วันพุธที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ก่อนที่จะสายไป

ธุรกิจสื่อโทรทัศน์มิได้ดำรงตนอยู่เพียงลำพัง การล้มลงหรือรุ่งโรจน์ย่อมเกี่ยวพันกับวิสาหกิจอีกมากมายที่โยงใยประหนึ่งน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า...

การล้มลงของสื่อทีวีบางเจ้าตลอดจนสื่ออื่นๆในวันนี้ ไม่ได้แค่เป็นเรื่องการเจ๊งในเชิงธุรกิจของบรรดานายทุน

แต่สะเทือนประหนึ่งอาฟเตอร์ช็อกต่อผู้ผลิตที่ต่อเนื่องกัน ไม่ว่าจะเป็นด้านซอฟต์แวร์ ฮาร์ดแวร์ที่อาจจะต้องล่มสลายระเนนระนาดตามกันประหนึ่งเกมโดมิโน

ยักษ์ใหญ่แบรนด์เนมในการผลิตเครื่องรับโทรทัศน์ ซีดี วีซีดี โบกมือลา เหลือบ้างก็พัฒนานวัตกรรมของตน เพื่ออยู่รอด!!

กองถ่ายของค่ายละครทีมงานสนามของทีวีแต่ละช่อง ลดขนาดลง ลดทั้งคน ลดทั้งทุน มีบุคลากรไม่น้อยตกงานจากเหตุการณ์นี้

ส่วนหนึ่งต้องยอมรับว่า เป็นนโยบายที่ผิดพลาดของภาครัฐ!!

ในการอนุญาตให้มีทีวีดิจิตอล 20 ช่องเมื่อ 3-4 ปีก่อน รัฐมองแค่ต้องการพัฒนาเทคนิคด้านรับชมให้ทันสมัย เลียนแบบประเทศที่พัฒนาแล้ว ซึ่งแข็งแรงในด้านเงินทุนตลอด

แต่ประเทศเราหาพร้อมไม่ 80% ของโทรทัศน์ในวันนั้น ยังใช้เสาสัญญาณแบบก้างปลาและหนวดกุ้ง

เมื่อผู้ประกอบการกระโดดมาลงทุน ก็คือส่งสัญญาณได้ แต่ผู้รับ–รับชมไม่ได้!!

แน่นอน...เศรษฐกิจขาลงทั้งในและนอกประเทศ ก็อาจมีส่วนในการซื้อโฆษณาทางสื่อ

แต่ในสถานการณ์ประหยัด ต้องรัดเข็มขัดของผู้บริโภค น่าจะเป็นผลดีต่อวงการสื่อโทรทัศน์ด้วยซ้ำไป อำนาจใช้จ่ายน้อยลง คนก็ต้องอยู่บ้านมากขึ้น

ดัชนีของผู้ชม จึงควรจะเพิ่มมิใช่ลดลง มิใช่หรือ!!

ในสถานการณ์อย่างนี้ จึงไม่บังควรโทษฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด แต่ต้องร่วมจรรโลงทุกฝ่าย เพื่อความอยู่รอดของวงการนี้

ก่อนที่จะสายเกินไป...

“สันติพงษ์ นาคประดา”

“แจ๋วริมจอ”
jaewrimjor@gmail.com