วันศุกร์ที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562
บริการข่าวไทยรัฐLogin
จะรักมากแค่ไหน อย่ายอมรับในเงื่อนไขบ้าๆ

จะรักมากแค่ไหน อย่ายอมรับในเงื่อนไขบ้าๆ

  • Share:

วันที่ฝุ่นพิษเต็มบ้านเต็มเมือง และอาจจะเต็มปอดไปแล้ว เข้าไปอ่านทวิตเตอร์ของน้องป๊อบ ปองกูล  “ทำไมฝุ่นถึงมากมายขนาดนี้? คงมาจากคำว่ารักที่เราใช้กันพร่ำเพรื่อ และคำว่ารักมันกลายเป็นฝุ่นไปแล้ว” 555 หัวเราะกว้างก็ไม่ได้ เดี๋ยวฝุ่นเข้าปากอีก ตอนนี้คงต้องรับมือกับปัญหาด้วยการปกป้องตัวเองอย่างเร่งด่วนก่อน รอหลายหน่วยงานเข้ามาช่วยอาจช้าไป เพราะหลายพื้นที่เข้าขั้นวิกฤติแล้วจริงๆ 

กับบางคนตอนนี้ “คำว่ารัก กลายเป็นฝุ่นไปแล้วจริงๆ” สิ่งที่เคยมี เหมือนไม่เคยมี เจ็บที่ความรักของเรามากขึ้นทุกที แต่ความรักที่เขามีแทบไม่เหลืออะไรอีกแล้ว  

“พี่อ้อยคะ สามีที่อยู่กันมานาน มีลูกด้วยกันแล้วอายุ 13 ปี และกำลังเริ่มเรียนที่ต่างประเทศ สามีบอกว่าหมดรักในตัวหนูแล้ว และเขายื่นข้อ เสนอ คือ

1: รอให้ลูกครบ 17 ปี จะขอหย่าและออกไปจากชีวิตหนู (ในช่วงระหว่างนี้ เขาและหนูสามารถหาคนใหม่ได้)

2: เงินยังส่งให้เหมือนเดิม จนลูกอายุถึง 17 ปี รวมถึงการมีเซ็กซ์ด้วย เขาบอกว่าไม่มีความรักให้แล้ว ตอนนี้รู้สึกทรมานและสับสนมาก หนูควรจะแยกห้องกับเขาไปเลยไหมคะ เพราะการมีเซ็กซ์โดยไม่มีความรัก หนูว่ามันไม่ถูก (แต่หนูรักเขามาก และหวังให้เขาเปลี่ยนใจกลับมาเหมือนเดิม) ไม่ว่าจะช้าหรือจะเร็วก็เจ็บปวดอยู่ดี สู้แยกห้องเลยดีไหม หรือว่าอยู่แบบมีเซ็กซ์ที่ไม่มีความสุข รบกวนพี่ให้คำแนะนำด้วยค่ะ” 

Sex คือส่วนหนึ่งของความรัก สิ่งที่ทำให้ “คน” ต่างจากตุ๊กตายาง และ “ภรรยา” ต่างจาก “หญิงขายบริการ” เงื่อนไขที่เขาให้ เห็นแก่ตัวไปหน่อย อยากได้คนที่ให้ความสุขทางกาย แต่ไม่ตอบโจทย์ทางใจ อย่ายอมแต่เงื่อนไขของเขา จนตัวเราไม่มีค่า รักเขา พี่เข้าใจ แต่ถ้ารักมากไปจนใจร้ายและทำลายคุณค่าของตัวเองก็อย่าเลย  

พ่อแม่ไม่รักกันแล้ว จะหย่าตอนลูกอายุ 13 ปี หรือ 17 ปี ไม่เห็นมีอะไรต่าง อยู่กันให้ครบๆ ก็ไม่ได้จบที่ความอบอุ่น ลูกไม่ใช่หุ่นยนต์ เขามีชีวิตจิตใจที่รักได้และรู้สึกเป็น เดินวนๆ อยู่ในบ้าน แต่ต่างไปหาคนใหม่ของตัวเองได้ หัวใจลูกจะรู้สึกยังไง ความรักและผูกพันในครอบครัวไม่มี แค่อยู่ทำหน้าที่จนลูกอายุ 17 เหตุผลคืออะไร 17 แล้วไง หัวใจแข็งแรงกว่าอายุ 13 หรือ? เริ่มรัก เลิกรัก เกิดได้ทุกวัน อันนั้นเข้าใจ แต่การตั้งเงื่อนไขวันที่หมดใจ และหวังว่าอีกฝ่ายต้องทำให้ได้ เห็นแก่ตัวเกินไป

ถ้ายังจะใช้ชีวิตคู่ ต้องอยู่แบบใจเขาใจเรา ดูแล ให้เกียรติ แต่ถ้าไม่ หย่าให้ชัดๆ ไป และทำหน้าที่ให้ได้ ในการเป็นพ่อของลูกและแม่ของลูก ไม่ใช่มีความสัมพันธ์กันได้ แต่ไม่ต้องรับผิดชอบความรู้สึกอะไร อยากได้ก็มา อยากลาก็ไป ใครจะไปมีใหม่ก็ไปมี แล้วคนมาใหม่จะงงไหม ความสัมพันธ์แบบนี้คืออะไร สามีภรรยาทางพฤตินัย แต่ไม่ได้รักไง แค่มีอะไรกันได้ จนกว่าลูกจะอายุ 17 ไง นี่คือความรักลูกตรงไหน ถึงไม่แคร์หัวใจของเขาบ้างเลย

คุยกับตัวเองให้จบก่อน ยื้อคนหมดใจไว้ใกล้ตัว หัวใจเราทรมานที่สุด ถ้าสามีไม่อยากเดินหน้าต่อไป ควรทำทุกอย่างให้ชัดเจน ความเป็นพ่อลูก และแม่ลูก พันผูกทั้งชีวิต คิดจะส่งเสียแค่อายุ 17 แล้วหลังจากนั้นคืออะไร เขาจะไม่รับผิดชอบแล้วใช่ไหม ถ้าไม่รู้จะตัดสินใจยังไงให้ใช้ความถูกต้อง ถ้าไม่รักแล้ว ต่างคนต่างไป ไม่ใช่ยื้อเอาไว้ล่วงเกินร่างกาย ไม่ต้องแคร์ความรู้สึกทางใจ อยากไปมีใหม่ก็มี แต่ขอใช้พื้นที่ในร่างกายสนองตัณหาตัวเอง

อย่าให้เขาผูกขาดการตัดสินใจแต่เพียงผู้เดียว อยากได้นั่น อยากได้นี่ ถามใจตัวเองดีๆ ว่าเราล่ะอยากได้อะไร อยากอดทนต่อไป เพราะหวังจะให้เขาเหมือนเดิม แต่จะเพิ่มความไร้ค่าให้ตัวเอง การเดินออกจากชีวิตคนที่เรารักมันไม่ง่าย แต่อย่ายอมให้เขาใจร้ายกับเราเกินไป เหมือนไม่มีตัวตน ทั้งที่เราก็คือคนที่เขาเคยรักมาก่อน และเป็นแม่ของลูกของเขาด้วยซ้ำ เขาจะทำร้ายเราขนาดไหน ยังเจ็บไม่เท่า เราดันยอมทุกอย่างเพื่อเขา จนหมดคุณค่าในตัวเรานะคะ  

อ่านเพิ่มเติม...

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้