดได้ ฉันก็พร้อมค่ะ”

“ผม...ผมรักคุณ” แดนเอ่ยอย่างซึ้งใจ แล้วจูงเธอไปยังอุปกรณ์ซาดิสต์เซ็กซ์ เธอใช้ความรักหว่านล้อมจนเขายอมให้เธอเลือกอุปกรณ์เอง การะเกดจึงเลือกใช้ขนนกมาลูบไล้ใบหน้าเขา ซึ่งก็ทำให้แดนพอใจ...

การะเกดทนฟังนิยายของโรสไม่ไหว บอกให้พอแล้ว ไม่ต้องเขียนต่อไปเพราะแต่ละฉากล่อแหลมสองแง่

สองง่ามชวนเข้ารกเข้าพง ถ้าเยาวชนอ่านประเทศจะเป็นยังไง?

“โรสไม่ได้เขียนให้เยาวชนอ่าน หน้าปกก็ระบุว่า 18+ แล้วฉากเข้ารกเข้าพงที่พี่ว่ามันก็แค่น้ำจิ้ม แต่เนื้อหาจริงๆโรสกำลังพูดถึงความรักที่เอามาจากชีวิตพี่ ไว้พี่อ่านจบเมื่อไหร่พี่จะได้รู้ว่าความรักไม่ได้น่ากลัวอย่างที่พี่ตั้งกำแพงขึ้นมาเอง”

การะเกดไม่พอใจหาว่าน้องสั่งสอน ไม่ยอมให้เขียนต่อ ฉีกต้นฉบับในมือทิ้งแล้วเดินไปเปิดโน้ตบุ๊กของโรสค้นหาไฟล์นิยาย โรสวิ่งตามเข้ามาขอร้องอย่าลบ นิยายตนทิ้ง!

“พี่ไม่อยากใจร้ายกับแกหรอกนะยัยโรส แต่แกทำเกินไป แกไม่ควรเอาเรื่องของพี่มาเขียน ไม่รู้เหรอว่าพี่เสียใจกับเรื่องนี้มากแค่ไหน” โรสอ้างว่าตนเพิ่งเรียนจบประสบการณ์ความรักก็ไม่มี ตอนนี้พี่ทำงานแล้วก็น่าจะลืมได้แล้ว “พี่ก็อยากลืม มันไม่ได้ง่ายอย่างปากพูดนั่นหรอก แต่ทำไมมันถึงได้ยากกว่าทุกอย่าง ในชีวิตพี่ก็ไม่รู้...”

การะเกดคลิกจะลบนิยายของโรส พอน้องอ้อนวอนน้ำตาคลอก็ชะงักแต่ก็ยังจะลบ โรสร้องไห้บอกว่า

“งั้นก็ตามใจพี่ก็แล้วกัน โรสไม่ได้เป็นผู้หญิงทำงานเก่งอย่างพี่ ไม่ได้สวยเหมือนพี่ ที่ทำได้ดีที่สุดก็แค่แปลนิยายคนอื่น ผลงานที่ตั้งใจให้เป็นของขวัญตัวเองก็โดน บก.ปฏิเสธ ความจริงก็เป็นแค่นิยายในถังขยะอยู่แล้ว ตามสบายเลยค่ะพี่เกด”

โรสร้องไห้วิ่งเข้าห้องนอนตัวเอง การะเกดมองน้องแล้วทำไม่ลง ยกเลิกคำสั่งลบแล้วปิดหน้าจอ...ถอนใจเฮือก...

ooooooo

ที่ปารีส...ริกกี้ หัวหน้าของแดน คุยกันถึงหนังที่ลูซี่ถูกแก๊งค้ายาเอายาเสพติดไปซ่อนไว้ในท้อง ริกกี้บอกว่าถ้าลูซี่เป็นผู้หญิงไทยหนังจะน่าดูกว่านี้ แปลกใจว่าทำไมผู้ชายยุโรปถึงชอบผู้หญิงไทยกันนัก ถามแดน
ว่าเขามีแฟนที่เมืองไทยไหม

แดนบอกว่าไม่มี ริกกี้ว่าดีแล้ว อาชีพเสี่ยงๆอย่างเรา อย่าเพิ่งหาใครมาให้เป็นห่วง ไว้ได้เลื่อนตำแหน่งได้นั่งโต๊ะก่อนค่อยมีจะดีกว่า

แล้วริกกี้กับแดนก็ไปที่ระเบียงห้องพักส่องกล้องดูด้านล่าง เห็นฝรั่งแต่งตัวแบบนักธุรกิจเข้าไปส่งเงินให้ชายคนหนึ่งที่เป็นแมงดา แล้วเดินไปโอบเอวหญิงไทย พาเดินไปอีกทาง

ริกกี้บอกแดนว่ามันใช้ตรงนี้เป็นที่ปล่อยของสำหรับผู้หญิงที่ยินยอม แดนถามว่าแล้วที่ไม่ยินยอมล่ะ? ริกกี้บอกว่ามันโหดร้ายกว่าที่แดนคิดเยอะ แดนบอกว่าคืนนี้ตนจะมาตรวจดูอีกที ริกกี้จึงส่งพอลมาช่วยอีกคน

คืนนี้...พอลมาช่วยแดน ทั้งสองแยกกันดูลาดเลา แต่พอแยกไปพอลก็ถูกยิง แดนวิ่งไปดู พอลชี้บอกแดน ก่อนสิ้นใจว่า “โจ๊กเกอร์” มือสังหารของพวกแบล็คออร์คิดคู่แค้นของแดนนั่นเอง! ทันใดนั้นแดนก็ได้ยินเสียงผู้หญิงร้องขอความช่วยเหลือ เขาวิ่งไปเจอหญิงไทยสองคนแอบอยู่ด้วยความกลัว แดนบอกว่าไม่ต้องกลัว ตนเป็นตำรวจไทยมาช่วยพวกเธอ

ทันใดนั้นหญิงคนหนึ่งร้องให้ระวัง แดนหันไปเห็นโจ๊กเกอร์ถือปืนเล็งมา เขาดึงหญิงทั้งสองหลบและยิงสวนไป แต่โจ๊กเกอร์หายไปแล้ว เขาจึงพาหญิงทั้งสองหนี แต่เจอโจ๊กเกอร์อีก แดนวิ่งแยกจากหญิงทั้งสอง แล้วไล่ยิงโจ๊กเกอร์ แต่ถูกโจ๊กเกอร์ย้อนกลับมายิงหญิงทั้งสองตาย เขาย้อนมาดู เห็นสัญลักษณ์ของแบล็คออร์คิดเป็นการตีตราว่าเป็นสินค้าของมัน

ริกกี้กับแดนหาข้อมูลกันอย่างเคร่งเครียด พบว่าผู้หญิงไทยที่อังกฤษคนหนึ่งก็ถูกฆ่าตายด้วยฝีมือของแบล็คออร์คิด!

“แสดงว่าอิทธิพลของพวกมันเริ่มแผ่ไปทั่วยุโรปแล้ว ถึงเวลาที่เราต้องหยุดพวกมันให้ได้แล้วนะครับ” ริกกี้เอ่ยหันไปปรึกษาผู้บังคับบัญชาแล้วบอกแดนว่า “สำนักงานใหญ่มีข้อสรุปตรงกันแล้วว่าจะส่งคุณไปสืบเรื่องของแบล็คออร์คิดที่เมืองไทย เพราะคุณเคยไปและสามารถพูดภาษาไทยได้คล่อง ที่สำคัญไม่มีพันธะให้ต้องห่วง”

ริกกี้มอบเอกสารให้แดน เขาดูแล้วแปลกใจเมื่อเห็นเป็นภาพตึกที่ทำการของคิวปิดฮัท

แดนเดินทางมาเมืองไทยทันที ระหว่างเดินทางไปที่พัก เขาคิดถึงข้อมูลที่ริกกี้บอกก่อนมาว่า

“ทางตำรวจไทยได้ให้ข้อมูลที่น่าสนใจเพิ่มเติมเกี่ยวกับหญิงไทยที่ถูกล่อลวงมาว่า พวกเธอทุกคนล้วนแต่เคยเป็นสมาชิกและเคยเข้าใช้บริการเว็บไซต์หาคู่ที่ชื่อว่า คิวปิดฮัท เพราะฉะนั้นหน้าที่ของคุณต้องสืบหาตัวนกต่อที่ล่อลวงหญิงสาวพวกนั้นให้ได้ เพื่อขยายผลไปให้ถึงแหล่งกบดานของพวกแบล็คออร์คิด”

แดนถามคนขับรถว่าจากตรงนี้ไปคอนโดยังอีกไกลไหม คนขับรถบอกว่าไม่ไกล ถามว่าจะให้แวะส่งก่อนดีไหม

“ผมใจร้อน อยากรู้เรื่องที่เกิดขึ้นเร็วๆ ฝากกระเป๋าผมไว้ที่ล็อบบี้คอนโดแล้วกัน”

ooooooo

โรสงอนการะเกดคิดว่าพี่สาวลบนิยายของตนในโน้ตบุ๊กทิ้ง เช้านี้การะเกดทำอาหารเสร็จไปเคาะประตูบอกโรสแต่โรสแกล้งเปิดเพลงดังกลบเสียง แต่พอดีการะเกดได้รับโทรศัพท์จากวราลี เธอถามเจ๊ว่า เช้าไปหรือเปล่าเนี่ย?

วราลีบอกว่าตนโทร.ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแต่เธอปิดเครื่อง บอกการะเกดว่ามีเรื่องอะไรที่บ้านก็เคลียร์ให้เรียบร้อย ที่ตนต้องโทร.มาแต่เช้าเพราะ....วราลียังไม่ทันเล่า ภีมก็เปิดประตูเข้ามาจิกตามองถามว่า

“คุณลี!! ตกลงตามการะเกดมาพบผมได้รึยัง”

“กำลังโทร.ตามอยู่นี่ไงคะบอส!! นี่มันเพิ่งกี่โมงเอง ยังไม่ทันได้เวลาเปิดประตูออฟฟิศเลยด้วยซ้ำ” วราลีเสียงขุ่น

ภีมสั่งว่านี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตายของออฟฟิศ ให้เวลา 40 นาที การะเกดจะต้องมาพบตนที่ห้องทำงาน แล้วปิดประตูปัง! วราลีบ่นว่าจะบ้าอำนาจมากเกินไปแล้ว ขาดคำภีมก็โผล่เข้ามาอย่างรู้ทันว่าจะต้องถูกด่าลับหลัง สั่งเข้ม...

“แอบนินทาผมลับหลัง...ลดเหลือ 30 นาที ถ้าการะเกดยังมาไม่ถึงห้องผม คุณนั่นแหละที่ต้องรับผิดชอบแทนลูกน้อง คุณลี!!”

วราลีสะดุ้งเฮือกไม่กล้าบ่นอะไรอีก พอคุยกับการะเกดต่อ การะเกดบอกว่าตนได้ยินหมดแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงการะเกดซะอย่าง ไม่มีอะไรทำไม่ได้ นัดเจอกันที่ออฟฟิศในอีก 30 นาที!

แต่พอขับรถออกมาได้ไม่นาน เครื่องก็ดับสนิท การะเกดร้อนใจทั้งเวลาที่งวดเข้ามาทุกทีและรถข้างหลังก็บีบแตรไล่ ดูนาฬิกาแล้วเหลือเวลาอีกแค่ 10 นาที การะเกดตัดสินใจทิ้งรถไว้ เห็นรถมอเตอร์ไซค์ส่งพิซซ่าจอดอยู่ เลยเข้าไปเจรจา...

อึดใจเดียว การะเกดก็ซิ่งมอเตอร์ไซค์ส่งพิซซ่ามีเด็กส่งพิซซ่าซ้อนไปอย่างผาดโผน!

บนถนนที่ไม่จอแจนัก แดนขี่บิ๊กไบค์มาอย่างเท่ แต่ต้องชะงักเมื่อถูกมอเตอร์ไซค์ส่งพิซซ่าปาดหน้าแซงไปเขารู้สึกเสียเชิงมากที่บิ๊กไบค์ถูกมอเตอร์ไซค์ส่งพิซซ่าแซง แดนยิ้มที่มุมปากแล้วบิดคันเร่งไล่ตามไปปาดหน้าจนการะเกดเกือบเสียหลัก

“ไอ้บ้าเอ๊ย!! คิดจะแกล้งกันเหรอ คนยิ่งรีบๆอยู่ เกาะแน่นๆนะน้อง พี่จะเหาะแล้ว!” แล้วเธอก็บิดคันเร่งพุ่งทะยานไล่ตามบิ๊กไบค์ไปตีคู่ แล้วยักคิ้วยิ้มเย้ย แดนเสียหน้ามากที่บิ๊กไบค์ถูกมอเตอร์ไซค์ส่งพิซซ่าปาดหน้า

แดนไล่ไปจนทันและติดไฟแดงคู่กัน แต่พอไฟเขียวเขาก็ถูกการะเกดบิดคันเร่งพ่นควันใส่จนแสบตาออกรถไม่ทัน

“แสบเอาเรื่องนะยัยสก๊อย!!” แดนเสียเชิงสบถหัวเสีย

แต่ในที่สุด แดนก็ตามไปเจอการะเกดที่คิวปิดฮัท เธอหาว่าตามตนมาถึงนี่เลยหรือ แดนบอกว่าตนไม่ได้ตามแต่จะมาสมัครใช้บริการ การะเกดท่าทีอ่อนลงทันทีกล่าวต้อนรับอย่างเร่าร้อน พอดีวราลีมาตามให้รีบไปพบบอส การะเกดจึงฝากดูแลลูกค้าให้ด้วย วราลีส่งต่อให้หรรษาช่วยจัดการ

ooooooo

ก่อนหน้านี้...ภีมรอการะเกดอย่างหงุดหงิด วราลีจึงเปิดเทปรายการของซินดี้กับแองจี้ให้ดู เขายิ่งหัวเสีย เพราะเป็นรายการที่สองสาวพูดเรื่องสาวไทยถูกหลอกลวงไปขายบริการและถูกฆ่าที่ปารีสและอังกฤษว่าล้วนเป็นสมาชิกบริษัทจัดหาคู่

ซินดี้ถามว่าเรา “จะเตือนเขาให้รู้ไหมว่าเว็บนั่นชื่ออะไร”

แองจี้ทำเป็นอยากบอกแต่กลัวจะมีปัญหาฟ้องร้องกัน ทำเป็นใบ้ว่า...

“เอาเป็นว่าบริษัทนี้มีพนักงานเป็นหญิงล้วน 8 คน ที่เรียกตัวเองว่าเป็นกามเทพสาว แค่นี้แฟนรายการของแองจี้ก็คงเดาได้ไม่ยากใช่ไหมคะ”

ภีมปิดทีวีทันที การะเกดที่เข้ามาดูด้วยแค้นที่แองจี้พูดให้ร้ายบริษัท ถามภีมว่าอย่างนี้จะให้ทำอย่างไร เราต้องตรวจสอบลูกค้าแต่ละรายว่าเขาเคยก่อคดีอะไรไว้ก่อนมาเข้าร่วมงานปาร์ตี้ไหม

“เรื่องตรวจสอบเบื้องหลังลูกค้ามันแทบจะเป็นไปไม่ได้ คุณก็น่าจะรู้ ลูกค้าผู้ชายส่วนใหญ่ที่คุณเชิญมาปาร์ตี้เป็นชาวต่างชาติ ยกเว้นแต่คุณจะมีแฟนเป็นตำรวจสากลแล้วแฮ็กดูข้อมูล แต่ผมว่าคุณคงไม่มีความสามารถขนาดนั้นมั้ง”

การะเกดบอกว่าตนไม่ชอบตำรวจอยู่แล้ว ถึงจะเป็นตำรวจสากลก็เถอะ

ภีมตัดบทว่ายังไงเธอก็ต้องรีบแก้ปัญหานี้ให้เร็วที่สุด ตนถึงเรียกให้มาคิดแคมเปญเพื่อเรียกความนิยมของคิวปิดฮัทกลับมา อะไรก็ได้ที่จะทำให้ลูกค้าคิดว่างานปาร์ตี้ที่คุณจัดขึ้นแล้วมันจะทำให้พวกเขาได้เจอเนื้อคู่ ไม่ใช่อาชญากรรมที่มาหลอกไปขายทอดตลาดในยุโรป ภีมให้เวลาเธอ 3 วัน

การะเกดตกใจถามว่า 3 วันสำหรับงานใหญ่ขนาดนี้หรือ!?

“ยังไม่พออีกเหรอ ผมนึกว่าคุณจะแก้ปัญหาได้เร็วกว่านี้เสียอีก เพราะเท่าที่ผมจำได้ตอนคุณมาสมัครงานเป็นกามเทพของที่นี่ คุณกรอกข้อมูลเด่นของคุณว่า...มีความสามารถแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้เป็นอย่างดี”

“ค่ะ...การะเกดซะอย่างไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ค่ะ!!” การะเกดฮึดขึ้นมา เชิดหน้ามั่นใจสุดๆ

“ผมมั่นใจฝีมือคุณนะคุณเกด คุณเป็นกามเทพที่คล่องและแก้ปัญหาเรื่องงานได้ดีที่สุด อย่าทำให้ความไว้วางใจของผมต้องลดลง แล้วที่สำคัญ...หน้าที่ของกามเทพทั้ง 8 ของบริษัทนี้ นอกจากจะแก้ปัญหาเรื่องงานแล้ว อย่าลืมแก้ปัญหาตัวเองให้ได้ เพราะถ้าพวกคุณยังไม่มีแฟน ยังไม่รู้จักความรักดีพอ คุณจะเป็นกามเทพให้คนอื่นเขารักกันได้ยังไง!!”

ภีมสั่งให้วราลีช่วยการะเกดรับมือด้วยเพราะคราวนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก

แต่การะเกดบอกว่าเจ๊ไม่ต้องห่วง หอมก็อวยว่าเรื่องแค่นี้พี่เกดสบายอยู่แล้ว เพียงอึดใจเดียวภีมก็โทร.เข้ามา การะเกดบอกให้วราลีไปรับมือบอสไม่ต้องห่วงตน ประกาศอย่างมั่นใจว่า “คนอย่างการะเกดซะอย่าง...ไม่มีอะไรทำไม่ได้!!”

ooooooo

แดนกลับมาสำนักงานตำรวจที่กองการต่าง-ประเทศฝ่ายตำรวจสากล เขานั่งอยู่หน้าจอคอมพ์ใส่รหัสที่ได้จากการสมัครสมาชิกเมื่อเช้า ทำการล็อกอินเข้าไปในหน้าเว็บสำหรับสมาชิก

ระหว่างรอ เขานึกถึงตอนที่หรรษาช่วยจัดการทำเรื่องให้ หรรษาบอกว่าใบสมัครของเขาเรียบร้อยแล้ว แดนถามว่าตนต้องทำยังไงต่อจึงจะเข้าร่วมปาร์ตี้ของบริษัทได้

หรรษาบอกว่าตอนนี้ยังเข้าร่วมปาร์ตี้นัดเจอลูกค้าไม่ได้ ต้องเข้าไปกรอกข้อมูลส่วนตัวเพิ่มและความสนใจต่างๆของเนื้อคู่ที่ต้องการในเว็บไซต์ก่อน หรรษายื่นรหัสส่วนตัวและเอกสารอธิบายการใช้เว็บไซต์ให้เขา ก่อนกลับแดนถามว่า

“ผู้หญิงที่ผมเจอตอนที่มาถึง เธอเป็นพนักงานที่นี่รึเปล่าครับ”

“อ๋อ...ใช่ค่ะ การะเกดเธอเป็นหนึ่งในกามเทพของคิวปิดฮัท หน้าที่ของพวกเราจะช่วยให้คุณได้พบกับเนื้อคู่ที่คุณต้องการ”

“การะเกด...ขอบคุณมากครับ” แดนเดินยิ้มออกมา

พอกลับมาที่สำนักงานตำรวจ แดนเปิดคอมพ์ดู เขามองภาพกามเทพทั้ง 8 ของคิวปิดฮัท จนถึงงานปาร์ตี้จับคู่บนเรือเห็นการะเกดสวยเซ็กซี่ออกมาเชิญชวนลูกค้า แล้วพูดในตอนท้ายจนแดนต้องย้อนกลับไปดูซ้ำว่า

“ถึงพรหมลิขิตจะเกิดขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลา แต่ถ้ามัวแต่นั่งรอ...บางทีคุณอาจจะเจอเนื้อคู่ในวันที่สายไปก็ได้ค่ะ”

ทำให้เขานึกถึงเคทคนรักเก่าที่ฝรั่งเศส วันนั้นเป็นวันที่เขาจำได้ไม่ลืม เมื่อเขาถือช่อดอกไม้เข้าไปที่อพาร์ตเมนต์ของเคทบอกด้วยความยินดีว่า พ่อแม่ตนดีใจมากที่รู้ว่าเราจะแต่งงานกันคริสต์มาสนี้ ให้เธอเตรียมลางานไว้เลย แต่เหลือบเห็นกระเป๋าเดินทางวางอยู่ เขาถามว่าเธอจะไปไหน

“ฉันเสียใจค่ะแดน...” เคทลากกระเป๋ามาหาพร้อมกับคืนแหวนแต่งงานให้ “มันจบลงแล้วล่ะ...ฉันขอโทษ” แดนไม่รับแหวนคืน เคทจึงวางไว้ที่เคาน์เตอร์แล้วลากกระเป๋าออกไปเลย

คิดถึงอดีตของตัวเองแล้ว แดนพึมพำด้วยสีหน้าดูถูกว่า “พรหมลิขิต...มันไม่มีจริงหรอกคุณการะเกด”

หมวดปรัชวินทร์ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ประสานงานกับหมวดแดเนียลตำรวจสากลในคดีแบล็คออร์คิด

หมวดปรัชวินทร์มาหาแดเนียลที่ห้อง แดนกำลังง่วนอยู่หน้าจอคอมพ์ในห้องแชตรูม แดนขึ้นสถานะพร้อมแชตด้วยโปรไฟล์ว่า ‘I AM THE ONE’ มีหญิงสาวที่เป็นสมาชิกและออนไลน์แสดงตัวพร้อมอยากคุยกับแดนเป็นสิบราย

แดนชวนหมวดไปที่สปอร์ตคลับ ทั้งคู่อยู่ในชุดวอร์มเสื้อกล้ามโชว์กล้ามอก สวมนวมสั้นกระชับมือ จดๆจ้องๆ กันโดยมีสาวๆหน้าตาดีในชุดออกกำลังทรวดทรงเซ็กซี่ยืนเชียร์อยู่ใกล้ๆ แดนบอกหมวดว่าที่ชวนมาที่นี่เพราะอยากให้เจอสาวๆลูกค้าคิวปิดฮัทที่ตนคุยไว้ บางทีเราอาจจะได้ข้อมูลนกต่อคิวปิดฮัทที่พวกเธอคุยอยู่

ทั้งสองซ้อมมวยไปก็คุยกันถึงการทำงาน แดนบอกว่าตนพลาดที่หลงเข้าไปคุยกับสาวๆพวกนั้น พวกสาวๆ ต่างแสดงความคลั่งไคล้ถึงกับตะโกนเชียร์...โอปป้า...สู้ๆนะ ต่างจ้องมองหมวดปรัชวินทร์ที่หล่อเกาหลีอย่างหิวโหย

ซ้อมมวยแล้วแดนขอตัวปล่อยให้หมวดที่สารภาพว่าตนมีปัญหาเรื่องการอยู่ใกล้ผู้หญิงสวยบางทีสั่นประหม่าจนดูตลก แดนซ้อมเสร็จก็ขอตัวอ้างว่ามีนัดเอากุญแจที่คอนโด ปลุกใจหมวดว่าเกิดเป็นชายต้องเป็นเยี่ยงสิงห์อย่าเป็นแมว แล้วชิ่งเลย ปล่อยให้หมวดรับมือกับกลุ่มสาวเซ็กซี่ผู้หิวโหยคนเดียว...

ooooooo

โรสงอนการะเกด บ่นกับแจนเพื่อนสนิทที่หน้าล็อกเกอร์หญิงในสปอร์ตคลับ แจนบอกให้ย้ายออกมาเช่าหออยู่คนเดียวเสีย โรสบอกว่าขืนทำอย่างนั้นพี่เกดเขาตายแน่

แจนบอกว่างั้นก็เลิกบ่นเสียที ทะเลาะกับพี่สาวทีไรก็บ่นๆๆ จนตนท่องขึ้นใจแล้ว โรสบ่นอุบอิบว่าก็ตนไม่รู้จะบ่นกับใครเพื่อนก็ไม่เยอะแฟนก็ไม่มี แจนเลยบ่นเอาบ้างว่า

“นี่ไง...ฉันถึงบอกแกไม่รู้กี่ครั้งแล้วยัยโรส” พูดพลางมองสำรวจเรือนร่างโรส บอกให้เลิกขี้อาย เลิกนั่งมโนหาชายในฝันอยู่แต่หน้าหนังสือนิยายตัวเองเสียที แล้วชวนโรสไปออกกำลังในสปอร์ตคลับที่มีแต่หนุ่มหล่อโปรไฟล์ดีๆ ย้ำให้โรสเห็นว่า “ถ้ายังทำตัวเป็นป้าหลงยุค แล้วจะหาแฟนได้ยังไง”

โรสอิดออด บอกว่าตนขี้อายตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว เวลาอยู่ต่อหน้าผู้ชายทีไรก็ทำอะไรไม่ถูกประหม่าจนดูเป็นตัวตลก แจนตัดบทอย่างระอาว่างั้นก็จนปัญญาจะช่วย เชิญมโนจิ้นฟินกับพระเอกนิยายของเธอต่อไปก็แล้วกัน แต่ได้เวลาที่ตนจะไปอวดไซส์ใหม่ให้เป้าหมายพุ่งชนแล้ว

โรสจะไปห้องโยคะ ขณะเดินผ่านห้องหนึ่ง โรสได้ยินเสียงวี้ดว้ายหัวร่อต่อกระซิกของสาวๆ เอะใจเลยโผล่ไปดู พลันก็ตกใจเมื่อเห็นปรัชวินทร์กล้ามโตกำลังถูกสาวๆรุมทึ้ง โรสรับไม่ได้ด่าว่าที่สาธารณะแต่ทำปาร์ตี้ส่วนตัว ทุเรศ! แล้วถอยมาทำโยคะท่าง่ายๆ อย่างมีสมาธิอยู่คนเดียว

ปรัชวินทร์หนีพวกสาวโหยมาถึงห้องโยคะ พึมพำสยองว่าขืนอยู่ต่อมีหวังแย่ ถอยไปเจอโรสลุกจากทำโยคะพอดีเลยชนกันโครมล้มลงไปทับกันโดยไม่ตั้งใจ เขารีบลุกขึ้นขอโทษ ตกใจเสียหลักมือยื่นออกไปถูกหน้าอกโรสพอดีอีก!

โรสร้องกรี๊ดด่าลั่น ปรัชวินทร์บอกว่าตนไม่ได้ตั้งใจ โรสโวยวายจนเขาต้องรีบออกจากห้องแล้วปิดประตูปัง ประตูกระแทกหน้าโรสที่วิ่งตามมาอย่างจัง ปรัชวินทร์ได้ยินเสียงโครมก็เปิดประตูดู เห็นโรสนอนหมดสติอยู่ เขาตกใจร้องเรียก

“คุณ!!!”

ooooooo

แดนชิ่งจากหมวดแล้วกลับไปที่คอนโดเพื่อเอากุญแจห้อง เจอลูกเจี๊ยบสาวตุ้ยนุ้ยที่ดูแลคอนโดอยู่ เธอกำลังจะเดินทางไปแต่งงานกับเจ้าของฟาร์มหมูที่ไต้หวัน แต่พอเห็นแดนก็สะดิ้งจนเนื้อกระเพื่อม พูดอย่างเสียดายว่า

“นี่ถ้าลูกเจี๊ยบรู้ว่าลูกชายมาดามเจ้าของห้องเกือบทั้งฟลอร์จะกลับมาพักที่คอนโด ลูกเจี๊ยบคงไม่ตัดสินใจสละโสดพรุ่งนี้หรอก” แล้วเดินเข้าหาจนแดนต้องถอยไปถึงแผงกุญแจ คว้ากุญแจไปดอกหนึ่งถามว่า

“นี่ใช่ไหมครับกุญแจห้องของผมที่คุณลูกเจี๊ยบเตรียมไว้ให้...ขอบคุณมากนะครับ ขอให้โชคดีกับการแต่งงาน” แดนคว้ากุญแจได้ก็หลบเดินอ้าวไป ทิ้งลูกเจี๊ยบยืนอารมณ์ค้างอยู่ตรงนั้น...

แดนไปไขกุญแจเข้าห้อง ปรากฏว่าเป็นห้องที่ยังมีคนอยู่ แดนโทร.ไปที่นิติบุคคลก็ไม่มีคนรับสาย

เป็นห้องที่การะเกดอยู่นั่นเอง! เธอกลับมาไม่เจอโรสแต่เห็นต้นฉบับนิยาย “รักซ่อนร้าย” ยังอยู่ก็โล่งใจ เขียนใส่โพสต์อิทติดไว้ว่าหายโกรธกันแล้วนะ...ทั้งยังขอบใจที่น้องเขียนนิยายให้พี่เป็นนางเอกที่อึ๋มกว่าความเป็นจริง แล้วไปอาบน้ำ

ในห้องน้ำ การะเกดจุดเทียนหอม มีฟองสบู่เต็มอ่างลงไปแช่อย่างสบายตัว ระหว่างนั้นก็ยังคุยงานที่บอสสั่งให้ทำกับหรรษาที่โทร.บอกว่าคิดจนหัวแทบแตกแต่ยังคิดช่วยพี่เกดไม่ได้เลย การะเกดให้กำลังใจว่า

“ทุกปัญหามีทางแก้จ้ะ สำหรับพี่ไม่เคยมีปัญหาไหนที่หนักหนาสาหัสแก้ไม่ได้ ยิ่งเจอโจทย์ยากๆ ขอแค่ให้พี่ได้นอนแช่อ่างอาบน้ำชิลด์ๆกับเทียนอโรม่าหอมๆ เดี๋ยวพี่ก็คิดออก หนูษาไม่ต้องห่วงจ้ะ”

จู่ๆไฟก็ดังพรึ่บ การะเกดบ่นเซ็งๆ ว่าดับอีกแล้ว คว้าผ้าคลุมลุกจากอ่างถือเทียนอโรม่าเดินออกมา เห็นเงาตะคุ่มๆ เธอคว้าไม้เบสบอลเตรียมพร้อม แต่แดนเป็นตำรวจถูกฝึกมาอย่างดีเขารู้ตัวว่ามีคนจ้องตามมาเลยแกล้งเดินล่อให้เธอฟาดแล้วหลบ การะเกดฟาดวืดแล้ว วืดอีก จนสุดท้ายเขาจับไม้หมับพูดเย้ยว่า

“เป็นแค่มือสมัครเล่น อย่าคิดลอบกัด” แดนแย่งไม้และจับข้อมือเธอบิดจนเจ็บตะโกนให้ปล่อย ด่าไอ้หัวขโมย! ทันใดนั้นไฟสว่างพรึ่บขึ้น พอเห็นหน้ากันชัดๆ ต่างตกใจอุทาน...

“คุณ?!”

การะเกดมองแดนจากเป็นหัวขโมยเป็นพวกบ้ากามทันที เธอต่อสู้เพื่อป้องกันตัวแต่ถูกแดนจับเอามือไพล่หลังกดลงบนโต๊ะทำให้การะเกดยิ่งกลัวตะโกนร้องขอความช่วยเหลือด่า ไอ้บ้ากาม ไอ้วิตถาร

แดนพยายามชี้แจงว่าตนไม่ได้สะกดรอยตามเธอมา ไม่ได้งัดห้องเข้ามาแต่ได้กุญแจจากลูกเจี๊ยบ นิติฯของที่นี่ เพราะห้องเกือบทั้งฟลอร์นี้เป็นของแม่ที่ซื้อไว้ปล่อยให้เช่าโดยให้คุณลูกเจี๊ยบดูแล การะเกดจึงโทร.ถามลูกเจี๊ยบ

ลูกเจี๊ยบบอกว่าใช่แต่ตนคงเอากุญแจผิดดอกให้เขา ห้องที่จัดให้แดเนียลอยู่เป็นห้องข้างๆน้องเกด กุญแจติดมาในกระเป๋าตนและตนก็เข้ามาในเกตสนามบินแล้วด้วย ต้องรอนิติฯคนใหม่มาเอากุญแจสำรองให้พรุ่งนี้ ให้แดนพักกับน้องเกดสักคืนก่อน

แดนถือวิสาสะกดปิดโทรศัพท์ มองหาที่นอนคืนนี้ทันที

เป็นตายอย่างไรการะเกดก็ไม่ยอมให้แดนค้างที่ห้อง เขาบอกว่าป่านนี้แล้วไม่รู้จะไปหาโรงแรมที่ไหน เสนอว่าให้ตนค้างหนึ่งคืนจะเว้นค่าเช่าให้เธอหนึ่งเดือน การะเกดไม่เอาไล่ให้เขาออกจากห้องไปเลย

“เอางี้แล้วกัน ผมเว้นค่าเช่าให้คุณเพิ่มเป็นสองเดือน แค่ให้ผมค้างคืนเดียว พรุ่งนี้เช้าผมก็ไปแล้ว คิดยังไงก็คุ้มนะคุณ”

การะเกดคิดอึดใจแล้วต่อรองว่าถ้าเว้นค่าเช่าสามเดือนบางทีตนจะยอม แต่เขาต้องนอนที่โซฟาและทำตามกฎของตนถ้าไม่สนใจก็เชิญ ตนไม่ชอบตื๊อให้ดูน่ารำคาญ ทั้งสองจ้องหน้ากันอย่างหยั่งเชิงว่าใครจะแน่กว่ากัน

ooooooo

โรสถูกประตูตีหน้าจนหมดสติต้องเข้าห้องพยาบาล แจนจึงฝากให้ปรัชวินทร์ช่วยดูแลและช่วยพาไปส่งที่คอนโดด้วย โรสบ่นงึมงำว่าแจนเห็นคนหน้าตาดีเป็นไม่ได้ นี่ก็หาแฟนให้ตนอีกแล้ว

ปรัชวินทร์บอกว่าอย่าไปว่าเพื่อนเธอเลย เขาไว้ใจเพราะเห็นว่าตนเป็นตำรวจ

เมื่อโรสมาถึงห้องโถงคอนโด รู้สึกเหมือนมีใครตามมา เธอรีบจ้ำไปที่ประตูแต่หาคีย์การ์ดไม่เจอ จึงโทรศัพท์บอกการะเกด เป็นเวลาที่การะเกดเอาหมอนมาให้แดนที่โซฟา แดนถูกการะเกดซ่อนกุญแจมือล็อกมือเขาไว้ข้างหนึ่ง เขารวบเธอเข้าไปกอดบอกให้เธอส่งลูกกุญแจมา การะเกดไม่ยอมให้ แต่ระหว่างโต้เถียงกัน แดนก็เอากุญแจมืออีกข้างล็อกมือเธอไว้กลายเป็นสองคนถูกล็อกมือไว้ด้วยกัน

โรสไม่มีคีย์การ์ดจึงโทร.บอกการะเกดให้มารับ พลันโรสก็สะดุ้งเมื่อเห็นปรัชวินทร์ก้าวเข้ามาบอกว่า ตนเจอคีย์การ์ดของเธอตกอยู่ที่สปอร์ตคลับเลยตามมาให้

การะเกดลงมารับโรส โรสเร่งให้รีบขึ้นห้องเพราะมีคนตามตนมา ปรัชวินทร์บอกว่า ตนเป็นตำรวจพอดีแดนตามมาเห็นปรัชวินทร์ เขาบอกให้การะเกดพาน้องขึ้นห้องเสียทางนี้ตนจะจัดการเอง

แดนบอกหมวดว่าตนเพิ่งปลอมตัวเป็นลูกค้าเข้าไปใช้บริการเพื่อสืบหาตัวนกต่อ โชคดีที่เจอการะเกด บอกหมวดว่าเราต้องทำเป็นไม่รู้จักกัน เธอจะได้ไว้ใจตน แต่ก็ต้องขอให้หมวดช่วยทำอะไรสักอย่าง

“ทำอะไรครับ?” หมวดปรัชวินทร์ถามงงๆ

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement