วันอาทิตย์ที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

อาชีวะฝีมือชน

ภาพจากคลิป อาชีวะฝีมือชน คนสร้างชาติ

วันต้นเดือนสิงหาฯ มูลนิธิเอสซีจี ชวนไปคุยเรื่องหนังสั้น ในโครงการอาชีวะฝีมือชนคนสร้างชาติ ชั้น 4 ศูนย์การค้าเซ็นเตอร์พ้อยท์ สยามสแควร์ ครับ

หนังปีนี้ เป็นปีที่ 5 ความยาวราว 6 นาที เรื่องทางเลือก

เมื่อใช้คำว่า “หนัง” เรื่องราวที่ปรากฏในจอ...จึงออกมาในมาตรฐานหนังใหญ่ ขอชมว่าทำได้ดีดึงดูดให้ดูได้ไม่น่าเบื่อจนถึงตอนจบ

ภาษานักเขียนเรื่องสั้น เรียกว่า“หักมุม” พลิกความคาดหมาย

พระเอก เด็กอาชีวะอยู่กับแม่และพ่อเลี้ยงขี้เมา ในห้องแถวคับแคบ

หนังตั้งใจสื่อถึงเด็กอาชีวะนั้น ที่ขึ้นชื่อไปทางเกเร ยกพวกต่อยตีกัน อย่างตอนนี้คู่ช่างกลแถวๆปทุมวันก็กำลังเป็นข่าวนัวเนียๆกันอยู่ เมื่อถึงจุดแตกหัก...ที่ต้องเลือก...เขาเลือก...ทางไหน

เนื้อหาฟังดูเครียด แต่ก็เครียดแบบมีเสน่ห์ ดูได้ไม่เบื่อ คนทำหนังเขาเก่ง แต่ความที่เป็นหนังสั้นดูกำลังมันๆ เอ้า...จบเสียแล้ว...

จบยังไง...โดยมารยาทของคนแนะนำหนัง เขาไม่บอกกัน ต้องไปดูเอามัน...กันเอง

จุดประสงค์ใหญ่ของนัดหมายเสวนา...อยู่ที่ทำอย่างไรจะทำให้ค่านิยมสังคมไทย...ที่เห็นว่า การเรียนอาชีวะเป็นทางเลือกท้ายๆ...ของเด็กที่ไม่มีทางไป...เปลี่ยนแปลงไปในทางดีขึ้น

ความจริงของเด็กอาชีวะ...มีผลสัมฤทธิ์ในอาชีพสูงกว่าเด็กที่ เลือกเรียนสายสามัญที่เรียนไปนั่งโต๊ะทำงานในห้องแอร์มาก

นับวันก็มีตัวอย่างชัดเจน...เด็กอาชีวะรุ่นใหม่ไม่เพียงไม่เคยตกงาน แต่เด็กอาชีวะอย่างพระเอกในหนัง “ทางเลือก” ได้งานทำระหว่างการเรียน...

ไม่ต้องพึ่งเงินพ่อแม่ ทั้งยังมีเงินเหลือเก็บไว้สำหรับเป้าหมายในชีวิตข้างหน้า

ในช่วงเวลาเท่ากันที่เด็กรุ่นเดียวกันทำงานในห้องแอร์...เด็กอาชีวะไม่เพียงจะลืมตาอ้าปากได้ ยังลงหลักปักฐานมั่นคงด้วยเหตุผลทางสังคม...แรงงานฝีมือช่างจากสำนักอาชีวะนั้น ตลาด
ต้องการสูงมาก

เครดิตของ “ฝีมือชนอาชีวะ” ชั้นดี อย่างเรื่องในหนัง...สามารถออกปากขอกู้เงินก้อนใหญ่จาก “นายทุน” ได้ไม่ยาก เมื่อฝีมือของเขาได้รับการยอมรับว่า “คุ้ม” หรือ “เกิน” ค่า

โดยพื้นฐาน เด็กอาชีวะส่วนหนึ่งยากจน อยู่ในบ้านที่ขาดความอบอุ่น พ่อแม่แตกแยก ฯลฯ พวกเขาผ่านมาถึงจุดที่ดีอย่างนี้ได้อย่างไร

หลายคนที่ก้าวผ่าน...จุดหักเหที่เลวร้าย...ขึ้นมาเป็นคนเก่งคนดี เป็นอาชีวะชน คนสร้างชาติ...ได้ เพราะมี หรือ “หมุดหมาย” ที่สง่างามยิ่งใหญ่ปักลึกในใจ

มูลนิธิเอสซีจี...เริ่มโครงการหนุนให้เด็กเรียนอาชีวะมา 5 ปี ผมว่าน้อยไป ทุกภาคส่วนในบ้านเมืองควรร่วมแรงรณรงค์ให้เด็กเรียนอาชีวะมากๆกันก่อนหน้ามานานแสนนานแล้วด้วยซ้ำ

วัยรุ่นรุ่นผม อ่านนิยายเรื่อง “ร้อยป่า” ในนิตยสาร “บางกอก” พระเอกเป็นข้าราชการป่าไม้...ตงฉินไม่รับสินบน...มีผลจูงใจให้เด็กๆรุ่นนั้นแห่กันไปเรียนวิทยาลัยเกษตรแม่โจ้ สถาบันของเสือกลิ่นสัก

ในทางเดียวกัน...หากสังคมไทยช่วยกันชูอาชีวะฝีมือชนสักคน หรือหลายๆคนเป็นต้นแบบ...ของนักสู้ชีวิตที่ยิ่งใหญ่ ภาพของอาชีวะ ก็น่าจะค่อยๆเปลี่ยนไปในทางสง่างามน่าชื่นชม

เด็กที่ตีกันทุกวันนี้ ขาดความรักขาดความนับถือจากสังคมรอบข้างอยู่บ้าง แต่เมื่อวันหนึ่งสังคมนี้ปรับทัศนคติเป็นรักอาชีวะ เด็กที่มีหัวใจอบอุ่นด้วยความรัก...จะเป็นเด็กที่เกะกะระรานใคร...วันนั้นปัญหาเด็กตีกันก็จะไม่มี

หนังเรื่องนี้ไม่มีโปรแกรมฉายเหมือนหนังโรง มีมือถืออยากดูก็แค่คลิกไปหาชื่อมูลนิธิเอสซีจี หรือชื่อหนังเรื่องทางเลือก ดูเมื่อไหร่ก็ได้ไม่เสียสตางค์ ดูจบแล้ว รัก–ชอบก็อย่าลืมกดไลค์บ้างก็แล้วกัน.

กิเลน ประลองเชิง