advertisement

พายุเทวดา ตอนที่ 14

บทประพันธ์ ณพุทธ สุศรีฯ จากบทละครโทรทัศน์ทางช่อง 7 โดย วรินทร
14 เม.ย. 2557 08:20

เมื่อแยกเดชออกมาจากเทวาได้อีกคน ฤทธิ์ย่ามใจถึงกับวางแผนโยนความผิดให้เทวาว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการค้ายาเสพติด โดยมีเดชสนับสนุนเพราะโดนฤทธิ์หลอกล่อจนหลงผิด

เทวาและทุกคนใกล้ชิดพากันหนักใจที่ก้องและเดชหลงผิด ดารินพยายามหว่านล้อมให้แสงดาวไปตามเดชกลับมาเพราะเชื่อว่าเขาน่าจะฟังผู้หญิงที่ตัวเองรัก แต่แสงดาวกลับปฏิเสธด้วยเหตุผลส่วนตัวที่ว่าเธอไม่ได้รักเดชแม้แต่นิดเดียว

ทางด้านคำรณเมื่อสิ้นพ่อคงคาไปแล้ว เขาเคียดแค้นหยาดฟ้ามากเพราะเชื่อว่าเธอสมคบกับฤทธิ์ฆ่าพ่อของตน ซึ่งแน่นอนว่าคำรณไม่มีทางให้ทั้งคู่เสวยสุข ใช้อาชีพของคงคาต่อยอดทำมาหากินร่ำรวยอยู่ฝ่ายเดียว

กานดาทั้งขอร้องและห้ามปรามคำรณให้เลิกอาชีพค้ายาเสพติดแต่ไม่เป็นผล คำรณยืนยันสานต่องานของพ่อ ทำให้กานดาเสียใจมากร่ำไห้รำพึงรำพันกับพร้อมว่าตนสร้างกรรมอะไรไว้ทำไมถึงมีลูกแบบนี้...

หลังจากฤทธิ์พยายามใส่ร้ายเทวาเป็นผู้อยู่

เบื้องหลังการค้ายาบนเกาะมุก ในวันนี้เขาถึงกับจัดฉากสร้างเรื่องจ้างคนมาแกล้งเมายาบ้าจะทำร้ายเด็กต่อหน้าชาวบ้านจำนวนไม่น้อย แล้วให้มันสารภาพว่าซื้อยามาจากเทวา แสงดาวอยู่ในกลุ่มชาวบ้านรีบออกโรงปกป้องเทวาทันที

“ไม่จริง มุสา นายฤทธิ์กำลังเล่นตลกอะไร ทำให้ผู้ใหญ่เทวาเสียชื่อเสียง”

“แสงดาว กำนันจะทำอย่างนั้นทำไมกัน กำนันแค่ถามมัน ไม่ได้บังคับให้มันเอ่ยชื่อเทวาซะหน่อย แสงดาวมีปัญหาหรือมีอคติอะไรกับกำนันหรือเปล่าเนี่ย”

“กำนันหยุดสร้างเรื่องดีกว่า ดีชั่วยังไงฉันคิดว่ากำนันนั่นแหละรู้ดี และก็เชื่อว่าชาวเกาะมุกไม่ได้โง่จนเชื่อผู้ใหญ่เทวาจะทำเรื่องชั่วๆ อย่างที่ไอ้ขี้ยาพูดออกมา”

“เอ็งปรักปรำผู้ใหญ่บ้านหรือเปล่า ถ้าไม่จริงเอ็งติดคุกนะโว้ย มีหลักฐานอะไรหรือเปล่า” ฤทธิ์ทำทีเป็นคนดี ถามไอ้ขี้ยาอย่างใจเย็น

“ฉันซื้อกับผู้ใหญ่เทวาจริงๆ ฉันรู้มาว่าเวลาผู้ใหญ่ออกตรวจค้นยาเสพติดก็แอบแบ่งไว้ขายด้วย”

เสียงยืนยันของมันทำให้ชาวบ้านและแม่ค้าพากันซุบซิบฮือฮา ฤทธิ์กับหยาดฟ้าลอบยิ้มพอใจแต่ยังไม่สาสมใจ ฤทธิ์กระชากก้องกับเดชเข้ามา

“นี่ไงหลักฐาน ไอ้ก้องเคยอยู่กับไอ้เทวา มันติดยา

มาก่อนที่จะมาเป็นลูกน้องผม ถ้าไม่เคยได้ยาจากเทวามีหรือที่ไอ้ก้องจะติด...ไอ้เดช เอ็งเคยอยู่กับผู้ใหญ่ ไหนบอกซิว่าเป็นจริงอย่างไอ้ขี้ยาพูดหรือเปล่า”

“ผู้ใหญ่เคยพูดว่าถ้าเสี่ยคงคาขายยาได้ เขาก็ขายได้เหมือนกันครับ”

เสียงฮือฮาดังขึ้นอีก แสงดาวทนไม่ไหวตรงเข้าตบหน้าเดชแล้วด่าซ้ำ

“จำไว้นะพี่เดช พี่กับฉันขาดกันตั้งแต่วันนี้ ฉันไม่คิดเลยว่าอำนาจที่กำนันฝังหัวพี่มันจะทำให้พี่เนรคุณได้ถึงเพียงนี้ อย่าหวังว่าฉันจะรักพี่เลย ชาตินี้คงไม่มีผู้หญิงหน้าโง่คนไหนที่จะเลือกรักคนเลวๆอย่างพี่”

แสงดาวผลุนผลันจากไป เดชจะก้าวตาม แต่สิงห์ปราดมากระชากคอเสื้อแล้วต่อยอย่างแรงจนเดชล้มลง

“วิญญาณหลวงปู่จะต้องเสียใจเพราะเอ็ง ไอ้เดช”

สิงห์ทั้งต่อยทั้งด่าแล้วเดินจากไป ทิ้งเดชยืนกุมแก้ม สีหน้าร้าวรานใจ แถมยังโดนก้องด่าซ้ำเข้าให้อีก

ooooooo

หลังจากละครฉากใหญ่สำเร็จลุล่วง ฤทธิ์กับหยาดฟ้าแอบจ่ายเงินค้าจ้างให้ไอ้ขี้ยาและเด็กที่ร่วมมือกันได้อย่างแนบเนียน

“พวกเธอแสดงดีมาก เล่นเอาไอ้พวกชาวบ้านเชื่อกันหมด คราวนี้แหละไอ้เทวาจะลอยหน้าอยู่ในเกาะมุกได้ก็ให้มันรู้ไป”

“แล้วอย่าบอกเรื่องนี้กับใครล่ะ ไม่งั้นละก็ฉันฆ่าหมดแน่” ฤทธิ์กำชับสีหน้าดุดัน

“ถ้ามีงานแบบนี้อีกบอกผมได้เลยนะกำนัน งานถนัด”

ก้องแอบมองอยู่มุมหนึ่ง แล้วกลับไปหาเดชที่นั่งร้องไห้เสียใจในสิ่งที่ตนใส่ร้ายปรักปรำเทวา

“ร้องไห้ทำไมวะ ข้าบอกแล้วผู้หญิงเขาไม่รักคนอย่างเอ็งหรอก อยู่กับคนดีไม่ชอบ ดันมาอยู่กับคนชั่วๆ อย่างไอ้ฤทธิ์ แล้วเป็นไง เอ็งก็ถูกมันลากเข้าไปในขบวนการชั่วๆของมันจนได้”

“เอ็งก็ด้วยไอ้ก้อง”

“ข้ามีเหตุผลโว้ย ข้ายอมทุกอย่างเพราะมันขู่ว่ามันจะฆ่าน้าบุญกู้ ข้ายอมทุกอย่าง ขออย่างเดียวอย่าให้น้าบุญกู้เป็นอะไรไป ถ้าข้ารู้ วันนั้นคือวันตายของไอ้ฤทธิ์กับนังหยาดฟ้า”

“เอ็งมีเหตุผลเพื่อคนอื่น แต่ข้านี่สิ ข้าเห็นแก่ตัว มีเหตุผลก็เพื่อตัวเอง ข้าเลวจริงๆข้าไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกแล้ว ข้าอายตัวเอง”

เดชลุกพรวดวิ่งออกไปในทะเล ก้องตกใจตะโกนลั่น

“ไอ้เดช...กลับมา ไอ้เดชกลับมา”

ก้องวิ่งตามมายื้อยุดฉุดเดชแล้วสยบความคลั่งของเขาด้วยการชกต่อยจนล้มลงหมดสภาพ...

ขณะเดียวกันนั้นที่วัดเกาะมุกใต้ เทวาหน้าเครียดหลังฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นจากสิงห์และแสงดาว

“ไอ้ฤทธิ์มันกล้าทำลายชื่อเสียงผม น้าบุญกู้ ผมจะบุกไปหาความจริงจากมัน”

“เอาวะ ข้าเป็นพยานเอง ได้ยินเต็มสองหู มันพูดจาฉลาดเล่นเอาคนทั้งตลาดเชื่อมันหมด”

“ฉันไม่คิดเลยนะว่าพี่เดชกับพี่ก้องจะเป็นไปกับพวกมันด้วย”

“อย่าร้อนไปตามมัน ยิ่งร้อนก็ยิ่งแพ้ เหมือนกินปูนร้อนท้อง ใช้ความสงบสยบพวกมันสิ” บุญกู้เตือนสติ เทวาและสิงห์เลยนิ่งไป

ดารินกับปลาดุกขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามา แสงดาวเมินหน้าหนีไปทางอื่น ดารินไม่สนใจ ถามเทวาอย่างห่วงใยว่า

“เขาลือกันทั้งเกาะ นายรู้เรื่องบ้างหรือเปล่า”

“เพิ่งรู้เมื่อกี้นี้เอง ไม่คิดว่ามันจะใช้วิธีสกปรก”

“ฉันว่านายหลบไปให้เรื่องเงียบก่อนดีกว่า งานนี้รับรองฉันเอานายฤทธิ์เข้าห้องขังได้แน่ นายน่าจะไปแจ้งความไว้ก่อน”

“อย่าเลย ถึงกฎหมายบอกผมถูก แต่คนเกาะมุกบอกผมผิด ผมก็ผิดวันยันค่ำ ผมต้องการพิสูจน์เรื่องนี้ให้ชาวบ้านกลับมายอมรับผมเหมือนเดิมให้ได้” เทวากล่าวจริงจัง สีหน้ามุ่งมั่นมาก

ooooooo

กลางดึกคืนนั้นเอง สิงห์วู่วามไปตามก้องกับเดชทั้งที่ตัวเองอยู่ในสภาพมึนเมาเลยโดนสมุนของฤทธิ์ยิงตายอย่างทารุณ เทวาตามมาไม่ทันแต่ใช้พลังเทวดาเล่นงานทั้งฤทธิ์และคล้ามจนแตกกระเจิงหนีไป

การตายของสิงห์ทำให้เทวาโศกเศร้าเสียใจ เช่นเดียวกับเดชและก้อง แต่ทั้งคู่ก็ไม่ยอมกลับมาที่วัด ไม่ว่าเทวาจะหว่านล้อมยังไงก็ไม่สำเร็จ ดารินอยากช่วยจึง ตัดสินใจไปขอร้องแสงดาวอีกครั้งให้ไปตามเดชกลับมารวมพลังกันต่อสู้เหล่าร้าย เพราะลำพังเทวากับตนไม่มีทางเอาชนะพวกมันได้ แสงดาวลังเลแต่ในที่สุดก็ยินยอมเพราะครูประสิทธิ์ช่วยขอร้องอีกคน

แต่ก่อนที่ดารินจะพาแสงดาวไปตามเดชและก้องในคืนถัดมา ฤทธิ์กับหยาดฟ้าสั่งลูกน้องฉีดยาเสพติดให้ก้องเกินขนาดจนถึงแก่ความตาย เพียงเพราะทั้งคู่ไม่พอใจที่โดนก้องด่าอย่างรุนแรงเรื่องฆ่าสิงห์ตาย

ดาริน ปลาดุก และแสงดาวเสียใจที่มาไม่ทัน ได้แค่เดชกลับไปคนเดียว ส่วนฤทธิ์กับหยาดฟ้าออกจากที่เกิดเหตุไปก่อนหน้านั้น รีบกลับบ้านเพราะทราบจากลูกน้องว่าคำรณมารอพบ

คำรณตระหนักดีว่าเส้นทางการส่งยาของตนกำลังจะถึงทางตันเพราะฤทธิ์ผูกขาดแต่เพียงผู้เดียว จึงตัดสินใจมาเจรจากับฤทธิ์เพื่อขออยู่ในขบวนการ โดยมีเหตุผล แอบแฝงต้องการสืบให้ได้ว่าใครกันแน่ที่ฆ่าพ่อของตน แต่ทำไม่รู้ไม่ชี้ให้ฤทธิ์พูดพร่ำไปอย่างย่ามใจ

“เอายังงี้ดีกว่าคุณคำรณ ไหนๆคุณก็ทำงานค้ายาไม่ได้แล้ว ตำรวจตามกลิ่นจนคุณไม่มีทางไปแล้ว”

“ก็นายไม่ใช่เหรอที่ส่งข่าวให้ตำรวจตลอด”

“จะใช่หรือไม่ใช่ก็ไม่สำคัญหรอกครับ เอาเป็นว่าคุณคำรณสู้ผมไม่ได้สักทาง มาเป็นลูกน้องผมดีกว่า รับรองว่าจะดูแลคุณคำรณอย่างดี ไม่ต้องเร่ร่อนอย่างทุกวันนี้”

“ก็ได้ แต่ฉันขอเวลาพักผ่อนสักสิบวัน”

ฤทธิ์ยินดีไม่มีปัญหา ยื่นมือให้คำรณจับ พลันเสียงโทรศัพท์มือถือฤทธิ์ดังขึ้น พอเจ้าตัวรับสายก็มีท่าทีตกใจกับข่าวที่ลูกน้องแจ้งมา แล้วบอกต่อหยาดฟ้าว่าดารินพาคนมาเอาตัวเดชไปแล้ว

“แล้วจะทำยังไง คุณคำรณน่าจะช่วยเราเรื่องนี้ ได้นะ อย่างน้อยนังดารินก็เคยเป็นขวัญใจของคุณไม่ใช่เหรอ”

“ให้ผมช่วยอะไร”

“เกลี้ยกล่อมให้มันบอกว่าเอาไอ้เดชไปไว้ที่ไหน ฉันจะตามไปฆ่ามันให้ถึงที่เลย”

คำรณไม่ปฏิเสธ ทั้งที่เจ็บใจหยาดฟ้าและฤทธิ์เต็มกำลัง

ooooooo

เทวาไปทำสมาธิเพื่อเพิ่มพลังเทวดาตามที่ หลวงปู่เข้าฝัน พอกลับมาทราบข่าวก้องตายอีกคนก็ตกใจถึงกับเข่าอ่อนแทบยืนไม่อยู่

“ไอ้ก้อง ไอ้สิงห์ แล้วก็พี่มนต์ไม่ตายฟรีแน่ ผมต้องคิดบัญชีให้ลุงสน แสงจันทร์ และทุกคนในเกาะมุก”

เทวาประกาศกร้าวแล้วตรงเข้าไปหาเดชที่ร้องไห้ฟูมฟายอย่างไม่อายใคร

“เทวา...ฆ่าข้าให้ตายเถอะ ข้าอายเอ็ง ความขาดสติของข้าทำให้ทุกคนต้องเดือดร้อน ซ้ำร้ายข้ายังทำให้คนบนเกาะเข้าใจเอ็งผิด”

“เอ็งเป็นน้องที่ข้ารักมากที่สุด ข้าไม่เคยโกรธเอ็งเลย แสงดาว พี่ฝากดูแลไอ้เดชด้วยนะ มันเป็นคนดีซื่อและจริงใจ หาคนแบบนี้ได้ไม่ง่ายนักหรอกนะ”

แสงดาวยิ้มรับอย่างเขินๆ ดารินเห็นแล้วเบาใจ เชื่อว่าเดชยังมีสิทธิ์เอาชนะใจแสงดาวได้

ครู่ต่อมา คำรณติดต่อนัดพบดารินอ้างว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย เทวาเป็นห่วงแฟนสาวไม่ยอมให้เธอไปคนเดียว แต่ดารินปฏิเสธทันทีว่า

“เสียเหลี่ยมตำรวจหมด เขาสัญญาว่าจะมาคนเดียว แล้วฉันไปสอง ฉันก็เสียเหลี่ยมแย่เลย”

เทวาไม่เซ้าซี้แต่ใช้วิธีตามไปจับตาดูอยู่ห่างๆ หาก มีอะไรไม่ชอบมาพากลก็พร้อมปรากฏตัวช่วยเหลือดาริน

คำรณกับดารินเผชิญหน้ากันที่ชายหาด โดยฝ่ายชายเปิดฉากด้วยสีหน้าเรียบนิ่งว่า “ผมรู้แล้วว่าคุณเป็นตำรวจ”

“เลยลวงฉันมาฆ่า”

“เปล่า...แต่ผมกำลังกลุ้ม การค้าของผมเจอปัญหา ตำรวจกวนหนัก กำนันฤทธิ์ก็พยายามหาทางเล่นงานผม จะไปทำงานที่สุจริตก็ถูกตำรวจตามล่าอีก ถ้าให้ผมนอนในคุกผมยอมเร่ร่อนอยู่ตามที่ต่างๆดีกว่า อย่างน้อยก็น่าจะปลอดภัยกว่าอยู่ที่ใดที่หนึ่ง”

“คุณต้องการอะไรกันแน่”

“บอกผมได้ไหมว่าพ่อผมตายเพราะอะไร”

“ทำไมถึงถามฉัน”

“คุณเป็นตำรวจ ตำรวจชันสูตรศพอย่างละเอียดเขาต้องรู้ คุณบอกผมหน่อย”

“พ่อคุณไม่ได้ตายเพราะอุบัติเหตุ ก่อนตายพ่อคุณถูกซ้อมทารุณ แล้วถูกผลักลงมาจากหน้าผา”

“รู้ไหมว่าฝีมือใคร”

“คนที่อยู่กับพ่อคุณก็คือหยาดฟ้า ส่วนหยาดฟ้าจะมีผู้ช่วยหรือไม่ก็คิดเอาเอง แต่ฉันว่าผู้หญิงตัวเล็กอย่างหยาดฟ้าคงลงมือทำคนเดียวไม่ได้หรอก”

“ดาริน...ร่วมมือกับผมนะ ผมจะบอกเส้นทางค้ายาเสพติดให้หมดทั้งขบวนการเลย แต่ขอให้จัดการไอ้ฤทธิ์กับนังหยาดฟ้าให้สิ้นซาก ที่สำคัญขอให้ผมฆ่ามันด้วยมือผมเอง จะติดคุกหรือถูกประหารชีวิตผมก็ยอม”

“ปล่อยให้กฎหมายเล่นงานเถอะ ถ้ากฎหมายยังไม่เล่นงาน กฎแห่งกรรมก็อาจจะเล่นงานก่อน”

คำรณรับฟังโดยดี ทั้งที่ในใจเดือดดาลอยากลงมือสังหารไอ้อีสองคนนั้นด้วยมือตัวเอง

ooooooo

เดชรู้สึกดีและมีความหวังที่ได้รับการเยียวยารักษากายและใจโดยมีแสงดาวเอาใจใส่ดูแลเป็นอย่างดี แต่เมื่อนึกย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ก็รู้สึกผิด สารภาพหน้าเศร้าว่า

“แสงดาว...ที่ผ่านมาพี่ขอโทษนะ บางทีพี่ก็คาดคั้นแสงดาวมากไป ทั้งหมดทั้งสิ้นก็เพราะความรัก”

“แล้วตอนนี้พี่เดชไม่คิดจะคาดคั้นฉันอีกแล้วเหรอ”

“แสงดาว...” เดชตะลึง นึกไม่ถึงว่าได้ยินคำพูดนั้น

“ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษพี่ ถ้าเพียงแค่ฉันเปิดใจและไม่ขับไล่ไสส่งพี่ พี่ก็คงไม่ประชดชีวิตแบบนี้”

“พี่อ่อนแอต่างหาก อ่อนแอเกินกว่าจะรับความจริงได้ว่าพี่ไม่คู่ควรกับแสงดาว”

“มันผ่านไปแล้ว ฉันจะเปิดใจศึกษาพี่ พี่ก็ต้องยอมรับความเป็นคนเจ้าอารมณ์ของฉันด้วย”

“พี่รักแสงดาว เพราะแสงดาวคือแสงดาว พี่ยอมรับทุกอย่างที่เป็นแสงดาว” เดชเอ่ยคำหวานออกจากใจ... หญิงสาวเขินอายแต่ก็ยอมให้เขาดึงมือไปจูบโดยดี

ooooooo

กลุ่มของเทวารวมตัวกันที่วัดเกาะมุกใต้ วางแผนเล่นงานฤทธิ์ให้อยู่หมัดภายในคืนนี้

“คืนนี้แน่นอน...นายฤทธิ์ใช้ให้นายคำรณซึ่งจากที่เคยเป็นหัวหน้ามาเป็นลูกน้องทำงานคืนนี้ เนตรทรายกับสารวัตรจะส่งตำรวจมาจัดการทั้งขบวนการ” ดารินอธิบาย

“แล้วไอ้ฤทธิ์ล่ะ” เดชถาม

“ฉันวางแผนให้คำรณแจ้งว่าลูกค้านัดจ่ายเงินบนหน้าผา”

“มันจะไปกันเหรอ”

“ถ้ามันยังโลภมันต้องไป...ก็ภาวนาให้มันไป”

“ปลาดุก แสงดาว เดช ประสานงานกับทางสารวัตร ส่วนผมจะไปจัดการนายฤทธิ์เอง”

“ฉันไปด้วย”

เทวาสบตาดารินพร้อมกับส่งยิ้มแทนคำตอบ...

ถึงเวลาเปิดศึกกับกลุ่มโจรค้ายาเสพติด ตำรวจจับกุมคำรณได้อย่างง่ายดาย แต่พอได้ยินดารินกำชับสารวัตรให้คุมตัวเขาไว้เป็นพยาน คำรณก็สวนขึ้นทันควัน

“ไม่! ผมไม่ไป ผมจะเป็นคนฆ่าไอ้ฤทธิ์กับนังหยาดฟ้า”

“อย่าทำผิดอีกเลยครับ แค่นี้คุณก็มีความผิดหลายกระทงแล้ว”

“ฉันสัญญาว่าจะจัดการเขาแทนคุณเอง อย่าลืมว่าเรามีศัตรูคนเดียวกัน”

คำรณยอมย้ายไปอยู่ในเรือของสารวัตร เนตรทรายจัดการใส่กุญแจมือเขาอย่างรวดเร็ว

ด้านฤทธิ์กับหยาดฟ้าขับเรือเร็วหนีไปที่เกาะหัวสิงห์หวังพึ่งคล้ามให้ช่วยเหลือ และเมื่อจวนตัวทั้งคู่วิ่งหนีขึ้นไปบนหน้าผา โดยมีเทวา ดาริน เดช และแสงดาวไล่กวดมา

แสงดาวสบโอกาสแก้แค้นให้พ่อและพี่สาวด้วยการยิงหยาดฟ้าตกหน้าผาตายชดใช้กรรม ส่วนฤทธิ์หนีตายเข้าไปในป่า เทวากับดารินตามมาอย่างกระชั้นชิด

“คุณริน...ระวังด้วยนะ ป่าที่นี่มีอาถรรพณ์ บางทีไอ้คล้ามมันสร้างลวงเรา”

“อย่าทิ้งกัน...เราจะได้ผนึกกำลังกัน”

เทวากับดารินต่างหยิบลูกแก้วที่มีลักษณะเหมือนกันออกมา คล้ามที่เพิ่งจะปรากฏตัวถึงกับชะงักถอยหนีเพราะทราบดีว่ามันคือลูกแก้วศักดิ์สิทธิ์ของหลวงปู่หาญ

ทันทีที่ลูกแก้วประกบกัน ฟ้าร้องครืนๆ แล้วฟ้าผ่าเปรี้ยงทั้งที่ไม่มีเค้าฝน น้ำในทะเลมีคลื่นสูง ลมพัดรุนแรง แผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น ฤทธิ์เสียหลักล้มกลิ้งไม่เป็นท่า พร้อมๆกับสายฟ้าฟาดเปรี้ยงผ่ากลางลำตัวคล้าม!

ร่างคล้ามแตกละเอียดต่อหน้าต่อตา ฤทธิ์ตกใจกลัวสุดขีดลุกขึ้นวิ่งหนี แต่ก็ไม่พ้นความตาย ถูกก้อนหินขนาดใหญ่กลิ้งลงมาจากหน้าผาทับตายอย่างสยดสยอง

ooooooo

หลังจากภารกิจสำคัญเสร็จสิ้นลง ดารินเดินทางกลับกรุงเทพฯพร้อมปลาดุกและเทวา เป็นเวลาที่มณีผ่าตัดเปลี่ยนดวงตากลับมามองเห็นได้เหมือนเดิม

เมื่อทราบว่าลูกสาวมีแฟน มณียินดีด้วย แถมยังเร่งวันเร่งคืนให้ทั้งคู่แต่งงานเพราะตนอยากอุ้มหลานเต็มทีแล้ว

หลังจากนั้นไม่นานพิธีแต่งงานแสนเรียบง่ายของดารินกับเทวาถูกจัดขึ้นที่ชายหาดเกาะมุก โดยมีบ่าวสาวอีกสองคู่คือแสงดาวกับเดช และเนตรทรายกับสารวัตร

นอกจากญาติสนิทมิตรสหายแล้วยังมีชาวบ้านจำนวนมากมาแสดงความยินดี บุญเกิดได้กลับมาเจอบุญกู้ผู้เป็นพี่ชายอีกครั้งหลังต้องจากกันไปเป็นสิบปี ส่วนปลาดุกสลัดคราบสาวทอมทำเซอร์ไพรส์ด้วยการแต่งหญิงมาร่วมงาน มาดใหม่ของเธอสวยสะดุดตาหมอนทีเป็นอย่างมาก

บรรยากาศในงานอบอวลไปด้วยความสุข ครูประสิทธิ์ถือโอกาสบอกกล่าวกับทุกคนผ่านไมโครโฟน

“ผมคิดว่าฝันร้ายของชาวเกาะมุกผ่านไปแล้ว ต่อไปนี้เหลือแต่ฝันดี ทุกคนจะมีความสุข เกาะมุกจะเป็นชุมชนตัวอย่าง ไม่มียาเสพติด ไม่มีอิทธิพลที่วางอำนาจหาผลประโยชน์จากคนในเกาะ เราจะเรียกชุมชนที่อยู่กันอย่างพอเพียงกลับคืนมา และเราจะเริ่มต้นสำหรับค่ำคืนนี้ด้วยคู่แต่งงานสามคู่เพื่อสร้างพลเมืองดีให้แก่ชาวเกาะมุกต่อไป...ขออวยพรให้บ่าวสาวทั้งสามคู่มีแต่ความสุข ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร”

ชาวบ้านพากันปรบมือเกรียวกราว เทวาเดินยิ้ม มาที่ไมโครโฟน สลัดคราบผู้ใหญ่บ้านออดอ้อนชาวเกาะมุก อันเป็นที่รักยิ่งว่า

“เป็นเวลานานมากที่เทวา สลาตัน คนเก่าไม่ได้มาเยี่ยมเยียนพวกเราเลย ค่ำคืนนี้โปรดให้โอกาสแก่เขาด้วย...เราจะเปลี่ยนบริเวณนี้เป็นเวทีรำวงให้พวกเราทุกคนได้ครื้นเครงกัน...ดีไหมครับพ่อแม่พี่น้อง”

ทุกคนขานรับพร้อมกับปรบมือ พอเทวาสวมวิญญาณนักร้องในเพลงจังหวะสนุกสนาน ทุกคนต่างออกลีลากันสุดเหวี่ยง ดารินก็ไม่น้อยหน้า นึกสนุกกลับมาสวมวิญญาณเป็นสาวรำวงเหมือนครั้งแรกที่มาเกาะมุก

ooooooo

–อวสาน–

พายุเทวดา ตอนที่ 14

อ่านเรื่องย่อ

พายุเทวดา

แนว:

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย:

กำกับการแสดงโดย:

ผลิตโดย:

วัน-เวลาออกอากาศ:

ช่องออกอากาศ:

นักแสดงนำ:

นิยายไทยรัฐ
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement