บริการข่าวไทยรัฐ

กฎหมายไทยไม่ชราภาพ

กรณีสวยสังหารฆ่าหั่นศพที่ขอนแก่น คดีฆาตกรรมที่โด่งดังสุดในรอบหลายปี ทำให้สังคมไทยกลับมาถกเถียงเรื่องโทษประหารชีวิตอีกครั้ง มีเสียงเรียกร้องจาก หลายฝ่ายให้ลงโทษผู้ต้องหาขั้นสูงสุด กลายเป็นกระแสสังคมชี้นำกระบวนการยุติ-ธรรม แม้คดีจะยังไม่ถึงศาล ตามรัฐธรรมนูญจะต้องสันนิษฐานไว้ก่อนว่า ผู้ต้องหาไม่มีความผิด จนกว่าจะมีคำพิพากษาถึงที่สุด

จากรายงานของสื่อมวลชนคนไทยส่วนใหญ่เพิ่งจะรู้ว่า ประเทศไทยไม่มีการประหารชีวิตจริงมาแล้วกว่า 7 ปี ตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2552 ตามอนุสัญญาของสหประชาชาติที่ไทยร่วมเป็นภาคี ถ้าประเทศใดไม่มีการประหารติดต่อกัน 10 ปี จะถือว่ายกเลิกโทษประหาร ขณะนี้ไทยมีนักโทษประหารอยู่ 447 คน เป็นชาย 373 หญิง 74

มีรายงานข่าวว่า ในปัจจุบันมีถึงกว่า 140 ประเทศ ที่ยกเลิกโทษประหาร ชีวิต นายธวัชชัย ไทยเขียว รองปลัดกระทรวงยุติธรรม ชี้แจงว่า ผลการศึกษาระดับโลก พบว่าโทษประหารไม่สามารถยับยั้ง ไม่ให้ก่ออาชญากรรมรุนแรง และผู้ต้องโทษส่วนใหญ่เป็นคนจน ไม่มีเส้นสายหรือเงินทองที่จะจ้างทนายเก่งๆเพื่อต่อสู้คดี สุ่มเสี่ยงต่อการเป็น “แพะ”

แต่ดูเหมือนว่าไทยจะเป็นสังคมที่ชื่นชอบโทษประหารในระดับที่มากกว่าประเทศประชาธิปไตยส่วนใหญ่ ทุกครั้งที่มีการก่ออาชญากรรมรุนแรง เช่น การฆ่าข่มขืน หรือปล้นฆ่า มักจะมีเสียงเรียกร้องให้ประหาร แม้แต่ความผิดเกี่ยวกับการทุจริตคอร์รัปชันของนักการเมือง และข้าราชการก็มีเสียงเรียกร้องให้แก้ไขกฎหมายให้กำหนดโทษสูงสุดถึงขั้นประหารชีวิต

อันที่จริงแม้จะไม่ต้องแก้ไขกฎหมาย แต่กฎหมายอาญาก็กำหนดโทษประหารไว้แล้ว สำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐหรือนักการเมืองที่เรียกรับสินบน หรือกระทำผิดฐานรีดทรัพย์ ข่มขืนใจหรือจูงใจเพื่อให้ได้มาซึ่งทรัพย์สินโดยมิชอบ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 5 ปี ถึง 20 ปี หรือ จำคุกตลอดชีวิตหรือประหารชีวิต เป็นโทษที่รุนแรงพอๆ กับการปล้นฆ่า

ตัวอย่างของการนิยมโทษ ประหารอีกเรื่องหนึ่ง ได้แก่ ร่าง พ.ร.บ.พรรค การเมืองที่พิจารณาอยู่ในขณะนี้กฎหมายลูกของรัฐธรรมนูญ 2560 ที่อ้างว่าเป็น “ฉบับปราบโกง” กำหนดโทษสำหรับผู้ดำรงตำแหน่งในพรรคถึงขั้นประหารชีวิต เช่น ผู้ซื้อขายตำแหน่งทางการเมือง เรื่องนี้น่าจะใช้กับข้าราชการด้วย เพราะมีการซื้อขายมากกว่า

กล่าวโดยสรุป โทษประหารชีวิตในประเทศไทยยังมีอยู่ ทั้งความผิดทางอาชญากรรมร้ายแรง และการทุจริตในวงการนักการเมืองและข้าราชการ กฎหมายไทยไม่ได้ชราภาพหรืออ่อนแอ แต่ยังมีการโกงกินกันอย่างเอิกเกริกมโหฬาร โดยไม่เกรงกลัวโทษประหาร เพราะการบังคับใช้กฎหมายอ่อนแอ ไม่โปร่งใส ไม่ตรงไปตรงมา มีเลือกปฏิบัติจับได้แค่ปลาซิวปลาสร้อย.