บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

Wrong Number

โดย น้าเน็ก

คนดังนั่งเขียน ตอนนี้ พาไปเจาะลึกพฤติกรรม "โทรผิด" อย่ามัวแต่ตัดสายทิ้ง หันมาศึกษาอย่างจริงจังดีกว่า เผื่อคราวหน้าเจอกับตัวจะได้เลิกงง และเข้าใจเสียทีว่า Wrong Number ก็เป็นแค่โรคชนิดหนึ่ง...

เคยมีใครบอกมั้ยว่า “โทรผิด” คือโรคชนิดหนึ่ง

แพร่กระจายในหมู่ประชากรได้ดีกว่าไข้หวัด 2009 เป็นสิบเท่า… หลากหลายสายพันธุ์ มีกลุ่มอาการชัดเจน ไม่ถือเป็นโรคติดต่อ เพราะแม้อยู่คนเดียว ขอแค่มีโทรศัพท์ ทุกคนก็โทรผิดเองได้ แนวทางรักษานั้น … ไม่มี! เพราะยังไม่แน่ใจว่าปัญหาจริงๆ เริ่มจากตรงไหน เรื่องวิธีแก้ไขจึงอยู่ในระยะพักไว้ก่อน …

ที่สำคัญ โรคนี้น่ารำคาญประมาณหนึ่ง เนื่องจากมักเกิดขึ้นในเวลาอันไม่สมควรตลอด

ประวัติ ชนิดสังเขปที่สุด สันนิษฐานว่าน่าจะอุบัติขึ้นในช่วงที่โลกนี้เริ่มมีโทรศัพท์ใช้ (ไม่มีใครเคยรู้มาก่อนเลยนะ) และคงทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เพราะเดี๋ยวนี้ชักเริ่มมีบริการโทรผิดไม่คิดตังค์แปะโฆษณาให้เห็นหลายเจ้า คิดเหมือนกันว่าจะจัดให้นั่นเป็นวิธีรักษา ดุจดั่งเจอแสงแห่งโลกใหม่เลยดีหรือเปล่า แต่วัดจากประสบการณ์ส่วนตัว พบว่าเอ็งตั้งสติโทรให้ถูกแต่แรกดูจะง่ายกว่าการไปพยายามเบ่งอิทธิฤทธิ์ใส่ เครือข่าย ภายใน 1 ชั่วโมงหลังโทรผิด แค่เพื่อทวงตังค์บาทกว่าๆ คืน

แค่สาเหตุและความเป็นมาหรือจะมหัศจรรย์ชวนเจ็บตับได้เท่ากับ “พฤติกรรมหลังจากที่รู้ตัวว่าโทรผิด” … ผลสำรวจจากสำนักโพลนิรนาม เหตุการณ์ดังกล่าว ส่งผลให้บุคคลกว่า 80% เข็ดขยาดต่อเบอร์แปลกหน้า ที่วันดีคืนซวยก็โผล่ขึ้นมา มองเมินไปอย่างเย็นชาเพราะเหนื่อยใจจะรับมือกับปลายสายประเภทคุ้มดีคุ้มร้าย….

แม้โดยหลักการ เราไม่จำเป็นต้องใส่อารมณ์ใดๆ กับมัน เมื่อบุคคลสองฝ่ายต่างไม่มีโอกาสได้เห็นหน้ากันและกัน ไม่มีทางรู้ว่าไอ้ตัวที่โทรผิดนั้นหล่อเทวทูต สวยเทวนารี  หรือมีหนังหน้าคล้ายคลึงกับตาปลามากน้อยแค่ไหน … แต่ในเชิงปฏิบัติ หลายครั้งก็อดจะรู้สึกไม่ได้ ยามเจออาการโคตรเว่อร์ของทางนั้น

อย่ามัวแต่ ตัดสายทิ้งส่งเดชส่งกา หันมาศึกษาอย่างจริงจังดีกว่า เผื่อคราวหน้าเจอกับตัวจะได้เลิกงง และเข้าใจเสียทีว่า Wrong Number ก็เป็นแค่โรคชนิดหนึ่ง ….

โทรผิดแล้วเสงี่ยม

ปลายสาย : ฮัลโหล … เฉยศักดิ์เหรอ เก้าร้อยกูที่ยืมไปดาวน์มอร์’ไซค์มึง ตกลงจะคืนชาตินี้มั้ย (เสียงควายมาก)
เรา : ผิดเบอร์ครับคุณ
ปลายสาย : เฮ้ย! ...ขอโทษครับๆ ตายๆๆ แย่ละ ขอโทษจริงๆ พี่ … ไม่ได้ตั้งใจ (โวลุ่มลดสู่ระดับถ่อมตนขั้นสูงสุด)
เรา : ไม่เป็น ….. อ้าว  
ปลายสาย : ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ดดดด
… รอฟังคำให้อภัยซักหน่อยก่อนสิ จะรีบไปทำง้าวที่ไหน …

เก้าร้อยทวงยังกะสิบล้าน ถ้าแตะหลักพัน ไม่เอาเอ็ม 79 มาส่องบ้านเลยรึไง อย่าให้รู้นะว่าเป็นใคร จะไม่ยอมเป็นหนี้มึงเด็ดขาด สาบาน!

นี้ คือกลุ่มอาการหลัก น้ำเสียงโทนสำนึกผิด พูดจาร้อนรน แก้ตัวพัลวัน ถ้าเปิดเฟซไทม์ได้อาจเห็นว่าทางนั้นกำลังหาทางก้มลงเอาหัวโขกพื้นซักสามหน แรกๆ ไม่เท่าไหร่ บ่อยเข้าก็เริ่มทำตัวไม่ถูก ขอโทษขอโพยประหนึ่งโคตรพ่อโคตรแม่มันเคยมาโกงสมบัติตระกูลเรา อยากบอกเหมือนกันว่าใจเย็นๆ ผมไม่ได้โกรธขนาดนั้น ก็ดันชิงวางหูใส่ก่อน
ถือ เป็นแบบฝึกหัดพื้นฐาน ด่านเบสิก มนุษย์จำพวกนี้สร้างแค่ความประหลาดใจให้เราต้องงงๆ เอ๋อๆ ตามประสาเท่านั้น จึงไม่ต้องวุ่นวายตะแคงหัวคิดหาทางตอบโต้แต่อย่างใด ด้วยพี่แกจะรู้สึกผิดบาป อับอายจนรีบตัดสายไปเอง … จบ  

โทรผิดแล้วเนียน

สถานการณ์จริง … ณ เวลาเช้าตรู่แสนสงบของวันหยุด        
ปลายสาย : โหลลลลล …. บ้านสมถุยใช่มั้ย (เสียงผู้หญิง ยานๆ คางหน่อย แบบว่ายังเช้า)
เรา : ไม่ใช่ฮะ … (ง่วงนะ เพิ่งนอนตอนตีสี่ แต่คุณปู่สอนว่าต้องสุภาพกับผู้หญิง)
ปลายสาย : อ้าว … นี่ไม่ใช่บ้านสมถุยหรอกเหรอ
เรา : ไม่ใช่ฮะ ….
ปลายสาย : เอ ….. แต่เค้าให้เบอร์นี้มานะ ก็กดถูกแล้วนี่ ทำไมไม่ใช่ล่ะ (ยังจะชวนคุย)
เรา : (ต้องการคำตอบแบบไหน ถ้ากดถูกแล้วจะโผล่มาบ้านนี้เรอะ??) … ไม่ทราบสิฮะ
ปลายสาย : อืม … ว่าแต่ที่นั่นที่ไหนล่ะจ๊ะ
เรา : (อยากบอกว่าดาวดวงเดียวกะแกนี่ล่ะ แต่ไม่ดี เดี๋ยวดูแรงเกิน) … กรุงเทพฯครับ
ปลายสาย : อุ๊ย … ไกลเหมือนกันนะ ป้าอยู่บ้านหินแฮ่ …. แหะ แหะ แหะ (หัวเราะยังอุตส่าห์จะหลอน)
เรา : …………………………………
ปลายสาย : เออ ว่าแต่พอจะรู้มั้ยจ๊ะว่าบ้านสมถุยเบอร์อะไร
เรา : (ไม่ใช่สมุดหน้าเหลือง ถ้าอยากรู้ขนาดนั้น ไม่ถามบั๊ค 1113 เอาวะ) …. ไม่ทราบครับ
ปลายสาย : ว้า … แย่จัง … ตกลงไม่ใช่เบอร์สมถุยจริงๆ เหรอเนี่ย
เรา : (นั่น! ไม่เชื่ออีก) ………....
ปลายสาย : งั้นไม่รบกวนล่ะจ้ะ แล้วนี่ทำอะไรอยู่
เรา : กูหลับอยู่ กระทั่งตื่นตอนมึงโทรมานี่แหละ !!!

อัธยาศัยดีจนน่าจับโบยด้วยคู่สายโทรศัพท์ …

จริงๆ เราไม่แนะนำให้ท่านทั้งหลายทนฟังยาวขนาดนี้ เป็นอันตรายต่ออีคิวและไอคิว …ผลข้างเคียงคือวันนั้นทั้งวันคุณอาจเกิดภาวะความดันสูง ความอดทนต่ำ หน้าหงิกเป็นเงื่อนพิรอด พร้อมสาดกระสุนใส่คนรอบข้าง ไปที่ไหนบ่อนแตกที่นั่น ดูเข้าสังคมยากตลอดทั้งวัน … พูดตามตรง แค่วางหู เรื่องก็จบนานแล้ว บังเอิญวันนั้นเสือกอยากรู้เอง (ทั้งที่ผิดปกติวิสัยมาก) …. แม้ยังง่วงแต่ก็อยากรู้ว่ามันจะไถออกทรงไหน สุดท้ายแจ้งใจว่าถ้าไม่หามุมตัดบท ป้าหินแฮ่นี่คงถามไถ่สารทุกข์สุกดิบเผื่อคุณปู่ที่ตายไปแล้วด้วย
กลุ่มอาการนี้ไม่ใช่ใครจะโชคดีได้เจอง่ายๆ คุณต้องมีกรรมเก่าสะสมเป็นของตัวเอง ดินฟ้าอากาศเป็นใจบันดาลให้ปลายสายแม่งต้องว่างพอ แนวทางรับมือคือ ถ้ามีเวลาก็ทำจิตนิ่งๆ ลองฟังมันดูเพลินๆ แต่ถ้าตรงข้าม …

"นี่ไม่ใช่ 1900 แชตฮอตไลน์คลายเหงา รู้ว่าผิดเบอร์ก็วางสิมึง!" …

แต่ยังไงระวังบ้านบึม ถ้าปลายสายเกิดผูกใจเจ็บ สืบจากเบอร์มาเจอถึงบ้าน เดี๋ยวชีวิตจะคับขันเอา

โทรผิดแล้วด่า

สถานการณ์ ทำนองนี้ขึ้นอยู่กับทัศนคติของผู้ฟังเป็นหลัก มองโลกบวกคือด่าแก้เขิน ทางกลับกันคือกุ๊ก๊ะนะโมโทรผิดแล้วอย่าแถน่า ถ้าบ้านนั้นไม่มีไอ้สมถุยก็คือไม่มี อย่าทู่ซี้ว่าจิ้มเลขถูกแล้ว ต้องมีสิวะ ไปเรียกมันมา ไม่งั้นงอแง … อันนั้นจะดราม่าเกินเหตุ จบไม่สวย

แต่นี่เลย …. สดมาก เพิ่งโดนหมาดๆ ไม่เชิงโทรผิดเสียทีเดียว แต่อยากเล่า เพราะเป็นเดอะ เรียล เอ็กซ์พิเรียนซ์สุดๆ

ปลายสาย : สวัสดีค่ะ…ดิชั้นโทรจากธนาคารกบในกะลาทอง ต้องการแจ้งให้ทราบว่า ขณะนี้ ท่านมีหนี้บัตรเครดิตค้างชำระกับทางเราเป็นจำนวนหลายล้านบาท (แจ้งหนี้ตั้งหลายล้าน แต่เจ้าหน้าที่แอคเซนท์แปร่งเชียว)
เรา : เอ่อ …แล้วผมควรทำยังไงบ้าง (เกิดมาเพิ่งเคยได้ยินชื่อธนาคารมึง)
ปลายสาย : ก็ …. คุณต้องแจ้งความจำนงขอชำระหนี้นะคะ
เรา : ต้องใช้เอกสารอะไรบ้างล่ะครับ
ปลายสาย : แค่เลขบัญชีกับรหัสของคุณก็พอค่ะ ทางธนาคารของเราจะดำเนินการทุกอย่างให้ทันที (แหม ..ง่ายซะอย่างงั้น บริการเทพกะทันหัน ปกติขอกู้ทีไร ตรวจสอบเอกสารยันฐานข้อมูลยังกะกูมาขออาศัยฟอกเงิน)
เรา : อ่อ … สะดวกจังเลยนะฮะ แล้วมันเร่งด่วนมากมั้ยครับ หมายถึงถ้าผมแจ้งช้าหรือไม่ชำระ จะมีอะไรเสียหายร้ายแรงหรือเปล่า
ปลายสาย : กรณีนั้นทางเราไม่แนะนำนะคะ เพราะยอดหนี้อาจจะเพิ่มขึ้นก็ได้ คุณอาจถูกระงับสิทธิทางการเงินรวมถึงสิทธิอื่นๆ … เอ่อ … ตกลงว่ายังไงคะ เลขบัญชีกับรหัสผ่าน
เรา : คือ … ผมจำได้ว่าไม่มีบัตรเครดิตธนาคารนี้นะ ยังไงบางทีคุณอาจจะโทร ….
ปลายสาย : แล้วทำไมไม่รีบบอกแต่แรก!!! (โวลุ่มแปดหลอดสิบสองลำโพง) … รู้มั้ยมันเสียเวลาทำมาหากิน แกล้งถามอยู่ได้ตั้งนมตั้งนาน ไอ้เราก็นึกว่าใช่  
เรา : ………………… (แล้ว ... หนี้หลายล้านเมื่อกี้ล่ะ) ………………… สวดยับเหมือนกูเป็นกาลีบ้านกาลีเมือง

สลิปเดือนก่อน ยาวน้องๆ หางว่าวจุฬา ยังไม่ถึงสามแสนเลย สงสัยคงก่อหนี้ไว้สมัยยังไม่ตายจากชาติแล้ว ถึงพอกออกมาได้เป็นล้าน ….

วิธีตั้งรับกับกลุ่มอาการสุดท้ายที่สำคัญมาก ทุกคนควรรู้เอาไว้คือ “ตั้งสติให้ดีและอย่าบ้าจี้ตาม”

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า … ขนาดมิจฉาชีพ ยังเป็นโรค Wrong Number เลย


น้าเน็ก

 

น้าเน็ก