ไทยรัฐออนไลน์
วันพฤหัสบดีที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

ซ่อนรักกามเทพ ตอนที่ 4


25 พ.ค. 2560 09:28
1,266,806 ครั้ง

ซ่อนรักกามเทพ ตอนที่ 4

อ่านเรื่องย่อ

ซ่อนรักกามเทพ

แนว:

โรแมนติก-คอมมาดี้

บทประพันธ์โดย:

ซ่อนกลิ่น

บทโทรทัศน์โดย:

สุธิสา วงษ์อยู่

กำกับการแสดงโดย:

พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์

ผลิตโดย:

บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

พงศกร เมตตาริกานนท์ ,ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์

อัทธ์กลับไปบูธจัดงานบอกแมนว่าถ้ามีอะไรเสียหายตนยินดีชดใช้ให้ หรือจะให้ตนไปพูดกับเจ้าของสินค้าเองก็ได้เพราะไม่ใช่ความผิดของแมน

แมนบอกว่าไม่เป็นไร การจัดงานกับปัญหาวุ่นวายเป็นของคู่กัน ให้เขาไปปลอบออยดีกว่าเห็นกำลังดราม่าเรื่องแม่กับยายอยู่ อัทธ์แปลกใจเดินไปทางห้องน้ำหญิง เห็นออยออกมาในชุดปกติของเธอแต่หน้าเศร้ามาก

ขณะนั่งรถกลับด้วยกัน ยายโทร.มาหาแต่ออยไม่รับสาย อัทธ์ถามว่าทำไมไม่คุยกับยาย ออยบอกว่า ไม่อยากโกหกพวกเขามากกว่านี้

พอถึงคอนโดออยลงจากรถ อัทธ์ตัดสินใจลงตามเรียกเธอบอกว่าจะให้เงินก้อนที่เหลือและเธอไม่ต้อง

ทำงานให้ตนอีกแล้ว เพราะเหลือคนเดียวตนจัดการเองได้ ชี้แจงอย่างสบายใจว่า

“ผมจะใช้ความรู้สึกอย่างที่คุณเคยสอนผม ถ้าผมรู้สึกกับเพื่อนบัวเป็นแค่พี่น้อง เดี๋ยวน้องเขาก็จะรับรู้จากสิ่งที่ผมแสดงออกเองว่าผมไม่ได้คิดอะไร”

“แล้วถ้าเพื่อนน้องคุณเกิดร้องไห้ขึ้นมา แน่ใจเหรอว่าจะทนเห็นน้ำตาได้”

“ผมต้องทนให้ได้ เพราะถ้าผมไม่ทน อาจมีผู้หญิงมากกว่าหนึ่งคนที่ต้องเสียน้ำตา”

อัทธ์มองลึกเข้าไปในดวงตาของออย เผยความรู้สึกจากหัวใจ ออยเคลิ้มไปชั่วขณะ แต่แล้วก็ดึงตัวเองกลับมาเป็นออยคนเดิม พูดเหมือนไม่มีอะไรว่า

“ก็ได้ แต่มันเป็นความต้องการของคุณเองที่จะไม่ให้ฉันทำงานต่อ เพราะฉะนั้นคุณห้ามหักเงินฉันแม้แต่บาทเดียว”

“ถ้าเปิดร้านขายขนมอย่าไปยืนใกล้ขนมนะ เดี๋ยวเกลือจากตัวคุณจะร่วงใส่ขนมเค็มแย่”

ถูกแซวแทงใจดำ ออยเอากระเป๋าฟาดใส่แล้วเดินเข้าคอนโดไป อัทธ์ยิ้มเอ็นดู แต่รอยยิ้มค่อยๆจางลงเมื่อนึกถึงว่า...

“จะไม่ได้เจอกันแล้วเหรอ...” อัทธ์พึมพำใจหาย...

ooooooo

เมื่อออยเข้าห้องก็ปิดประตูเอาชุดพริตตี้มาดูเศร้าๆ มิ้มเปิดประตูเข้ามาบอกว่าเดี๋ยวหอมจะซื้อสุกี้มาฉลองให้ แต่ออยหัวใจกำลังว้าวุ่นไม่ได้ยิน พอรู้สึกตัวก็เห็นมิ้มยืนมองและยิ้มอย่างมีความหมาย ออยถามว่ายิ้มอะไร

“ออย...แกใจหายใช่ไหมที่จะไม่ได้ทำงานกับคุณอัทธ์อีกแล้ว” ออยทำเสียงสูงบอกว่าไม่ใจหาย แต่ใจสบายยยยย

“คนเราน่ะนะ โกหกอะไรก็โกหกได้ แต่โกหกใจตัวเองไม่ได้หรอก ถามจริงชอบคุณอัทธ์แล้วใช่ไหม”

ออยเสียงแข็งว่าเปล่า มิ้มจ้องหน้าถามว่า จริงอ่ะ??

“มิ้ม ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเขาและจะไม่มีวันให้ใจกับผู้ชายคนไหนด้วย เพราะฉันไม่อยากเสียใจเหมือนแม่กับยาย” มิ้มติงว่าอัทธ์เป็นคนดี “ขึ้นชื่อว่าผู้ชาย มันก็เลวเหมือนกันหมดทุกคน”

พอดียายโทร.มาถามว่าทำไมวันนี้ยายโทร.มาไม่รับสาย ออยปดว่ากำลังยุ่งๆ แต่ตอนนี้ไม่ยุ่งแล้ว กลับถึงห้องและมิ้มอยู่ด้วย มิ้มพูดใส่โทรศัพท์สวัสดียาย อ้อนว่าคิดถึงแกงบอนของยายที่สุด ยายบอกว่าวันหลังจะทำมาให้ที่คอนโด

ออยถามว่ายายโทร.มามีอะไรไหม ยายบอกว่ามีเรื่องจะเล่าให้ฟัง แล้วยายก็เล่าเหตุการณ์วันนี้ที่ห้างสรรพสินค้าให้ฟัง บอกว่าตลกมากที่แม่บอกว่าเมียน้อยคนนั้นหน้าเหมือนออยเลย ออยตกใจแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อน ยายหัวเราะเล่าว่า

“ยัยเมียหลวงโมโหอาละวาดคลุ้มคลั่งจะฆ่ายัยเมียน้อยให้ตายคาห้าง แต่พอผัวเอาดอกไม้มาง้อก็หยุดทันที ยายอยากจะเข้าไปห้ามยายหนูเมียหลวงว่าอย่าไปใจอ่อน ‘ไอ้ผู้ชายชั่ว’ มันไม่มีวันกลับมาดีได้หรอก”

“ผู้ชายชั่วเลยเหรอยาย” ออยถามเพราะรู้ว่ายายหมายถึงอัทธ์

“โอ๊ย...คำว่าชั่วยังน้อยไปด้วยซ้ำ ไอ้ผู้ชายเจ้าชู้คลำไม่มีหางเป็นได้หมด ต้องสาปแช่งให้สูญพันธุ์ไปจากโลก อย่าให้มันได้ผุดได้เกิดมาสร้างความทุกข์ให้ผู้หญิงอีก”

“จ้ะยาย ยายจ๋า...แค่นี้ก่อนนะออยกับมิ้มจะกินข้าวกันแล้ว หิวมากเลย รักยายนะ”

พอจะวางสาย มิ้มก็มาพูดตรงๆกับออยว่า

“บางทีบ้านแกก็มีอคติกับผู้ชายมากเกินไป แม่กับยายเคยเจอผู้ชายไม่ดีสองคน แต่ไม่ได้หมายความว่าผู้ชายทุกคนจะต้องเลวเหมือนกันหมด” เห็นออยคิดตามที่พูด มิ้มหว่านล้อมว่า “ฉันอยากให้แกเลิกอคติกับผู้ชาย ชีวิตแกจะได้ไม่พลาดโอกาสที่จะได้ทำความรู้จักกับผู้ชายดีๆ ที่มีอยู่จริง”

ฟังมิ้มแล้วออยหนักใจ...

ooooooo

วันเดียวกันนี้ บัวให้มาร์คขับรถไปหาชาร์ลีที่ห้องทำงานในบริษัทของเขา บัวบอกว่าวันนี้มาร์คว่างเลยอาสามาขับรถให้ ถามว่าเขารู้จักมาร์คแล้วใช่ไหม ชาร์ลีจึงเชิญตามสบาย

บัวบอกชาร์ลีว่าเอาเอกสารมาให้เซ็นรับมอบงาน เขาบอกว่าเอาเอกสารไว้ให้ทีมงานตรวจก่อน มาร์คไม่พอใจทะลุกลางปล้องว่าทำไมไม่เซ็นให้จบๆ บัวจะได้ ไม่ต้องเทียวไปเทียวมา

“เอกสารทุกอย่างเป็นเรื่องสำคัญ ถ้าไม่ตรวจสอบให้ดี เกิดผิดพลาดขึ้นมาเรื่องเล็กอาจจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ แปลกนะครับ คุณถามผมเหมือนคุณไม่เคยทำงาน”

มาร์คอ้างว่าตนกลัวบัวมาเจอเขาบ่อยๆ เขาจะแอบชอบแฟนตน บัวเรียกปรามว่าพูดจาน่าเกลียด

“ผมพูดเรื่องจริง แฟนผมเป็นผู้หญิงเพอร์เฟกต์ขนาดนี้ ผู้ชายคนไหนอยู่ใกล้แล้วไม่ตกหลุมรักก็บ้าแล้ว” ถูกบัวปรามให้พอได้แล้ว ชาร์ลีให้มาร์คช่วยบอกว่านิยามคำว่าผู้หญิงเพอร์เฟกต์ของเขาคืออะไร มาร์คตอบทันที่ว่า “สวย มีฐานะ ทำงานเก่ง”

ชาร์ลีบอกทันทีว่าตนไม่ได้ชอบผู้หญิงเพอร์เฟกต์ มาร์คไม่เชื่อ บัวปรามอีกว่าบอกให้พอ มาร์ครู้สึกเสียหน้าจึงขอลงไปรอที่รถ ประชดบัวว่า “เชิญคุณคุยกับเขาตามสบาย”

พอมาร์คออกไป ชาร์ลีขอโทษบัวถ้าทำให้เธอไม่สบายใจ บัวบอกไม่เป็นไร ตนรู้จักมาร์คดีรู้ด้วยว่าจะง้อเขายังไง และขอโทษที่มาร์คเสียมารยาท ชาร์ลีบอกว่า ไม่ต้องขอโทษ ที่จริงมาร์คก็ไม่ได้พูดผิด ชาร์ลีปกปิดความรู้สึกที่มีต่อบัวไม่อยู่ เขามองเธออย่างอ่อนโยน

พอบัวถามว่าเขาหมายความว่ายังไง ชาร์ลีบอกว่า “หมายความว่า...พี่อาจจะทำให้บัวเสียเวลามากไปจริงๆ”

ตอบบัวไปแล้วก็นึกโมโห ถามตัวเองว่าทำไมไม่กล้าพูดวะเรา

ooooooo

มาร์คหัวเสียเดินบ่นมาที่ลิฟต์ว่าบัวไม่ไว้หน้ากันเลย เข้าลิฟต์แล้วกดลงชั้น G แต่พอมาถึงชั้นของคิวปิดฮัทลิฟต์หยุด พอประตูเปิดหอมหมื่นลี้ในชุดสวยเก๋ถือเอกสารคุยโทรศัพท์อยู่ ก้าวเข้าลิฟต์ มาร์ครีบกดปิดประตูลิฟต์ให้

หอมมองหน้าขอบคุณเบาๆแล้วคุยโทรศัพท์ต่ออย่างติดพัน

“ม้าจะขายที่จริงๆเหรอ เสียดายนะม้า น่าจะเก็บไว้...ได้ยี่สิบล้านเลยเหรอ แบ่งให้หอมเท่าไหร่...ให้หมดเลย!!! กรี๊ด...รักม้าจังเลย” มาร์คตาลุกหูผึ่ง

“หอมกำลังจะออกไปหาลูกค้า ตอนบ่ายถึงจะกลับเข้าออฟฟิศ เดี๋ยวหอมจัดการเอกสารให้แล้วกัน แค่นี้นะม้า...อยู่ในลิฟต์สัญญาณไม่ดี”

มาร์คมองหอมอย่างสนใจ พอลิฟต์ถึงชั้น G เขาเดินตามหอมไปพึมพำตาเป็นมัน “สวย รวย เพอร์เฟกต์!”

มาร์คหาทางที่จะรู้จักหอม จึงแกล้งเดินชนอย่างแรงจนหอมคะมำแล้วทำเป็นรีบเข้าประคอง

“ผมขอโทษครับ ผมรีบเดินไปหน่อยเลยไม่ทันระวัง” กุลีกุจอช่วยเก็บของแล้วจะประคองหอมลุกขึ้น หอมมองหน้าเห็นเขาเก๊กหล่อ ตาเจ้าชู้ หอมเบี่ยงตัวหลบบอกไม่เป็นไรลุกเองได้ มาร์คยังตื๊อจะช่วย หอมมองหน้าถาม

“มีคำไหนที่ฉันพูดไม่ชัดเจนเหรอคะ คุณถึงฟังไม่เข้าใจ วันหลังจะใช้มุกจีบผู้หญิง กรุณาเลือกวิธีที่นุ่มนวลกว่านี้ด้วยนะคะ เพราะนอกจากจะไม่สร้างความประทับใจแล้ว คุณยังจะถูกรังเกียจอีกด้วย”

หอมลุกขึ้นเดินเชิดไป มาร์คมองตามยิ้มมุมปากชอบใจ พอดีบัวออกจากลิฟต์มาเจอถามมาร์คว่ามีอะไรไหม มาร์คตอบหน้าตาเฉยว่ามีอุบัติเหตุนิดหน่อย ไม่รู้ว่าแกล้งชนตนเพราะอยากทำความรู้จักหรือเปล่า เห็นบัวนิ่วหน้าไม่ชอบใจเลยยิ่งดราม่าว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ตนเจอผู้หญิงมาสนใจ แต่ตนไม่เคยสนใจเพราะตนให้เกียรติผู้หญิงที่รักทั้งต่อหน้าและลับหลัง

มาร์คเดินออกไปเลย บัวรีบตามบอกอย่าทำตัวเป็นเด็กตนไม่ชอบ เขาจึงทำเป็นยอมหันมา บัวบอกว่ามีอะไรก็พูดกันดีๆ ปรับความเข้าใจกันด้วยเหตุผลไม่ใช่อารมณ์ มาร์คเล่นต่อทำเป็นขอโทษ ตนแค่กลัวว่าบัวจะไม่รักตนแล้ว

“โถ...บัวขอโทษที่พูดไม่ดีกับคุณต่อหน้าพี่ชาร์ลี ถึงพี่ชาร์ลีจะเป็นเพื่อนพี่อัทธ์ แต่เขาเป็นลูกค้า มาร์คเข้าใจบัวนะคะ” มาร์คดราม่าน้ำตาคลอขอให้บัวเข้าใจว่าตนทำไปเพราะรักไม่อยากให้ผู้ชายอื่นมายุ่งกับเธอ แต่ถ้าแต่งงานกันแล้วอะไรๆก็คงจะดีขึ้น “ค่ะมาร์ค...อีกไม่นานค่ะ เราจะต้องได้แต่งงานกัน บัวสัญญา”

มาร์คดึงบัวเข้าไปกอดยิ้มอย่างสมใจที่หลอกบัวได้สำเร็จ บัวยิ้มอย่างมีความสุข

เมื่อบัวกลับถึงบริษัท เลขาของอัทธ์บอกว่าอัทธ์บอกให้บัวไปหา เธอเข้าไปถามว่าพี่มีธุระอะไร อัทธ์ถามถึงมาร์ค บัวบอกว่าขอตัวกลับไปแล้ว

อัทธ์ถามว่าเมื่อเช้าทะเลาะกับมาร์คที่บริษัทชาร์ลีหรือ ชาร์ลีเป็นห่วงบัวบอกให้ตนช่วยดูแลด้วย บัวบอกว่าตนจัดการกับมาร์คได้เพราะรู้จักเขาดี ตนอยู่กับเขาตลอด รู้ว่ามาร์เขาดีพอสำหรับตนและครอบครัวเรา อัทธ์ฟังแล้วเหนื่อยใจ

มาร์คเห็นหอมทั้งสวยและรวยก็ตามจีบ เอาช่อดอกไม้ฝากอัครมงคลไปให้หอมที่ยืนคุยอยู่กับออยและมิ้ม ออยนึกว่าปีมงคลฝากมาให้หอม อัครมงคลบอกว่าไม่ใช่ หอมจึงหยิบการ์ดที่ติดกับช่อดอกไม้ขึ้นอ่าน...

“ดอกไม้ช่อนี้...แทนคำขอโทษที่ชนคุณเมื่อเช้า และแทนคำขอบคุณที่ทำให้หัวใจของผมพุ่งชนกับคำว่ารัก”

“เขาฝากบอกด้วยว่า เขาจะรอพบคุณหอมอยู่ข้างล่าง” อัครมงคลบอก หอมพยักหน้ารู้ว่าเป็นใคร ออยถามว่าเขาเป็นใครหรือ หอมจิกตาบอกว่า ไอ้ขี้เก๊ก รู้จักหอมแฟนปีน้อยไปแล้ว!

หอมเอาช่อดอกไม้ไปคืนมาร์ค บอกว่ารับไม่ได้เพราะ “ว่าที่ผัว” จะด่าเอา มาร์คตื๊อว่าเป็นแค่ “ว่าที่” เธอยังมีสิทธิ์เลือก ตนสมัครเป็นตัวเลือกให้เธอ หอมสวนไปทันควันว่าตนรักเดียวใจเดียว ไม่มีคบเผื่อเลือก แล้วสะบัดหน้ากลับออฟฟิศ มาร์คเดินตามไปตื๊ออีก หอมแก้เผ็ด ทำทียิ้มหวานบอกให้รอประเดี๋ยว แล้วต่อโทรศัพท์ถึงปีมงคลเล่าให้ฟังแล้วยื่นโทรศัพท์จ่อหูมาร์ค เสียงปีมงคลตะโกนมาอย่างดุดันว่า

“อย่ายุ่งกับแฟนกู!!!”

“เข้าใจตรงกันแล้วนะคะ” หอมเอาโทรศัพท์ออก แล้วเดินเข้าออฟฟิศเลย

“คุณหอม...ผมจะไม่ยอมแพ้!!!” มาร์คตะโกน

ออยเห็นพฤติกรรมของมาร์ค บ่นกับมิ้มว่ามีแฟนอยู่แล้วยังกล้าทำขนาดนี้เลยเหรอไอ้หม่ำ! มิ้มบอกว่าน่าสงสารน้องสาวอัทธ์ ถ้าได้แต่งงานกับมันต้องตกนรกทั้งเป็นแน่ ออยนิ่งเครียด ตัดสินใจที่จะทำอะไรบางอย่าง

ooooooo

ออยตัดสินใจจะช่วยบัวไม่ให้ถูก “ไอ้หม่ำ” หลอก คืนนี้จึงดักพบอัทธ์ที่คอนโด บอกว่ามาร์คมาจีบหอม อัทธ์อยากให้เธอเป็นเพื่อนกับบัว เพื่อบัวจะได้รู้สึกว่าตัวเองมีเพื่อนที่จริงใจและหวังดี

“โนๆๆ ฉันไม่ได้หวังดี ฉันหวังเงิน” ออยทำห้าวแก้เขิน

“จะหวังอะไรผมก็ต้องขอบคุณคุณมาก ผมกำลังเครียดอยู่เลย เพราะน้องดาวเพื่อนที่บัวอยากให้ผมไปทำความรู้จักคนนี้ ผมเคยได้ยินข่าวลือว่าเธอพัวพันกับยาเสพติด”

ออยถามว่าแล้วบัวไม่รู้หรือ อัทธ์บอกว่ารู้แต่ไม่เชื่อ ออยยิ้มมั่นใจว่า เคสนี้จัดการง่ายมาก

เมื่อบัวนัดให้อัทธ์ไปหาดาวใจที่ร้าน “กินเถอะ” ของเธอที่ใต้สะพานพระราม 6 เป็นร้านขายขนมปังปิ้งกับน้ำแข็งไส ดาวใจดีใจมากเพราะเคยชอบอัทธ์มาก่อนเธอต้อนรับอย่างกระตือรือร้น อัทธ์ขอเมนูแนะนำสองอย่างเผื่อเพื่อนตนด้วย ดาวใจมองไปข้างหลังอัทธ์เห็นออยในมาดทอมบอยทะมัดทะแมงเก๊กแมนจนดูเว่อร์จงใจพูดดังๆ

“จัดมาหวานๆเลยนะฮะ วันนี้วิ่งไล่จับคนร้ายมาทั้งวันเสียเหงื่อไปเยอะ” ดาวแปลกใจถามว่า จับคนร้าย? “เรา...ร้อยตำรวจตรีหญิง รักชาติ ซื่อตรง” บอกแล้วทำสะดุ้งหยิบวิทยุสื่อสารออกมาคุยเรื่องจับคนร้ายเสียงดัง

ดาวใจมองดูแปลกๆ บอกอัทธ์ให้รอเดี๋ยวจะไปทำขนมมาให้ ออยบอกอัทธ์ว่าเห็นไหมหน้าซีดเลย ถ้าเธอพัวพันกับยาเสพติดจริงรับรองจะไม่กล้ามายุ่งกับเขา เพราะมีเพื่อนเป็นตำรวจ

แต่แล้วความลับก็แตก เมื่อชายฉกรรจ์สามคนเข้ามาสั่งขนม ดาวใจรีบเดินไปหลังร้านหยิบมือถือรายงานจ่าว่าเจอไอ้เข้มกับลูกน้องมันแล้ว บอกจ่าให้รีบส่งกำลังมาด่วน วันนี้ตนต้องลากมันเข้าคุกให้ได้

พอดาวใจออกมา ชายฉกรรจ์คนหนึ่งเหลือบเห็นปืนและวอที่เอวออย มันเดินเข้าไปถาม ทำไมต้องพกปืนกับวอเป็นอะไร? ออยอยากขู่ดาวใจตอบเสียงดังฟังชัดว่า

“เป็นตำรวจฮะ”

วงแตกทันที! ชายฉกรรจ์ยกเก้าอี้ทุ่มใส่ออยแล้วควักปืนยิงใส่ทันที ออยตกใจยกมือปิดหูร้องกรี๊ดแต่ดาวใจเอาปืนจิ๋วที่เหน็บที่ข้อเท้าขึ้นยิงอย่างแม่นยำ ชายสองคนล้มลงทันที อัทธ์จะพุ่งเข้าหาออยถูกดาวใจดึงไปหลบหลังรถบอกว่าอย่าไปอันตราย อัทธ์ถามว่าดาวเป็นอะไร

“ดาวเป็นตำรวจสายลับปลอบตัวมาจับพวกมัน”

รถตำรวจเข้ามาพร้อมตำรวจสามสี่นาย คนร้ายที่เหลือจะหนี ตำรวจสั่งให้วางปืน มันเห็นออยหลบอยู่หลังโต๊ะเลยจับเป็นตัวประกันตะโกน “อย่าเข้ามา ไม่งั้นอีนี่ตาย!”

ออยกัดแขนมันอย่างแรงกระทุ้งศอกใส่ท้องมันจนตัวงอแล้ววิ่งไปหาอัทธ์ เขากอดเธอไว้แน่นเอาตัวบังกระสุนให้ ออยปลอดภัย แต่เขาถูกกระสุนที่แขนซ้ายแต่เขาก็ยังกอดออยไว้แน่น

ดาวใจพุ่งเข้าเตะปืนคนร้ายถีบยอดอกแล้วจับแขนบิดไพล่หลังอย่างรวดเร็ว จับตัวมันได้สำเร็จ

ooooooo

เมื่อพาอัทธ์เข้าโรงพยาบาล ออยเฝ้าอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน ยิ่งคิดถึงที่อัทธ์ปกป้องเธอด้วยชีวิตก็ยิ่งสะเทือนใจ

ชาร์ลีอยู่กับออย บอกเธอว่าบัวกับเพื่อนๆกำลังมาอาจจะเจอเธอที่นี่ แต่นาทีนี้ความเป็นห่วงอัทธ์ทำให้ออยไม่มีอะไรจะกลัวอีกแล้ว บอกชาร์ลีว่าเรื่องอื่นไว้แก้กันทีหลัง ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญเท่าเขาอีกแล้ว

หมอบอกว่าอัทธ์ปลอดภัยแล้ว รักษาแผลไม่กี่วันก็กลับบ้านได้ ทุกคนจึงโล่งใจ เมื่ออัทธ์รู้สึกตัวคำแรกที่เขาถามชาร์ลีคือ “คุณออยล่ะ” ชาร์ลีแซวว่าตื่นมาก็ถามหาหญิงเลยนะ เธอเพิ่งกลับไปเมื่อกี๊นี้เอง ถามว่า

“อัทธ์...แกรักคุณออยเข้าแล้วใช่ไหม” อัทธ์ถามว่า ถามทำไม “เพราะฉันจะบอกว่า ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าคุณออยก็มีใจให้แกเหมือนกัน เอาโว้ย...ถ้ารู้ใจตัวเองแล้ว จะทำอะไรก็รีบทำก่อนที่อะไรๆมันจะสายเกินไป”

ออยกลับไปที่คิวปิดฮัทด้วยใจที่ยังเป็นห่วงอัทธ์มาก แต่ก็ยังสงวนท่าที โชคดีที่ภีมให้เธอเป็นตัวแทนไปเยี่ยมเขา ออยดีใจมาก แต่จู่ๆตาขวาก็กระตุกสะดุดใจตามความเชื่อว่า “ขวาร้ายซ้ายดี” ปลอบใจตัวเองว่า ไม่มีอะไรหรอกคิดมากไปได้

บัวกับน้ำมนต์และเพรียวชวนกันไปเยี่ยมอัทธ์แต่ไม่รีบร้อนเพราะได้ข่าวว่าเขาปลอดภัยแล้ว
แต่ขณะออยถือกระเช้าถึงโรงพยาบาลก็เจอ

ดาวใจเข้าอย่างจัง ออยตกใจจะหนี ดาวใจกระโดดล็อกคอ ถามว่าทำไมต้องปลอมตัวเป็นตำรวจ ต้องการอะไร ออยดิ้นจะหนี พอดีบัวกับเพื่อนๆมาเจอ ทั้งน้ำมนต์และเพรียวต่างจำออยได้แต่บัวไม่รู้จักออย ตรงเข้าไปถามดาวใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ออยเห็นน้ำมนต์ เพรียวเดินมาก็ยิ่งตกใจเลยแกล้งทำเป็นตาย ดาวใจตกใจคลายมือที่ล็อกคอ ออยได้จังหวะวิ่งหนีสุดชีวิต บัวงงถามว่าใครหรือ บรรดาโจทก์ทั้งน้ำมนต์และเพรียวที่เคยมีเรื่องกับออยต่างวิ่งตามไปเป็นพรวน

ออยวิ่งไปเจอเตียงเข็นเปล่าจึงโดดขึ้นไปนอนเอาผ้าคลุม บรรดาโจทก์วิ่งตามมาเห็นเตียงเข็นศพ เพรียวจะเปิดดูพลันก็ร้องตัวสั่น “ศพ!” แล้ววิ่งตามเพื่อนๆไป ครู่หนึ่งบุรุษพยาบาลมาเข็นเตียงที่ออยนอนอยู่เข้าไปในห้องดับจิต! ออยตกใจกลัวยิ่งกว่าเจอบรรดาโจทก์ที่ตามล่าอีก

บัวกับเพื่อนๆเข้าไปเยี่ยมอัทธ์ บัวบอกว่าตนโทร.คุยกับศรีจิตราและปลื้มจิตรแล้ว ทั้งสองก็เจอผู้หญิงคนนั้นเหมือนกับน้ำมนต์กับเพรียว คาดคั้นถามอัทธ์ว่า “ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร!” พออัทธ์บอกว่าเป็นเพื่อน บัวถามว่าแล้วทำไมต้องมายุ่งวุ่นวายกับเพื่อนตน บรรดาโจทก์ต่างรุมกันให้อัทธ์บอกความจริงมา

“พี่พูดไม่ได้ พี่ไม่อยากให้เขาเดือดร้อนมากไปกว่านี้” อัทธ์บ่ายเบี่ยง แต่บัวไม่ยอมถามว่า ตกลงเขาเป็นอะไรกับพี่!

“เป็นแฟน” ชาร์ลีโพล่งขึ้น

“เป็นแฟน!!!” สาวๆร้องขึ้นพร้อมกัน อัทธ์ติง ชาร์ลีว่าอย่าหาเหาใส่หัวตน ชาร์ลีแย้งว่าถ้าไม่บอกว่าออยเป็นแฟน เหาจะอยู่บนหัวออยแทน ให้อัทธ์ยอมรับความจริงเสียเถิด!

ในที่สุดความจริงทั้งหมดก็ถูกเปิดเผย เมื่อเพื่อนๆ ของบัวรู้ว่าเหตุที่บัวให้พวกตนไปสัมพันธ์กับอัทธ์เพราะตัวเองอยากแต่งงานกับมาร์ค ทั้งหมดเป็นแผนของบัวที่ใช้เพื่อนเป็นเหยื่อเพื่อบรรจุความต้องการของตัวเอง ต่างโกรธบอกว่าพวกตนต้องการเพื่อนที่จริงใจ และประกาศตัดเพื่อนกับบัว

บัวร้องไห้ยืนยันว่าตนไม่ผิด ชาร์ลีถามว่าร้องไห้ทำไม เธอปดว่าผงเข้าตา ชาร์ลีเข้าไปขอดู บัวโมโหด่าฉอดๆ

“บัวโตแล้วนะคะพี่ชาร์ลี และบัวก็มีคู่หมั้นแล้ว พี่ชาร์ลีจะทำแบบนี้กับบัวไม่ได้ ถ้าพี่ชาร์ลีทำอีกบัวจะฟ้องพี่อัทธ์ ฟ้องคุณแม่ ฟ้องทุกคน”

“กลับมาเป็นน้องบัวปากร้ายคนเดิมแล้ว พี่ค่อยสบายใจหน่อย ไปนะ” ชาร์ลีเดินยิ้มออกไปอย่างมีความสุขที่ถูกบัวด่าเหมือนที่เคยด่าตอนเด็กๆ

ooooooo

ออยหนีโจทก์โหดทั้งโขยงแทบเอาชีวิตไม่รอด ออกจากห้องดับจิตจึงรู้ว่ากระเช้าเยี่ยมที่ภีม
ฝากมาหายไปแล้ว ออยเลยไปซื้อเกาเหลาเลือดหมูมาเยี่ยมแทน ทันทีที่เห็นหน้าออย อัทธ์ถามว่าไปไหนมาตนเป็นห่วงแทบแย่

“หลบภัยอยู่น่ะสิ พอเห็นว่าน้องสาวคุณกับเพื่อนๆ กลับไปแล้วฉันถึงมา แล้วเป็นยังไง พวกน้องคุณว่ายังไงบ้าง”

อัทธ์บอกว่าพวกเขาไม่ว่ายังไง ออยไม่เชื่อ อัทธ์จึงบอกว่าตนกับชาร์ลีช่วยกันบอกว่าเธอเป็นเพื่อน ตนวานให้มาช่วยจัดการกับเพื่อนๆของบัว แต่ไม่มีอะไรแล้วสบายใจได้ ออยพยักหน้าบอกว่าบอสให้ตนเป็นตัวแทนมาเยี่ยมเขา ที่จริงมีกระเช้ามาด้วยแต่ไม่รู้หายไปไหนแล้ว เลยซื้อเกาเหลาเลือดหมูมาฝากแทน ถามว่ากินได้ใช่ไหม

อัทธ์บอกว่ากินไม่ได้ก็จะกิน แล้วเร่งให้แกะใส่ชามให้ พอออยแกะใส่ชามยกมาให้ก็อ้อนให้ป้อน ออยค้อนแก้เขินทำเสียงขุ่นใส่ว่า “มากไปแล้ว!”

“น้อยไปด้วยซ้ำกับการที่ผมช่วยชีวิตคุณ” ออยถามว่าตอนนั้นคิดอะไรอยู่ ไม่กลัวตายรึไง “ไม่ได้คิดอะไรเลย รู้แค่ว่าคุณต้องปลอดภัย”

เป็นคำตอบง่ายๆที่ออยรู้สึกดีมาก เก็บอาการเขินป้อนอาหารให้ อัทธ์อ้าปากรับแต่ตามองหน้าเธออย่างมีความสุข ออยทำเฉไฉตั้งหน้าตั้งตาป้อนแต่ไม่กล้าสบตาเขา

ฝ่ายมาร์คเมื่ออยู่คนเดียวที่คอนโดก็ซื้อก๋วยเตี๋ยวมากิน ทำตัวบ้านๆตามกำพืดของตัวเอง ใส่พริกเป็นช้อนๆ ซดโฮกๆอย่างถึงใจ อีกมือกดดูข่าวในโทรศัพท์มือถือ

“ปีมงคลผู้กำกับภาพยนตร์อินดี้ชื่อดังเปิดตัวแฟนสาว...หอมหมื่นลี้” อ่านแล้วหัวเราะหึๆ “ปีมงคลหน้าอย่างกับปีวอก กูหล่อกว่าเยอะ”

พอดีบัวโทร.มา เขากดรับสายหวานไปทันทีว่า “กำลังคิดถึงบัวอยู่พอดีเลยครับ” บัวบอกว่ามีข่าวดี พี่อัทธ์มีแฟนแล้ว มาร์คถามตื่นเต้นว่าเพื่อนคนไหนมาวินหรือ บัวบอกว่าไม่ใช่เพื่อนตนแต่เป็นคนรู้จักกับพี่อัทธ์ชื่อออย มาร์คชะงักกึกจนบัวถามว่ามีอะไรหรือเปล่า มาร์คถามว่าแล้วคุณแม่เธอรู้เรื่องหรือยัง ยอมรับผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่า

บัวบอกว่ารู้แล้ว ถ้าเป็นผู้หญิงที่พี่อัทธ์รักตนก็ยินดีและความฝันของเราก็จะได้เป็นจริงเสียที บัวได้ยินเสียงฟืดๆ ถามว่าดีใจจนร้องไห้หรือ มาร์คกะล่อนว่าตนดีใจเพราะรอคอยวันนี้มานานแสนนานแล้ว

ที่แท้มาร์คสั่งน้ำมูกเพราะซดน้ำก๋วยเตี๋ยวเผ็ดจนน้ำตาไหล น้ำมูกย้อย

ooooooo

แต่แล้ว ในที่ประชุมคิวปิดฮัทวันนี้ ภีมก็ประกาศที่ทำให้มิ้ม ออย การะเกดตกใจแทบช็อก เมื่อเขาสั่งไม่ให้จัดงานนัดเดต เพราะลูกค้าชายหญิงไม่สมดุลกัน คือชายสองแต่หญิงมีถึงเจ็ด! ซ้ำในเจ็ดคนนี้มีซินดี้กับแองจี้สาวแสบซ่าบ้าระห่ำอยู่ด้วย

ออยเชื่อว่าเราจัดการควบคุมทุกอย่างได้

“แต่ผมไม่มั่นใจ และผมก็จะไม่เอาบริษัทของผมไปเสี่ยงกับพวกคุณด้วย สรุปว่าถ้าก่อนถึงวันงาน คุณหาลูกค้ามาร่วมงานไม่ได้ในสัดส่วนที่ดีกว่านี้ งานนี้ก็ต้องยกเลิก” ภีมสั่งเฉียบขาดแล้วออกจากห้องไปเลย สามสาวมองหน้ากันกลุ้ม...

วันนี้อัทธ์เพิ่งกลับบ้าน แม่กับนมเล็กบ่นเป็นห่วง บัวรีบบอกแม่ว่าไม่ต้องห่วงเพราะพี่อัทธ์โตจนมีแฟนแล้ว อารีย์ตะลึงถามว่ามีแฟนแล้วทำไมไม่บอกแม่ บอกมาเดี๋ยวนี้แฟนอัทธ์เป็นใคร

อัทธ์บอกแม่ว่าออยไม่ใช่แฟนตนแต่เป็นคนที่ตนจ้างมาทำแผนไล่เพื่อนของบัว บัวเลยเข้าใจผิดว่าเป็นแฟนตน นมเล็กถามว่าแต่เขาก็มีใจให้เหมือนกันใช่ไหม อารีย์คาดคั้นทันทีว่า “จริงหรือเปล่าอัทธ์”

“ครับ ผมไม่รู้ว่าไปตกหลุมรักเธอตอนไหน กว่าจะรู้ตัวก็รักเธอเข้าเสียแล้ว”

คำตอบของอัทธ์ทำเอา สว.ทั้งสองลืมวัยดีใจร้องกรี๊ดออกมา คาดหวังไปต่างๆนานา อารีย์สั่งทันทีว่า

“อัทธ์ต้องพามางานวันเกิดแม่ นี่คือคำสั่งเด็ดขาด”

อัทธ์หนักใจ เลิกงานเขาจึงไปหาออยที่คิวปิดฮัท มิ้มกับเกดอยู่กับออย ทั้งสองรู้งานอ้างว่าต้องไปซื้อของใช้เข้าห้อง เปิดโอกาสให้ทั้งสองอยู่กันตามลำพัง อัทธ์ถูกใจจี๋เร่งให้ออยไปขึ้นรถจะพาไปดินเนอร์กัน อ้างว่าเพื่อซ้อมให้เหมือนเราเป็นคนพิเศษกัน เวลาไปแสดงเป็นแฟนกันต่อหน้าใครเธอจะได้แสดงได้แนบเนียน แล้วควงออยเข้าไปในร้านอาหารหรูเลย

ออยจำต้องเข้าไปทั้งที่ยังงง เมื่อเข้าไปนั่งแล้ว

ถามว่าเขาคิดจะทำอะไร อัทธ์สารภาพว่าวันก่อนที่โรงพยาบาลบัวกับเพื่อนคาดคั้นตนว่าออยเป็นใคร ตนเลยต้องบอกไปว่าเป็นแฟนที่มาช่วยขัดขวางแผนของบัว แล้วขอร้องให้ออยช่วยด้วย ออยกังวลกลัวแม่เขาจะจับผิดได้

“ไม่ต้องห่วง คุณแม่ผมรู้เรื่องคุณดีอยู่แล้ว เราจะร่วมมือกันจัดฉากตบตาบัวว่าคุณแม่ไม่ปลื้มคุณ ท่านจะสั่งเด็ดขาดให้ผมเลิกกับคุณ ผมก็จะเป็นเด็กดีฟังคำสั่งของคุณแม่ แค่นี้ก็จบ ช่วยผมเถอะ ไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง”

ออยตัดสินใจช่วยแต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน คือเขาต้องสมัครเป็นลูกค้าของคิวปิดฮัท ร้อยแผนกันเข้าสนิทเนียนเลย

“ตกลงผมยินดีทำตามแผนของคุณ ดิว”

“ดิว!” ทั้งสองชนแก้วน้ำเปล่ากันด้วยอารมณ์เข้มข้นเข้ากันกึ๊บ

ฝ่ายบัวก็คุยกับมาร์คว่าคุณแม่ตื่นเต้นมากเมื่อรู้ว่าพี่อัทธ์มีแฟน ที่เหลือเป็นหน้าที่ของเขาที่จะทำให้คุณแม่ยอมรับในตัวเขายังไง มาร์คบอกว่าไม่ต้องห่วง ตนคิดแผนไว้หมดแล้ว คุณแม่จะต้องรักและประทับใจในลูกเขยคนนี้แน่ๆ

ooooooo

มิ้มถามออยว่าไปงานวันเกิดคุณแม่อัทธ์ไม่กลัวเจอไอ้หม่ำหรือเดี๋ยวมันไปบอกแม่กับยายว่าออยมีแฟนเป็นเรื่องแน่ มิ้มก็เตือนว่าอย่าเล่นละครให้สมจริงมากนัก เกิดครอบครัวเขาไม่ปลื้มขึ้นมาชีวิตรักจะ
ไม่ราบรื่น

“ไม่ปลื้มก็ช่างสิ ไม่เห็นจะแคร์ ฉันเป็นแค่แฟนหลอกๆ จบงานก็จบกัน” ออยทำเป็นไม่แยแส แต่มิ้มมองไม่เชื่อ

วันต่อมาออยก็เข้าครัวทำขนมฝอยทองอย่างพิถีพิถันแล้วใส่กล่องผูกโบน่ารักเตรียมเป็นของขวัญ
วันเกิดไปให้แม่ของอัทธ์ มิ้มเห็นแล้วได้แต่ยิ้มพึมพำ “ไหนว่าไม่แคร์?”

เมื่อได้เวลาอัทธ์เคาะประตูเรียกออย เขามองเธอที่แต่งตัวเรียบๆแต่ดูดี มองจนออยถามว่ามองอะไร
“มองแฟนสวย” เขาตอบหน้าตาเฉย พอออยทำเสียงแข็งปรามเขาก็บอกว่าเรียกให้ชินปาก แล้วมือหนึ่งช่วยถือกล่องขนมอีกมือก็จูงออยออกไป เขาทำทุกอย่างเนียนๆ อ้างว่าต้องฝึกให้ชินจะได้ดูสมเป็นแฟนกันจริงๆ

ออยทำขนมฝอยทองไปฝากอารีย์และทำลูกมะกรูดใบเตยหอมไปฝากนมเล็ก อัทธ์ถามนมเล็กว่าเหมาะเป็นแม่ศรีเรือนของตนไหม ออยขึงตาปรามว่า

“แม่กับยายฉันสอนเพราะอยากให้ฉันมีวิชาชีพติดตัว และให้รู้จักนำของใกล้ตัวมาทำใช้เอง จะได้ไม่ต้องเสียเงินซื้อไปเสียทุกอย่าง...ไม่ได้สอนไว้เป็นแม่ศรีเรือนของใคร”

ทั้งอารีย์และนมเล็กต่างเอ็นดูออยมาก อารีย์ถึงกับบอกนมเล็กขณะออยไปเปลี่ยนชุดเตรียมการแสดงว่า

“คนนี้แหละลูกสะใภ้ของฉัน...ฉันให้ผ่าน” นมเล็กเห็นด้วยเต็มที่ที่หน้าบ้าน บัวกับมาร์คมาถึงแล้ว มาร์คถามบัวว่าจำแผนของเราได้ใช่ไหม บัวยิ้มมั่นใจบอกว่า “ได้สิคะ”

แผนเอาชนะใจอารีย์ของมาร์คคือ งานเลี้ยงจัดที่ริมสระว่ายน้ำในบ้าน ให้บัวทำทีเป็นลมตกน้ำแต่บัวว่ายน้ำไม่เป็นและร้องให้มาร์คช่วย...มาร์คโดดลงไปช่วยขึ้นมา แค่นี้มาร์คก็จะได้เป็นฮีโร่แล้ว อัทธ์ก็ต้องขอบคุณที่ช่วยชีวิตน้องสาวตนทบทวนแผนแล้วพากันเดินเข้าไปในงาน บัวพามาร์คไปไหว้แม่ ถามอัทธ์ว่าไหนล่ะแฟนพี่

“เตรียมการแสดงเซอร์ไพรส์ให้คุณแม่อยู่” บัวทำเป็นตื่นเต้นว่ามีเซอร์ไพรส์ด้วย อัทธ์พูดเหน็บมาร์คในทีว่า “จะไม่ใช่แค่เซอร์ไพรส์คุณแม่นะ รับรองว่าจะมีคนแถวนี้เซอร์ไพรส์มากๆด้วย”

อัทธ์พูดไม่ทันขาดคำ ออยก็ออกมาในชุด “เซิ้งกะลา” ร้องและเต้นออกมาอย่างอึกทึก พอมาร์คเห็น
ออยก็ถึงกับซีดทำท่าจะออกไปจากตรงนั้น อัทธ์รู้ทันถามว่าจะไปไหน มาร์คปดว่าจะไปเอาโทรศัพท์ อัทธ์มองที่กระเป๋ากางเกงมาร์คถามว่าที่ตุงๆอยู่นั่นอะไร เหน็บว่า เซอร์ไพรส์จนเบลอเลยใช่ไหม มาร์คยิ้มแหยจำต้องเดินกลับไปยืนข้างบัวเหงื่อแตกเต็มหน้า

ขณะออยเต้นเซิ้งกะลา อารีย์กับนมเล็กก็วางแผนนางร้าย อารีย์พูดดังๆอย่างไม่พอใจว่า

“นี่เหรอของขวัญเซอร์ไพรส์ กะโหลกกะลา!” นมเล็กผสมโรงว่าไม่สมกับเป็นกุลสตรีเลย

บัวทำเป็นชื่นชมออยกับมาร์ค เพื่อให้อารีย์เห็นดีเห็นงาม ทันใดนั้นออยก็แกล้งทำกะลาหลุดมือร่อนไปโดนหน้าผากอารีย์อย่างจัง แล้วตัวเองก็ตกใจที่ร่อนแรงไปหน่อยรีบเข้าไปขอโทษ เอาน้ำแข็งบนโต๊ะโปะหน้าผากมือปัดแก้วบนโต๊ะน้ำหกใส่กระโปรงของอารีย์ก็คว้าทิชชูที่ใช้แล้วบนโต๊ะเช็ดให้ พอนมเล็กทักท้วงก็ประคองอารีย์ให้ไปเปลี่ยน

“อย่ามายุ่งกับฉัน!” อารีย์แกล้งตวาด สั่งอัทธ์ “อัทธ์ต้องเลิกคบกับผู้หญิงคนนี้!”

อารีย์ทำเป็นเกรี้ยวกราดไม่พอใจออยมาก นมเล็กก็ผสมโรงเป็นปี่เป็นขลุ่ย บัวจับมือพี่ชายแสดงความเห็นใจ

แต่พออารีย์กับนมเล็กเดินเข้ามาในบ้าน สอง สว. ก็หลุดขำออกมา อารีย์ถามนมเล็กว่าตนแสดงละครดีไหม นมเล็กชมว่าอยากมอบรางวัลออสการ์ให้เลย

ฝ่ายออยก็ถามอัทธ์อย่างกังวลว่าคุณแม่โกรธตนหรือเปล่า อัทธ์บอกว่าไม่เลย สบายใจได้ เธอถามอีกว่าแล้วบัวเชื่อไหมว่าคุณแม่ไม่ชอบตนจริงๆ อัทธ์บอกว่าโดนไปขนาดนี้ไม่เชื่อก็แย่แล้ว

“งั้นก็ถือว่าแผนเราสำเร็จ คุณไปดูแลคุณแม่เถอะ ฉันจะไปทำธุระของฉัน” แล้วเดินไปเลย

ooooooo

ออยเดินหาเจอมาร์คขณะที่เขากำลังจะหนีกลับพอดี เข้าไปทักบอกว่าย่าแม้นคงจะดีใจถ้ารู้ว่าหลานชายชีวิตดีขึ้น ถามว่า “จริงไหมหม่ำ”

มาร์คห้ามเรียกชื่อนั้นอ้างว่าหมอทักว่าชื่อนั้นไม่เป็นสิริมงคลกับตน

“แต่ถ้านายลืมกำพืดตัวเอง ต้มตุ๋นหลอกคนอื่น ต่อให้นายเปลี่ยนชื่อให้เลิศเลอกว่านี้ คำว่าสิริรมงคลก็ไม่มีวันเกิดกับชีวิตนาย มันจะมีแต่คำว่าอัปมงคล” ออยย้ำเหมือนแช่ง มาร์คถามว่าเธอจะเอายังไงกับตน ออยบอกว่าตนไม่ต้องการอะไร เพียงแต่จะมาบอกว่า “ฉันดีใจนะที่เราสองคนจะได้ดองเป็นญาติกัน ฉันเป็นสะใภ้ใหญ่นายเป็นเขยเล็ก เวลาครอบครัวคุณอัทธ์ไปเยี่ยมแม่กับยายฉันที่บ้าน ฉันจะได้ชี้ให้ทุกคนดูว่าที่ดินตรงไหนเคยเป็นบ้านหลังน้อยของคุณมาร์ค”

พูดแล้วออยเดินกลับเข้าบ้าน มาร์คตามไปเอาคืน แว้งใส่ออยว่าแม่กับยายของเธอก็เป็นพวกลืมกำพืดตัวเองเหมือนกัน เพราะแม่กับยายของเธอเป็นพวกผู้หญิงชอบเกาะผู้ชายหล่อและรวย ที่ดินที่เธออยู่ก็เป็นของพ่อเธอที่แม่เธอไปหลอกเอามา

ออยโต้ทันทีบอกว่าแม่กับยายไม่เคยหลอกใคร มาร์คถามว่าเคยสงสัยบ้างไหม ว่าทำไมแม่กับยายถึงสอนไม่ให้เธอรักพ่อกับตา เพราะเขากลัวเธอเจอกับพวกเขาแล้วจะรู้ความจริงว่าธาตุแท้ของแม่กับยายเป็นยังไง

ออยกระชากคอเสื้อมาร์คบอกว่าตนตั้งใจจะไม่ยุ่งเรื่องเขากับบัวแต่เมื่อเขาเปิดศึกอย่างนี้ตนก็จะบอกความจริงกับบัวเลยว่าเขาเป็นใคร

“ก็เอาสิ ฉันจะบอกคุณอัทธ์บ้างว่าเธอกำลังเจริญรอยตามแม่กับยายใช้เต้าไต่ปีนขึ้นไป เท่านี้ก็รวยได้”

“ไอ้หม่ำ มึงตายยยยยย!!!!” ออยพุ่งเข้าบีบคอมาร์คจนตกลงไปในน้ำทั้งสองคน

ooooooo