advertisement

สังเวียน "คนรีดเต้า" เพียงแค่ใจรัก..มันยังไม่พอ

โดย เพ็ญพิชญา เตียว 23 ส.ค. 2556 05:00

“เห็น​คน​อื่น​เลี้ยง​วัว​นม รีด​นม​ขาย​มี​เงิน​เข้า​กระเป๋า​ทุก​วัน เลย​หัน​มา​เลี้ยง​กับ​เขา​บ้าง นึกว่า​จะ​ง่าย​เหมือน​เลี้ยง​วัว​เนื้อที่​พ่อ​แม่​เคย​เลี้ยง​ให้​เห็น แต่​เอา​เข้า​จริง​มัน​ไม่​ง่าย​ทุก​อย่าง​ต้อง​เริ่ม​เรียนรู้​ใหม่​หมด”

จริยา ปา​ลี เจ้าของ​จริยา​ฟาร์ม หมู่​ที่ 8 ต.​ห้วย​ยาบ อ.​​บ้าน​ธิ จ.​ลำพูน บอก​ว่า ก่อน​ตัดสินใจ​สู่​สังเวียน “รีด​เต้า” ขาย​นม​สด​ให้​สหกรณ์ เริ่ม​ต้น​เลี้ยง​ด้วย​การ​ซื้อ​โค​สาว​ตั้ง​ท้อง​ใกล้​คลอด 9 ตัว ราคา​ตัว​ละ 40,000 บาท...เลี้ยง​ทั้งๆที่​ไม่​มี​ความรู้​เรื่อง​วัว​นม​เลย อาศัย​เพียง​ใจ​รัก

“แค่​วัว​ตกลูก​ตัว​แรก​ตื่นเต้น​สั่น​ไป​หมด​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ต้อง​ทำ​อย่างไร ไม่​รู้​ว่า​วัว​นม​คลอด​ลูก​เอง​ไม่​เป็น ต้อง​ถาม​หาความ​รู้​ทุก​เรื่อง​จาก​เพื่อนบ้าน 5-6 คน​ช่วย​กัน​ดึง เอา​เชือก​มัด​เท้า​ช่วย​กัน​ให้​แม่​วัว​สาว​ตกลูก”

แม้​กระทั่ง​เรื่อง​อาหาร จะ​เลี้ยงแบบ​ปล่อย​ให้​กิน​หญ้า​เหมือน​วัว​เนื้อ​ไม่ได้...วัว​นม​เลี้ยง​แบบ​ต้อง​ขุน​ให้​อิ่ม หญ้า​ต้อง​ดี​มี​ประโยชน์ ไม่​อย่าง​นั้น​จะ​ได้​น้ำนม​น้อย และ​ถ้า​จะ​เลี้ยง​แบบ​ให้​อาหาร​ข้น​อย่าง​เดียว มี​แต่​เจ๊า​กับ​เจ๊ง เพราะ​ต้นทุน​สูง

“ฉะนั้น​ทุก​วัน​หลัง​รีด​นม​ดูแล​คอก​เสร็จ เรา​ต้อง​ขับ​รถ​กระ​บะ​เก่าๆ ตะลอน​ไป​ตัด​หญ้า​ขน​ที่​ขึ้น​อยู่​ข้าง​ถนน ยิ่ง​ตัด​ยิ่ง​ไกล​ออก​จาก​บ้าน​ไป​เรื่อย ต้นทุน​ยิ่ง​สูง แถม​ตอน​นั้น​ไม่​เคย​รู้​เลย​ว่า​ไป​ตัด​หญ้า​ที่​ไม่ได้​ปลูก​เอง​จาก​นอก​ฟาร์ม​มา​เลี้ยง​วัว เสี่ยง​ที่​จะ​เอา​โรค​เข้า​มา​ติด​ฝูง​ใน​ฟาร์ม​ได้​ง่าย ตอนนั้น​ยัง​โชค​ดี​ที่​ไม่​เกิด​ปัญหา และ​บังเอิญ​ปี 2545 กรม​ปศุสัตว์​ได้​เข้า​มา​ส่งเสริม​ให้​ปลูก​หญ้า​เน​เปียร์ ปาก​ช่อง 1 จึง​ป้องกัน​ปัญหา​ได้ ปลูก​หญ้า​เอง​ใน​ที่ดิน​ใกล้​กับ​ฟาร์ม​ไม่​ต้อง​ตะลอน​ตัด​หญ้า​ให้​เปลือง​ค่าน้ำ​มัน​อีก​ด้วย”

แม้​จะ​ทำให้​ทุก​อย่าง​ดู​จะ​ไป​ได้​สวย แต่​ปลาย​ปี 2549 โศกนาฏกรรม​ของ​การ​เลี้ยง​โคนม​ได้เกิด​ขึ้น โรคระบาด​ปาก​และ​เท้า​เปื่อย ระบาด​ไป​ทั้ง​หมู่บ้าน

“หน​นี้​นับ​ว่า​เป็น​ปัญหา​ยิ่ง​ใหญ่​ที่สุด​ใน​ชีวิต มอง​ไป​ที่​วัว​ตัว​ไหน​ก็​เห็น​มัน​ป่วย กิน​อาหาร​ไม่ได้ สอง​เรา​ผัว​เมีย​ยิ่ง​ต้อง​รวม​พลัง​สู้ คิด​ว่า​ใน​เมื่อ​เป็น​โรค​ได้​มัน​ก็​ต้อง​หาย​ได้ ตอน​นั้น​รู้​ซึ้ง​ถึง​คำ​ว่า น้ำตา​ตกใน​เป็น​ยัง​ไง อยาก​ร้องไห้​ก็​ร้อง​ไม่​ออก เหนื่อย​จน​หมด​เรี่ย​ว​หมด​แรง กลางคืน​ก็​นอน​ไม่​หลับ ได้​แต่​ก่าย​หน้าผาก​มอง​เพดาน อยาก​จะ​ให้​ถึง​เช้า​เร็วๆ”

เพื่อ​จะ​ได้​ลง​ไป​ดู​ว่า วัว​อาการ​ดี​ขึ้น​หรือ​แย่​ลง ดูแล​รักษา​กัน​ทุก​อย่าง ทั้ง​พ่น​ยา​ฆ่า​เชื้อหว่าน​ปูน​ขาว คลอรีน​ล้าง​คอก น้ำยา​ตัว​ไหน​ที่​ใคร​บอก​ว่า​ดี เอา​มา​จุ่ม​ปาก​จุ่ม​เท้า​วัว ทำ​กัน​เป็น​เดือนๆ หมด​เงิน​ค่า​ยา​รักษา​หลาย​หมื่น...น้ำนม​ก็​ต้อง​เอา​เท​ทิ้ง ไป​ทำ​ปุ๋ย​หมัก ใส่​ลำไย ​ใส่​หญ้า คิด​รวมๆแล้ว​หมด​ไป​เป็น​แสน

ตอน​นั้น​วัว​นม​ที่​เลี้ยง​ไว้ 50 ตัว กว่า​จะ​ดูแล​ทุก​อย่าง​ให้​เสร็จ​เรียบร้อย กินเวลา​ไป​ครึ่ง​ค่อน​คืน ยัง​ไม่ทัน​ฟ้าสาง​ก็​เข้า​มา​ดู​วัว​กัน​อีก กระทั่ง​ผ่าน​พ้น​วิก​ฤต​ิครั้ง​นั้น​มา​ได้ ทำให้ จริยา รู้​ว่า การเลี้ยง​โคนม​ความ​สะอาด​เป็น​สิ่ง​สำคัญ ต้อง​รู้จัก​แบ่งแยก​โรง​เรือน​วัว​ท้อง วัว​รีด​นม และ​วัว​เกิด​ใหม่​ให้​อยู่​เป็น​สัดส่วน

ยิ่ง​กว่า​นั้น​ทำให้​รู้​ซึ้ง​การ​ทำ​อาชีพ​เกษตร​ที่​ดูเหมือน​จะ​ง่าย ใครๆก็​น่า​จะ​ทำได้...จริงๆนั้นทุก​อย่าง​ต้อง​เรียน​ให้​รู้​และ​รู้​ให้​จริง...เพราะ​แค่​มี​ความ​อยาก​กับ​ใจ​รัก ช่วย​อะไร​ไม่ได้​เลย.


เพ็ญ​พิชญา เตีย​ว

โหวตข่าวนี้