บริการข่าวไทยรัฐ

หลวงพี่โสภณวัดเพชร

สิบยี่สิบมานี่ ผมตั้งใจไปกราบหลวงพ่อโสภณ วัดเพชรสมุทรวรวิหาร แม่กลอง แล้วไม่ค่อยได้พบตัว ก็พอเข้าใจ พระดีมีคนนับถือมาก กิจนิมนต์ก็ยิ่งมาก

กิจนิมนต์พระผู้ใหญ่ เป็นอุปัชฌาย์ เทศน์ ทำบุญบ้าน งานแต่ง งานศพ ฯลฯ ก็หนักหนา มีคนรู้ว่าท่านเก่งทางสมาธิภาวนา ขึ้นชั้น “เกจิฯ” นิมนต์ไปปลุกเสกพระเครื่อง...อยู่บ่อยๆ

ท่านดังขั้นนี้ มีเวลากราบท่าน ตามงานวัดบ้างปีละครั้งสองครั้ง ก็น่าจะพอ

มีคนบอก หลวงพี่เอาเวลาตอนไหนก็ไม่รู้ เรียนจนจบปริญญาเอก ผมถึงกับอึ้ง คิดว่าวิชาชาวโลก คงช่วยท่าน “สอน” ชาวบ้าน เป็นเหตุเป็นผลกว่า สอนด้วยวิชาวัดอย่างเดียว

ผมไม่ชอบสมณศักดิ์ของพระผมขอเรียก...อาจารย์พุทธทาส ท่านปัญญา ท่านอาจารย์พระมหาประยุทธ์ หรือท่านเจ้าคุณสนิท เขมจารี พระอุปัชฌาย์...เดิมๆสนิทปากสนิทใจกว่า

เรียกตามสมณศักดิ์ใหม่ ท่านเจ้าคุณชั้นเทพ ชั้นธรรม ชั้นพรหม หรือพระเดชพระคุณสมเด็จฯแล้ว มักมีคำถาม...องค์ไหน?

พระธรรมปิฎก สมณศักดิ์เดียว พระอาจารย์ของผม ผลัดเปลี่ยนกันเป็นมาแล้วหลายองค์

หลวงพี่โสภณ ท่านเป็นพระครู จนท่านเป็นเจ้าคุณ พระสมุทรวชิรโสภณ พวกรุ่นน้องรุ่นศิษย์ ก็คงปลื้มกันยกใหญ่...แต่ผมเฉยๆ แอบสงสารท่าน...งานเข้า

สี่โมงเย็นวันนี้ (31 พ.ค.2560) ที่ศาลาอเนกประสงค์ชั้น 2 วัดเพชร มีพิธีรับพระบัญชา จากสมเด็จพระสังฆราชฯ ให้หลวงพี่โสภณ ดำรงตำแหน่ง เจ้าคณะจังหวัดสมุทรสงครามครับ

พวกลูกศิษย์ นัดหมายกันไปแสดง มุทิตา เป็นพิธีใหญ่

เวลากราบหลวงพี่ ผมตั้งใจกราบ ด้วยเบญจางคประดิษฐ์ เข่าสอง ศอกสอง หน้าผากหนึ่ง ราบกับพื้น ผมซาบซึ้ง นี่คือพระองค์หนึ่ง ที่มีวัตรปฏิบัติ สะอาดหมดจดงดงาม กราบได้สนิทใจ

แต่ที่ซุกลึกๆไว้ในใจ ผมติดค้างบุญคุณข้าวน้ำ หลวงพ่อเผื่อแผ่ให้ สมัยเป็นเณรน้อย

ปี 2505 ปีนั้น...สำนักปริยัติฯวัดเพชร มีเณรเรียนนักธรรมชั้นเอกรูปเดียว หลวงพี่โสภณเรียกผมรับใช้ใกล้ตัวมานานจนรู้ดี เจ้าเณรมันเกเร ไม่เรียนไม่อ่านหนังสือ

ก่อนสอบหนึ่งเดือน หลวงพี่เรียกไปบอก ตื่นเช้า...ไม่ต้องไปบิณฑบาต...ตอนเช้าสมองแจ่มใส เอาเวลาไปอ่านหนังสือ

ทุกเช้า หลวงพี่ก็ให้เด็กวัด ส่งกับข้าวสองถ้วย ข้าวหนึ่งจานมาให้

หลวงพี่พายเรือบิณฑบาต ได้ข้าวปลาอาหารมาก เผื่อแผ่มาถึงเจ้าเณร เจ้าเณรก็สอบได้ตามเจตนา

ผมเคยถามหลวงพี่ เลิกพายเรือบิณฑบาตเมื่อไหร่ หลวงพี่บอกยิ้มๆว่า “ตั้งแต่มีเรือหางยาว”

สิ่งที่ผมลืมถาม วันที่เป็นเจ้าคุณ เป็นเจ้าคณะจังหวัด อายุก็มากถึง 78 ปี ยังบิณฑบาตอยู่หรือเปล่า เพราะเข้าใจเอาว่า พระผู้ใหญ่ทั่วไปท่านมัก “ฉันสำรับ” ที่โยมจัดมาถวาย

ผมเพิ่งรู้ จนถึงวันนี้ วันที่เลิกบิณฑบาตทางเรือ หลวงพี่ยังก็ยังเดินบิณฑบาตในตลาด ทุกเช้า มีพระเดินตามหลังรูปหนึ่ง ศิษย์อีกคนหนึ่ง

การบิณฑบาตทุกเช้าเป็นธุดงค์ เรียกธุดงค์วัตร เป็นวิถีพระ ที่มุ่งมั่นวัตรปฏิบัติเพื่อกำจัดขัดเกลากิเลส...

หลวงพี่ห่มจีวร สีเหลืองส้มสีนิยมของพระบ้าน...ไม่เคยห่มจีวรสีกลัก แบบพระนักปฏิบัติ...สิ่งที่ผมนึกไม่ถึง หลวงพี่บิณฑบาตเป็นวัตร ตลอดชีวิตพระ หลวงพี่เป็นพระธุดงค์เต็มตัว

สมณศักดิ์ พระสมุทรวชิรโสภณ แปลแบบผมว่า พระโสภณเพชรของเมืองสมุทรฯ ครับ...ผมขอเรียกหลวงพี่โสภณ วัดเพชร ต่อไป แน่ใจว่า เรียกแบบไหน ก็คงไปกราบท่านได้ไม่ผิดตัว.


กิเลน ประลองเชิง