บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

พัฒนาประเทศเพื่อใคร.. คนไทยหรือคนต่างด้าว?

โดย ซูม

ขณะที่ผมนั่งเขียนต้นฉบับวันนี้ ยังไม่มีการประกาศใช้ ม.44 เพื่อผ่อนปรนการใช้ พ.ร.ก. บริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ.2560 แต่อย่างใด

แต่ก็มีข่าวคืบหน้าว่า มีการประชุม คสช.ตกลงเห็นชอบกันแล้วในหลักการ โดยอาจจะมีการผ่อนปรนออกไปอีก 180 วัน และน่าจะมีการประกาศในเร็วๆนี้

เป็นที่ทราบกันดีแล้วว่า ทันทีที่ พ.ร.ก.ฉบับนี้มีผลบังคับใช้เมื่อ 22 มิถุนายนที่ผ่านมา ก็เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังกระหึ่มว่า เป็น พ.ร.ก.ที่ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง

จะทำให้ผู้ประกอบการต่างๆเดือดร้อน นักธุรกิจต่างๆเดือดร้อน โดยเฉพาะธุรกิจ SME ที่ใช้แรงงานต่างด้าวทั้งหลาย อาจจะต้องปิดตัวเองหรือที่ใช้ภาษาชาวบ้านว่า เจ๊งไปตามๆกัน

เพราะจะไม่มีคนทำงาน เมื่อแรงงานต่างด้าวที่เกรงกลัวบทลงโทษจะหนีกลับประเทศกันหมด

ก่อให้เกิดผลกระทบในวงกว้าง จนถึงขั้นมีการยื่นข้อร้องเรียน ให้รัฐบาลหาทางยืดหยุ่น และในที่สุดก็จบลงด้วยการประชุม คสช. และคงจะลงท้ายด้วยมาตรา 44 อย่างที่ว่า

ก็เอาเถอะครับ...ประเทศไทยเราเป็นประเทศที่อยู่กันอย่างพี่อย่างน้อง อย่างมีความเข้าใจ และเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน
มีอะไรอะลุ่มอล่วยกันได้ หรือผ่อนปรนช่วยเหลือกันได้ ก็เป็นเรื่องสมควรดำเนินการ...ผมเห็นด้วยกับการใช้ ม.44 ในครั้งนี้

แต่เมื่อครบกำหนดเวลาผ่อนปรน ไม่ว่าจะเป็น 120 วัน หรือ 180 วัน ก็ตามที...ผมอยากให้ลงมือดำเนินการตาม พ.ร.ก. ซึ่งจะต้องแปรสภาพเป็น พ.ร.บ. หรือเป็นกฎหมายอย่างถาวรฉบับนี้อย่างเคร่งครัด

การใช้แรงงานต่างด้าวในประเทศไทย จะต้องเป็นแรงงานที่ถูกกฎหมายอย่างเดียวเท่านั้น อย่าปล่อยให้มีการใช้แรงงานเถื่อนอย่างเด็ดขาด

หากผู้ประกอบการใดปฏิบัติมิได้ จะต้องปิดกิจการไปก็ต้องยอม

แม้จะตระหนักดีว่าการล้มของกิจการเหล่านี้จะมีผลกระทบต่อความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ หรือจะทำความเดือดร้อนให้แก่ประชาชนที่บริโภคของกินของใช้ราคาที่ไม่สูงเกินไปจากเอสเอ็มอีอยู่บ้าง

แต่เราก็จะต้องยอมกัดฟันยอมรับผลกระทบและความเดือดร้อนเหล่านี้ เพื่อรักษาความถูกต้องของหลักการ คือจะต้องเคารพกฎหมายและความถูกต้องของจิตสำนึกในการพัฒนาประเทศชาติเอาไว้

จิตสำนึกในการพัฒนาประเทศคืออะไร?

ความหมายง่ายๆก็คือรัฐบาลทุกประเทศในโลกนี้ ควรจะพัฒนาประเทศโดยมีประชาชนของเขาเองเป็นเป้าหมายสำคัญ

ทุกเม็ดเงินงบประมาณที่ลงทุนไป จะต้องคำนึงเสมอๆว่าประชาชนของประเทศเขาจะได้อะไรบ้าง ทั้งทางตรงและทางอ้อม
ด้วยเหตุนี้ การพัฒนาเพื่อให้คนในชาติของเขามีงานทำ จึงเป็นเป้าประสงค์หลักของทุกประเทศในโลกนี้มาโดยตลอด

แล้วของเราล่ะเกิดอะไรขึ้นในปัจจุบัน?

ทุ่มเทไปพัฒนากันไป คุยกันนักว่า GDP เพิ่มเท่านั้นเท่านี้ ประเทศเรามาถึง 3.0 แล้ว กำลังจะไป 4.0

แต่ใครกันครับที่มีงานทำ ใครกันครับที่ได้ค่าจ้างค่าออน ได้เงินเดือนเงินดาว อันเป็นผลตอบแทนจากการพัฒนาหรือจาก GDP ที่เพิ่มขึ้น

แรงงานต่างด้าวนับล้านๆคนมิใช่หรือที่ได้รับ?

แรงงานไทยของเราไปไหนกันหมด? ทำไมไม่มารับมาแชร์รายได้จากการเจริญเติบโตที่ว่านี้บ้าง

ยิ่งพัฒนา ยิ่งลงทุน แต่กลายเป็นแรงงานต่างด้าวได้รับประโยชน์ดังที่เกิดขึ้นทุกวันนี้...ผมไม่คิดว่ามันเป็นจิตสำนึกในการพัฒนาที่ถูกต้องอย่างแน่นอน

การที่รัฐบาลอะลุ่มอล่วยให้มีการจ้างแรงงานต่างด้าวอย่างถูกกฎเกณฑ์ได้ และมีกฎมีกติกาดังที่ พ.ร.ก.ฉบับนี้กำหนดไว้ ก็ถือว่ารัฐบาลท่านใจดีมากแล้ว

อย่ามาขู่หรือมาอ้างเหตุผลอีกเลยว่าธุรกิจจะเจ๊ง จะต้องเลิก หากไม่มีคนต่างด้าวมาทำงานให้ และจะขอผ่อนปรนมากกว่านี้
ต้องแข็งไว้นะครับท่านนายกฯประยุทธ์ อย่ายอมอ่อนข้อให้มากกว่านี้อีกเชียวนา.

“ซูม”