advertisement

Wrong Number

โดย น้าเน็ก 2 มิ.ย. 2555 05:30

คนดังนั่งเขียน ตอนนี้ พาไปเจาะลึกพฤติกรรม "โทรผิด" อย่ามัวแต่ตัดสายทิ้ง หันมาศึกษาอย่างจริงจังดีกว่า เผื่อคราวหน้าเจอกับตัวจะได้เลิกงง และเข้าใจเสียทีว่า Wrong Number ก็เป็นแค่โรคชนิดหนึ่ง...

เคยมีใครบอกมั้ยว่า “โทรผิด” คือโรคชนิดหนึ่ง

แพร่กระจายในหมู่ประชากรได้ดีกว่าไข้หวัด 2009 เป็นสิบเท่า… หลากหลายสายพันธุ์ มีกลุ่มอาการชัดเจน ไม่ถือเป็นโรคติดต่อ เพราะแม้อยู่คนเดียว ขอแค่มีโทรศัพท์ ทุกคนก็โทรผิดเองได้ แนวทางรักษานั้น … ไม่มี! เพราะยังไม่แน่ใจว่าปัญหาจริงๆ เริ่มจากตรงไหน เรื่องวิธีแก้ไขจึงอยู่ในระยะพักไว้ก่อน …

ที่สำคัญ โรคนี้น่ารำคาญประมาณหนึ่ง เนื่องจากมักเกิดขึ้นในเวลาอันไม่สมควรตลอด

ประวัติ ชนิดสังเขปที่สุด สันนิษฐานว่าน่าจะอุบัติขึ้นในช่วงที่โลกนี้เริ่มมีโทรศัพท์ใช้ (ไม่มีใครเคยรู้มาก่อนเลยนะ) และคงทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เพราะเดี๋ยวนี้ชักเริ่มมีบริการโทรผิดไม่คิดตังค์แปะโฆษณาให้เห็นหลายเจ้า คิดเหมือนกันว่าจะจัดให้นั่นเป็นวิธีรักษา ดุจดั่งเจอแสงแห่งโลกใหม่เลยดีหรือเปล่า แต่วัดจากประสบการณ์ส่วนตัว พบว่าเอ็งตั้งสติโทรให้ถูกแต่แรกดูจะง่ายกว่าการไปพยายามเบ่งอิทธิฤทธิ์ใส่ เครือข่าย ภายใน 1 ชั่วโมงหลังโทรผิด แค่เพื่อทวงตังค์บาทกว่าๆ คืน

แค่สาเหตุและความเป็นมาหรือจะมหัศจรรย์ชวนเจ็บตับได้เท่ากับ “พฤติกรรมหลังจากที่รู้ตัวว่าโทรผิด” … ผลสำรวจจากสำนักโพลนิรนาม เหตุการณ์ดังกล่าว ส่งผลให้บุคคลกว่า 80% เข็ดขยาดต่อเบอร์แปลกหน้า ที่วันดีคืนซวยก็โผล่ขึ้นมา มองเมินไปอย่างเย็นชาเพราะเหนื่อยใจจะรับมือกับปลายสายประเภทคุ้มดีคุ้มร้าย….

แม้โดยหลักการ เราไม่จำเป็นต้องใส่อารมณ์ใดๆ กับมัน เมื่อบุคคลสองฝ่ายต่างไม่มีโอกาสได้เห็นหน้ากันและกัน ไม่มีทางรู้ว่าไอ้ตัวที่โทรผิดนั้นหล่อเทวทูต สวยเทวนารี  หรือมีหนังหน้าคล้ายคลึงกับตาปลามากน้อยแค่ไหน … แต่ในเชิงปฏิบัติ หลายครั้งก็อดจะรู้สึกไม่ได้ ยามเจออาการโคตรเว่อร์ของทางนั้น

อย่ามัวแต่ ตัดสายทิ้งส่งเดชส่งกา หันมาศึกษาอย่างจริงจังดีกว่า เผื่อคราวหน้าเจอกับตัวจะได้เลิกงง และเข้าใจเสียทีว่า Wrong Number ก็เป็นแค่โรคชนิดหนึ่ง ….

โทรผิดแล้วเสงี่ยม

ปลายสาย : ฮัลโหล … เฉยศักดิ์เหรอ เก้าร้อยกูที่ยืมไปดาวน์มอร์’ไซค์มึง ตกลงจะคืนชาตินี้มั้ย (เสียงควายมาก)
เรา : ผิดเบอร์ครับคุณ
ปลายสาย : เฮ้ย! ...ขอโทษครับๆ ตายๆๆ แย่ละ ขอโทษจริงๆ พี่ … ไม่ได้ตั้งใจ (โวลุ่มลดสู่ระดับถ่อมตนขั้นสูงสุด)
เรา : ไม่เป็น ….. อ้าว  
ปลายสาย : ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ดดดด
… รอฟังคำให้อภัยซักหน่อยก่อนสิ จะรีบไปทำง้าวที่ไหน …

เก้าร้อยทวงยังกะสิบล้าน ถ้าแตะหลักพัน ไม่เอาเอ็ม 79 มาส่องบ้านเลยรึไง อย่าให้รู้นะว่าเป็นใคร จะไม่ยอมเป็นหนี้มึงเด็ดขาด สาบาน!

นี้ คือกลุ่มอาการหลัก น้ำเสียงโทนสำนึกผิด พูดจาร้อนรน แก้ตัวพัลวัน ถ้าเปิดเฟซไทม์ได้อาจเห็นว่าทางนั้นกำลังหาทางก้มลงเอาหัวโขกพื้นซักสามหน แรกๆ ไม่เท่าไหร่ บ่อยเข้าก็เริ่มทำตัวไม่ถูก ขอโทษขอโพยประหนึ่งโคตรพ่อโคตรแม่มันเคยมาโกงสมบัติตระกูลเรา อยากบอกเหมือนกันว่าใจเย็นๆ ผมไม่ได้โกรธขนาดนั้น ก็ดันชิงวางหูใส่ก่อน
ถือ เป็นแบบฝึกหัดพื้นฐาน ด่านเบสิก มนุษย์จำพวกนี้สร้างแค่ความประหลาดใจให้เราต้องงงๆ เอ๋อๆ ตามประสาเท่านั้น จึงไม่ต้องวุ่นวายตะแคงหัวคิดหาทางตอบโต้แต่อย่างใด ด้วยพี่แกจะรู้สึกผิดบาป อับอายจนรีบตัดสายไปเอง … จบ  

โทรผิดแล้วเนียน

สถานการณ์จริง … ณ เวลาเช้าตรู่แสนสงบของวันหยุด        
ปลายสาย : โหลลลลล …. บ้านสมถุยใช่มั้ย (เสียงผู้หญิง ยานๆ คางหน่อย แบบว่ายังเช้า)
เรา : ไม่ใช่ฮะ … (ง่วงนะ เพิ่งนอนตอนตีสี่ แต่คุณปู่สอนว่าต้องสุภาพกับผู้หญิง)
ปลายสาย : อ้าว … นี่ไม่ใช่บ้านสมถุยหรอกเหรอ
เรา : ไม่ใช่ฮะ ….
ปลายสาย : เอ ….. แต่เค้าให้เบอร์นี้มานะ ก็กดถูกแล้วนี่ ทำไมไม่ใช่ล่ะ (ยังจะชวนคุย)
เรา : (ต้องการคำตอบแบบไหน ถ้ากดถูกแล้วจะโผล่มาบ้านนี้เรอะ??) … ไม่ทราบสิฮะ
ปลายสาย : อืม … ว่าแต่ที่นั่นที่ไหนล่ะจ๊ะ
เรา : (อยากบอกว่าดาวดวงเดียวกะแกนี่ล่ะ แต่ไม่ดี เดี๋ยวดูแรงเกิน) … กรุงเทพฯครับ
ปลายสาย : อุ๊ย … ไกลเหมือนกันนะ ป้าอยู่บ้านหินแฮ่ …. แหะ แหะ แหะ (หัวเราะยังอุตส่าห์จะหลอน)
เรา : …………………………………
ปลายสาย : เออ ว่าแต่พอจะรู้มั้ยจ๊ะว่าบ้านสมถุยเบอร์อะไร
เรา : (ไม่ใช่สมุดหน้าเหลือง ถ้าอยากรู้ขนาดนั้น ไม่ถามบั๊ค 1113 เอาวะ) …. ไม่ทราบครับ
ปลายสาย : ว้า … แย่จัง … ตกลงไม่ใช่เบอร์สมถุยจริงๆ เหรอเนี่ย
เรา : (นั่น! ไม่เชื่ออีก) ………....
ปลายสาย : งั้นไม่รบกวนล่ะจ้ะ แล้วนี่ทำอะไรอยู่
เรา : กูหลับอยู่ กระทั่งตื่นตอนมึงโทรมานี่แหละ !!!

อัธยาศัยดีจนน่าจับโบยด้วยคู่สายโทรศัพท์ …

จริงๆ เราไม่แนะนำให้ท่านทั้งหลายทนฟังยาวขนาดนี้ เป็นอันตรายต่ออีคิวและไอคิว …ผลข้างเคียงคือวันนั้นทั้งวันคุณอาจเกิดภาวะความดันสูง ความอดทนต่ำ หน้าหงิกเป็นเงื่อนพิรอด พร้อมสาดกระสุนใส่คนรอบข้าง ไปที่ไหนบ่อนแตกที่นั่น ดูเข้าสังคมยากตลอดทั้งวัน … พูดตามตรง แค่วางหู เรื่องก็จบนานแล้ว บังเอิญวันนั้นเสือกอยากรู้เอง (ทั้งที่ผิดปกติวิสัยมาก) …. แม้ยังง่วงแต่ก็อยากรู้ว่ามันจะไถออกทรงไหน สุดท้ายแจ้งใจว่าถ้าไม่หามุมตัดบท ป้าหินแฮ่นี่คงถามไถ่สารทุกข์สุกดิบเผื่อคุณปู่ที่ตายไปแล้วด้วย
กลุ่มอาการนี้ไม่ใช่ใครจะโชคดีได้เจอง่ายๆ คุณต้องมีกรรมเก่าสะสมเป็นของตัวเอง ดินฟ้าอากาศเป็นใจบันดาลให้ปลายสายแม่งต้องว่างพอ แนวทางรับมือคือ ถ้ามีเวลาก็ทำจิตนิ่งๆ ลองฟังมันดูเพลินๆ แต่ถ้าตรงข้าม …

"นี่ไม่ใช่ 1900 แชตฮอตไลน์คลายเหงา รู้ว่าผิดเบอร์ก็วางสิมึง!" …

แต่ยังไงระวังบ้านบึม ถ้าปลายสายเกิดผูกใจเจ็บ สืบจากเบอร์มาเจอถึงบ้าน เดี๋ยวชีวิตจะคับขันเอา

โทรผิดแล้วด่า

สถานการณ์ ทำนองนี้ขึ้นอยู่กับทัศนคติของผู้ฟังเป็นหลัก มองโลกบวกคือด่าแก้เขิน ทางกลับกันคือกุ๊ก๊ะนะโมโทรผิดแล้วอย่าแถน่า ถ้าบ้านนั้นไม่มีไอ้สมถุยก็คือไม่มี อย่าทู่ซี้ว่าจิ้มเลขถูกแล้ว ต้องมีสิวะ ไปเรียกมันมา ไม่งั้นงอแง … อันนั้นจะดราม่าเกินเหตุ จบไม่สวย

แต่นี่เลย …. สดมาก เพิ่งโดนหมาดๆ ไม่เชิงโทรผิดเสียทีเดียว แต่อยากเล่า เพราะเป็นเดอะ เรียล เอ็กซ์พิเรียนซ์สุดๆ

ปลายสาย : สวัสดีค่ะ…ดิชั้นโทรจากธนาคารกบในกะลาทอง ต้องการแจ้งให้ทราบว่า ขณะนี้ ท่านมีหนี้บัตรเครดิตค้างชำระกับทางเราเป็นจำนวนหลายล้านบาท (แจ้งหนี้ตั้งหลายล้าน แต่เจ้าหน้าที่แอคเซนท์แปร่งเชียว)
เรา : เอ่อ …แล้วผมควรทำยังไงบ้าง (เกิดมาเพิ่งเคยได้ยินชื่อธนาคารมึง)
ปลายสาย : ก็ …. คุณต้องแจ้งความจำนงขอชำระหนี้นะคะ
เรา : ต้องใช้เอกสารอะไรบ้างล่ะครับ
ปลายสาย : แค่เลขบัญชีกับรหัสของคุณก็พอค่ะ ทางธนาคารของเราจะดำเนินการทุกอย่างให้ทันที (แหม ..ง่ายซะอย่างงั้น บริการเทพกะทันหัน ปกติขอกู้ทีไร ตรวจสอบเอกสารยันฐานข้อมูลยังกะกูมาขออาศัยฟอกเงิน)
เรา : อ่อ … สะดวกจังเลยนะฮะ แล้วมันเร่งด่วนมากมั้ยครับ หมายถึงถ้าผมแจ้งช้าหรือไม่ชำระ จะมีอะไรเสียหายร้ายแรงหรือเปล่า
ปลายสาย : กรณีนั้นทางเราไม่แนะนำนะคะ เพราะยอดหนี้อาจจะเพิ่มขึ้นก็ได้ คุณอาจถูกระงับสิทธิทางการเงินรวมถึงสิทธิอื่นๆ … เอ่อ … ตกลงว่ายังไงคะ เลขบัญชีกับรหัสผ่าน
เรา : คือ … ผมจำได้ว่าไม่มีบัตรเครดิตธนาคารนี้นะ ยังไงบางทีคุณอาจจะโทร ….
ปลายสาย : แล้วทำไมไม่รีบบอกแต่แรก!!! (โวลุ่มแปดหลอดสิบสองลำโพง) … รู้มั้ยมันเสียเวลาทำมาหากิน แกล้งถามอยู่ได้ตั้งนมตั้งนาน ไอ้เราก็นึกว่าใช่  
เรา : ………………… (แล้ว ... หนี้หลายล้านเมื่อกี้ล่ะ) ………………… สวดยับเหมือนกูเป็นกาลีบ้านกาลีเมือง

สลิปเดือนก่อน ยาวน้องๆ หางว่าวจุฬา ยังไม่ถึงสามแสนเลย สงสัยคงก่อหนี้ไว้สมัยยังไม่ตายจากชาติแล้ว ถึงพอกออกมาได้เป็นล้าน ….

วิธีตั้งรับกับกลุ่มอาการสุดท้ายที่สำคัญมาก ทุกคนควรรู้เอาไว้คือ “ตั้งสติให้ดีและอย่าบ้าจี้ตาม”

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า … ขนาดมิจฉาชีพ ยังเป็นโรค Wrong Number เลย


น้าเน็ก

 

โหวตข่าวนี้
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement