advertisement

ฟังเพลงเก่า เล่าความหลัง : 'ลืม' คำง่ายๆ แต่ทำได้ยาก

โดย ไทยรัฐออนไลน์ 23 ส.ค. 2555 07:00

แฟนานุแฟนไทยรัฐ เคยไหม? เมื่อฟังเพลงๆ หนึ่งแล้วจิตใจประหวัดย้อนรำลึกไปถึงเรื่องราวเก่าๆ เมื่อครั้งอดีตผุดขึ้นมาต่อเนื่องไม่ขาดสาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวดีๆ ที่ชวนให้เราอมยิ้มเมื่อได้นึกถึง หรือเรื่องแสนเศร้าที่อยากลืมแต่กลับจดจำได้แม่น

ถ้าเคยก็ใช่เลย! แสดงว่าท่านเริ่ม สว. สูงวัยแล้ว (ฮา)

ที่เกริ่นมาทั้งหมดนี้ เพื่อจะบอกว่าหน้าบันเทิงไทยรัฐออนไลน์จะมีคอลัมน์ใหม่ "ฟังเพลงเก่า เล่าความหลัง" มาเป็นอีกทางเลือกหนึ่งให้แฟนๆ ได้เสพกัน ชื่อคอลัมน์ก็บอกโต้งๆ แล้วว่าเนื้อหาจะเกี่ยวกับเพลงเพราะๆ ในอดีต ผสมปนเปไปกับเหตุการณ์ความหลัง เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของเพลงนั้นๆ

แล้วจะรู้ว่า ความสุขไม่เคยห่างเราไปไหน แต่ซุกซ่อนอยู่ในหลืบลิ้นชักของความทรงจำนั่นแหละ อยู่ที่ว่าเราจะหามันเจอหรือไม่

*****

ประเดิมตอนแรกนี้เป็นอะไรที่ทำให้ผู้เขียนต้องคิดหนัก ไม่รู้จะเลือกเพลงอะไรมาเป็นเพลงเปิดตัวดี ถ้าเลือกถูกใจแฟนๆ ก็ดีไป คงพอจะมองเห็นอนาคตอยู่บ้าง แต่ถ้าแป้ก ปลายทางคงมืดมน ที่สำคัญเจ้านายจะ 'รมณ์บ่จอยเอา อาจจะมีผลต่อ money ในกระเป๋าก็เป็นได้ ก็ได้แต่หวังว่าแฟนไทยรัฐออนไลน์จะเอ็นดูผู้เขียน

คิดกลับไปกลับมาหลายตลบก่อนจะมาปลงใจที่เพลงนี้ "ลืม" นอกจากจะชอบตรงความไพเราะของเนื้อร้องและทำนอง อายุก็ไม่เก่ามากท่านผู้อ่านน่าจะรู้จักแล้ว เพลงนี้ยังเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้เขียนอยากเล่นกีตาร์เป็น เพื่อจะเอาไปใช้... "จีบหญิง"

เมื่อครั้งผู้เขียนเรียนอยู่โรงเรียนประจำจังหวัดที่บ้านเกิด สมัยนั้นอยู่ประมาณ ม.2-3 เป็นปีแรกๆ ที่ทางโรงเรียนเปิดเป็นสหศึกษา จากชายล้วนก็เริ่มมีนักเรียนหญิงเข้ามาปะปนในชั้น ม.ปลาย สร้างความกระชุ่มกระชวยในหัวใจเป็นอย่างยิ่ง

โรงเรียนเข้าตอน 08.00 น. แต่ส่วนใหญ่จะไปถึงโรงเรียนตั้งแต่ 06.30-07.00 น. กันแล้ว แหล่งรวม นร.หญิงก็อยู่ที่โรงอาหาร ผู้เขียนและเพื่อนๆ เนื้อหนุ่มเพิ่งจะแตกเปรี๊ยะๆ ริจีบรุ่นพี่ ก็อยากให้สาวๆ สนใจ สรรหาสารพัดวิธีมาทำ ถ้าเป็นสมัยนี้คงไม่แคล้วถูกด่าว่า "เกรียน" เคยกระทั่งตั้งวงเตะตะกร้อข้างโต๊ะรุ่นพี่ที่หมายปอง แกล้งหวดลูกไปตกใส่จานข้าวเขา เพราะอยากให้เขาหันมามอง ก็หันมาสมใจครับ แต่หันมาด่าแล้วปาลูกตะกร้อกลับ แถมถูกรุ่นพี่ผู้ชายไล่เตะซะวงแตก

วันหนึ่งไปได้ยิน "พี่ต้น" เพื่อนของพี่สาวเล่นกีตาร์แล้วร้องเพลงให้บรรดาเพื่อนผู้หญิงของแกฟัง "…ลืมแล้วใยเจ้าเอย ก่อนเราเคยสัญญา จะรักกันไว้ให้มั่น..." สาวๆ งี้นั่งเคลิ้มตาลอย ผู้เขียนนั่งมองนิ้วพี่ต้นที่พรมไปบนสายกีตาร์ คลอไปกับเสียงร้อง เสียงกีตาร์ก็เพราะ เนื้อเพลงก็ไพเราะ  มองไปมองมาพี่ต้นชักเหมือนมีแสงออร่าแผ่ออกมา ความหล่อเพิ่มขึ้นอีกหลายขีด

บ๊ะ! มันใช่เลย

เพลง "ลืม" นี้ เป็น 1 ใน 3 เพลงแรกที่ทำให้วงการเพลงเมืองไทยยุค 80's รู้จักสองหนุ่ม "เบิร์ดกะฮาร์ท" หรือ กุลพงษ์ บุนนาค (เบิร์ด) และ สุทธิพงษ์ ทัดพิทักษ์กุล (ฮาร์ท) ร่วมกับเพลง "อาลัยเธอ" และ "Susan Joan" ที่ทั้งคู่แต่งขึ้นและนำไปเสนอค่ายเพลงไนท์สปอต โปรดักชั่น เมื่อปี 2528 ก่อนกลายมาเป็นอัลบั้มแรก "ห่างไกล" ในปีเดียวกัน และถูกนำมาบันทึกเสียงใหม่รวมอยู่ในอัลบั้มที่ 3 "จากกันมานาน" ในปี 2534

เพลงนี้ถือเป็นเพลงแจ้งเกิดของพี่ฮาร์ทอย่างเต็มตัว ซึ่งพี่ฮาร์ทแต่งเองทั้งเนื้อร้องและทำนอง โดยใช้คำสัมผัสแบบกลอนแปด มาใส่กับดนตรีของฝรั่งได้อย่างลงตัว และจัดว่าเป็นเพลง signature ของเบิร์ดกะฮาร์ท ชนิดที่ว่าเอ่ยชื่อเบิร์ดกะฮาร์ทแฟนๆ จะต้องนึกถึงเพลงนี้ ร่วมกับเพลงดังอื่นๆ อาทิ ไม่ลืม, ห่างไกล, เพ้อ, รอรัก เป็นต้น

น่าชื่นชมนะครับกับการที่นักร้องดูโอคู่นี้ ซึ่งจากประเทศไทยบ้านเกิดไปเรียนต่อยังต่างประเทศตั้งแต่เริ่มเข้ามัธยม แต่สามารถร้องเพลงไทยได้อย่างไพเราะ ออกเสียงอักขระชัดเจนทุกคำ ที่น่าอัศจรรย์ คือสร้างสีสันความแปลกใหม่ให้กับวงการเพลงไทยในยุคนั้น ด้วยการนำกลอนแปดและวลีสัมผัสแบบไทยๆ มาใส่ดนตรีป๊อป แจ๊ซแบบฝรั่งได้อย่างเหมาะเจาะ คลอเคล้าด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะเป็นเอกลักษณ์

อย่าเพิ่งเชื่อผู้เขียนนะครับ ลองฟังกันเองก่อนว่าเพราะจริงไหม



ถ้าท่านผู้อ่านจะถามผู้เขียนว่าประสบความสำเร็จในการใช้กีตาร์จีบหญิงหรือไม่ ก็จะขอบอกสั้นๆ อย่างงี้ ผู้เขียนนั้นเป็นประเภท 4 คอร์ดรอบโลก มาเจอกับเพลงที่มีเมโลดี้แบบฝรั่ง มาเต็มทั้ง Ab, Fm, Cm, Fm, Eb7, Db,  Bbm, Eb7 เลยไปไม่เป็นขบวน ดังนั้น

ใช่ครับ, แห้วครับ!.

Old Melody

โหวตข่าวนี้
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement