ไทยรัฐออนไลน์
วันอาทิตย์ที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

advertisement

ซ่อนรักกามเทพ ตอนที่ 7


25 พ.ค. 2560 09:28
1,266,972 ครั้ง

ซ่อนรักกามเทพ ตอนที่ 7

อ่านเรื่องย่อ

ซ่อนรักกามเทพ

แนว:

โรแมนติก-คอมมาดี้

บทประพันธ์โดย:

ซ่อนกลิ่น

บทโทรทัศน์โดย:

สุธิสา วงษ์อยู่

กำกับการแสดงโดย:

พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์

ผลิตโดย:

บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด

วัน-เวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.

ช่องออกอากาศ:

สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ:

พงศกร เมตตาริกานนท์ ,ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์

บัวถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลทันที ชาร์ลีตกใจมากเมื่อรู้ว่าบัวถูกรถชนจนสลบ รีบไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลแสดงความรักความห่วงใยอย่างมาก แต่โชคดีที่หมอบอกว่าเธอกระดูกที่ขาร้าว ส่วนอาการอื่นไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

เมื่อบัวปลอดภัยแล้ว อัทธ์ฝากบัวไว้กับชาร์ลีตนจะไปส่งออยแล้วรีบกลับมา ระหว่างอัทธ์ไปส่งออยนั้น ออยถามว่าชาร์ลีรักบัวนานแล้วหรือ

“ครับ...ชาร์ลีรักบัวมาตั้งแต่เราเรียนมหาวิทยาลัย รักคนเดียวไม่เคยเปลี่ยนใจ แต่มันไม่เคยแสดงออก บอกว่าขอให้ได้อยู่ในชีวิตของบัวจะในฐานะอะไรก็ได้ ดีกว่าบอกไปแล้วบัวจะเกลียดมัน ชาร์ลีเป็นคนดีที่ไม่เคยพยายามแสดงให้คนอื่นรู้ว่าตัวเองดี ถ้าผู้ชายที่บัวรักเป็นชาร์ลี ผมกับคุณแม่จะมีความสุขมาก”

ฟังอัทธ์เล่าแล้วออยฉุกคิดได้ บอกอัทธ์ว่า ไอ้หม่ำไม่ยอมปล่อยบัวหลุดมือไปแน่ มีแต่บัวคนเดียวเท่านั้นจะไล่ไอ้หม่ำไปได้ ฉะนั้นตัวช่วยที่ดีที่สุดของเราคือชาร์ลี

มาร์คถูกซินดี้เฉดหัวออกไปจากชีวิตแล้วก็เก็บตัวอยู่ในห้อง พอได้อ่านข่าวในมือถือรู้ว่าบัวถูกรถชนจนสลบขณะนี้อยู่ที่โรงพยาบาลก็ลิ่วไปหา แต่พอไปถึงพยาบาลบอกว่าบัวกลับไปเมื่อครู่นี้เอง มาร์คจึงตามไปที่บ้าน

แต่อัทธ์ไม่ได้พาบัวกลับบ้าน เขาพาบัวไปพักผ่อนที่รีสอร์ตของชาร์ลี เมื่อมาร์คไปถึงจึงเจอแต่อารีย์และนมเล็กที่มองเขาอย่างรังเกียจ ไม่แม้แต่จะรับไหว้ มาร์คถูกอารีย์กับนมเล็กแสดงท่าทีรังเกียจก็เดาเรื่องออก บอกว่าตนถูกออยใส่ร้ายแล้วปั้นเรื่องใส่ร้ายแม่กับยายของออยร้ายกาจมาก ตนเป็นคนพูดความจริงเป็นคนดีแต่ออยเป็นคนเลว

มาร์คใส่ร้ายป้ายสีออยและครอบครัวจนถูกอารีย์เชิญออกจากบ้าน มาร์คทำทีขอเข้าห้องน้ำ จึงได้ยินอารีย์บอกนมเล็กว่าจะไปบ้านออยเพื่อดูให้รู้แน่ว่าครอบครัวเป็นยังไงจะได้ตอบโต้การใส่ร้ายป้ายสีของมาร์คได้ถูก มาร์คจึงวางแผนจะไปบอกแม่กับยายว่าออยมีแฟน ซึ่งต้องทำให้ครอบครัวนี้มีปัญหาแน่

แต่วันนี้ออยมีงานมาตามผลจัดงานนัดเดตจากลูกค้าแถวบ้านจึงแวะมาหาแม่กับยาย แม่กับยายถามว่าเมื่อไหร่จะกลับมาช่วยทำร้านขนม ออยบอกว่าอีกอาทิตย์เดียวก็จะลาออกมาอยู่บ้านแล้ว

ครู่เดียวก็ได้ยินเสียงรถเข้ามาออยจึงออกไปดูแล้วออยก็ตกใจสุดขีดเมื่อเห็นมาร์คมา ซ้ำยังเยาะเย้ยออยว่ามาเยี่ยมแม่กับยายของออยเพราะไม่ได้เจอกันนานมีเรื่องเยอะแยะจะเล่าให้ฟังโดยเฉพาะเรื่องว่าที่ลูกเขย ออยจึงลากมาร์คออกไปในสวน

แม่กับยายเห็นออยหายไปนานจึงออกมาดู เห็นหลังออยเดินไปกับผู้ชายแว้บๆ กลัวออยจะได้รับอันตรายแม่จึงถือไม้หน้าสามตามไปร้องเรียกออย มาร์คได้ทีตรงเข้ากอดออยคาดคั้นถามว่าบัวอยู่ไหน ออยดิ้นเลยล้มไปด้วยกัน แม่ตามมาเห็นพอดีตะโกนให้ปล่อยออยเดี๋ยวนี้แล้วพุ่งเข้าเอาไม้ฟาดมาร์คจนดิ้นพล่าน

มาร์คพยายามร้องบอกแม่ว่าตนคือไอ้หม่ำจำได้ไหม แม่จำได้ ยายด่าว่ายังเลวเหมือนเดิม มาทำร้ายหลานตนทำไม ไอ้หม่ำแก้ตัวน้ำขุ่นๆว่าตนไม่ได้ทำ ออยเป็นคนเอามือตนไปบีบคอตัวเองเพราะไม่อยากให้บอกน้ากับยายว่าตัวเองมีแฟนแล้ว แฟนออยชื่ออัทธ์อยู่คอนโด
ห้องติดกัน กลางคืนก็ย่องไปหากันบ่อยๆ

ออยบอกไอ้หม่ำว่าอยากใส่ร้ายตนยังไงก็เอาเลย ยังไงตนก็ไม่มีวันช่วยเขาเรื่องที่ไปหลอกเอาเงินจากซินดี้แน่ ไอ้หม่ำกลัวถูกแฉปรามออยว่าอย่ามาเปลี่ยนเรื่อง แล้วบอกแม่กับยายว่าตนไม่ได้โกหก ออยมีแฟนแล้วจริงๆ ถ้าแม่กับยายไม่เชื่อให้ไปดูที่คอนโดเลย ออยพุ่งเข้าชกไอ้หม่ำจนปากแตกจึงหยุดมันได้ แม่กับยายถือไม้ไล่ตีซ้ำจนไอ้หม่ำใส่ตีนหมาโกยแน่บไป

“อย่าคิดว่ากูจะยอมแพ้มึง อีออย!” หม่ำหนีตายไปยืนอาฆาตออยที่สวนหน้าบ้าน

ooooooo

เมื่อไอ้หม่ำหนีไปแล้ว แม่ ยาย กับออยเดินกลับบ้าน แม่กำชับออยว่าตอนเข้านอนให้ล็อกประตูให้แน่นหนา กลัวไอ้หม่ำจะย้อนกลับมาอีก แม่จะถามออยเรื่องไอ้หม่ำไปหลอกเงินจากซินดี้ แต่ออยกินปูนร้อนท้องรีบบอกแม่ว่า ตนไม่ได้มีแฟนอย่างที่ไอ้หม่ำพูด

แม่บอกว่าจะถามเรื่องไอ้หม่ำไปหลอกเงินต่างหากทำไมต้องแก้ตัวเสียยาวเหยียด

“ออยไม่ได้แก้ตัว ออยแค่ไม่อยากให้แม่เข้าใจผิด” แล้วตัดบทขอไปซื้อกาแฟก่อนเพราะคืนนี้ต้องทำงานทั้งคืน

พอไปซื้อกาแฟที่ร้านสะดวกซื้อ ออยถามพนักงานว่า “ถ้ามีใครบางคนฟังเรื่องของน้องจากคนอื่น น้องจะทำยังไงเพื่อไม่ให้ใครคนนั้นเก็บเอาเรื่องที่ฟังมาไปคิด”

“ก็ต้องทำให้เขาเลิกคิด”

“ทำให้เขาเลิกคิด...ขอบคุณนะคะ ช่วยได้มากจริงๆ” ออยเดินออกไปเลย พนักงานคนนั้นมองตามงงๆ

กลับถึงบ้าน ขณะนั่งกินข้าวด้วยกัน ออยทำเป็นมือถือสั่น ยกขึ้นมาทำเป็นรับสายทั้งที่ไม่มีใครโทร.เข้ามา แกล้งพูดว่าเกดไปเที่ยวฝรั่งเศสกับแดนมา จะเอาของไปฝากที่คอนโด ถามว่ามีกุญแจหรือ พูดเองเออเองว่า

“จะฝากข้างห้องไว้” แล้วทำเนียนคุยว่า “จะบ้าเหรอ ฉันไม่เคยคุยกับเขา ไม่เคยเลยแม้แต่คำเดียว แกก็รู้ฉันออกไปทำงานแต่เช้า กลับมาก็เข้านอนเลย จะเอาเวลาไหนไปเจอใคร อีกอย่างนะแฟนเขาดูขี้หึงมากด้วย”

ออยสร้างเรื่องพูดเองเออเองหลอกแม่กับยาย เมื่อแม่กับยายไม่มีท่าทีสงสัยก็หาเรื่องลุกจากโต๊ะไปตักข้าวโดยวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ หาทางเลี่ยงไม่ให้แม่กับยายถามอะไรอีก แต่พอออยลุกไปเกดก็โทร.มาจริงๆ แม่รับสายบอกว่าออยไปในครัวให้รอเดี๋ยว ถามเกดว่าไปเที่ยวมาสนุกไหม เกดบอกว่าตนไม่ได้ไปไหน

ออยกลับมาเห็นแม่คุยโทรศัพท์ก็รีบเข้าไปแย่ง บอกแม่ว่าเกดไม่อยากให้ใครรู้ว่าไปเที่ยวมา กลายเป็นว่าเพื่อแก้ที่ไอ้หม่ำปั้นเรื่องโกหกแม่ ตัวเองก็เลยต้องแก้ด้วยการโกหกไปอีกคน แม่ฟังแล้วอดสงสัยไม่ได้ บ่นกับยายว่าท่าทางออยแปลกๆ เหมือนพยายามปกปิดอะไรอยู่ หรือว่าออยมีแฟนอย่างที่ไอ้หม่ำพูดจริงๆ? แต่ยายติงว่าแม่นั่นแหละแปลกเดี๋ยวก็เห็น

ออยเป็นพริตตี้เดี๋ยวก็ไปเชื่อไอ้หม่ำว่าออยมีแฟน แม่เลยเงียบ พยักหน้าเบาๆเชิงยอมรับ
ออยได้ยินแม่กับยายคุยกันก็ยิ่งเครียด

ooooooo

เมื่อกลับมาทำงานในวันต่อมา อัทธ์โทรศัพท์ชวนออยไปทานข้าวกันก่อนกลับคอนโด ออยเสนอให้ซื้อไปทานที่ห้องดีกว่ากลัวใครจะมาเห็นเข้า อัทธ์ถามว่ามีอะไรหรือ แม่กับยายเชื่อที่มาร์คพูดหรือ

“ยายไม่เชื่อ แต่แม่น่ะสิ ไม่รู้ว่าตอนนี้หายสงสัยแล้วหรือยัง ถ้าแม่กับยายรู้เรื่องของเราฉันต้องตายแน่ๆ”

อัทธ์ขอโทษที่ทำให้เธอไม่สบายใจ ออยบอกว่าไม่ใช่ความผิดของเขา ตนเองก็เต็มใจที่จะอยู่กับเขา เพราะรู้สึกผิดที่เคยทำไม่ดีกับเขา เลยอยากชดใช้ความผิดด้วยการอยู่ช่วยเขาเรื่องบัว แต่อีกแค่เจ็ดวันตนก็จะกลับไปอยู่บ้านแล้วเพราะสัญญากับยายไว้ว่าจะลาออก
สิ้นเดือนนี้

“แล้วคุณจะกลับมาอยู่ที่คอนโดอีกหรือเปล่า” ออยส่ายหน้า “ไม่เป็นไร ผมจะไปหาคุณที่บ้านเอง”

ออยสะดุ้งบอกว่าขืนไปแม่กับยายเอาตนตายแน่ อัทธ์อ้อนว่าตนไม่ได้อยู่ใกล้เธอก็ตายเหมือนกัน เมื่อก่อนไม่คอยกลับคอนโด แต่เดี๋ยวนี้เมื่อเธอมาอยู่ใกล้ๆ ก็อยากกลับมาทุกวันเพื่อคุยหัวเราะกับเธออย่างมีความสุข

“งั้นเจ็ดวันที่เหลือ เราก็ทำทุกวันให้มีความสุข เผื่อว่าในอนาคตเราจะไม่ได้เจอกันอีก ฉันจะได้จดจำมันไว้เป็นที่ระลึก” อัทธ์พยักหน้ารับหงอยๆยิ้มรับเศร้าๆ

ooooooo

ชาร์ลีดูแลบัวเอาอกเอาใจเธออย่างดีแต่บัวยังคิดไม่ตกเรื่องมาร์ค เธอรำคาญกับความเอาใจของเขา เวลาเดียวกันมาร์คก็โทร.เข้ามือถือบัว เธอตัดสายไปอย่างทำใจไม่ได้

บัวใช้ไม้เท้าช่วยพยุงเดินกลับที่พัก ชาร์ลีจะเข้าช่วยประคอง ถูกบัวตวาดและผลักออกอย่างรำคาญ ชาร์ลีถามว่าตนทำอะไรให้เธอโกรธ

“บัวไม่ได้โกรธค่ะ แต่บัวรำคาญ! ถึงพี่อัทธ์จะให้พี่ชาร์ลีคอยดูแลบัว แต่พี่ชาร์ลีก็ไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายกับบัวขนาดนี้ก็ได้”

“พี่ไม่ได้ทำเพราะคำสั่งของอัทธ์ แต่พี่ทำเพราะ...”

“สงสารบัว! ค่ะ...บัวรู้ตัวแล้วว่าที่ผ่านมาบัวโง่ ที่ไปเชื่อคนเลวอย่างมาร์ค หลงคิดว่าตัวเองฉลาด คิดว่าตัวเองโชคดีกว่าคนอื่นที่ได้รักกับผู้ชายที่แสนดี แค่นี้บัวก็สมเพชตัวเองมากพออยู่แล้ว บัวไม่ต้องการให้ใครมาสงสารบัว หรือคอยแนะนำบัว บัวคิดเองได้ว่าบัวควรทำอย่างไรเพื่อไม่ให้ตัวเองเป็นคนโง่อีก และที่บัวร้องไห้ บัวแค่เจ็บใจที่ไปหลงเชื่อคนเลว

“บัวไม่ได้เสียใจ เข้าใจไหมคะว่าบัวไม่ได้เสียใจ!”

บัวช่วยตัวเองเดินไปอย่างไม่แยแส ชาร์ลีได้แต่มองตามอย่างไม่สบายใจ

ooooooo

ชาร์ลีโทร.ไปคุยกับอัทธ์ อัทธ์ขอให้เขาใจเย็นๆ ตนจะโทร.ไปคุยกับบัวเอง ออยมาได้ยินถามว่ามีอะไรหรือ?

“บัวไม่ยอมรับว่าตัวเองเสียใจ พอชาร์ลีพูดแทงใจดำเข้าหน่อยก็เลยโกรธเขา” ออยถามว่าอัทธ์จะไปหาบัวอีกเมื่อไหร่ “พรุ่งนี้วันหยุด ผมจะไปพรุ่งนี้เลย”

ออยขอไปด้วยได้ไหม ตนมีเรื่องจะคุยกับบัวด้วย เผื่อจะทำให้เธอคิดอะไรได้มากขึ้น อัทธ์ถามว่าพรุ่งนี้เธอต้องกลับบ้านไม่ใช่หรือ ออยบอกว่ากลับบ้านเย็นหน่อยก็คงไม่ว่าอะไร

รุ่งขึ้นออยกับอัทธ์นั่งรถออกจากคอนโด มาร์คนั่งดื่มกาแฟอยู่ในรถของเขาเห็นพอดี เขาขับรถตามไปทันที

มาร์คตามอัทธ์กับออยไปจนถึงรีสอร์ตของชาร์ลี ชาร์ลีออกมารับจะช่วยยกกระเป๋า อัทธ์บอกว่าเราจะกลับเย็นนี้เลย ออยจึงให้คุยกับบัวเลยเพื่อเย็นนี้จะได้ไม่ต้องกลับค่ำเกินไป บอกให้อัทธ์กับชาร์ลีรออยู่ตรงนี้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็อย่าเข้าไปยุ่งกับตนสองคน

“สู้ๆนะออย” อัทธ์ให้กำลังใจ หันไปบอกชาร์ลีที่หน้าไม่สบายใจ ตบบ่าบอกเพื่อนว่า “ไม่ต้องกังวล แฟนฉันเขาเก่งเรื่องโน้มน้าวใจผู้หญิงด้วยกัน”

“เป็นแฟนกันแล้วหรือ”

“ยัง ฉันรอเคลียร์ปัญหาของบัวจบก่อน ฉันค่อยขอออยแต่งงาน”

“แต่งงาน?! ใจร้อนไปหรือเปล่า”

“ได้เจอของที่ใช่ จะรอช้าอยู่ทำไม” อัทธ์กระหยิ่ม

“งั้นก็ขอให้คุณออยกล่อมบัวสำเร็จ แกจะได้เสร็จคุณออย”

สองหนุ่มยิ้มให้กันอย่างครึ้มใจ

ooooooo

มาร์คเดินเข้าไปในรีสอร์ต ลุงคนทำสวนหันมาเห็นถามว่ามาหาใคร มาร์คบอกว่าจะมาหาห้องพัก ลุงบอกว่ายังไม่เปิด มาร์คทำเป็นเดินกลับแต่พอลุงเผลอก็เข้าไปข้างใน

ลุงหันมาเห็นถามว่าจะไปไหน วิ่งไปจับตัวไว้ถามว่าจะเข้าไปขโมยของใช่ไหม พลางตะโกนให้คนช่วย มาร์คจวนตัวเลยผลักลุงกระเด็นไปหัวกระแทกกระถางต้นไม้สลบ แล้ววิ่งเข้าไปในรีสอร์ต เห็นออยนั่งอยู่กับบัว

ออยไปหาบัวที่นั่งร้องไห้อยู่อย่างอัดอั้น บอกบัวว่าร้องไห้ออกมาเถอะไม่มีใครซ้ำเติมเธอหรอก บัวรีบเช็ดน้ำตาจนบอกว่าตนไม่เป็นอะไร ถามว่าพี่อัทธ์อยู่ไหนตนอยากคุยด้วย ออยบอกว่าคุณอัทธ์ให้ตนมาคุยกับเธอ คิดว่าตนน่าจะให้กำลังใจเธอได้ดี บัวสวนไปทันทีว่า “ฉันไม่ต้องการกำลังใจจากใคร”

“ฉันรู้ คนอย่างคุณใช้ไม้อ่อนไม่ได้ผลหรอก คุณต้องใช้ไม้แข็งเท่านั้น” ออยก้าวเข้าไปหาพูดใส่หน้าว่า “ฉันจะมา‘ด่า’คุณ” บัวมองขวับไม่พอใจ แต่หยุดออยไม่ได้ เปิดฉาก ‘ด่า’ ตามแบบของเธอทันที

“ผิดหวังมากล่ะซี ที่คุณมาร์คไม่ได้เป็นลูกเศรษฐี ไม่ได้เป็นสุดยอดผู้ชายเพอร์เฟกต์อย่างที่คุณคิด แต่มันเป็นไอ้แมงดาเกาะผู้หญิง และผู้หญิงที่ตกเป็นเหยื่อของมันก็มีแค่สองอย่างคือผู้หญิงรวยและโง่!”

บัวโมโหเงื้อมือจะตบ ถูกออยจับค้างอยู่อย่างนั้น พูดต่อไม่หยุด

“ทนฟังไม่ได้เหรอคะ เชื่อฉันเถอะว่าที่ฉันด่าคุณไป ยังไม่ได้เสี้ยวนึงของสิ่งที่คุณจะต้องเจอหลังจากที่ทุกคนรู้เรื่องคุณกับไอ้หม่ำ ทุกคนจะรุมด่าคุณ ทางเดียวที่คุณจะรอดคือ คุณต้องเข้มแข็ง”

บัวกระชากมือกลับ สะบัดหน้าไปทางอื่น แต่ออยยังพูดด้วยท่าทีสงบว่า

“มีผู้หญิงตั้งหลายคนที่ผิดหวังจากความรัก แม่ฉันก็เป็นคนนึง ตอนแม่ผิดหวังจากพ่อ แม่ก็พยายามไม่แสดงความอ่อนแอ เพราะกลัวคนอื่นจะซ้ำเติม แม่เก็บความเศร้าไว้คนเดียว ไม่ยอมพูดกับใคร...จนแม่อึดอัดแล้วเกือบจะฆ่าตัวตาย ฉันไม่อยากให้คุณเป็นแบบนั้น เพราะคุณอาจจะไม่ได้โชคดี...ได้สติก่อนจะทำเรื่องร้ายเหมือนแม่ฉัน”

บัวทนไม่ไหวทิ้งตัวลงนั่งปิดหน้าร้องไห้หนัก ออยก้าวเข้าไปแตะบ่าเบาๆ พูดเสียงอ่อนโยน...

“ฉันอยากให้คุณคิดถึงทุกคนที่รักคุณให้มากๆ ไม่มีใครคิดซ้ำเติมคุณ ทุกคนเป็นห่วงอยากเห็นคุณเข้มแข็ง แล้วกลับมาเป็นคุณหนูจอมเอาแต่ใจตัวเองคนเดิม”

บัวเอาแต่ปิดหน้าร้องไห้อยู่อย่างนั้น...

ที่ข้างนอก คนงานวิ่งมาบอกอัทธ์กับชาร์ลีที่ยืนสังเกตการณ์อยู่ว่าให้รีบไปดูลุงมี ทั้งสองจึงวิ่งไป มาร์คที่ซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้ได้โอกาส ยิ้มสมใจที่ได้เจอบัวแล้ว

ออยยังปลอบโยนบัวอยู่บอกว่าเชื่อตนเถอะ ไอ้หม่ำไม่มีค่าอะไรสำหรับเธอเลย เห็นกับตาแล้วว่าไอ้หม่ำมันนอกใจไปยุ่งกับซินดี้แล้วเธอยังจะคิดว่ามันดีอีกหรือ บัวบอกว่ามาร์คเป็นผู้ชายคนแรกที่ตนรักและไม่อยากจะรักใครอีก

“แต่มันไม่ได้รักคุณ ไม่เคยรัก มันรักเงินของคุณต่างหาก”

“ไม่จริง! ผมรักคุณ” มาร์คโพล่งขึ้น สองสาวหันมอง เห็นเขายืนอยู่แล้วโผเข้ากอดบัวแน่น กระซิบบอกว่า “คุณฟังผมนะบัว...คนพวกนั้นแต่งเรื่องใส่ร้ายผม พวกเขากีดกันไม่ให้ผมมาพบคุณเพราะเขากลัวว่าผมจะพูดความจริงให้คุณฟัง บัว...คุณไม่ใช่คนโง่ คุณต้องเชื่อหัวใจตัวเองเหมือนที่คุณเคยเชื่อมาตลอด...แล้วคุณจะรู้ว่าใครรักคุณมากที่สุด”

บัวมองหน้าออยอย่างสับสน ออยบอกให้มาร์คปล่อยบัวเดี๋ยวนี้แล้วเข้าไปผลักมาร์คออก ทำให้บัวกระเด็นล้มกองกับพื้น ออยรีบเข้าไปหาบัว แต่ถูกมาร์คกระชากออกมาตะคอกว่าอย่ายุ่ง! ออยตะโกนให้อัทธ์กับชาร์ลีช่วย ก็ถูกมาร์คเหวี่ยงกระเด็นหัวกระแทกก้อนหินอย่างแรง

บัวถามว่าทำไมต้องทำรุนแรงด้วย มาร์คบอกว่าจำเป็นเพราะออยกำลังขัดขวางเรา แล้วอุ้มบัวออกไป ออยเริ่มรู้สึกตัวเห็นมาร์คอุ้มบัวออกไปในป่าจึงตะโกนให้อัทธ์กับชาร์ลีช่วย ตัวเองก็พยายามลุกตามไปทั้งที่เจ็บหน้าผากที่กระแทกหิน

แต่ชาร์ลีกับอัทธ์ไปดูลุงมีที่ยังไม่รู้สึกตัว คนงานคาดว่าแกอาจจะเป็นลม ชาร์ลีบอกให้พาไปส่งโรงพยาบาล

ooooooo

มาร์คอุ้มบัวเข้าไปในป่า บัวเห็นความดุร้ายของมาร์คก็เริ่มรู้สึกกลัว ร้องบอกให้เขาปล่อยไล่เขาไปให้พ้น มาร์คบอกว่า “ผมรักคุณนะบัว ไปกับผมนะ” และกอดเธอไว้แน่นไม่ให้ดิ้น

นาทีนี้...บัวมีแต่ความเกลียดและกลัวมาร์ค ตะโกน “อย่ามายุ่งกับฉัน!”

ทันใดนั้นมาร์คถูกออยใช้ท่อนไม้ฟาดกลางหลังจนทรุด ออยตะโกนให้บัวหนีไป ทางนี้ตนจะจัดการเอง แล้วเงื้อไม้จะฟาดซ้ำ ถูกมาร์คคว้าไม้ไว้ตบหน้าออยอย่างแรง บัวได้ยินเสียงหันมามอง มาร์คจะวิ่งตามบัวไปแต่ถูกออยกอดขาไว้ตะโกนให้บัวหนีไป

ออยนึกถึงคำสอนของแม่กับยายว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นก็ให้ตะโกนขอความช่วยเหลือให้สุดเสียง ออยจึงตะโกน

“ช่วยด้วย!! คุณอัทธ์ คุณชาร์ลีช่วยด้วยยยยย!!!!”

ได้ผล...อัทธ์กับชาร์ลีให้คนงานพาลุงส่งโรงพยาบาลบอกว่าเดี๋ยวจะตามไป ได้ยินเสียงออยร้องจึงรีบวิ่งไปเจอบัวใช้ไม้เท้าประคองตัววิ่งมา ร้องบอก “พี่อัทธ์ช่วยออยด้วย มาร์คทำร้ายออย” อัทธ์จึงให้ชาร์ลีดูแลบัว ตัวเองวิ่งไปช่วยออย

อัทธ์วิ่งไปเจอออยถูกมาร์คผลักล้มและจะขึ้นคร่อม อัทธ์พุ่งเข้าถีบมาร์คจนกระเด็น แล้วคว้าไม้ตามไป ฟาดหัวจนแตกเลือดอาบ มาร์คสู้ไม่ไหวจึงหนีเข้าป่าไป

อัทธ์เข้าประคองออยเดินกลับ เจอชาร์ลีนำคนงานถือไม้วิ่งมา พอรู้ว่ามาร์คหนีเข้าป่าก็บอกให้อัทธ์พาออยกลับไป ตนจะตามลากตัวมาร์คออกมาเอง

มาร์ครู้ตัวว่าถูกตามล่าจึงซุ่มในป่า เห็นชาร์ลีสั่งคนงานให้แยกย้ายกันหา คนงานคาดว่ามาร์คคงหนีไปแล้ว

“ไม่หรอก ไปอีกนิดนึงก็เจอธารน้ำลึก เขาข้ามไปไม่ได้แน่ ยังไงเขาก็ต้องกลับมาทางนี้” แล้วพาคนงานค้นหา

มาร์คลนลานคลานไปหลบหลังพุ่มไม้ซ่อนตัวเงียบกริบ

ooooooo

เพราะออยถูกมาร์คทำร้ายจนอ่อนแรง อัทธ์จึงขออนุญาตเอาเธอขี่หลังกลับไป ให้อาบน้ำและนอนพักเสีย ตนจะไปเคลียร์อะไรก่อนเสร็จแล้วจะกลับมารับเธอกลับกรุงเทพฯ

อัทธ์ไปคุยกับบัว จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบัวรู้สึกผิดขอโทษที่ตนดื้อ อัทธ์จะยกโทษให้แต่เธอต้องเลิกโทษตัวเอง เก็บเป็นบทเรียนเพื่อวันหนึ่งมีคนเข้ามาในชีวิตจะได้รู้ว่าควรเลือกคบเขาที่ตรงไหน

จากที่ออยช่วยบัวจากการคุกคามทำร้ายของมาร์คทำให้บัวรู้สึกดีและยอมรับออยเป็นพี่สะใภ้ได้

แต่เมื่ออัทธ์ไปรับออยที่ห้องเพื่อกลับกรุงเทพฯ

ออยไข้สูงมาก บัวเสนอให้พักที่นี่ก่อนพรุ่งนี้ค่อยกลับ ออยไข้สูงนอนหลับไป ตื่นขึ้นมาเธอตกใจที่ไม่ได้กลับบ้านตามที่นัดกับแม่และยายไว้ อัทธ์บอกว่าเรื่องนั้นไม่ต้องห่วงตนให้มิ้มโทร.ไปบอกแม่กับยายแล้ว พรุ่งนี้พอฟ้าสางเราจะออกเดินทางกลับทันที

คืนนี้ เมื่อออยไข้ลดลงแล้ว อัทธ์ชวนเธอออกไปดูดาว บอกว่าชาร์ลีบอกว่าคืนนี้ดาวสวยเป็นพิเศษพูดเป็นนัยว่าแม้แต่ดาวก็ยังเป็นใจให้เรา ออยถามว่าเป็นใจอะไร

เขาเว้าวอนกรุ้มกริ่มว่า

“ผมรักคุณนะออย เราเป็นแฟนกันนะ” ออยอ้างว่าเราเพิ่งรู้จักกัน และยังมีแม่กับยายอีก อัทธ์บอกว่า

เราเคยผ่านเรื่องราวต่างๆมาด้วยกันหลายครั้งซึ่งได้พิสูจน์แล้วว่าระยะเวลาไม่ได้สำคัญสำหรับเรา ส่วนแม่กับยายขอให้เป็นหน้าที่ของตนที่จะทำให้ท่านยอมรับความรักของเรา อ้อนว่า “หน้าที่ของคุณตอนนี้มีแค่บอกผมว่าคุณเองก็อยากให้ผมอยู่เคียงข้างคุณไปตลอดชีวิต”

ทั้งสองดูดาวกัน จนเมื่อกลับไปที่ห้องพักก็ยังหยอกล้อกันหวานชื่น มาร์คย่องมาที่บริเวณบ้านพัก เห็นอัทธ์พาออยมาส่งที่หน้าห้อง และหอมแก้มออย มาร์คถ่ายรูปไว้ทันที และถ่ายรูปไว้อย่างสะใจเมื่ออัทธ์จูงมือออยเข้าไปในห้องนอน

ตื่นเช้ามาออยไม่เห็นอัทธ์แล้ว พบแต่กระดาษน้อยเขียนบอกไว้ว่า “ผมออกไปหาบัว...รักแฟน”
ไม่นานออยก็เอาชุดนอนที่อัทธ์เอาของบัวมาให้ใส่ไปคืน บัวขอบคุณออยที่ช่วยตนจากไอ้หม่ำ บอกออยว่าถ้าจะให้ทำอะไรให้ตนยินดี ออยบอกว่าถ้าอยากตอบแทนตนจริงๆก็อยากให้เธอเปิดใจให้ชาร์ลี คิดให้ดีว่าชาร์ลีคิดกับเธอแค่พี่น้องจริงหรือเปล่า เมื่อออยออกไปแล้ว บัวนิ่งคิดถามตัวเองว่า

“ทำไมออยพูดอย่างนั้น พี่ชาร์ลีมีใจให้เราเหรอ ไม่น่าเป็นไปได้”

ooooooo

อัทธ์ตั้งใจว่าจะไปหาแม่กับยายของออยเพื่อบอกเรื่องของตนกับออย กอดออยอ้อนถามว่ารักตนหรือเปล่าถ้าไม่ตอบก็จะไม่ปล่อย จนออยต้องบอกว่ารัก

แต่หารู้ไม่ว่า เช้านี้ ที่ตลาดบ้านออย มาร์คเอารูปออยจูบกับอัทธ์และจูงมือกันเข้าห้องนอนติดประจานไปทั่วตลาด แม่กับยายช็อกสุดขีด

แม่ถามยายว่าโทร.หาออยหรือยัง ยายบอกว่ามิ้มโทร.มาบอกแล้วว่าสายชาร์จของออยเสียมือถือออยเลยติดต่อไม่ได้

“แม่นงค์ทำใจให้เย็นๆก่อนนะ อย่าเพิ่งคิดมากไปให้ทุกข์ บางทีผู้หญิงอาจจะไม่ใช่ออย แต่เป็นแค่คนหน้าเหมือน” พูดแล้วนึกได้ “เอ๊ะ ทำไมเจอผู้หญิง หน้าเหมือนออยบ่อยจัง คราวก่อนที่ห้างก็เจอ”

ยายเสนอว่าเราโทร.หามิ้มดีกว่าเผื่อมิ้มอยู่กับออย แม่ว่าไม่ต้องโทร. ไปหาออยที่คอนโดให้เห็นกับตาเลยดีกว่า

หลังจากมาร์คถูกฉีกหน้ากากแล้ว ซินดี้นำตำรวจไปจับฐานโกงเงินที่ยืมไป มาร์คโวยวายแต่ก็ถูกตำรวจจับไปจนได้

อัทธ์พาบัวไปส่งที่บ้านพอดีคุณแม่กับนมเล็กไม่อยู่ บัวบอกส่งตนแค่นี้ก็ได้ให้อัทธ์กลับไปลุ้นพี่ชายว่าให้สู้ๆนะ ออยถามอัทธ์ว่าบัวรู้เรื่องด้วยหรือ

“พี่ชายกำลังจะเอาชนะใจครอบครัวของว่าที่พี่สะใภ้ของบัว ต้องรู้สิคะ”

ออยยิ้มเขินแต่สีหน้าหนักใจกับเรื่องใหญ่ที่จะต้องเผชิญ

แม่กับยายมาหาออยที่คอนโด แม่มีกุญแจที่ขอออยไว้ไขเข้าไปเดินหาทั่วห้องก็ไม่เจอออย เวลาเดียวกันอัทธ์กับออยเพิ่งมาถึงกำลังจูงมือกันขึ้นลิฟต์ พอมาถึงหน้าห้องอัทธ์บอกว่าตนมีซุปข้าวโพดที่นมเล็กทำให้แช่ในตู้เย็น ชวนไปอุ่นทานกันก่อนแล้วค่อยกลับห้อง

ออยยังกังวลเรื่องแม่กับยายบอกอัทธ์ว่าเรารอให้พร้อมกว่านี้ก่อนค่อยไปหาแม่กับยายดีไหม

“จำคำพูดผมไว้นะออย ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นผมจะเอาชนะแม่กับยายคุณให้ได้ ผมจะทำให้ท่านเห็นว่า ผมคนนี้จะปกป้องดูแลคุณอย่างดีที่สุด ผมจะไม่มีวันทำให้คุณเสียใจ และผมก็จะรักคุณคนเดียวไปตลอดชีวิต”

อัทธ์โน้มหน้าจูบออยอย่างอ่อนโยน ออยหลับตาพริ้มในอ้อมกอดเขาอย่างอบอุ่น...

นาทีนั้นเองแม่กับยายเปิดประตูออกมา เห็นออยกับอัทธ์กำลังจูบกัน

“ออย!!!” แม่ช็อก อัทธ์กับออยผละจากกัน ออยเห็นแม่กับยาย อุทานเหมือนใจจะขาด...

“แม่! ยาย!”

ooooooo

ออยผละจากอัทธ์มาชี้แจงกับแม่ ก็ถูกแม่ตบหน้าหันถามเสียงสะท้านอย่างผิดหวังมากว่า

“ทำไมออยทำตัวแบบนี้! ทำไมๆๆๆ!!!!” แม่ตบจนยายเข้าห้ามว่าพอได้แล้ว อัทธ์ก็เข้าไปบอกแม่ว่าตนผิดเองที่ล่วงเกินออย แต่ทำไปเพราะรัก เรารักกัน แม่ได้ยินคำว่า เรารักกัน ก็ยิ่งของขึ้นตวาดใส่

“แต่ฉันไม่อนุญาตให้ลูกสาวของฉันรักใครทั้งนั้น เพราะโลกนี้มีแต่ผู้ชายเลวๆ กลับบ้าน” แม่กระชากออยไป อัทธ์ขอให้ยายฟังตนก่อน ยายบอกไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น หุบปากแล้วไสหัวออกไปเลย

แม่กับยายพาออยกลับบ้านทันที แม่ผลักออยเข้าห้อง ยึดโทรศัพท์ทั้งจะโทร.ไปลาออกจากงานด้วย ออยพยายามชี้แจงว่าตนกับอัทธ์ไม่มีอะไรกัน แม่หาว่าโกหกเพราะหลักฐานที่ติดทั่วตลาดประกาศอยู่ทนโท่ ออยฟังแล้วรู้ทันทีว่าต้องเป็นฝีมือของไอ้หม่ำ!

อัทธ์ตัดสินใจขับรถไปที่บ้านออยตามแผนที่ พอไปถึงก็หยิบกระเช้าผลไม้ สูดลมหายใจลึกๆ ตัดสินใจเป็นไงเป็นกัน ร้องทัก “สวัสดีครับ” ออยได้ยินพุ่งไปที่หน้าต่างอุทาน คุณอัทธ์! อัทธ์ยังคงยืนส่งเสียง “สวัสดีครับ คุณยายคุณแม่ครับ” แล้วอัทธ์ก็ตกใจเมื่อเห็นขวานขว้างออกมาเจาะฉึกคาต้นไม้! เสียงแม่นงค์เหี้ยมออกมาว่า ถ้านับหนึ่งถึงสามยังไม่ไปคราวนี้ไม่พลาดแน่ อัทธ์ยังไม่ทันชี้แจงแม่นงค์ก็นับถึงสามแล้ว อัทธ์ถูกน้ำสาดเข้าเต็มๆ

อัทธ์ยังพยายามจะชี้แจงแม่นงค์คว้าแผงไข่จะปาใส่ ออยรีบบอกแม่ว่าวันนี้ร้านไข่ปิดเดี๋ยวไม่มีทำขนม! แม่วางแผงไข่หันไปคว้ากระทะทองเหลือง ออยตะโกนว่าใบนั้นแพงมากนะแม่ ก็หันไปคว้าถ้วยตะไล ออยเตือนสติว่า วันนี้ลูกค้าสั่งขนมถ้วยไว้เยอะนะแม่! แม่เลยวางถ้วยตะไลเดินปึงปังออกไป

ออยวิ่งไปหาอัทธ์บอกให้เขากลับไปก่อนแต่เขายืนยันจะคุยกับแม่กับยายให้เข้าใจ เลยยืนผลักกันไปมาอยู่หน้าบ้าน จนแม่กลับมาอีกครั้งพร้อมปืนลูกซองตะโกนถามว่า “จะไปหรือไม่ไป!” ออยบอกให้แม่ลดปืนลงคุยกันก่อน แม่บอกว่าไม่มีอะไรต้องพูดอีกแล้ว ตรงเข้าลากออยกลับไป

ออยบอกแม่ว่าถ้าจะยิงอัทธ์ให้ยิงตนก่อน แม่ถามว่าจะเอาชีวิตตัวเองที่แม่เลี้ยงมาแลกกับผู้ชายคนนี้ได้ลงคอหรือ

“ได้จ้ะเพราะคุณอัทธ์เขาก็เคยเอาชีวิตของเขาแลกเพื่อปกป้องชีวิตออยเหมือนกัน เขาเคยรับกระสุนแทนออย” แม่กับยายอึ้ง ออยได้ทีรีบบอก “เพราะอย่างนี้ไงออยถึงรักเขา เพราะรู้ว่าเขาเป็นคนดีและเขารักออยจริงๆ”

แม่โต้ว่าพ่อก็เคยยอมให้รถสิบล้อพุ่งชนแทนแม่ ตาก็เคยรับน้ำกรดจากเมียน้อยแทนยาย แล้วต่อมาเป็นยังไง ออยบอกว่าอัทธ์ไม่เคยเป็นแบบนั้น แม่ไม่ฟังเสียงลากออยเข้าบ้านและไล่อัทธ์ให้ไปจากบ้านตนเดี๋ยวนี้ อัทธ์ยืนยันจะไม่กลับจนกว่าแม่กับยายจะยกโทษและยอมให้ตนได้มีโอกาสพิสูจน์ว่ารักและจริงใจกับออยจริงๆ

แม่ฉุนขาดยกปืนเล็งใส่อัทธ์ ออยตะโกนว่าถ้าแม่ยิงเขาตายแม่ก็ติดคุก แล้วตนกับยายจะอยู่กับใคร อัทธ์ก็ขอร้องว่า

“ให้โอกาสผมนะครับ”

แม่ลดปืนลงแต่ประกาศว่าอย่าก้าวเข้ามาเหยียบบ้านตนเด็ดขาด ไม่งั้นไม่เอาไว้แน่ แล้วลากออยเข้าบ้านไป จับออยขังในห้องตอกตะปูล็อกประตูเลย

ที่หน้าบ้าน ยายหิ้วตะกร้ามีผักผลไม้เดินกลับมา มองที่ชานบ้านแล้วตกใจร้องเรียก

“แม่นงค์ แม่นงค์...มาดูอะไรนี่เร็ว”

ออยได้ยินเสียงยายลุกไปดูที่หน้าต่าง เห็นอัทธ์กำลังกางเต็นท์ที่หน้าบ้าน ออยรู้สึกดีที่เขาต่อสู้เพื่อตนถึงขนาดนี้ แต่พอแม่ออกมาดูก็ตราหน้าว่า “อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะอดทนได้สักกี่น้ำ”

ฝ่ายอัทธ์กางเต็นท์เสร็จก็จะโทร.บอกแม่ว่าอาจจะไม่ได้กลับหลายวัน แต่หาโทรศัพท์ไม่เจอเพราะไม่ได้เอามา!

ฝ่ายอนงค์ไม่ยอมแพ้ โทร.หาพี่แดง ขอให้แจ็คลูกชายพี่แดงมาช่วย

แจ็คขับรถพร้อมอุปกรณ์มากมายมาช่วยทันที พอมาถึงก็เอารังมดแดงสอดเข้าไปในเต็นท์ของอัทธ์ ครู่เดียวอัทธ์ก็เริ่มเกายุกยิก จากแขนขากลายเป็นคันทั้งตัว เขาหยิบไฟฉายส่องดูจึงรู้ถูกมดแดงบุก รีบออกมาเอาน้ำราดตัวแต่ยังไม่หายคัน

อัทธ์มองไปที่ก๊อกน้ำวิ่งไปเปิดก๊อกเอาน้ำราดจนตัวชุ่มแล้วเดินกลับมา เขาตกใจเมื่อเห็นล้อรถหายไปล้อหนึ่งมองไปรอบๆก็ไม่เห็นใคร เดินไปที่เต็นท์เจอกิ่งไม้สดกับรังมด รู้ทันทีว่าต้องเป็นฝีมือของคนบ้านนี้แน่ๆ

ooooooo

เช้านี้ ยายเรียกแม่ให้มาใส่บาตร เห็นอัทธ์นอนในรถก็สงสัยว่าทำไมไม่นอนในเต็นท์ แม่ยิ้มสมน้ำหน้า ยายถามว่าไปทำอะไรเขา แม่บอกว่าถ้ายังไม่ยอมกลับอยากลองดีก็จะได้เห็นดีกัน แล้วชวนยายไปใส่บาตร

อัทธ์ตื่นมาก็ถืออุปกรณ์ไปแปรงฟันล้างหน้าที่ก๊อกน้ำ แม่มาเจอถามว่า “ใครอนุญาตให้ใช้น้ำบ้านฉัน!” แล้วเดินไปปิดก๊อกน้ำ อัทธ์บอกว่าจะจ่ายค่าน้ำให้ก็ไม่สนใจเดินเข้าบ้านไปเลย

อัทธ์จึงต้องเดินไปถึงห้ากิโลเพื่อซื้ออาหารและน้ำ เขาเดินจนตัวชุ่มเหงื่อ ซ้ำยังคันคะเยอทั้งตัว โชคดีขากลับมีคนใจดีจอดรถรับมาด้วย

ออยเห็นอัทธ์หายไปถามยายว่าเขาหายไปไหนรถก็ยังอยู่ ยายบอกว่ารถอยู่แต่ล้อหาย ออยสงสัยเป็นฝีมือแม่เปรยว่าไปก็ดีเหมือนกัน ยายเชื่อว่าเขาจะกลับมาอีกถ้าเขารักออยจริง ออยถามว่ายายไม่โกรธเขาหรือ

“ยายเคยเจอเรื่องแบบนี้มาแล้ว ยายก็เลยพอจะทำใจได้”

“ออยอยากให้แม่เข้าใจออยกับคุณอัทธ์แบบยายบ้าง” ออยพึมพำ ยายดึงออยเข้าไปกอดเศร้าๆ

แล้วจู่ๆยายก็เก็บเสื้อผ้าจะไปปฏิบัติธรรม บอกแม่ว่าไม่อยากอยู่ร่วมรู้เห็นแม่แกล้งเขา มันบาป แม่ตัดพ้อยายว่าเข้าข้างออยหรือ ยายบอกว่าเห็นใจออย พูดให้คิดว่า

“ที่จริงคนที่ควรจะเข้าใจออยมากที่สุดควรจะเป็นแม่นงค์ เพราะแม่นงค์ก็เคยดื้อกับแม่เหมือนที่ออยเป็นตอนนี้”

แม่เศร้าเมื่อนึกถึงอดีตของตัวเอง...พูดอย่างสำนึกผิดว่าแม่เคยห้ามตนไม่ให้รักกับพ่อของออย ตอนนั้นตนยังไร้เดียงสาแต่ตอนนี้รู้แล้ว ถึงไม่อยากให้ลูกผิดพลาดแล้วต้องเสียใจภายหลังเหมือนตน ยายติงว่าเขาอาจไม่เลวร้ายเหมือนพ่อออย

แม่บอกว่ายายเป็นคนสอนตนว่าผู้ชายเลวทุกคน ยายถามว่าถ้าแม่จะขอโทษที่เคยปลูกฝังความคิดผิดๆ ให้และให้แม่นงค์คิดใหม่ว่าผู้ชายไม่ได้เลวร้ายไปทุกคน แม่นงค์ทำเพื่อแม่ได้ไหม แม่บอกว่าได้ชื่อว่าผู้ชายไม่ได้เลวทุกคนแต่หนึ่งในผู้ชายเลวคือคนนี้!

ยายบ่นว่าพูดไม่รู้เรื่อง อยากทำอะไรก็ทำเถอะ แต่ให้รู้ไว้ว่าแม่นงค์ห้ามออยไม่ได้หรอกเพราะออยรักเขาไปแล้วรักมากด้วย ลุกขึ้นถือกระเป๋าบอกว่าไม่ต้องไปส่งไม่อยากนั่งรถไปกับคนใจแคบ ทำเอาแม่เครียดไปเลย

ooooooo

คำพูดของยายทำให้แม่คิดและสับสนจนคิดจะไปเรียกออยให้มานอนด้วย แต่แล้วก็แปลกใจเมื่อออยหายไปจากห้อง

ออยปีนหน้าต่างออกไปดูอัทธ์ พบว่าเขาเป็นไข้สูงมาก แม่จับได้ก็โกรธ ออยบอกแม่ว่าตนไม่ได้ทำอะไรเสียหาย แต่อัทธ์ไข้สูงมากเราควรพาเขาไปหาหมอก่อน แล้วออยก็เอากุญแจรถจะพาอัทธ์ไปโรงพยาบาล แต่อัทธ์ไม่ยอมไป

“ฟังฉันนะ ถ้าคุณรักฉันไม่อยากให้ฉันไม่สบายใจ คุณต้องไปโรงพยาบาล ไปรักษาตัวให้หาย ฉันจะโทรศัพท์บอกคุณบัวให้มาหาคุณ” อัทธ์บอกว่ากลัวไปแล้วไม่ได้กลับมาเจอกันอีก “ได้เจอสิคะ ฉันจะยังรอคุณอยู่ตรงนี้ ไม่ไปไหน” อัทธ์ถามว่ารักตนไหม ออยตอบเต็มปากเต็มคำว่า “รักมากค่ะ ฉันรักคุณคนเดียว” ทั้งสองสบตากันอย่างรู้ซึ้งถึงความรักที่มีต่อกัน

ออยพาอัทธ์ส่งโรงพยาบาลแล้วโทร.บอกบัวให้มาดูแล หลังจากนั้นบัวก็โทร.บอกออยว่าอัทธ์ปลอดภัยแล้วไม่ต้องห่วง ออยถามว่าตกลงเขาเป็นอะไร ออยฟังแล้วอึ้งเมื่อบัวบอกว่า “พี่อัทธ์แพ้มด!”

เมื่ออารีย์รู้ว่าอัทธ์ไปไหนและเป็นอะไรมา ก็ตัดสินใจชวนนมเล็กกับบัวไปหาแม่นงค์กับยายที่บ้าน

แม่นงค์ยังกีดกันขัดขวางออยไม่ให้ติดต่อกับอัทธ์ ออยบอกแม่ว่าไม่ต้องกลัวตนท้องเพราะตนกับอัทธ์เราป้องกันอย่างดี ยิ่งทำให้แม่ตกใจเชื่อว่าออยต้องมีอะไรกับอัทธ์แล้วแน่ๆ ด่าออยว่าทำไมถึงทำตัวเป็นผู้หญิงใจง่าย ทำอะไรไม่นึกถึงหัวอกแม่บ้าง ตะโกนด่าตามไปจนถึงข้างบนว่า

“แล้วไม่ต้องมาพูดกับแม่อีกแล้วนะว่าเขาเป็นผู้ชายที่ดี ผู้ชายดีๆเขาไม่ทำให้ลูกสาวใครเสื่อมเสียแบบนี้หรอก!”

แม่นงค์ตัดสินใจฝากพี่แดงขายบ้าน ออยถามว่าขายทำไม แม่บอกว่าไม่อยู่รอให้ออยท้องโตขายหน้าชาวบ้านหรอก ออยบอกว่าตนกับอัทธ์ยังไม่มีอะไรกัน เราสองคนรักกันและไม่เคยคิดเรื่องนั้นกันเลย อัทธ์ให้เกียรติตนให้เกียรติแม่กับยาย

อารีย์ บัว กับนมเล็กไปหาแม่นงค์กับยายที่บ้านหวังแก้ปัญหาให้อัทธ์ แต่เมื่อไปคุยกันแล้วกลับโต้เถียงกันรุนแรงเมื่อแม่นงค์ยืนยันว่าตนเลี้ยงดูลูกอย่างดีข้อห้ามต่างๆก็เพื่อป้องกันทุกวิถีทางไม่ให้ลูกต้องมารับความเจ็บปวดกับชีวิต แต่อารีย์กลับเห็นว่าแม่นงค์เลี้ยงลูกอย่างใจร้าย ใจแคบ และใจดำ ไม่มีใครมีสิทธิ์คาดหวังชีวิตใครได้ เป็นพ่อแม่ก็ไม่มีสิทธิ์เพราะชีวิตใครชีวิตมัน
ทั้งสองโต้เถียงกันอย่างรุนแรงด้วยทัศนะที่ต่างกันคนละขั้ว เมื่ออารีย์กลับก็บ่นกับนมเล็กและบัวว่าเหนื่อย

“เมื่อแม่เขาอาการหนักขนาดนี้ เราคงช่วยอะไรไม่ได้ สุดแท้แต่บุญกรรมแล้วกัน”

อัทธ์ถามบัวว่า ชาร์ลีบอกว่าบัวกับคุณแม่ไปพูดกับคุณแม่ของออย เป็นยังไงบ้าง สำเร็จไหม บัวบอกว่า แย่กว่าเดิม

ฝ่ายแม่นงค์ เมื่อโต้กับอารีย์แล้วก็เครียด ถามออยว่าอยู่บ้านมีความสุขไหม? อึดอัดไหม? ออยบอกว่าไม่ แม่นงค์ถามว่าแล้วทำไมออยจึงต้องไปหาความรักความสุขจากคนอื่นอีก บอกออยว่ามีแต่ความรักของแม่กับยายที่รักจริง แล้วขอร้องว่า

“ถือว่าแม่ขอได้ไหมลูก ตัดใจจากเขา แม่จะยอมเชื่อออยว่าออยยังไม่มีอะไรกับเขา แล้วแม่จะยอมไม่ขายบ้านหลังนี้ เราสามคนจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ที่ที่เป็นสมบัติเก่าแก่ของตระกูลเราต่อไป ออยทำเพื่อแม่เพื่อยายนะลูกจะให้แม่กราบออยแม่ก็ยอม” ออยตกใจรีบห้ามแม่ว่าอย่าทำอย่างนี้ “งั้นออยก็ต้องเชื่อแม่นะลูกนะ”

ooooooo

คืนนี้ ขณะอัทธ์เอาคลิปออยแข่งดีดกีตาร์กับน้ำมนต์มาดูทั้งขำทั้งเอ็นดูลีลาของออยเขาคิดถึงเธอขึ้นจับใจ

มิ้มเพิ่งได้รับโทรศัพท์จากออย เธอโทร.หาอัทธ์เมื่อรู้ว่าอาการเขาดีขึ้นแล้วจึงบอกว่า เมื่อคืนออยโทร.หาตนให้ไปหาที่บ้านเพื่อเอาจดหมายลามาให้เขา อัทธ์ตกใจถามว่าจดหมายลาอะไร

มิ้มบอกว่าตนก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมออยถึงตัดสินใจอย่างนั้น แต่ที่ตนรู้ออยไม่ได้อยากลาจากเขาเพราะออยรักเขามาก ตนจึงแอบโทร.บอกเผื่อเขาจะทำอะไรเพื่อความรักของทั้งสองคน บอกให้เขาสู้ๆแล้ววางสาย

อัทธ์ตกใจ สับสน เขาหนีออกจากโรงพยาบาลไปหาออยที่บ้าน พอออยเห็นเขามาก็วิ่งลงไปหากอดกันด้วยความดีใจ

“คุณมิ้มโทร.ไปบอกผมว่าคุณคิดจะไปจากผม เกิดอะไรขึ้นออย”

ออยกลัวแม่เห็นจูงอัทธ์ไปคุยอีกมุมหนึ่ง บอกว่าไม่ใช่ตนไม่รักเขาแต่คิดว่าเราไม่ควรรักกันเราควรหยุดกันแค่นี้ อัทธ์ถามว่าเพราะแม่เธอใช่ไหม ออยบอกว่าตนไม่อาจทำให้แม่เสียใจได้ ขอบคุณที่เขาเปลี่ยนความคิดตนทำให้รู้ว่ายังมีผู้ชายดีๆอยู่บนโลกนี้ อัทธ์ดึงออยเข้าไปกอดแน่น ออยร้องไห้ในอ้อมกอดเขาด้วยความสะเทือนใจ

แม่นงค์โทร.บอกพี่แดงว่าตนไม่ขายบ้านแล้วเพราะเสียดาย ขอโทษที่ทำให้เสียเวลา โทร.เสร็จเดินออกมาเห็นออยยืนกอดกับอัทธ์อยู่ แม่นงค์โกรธจนตัวสั่น เข้าไปในห้องออยเอาเสื้อผ้าโยนใส่กระเป๋าแล้วถือกระเป๋าเดินร้องไห้ออกมา ออยเห็นแม่ก็ตกใจ แม่โยนกระเป๋าให้ออยบอกว่ารักเขามากก็หอบเสื้อผ้าไปอยู่กับเขาเลยอย่าอยู่สร้างความอับอายให้ตนอีก

ออยกับอัทธ์พยายามจะชี้แจงแต่แม่ฟังอะไรไม่ได้แล้ว ขึ้นรถจะไปรับยายไปอยู่ที่อื่น ออยตัดสินใจไปขวางถูกรถชนล้มลง ลุกขึ้นมาออยร้องไห้โฮอ้อนวอนแม่อย่าไปอยู่ที่อื่น สองแม่ลูกต่างร้องไห้ด้วยความเสียใจ อัทธ์ทนไม่ได้โพล่งไปว่า

“ผมยอมแพ้แล้ว ผมจะเลิกติดต่อกับออยเด็ดขาดตามที่คุณแม่ต้องการ” อัทธ์บอกว่าตนรักออย แต่ตนรู้ว่าสิ่งสำคัญที่สุดของชีวิตออยไม่ใช่ตนแต่เป็นแม่กับยาย “ถ้าผมเป็นต้นเหตุทำให้ออยต้องมีปัญหากับคนที่ออยรัก จนคนที่รักผมไม่มีความสุขแบบนี้ ผมก็ไม่มีความสุขเหมือนกัน”

แม่ถามว่าออยว่ายังไง ออยตอบไม่ลังเลว่า “ออยรักแม่”

อัทธ์ก้าวเข้าไปกราบเท้าแม่นงค์เอ่ย...

“ผมขอโทษที่เคยทำให้ไม่สบายใจ และผมก็อยากจะขอร้องให้คุณแม่ลืมทุกเรื่องที่ผ่านมา ลืมว่าเคยมีผมเข้ามาสร้างความทุกข์ให้ชีวิตของคุณแม่ ขอให้คุณแม่รักออยและมองออยเป็นลูกสาวที่แสนดีเหมือนเดิม...เหมือนก่อนที่ผมจะเข้ามา และนับจากนี้ไปผมจะไม่มาสร้างปัญหาให้ครอบครัวคุณแม่อีก...ผมสัญญา”

ออยกับอัทธ์มองกัน อยากกอดลากันใจแทบขาดแต่ไม่อาจทำร้ายความรู้สึกของแม่ได้...

อัทธ์เดินออกจากบ้านออยอย่างคนสิ้นหวัง เจอชาร์ลีกับบัวพอดี ทั้งสองเห็นอัทธ์แล้วรู้ว่าเขาผิดหวังกลับมาจึงรับขึ้นรถกลับไป แม้ไม่มีใครพูดอะไรเลย แต่ต่างก็รับรู้ความรู้สึกที่เจ็บปวดของอัทธ์...

ooooooo

แม้ออยจะเจ็บปวด เสียใจมากเพียงใด เธอก็ไม่แสดงออก ออยอยู่กับแม่คุยสนุกสนานและช่วยแม่ทำขนมอย่างมีความสุข แต่เมื่ออยู่ตามลำพัง เธอร้องไห้อย่างหนักกลายเป็นคนละคน...

ยายกลับจากปฏิบัติธรรมแล้ว เข้าห้องมารื้อกระเป๋าด้วยใบหน้าอิ่มสุข แม่บอกยายว่าวันหลังพาออยไปปฏิบัติธรรมบ้างเผื่อธรรมะจะช่วยให้ออยไม่คิดอะไรฟุ้งซ่าน ยายดักคอว่า

“แสดงว่าแม่นงค์รู้ว่าลูกมันกำลังทุกข์ใจ จะดับทุกข์ก็ต้องดับที่เหตุแห่งทุกข์และเหตุแห่งทุกข์ของออยก็คือแม่นงค์” แม่บอกว่าอย่ามาโทษตน คนผิดก็คือผู้ชายคนนั้น “แต่สำหรับแม่ คุณอัทธ์น่าชื่นชมจะตาย เขารักออยจริงจึงยอมเสียสละความสุขตัวเองเพื่อออย ไม่เหมือนแม่นงค์หรอก” แม่โต้ว่าตนก็รักลูกเหมือนกัน ยายชี้ให้เห็นว่า...

“รักก็ต้องอยากเห็นลูกมีความสุข ไอ้รักแบบที่ว่าอยากให้ลูกมีชีวิตอย่างที่ตัวเองต้องการเขาไม่ได้เรียกว่ารัก เรียกว่าเห็นแก่ตัว!”

แม่เครียดเดินผ่านห้องออยได้ยินเสียงออยร้องไห้กระซิกๆ เปิดประตูเข้าไปจึงรู้ว่าออยนอนละเมอร้องไห้...

เห็นสภาพของออย และนึกถึงคำเตือนสติของอารีย์และแม้แต่ยายที่เพิ่งปฏิบัติธรรมกลับมา ทำให้แม่คิดหนัก

มิ้มกับพริมมาเยี่ยมออย ต่างดูออกรู้ว่าออยตกอยู่ในความทุกข์ใจเพราะความรัก แต่พยายามยิ้มแย้มปกปิด อยู่ในสภาพหน้าชื่นอกตรม มิ้มถามก็ไม่ยอมรับบอกว่าอะไรที่ทำให้แม่มีความทุกข์ตนจะไม่ทำ พริมพูดอย่างรู้ใจเพื่อนว่าอยากร้องไห้ก็ร้องออกมาเถอะ อย่าเก็บไว้คนเดียวอีกเลย ออยร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาจกลั้นไว้ได้ ยอมรับว่า

“ฉันยอมรับว่าฉันคิดถึงเขา เป็นห่วงเขามาก ฉันไม่มีใจอยากจะทำอะไรทั้งนั้น...แต่ฉันต้องฝืนใจทำเพื่อให้แม่เห็นว่าฉันยังมีความสุขทั้งที่ใจฉันมันเจ็บเจียนตาย ฉันทรมาน...ทรมานมาก จนฉันอยากตาย...” พริมตกใจบอกว่าอย่าเชียวนะ “ฉันแค่คิดแต่ฉันไม่ทำหรอกฉันบอกแล้วไง ฉันรักแม่ อะไรที่ทำให้แม่เป็นทุกข์ ฉันจะไม่มีวันทำ”

แม่กับยายได้ยินออยพูดกับเพื่อน ยายน้ำตาไหล ถามว่า “แม่นงค์ไม่คิดจะเป็นแม่ที่แสนดีให้ลูกบ้างหรือ” แม่มองหน้ายายแล้วเดินเข้าบ้านไปเลย พอเข้าห้องก็ร้องไห้โฮเสียใจที่ทำให้ลูกทรมาน ตัดสินใจจะทำอะไรสักอย่างเพื่อลูก

ooooooo

วันนี้บัวกับชาร์ลีรับอัทธ์ออกจากโรงพยาบาลกลับบ้าน แม้อัทธ์จะเจ็บปวดกับเรื่องของตัวเองแต่เขาก็ลุ้นชาร์ลีกับบัว ถามชาร์ลีว่าบอกรักบัวหรือยังมีโอกาสก็รีบบอกเสีย อย่าให้เป็นแบบตนเพราะมันทรมาน

ชาร์ลีตัดสินใจบอกรักบัว แต่บัวบอกว่าตนยังไม่พร้อมจะรักใครถ้าทำใจได้เมื่อไหร่ตนจะเปิดใจถามว่ารอได้ไหม ชาร์ลีตอบทันทีว่าได้ ต่อให้รอจนแก่ก็จะรอ แล้วขอกอดบัว เมื่อบัวอนุญาตเขากอดบัวแน่นอย่างแสนรัก อัทธ์มองอย่างสุขใจ

จู่ๆก็มีโทรศัพท์จากเบอร์ที่ไม่ได้เซฟเข้ามา อัทธ์รับสาย “ครับ...ใช่ครับอัทธ์พูดครับ....คุณแม่!?”

ฝ่ายแม่นงค์ หลังจากโทร.คุยกับอัทธ์แล้ว ก็เอาชุดสีหวานให้ออยใส่ ออยถามว่าให้ตนใส่ชุดนี้จะพาตนไปไหน ออยถามไม่ทันขาดคำ ก็มีเสียงแห่ขันหมากโห่หิ้วมาถึงหน้าบ้านแล้ว เสียงโห่หิ้วและเสียงแตรวงประโคมอย่างคึกคัก ออยโผกอดแม่ พอดีอารีย์เข้ามาบอกแม่นงค์ว่าวันนี้วันดีตนจะนำสินสอดมาหมั้นหนูออยให้ตาอัทธ์

แม่นงค์บอกว่าเรื่องสินสอดไว้ก่อนเรียกอัทธ์เข้ามาหา ให้เขาสาบานจะรักออยจะไม่ทำให้ออยเสียใจและอีกมากมายที่เป็นประสบการณ์เลวร้ายของตน อัทธ์สัญญาและสาบานว่านับแต่วินาทีนี้ตนจะเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดสำหรับออยและเป็นลูกกับหลานเขยที่ดีที่สุดของแม่กับยาย

นอกจากออยจะมีความสุขที่แม่ยอมรับในความรักของตนกับอัทธ์แล้ว มิ้มยังบอกข่าวดีว่าบอสสั่งให้ออยกลับไปทำงานที่คิวปิดฮัทใหม่แต่มีข้อแม้ว่าห้ามมาสาย ออยบอกว่าไม่สายเพราะอัทธ์จะไปส่งตนตั้งแต่ตีห้าทุกวัน...บอกมิ้มว่าถ้าจะมีแฟนต้องหาผู้ชายแบบคุณอัทธ์ให้ได้ แล้วชีวิตจะแฮปปี้

วันนี้ที่หน้าตึกบริษัท มิ้มกำลังจะกลับคิดหาเส้นทางที่ประหยัดค่ารถที่สุด ถูกศรันย์ที่มาอย่างรีบร้อนชนเพื่อตามหาใครคนหนึ่งที่เขาบอกตัวเองว่าเหมือน... เหมือนมาก ชนมิ้มจนเศษสตางค์ที่เตรียมเป็นค่ารถตกกระจาย มิ้มรีบตะครุบกลัวกลิ้งหาย ศรันย์ขอโทษและช่วยเก็บโดยไม่ทันมองหน้ากัน เก็บเสร็จรีบส่งให้มิ้มแล้ววิ่งหาคนที่ตาม เห็นหญิงคนหนึ่งเดินอยู่ก็ตรงไปจับบ่า พอหญิงนั้นหันมา ศรันย์หน้าเสียผิดหวัง “ขอโทษครับ ผมเข้าใจผิดคิดว่าคุณเป็นคนที่ผมตามหาอยู่”

“คุณตามหาใครเหรอคะ” หญิงคนนั้นถามงงๆ ศรันย์ได้แต่ยิ้มเศร้าๆ

ooooooo

จบตอน “ซ่อนรักกามเทพ”