บริการข่าวไทยรัฐ

คนดีที่แคว้นฉี...ไม่ต้องการ

สมัยชุนชิว ในประวัติศาสตร์จีน 770-476 ปี ก่อน ค.ศ. มีคนเก่งคนดีสองคน คนแรก เป้าซูหยา คนที่สองชื่อ กว่านจ้ง...ทั้งสองเป็นชาวแคว้นฉี รักใคร่เข้าใจกัน คอยช่วยเหลือกันและกัน

(ประโยคอมตะประวัติศาสตร์จีน เหยียนมู่สุ่ย เขียน รำพรรณ รักศรีอักษร แปล โพสต์บุ๊ก พ.ศ.2554)

ในการร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่...ครั้งหนึ่ง สถานการณ์แคว้นฉีกำลังจะพ่ายแพ้ กว่านจ้งกลับหลบหนี แต่เมื่อสถานการณ์พลิกผัน ฝ่ายฉีชนะ กว่านจ้งถูกจับมารับโทษ

เป้าซูหยา แก้ต่างให้เพื่อนว่า เขาต้องมีชีวิตรอดไปดูแลพ่อแม่ที่แก่เฒ่า

บ้านเมืองสงบ สองสหายลงทุนค้าขายร่วมกัน เวลาแบ่งส่วนแบ่ง กว่านจ้งขอส่วนแบ่งมากกว่า เป้าซูหยาก็ให้ เขาบอกว่า เพื่อนต้องการเงินมากกว่า เอาไปดูแลครอบครัวที่กำลังลำบาก

แคว้นฉีรบชนะศัตรู แล้วก็หันมารบกันเอง สองเพื่อนรักต้องแยกทางกัน เป้าซูหยาเลือกอยู่กับคุณชายเสี่ยวป๋าย กว่านจ้ง เลือกอยู่กับคุณชายจิว

ผลของสงครามชิงอำนาจ คุณชายเสี่ยวป๋าย ฝ่ายเป้าซูหยาชนะคุณชายจิวพ่าย กลายเป็นนักโทษประหาร

กว่านจ้งเป็นนักโทษ ข้อหาเป็นไส้ศึก ถูกคุมขังอยู่ในแคว้นหลู่

ถึงวันนั้น วันที่คุณชายเสี่ยวป๋าย ขึ้นนั่งบัลลังก์ อ๋องแคว้นฉี ชื่อฉีเหิงกง เป้าซูหยาทูลว่า หากฉีเหิงกงปรารถนาจะเป็นใหญ่กว่าแคว้นทั้งปวง ก็ควรไปเอาตัวกว่านจ้งมาเป็นที่ปรึกษา

ฉีเหิงกงไม่เชื่อง่าย แต่เมื่อเป้าซูหยายืนยันหนักแน่น ก็ส่งคนไปแคว้นหลู่ บอกว่ากว่านจ้งเป็นคนที่ตนเกลียด

“เราเป็นฉีเหิงกง ใครๆก็พินอบพิเทา แต่กว่านจ้งกลับตั้งตัวเป็นศัตรู ครั้งหนึ่งเคยลอบยิงธนูใส่เราจนเกือบตาย...เราจึงอยากได้ตัวมาถลกหนังทั้งเป็น ขอให้หลู่จวงกง รีบส่งตัวมาแคว้นฉี”

อ๋องแคว้นหลู่ เคยช่วยรบกับคุณชายจิว แต่ก็แพ้ยับเยิน จึงหวาดกลัวฉีเหิงกงฝังใจ แม้จะรู้ดี กว่านจ้งเป็นอัจฉริยะ ใช้ประโยชน์ได้ ก็รีบส่งตัวกว่านจ้ง...ทันที

ระยะเวลาเดินทางแคว้นหลู่ไปแคว้นฉีสองวัน กว่านจ้งกลัวว่า หลู่จวงกงจะเปลี่ยนใจ เร่งเดิน เหนื่อยก็ให้คนที่ไปด้วยร้องเพลงให้ฟัง แล้วก็รีบเดินทางต่อ วันเดียวก็ถึงแคว้นฉี

กว่านจ้งเป็นขุนนางตำแหน่งเหนือกว่าเป้าซูหยา เป็นที่ปรึกษาส่วนตัว ทำผลงานจนฉีเหิงกงไว้วางพระทัย เพิ่มตำแหน่งสูงขึ้นไป ขณะที่เป้าซูหยาถอยไปทำงานเบื้องหลัง

ในที่สุด แคว้นฉีก็ถึงเป้าหมาย รวบรวมแคว้นใกล้เคียงไว้ได้ทั้งหมด

เป็นที่รู้กันเบื้องหลังความยิ่งใหญ่ของกว่านจ้ง เกิดจากแรงหนุนของเป้าซูหยา แต่คนที่รู้เรื่องนี้ต้องผิดหวัง...เพราะเมื่อกว่านจ้ง ใกล้ตาย เขาไม่หนุนเพื่อนรักขึ้นเป็นใหญ่

“เมื่อท่านจากไป งานของท่าน ใครจะทำแทน” ฉีเหิงกงถาม

“เป้าซูหยาเป็นคนดีเกินไป” กว่านจ้งทูล “ถ้าใครเอาทองคำก้อนใหญ่มาติดสินบน เขาก็ไม่รับ

คนตรงไปตรงมา เกลียดชังความชั่วร้าย ชอบคนดี เกลียด

คนเลว แสดงออกทางสีหน้าอย่างเปิดเผย

คนอย่างนี้ ไม่ควรเป็นอัครมหาเสนาบดี”

คุณสมบัติของผู้นำที่สำคัญ คือการมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี คำนึงถึงผลดีผลเสียหลายด้าน

ความจริงนั้น กว่านจ้งรักเป้าซูหยามาก เขารู้ดีเป้าซูหยา แก่เกินไป ควรดำรงความเป็นคนดีต่อไป ให้ชีวิตจบลงอย่างสมบูรณ์ในแบบคนดี

ความเห็นของกว่านจ้ง...ตรงกับความคิดเป้าซูหยา...เขาบอกใครต่อใครว่า ถ้าคนอย่างเขาเป็นอัครมหาเสนาบดีปลายชีวิตถ้าไม่ถูกฆ่าตาย ก็จะไม่มีที่ซุกหัวนอน.

กิเลน ประลองเชิง