ข่าว
100 year

หนังสือไพบูลย์ บุตรขันของขวัญที่ถูกใจ "สว."

ซูม8 ก.ค. 2555 05:00 น.
SHARE

นานๆทีมงานซอกแซกจะหยิบยกหนังสือเล่มๆมาเขียนถึงสักทีหนึ่งเพราะเจตนารมณ์ของคอลัมน์นี้คือการไปดูไปเห็นไปเที่ยวแล้วก็เก็บสิ่งที่พบที่เห็นที่เที่ยวนั้นๆมาเล่าสู่กัน (อ่าน) ฟัง

ยกเว้นไปเจอหนังสือที่มีลักษณะเด่นเป็นพิเศษ อ่านแล้วประทับใจ ชวนให้อยากพูดต่อคุยต่อ ก็จะนำมาเขียนเอาไว้บ้าง

ซึ่งก็มีไม่กี่เล่ม...เท่าที่จำได้ว่าเคยเขียนเมื่อ 4-5 ปีที่แล้วเต็มคอลัมน์นี้ได้แก่เรื่อง “เดินสู่อิสรภาพ” บันทึกการเดินเท้าของ ประมวล

เพ็งจันทร์ จากเชียงใหม่สู่เกาะสมุย ที่ต่อมาได้รับการตีพิมพ์ถึง 15 ครั้ง

สำหรับหนังสือชีวประวัติของครู ไพบูลย์ บุตรขัน คีตกวีลูกทุ่งของ วัฒน์ วรรลยางกูร ที่จะเขียนถึงในวันนี้ความจริงเขาก็พิมพ์เป็นครั้งที่ 4 แล้ว หลังจากพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ.2541

จำได้เช่นกันว่า ผ่านสายตาหัวหน้าทีมซอกแซกไปบ้างแล้วจากการจัดพิมพ์ของ แพรว สำนักพิมพ์... เพียงแต่ในช่วงเวลาดังกล่าวเป็นช่วงที่หัวหน้าทีมงานล้นมือ เพราะเพิ่งกระโดดออกจากโลกข้าราชการสู่โลกสื่อมวลชนเต็มตัว จึงสนุกสนานกับโลกใหม่จนแทบไม่มีเวลาทำอะไรอย่างอื่น (โดยเฉพาะการดูหนัง ฟังเพลง และอ่านหนังสือลืมไปได้เลย)

เพิ่งจะมีเวลาว่างได้ทำสิ่งที่ตัวเองชอบในช่วงหลังๆนี่เอง และสามารถนั่งลุยอ่านหนังสือของ วัฒน์ วรรลยางกูร รวดเดียวจบ เมื่อ 2 วันก่อน พร้อมกับตัดสินใจว่าจะนำมาเขียนถึงในซอกแซกประจำสัปดาห์นี้โดยไม่ชักช้า

เหตุสำคัญที่ตัดสินใจเช่นนี้ เพราะผลงานเพลงของครูไพบูลย์ บุตรขัน เป็นผลงานที่หัวหน้าทีมรับรู้ ติดตาม และร่วมสัมผัสมานับตั้งแต่จำความได้

จนแม้บัดนี้ครูไพบูลย์จากไปแล้วเกือบ 40 ปีเต็มๆ ผลงานของท่านก็ยังคงอยู่ เมื่อนักร้องรุ่นใหม่นำมาขับร้องซ้ำแล้วซ้ำอีก เพลงแล้วเพลงเล่า จนแม้แต่ขณะนั่งรถมาเข้าโรงพิมพ์วันนี้ วิทยุของแท็กซี่ก็ยังเปิดเพลงของครูอยู่เลย

วัฒน์ วรรลยางกูร จับความตั้งแต่แนะนำให้ทราบว่าครูไพบูลย์เป็นใครมาจากไหน เรียนหนังสือ ชั้นไหน? เคยทำงานอะไร? เริ่มแต่งเพลงเมื่อไร? และทำไมถึงมาแต่งเพลง?

โดยใช้วิธีค้นจากเอกสารเก่าๆ นิตยสารเก่าๆ หนังสือเพลงเล่มเก่าๆ และเมื่อพาดพิง หรือโยงไปถึงใครก็จะตามไปพูดไปคุยกับผู้ที่ถูกพาดพิง หรืออ้างถึงว่ารู้จักกับครูไพบูลย์

ทำแบบรายงานสืบสวนสอบสวนของพวกเรานักข่าวนักหนังสือพิมพ์เลยทีเดียว หรือไม่ก็เหมือนกับงานวิจัยยุคใหม่ที่ผู้วิจัยจะติดตามค้นคว้าหาความรู้หาต้นตอหาที่มาที่ไปอย่างไม่ละลด

แต่สิ่งที่ทำให้หนังสือของครูไพบูลย์เล่มนี้ต่างไปจากรายงานข่าวสืบสวนสอบสวน หรือรายงาน วิจัย ก็คือ ผู้เรียบเรียง เขาจะใส่ เนื้อเพลง ลงไปด้วย ทันทีที่กล่าวถึงเพลงนั้นๆ

เช่น ในยุคต้นๆของครูไพบูลย์ตอนแต่งเพลง “มนต์เมืองเหนือ” ให้สมยศร้อง...ก็จะเล่าเบื้องหน้าเบื้องหลังและเกร็ดต่างๆเอาไว้ครบถ้วน พร้อมกับลงเนื้อเพลงเอาไว้เต็มๆ

ทำให้คนอ่านอดจะฮัมเพลงมนต์เมืองเหนือตามไปด้วยเสียมิได้

พออ่านมาถึงเพลง “กลิ่นโคลนสาบควาย” ก็แว่วได้ยินเสียงวิทยุคลื่นสั้นใช้ถ่านไฟฉายลังเบ้อเริ่มของอาเฮียประจำกงสีค้าพืชไร่ที่หัวหน้าทีมซอกแซกมาอาศัยอยู่ด้วยระหว่างเรียนหนังสือ ที่ปากน้ำโพ...รายงานข่าวจาก สถานีวิทยุปักกิ่ง ภาคภาษาไทย พร้อมกับเปิดเพลงไตเติ้ลที่บรรเลงโดยวงออเคสตราจีน ในท่วงทำนอง “กลิ่นโคลนสาบควาย” อย่างไพเราะเพราะพริ้ง

นี่ขนาด 2 เพลงนะครับ ยังทำให้หัวหน้าทีม ซอกแซกมีอารมณ์ย้อนกลับไปสู่อดีตได้ถึงเพียงนี้... ยิ่งพออ่านมาถึง “ค่าน้ำนม” “สามหัวใจ” “โลกนี้ คือละคร” และเพลงโห่ของ คำรณ สัมปุณณานนท์  ก็ยิ่งทำให้รู้สึกว่าเรากลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง (ช่วงนั้นคงอยู่ราวๆ 16-17 กระมัง)

มาถึงยุค ทูล ทองใจ นี่เป็นหนุ่มขึ้นแล้ว มาฟัง “จอมใจคนจน”, “รังรักในจินตนาการ” ที่กรุงเทพฯแล้ว ระหว่างเรียนที่เตรียมอุดม

พอเรียนหนังสือจบออกทำงานก็มาถึงยุคของ รุ่งเพชร แหลมสิงห์ “ฝนเดือนหก” (โอ๊บโอ๊บ... เสียงกบร้อง) ส่วนของ ศรคีรี ศรีประจวบ นี่เลย

“น้ำท่วม” ที่ยังฮิตมาจนถึงปี 2554 ปีมหาอุทกภัย

สุดท้ายก่อนครูไพบูลย์จากไปไม่กี่ปี ดังสุดๆ ด้วยชุด “มนต์รักลูกทุ่ง” โดยเฉพาะเพลง “มนต์รักลูกทุ่ง” ยังเป็นอมตะแม้จนเดี๋ยวนี้

นั่นคือปี 2513 หัวหน้าทีมซอกแซกได้รับมอบหมายให้เขียนคอลัมน์วิจารณ์บันเทิงของ พิมพ์ไทย ในนามปากกา “ซูม” ได้ประมาณ 3 เดือน...ไปดูหนังเรื่องนี้ 3 ครั้ง และเขียนเชียร์ให้ 3-4 วันซ้อนๆ

ถึงได้เรียนท่านผู้อ่านว่า อ่านหนังสือเล่มนี้ไป ฮัมเพลงไป ทำให้นึกถึงความหลังในจังหวะชีวิต ของเราไปด้วยพร้อมๆกัน เพราะส่วนใหญ่เราก็ร้องเพลงของครูไพบูลย์ได้ทุกเพลงอยู่แล้ว

และที่ตั้งชื่อคอลัมน์ไว้ว่าหนังสือเล่มนี้เป็นของขวัญที่ดีของคนอายุ 60 เกินๆ (สว.) ก็เพราะคนปูนนี้ล้วนถวิลหาความหลังทั้งสิ้น แถมกลับมาร้องเพลงยามอาวุโสกันเป็นจำนวนมาก ซื้อเล่มนี้แล้วก็ได้เนื้อเพลงของครูไพบูลย์ครบชุดโดยไม่ต้องไปซื้อเล่มไหนอีกเลย

ต้องชื่นชมผู้เขียนที่รวบรวมรายละเอียดไว้ได้หมด ตั้งแต่ความสุขของครูไพบูลย์ ไปจนถึงความทุกข์แสนสาหัสของครู...เพื่อนแท้มีใครบ้าง? ใครบ้างที่รักครูจริง? ไม่รังเกียจเดียดฉันท์แม้ครูจะเป็นโรคที่สังคมประหวั่นพรั่นพรึงอยู่ก็ตาม

ขอสรุปว่าหนังสือ “คีตกวีลูกทุ่ง...ไพบูลย์ บุตรขัน” เขียนโดย วัฒน์ วรรลยางกูร จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ฟรีฟอร์ม ติดราคาไว้ 395 บาท แต่คุ้มค่ามากเพราะสาระดีมีเพลงครบและหนาถึง 499 หน้า เหมาะสำหรับคนอายุ 60 ปี++ ที่ชอบร้องเพลงและชอบรำลึกความหลังทุกประการ.


“ซูม”

อ่านเพิ่มเติม...

แท็กที่เกี่ยวข้อง

Most Viewed

คุณอาจสนใจข่าวนี้