บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

อาลัย “เจ๊ยุ” ผู้ยิ่งยง

โดย กำปั้นหยก

ณ บรรทัดนี้ต้องขอแสดงความเสียใจและอาลัยอย่างสุดซึ้ง ต่อการเสียชีวิตของนางยุวดี ธัญญสิริ หรือ “เจ๊ยุ” ผู้สื่อข่าวอาวุโสประจำทำเนียบรัฐบาล

ปิดตำนาน “นักหนังสือพิมพ์” ผู้ยิ่งยง

ในฐานะที่ผู้เขียนเองก็เคยสัมผัสการทำงานข่าว ป้วนเปี้ยนๆอยู่ในแวดล้อมกับ “เจ๊ยุ” มาระยะหนึ่ง ในช่วงทำข่าวใหม่ๆถูกส่งไปเป็นนักข่าวตามนายกรัฐมนตรีที่ทำเนียบรัฐบาล

แบบที่เกือบพลาดพลั้งปากเรียกแกว่า “ป้า” ไปแล้ว โชคดีที่รุ่นพี่ทักว่าอย่าเรียกว่า “ป้า” เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นโกรธกันยันลูกบวช เพราะแกชอบให้เรียกว่า “เจ๊” และแทนตัวเองว่าพี่ทุกคำ

แม้จะเป็นช่วงสั้นๆแต่ก็ทำให้ได้รู้จักคำว่า “นักข่าวมืออาชีพ”

โดยเฉพาะแบบอย่างความเป็น “นักหนังสือพิมพ์” ที่ผู้เขียนได้เรียนรู้อย่างไม่รู้ตัว จากการได้เห็นวัตรปฏิบัติประจำวันของ “เจ๊ยุ” ที่หอบหนังสือพิมพ์มาจัดวางไว้บนชั้นวางหนังสือพิมพ์รังนกกระจอก

อ่านหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ ติดตามทุกข่าว ไม่เฉพาะปมการเมือง

และเรื่องที่เน้นมากกับการแต่งกายของนักข่าว ที่เจ๊เห็นใครแต่งตัวไม่เรียบร้อย ไม่ถูกกาลเทศะ แกจะเอ็ดทันทีถ้าเป็นคนที่สนิท และจะค้อนใส่ถ้าไม่สนิทกัน หรือไม่ก็บ่นพึมพำๆในลำคอ

ด้วยเหตุเพราะไม่อยากให้ใครดูถูก หรือหมิ่นเกียรตินักข่าว

“เจ๊ยุ” มีความภาคภูมิใจกับสถานะและศักดิ์ศรีของนักข่าวมากๆ แม้จะมีสามีเป็นนายทหารชั้นผู้ใหญ่ แต่ “เจ๊ยุ” ก็ยังมายืนรอสัมภาษณ์นายกรัฐมนตรีที่บันไดตึกไทยคู่ฟ้า ทำเนียบรัฐบาล กับนักข่าวรุ่นน้อง รุ่นลูก ไปยันรุ่นหลาน

โดยไม่มีการถือตัว หรือยกตนข่มใคร

และในการทำหน้าที่เป็นผู้ถามนำตามสถานะผู้อาวุโส ก็สังเกตว่า “เจ๊ยุ” จะมีลีลาเป็นของตัวเอง แม้จะออกแนวปรึกษาหารือ คุยบ้าง บ่นบ้าง แต่สุดท้ายก็ได้ผลิตภัณฑ์ข่าวแบบครบทุกประเด็น

ไม่ใช่ถามเปรี้ยง วงแตก ตัวใครตัวมัน

ที่สำคัญ “เจ๊ยุ” จะไม่เลือกที่รักมักที่ชังกับแหล่งข่าว แรงตามเนื้อผ้า หย่อนตามสถานการณ์

เรียกว่าเป็น “ตำนาน” ของนักข่าวได้เต็มปากเต็มคำ

จะมีแค่ช่วงท้ายๆที่จบไม่ค่อยราบรื่นสักเท่าไหร่ ตามประสาคนแก่ที่เคยมีกิจกรรมทำเป็นประจำ ตั้งแต่จบจากมหาวิทยาลัยมาจนถึงวัยเลยเกษียณ เมื่อวันหนึ่งต้องถูกให้หยุดการทำหน้าที่ในทำเนียบรัฐบาลที่เป็นเหมือนบ้านหลังที่สอง มันก็ต้องมีภาวะทางใจ เคว้งคว้างเป็นธรรมดา

แต่แน่นอน ผู้ใหญ่อย่าง “เจ๊ยุ” คงไม่ได้ผูกใจเจ็บใคร เพราะหลับไปอย่างสบาย

ส่วนใครที่มีปมทางใจ รู้อยู่แก่ใจว่าเคยล่วงเกินผู้อาวุโสไว้ ก็ไปขออโหสิกรรมกันเสีย

ถือเป็นครั้งสุดท้าย ไม่มีใครคอยถามแทงใจอีกแล้ว.

กำปั้นหยก