วันจันทร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ยุทธศาสตร์เกมชิงอำนาจ

โดย สายล่อฟ้า

ยิ่งใกล้เลือกตั้ง ยิ่งเปิดหน้าเล่น

อีกไม่นานเกินรอกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายลูก 4 ฉบับ ที่มีผลต่อการเลือกตั้งน่าจะเสร็จเรียบร้อย เพราะ 2 ฉบับที่ส่งให้ สนช. พิจารณาก็ผ่านไปเรียบร้อย เหลือปัญหาที่ยังไม่ลงตัว ซึ่งก็ต้องจัดการไปตามขั้นตอน

คือกฎหมาย กกต. และกฎหมายพรรคการเมือง

อีก 2 ฉบับคือ กฎหมายว่าด้วยการเลือกตั้ง ส.ส.และกฎหมายว่าด้วยการได้มา ซึ่ง ส.ว.น่าจะอีกไม่นาน กรธ.คงจะพิจารณาเสร็จเรียบร้อย

หากทั้ง 4 ฉบับผ่านความเห็นชอบจาก สนช.ก็คงจะเห็นทิศทางเพื่อกำหนดวันเลือกตั้งได้แล้ว ซึ่งการเมืองทั้งระบบคงจะพุ่งจุดนั้นทันที

เพราะ คสช.คงจะให้คำตอบได้แล้วว่า การเลือกตั้งจะเกิดขึ้นเมื่อใด

และไม่ต้องแปลกใจว่า นักการเมืองโดยเฉพาะจากพรรคใหญ่ 2 พรรค ก็เดินเกมคู่ขนานกันไป เพื่อเรียกร้องให้ คสช.ประกาศอย่างชัดเจน

นี่ว่ากันในซีกของฝ่ายการเมืองที่มีเข็มมุ่งในเรื่องนี้โดยพร้อมๆกับการเรียกร้องให้ยกเลิกคำสั่งห้ามพรรคการเมืองจัดกิจกรรมของพรรค

ทว่า สิ่งมองเห็นในปัจจุบันนั้น คสช. และรัฐบาลอำนาจพิเศษก็มองไปที่จุดนั้นไม่ต่างกันเพียงแต่จะเดินหน้าเพื่อต่อท่ออำนาจต่อไปหรือ เพื่อให้การลงหลังเสืออยู่รอดปลอดภัย

ว่ากันตรงๆก็คือ เตรียมพร้อมเช่นเดียวกัน

4 คำถามของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกฯ คสช. ที่ต้องการคำตอบจากประชาชนตามมาด้วยอีก 50 คำถาม เพื่อให้ประชาชนได้ร่วมคิดเพื่อการปฏิรูปประเทศ

เหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องที่สอดรับกันอย่างแยกไม่ออก นอกเหนือจากการให้ประชาชนได้มองนักการเมืองที่ปกครองประเทศมาก่อนหน้านี้ จนสร้างปัญหานำไปสู่ความขัดแย้งจน คสช.ต้องเข้ามาแก้ไขปัญหา

พูดง่ายๆก็คือ “นักการเมือง” คือตัวปัญหา

มาสู่ 50 คำถามนั่นก็คือ ปัญหาของประเทศที่รวบรวมเกือบทุกองคาพยพจนทำให้ประเทศไม่สามารถเดินหน้าไปได้อย่างที่ควรจะเป็น

ทั้งนี้ ก็เพื่อให้ประชาชนได้ตระหนักและรับรู้ว่าเรื่องราวต่างๆ ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่จะต้องทำและแก้ไขทั้งระบบ

ประชาชนควรจะให้ใครทำหากให้นักการเมืองทำต่อไปจะจัดการได้หรือไม่ จะมีความรู้ความสามารถแก้ไขได้หรือไม่

เป็นความท้าทายที่ต้องการผู้นำที่มีศักยภาพจึงทำได้

ความจริงแล้วทั้ง 2 ส่วนนี้ถือว่าเป็นกลยุทธ์ทางการเมืองที่แยบยลไม่น้อย โดยเอาปัญหามาตีแผ่ เอาความผิดพลาดที่ผ่านมาเป็นตุ๊กตาและใครล่ะคือคนที่ทำให้เป็นอย่างนี้

เชื่อว่านักการเมืองต่างก็รู้ทันว่าใครกำลังทำอะไร ใครกำลังคิดอะไร มีเป้าหมายเพื่ออะไร แต่ก็ได้พูดอ้อมๆกันเท่านั้น

ขืนพูดมากไปกว่านี้ก็เข้าตัวเองเปล่าๆ

ว่าไปแล้วน่าจะกล่าวได้ว่าเป็น “ยุทธศาสตร์” การเข้าสู่อำนาจอีกสเต็ปหนึ่งด้วยการให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการสนับสนุน

เพราะต้องไม่ลืมว่า แม้รัฐธรรมนูญจะเปิดช่องให้ “คนนอก” สามารถเป็นนายกฯได้ด้วยปัจจัย 2 50 ส.ว. และสามารถโหวตเลือกนายกฯ คนนอกได้ แต่หากประชาชนไม่เอาด้วยก็เดินหน้าลำบาก

หรืออีกด้านหนึ่งก็ต้องมีคนอย่างนายสุเทพ เทือกสุบรรณ “ลุงกำนัน กปปส.” ที่แม้จะไม่เข้าประชาธิปัตย์ แต่ก็ยังมีบทบาทในภาคประชาชนที่จะเคลื่อนไหวอย่างมองข้ามไม่ได้

นั่นคือสนับสนุนให้ “ลุงตู่” เป็นนายกฯ หลังเลือกตั้งเพื่อปฏิรูปประเทศ.


“สายล่อฟ้า”