ซ่อนรักกามเทพ ตอนที่ 3 นิยายไทยรัฐ
วันพฤหัสบดีที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

ซ่อนรักกามเทพ ตอนที่ 3


25 พ.ค. 2560 09:28
1,270,098 ครั้ง

ละคร นิยาย ซ่อนรักกามเทพ

ซ่อนรักกามเทพ ตอนที่ 3

อ่านเรื่องย่อ

ซ่อนรักกามเทพ

แนว:

โรแมนติก-คอมมาดี้

บทประพันธ์โดย:

ซ่อนกลิ่น

บทโทรทัศน์โดย:

สุธิสา วงษ์อยู่

กำกับการแสดงโดย:

พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์

ผลิตโดย:

บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

พงศกร เมตตาริกานนท์ ,ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์

บัวกับมาร์คไปหาน้ำมนต์ที่สวนปฏิบัติธรรม บัวถูกน้ำมนต์ด่าว่าให้เลิกตามมาเชียร์ตนให้รักกับพี่อัทธ์เสียที ตนตัดใจได้แล้ว เพราะไม่อยากเสียใจกับผู้ชายเลวๆอีก บัวกับมาร์คบอกว่าพี่อัทธ์เป็นคนดี

“ไม่มีผู้ชายดีๆคนไหนสร้างปัญหาให้ผู้หญิงต้องมาตบตีแย่งชิงกันหรอก” บัวถามว่าเธอรู้เรื่องศรีจิตราหรือ “รู้สิ ฉันถึงรู้ไงว่าเธอไม่ได้จริงใจกับฉัน แต่เป็นเพราะเพื่อนเธอที่ชื่อศรีจิตราไม่เอาพี่อัทธ์ เธอถึงยัดเยียดพี่ชายแสนดีแต่เปลือกแต่ข้างในบ้าเซ็กซ์บ้ากามมาให้ฉัน”

“ใครบอกเธอ”

“ผู้หญิงข้างห้องของคุณอัทธ์”

บัวเดินอ้าวกลับมาที่รถทันที บอกมาร์คถามว่าจะไปคอนโดพี่อัทธ์ อยากรู้ว่าผู้หญิงข้างห้องนั้นเป็นใคร

พอไปถึงลานจอดรถคอนโด บัวบอกมาร์คให้เตรียมมือถือไว้ถ่ายรูปผู้หญิงคนนั้นด้วยจะได้เก็บไว้เป็นหลักฐานเล่นงานมัน แต่เจออัทธ์กลับมาพอดี เขาถามว่ามาทำอะไรกัน ทั้งสองอึกอักว่าจะบอกดีไหม ทำให้อัทธ์ยิ่งสงสัย

แยกจากบัวกับมาร์คแล้ว อัทธ์ไปเคาะประตูห้องออยทันที ออยดูจากตาแมวแล้วเห็นเป็นอัทธ์ท่าทางอารมณ์ดีจึงเปิดประตูถามว่ามีโจทย์ใหม่มาแล้วหรืออัทธ์บอกว่ายัง แต่เมื่อกี๊น้องสาวตนกับหม่ำมาหาเธอ

“ไอ้หม่ำ! ทำไมเขาต้องมาหาฉัน เขารู้เรื่องของเราแล้วเหรอ? ถ้าหม่ำรู้มันอาจเอาไปฟ้องแม่กับยายฉัน” ออยตกใจ

“ใจเย็นๆ ยังไม่มีใครรู้เรื่องของเรา พวกเขาจะมาจัดการ ‘ยัยสาวข้างห้องจอมปากเสีย’ แต่ผมขอร้องให้พวกเขากลับไป เพราะผมในฐานะผู้เสียหายจะขอจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง”

ออยเริ่มระแวงถามว่าตนไปทำอะไรให้ อัทธ์มีท่าทีคุกคามก้าวเข้าหาบอกว่าน้ำมนต์บอกว่า ตัดใจจากตนได้เพราะผู้หญิงข้างห้องเปิดตาสว่างให้รู้ว่าตนเป็นผู้ชายที่ดีแค่เปลือกแต่ข้างในเน่าเฟะทั้งบ้าเซ็กซ์บ้ากามชอบพาผู้หญิงมานอนที่ห้อง

ออยรู้ตัวว่างานเข้าแล้วแต่ยังทำใจเย็นสู้เสือ อัทธ์ระบายความแค้นอีกว่าไม่ใช่แค่น้ำมนต์ ศรีจิตราก็ได้ฟังเรื่องทุเรศของตนจากสาวข้างห้องตนเช่นกัน ออยจะปิดประตูถูกอัทธ์ดันไว้บอกว่ายังเคลียร์กันไม่จบ ผลักประตูอย่างแรงจนออยกระเด็นออกจากประตูแล้วจะวิ่งเข้าห้อง ถูกอัทธ์คว้าตัวอุ้มไปที่ห้องเขา

“ช่วยด้วย!!!” ออยร้องดิ้นสุดแรง แต่ถูกอัทธ์อุ้มไปในห้องจนได้

ooooooo

อัทธ์อุ้มเธอไปวางในห้อง ออยเห็นรูปนู้ดที่แขวนอยู่ตามผนังห้อง ทุกรูปมีลายเซ็นของ “อังค์กูณฑ์” เธอยิ่งโกรธด่าเขาว่า เอาผู้หญิงมาฟีเจอริ่งแล้วยังวาดรูปพวกเธอเอามาแบล็กเมล์อีก ถามว่าจิตใจทำด้วยอะไรถึงได้หยาบช้าขนาดนี้

“ไปกันใหญ่แล้ว ผู้หญิงพวกนี้มาจ้างผมวาดรูปนู้ดของพวกเธอ บางคนผมก็เป็นฝ่ายจ้าง ผมไม่เคยมีอะไรกับพวกเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว”

“แต่ฉันเคยได้ยินเสียง ฉันได้ยินตั้งแต่วันแรกที่ย้ายเข้ามาอยู่”

อัทธ์นึกได้บอกว่ารู้แล้ว แล้วเลื่อนเก้าอี้ที่เอาไว้จัดท่านางแบบถามว่าเสียงแบบนี้ใช่หรือเปล่า ออยรู้ว่าใช่แต่กลัวเสียฟอร์มไม่ยอมรับเต็มปากบอกว่า คล้ายๆกัน ด่าเขาว่าไม่เคยยอมรับความผิดของตัวเอง นิสัยผู้ชายจริงๆ

ทั้งสองโต้เถียงกันไม่มีใครยอมใคร สุดท้ายอัทธ์เอาผ้าผูกปาก ลากเธอไปที่กรอบรูปนู้ดชี้ให้ดูอธิบายว่า

“ผมชอบวาดรูปนู้ดอาร์ต เพราะผมมองว่าร่างกายของมนุษย์ไม่ว่าจะชายหรือหญิงมันก็เป็นแค่สสารอย่างนึง แต่ริ้วรอยเหี่ยวย่นหรือแผลเป็นที่อยู่บนร่างกายมนุษย์คนนั้นต่างหากคือสิ่งที่น่าเรียนรู้ อย่างรูปนี้...”

อัทธ์ชี้ที่รูปผู้หญิงที่โชว์สะโพกนิดๆ ชี้ให้ดูรอยแผลเป็น เล่าว่า

“แผลเป็นของผู้หญิงคนนี้ เกิดจากการที่เธอเคยถูกหลอกให้ไปค้าประเวณีที่เมืองนอก เพราะหลงเชื่อคำชวนของเพื่อน เธอปฏิเสธก็เลยถูกคนร้ายใช้เหล็กร้อนจี้...เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสอนเธอว่า...เธอจะไม่หลงเชื่อใครง่ายๆอีก”

อัทธ์ยังชี้อีกรูปบอกว่าคนนี้มีลูกสามคนแล้วแต่หน้าท้องเรียบเนียนสวยมาก เธอดูแลผิวส่วนหน้าท้องอย่างดีขณะตั้งท้องไม่ให้แตกลายงากลัวสามีจะรังเกียจแต่สุดท้ายสามีก็ทิ้งเธอกับลูกไปอยู่ดี ออยถามเสียงอู้อี้ว่า “รู้ได้ยังไง”

“ผมคุยกับพวกเธอตอนวาดรูป พวกเธอจะได้ผ่อนคลาย ผมก็จะได้เรียนรู้ชีวิตจากประสบการณ์ชีวิตของคนอื่น สำหรับผม นี่แหละคือความงามของศิลปะนู้ดอาร์ต”

“แต่ยายฉันบอกว่าสันดานผู้ชายร้อยทั้งร้อย ขอให้คลำไม่มีหางเป็นได้หมด ลองมีผู้หญิงมาแก้ผ้าต่อหน้าขนาดนี้ มีหรือคุณจะปล่อยผ่านไป”

“คุณก็ลองแก้ผ้าให้ผมดูสิ ดูซิว่า ผมจะทำอะไรคุณหรือเปล่า”

“ไอ้ทุเรศ!!” ออยด่าหุนหันเดินออกจากห้องไป อัทธ์นึกอะไรได้เดินตามไปเรียกไว้แล้วเอาเงินปึกหนึ่งให้บอกว่า

“ค่าจ้างก้อนแรกของคุณ ผมแบ่งให้คุณก่อน เผื่อคุณจะเอาไปใช้ทำธุระ” แต่พอออยจะรับเงินเขากลับไม่ยอมปล่อย บอกว่า “เรื่องน้องศรีจิตรากับเรื่องน้องน้ำมนต์...ผมจะยอมไม่ถือสา แต่ถ้าต่อไปผมรู้ว่าคุณใช้วิธีกำจัดบัวด้วยการด่าผมเสียๆหายๆ อีกผมจะหักเงินคุณ”

ออยกระชากเงินจากมือเขาแล้วเดินเข้าห้องเลย อัทธ์มองตามไปด้วยแววตาเอ็นดู

คืนนี้ออยฝันร้ายว่าตนไปเป็นนางแบบนู้ดให้อัทธ์ ทีแรกเธอก็ยังสงวนไม่เปลื้องผ้าและจัดท่าตามที่เขาสั่งแต่พอเขาเอาเงินเป็นปึกมากรีดให้ดู เธอก็ค่อยๆเปลื้องผ้าทีละชิ้นกระทั่งจัดท่ายั่วยวนเร่าร้อนตามที่เขาบอก

ออยตกใจตื่นพอรู้ว่าฝันร้ายก็โล่งใจ ไปถึงบริษัทเล่าให้มิ้มกับหอมฟัง มิ้มบอกว่าจิตใต้สำนึกของเธอคงกลัวอัทธ์บังคับให้เป็นแบบนั้น หอมบอกว่าถ้าอัทธ์เรียกไปเป็นนางแบบจริงๆ ให้มาบอกตนจะไปแทนจะได้เอาไว้อวดลูกหลาน

หอมกับออยโต้กันเรื่องศิลปะกับอนาจาร หอมบอกว่าจะมองเป็นศิลปะหรืออนาจารอยู่ที่เจตนาของศิลปิน หอมอ้างปีมงคลเคยบอกว่าถ้างานนั้นตั้งใจสื่อให้เกิดอารมณ์เรียกว่าอนาจาร แต่ถ้าดูแล้วให้ความงดงามทางอารมณ์เรียกว่าศิลปะ

ออยโต้ว่าจะมองอย่างไรก็ช่างตนไม่เชื่อว่าเขาจะไม่มีอะไรกับผู้หญิงพวกนั้น มิ้มเสนอว่าถ้าอย่างนั้นก็เลิกทำงานกับเขาเสีย ออยบอกว่าไม่ แต่ตนจะพยายามทำทุกอย่างให้งานจบเร็วๆ จะได้เลิกยุ่งกับเขา

ooooooo

วันนี้ บัวถือช่อดอกไม้มายืนที่หน้าร้านอาหาร มองเข้าไปเห็นศรีจิตรานั่งหน้าบึ้งอยู่ บัวพลิกการ์ดที่ช่อดอกไม้ที่เขียนไว้ว่า “จาก...พี่อัทธ์” ยิ้มพอใจที่มาร์คปลอมลายมืออัทธ์ได้เหมือน ถือช่อดอกไม้เข้าไปในร้าน ฝากช่อดอกไม้ไว้กับพนักงานบอกว่าอีกห้านาทีให้เอาไปให้ผู้หญิงคนนี้ พลางชี้ไปที่ศรีจิตรา แล้วตัวเองก็เดินไปที่โต๊ะนั้น

แต่พอไปถึงจึงเห็นปลื้มจิตรนั่งปลอบใจศรีจิตราอยู่ บัวบอกว่าไม่รู้ว่าเธอจะมาด้วย ปลื้มจิตรบอกว่าตนบังเอิญมาเห็นศรีจิตรานั่งคอยบัวอยู่เลยมานั่งเป็นเพื่อน

ศรีจิตราถามว่านัดมาจะเอาการ์ดแต่งงานของพี่อัทธ์มาแจกใช่ไหม บัวบอกว่าจะมาบอกเธอว่าผู้หญิงที่ชื่อเอลซ่าเป็นแค่เพื่อนของพี่อัทธ์ ศรีจิตราร้องไห้ถามว่าทำไมเอลซ่าต้องทำร้ายตนด้วยไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตต้องมาเจอกับเรื่องน่าอับอายอย่างนี้ ตนสู้กับเอลซ่าเพราะรักษาศักดิ์ศรี บัวติงว่าสู้ด้วยวิธีสงบก็ได้

“ถ้าเธอเข้าข้างมัน ต่อไปนี้เราก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก” ศรีจิตราคว้ากระเป๋าลุกไปเลย ปลื้มจิตรตกใจจะลุกตาม

บัวบอกว่าไม่ต้องตาม เธอก็รู้นิสัยของศรีจิตราดี บอกว่าตนมีความลับจะบอกเธอ ปลื้มจิตรถามว่าอะไร?

บัวเบนเป้าหมายมาจับปลื้มจิตร เป็นเหยื่อแทน เธอเรียกพนักงานให้เอาช่อดอกไม้มาให้ บอกปลื้มจิตรว่าเมื่อกี๊พี่อัทธ์มาส่งตน พอเห็นเธอก็ฝากนี่มาให้ ปลื้มจิตรถามว่าทำไมพี่อัทธ์ต้องให้ตน

“เพราะพี่อัทธ์รู้ว่าเจ้าของโหลแก้วดาวกระดาษที่เคยส่งให้เขาตอนวันเกิด เป็นของเธอ”

ปลื้มจิตรอึ้ง เขินหัวใจพองโต...

บัวกลับไปหาอัทธ์ที่ห้องทำงานของเขา ถามว่าจัดการกับผู้หญิงข้างห้องหรือยัง อัทธ์บอกว่าเคลียร์แล้วเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันและเธอก็สัญญาว่าจะไม่ทำอย่างนั้นอีก บัวทำเป็นงอนที่พี่ชายไม่ยอมให้ตนไปจัดการกับผู้หญิงคนนั้นที่ใส่ร้ายพี่ชายที่รักของตน อัทธ์ถามว่าจะให้ทำยังไงน้องถึงจะหายงอน

“ไม่ยากเลยค่ะ” บัวตอบเป็นนัย อัทธ์รู้ทันถามว่าจะให้ตนไปหาเพื่อนคนไหนอีก บัวยิ้มที่พี่ชายรู้ทัน

ฝ่ายออย พอได้เงินจากอัทธ์ก็รีบโอนไปให้แม่ บอกว่าลูกค้าจ่ายเงินมาก่อน พอดีมีสายซ้อนเข้ามาออยดูเป็นชื่อแอนนา ออยบอกแม่ว่าพอแค่นี้ก่อนเจ้านายโทร.มา แล้วกดรับสายซ้อนทักด้วยน้ำเสียงที่รู้ว่าอัทธ์โทร.มา

ooooooo

ปลื้มจิตรเป็นครูสอนเทควันโด อัทธ์พาออยไปดูปลื้มจิตรที่กำลังสอนเทควันโดเด็กๆอยู่ ออยส่องกล้องดูขณะที่อัทธ์ก็เล่าเรื่องปลื้มจิตรให้ฟังว่า

“น้องเขาชื่อ ปลื้มจิตร เป็นเพื่อนเรียนกับบัวที่ผมเคยเจอน้องเขาตอนเด็กๆ น้องเขาเป็นคนออกจะห้าวๆ ไม่แต่งตัว ยังไม่เคยมีแฟน ไม่ชอบพึ่งผู้ชาย คุณมีอะไรหนักใจไหม”

ออยลดกล้องลง บอกด้วยสีหน้ามั่นใจว่า “พูดได้แค่สองคำ กิน หมู” บอกอัทธ์ว่าตนจะใช้วิธี ‘โหดนักมักได้แห้ว’ ตนจะใช้วิธียั่วให้เธอใช้วิชาเทควันโดสู้กัน อัทธ์บอกว่าปลื้มจิตรเป็นเทควันโดสายดำตนไม่อยากให้เธอเจ็บตัว

ออยเชื่อว่าปลื้มจิตรไม่ทำร้ายตนถึงตายหรอก และเมื่อสู้กันได้สักพักตนก็จะแกล้งดราม่าร้องขอ
ความช่วยเหลือ แล้วให้เขาเข้าประคองตนขึ้นมา และจิกตามองปลื้มจิตรอย่างเกรี้ยวกราด ด่าเธอด้วยสายตา แค่นี้เธอก็หนีเปิดไปเองแล้ว แต่เน้นว่าเขาต้องทำอย่าง “รู้สึก จริงๆ” เมื่อรู้สึก ก็จะแสดงท่าทางออกมาได้สมจริง

อัทธ์บอกว่าตนทำไม่ได้ ออยบอกให้ลองทำดู เชื่อเถอะว่าง่ายกว่าวาดรูปนู้ดเยอะเลย

เมื่ออัทธ์ลองซ้อมให้ดู ออยกลับเห็นว่าเขาทำเหมือนคนบ้ามากกว่า ย้ำว่าต้องให้รู้สึกจริงๆไม่ใช่พยายามรู้สึก อัทธ์บอกว่าตนไม่เคยรู้สึกเกลียดชังน้องปลื้มมาก่อนเลย

“ที่จริงฉันก็ใช้ประสบการณ์เทียบเคียง นึกถึงคนที่ฉันโกรธ” อัทธ์ถามว่าใคร ออยตอบทันทีว่า “ตากับพ่อฉัน” แต่พออัทธ์ถามว่าเขาทำอะไรเธอ ออยตัดบทว่าไม่ต้องมายุ่งเรื่องของตน ให้เขากลับไปฝึกต่อเอง แต่ให้จำไว้ว่าเขาต้องรู้สึก ถ้าไม่รู้สึกอย่าทำ!

พอออยกลับถึงห้องตัวเองก็เศร้าเมื่อนึกถึงตากับพ่อที่เคยทอดทิ้งครอบครัวไป แต่แล้วก็เข้มแข็งขึ้นมาบอกตัวเองว่า

“ถ้ายายกับแม่รู้ว่าแอบนึกถึงเขา โดนด่าแน่” แล้วหยิบมือถือขึ้นมาโทร.หาตัวช่วย “ฮัลโหล...หอม ฉันมีเรื่องให้ช่วยอีกแล้ว”

ooooooo

วันต่อมาอัทธ์ไปรับออยที่คิวปิดฮัทเพื่อเริ่มแผนการใหม่เอาปลื้มจิตรออกไปให้ได้

วันนี้ออยแต่งตัวสวยเปรี้ยวเซ็กซี่ผิดปกติจนอัทธ์มองอึ้ง แปลกใจว่าทำไมเธอต้องจัดเต็มถึงขนาดนี้

“ยัยหอมแนะนำว่าจะไปสู้กับผู้หญิงไม่แต่งตัวอย่างคุณปลื้ม ฉันก็ควรอยู่ในลุคเซ็กซี่เบาๆแต่มันดันเอาชุดเซ็กซี่หนักๆมาให้ เสื้อคลุมก็ไม่มี โป๊ชะมัด”

อัทธ์บอกว่าไม่โป๊หรอก ดูสวยดีแล้วเร่งให้ขึ้นรถจะได้รีบไป บ่นๆว่าทำไมต้องมาแต่งตัวถึงที่นี่แต่งที่คอนโดก็จบแล้ว ออยบอกว่าไม่อยากให้คนที่คอนโดเห็นตนในสภาพนี้

ที่แท้หอมเตรียมเสื้อคลุมมาให้ออยด้วย แต่อยากให้เพื่อนสวยเซ็กซี่จึงทำเป็นหาเสื้อคลุมไม่เจอ มิ้มถามว่าไหนบอกว่าไม่มี หอมถามว่าจะให้คลุมไปทำไม มีของดีก็หัดเปิดๆบ้าง มิ้มมองอย่างรู้ทันถามว่าหอมคิดอะไรอยู่

“ช่วยให้คุณอัทธ์เลิกจ้างออยทำงาน แต่รับออยเข้ามาเป็นแฟน ออยจะได้รับเงินจากบอสไปใช้ คุ้มกว่าตั้งเยอะ”

มิ้มฟังแล้วส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วย

อัทธ์กับออยมาถึงห้องเรียนเทควันโดที่ปลื้มจิตรสอนอยู่ อัทธ์ถือถุงขนมมาด้วย ปลื้มจิตรกำลังปล่อยเด็กออกไปหาผู้ปกครองที่มารอรับเห็นอัทธ์ก็ถึงกับทำขวดน้ำหลุดมือน้ำหกนองพื้น อัทธ์รีบเข้าไปเก็บให้ พร้อมกับยื่นถุงขนมให้บอกว่าบัวฝากมาให้

ปลื้มจิตรรับถุงขนมนึกถึงที่บัวเคยบอกว่า อัทธ์จะให้ของใครถ้าเขาเขินก็มักจะอ้างว่าบัวฝากมาให้ แต่ที่จริงตัวเองนั่นแหละอยากให้เอง คิดแล้วปลื้มจิตรทั้งปลื้มและเขิน ขอตัวไปเอาผ้ามาเช็ดน้ำก่อนแต่เหยียบน้ำที่พื้นลื่นเซจะล้ม อัทธ์เข้าไปกอดรับไว้ ทำเอาปลื้มจิตรสะเทิ้นเขินอาย ออยเข้ามาเห็นภาพนั้นพอดี

“แจ่มเลย...” แล้วสวมบทตัวร้าย เข้าไปแทรกกลางเสียงเข้ม “คุณอัทธ์...เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ” อัทธ์มองเธองงๆ ออยเสียงเข้มถามว่าไม่ได้ยินที่ตนถามหรือ แต่สายตาบอกให้อัทธ์เล่นต่อ อัทธ์บอกว่าเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยไม่มีอะไร

ปลื้มจิตรมองออยถามว่าเธอเป็นใคร อัทธ์กำลังจะบอก ออยชิงแนะนำตัวเองว่าตนชื่อเอลซ่า

พอได้ยินชื่อเอลซ่า ปลื้มจิตรจำได้ว่าเป็นคนที่ตบตีกับศรีจิตราเพื่อนรักตน จ้องออยอย่างไม่เป็นมิตรทันที ส่วนออยก็เล่นต่อ บอกว่าตนอยากปัดฝุ่นวิชาเทควันโดที่เคยเรียนมาตั้งแต่เด็ก และอัทธ์แนะนำให้มาที่นี่

ระหว่างปลื้มจิตรไปเตรียมตัว ออยทบทวนแผนกับอัทธ์จนแน่ใจว่าเขาจำได้ ย้ำว่า

“คุณต้องรู้สึกโกรธจริงๆ ถ้ายังไม่รู้สึก...อย่าทำ”

ooooooo

เมื่อปลื้มจิตรออกมาในชุดเทควันโดเต็มยศ ถามออยว่าชุดที่ตนหาให้พอดีไหม ออยตอบอย่างไว้เชิงว่าหลวมไปนิดแต่ไม่มีปัญหา ทุกอย่างอยู่ที่ฝีมือและฝีเท้า

ก่อนลงมือซ้อม อัทธ์ทำเป็นห่วงใยบอกปลื้มจิตรว่าออมมือออมเท้าหน่อย เอาแค่พอรู้ฝีมือนิดๆหน่อยๆก็พอ

แต่พอเริ่มลงมือซ้อม ออยบอกปลื้มจิตรว่าไม่ต้องออมแรง ตนไม่ชอบอะไรกั๊กๆ ออยพูดจบปลื้มจิตรก็เตะที่ตัวทันทีทำเอาออยล้มไปกองกับพื้น อัทธ์ทำหน้าตกใจจะไปช่วย ออยยกมือห้ามบอกว่า “อย่าเพิ่ง คุณยังไม่รู้สึก”

ออยหลอกล่อยั่วโทสะปลื้มจิตรจนโดนเธอซัดเข้าเต็มแรงกระเด็นไปทางอัทธ์ แต่ออยก็ยั่วว่ายังไม่พอเอาให้มากกว่านี้

ระหว่างนั้นมีเด็กหญิงวิ่งเข้ามาและหกล้ม อัทธ์รีบไปประคองเด็ก เป็นจังหวะที่ปลื้มจิตรกระหน่ำไม่ยั้งจนออยกระเด็นไป ออยมองหาอัทธ์แต่ไม่เห็นเขาเพราะมัวแต่ไปประคองเด็กที่หกล้ม

ปลื้มจิตรเล่นงานออยอย่างหนักแก้แค้นแทนศรีจิตรา อัทธ์วิ่งกลับมาเห็นออยกำลังแย่ ตะโกน “หยุดเดี๋ยวนี้!!!” ออยเห็นว่าเขาโกรธจริงๆแล้ว เพราะอัทธ์ด่าปลื้มจิตรว่าใจร้าย ยังมีหัวใจอยู่หรือเปล่า ปลื้มจิตรเสียใจรีบขอโทษบอกว่าตนไม่ได้ตั้งใจ อัทธ์เข้าไปอุ้มออยขึ้นมา เธอโวยว่าทำอะไร ปล่อยเดี๋ยวนี้

“อยู่นิ่งๆ” อัทธ์สั่งแล้วอุ้มออยออกจากห้องไป ปลื้มจิตรมองตามอย่างโกรธแค้น

ooooooo

อัทธ์อุ้มออยมาวางไว้ที่ม้านั่ง ถูกออยทุบหลังดังอั๊กขู่ว่าถ้าวันหลังมาอุ้มตนอีกจะเลิกทำงานให้ อัทธ์ขอโทษ บอกว่าตนไม่ได้อยากทำแต่มันห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้ ออยถามเสียงเข้มว่า “แล้วคุณรู้สึกอะไร”

“รู้สึกเป็นห่วงคุณ...เพราะผม คุณถึงต้องเจ็บตัวขนาดนี้ เจ็บมากเลยใช่ไหม...ผมขอโทษนะ”

น้ำเสียงและแววตาที่อัทธ์มอง ทำให้ออยเขินสะเทิ้นจนปิดไม่อยู่ แต่แอ๊บแมนแก้เขินว่า

“ฉันไม่เป็นอะไรมากหรอก” แล้วทำเป็นพูดติดตลกแก้เขินว่า “นึกถึงเงินเข้าไว้ ฉันก็หายเจ็บแล้ว ถ้าภารกิจนี้ฉันทำสำเร็จ เหลืออีกแค่สองเท่านั้น ฉันก็จะได้จับเงินแสน แค่คิดก็ฟินๆ...ฟินๆ”

อัทธ์จ้องหน้าถามว่าเขินตนหรือ ออยถามเสียงแข็ง “ว่าอะไรนะ”

“คุณสอนผมเองนะ ว่าถ้าไม่รู้สึกจะแสดงออกมาไม่สมจริง และตอนนี้อาการอยากได้เงินของคุณก็ไม่สมจริงเอาเสียเลย คุณแค่พูดมันขึ้นมาเพื่อกลบความเขินใช่ไหม”

“ไม่ใช่โว้ย! อย่ามาหลงตัวเอง ไป กลับบ้านกันได้แล้ว แวะซื้อยาให้ฉันด้วย” ออยตัดบทรวบรัด อัทธ์ยิ้ม ขณะกำลังจะลุกตามออยไปก็ได้ยินเสียงปลื้มจิตรตะคอกเรียก

“นังเอลซ่า!!!” พอทั้งสองหันมอง ปลื้มจิตรก็วิ่งเข้ามาจระเข้ฟาดหางใส่คอออยจนฟุบไปทันที

อัทธ์พาออยไปโรงพยาบาลแล้วพากลับมาที่ห้องพัก พาเธอไปนั่ง เข้าประคองขยับปลอกคอให้ มิ้มกับพริม เปิดประตูเข้ามาเห็นพอดี ดูเหมือนสองคนกำลังจะจูบกัน สองสาวร้องตกใจ ออยรีบชี้แจงว่า เขาแค่ช่วยขยับปลอกคอ ให้ตนเท่านั้น

ออยแนะนำให้อัทธ์รู้จักกับพริม บอกว่าเพื่อนตนมาแล้วให้เขากลับไปเสีย อัทธ์จึงเดินไปที่โต๊ะกินข้าวหยิบถุงยามาให้บอกว่าอย่างไหนกินแก้อะไรแล้วหยิบมือถือ กระเป๋าเงินเดินไป พริมมาส่ง แต่ออกไปแล้วกลับเคาะประตูโผล่หน้ามาบอกว่า

“รบกวนดูคุณออยให้ทานยาเป็นเวลาด้วยนะครับ แล้วปลอกคอถ้าไม่จำเป็นอย่าเพิ่งถอดออก” พริมรับคำแล้วปิดประตู ยังปิดไม่สนิทเสียงเคาะก็ดังขึ้นอีก อัทธ์โผล่มาบอกว่า “ถ้ามีอะไรไปเรียกผมได้ตลอดเวลาเลยนะครับไม่ต้องเกรงใจ”

“ได้เลยค่ะ”

“คราวนี้ผมไปจริงๆแล้ว ฝันดีนะ” พูดกับมิ้มแต่ส่งสายตาเข้าไปหาออยอย่างเป็นห่วง พริมกับมิ้มเห็นก็ยิ้มกริ่ม พออัทธ์เดินออกไป มิ้มนึกอะไรได้ออกจากห้องวิ่งตามไป

“เดี๋ยวค่ะคุณอัทธ์ วันนี้ออยสวยไหมคะ” อัทธ์บอกว่าสวย สวยมาก มีอะไรหรือ? “ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ มิ้มอยากรู้ว่าฝีมือปรุงแกงจืดให้แซ่บของมัน ผลลัพธ์จะเป็นยังไง ถามแค่นี้แหละค่ะ ฝันอีนะคะ”

พอกลับถึงห้อง อัทธ์หยิบมือถือมาเปิดดูคลิปออยแข่งร็อกกับน้ำมนต์แล้วอดยิ้มไม่ได้ นึกถึงที่ออยเล่นสุดฤทธิ์วันนี้ แล้วส่ายหน้าพึมพำขำๆ

“ทำไปได้...”

ooooooo

คืนนี้ออยโทรศัพท์คุยกับแม่ เปิดสปีกเกอร์โฟนให้มิ้มกับพริมที่กำลังประคองให้นอนได้ฟังด้วย ออยบอกแม่ว่าพรุ่งนี้กลับบ้านไม่ได้เพราะงานที่ออฟฟิศยุ่งมาก จะกลับอีกทีวันศุกร์หน้าเลย

แม่กับยายจะทำของกินไปส่งที่ออฟฟิศ ออยตกใจหันมองมิ้ม หันแรงเลยเจ็บคอจนร้องโอ๊ย...แม่ได้ยินถามว่าเป็นอะไร เลยช่วยกันปดว่ามิ้มเหยียบเท้า แม่ไม่ติดใจ พอวางสายออยถามมิ้มโกหกแม่แบบนี้จะตกนรกไหมเนี่ย?

“ถ้าตกก็ไม่ลึกหรอก เพราะการโกหกของแก แกทำ เพื่อความสุขระยะยาวของแม่กับยาย...พรุ่งนี้ฉันอยู่เป็นเพื่อนแกไม่ได้นะ ฉันต้องทำงาน แต่คืนนี้หอมจะกลับมานอนที่นี่แล้วพรุ่งนี้มันจะอยู่เป็นเพื่อนแก”

ออยพยักหน้า ไม่ทันสังเกตว่ามิ้มกับพริมแอบยิ้มให้กันอย่างมีแผน

ออยถูกเพื่อนรักทำแสบ หอมรับปากว่าจะมาดูแลออยแต่กลับไปดูหนังกับปีมงคลและฝากให้อัทธ์ช่วยดูแลแทน!

ooooooo

รุ่งขึ้นเป็นวันหยุดและไม่สบาย ออยจึงนอนตื่นเอาเกือบ 10 โมง ตื่นแล้วก็เตรียมไปอาบน้ำนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวสบายๆ เพราะคิดว่าหอมมาอยู่เป็นเพื่อน ได้ยินเสียงก๊อกแก๊กจากมุมครัวก็ร้องถามว่า “หอม...ทำอะไรกิน”

“โจ๊กครับ”

“เฮ้ย!!!” ออยรีบยกมือขึ้นปิดไหล่เปลือยของตน หันหลังจะวิ่งเข้าห้องแต่หันเร็วไปคอเจ็บจนร้อง อัทธ์ตกใจบอกให้ระวังพลางจะก้าวไปหา

ออยร้องลั่น “อย่าเข้ามา!” แล้ววิ่งเข้าห้องปิดประตูลงกลอนพุ่งไปหาเสื้อผ้าจะใส่ แต่ประตูหนีบผ้าขนหนูกระชากเธอจนคะมำดังโครม

“คุณ! เสียงอะไร คุณเป็นอะไร คุณหกล้มเหรอ!”

ออยเจ็บจนลุกไม่ขึ้นแต่ความกลัวมากกว่าเธอร้องตะโกน “อย่า...อย่าเข้ามา” อัทธ์เห็นชายผ้าขนหนูที่ประตูหนีบอยู่ ร้องถามว่าเธอโป๊อยู่หรือ แล้ววิ่งกลับห้องไปเอาผ้าห่ม กลับมาพร้อมกุญแจที่หอมฝากไว้หยิบดอกที่เขียนว่า “ห้องนอน” ไขเข้าไป ออยร้องห้ามเสียงหลงแต่เขาก็เดินเข้าไปโดยถือผ้าห่มกางบังตัวเองไว้ท่วมหัว เลยเดินไปสะดุดขาออยล้มลง ผ้าห่มในมือคลุมร่างเปลือยเปล่าของออยไว้และตัวเองก็เสียหลักล้มทับอยู่บนผ้าห่ม!

เหตุการณ์ชุลมุน ออยอายถามว่าเขาเห็นหรือเปล่า อัทธ์บอกว่าไม่เห็น สาบานได้ ถ้าโกหกขอให้ตายเลยก็ได้ ออยถามว่าแล้วเขาเข้าห้องนอนตนได้ยังไง อัทธ์บอกว่าหอมให้กุญแจไว้เผื่อมีอะไรฉุกเฉิน ออยบ่นหอมว่าทำอะไรไม่ปรึกษากันเลยแล้วไล่เขาให้กลับไปเสีย ตนอยู่ได้

อัทธ์ดูแลออยอย่างดี จัดยาให้กิน ขู่ว่าถ้าไม่กินยาตนไม่กลับ ออยมองเขาอย่างชั่งใจจำต้องลุกขึ้นมากินที่เขาป้อนให้

การดูแลที่ใกล้ชิดอย่างอบอุ่นของอัทธ์ทำให้ออยหวั่นไหว ยิ่งเขาแสดงความห่วงใยมากเท่าไรก็กระทบใจเธอมากเท่านั้น จนเมื่อเขากลับไป ออยก็นึกถึงที่ตัวเองด่าเขาและที่ยายเคยพูดถึงสันดานผู้ชายแล้ว ก็รู้สึกดีที่อัทธ์ไม่มีทีท่าว่าจะฉวยโอกาสกับตนเลย...แต่ก็ยังพึมพำอย่างไม่วางใจว่า “ขอให้แมนจริงเถอะ”

ooooooo

บัวไปดูงานตบแต่งภายในรีสอร์ตของชาร์ลี เธอดีใจที่จะได้เปิดรีสอร์ตแล้วตนก็จะได้ไปทำงานอื่น ชาร์ลีดักคอว่า

“ไปทำงานอื่นหรือว่าจะได้มีเวลาไปจับคู่ให้อัทธ์ พี่บอกให้นะ บัวไม่มีวันทำสำเร็จหรอก” ชาร์ลีถามว่าบัวรู้หรือว่าสเปกผู้หญิงของอัทธ์เป็นยังไง บัวเชื่อว่าความเหมาะสมจะเอาชนะความชอบได้ “แต่ถ้าสเปกโดนใจ มันก็เหมือนกับมีแม่เหล็กดึงดูดให้ผู้ชายเข้าไปทำความรู้จักกับผู้หญิงคนนั้น แล้วถ้านิสัยไปด้วยกันได้ดี ทีนี้ก็แฮปปี้เอ็นดิ้ง”

พูดจนบัวสนใจแล้ว ชาร์ลีจึงบอกสเปกผู้หญิงของอัทธ์ว่า อัทธ์ชอบเสพงานศิลปะฝรั่งเก่าๆ เพราะฉะนั้นเขาก็จะหลงใหลคลั่งไคล้สรีระของผู้หญิงยุคฝรั่งเก่าๆ พวกยุคกรีกโบราณ ที่เป็นผู้หญิงอวบๆอ้วนๆ บัวฟังแล้วเริ่มคล้อยตาม

วันต่อมา บัวก็โทร.ไปหา “เพรียว”เพื่อนที่เคยเป็นรูมเมทที่อังกฤษ จากนั้นนัดให้ทานอาหารกับอัทธ์ วันนี้ เพรียวแต่งชุดสีหวานมาก อัทธ์มองอย่างพินิจพิจารณา เขานึกถึงแผนที่คุยกับออยไว้ ออยแนะว่า

“ผู้หญิงมากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ต้องอยากผอมหุ่นดี เราต้องยอมใจร้ายทำให้คุณเพรียวคิดว่าคุณไม่ชอบผู้หญิงหุ่นอวบๆ แต่คุณชอบผู้หญิงหุ่นดีเซ็กซี่เร่าร้อน แล้วเธอก็จะไปจากคุณเอง”

“แล้วคุณจะทำยังไงให้เซ็กซี่เร่าร้อน”

“ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเถอะ รับรองว่าคุ้มเงินค่าจ้างของคุณแน่” ออยยิ้มมั่นใจ
ขณะอัทธ์กำลังคิดเพลิน เพรียวก็เข้ามาถามว่าบัวไม่มาด้วยหรือ อัทธ์บอกว่าบัวไปเยี่ยมเพื่อนที่โรงพยาบาลและเชิญนั่ง แต่พอเพรียวนั่งเก้าอี้รับน้ำหนักไม่ได้ ขาเก้าอี้แบะออกทำให้เพรียวเกือบตกเก้าอี้ อัทธ์ร้อง “ระวังครับ” แล้วเข้ารับร่างเพรียวไว้

เพรียวในอ้อมแขนของอัทธ์ มองเขาอย่างซึ้งใจ ส่วนอัทธ์รับน้ำหนักแทบไม่ไหวได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ

ooooooo
ที่ห้างสรรพสินค้าเดียวกัน แมนกำลังจัดบูธแสดงสินค้าโรลออนของผู้ชายยี่ห้อ “LOVER” อยู่ หรรษาขอแมนให้ออยไปเป็นพรีเซ็นเตอร์เสริม แมนบอกว่าถ้าไม่ทำให้งานเสียก็ได้ ถือว่าช่วยๆกันไป

ที่ร้านอาหาร อัทธ์นั่งทานอาหารอยู่กับเพรียว เธอหั่นสเต๊กปลาเข้าปากกินไปคุยไป คุยอวดว่ามีชายหนุ่มมาจีบตนหลายคนแต่ตนไม่สนใจเพราะอยากเรียนรู้งานในบริษัทของคุณพ่อคุณแม่ก่อน และรู้ว่าพวกเขาจะมาหลอกจับตน

อัทธ์ฟังเพรียวคุยชนิดหาช่องแทรกไม่ได้เลย คุยเรื่องนั้นจบก็ต่อเรื่องนี้ ล้วนแต่เรื่องที่ตัวเองถูกชายหนุ่มมารุมจีบ คุยไปกินไปจนสเต๊กหมดจานก็เช็ดปากบอกว่าอิ่มแล้วเช็กบิลได้เลย อัทธ์เพิ่งมีโอกาสพูดถามว่าน้องเพรียวไม่ทานขนมหรือ เธอบอกว่าไม่ กลัวอ้วน อัทธ์จึงเรียกพนักงานมาเช็กบิล

พอเช็กบิลแล้ว อัทธ์ชวนเพรียวเดินไปทางบูธแสดงสินค้าของแมนอย่างมีแผน ชวนแล้วเดินลิ่วไปเลย เพรียวอุ้ยอ้ายตามไม่ทันร้องบอก “พี่อัทธ์ รอเพรียวด้วยสิคะ” แล้วรีบเดินตามไป

อัทธ์พาเพรียวมายืนที่หน้าบูธจัดงาน มีพริตตี้สองคนในชุดแม่บ้านแต่แต่งตัวโป๊มากออกมาเต้นคู่กัน ข้างหลัง พริตตี้สองคนนั้นยังมีพริตตี้อีกคนยืนหันหลังอยู่ พอพริตตี้สองคนผายมือไป พริตตี้คนนั้นก็หันมาด้วยท่วงท่าสุดเซ็กซี่ อัทธ์มองตาค้างเพราะเธอคือออยนั่นเอง!

เพรียวเห็นอัทธ์สนใจพริตตี้ทรงเซ็กซี่ก็ชวนไปทานไอศกรีมกันดีกว่า อัทธ์ขอเวลาอีกแป๊บ เขาจ้องพริตตี้ตาไม่กะพริบ ทันใดนั้น...พริตตี้ออยหยอกล้อกับแขกแล้วมาดึงอัทธ์ออกไปจากเพรียว จากนั้นก็เต้นเลื้อยไปรอบตัวอัทธ์อย่างยั่วยวน เพรียวทนไม่ได้ตะโกน “อย่ายุ่งกับพี่อัทธ์!”

ออยทำไม่รู้ไม่ชี้ยังคงเต้นเลื้อยไปรอบตัวอัทธ์จนเพรียวเริ่มโกรธตะโกนอีก “อย่ายุ่งกับพี่อัทธ์!”

เวลาเดียวกัน บัวไปเยี่ยมมะตูมที่รักษาตัวอยู่โรงพยาบาล มะตูมใส่เฝือกทั้งตัว บัวเห็นแล้วตกใจถามว่า เธอมีเรื่องตบตีกับคนอื่นทำไมถึงอาการหนักอย่างนี้
มะตูมไล่บัวไปให้พ้นเพราะมีคนบอกว่าเธอเพิ่งไป กินข้าวกับยัยเพรียวมา ถ้าเลือกอยู่ข้างมันก็ไม่ใช่เพื่อนตน บัวจึงรู้ว่ามะตูมทะเลาะกับเพรียวและถูกทำร้ายเพียงเพราะมะตูมไม่ยอมชมว่าเพรียวสวยเท่านั้น

คุยกับมะตูมแล้วบัวรีบโทร.หาอัทธ์เพราะรู้ว่าพี่ชาย อยู่กับเพรียว เตือนอัทธ์ว่าอย่าขัดใจทำให้เพรียวหงุดหงิดเด็ดขาด เพราะเพรียวเป็นไบโพล่า เวลาโกรธเพรียวจะทำร้ายคนอื่น เพื่อนตนเพิ่งโดนมา เกือบตายเลย

อัทธ์หันมองเพรียวเห็นยืนตัวสั่นเทิ้มก็รู้ทันทีว่า “องค์ประทับ” แล้ว พยายามเข้าไปกล่อมเธอ แต่ถูกพริตตี้สองคนจับให้นั่งเก้าอี้ จับมือไพล่หลังล็อกกุญแจ อัทธ์ยังพยายามร้องบอกออยเลยถูกเธอเอาส้มยัดปากซ้ำ พริตตี้สองคนยังเอาผ้ามาผูกตาอีก อัทธ์ได้แต่ดิ้นร้องอื้ออ้า ฝ่ายออยก็เต้นเลื้อยไปรอบๆ หมายยั่วให้เพรียวโมโห และก็ได้ผล เพรียวตะโกนลั่น

“อย่า ยุ่ง กับ เขา!!!” แล้ววิ่งเข้าผลักออยกระเด็นไป

อัทธ์ได้ยินเสียงออยร้องก็ดิ้นสุดแรงจนส้มหลุดจากปากตะโกนถามว่าออยอยู่ไหน ให้รีบหนี อย่าให้เพรียวโดนตัวเพราะเธออาจจะถึงตายได้ ออยได้ยินหันไปมองเห็นแมนกับพริตตี้สองคนกำลังช่วยกันจับเพรียว แต่ถูกเพรียวสะบัดจนกระเด็นไปคนละทาง แล้วเพรียวก็พุ่งเข้าหาออย

อัทธ์ตะโกนให้ออยหนี เพรียววิ่งไล่ตามออยอย่าง คลุ้มคลั่ง อัทธ์ได้แต่ตะโกนให้คนช่วยอยู่โหวกเหวก

ooooooo

วันนี้แม่ชวนยายมาซื้อของลดราคาที่ห้าง ขณะกำลังเดินดูของกันก็ถูกเพรียววิ่งมาชนจนยายกระเด็นดีแต่แม่รับไว้ทัน เพรียวชนแล้วหนี แม่คว้าแขนไว้ วิญญาณครูเข้าสิง อบรมเพรียวว่าชนแล้วทำไมไม่ขอโทษ

เพรียวตวาดให้ปล่อย แม่ยิ่งไม่ยอมปรามว่าเธอจะทำนิสัยแย่ๆอย่างนี้กับใครก็เชิญแต่ไม่ใช่เรา พวกเรา จะไม่สนับสนุนให้เธอเป็นคนนิสัยไม่ดี คนเขาจะว่า
เอาได้ว่าพ่อแม่ไม่สั่งสอน สั่งให้เพรียวขอโทษและสัญญาว่าจะปรับปรุงตัวเอง

ขณะแม่กับยายกำลังยื้อยุดกับเพรียวอยู่นั้น ออยหันมาเห็น เธอตกใจสุดขีดจะไปช่วยก็ไม่กล้า กลัวแม่กับยายเห็น ขอร้องให้คนผ่านไปมาช่วยก็ถูกปฏิเสธว่าไม่อยากยุ่งเรื่องของคนอื่น บางคนก็ย้อนบอกว่าเธอก็ไปช่วยเองสิ

ออยมองแม่กับยายที่ทั้งดึงทั้งกอดร่างเพรียวบังคับให้ขอโทษ เพรียวดิ้นสะบัดไปมาหายใจฟืดฟาด...ฟืดฟาด...ออยเครียดไม่รู้จะทำยังไงดี

เพรียวเหมือนคนบ้าตาขวาง แม่กับยายกลัวถอยไปจนติดกำแพง เพรียวตามไปกระชากทั้งสองเหวี่ยงไป ออยแทบทนไม่ได้ แม่หันไปเห็นออยจำได้ เพรียวหันมองตาม ออยเลยแลบลิ้นปลิ้นตาหลอกเพื่อล่อเพรียวให้ตามตนไป

แม่ยังเชื่อว่าเป็นออย พอบอกยาย ทั้งสองก็เลยวิ่งตามเพรียวไปที่บูธจัดงาน แมนกับพนักงานช่วยกันไขกุญแจมือให้อัทธ์ เขาถามแมนว่าออยไปไหน พอแมนชี้ เขาวิ่งตามไปผ่านกระถางต้นไม้มีดอกสวยงามที่ประดับในงาน อัทธิ์ฉุกคิดวิ่งกลับไปที่กระถางต้นไม้

เพรียววิ่งไล่ตามออยเอาเป็นเอาตาย ออยรองเท้าพลิกล้มคว่ำกับพื้น เพรียวพุ่งเข้าไปตะโกน “แกตาย!!!” แล้วทับร่างออยไว้ จิกหัวจนวิกผมออยหลุด เพรียวเหวี่ยงทิ้ง พอดีแม่กับยายวิ่งมา แม่เห็นเพรียวทับร่างหญิงคนหนึ่งอยู่ แม่บอกยายให้รีบไปช่วยกันไม่งั้นหญิงคนนั้น ตายแน่

แต่แม่กับยายก็ถูกแมนมาขวางทำดีดดิ้นถามว่า แม่จำได้ไหมเราเคยเจอกันที่ออฟฟิศคิวปิดฮัท แม่กับยาย ชะงักงง

ขณะที่เพรียวกำลังทับร่างออยบีบคอแน่นจะเอาให้ตายนั้น อัทธ์วิ่งเข้ามาร้องเรียกเพรียว พอเพรียวหันไปเห็นอัทธ์ยืนหล่อเท่ถือดอกไม้ยิ้มหวานยื่นดอกไม้ให้ ก็ผละจากออยถามเสียงอ่อนตาเยิ้มว่า “ให้เพรียวหรือคะ”

“ดอกไม้งามคู่กับสาวสวย ณ ที่แห่งนี้ พี่เห็นมีแต่น้องเพรียวที่เหมาะสมกับดอกไม้”

เพรียวปลื้มจนน้ำตาคลอลุกระทวยมารับดอกไม้จากอัทธ์แล้วทรุดกอดเข่าเขาร้องไห้ อัทธ์กอดปลอบ

แม่กับยายถูกแมนถ่วงเวลาไว้จนเหตุการณ์สงบแม่กับยายหันมองเพรียวที่กอดอัทธ์ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร ยายพึมพำ

“น่าเวทนานังหนูนะ คงจะทุกข์ใจเรื่องผัวมาก เราก็อย่าไปถือโทษโกรธเขาเลยเนอะนงค์”

“จ้ะแม่” แม่นงค์หันมองออยที่เดินไปอย่างแปลกใจ คลับคล้ายคลับคลาว่าเหมือนออย แต่ก็ไม่แน่ใจ ยายบอกว่าคงไม่ใช่หรอกเพราะเราอบรมออยมาดี ไม่แต่งตัวโป๊ทำลายความรักของสองคนวิ่งไล่ตามตบคนอื่นเพราะผู้ชายอย่างนี้หรอก

แม่กับยายพากันเดินกลับไป ออยซุ่มดูอยู่ เมื่อก้มดูชุดตัวเองก็ยิ่งรู้สึกผิด

อัทธ์แยกเพรียวออกไปที่ร้านอาหาร สังเกตอาการของเพรียว เขามองเธอ รู้ว่าเธอป่วยแต่เพรียวไม่ยอมรับ เพรียวเห็นสายตาเขารับไม่ได้ลุกขึ้นทุบโต๊ะปังถามว่าทำไมมองตนเหมือนตัวประหลาด ตนไม่เป็นอะไร เพียงแต่โกรธมากไปหน่อย เดี๋ยวก็หาย คนในร้านพากันมอง เพรียวตวาดตาขวางถาม “มองอะไร!” ทุกคนรีบหันมองไปทางอื่นทันที

อัทธ์ขอให้ใจเย็นๆ เพรียวอ้อนว่า สงสารตนไหม ช่วยดูแลตนได้ไหมเพราะตนต้องการกำลังใจจากใครสักคนที่รักตน อัทธ์อึ้งไปทันที เมื่อเพรียวอ้อนและรุกขอให้เป็นแฟนกัน เชื่อว่าความรักจากเขาจะทำให้ตนหายดีแน่ๆ

“พี่ต้องขอโทษด้วย พี่ช่วยเพรียวไม่ได้จริงๆ” อัทธ์เรียกพนักงาน เอาแบงก์พันวางไว้แล้วลุกไปเลย

“พี่อัทธ์จะไปไหน...พี่อัทธ์” เพรียวลุกตามแล้วทิ้งตัวลงกับพื้นร้องไห้อย่างไม่อายใคร พอดีแม่ของเพรียวที่ได้รับโทรศัพท์จากอัทธ์รีบเข้ามาพร้อมกับอัทธ์ เขายื่นมือให้เพรียวจับประคองเธอลุกขึ้น พูดอ่อนโยน

“ถ้าน้องเพรียวต้องการกำลังใจจากคนที่รักน้องเพรียว น้องเพรียวไม่ต้องไปหาจากใครอีกแล้วเพราะผู้หญิงคนนี้มีให้น้องเพรียวอย่างเหลือเฟือ” อัทธ์ยื่นมือเพรียวไปให้แม่กุมแทน

เพรียวโผกอดแม่ร้องไห้โฮ แม่กอดเพรียวปลอบใจด้วยความรัก...อัทธ์มองภาพงดงามนั้นอย่างสบายใจ...

ooooooo

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement