advertisement

ของเล่น…ไม้ จาก นิทานก้อนเมฆ...!

โดย ทีมข่าวไทยรัฐออนไลน์ 7 ก.ย. 2555 14:00


ประมาณ 2 สัปดาห์ที่แล้วมีโอกาสได้พูดคุยกับ เมฆ ธนะชัย สุนทรเวช ผู้แต่งนิทานประจำสำนักพิมพ์ก้อนเมฆ (เขาบอกไม่ให้บอกว่าเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์) แถมยังเป็นนักคิดนักเขียนที่มีผลงานเขียนเกี่ยวกับเด็กมากมายแล้วถูกชะตาเพราะนอกจากเป็นแฟนประจำของเราแล้ว ผู้อ่านกลุ่มเด็กและผู้ปกครองน่าจะได้อะไรจากคอลัมน์นี้ จึงชักชวนมาให้ใช้พื้นที่ตรงนี้เพื่อบอกเล่าถึงความคิดเกี่ยวกับหนังสือ และเด็กๆ ที่เด็กอ่านได้ผู้ใหญ่อ่านก็ดี เพื่อเติมเต็มในหน้าไลฟ์สไตล์ โดยจะให้ชื่อว่า 'นิทานจากก้อนเมฆ' มาประจำทุกวันศุกร์ สุขต้นเดือนและศุกร์ สุขปลายเดือน ในฐานะคนทำเนื้อหา เมื่อลองชิมมีอะไรติชมกันได้เพราะเราคือครอบครัวเดียวกัน...

ผมชอบวันอาทิตย์เพราะเป็นวันที่รถติดน้อยที่สุดในสัปดาห์ จะไปไหนมาไหนก็คล่องตัว จึงเหมาะที่จะเป็นวันครอบครัวเพราะมีเวลาให้ทำกิจกรรมเล่นสนุกกันได้มากกว่าวันอื่นๆ

ยิ่งช่วงนี้เจ้าลูกชายกำลังเรียนเรื่องพิพิธภัณฑ์ วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมจึงพาลูกไปเที่ยวชมพิพิธภัณฑ์  “มิวเซียมสยาม”

ผมติดใจพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งแต่มาชมนิทรรศการครั้งก่อนที่มีการดำนาปลูกข้าวกันกลางกรุง ส่วนครั้งนี้ตั้งใจจะไปดูหลายๆ เรื่องที่น่าสนใจ เช่น นิทรรศการ “กินของเน่า” จัดแสดงอาหารหลายชนิดที่ต้องผ่านการหมักดองให้จุลินทรีย์ทำงานก่อนจะมาเป็นของกินในชีวิตประจำวัน นิทรรศการ “เรื่องหนักหัว” ที่เกี่ยวกับหมวก ชฎา และมงกุฎ ส่วนเรื่องที่ผมอยากให้ลูกชายได้ไปดูไปเล่นคือ “ของเล่นจากภูมิปัญญาไทย”


เนื่องจากเดือนที่ผ่านมา เราพ่อแม่ลูกไปนั่งปูเสื่อเล่านิทานกันที่ตลาดนัดในสวน Little Tree จ.นครปฐม เลยได้มีโอกาสไปพูดคุยกลุ่มคนเฒ่าคนแก่จากเชียงรายที่มาขายของเล่นที่ทำจากไม้ ลูกชายผมอ้อนแม่จนได้ปืนไม้มาหนึ่งกระบอก และจำได้ว่ามีของเล่นอีกหลายชิ้นที่น่าสนใจ เลยขอมาดูต่ออีกรอบหนึ่ง


เมื่อไปถึงก็จะเห็นของเล่นไม้วางกองอยู่ ของเล่นหลายชิ้นเห็นปุ๊บก็พอเดาได้เลยว่าเล่นยังไง เช่น รองเท้ากะลา ใบพัดไม้ ลูกข่าง นักกายกรรมไม้ (ใช้มือบีบไม้เข้าหากัน) แต่ของเล่นบางชิ้นก็ต้องใช้เวลาศึกษาสักนิดก่อนจะรู้วิธีเล่น เช่น กำหมุน ที่นำเชือกมาพันกับก้านของใบพัด แล้วใส่ลงไปในกระบอกไม้ไผ่ พอดึงเชือกเข้าออกไปมา ใบพัดก็จะหมุนติ้วและมีเสียง หรือเต่าไม้ที่พันเชือกไว้ ตอนแรกนึกว่าให้เด็กเดินลาก แต่จริงๆ แล้ว เมื่อหงายท้องเต่า ถ้าเราจะเห็นหลอดด้าย พอนำเชือกไปม้วนไว้แล้วดึงเชือกกลางหลังเต่า เต่าก็จะวิ่งไปมากระดุ๊กกระดิ๊ก

 

เมื่อกลับมาบ้าน ผมนึกได้ว่าภรรยาเคยซื้อนิทานเรื่อง “ของเล่นจากไม้” ของสำนักพิมพ์แพรวเพื่อนเด็ก (เรื่องและภาพโดย อ.ปรีดา ปัญญาจันทร์ คำโดย อ.เกริก ยุ้นพันธ์) มาไว้ตั้งแต่งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครั้งก่อน เมื่อมานั่งเปิดดูภาพในหนังสือไปเกินครึ่ง ผมกับลูกก็อมยิ้มที่ได้ไปเห็นของจริงกันมาแล้ว


แนะนำว่าลองอ่านหนังสือเล่มนี้ให้ลูกฟังก่อนสักรอบ แล้วค่อยพาไปดูของจริงกันก็จะยิ่งดีครับ ผมว่าเด็กๆ น่าจะตื่นเต้นว่าของเล่นไม้ที่เห็นอยู่ในนิทาน ดูแล้วไม่น่าจะมีกลไกอะไรที่สู้กับของเล่นสมัยใหม่ที่เต็มไปด้วยแสงสีเสียงได้เลย แต่เมื่อเด็กและของเล่นอยู่ด้วยกัน เขาจะหาวิธีการเล่นสนุกกับมันได้เอง ราวกับว่าของเล่นมีชีวิตขึ้นมาเชียวละครับ



ลองเข้าไปชมรายละเอียดของมิวเซียมสยามได้ที่นี่  http://www.museumsiam.com/museumsiam

 

โหวตข่าวนี้
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement