advertisement

'เกิดมาบนความโชคดี'

โดย โอ๋ หทัยรัตน์ เจริญชัยชนะ 17 มิ.ย. 2555 05:30

เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ดิฉันต้องไปทำหน้าที่ ''นำเที่ยว'' ให้รายการทีวีรายการหนึ่งทางช่อง Thai PBS ก่อนหน้านี้สองสัปดาห์ ดิฉันได้ไปถ่ายทำรายการกับทีมงานมาแล้วครั้งหนึ่ง อากาศ บรรยากาศ และผู้คน ทำเอาดิฉันเข้าขั้นที่เรียกได้ว่า ''ตกหลุมรัก'' กับตำบลเล็กๆ ริมน้ำป่าสักแห่งนี้จนเพ้อกันเลยทีเดียว...

ที่ “ตำบลต้นตาล อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี”

เมื่อต้องไปถ่ายทำกันอีกครั้ง ดิฉันจึงไม่ลังเลที่จะเผื่อแผ่ความรักครั้งนี้ต่อไปให้กับคนที่ดิฉันรักยิ่งเสมอมาด้วย

ดิฉันชวนพ่อกับแม่และพี่สาวเดินทางล่วงหน้าไปด้วยกัน

เราไปถึงเช้าวันเสาร์ที่เงียบสงบ เราเลือกพักในเกสต์เฮาส์ไม้ ที่มีโถงชั้นล่างยกตัวขึ้นสูง และตั้งอยู่ติดริมแม่น้ำป่าสักไหลเอื่อย เย็นสบาย

เมื่อมาถึง “คุณกัญญารัตน์” อดีตผู้ใหญ่บ้านและเจ้าของเกสต์เฮาส์แห่งนี้ รอต้อนรับพวกเราอยู่แล้วด้วยความอบอุ่น

พี่กัญญารัตน์พาพวกเราเดินไปที่บ้าน พร้อมเล่าให้ฟังว่า จริงๆ เกสต์เฮาส์แห่งนี้มีอยู่ด้วยกันหกหลัง แต่เมื่อปลายปีที่แล้ว น้ำท่วมรุนแรงได้พาสามหลังออกเดินทางไปแบบไม่มีวันกลับ “แสดงว่าสามหลังที่เหลือนี่ ทั้งแข็งแรงแล้วก็ใจแข็งสุดๆ เลยนะคะ” ดิฉันว่า

ทุกวันอาทิตย์ ถัดไปประมาณยี่สิบเมตร จะมีตลาดท่าน้ำโบราณของคนบ้านต้นตาล มารวมตัวกันขายอาหารของชาวไท-ยวนแท้ๆ ตั้งแต่เช้าตรู่ อาหารหายากหรือไม่เคยชิมมาก่อน ตั้งวางให้ได้ลองทานกันเพียบ ส่วนใหญ่นั้นจะเป็นสูตรของครอบครัวผู้ขายที่ตกทอดต่อๆ กันมาสู่ลูกหลาน ถ้าได้ลองคุยกับพี่คุณลุงคุณป้าที่นั่งทำอาหารกันสดๆ ร้อนๆ ก็จะทราบว่าอาชีพจริงๆ ของแต่ละคนนั้นแตกต่างกันออกไปโดยสิ้นเชิง แต่ที่มาเป็นพ่อค้าแม่ค้าจำเป็นทุกวันอาทิตย์อย่างนี้ก็เพื่อจะอนุรักษ์วัฒนธรรมเก่าแก่ สูตรอาหารโบร่ำโบราณ ที่ไม่อยากให้หายจากไปตามวันเวลา

ตลาดแห่งนี้มีชีวิตชีวา น่าเที่ยว “เพราะทำคนเดียวน่ะ ไม่เกิดผลร้อก” คุณป้าขายหมี่แจ๊ะตอบ เมื่อดิฉันถามว่าทำไมคุณป้ากับทุกคนถึงร่วมใจกันมาแบบนี้ ทั้งๆ ที่ก็เป็นวันหยุด

 

แต่วันนี้เป็นวันเสาร์ ตลาดจึงเงียบสงัดไร้ผู้คน เราสี่คนลงมานั่งที่แคร่ริมน้ำ แม่แกะเงาะเนื้อหวานที่แวะซื้อจากริมทางขามาจากบ้านส่งให้แบบสบายอารมณ์ แล้วบทสนทนาภาษาครอบครัวก็เริ่มต้นขึ้น

เรื่องราวเก่าๆ ผุดพรายมาตามระลอกคลื่นบาง บางเรื่องดิฉันลืมไปจนหมดแล้ว พ่อต้องเล่าใหม่คล้ายเหตุการณ์เพิ่งจะเกิดไปเมื่อวาน บางเรื่องก็มีแต่ดิฉันเท่านั้นที่จำได้ฝังใจ

เราพูดคุยแบ่งปันแง่คิดกันอย่างออกรสไม่แพ้เนื้อเงาะ เห็นตรงกันบ้าง ขัดแย้งกันบ้าง เพื่อก่อเกิดแง่มุมความคิดใหม่ๆ “อายุเป็นแค่เพียงตัวเลขเท่านั้น เมื่อเราตั้งใจฟังในสิ่งที่คนอื่นพูด” พ่อกับแม่พูดคำนี้เสมอๆ

พี่กัญญารัตน์เดินลงมาถามไถ่ว่าหิวกันแล้วรึยัง พร้อมหลานสาวสวยตัวน้อยกับถุงเปล่าในมือ ว่าแล้วทั้งสองก็จัดการเด็ดยอดผักที่ขึ้นจากริมน้ำจนกินพื้นที่กว้างไปใต้ถุนบ้าน ไม่เห็นอย่างนี้ ดิฉันก็ไม่มีทางสังเกตได้เองแน่ ว่าพืชหน้าตาธรรมดาๆ คล้ายหญ้าทั่วไปบนพื้นดินอย่างนี้จะทานได้

“ผัก เป็ด เด็ดยอดมาผัดน้ำมันหอยหรือชุบแป้งทอดกรอบๆ อร่อยนักล่ะ” พี่กัญญารัตน์พูดขณะมือเริ่มเด็ดยอดอย่างชำนาญ พวกเราลงไปช่วยเด็ด แม้จะมีแม่เท่านั้นที่ท่าได้ แต่เราสองพี่น้องแม้ท่าไม่ให้แต่ใจเกินร้อย เราเก็บได้ถุงใหญ่ๆ สองถุง ดิฉันเป็นห่วงว่าอนาคตอาจจะมียอดเหลือน้อยลงทุกครั้งที่เก็บ “โอ้ย ยิ่งเด็ด ยอดก็ยิ่งแตกจ้า” หลานตัวน้อยผู้มีประสบการณ์สอนดิฉันด้วยรอยยิ้มสว่างไสว

ไม่ถึงสิบนาที หลานสาวเดินเอายอดเป็ดชุบแป้งทอดพร้อมน้ำจิ้มหวานมาให้ครอบครัวเราสองจาน ใหญ่ๆ “ป้าบอกให้ลองทานดู ถ้าชอบยังมีอีกนะคะข้างบน”

โอ้โห หญ้าในสายตาดิฉันอร่อยเด็ดยอดมาก พวกเรากรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ แม่ไม่รอช้า ขออนุญาตแบ่งปันผักเป็ดไปทั้งรากทั้งโคนกำมือหนึ่ง เพื่อเอามาปลูกที่แปลงผักสวนครัวที่บ้าน พี่กัญญารัตน์ยินดีเป็นอย่างยิ่ง

“ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว บนดินมียอดผักเป็ด” พ่อพึมพำออกมาขณะทอดสายตาดูชาวบ้านเหวี่ยงแหดักปลากันอยู่

จู่ๆ ดิฉันก็เกิดสำนึกในความโชคดี ที่ได้เกิดมาในดินแดนอันอุดมสมบูรณ์แห่งนี้

เกสต์เฮาส์พี่กัญญารัตน์ ตั้งอยู่ติด ''ตลาดต้าน้ำโบราณ บ้านต้นตาล''

โทร: 086-1345320

หทัยรัตน์ เจริญชัยชนะ โอ๋ ฟูตอง (OH+Futon)
http://www.facebook.com/pages/Oh-Futon/142440795781278

 

โหวตข่าวนี้
advertisement

Thairath TV

คิดต่าง อย่างเข้าใจ
advertisement